Deze week kocht ik een opblaasbaar zwembad, want airco's waren nergens meer te vinden, en dan had ik toch iets koels in huis, zodanig dat ik af en toe uit de 32° van mijn leefwereld (en de 41° van mijn terras) kon ontsnappen.
Eergisteren installeerden we het ding, 't is nogal flink uit de kluiten gewassen, dus er ging wel een avondje zweten mee gepaard.
De volgende dag vond ik onverhoopt toch nog een airco, dus moesten we die 's avonds na 't werk in 't zweet ons aanschijns ook gaan installeren. Dak op, dak af, en dit een keer of 15 tot alles eindelijk in orde was.
Gisteren moest dan een filtersysteem aan het zwembad aangebracht worden. Want ook die verfrissing krijgt ge niet voor niets, zomaar zonder bloed, zweet en tranen. Nee,nee, ook daar moet ge u weer in 't zweet voor werken eer alles geïnstalleerd is. Na die klus trakteerde ik mij op een zwembeurt van 10 minuten, onder het mom dat "een mens toch eens van nabij moest kunnen controleren of die filters nu wel echt werkten".
Vervolgens nieuwe parket in een van de slaapkamers gaan leggen. (Ah ja, ik had die in solden gekocht en die stapels planchetten lagen nu ferm in mijne weg.) Samen met mijn kameraad tot elf uur 's avonds aan één stuk doorgewerkt. De meeste tijd hebben we verloren omdat we de deur moesten losschroeven en voorzichtig telkens een beetje van de onderkant afschaven omdat ze niet over die nieuwe parket ging. (Ge kunt daar niet ineens een volle centimeter in ene keer afschaven want voor ge 't beseft hebt ge ineens zo'n manègedeurke.)
Enfin na twee uren hadden we eindelijk een deur die open en dicht kon en acht uur laten hadden we een schitterende parket. Spijtiggenoeg had mijn maat al zijn schaaf-, schuur-, zaag- en afkortmachientjes meegebracht... zonder stofzakskes. Dus het stof vloog ons rond de oren, zweet gemengd met 't allerfijnste zagemeel droop in onze ogen. Niet te doen. Gelukkig heb ik dan met plakband de stofzuigerslang aan de cirkelzaag kunnen plakken en daarna zagen we er toch al iets minder uit als de "Verschrikkelijke Zagemeelman". Bij 't inpakken van 't gereedschap bleek het stofzakje natuurlijk onderin de doos te liggen...
Om middernacht wou ik na een heet bad, om al die zere spieren toch ook eens iets te gunnen, kompleet gekraakt in mijn bedje kruipen, maar dat was buiten de waard gerekend.
Om 't kwartier of 't half uur moest ik opstaan want werd er "bellekentrek" gedaan en elke keer bleef de bel "hangen"... Dus opstaan, iets aantrekken, alarmen afzetten, naar beneden gaan, rolluik open, op straat op de bel staan drukken tot ze terug losschoot en zo vriendelijk was om te stoppen met brommen. Dit spelleke duurde tot vier uur.
Op de duur bleef ik maar in de living zitten wachten op de volgende keer...
De bel gaat, ik lig daar zonder licht aan in hinderlaag om die rotzak op heterdaad te betrappen, ik veer recht (in den donkere) vlieg naar 't raam, zie de poef niet staan, en lanceer mij in volle vaart over de poef tegen de sofa, boenk op de grond. Goddank landde ik net voor ik tegen de glazen kasten aanbotste...
Eer ik rechtgekrabbeld was en mijn kop door 't raam gestoken had was den bellenkentrekker natuurlijk al verdwenen.
Mijn echtgenoot had achter een raam op de tweede verdieping op wacht gezeten en die had niemand zien bellen!!! Nóg straffer : een bellekentrekkende geest?
Dus wij al onze bellen (deurbel, winkelbel, contactbel winkeldeur...) gaan nazien en nu bleek dat die van de winkel in kortsluiting was gesukkeld en die staat in verbinding met die op de eerste verdieping, dus die bel was solidair ook aan 't dementeren gegaan.
De draadjes gloeiden, mijn koene ridder verbrandde zijn voorpootjes, en trok in één beweging maar ineens alles los.
OK, probleem opgelost, we hadden dan misschien wel geen bellen meer, maar ook geen imaginaire bellekentrekkers.
Ge kunt geen omeletten maken zonder eieren te breken zullen we maar zeggen.
Keimoe eindelijk om half vijf in onze bedjes kunnen ploffen...
Vandaag doet alles pijn, rug, nek, kop, en moe moe moe.
Nu moet ik de kamer waar het parket gelegd is gaan poetsen want dat zaagstof is overal ingekropen. De boekenkasten moeten terug geplaatst worden en al die honderden boeken terug ingeladen...
Dan gaat het richting tuincenter om al de chemische produkten voor dat zwembad te gaan kopen.
En daarna, daarna,... hoop ik om eindelijk eens in mijn Plonske te kunnen gaan liggen sudderen.
Maar mijn geluk kennende zal tegen dan de hittegolf wel helemaal gedaan zijn 
Dus moraal van dit verhaal : het is niet omdat ge mij niet hoort en mijn fotoraadsel te laat is, dat ik constant op een luchtmatras met een colake in mijn hand met een schijfke citroen op de rand in Plonske lig te dobberen.
Was 't maar waar
Maar nu, na vijf dagen klussen, mag voor mijn part de winter wel beginnen.
Ik word van die hete zomers veel te moe
Maar voor ik ga poetsen, trek ik nu eerst de nieuwe fotoraadselfoto. Beloofd!
De landing van de schildpad
5 reacties op dit bericht
Geduld is een schone deugd
Ik ga seffens een foto maken voor het nieuwe fotoraadsel, maar ik heb er gewoon nog de tijd niet voor gehad.
Efkes geduld, tegen vanavond staat het er zeker op!
Iets gezocht ?
De titel van een liedje ?
Want dan weet ik het !!!
De tweede foto: "Met de vlam in de pijp" ?
Als het schildpadje maar geen windeke laat als dat vlammeke brandt zeg...
Balonnen
Misschien kan Richard het eerste weekend van september naar Sint-Niklaas gaan voor de ballonmeeting. Wie weet vindt hij daar wel een krokodil...........
Sympathique !
Ik vind het zeer sympathique van de ballon-chauffeur dat hij zijnen tortue heeft laten parkeren just op die plaats waar Laathi was met haren appareille photografique !
En da's héél straf want dan moet ge de wind nog van de juste kant hebben ook.
Wel spijtig dat de Laathi gene photo van die chauffeur erbij gezet heeft.
Want ik heb in France een grote wei waar we samen makkelijk met mekaar en met de ballons zouden kunnen spelen !
Ik hoop ook dat den tortue niet over zijn nestelkes valt. Want la jeunesse doet die tegenwoordig niet meer dicht precies.
Dus Laathike, héél schoon photo's, maar als ge de chance nog eens zou hebben zoiets van dichtbij te zien, kijk dan eens naar de chauffeur en als't de moeit is, maak er ook eens een photoke van. 't Moet geen groot zijn, als't maar een schoon is he
Ne gele schildpad...
Laathi die gele schildpadden ziet vliegen, en er nog échte foto's van maakt ook (en schoon foto's dan ook nog) !
En ik die dacht dat de roze olifanten (uit onzer jeugdjaren, laaaaaaaaaaaang geleden) al "far out, man" waren
Jawadde, mega - bangelijk - kei - vet - cool dude. Of hoe zouden ze dat tegenwoordig zeggen...
Nu moet ik efkes chillen.