de ultieme test

Lieve mensen, ge zit allemaal in de verkeerde kast te zoeken. Dit voorwerp gaat ge normaal in de keuken terugvinden. Hoewel ik ook mensen ken die 't uit hun kelder te voorschijn toveren. Sommigen zelfs uit hun garage.
Maar toch... zoek eerst maar eens in de keuken
Het is alvast geen spons, geen verfrol, geen brillendoekje (uwe nieuwen bril zou er lief uit zien!), geen cake, geen sorbet, geen bevroren citroensap, geen bevroren boter, geen suikerklontje, geen spijs uit een krentebol, zelfs geen "groene zeep" die geel ziet,en natuurlijk ook niet 't gat van een soepkieken
Andromeda, Ryntje ('t is te zeggen haren echtgenoot),Bachus, Opapat, Corry V., Fernanda, Vifke, Nand, Jan, GM, Mieke, Viva, Yvette en Luk!

Ik kocht een exotisch kastje en kreeg er gratis dit exotisch beestje bij.
Het zat blijkbaar te overwinteren in een schuif...

een héél gelukkig moment...

Een grenzeloos vertrouwen hebben die mannen in mijn bouwsels...

Als je weet wat het is stuur me je antwoord in een mailtje. Echt waar, iedereen kent het ding. Zeker nu dat ge dat brilleke gekocht hebt gaat ge 't rap raden
(Zet je antwoord aub niet onder "reageer" of in 't gastenboek anders is de pret er te snel af voor de anderen.)
Laat de hersentjes maar draaien en malen, veel succes en nog véél meer plezier!
Ik hoop dat er veel grappige, en eventueel zelfs juiste, gokjes gaan binnen komen 
-------------------------
Binnen de minuut geraden door Andromeda en Ryntje ('t is te zeggen haren echtgenoot...)
------------------------- 
en ondertussen ook al goed gezien door  Bachus, Opapat, Corry V., Fernanda, Vifke, Nand, Jan, GM en Mieke!
't Was precies een goed tijdstip om mijn fotoraadselmail te verzenden ...

Nou ja, "geholpen" is wel een groot woord...
Een kattestaart die tegen een pas geverfde muur strijkt geeft wel een speciale structuur, maar als ge zoals ik gewone gladde muren wilt, dan zijn die mannekes wel niet zo geschikt als schildershulp.

Hoeveel keer heb ik nu in mijn tips het woord "kijken" en "zien" en "van dichtbij bezien" gebruikt?... Maar ja, "Wat baten kaars en bril als..." enzoverder



Wel een dikke proficiat voor de arendsogen onder ons :
Luk, Klaproosje, Francois, Wim, Priet, Viva, Paul, Speelster, Vifke, Walter, Brigitte, Nand, Ingrid, Viv, Mare, Mieke, Rikavensis, Jan en Bachus!

Enne... als ge 't niet gezien hadt ga dan maar rap zo'n voorwerpke kopen hé   
Morgen ... verse aanvoer!

Een diepvrieskroketje!!!
Ja, jullie hebben deze week blijkbaar flink moeten zoeken. Maar geef toe, 't was een nuttige week, want op de duur zijn de meeste zoekers uit pure wanhoop hun diepvries beginnen leegmaken en is hij tegelijk ook weer eens ontdooid geraakt. En diepvrieskes hebben heel graag dat ge ze af en toe eens lekker ontdooid, dat is goed voor hun gezondheid. Ge ziet mijn blog zorgt voor aktie én bezigheidstherapie tegelijkertijd 



Bravo aan de volhouders van deze week 't die uiteindelijk allemaal goed geraden hebben :
Andromeda, Ryntje, Bachus, Opapat, Corry V., Fernanda, Vifke, Nand, Jan, GM, Mieke, Viva, Yvette, Luk, Viv, Speelster, Steven, Vera, Mare, Francois (die meestal bij de drie eersten eindigt maar die ik deze keer eindelijk ook eens grondig op 't verkeerde been heb kunnen zetten. Yes!!!) en Paul (mijn echtgenoot die een hele week zijn eigen eten niet herkend heeft...), Gisela, Rikavensis en Franske!

Ik zal eens rond gaan kijken welk voorwerp ik voor morgen ga fotograferen. Misschien kan ik weer iets nuttigs vinden zodat jullie misschien eens de zolder of de kelder moeten gaan opruimen?...

Soms lig ík als een kat.
En soms zit híj als een mens...

Kom, bekijk het nog eens van een beetje dichterbij, dan zult ge zeker zien wat het is!




