goede raad

Een schildersborsteltje!
Bravo
Andromeda!
En Joeltejblues, Vifke, Rijntje, Walter, Willem, Paul, Viva, Chrisje, Mare, Bachus, Corry V., Fonne, Luk, Francois, Jan, Speelster, Rikavensis, Viv, Fernanda, Corry S., Opapat, Martine, Nand, Thea, Frans, Brigitte, Priet, Yvette en Klaproosje!

Maar voor morgen zoek ik wel een moeilijkere...

En dit was nu de reden waarom alles zo snel moest vooruit gaan!
Mijn kast-"je" moest kunnen geleverd worden!
Dus ziehier ... tadadadaaaa!... De schoonmoeder aller kasten!!!



Met haar kleintje



En als een ware Christo ben ik dan ook maar de kasten gaan inpakken...
Ah ja, daar mag ook geen stof of verf op vallen...
Het begint allemaal een beetje op bezigheidstherapie te lijken wel...
En ik had toch zo graag eens gezien hoe die kasten op mijn donker vloerke gingen uitkomen...
Maar dat zal dus nog niet voor morgen zijn. Voor overmorgen trouwens ook niet



Ik ben moe, zóóóóóóó moe...
Mijn knieën zijn kapot, mijn ellebogen versleten en mijn rug gebroken...
Maar 't zal schoon zijn. Als 't af is

Als je de oplossing van mijn fotoraadsel nog niet gevonden hebt kan je nog snel een poging wagen want morgen plaats ik ze op mijn blog!
Tip : je vindt dit voorwerp meestal in kelder en garage, maar ook in de keuken,
want ook de ware keukenprinsessen gebruiken het...
Maar dan wel best een ander exemplaar dan hetgene dat in de garage ligt rond te slingeren

En dit was dan augustus...
We zullen ons er maar mee troosten dat regenweer ook mooie foto's kan opleveren zeker...



Alhoewel deze pompoenbloem er volgens mij in de zon ook best mooi zou uit gezien hebben.
Ik heb alleen de kans niet gekregen om haar in de zon te fotograferen...



Bemerk die fijne haartjes rond haar bloemhartje!

Mja, zo'n donkere houten vloer is wel mooi, maar nee, ik had toch liever iets levendigers en met kleurtjes... Zoiets een beetje postmoderns misschien...
Ja, vrouwen kunnen al eens van gedacht veranderen nietwaar...



Nee, grapje hoor. De parket is prachtig, maar nadat hij gelegd was moest hij helemaal afgedekt worden om hem niet te beschadigen tijdens de rest van de werken. Vandaar dat mijn vloertje er momenteel een beetje speciaal uit ziet

Ieder zijn gedacht...



Tja... Hij had het nochthans kunnen weten want de brochures hebben een maand lang op de kast rondgeslingerd...

"Door iemand anders te kleineren
wordt ge zelf niet groter..."

Parket leggen met knieën die kompleet versleten zijn valt niet mee.
Maar das niks, dan doet ge 't in plaats van op uw knietjes maar op zijn Romeins. Al liggend.





"Kom reik me nu de tros druiven maar aan!"



En toen kwam een vriend mij een reuzekado brengen ... kniebeschermers!!!
Gedaan met de Romeinense wijze en terug op een meer katholieke manier parket leggen



Mijn medeleggers maakten de opmerking dat ze liever met mij parket legden tijdens een hittegolf, omdat een shortje toch veel praktischer werkte...



... en na deze foto begrijp ik waarom

ze zijn onvermoeibaar!

Voor de meesten onder ons is dit geen dagelijks gebruiksvoorwerp.
Maar je hebt het wel beslist ergens rondslingeren.



Mail maar als je denkt dat je weet wat het is! Veel succes!
-------------------
Alweer als eerste juist gezien door Andromeda!
En Joeltejblues, Vifke, Rijntje, Walter, Willem, Paul, Viva, Chrisje, Mare, Bachus, Corry V., Fonne, Luk, Francois, Jan, Speelster, Rikavensis, Viv, Fernanda, Corry S., Opapat, Martine, Nand, Thea, Frans, Brigitte, Priet, Yvette en Klaproosje!
-----------------
Feitelijk is 't erg dat zoveel senioren dit voorwerp zó goed kennen... Ocharme
-----------------
En ja jongens, als ge écht, persé, wilt... dan kunt ge u hier ook mee scheren of er uw tanden mee poetsen ja

Elke avond doen de katers hun ronde. De meisjes trekken er zich niets van aan. Noch Laathi, noch Tabitha zijn geïnteresseerd in de evolutie van de werken. Laathi zal hooguit eens een blik door een raampje werpen, maar Tabitha heeft blijkbaar amper in de gaten dat er al iets veranderd is.
De jongens daarentegen...
Phineas zit er de hele dag met zijn neus op, en 's avonds als de rust is weergekeerd gaan ze met zijn drietjes op inspectie.
Heel vreemd, zou het dan toch genetische bepaald zijn dat vooral jongeskes van verbouwingen houden?...

