Groetjes van mijn "logé-huisleeuwinnetje"!
Mijn Wilrijkse vondeling heeft het huis ondertussen stilaan helemaal verkend. De kattenbak begint ook bekend terrein te worden. En buiten de dag doorbrengen met spinnen en soezen wordt er ook al vlot gespeeld. 't Is allemaal niet zonder moeite gegaan maar ik behaal wel resultaten.
Hier een stukje dagboek van de afgelopen dagen want ze is nu reeds anderhalve week bij mij. Een naam heb ik haar nog niet willen geven want zolang ik niet gerust ben dat ze veilig in mijn tuin gaat willen blijven overweeg ik toch nog altijd om haar ter adoptie af te staan aan iemand die in een groot bos woont waar ze ruimte te over heeft. Maar die beslissing wordt wel met de dag moeilijker...
Woensdag 6 augustus : Ik heb de adoptiekandidate gebeld dat ik de poes gesteriliseerd van de dierenarts heb gehaald en dat ze nu bij mij is, maar dat ze jammergenoeg geen kattenbak kent of alleszins de herinnering eraan verloren is. De dame zou liefst hebben dat de poes eerst kattebak-getraind wordt. Logisch, want de dame werkt overdag en anders geeft de lapjespoes het slechte voorbeeld aan haar andere dieren.
Ik wil die training best geven maar ik heb de dame al wel gezegd dat als ik 't beest nog een week hou de kans heel reëel is dat ik er geen afscheid meer van kan nemen... "Ken uzelf".
Daar had ze als echte dierenvriend gelukkig alle begrip voor.
's Avonds slaapt de poes in haar bench met kattenbak om toiletmanieren te leren.Donderdag 7 augustus :
Poes wandelde gezellig over de terrassen, zolang ze mij maar in 't oog heeft is ze heel rustig.
De andere huisgenoten blazen wel eens, maar dat gebeurt meer pro forma.
De ergste is mijn "lieve Laathi". Mijn discreet, timide, doodbraaf kattinnetje... Die zit in haar slaapkast te grommen en dat is een echte klankkast dus ik heb nu precies een bronstige mannetjesolifant in die kast zitten.
Het intimideert de lapjespoes wel wat.
De poes is echter vooral geïnteresseerd om in mijn hobbithol binnen te mogen (en zich lekker warm achter de PC-schermen te leggen en te zitten spinnen), ofwel langs de tuin de winkel in te gaan omdat vanachter in 't gitarenkamertje haar bench staat waar ze 's nachts opgesloten wordt met haar kattenbak om te leren hem te gebruiken.
De poes zoekt vooral een mens en een thuis en knuffels en aandacht. En haar bench geeft haar duidelijk rust en zekerheid.
Als ik haar in de tuin laat ben ik altijd heel alert want ze kijkt konstant naar boven...Hoewel de tuin goed is afgemaakt is (op sommige plekken tot 4 meter hoog) is hij toch geen partij voor zo'n lenige en dappere rakker die gedurende maanden de onbegrensde wijde wereld gewoon was vrees ik. Ik ben bang dat ik haar niet kan houden omdat ze over de muren gaat klimmen. Op zich misschien nog geen drama maar dan geeft ze wel 't verkeerde voorbeeld aan mijn andere beestjes die nu altijd braaf op 't afgebakend terrein zijn gebleven... Het is hier een beetje een versterkte burcht maar dat moet ook wel als je een dove kater hebt. Je kan 't risico niet lopen dat hij op straat geraakt want hij hoort geen auto's aankomen en zou onmiddellijk overreden worden.
De witte dove Phineas : "Ah?! Nog volk?!" 
"Heu?... Kattenbaktraining?... Ge bedoelt dus dat ik daar bovenop moet gaan zitten? Amai, plassen is een gevaarlijke bezigheid in de mensenwereld..." Vrijdag 8 augustus :Als 't droog is laat ik haar liefst zoveel mogelijk (onder mijn controle) buiten en dan zie ik haar naar die muren en mijn boom kijken en denken "zou ik toch niet eens naar boven springen en zien wat er bij de buren te beleven is"... Griezelig gewoon, mijn hart staat dan stil.
Dus reed ik een beetje overbezorgd naar de dierenwinkel om een fluorescerend harnasje te kopen. Ik ben direkt terug gemoeten want dat gareel was waardeloos, bij 't minste rukje sprongen de plastic clips open. Dus dan maar twee degelijke riemkes gekocht en die zelf aaneen gebricoleerd.
Omdat ik haar niet in de tuin durf laten zonder toezicht besloot ik zo'n oprolleibandje erbij te kopen zodat - als ik eens even naar binnen moet - ik de poes niet direkt moet gaan opsluiten maar haar even zou kunnen vastleggen.
Mijn gareel gaat vlot aan (het hangt vol met mijn telefoonnummers...) en ik doe dat leibandje aan... Dat gaat ook goed. Althans voor enkele meters.
Dan wandelt madam onder het tuinmeubilair door en daar staat ge dan... Kunt ge mee onder tafels en stoelen gaan kruipen om haar te kunnen volgen...
Een fitness-oefening die kan tellen...
Ondertussen was ze in de keuken in een plekje zon op de grond gaan liggen maar mijn huisolifant Laathi lag in de slaapkast oorverdovend te "bronsten". Dus ga ik mijn "lief -Laathike" troosten en geruststellen en ben zo stom om ondertussen de lapjespoes in de zon te laten liggen met dat meterke leiband met dat rolleke eraan vast rond haar nek... (Ik heb geen ervaring met honden en leibanden natuurlijk...)
Ik knuffel en kalmeer kamerolifant Laathi. Lapjespoes draait zich eens om in haar plekje zon en verlegt zich, ziet dat dat rolleke leiband mee beweegt, schrikt, schiet op de loop, dat rolleke botst mee over de stenen vloer, poes schrikt nog erger, poes rent terras op, rolleke blijft haken achter bruggeske en poes wordt door de lucht gekatapulteerd... plons! Met een wijde boog de vijver in...
Een pure Monty Python-scène die bijna mijn hartstilstand tot gevolg had.
Goddank schiet direkt dat metalen ringetje waar die leiband aan vastzit kapot en poes springt aan de andere kant de vijver weer uit.
In paniek rent ze naar beneden over de tuintrap naar de achterdeur van de winkel om naar de huiselijkheid van haar bench te kunnen. Zo nat als een volgezogen spons.
Poes "uitgewrongen" en afgedroogd en in bench gezet en ze begon direkt alweer te spinnen. Kontent dat ze "thuis" was.
Ze heeft aan 't avontuur zelfs geen trauma overgehouden. 't Is wel een beestje dat blijkbaar veel gewoon is en niet rap uit haar lood geslagen is... Over mijn eigen opgelopen trauma zullen we maar zwijgen.
"Nu nog even mijn nagels fatsoeneren en ik zie er terug patent uit. Fris gewassen alleszins."
Morgen het tweede deel van haar eerste week, gelukkig zonder "zwemverhalen", en met berichten over gróótse vorderingen!
Fotoraadsel 153 - oplossing