Luk, Klaproosje, Francois, Wim, Priet, Viva, Paul, Speelster, Vifke, Walter, Brigitte, Nand, Ingrid, Viv, Mare, Mieke en Rikavensis, Jan en Bachus ... hebben het al gezien!
Als ge 't nog niet gevonden heb, gebruik uw ogen dan nog eens goed, want morgen zet ik de oplossing op mijn blog.
Ge moet maar eens goed kijken, pieren, gluren, loensen, turen, staren, loeren, loekie-loekie doen, voor mijn part eens goed scheel zien, en dan gaat ge 't  herkennen! Echt waar!

En ooit komt dat hier goed hoor. Ooit...

"Jongens! Ow! Mag ik er uw aandacht even op vestigen dat deze bakskes niet van mij zijn, maar van de deurenplaatser, en dat ik dat ook graag zo zou houden, dus dat die in geen geval de "huisgeur" moeten krijgen!"

Als een zwangere hamster sleep ik de laatste weken van her en der vanalles naar mijn hol om mijn kamertjes in te richten... Gelukkig heb ik steeds mijn goede kameraad Nand bij die zich stilaan voelt veranderen in een muilezel...
Hij volgt mij door Ikea's, Gamma's, Hubo's, Brico's, rommelmarkten, meubelzaken, steeds voller en voller beladen.
Nog even en de sukkelaar begint te balken



Als ge goed kijkt, dan ziet ge zijn oortjes al groeien



Hij sleept zich bijna een ongeluk maar dan wacht de beloning...
Een lekkere verrassings-maaltijd bij de Japanner.



We hadden amper onze kimono aan - en zaten daar als twee bejaarde hoeren van 't schipperskwartier in onze roze "peignoirkes" - toen de sashima al opgediend werd.
Een grote boot vol diverse stukken rauwe vis! Ons lievelingskostje!



Met voor Nand een lekker glaasje warme saké erbij.



De kok toverde voor onze ogen op de hete bakplaat de zaligste gerechten te voorschijn!



Een verrukkelijk gebakken scampi met look en pijpajuin!



De jonge kok bakte onverminderd verder...



...tot er een stukje smeltzachte zalm en gestoomde Sint-Jacobschelpjes op ons bordje lagen.



Vervolgens maakte hij een rolletje van flinterdunne steak gevuld met groenten...
We dachten (en onze magen hoopten) dat dit de laatste gang van het verrassingsmenu zou zijn, maar nee hoor...



toen kwamen de twee hoofdschotels...
Inktvisjes met tofu en ei, en een bordje rundsvlees met soja...



We moesten er ons een stevig voor zetten om dat ook nog binnengewerkt te krijgen.
Onze kimono ging er van open staan



Om de zaak af te ronden kregen we dan nog een ruim bemeten ijsje met fruit voor onze neus...
O ja, nog vergeten... er zat ook nog een sorbetje tussen 't laatste voorgerecht en 't hoofdgerecht



Ik hoop dat ik na deze maaltijd nog door het deurtje van mijn nieuwe kamers ga kunnen

"Hm, die deurklink daarboven is wel een schoontje maar ik zou die eens vanop realistische hoogte willen kunnen bezien."
"Das niet erg, 't is hier een gereedschappenwinkel, dan geven we u wel een ladderke..."

En zo? Kunt ge zo al wat beter zien wat het zou kunnen zijn?
Luk, Klaproosje, Francois,Wim, Priet, Viva, Paul, Speelster, Vifke, Walter, Brigitte, Nand, Ingrid, Viv, Mare en Mieke hebben het al gezien!

Hieronder het zalige gedicht dat Mare voor mijn verjaardag geschreven heeft!






Ja, ze bloost er nog altijd van
-------------
Voor 't geval ge uw rare vragen begint te stellen bij volgende zinnen :
"...je bent vlijtig, liefst zonder kleren!"
"...maar dan liefst in onderbroek."

... Mare weet dat ik een overtuigde en volbloed naturist ben en thuis liefst heel de zomer zo "puur en ongezoet" mogelijk rondloop.
Trouwens de enige reden waarom ik met kleren aan klus is omdat ik anders geen zakken heb om mijn hamerke in te steken

Gisterenavond moest ik mijn trui ook al uittrekken omdat ik 't zo warm gekregen had van 't lachen, maar ze hebben mij op tijd kunnen stoppen



En dat zinnetje : "je tokkelt vrolijk er op los,
je polsen zijn dan wel de klos."
zoudt ge met een boel kwaaie wil ook nog raar kunnen uitleggen, dus explikeer ik dat ook maar even Het slaat op 't feit dat als ik op reis ga ik mijn laptop meeneem en reisverhalen schrijf die soms wel 120 bladzijden dik zijn na drie weken, en mijn polsen zijn daar helemaal niet gelukkig mee. Die kwamen in feite om te rusten, niet om te werken en die durven dan wel eens een pijnlijke protestactie organiseren...