Plakband-dispensertjes. Den ene nog botter dan den andere spijtiggenoeg



Bravo :
Andromeda, Speelster, Jef Quo, Walter, Rijntje, Bachus, Veveke, Viva, Francois, Luk, Opapat, Vifke, Martine, Ingrid, Fernanda, Wim, Jan, Corry V., Viv, Yvette, Rikavensis en Mare!
Morgen een nieuw raadsel!

Vandaag is voor mij een van de grootste feestdagen van 't jaar :
de "Nooit-meer-naar-school"-dag!

Fijner dan Pasen met zijn chocolade eitjes verborgen in klam gras, heerlijker dan Kerstmis met die ruivende boom.
's Morgens opstaan en beseffen dat je nooit meer op die schoolbanken moet zitten. Kan er iets zaliger bestaan?...



Niet meer moeten aftellen naar die eerste verlofdag, die tijdens 't eerste trimester pas met Allerheiligen kwam. Voor een kind een onoverzichtelijk, oneindig lange periode.
Geen zonnige vrijdagnamiddagen meer die soms gevuld werden met drie uur wiskunde na mekaar.
Niet meer uitgelachen worden omdat uw boekentas niet 't laatste nieuw model was.
Niet meer moeten nablijven omdat ge uw handschoenen thuis vergeten waart.
Uw haar niet meer verplicht in een staartje moeten binden.
Geen technische tekeningen meer moeten maken, waar ge eigenlijk de ballekes van snapte en waar altijd net een poes over wandelde toen de Chinese inkt nog niet droog was.
Niet meer in een potsierlijk turnpak een volleybal tegen uw snuit krijgen.
Het armbandje en de ring die ge van een vriendje gekregen hebt gewoon mogen dragen.
Nooit meer uren in een hoek moeten staan tot dat ge op de duur van eenzaamheid tegen de aanwijsstok begon te praten waar ge het hoekje mee deelde.
Geen boze non meer die opmerkingen maakt omdat uw uniformrok te kort is nadat ge een groeischeut gekregen had.
Niet meer misselijk in 't klein ziekenkamerke moeten liggen dat gedomineerd werd door het griezeligste Christusbeeld aller tijden, waarvan de aanblik u nog doodzieker maakte.
Nooit meer - alleen in uw onderbroekske gekleed - in een ellenlange rij moeten aanschuiven voor het jaarlijkse longonderzoek in de turnzaal, terwijl ze lachen met uw spillebenen.
Nooit meer... Och, ik zou nog uren kunnen doorgaan. Maar laat ik deze godgegeven dag daar niet mee verpesten

Ik heb natuurlijk ook een boel goeie herinneringen aan mijn schooljaren.
Maar raar genoeg spelen die zich precies toch altijd af na 4 uur of in't weekend
------------------
Wat een dag, wat een dag... Zaligheid der zaligheden!
Ik wens iedereen die een even grote pesthekel had aan school als ik
een waanzinnig overheerlijke, verrukkelijke en eindeloos zalige 1 september!!!



Freedom, here we come!!!

...en altijd die commentaren...
En zelf steken ze geen poot uit!

 Eergisteren zat een natte vlieg hier roerloos op een blaadje te wachten op de zon...



Ik vind dat ge zelfs aan haar duizend oogskes ziet dat ze triestig kijkt



"Toch de pootjes maar eens strekken anders krijg ik misschien reumatiek!"



"Yes!!! Geweldig!!! De zon breekt terug door!!!"

Wel straf dat die vlieg nog zo schoon zwart zag, terwijl alles op mijn terras er op dit ogenblik gipswit of baksteenroze bij ligt...

Het is een nuttig maar niet onmisbaar apparaatje. Meestal werken ze niet goed. Er wordt tegen dit ding nogal  wat afgeduveld...
Hier zien jullie een foto van zijn broertje. Eentje dat nog slechter werkt dan de metalen uitvoering...




Andromeda, Speelster, Jef Quo, Walter, Rijntje, Bachus, Veveke, Viva, Francois, Luk, Opapat, Vifke, Martine, Ingrid, Fernanda, Wim, Jan, Corry V., Viv, Yvette, Rikavensis en Mare hebben de oplossing al gevonden!
Zaterdag verschijnt de oplossing!

Eigenlijk hebben ze gelijk...

deze leuke vond ik daarstraks in mijn mailbox :

OUDEREN NIETS MEER WAARD? HOEZO?

Wij zijn een fortuin waard!!!
We hebben zilver in onze haren,
Goud in onze tanden, 
Gas in onze darmen,
Stenen aan de nieren,
Balken onder onze ogen,
Lood in onze schoenen.
Kalk in onze nagels,
Staal in onze heupen,
Elastiek in onze knieën.
Zitten zo vol met medicijnen
Dat we lijken op goudmijnen.
Een mens met zoveel mineralen
Zal zéker de 150 halen....
Daarom gaan we fier door het leven,
Nemen kritiek op als een spons.
Want door bovengenoemde rijkdom
Drijft de economie op ONS!!!
     

Mijn sempervivum wacht op de dagelijkse regenbui...