Gestrand met een kapotte auto wachtend op de reparatie in een "garage"-achtig iets in 't oosten van Sri Lanka.
Maar ik laat zoiets niet aan mijn hartje komen, dan werk ik ondertussen mijn reisverhaal wel bij

Zondagavond hadden we besloten om eens samen te komen om Viva een beetje over haar verdriet van haar verongelukte poes over te helpen.
Ik had een foto van Daisy voor haar geprint.



En omdat Viva en Mare mijn "Treebeard"-foto zo mooi hadden gevonden had ik die voor hen ook eens afgedrukt.



Maar plots begonnen er kussen en kadootjes van de andere kant te komen...
De meisjes besloten dat mijn verjaardag, die eigenlijk pas vandaag was, alvast nu moest gevierd worden!






Viva haalde twee schattige beren boven en een leuke beker!
En met een beer krijg je mijn ogen natuurlijk altijd aan 't glinsteren...



Mare had een subliem gedicht geschreven. Morgen zal ik het op mijn blog plaatsen.
Ze had buiten witte pralines (my favorites...) ook nog twee kapstokken gekocht om in mijn nieuwe kamertjes te hangen. En dat kado leverde onverwacht deze hilarische foto op...



Van al 't uitpakken en fotograferen hadden we een flinke honger gekregen...

 



...en daar hoort vanzelfsprekend het kleine marsepein-ijsje-met-chocoladesaus bij!
Bedankt lieve vriendinnen voor deze onverwachte fijne avond!

De meer zottere foto's vinden jullie bij https://blog.seniorennet.be/mare 

Gelukkig dat we gisteren dat "feestje" hebben gehouden want vandaag viel er niet veel anders te doen dan te werken... Ons fameuze zwembad moest afgebroken worden... Maar dat is een verhaal apart. Dat krijgen jullie één van de volgende dagen wel te lezen...

Dit is het mysterieuze voorwerp van deze week... Zo geheimzinnig is 't trouwens niet want we bezitten het haast allemaal...
Als je weet wat het is stuur me je antwoord in een mailtje. Zet je antwoord aub niet onder "reageer" of in 't gastenboek. Veel succes en nog véél meer plezier! Laat jullie heerlijk fantasierijke gokjes maar binnenvallen
---------------
Al juist geraden door... Nog niemand!
Dit is wel de eerste keer dat er na 100 bezoekers nog niemand het herkend heeft! Heb ik dan toch eindelijk eens een écht moeilijk raadsel gevonden?!!!
En te bedenken dat ge dit ding haast allemaal in huis hebt... Soms zelfs méér dan eentje
Maar niet wanhopen ik zal de volgende dagen genoeg tips geven...
---------------
Yes!!!!!!!!! Om half drie vannacht heeft dan tenminste toch al één persoon het licht gezien... de Luk! Proficiat! In 't land der blinden is éénoog koning hé jongen
---------------
Klaproosje, Francois, Wim, Priet, Viva, Paul, Speelster, Vifke, Walter en Brigitte zijn ondertussen ook van de notenkrakers, blikopeners en dubbelloopsgeweren afgestapt en hebben het ondertussen ook herkend!

Onze dove Phineas is de lieveling van iedereen die hier komt werken.
Alle werkmannen worden er dolverliefd op. Hij zit de hele tijd geïnteresseerd toe te kijken, hoeveel lawaai er ook gemaakt wordt. Hij speelt met de reflecties van de plamuurmesjes op de muren. Rent achter houtkrullen. Ligt te rollen in 't zagemeel. En geeft ondertussen "kopjes" en aaikes à volonté!
Een betere "work-mate" kunt ge niet hebben.



"Echt veel zinnigs maakt ge niet hé ma..."



"Kan best zijn jongen, maar ik maak dan toch alvast veel stof."



"Ja, 't kruipt zelfs tussen mijn tanden!"



"En voor mijne pels is 't ook maar niks... Voor u geeft dat niet, gij hebt toch maar wat dood stro op uw kopke staan, maar ik was oorspronkelijk eigenlijk een heel sjieke witte kater alvorens ik hier de verbouwing moest leiden.
Of zal ik zeggen "lijden"..."



"Wilt ge niet liever wat met uw siliconenspuitje spelen?
Das toch ook plezant?! En daar kunt ge veel minder schade mee aanrichten.
Hoop ik."




"Ah zo, gij vindt dat ik niet goed kan zagen? Raar, want uwe pa zegt altijd dat ik dat héél goed kan... Maar 't is al goed, ik zal een beetje boren."



"Ge snapt het écht niet hé... Boren maakt óók stof... Waar is toch de gouden tijd toen ge u rustig wou gaan bezighouden met aquarelschilderen..."