Archief

Nóg makkelijker!



Renee, Geert, Marleen, Kaatje, Wim, Chrisje, Tineke, Lange Lou, Jan, Steven, Lilith en Nilleke hebben het raadsel al correct opgelost!

Dit maakt het toch al veel makkelijker nietwaar?



Enkel Renee heeft het opgelost maar Geert zit al heel dicht bij de waarheid.
De anderen zitten letterlijk kompleet in 't bos.
En dat is goed, want dat moet met zo'n lekker weer.

Wat ik zo mooi vind aan de Kesselse Heide is dat het gebied heel open wordt gehouden om het terug tot zijn natuurlijke staat van "heide" te laten evolueren. Dit houdt in dat veel jonge bomen moeten verdwijnen maar de echt imposante mogen gelukkig wel blijven staan.
Zo'n solitaire boom is indrukwekkend. De schoonheid en de vorm van de kruin komt veel beter tot zijn recht als hij eenzaam een vlakte domineert. In de zomer bieden ze een schaduwrijke plek aan de schapen.



Eén van de prachtige solitaire bomen. En zo staan er veel. Ze smeken gewoon om er in te klimmen. Ja, ik weet het ondertussen zeker, ik ben van de aap afkomstig. 

Maar de schapen... die waren niet eenvoudig te vinden, die stonden twee weken geleden nog in hun winterverblijf, in een uithoek van het domein. Tot mijn spijt waren er dit jaar ook geen lammetjes geboren.
Wie de schapen in vrijheid op het domein wil zien rondlopen kan best op weekdagen komen wandelen. In 't weekend verblijven de dieren in een kraal omdat er dan teveel wandelaars en honden zijn, en schapen zijn zeer stressgevoelige dieren.



Irma : "Schapen?! Zijn we eindelijk bij de schapen?!!! Draai u dan toch om rund! Ik zie ze niet!!!"
Laathi : "Wacht, ik zal u er efkes bij zetten!"



Irma : "Ge moet ze nu wel terugroepen hé ma... Ik wil ze wel van dichtbij zien..."
Laathi : "Geduld Irma, geduld."



Irma : "Maar niet van zóóó dichtbij!!! Maáááá!!! Hang me terug op uw rug! Nú! Hééélp!! Dierenbeul!!!"



Laathi : "Kind, gij zijt toch een moeilijk wezen."
Irma : "Jamaar ze zijn met zo velen en ze zijn zo groot, en ik wou eigenlijk lammekes zien en-"



Laathi : " -en ik wou eigenlijk gewoon een rustig fototochtje, dus hou nu uw snavel toe!"



Schaap : "Dat pluchen schaap spréékt tegen die madam!..."
Ander schaap : "'t Is nog veel erger : die madam spreekt tegen een pluchen schaap..."



Irma : "Pfwwwt bfvweuf w... OK zl snavl toe houde mr mag k ng wl ademeuh...? N lifsst frisseuh lucht as t kan fffweuffff..."
Laathi : "Irma rustig. Ge moogt die schapen niet stresseren. Dat stond op dat bordje aan de inkom."

Volgende week ga ik eens kijken of de heide al purper ziet...
En in een boomke klimmen waarschijnlijk.
Want van op een hoogte kunt ge dat toch beter zien vind ik.

Iedereen kent het goed en heeft het zeker ook al een keer van dichtbij bekeken. Maar misschien weet ge dat niet meer natuurlijk...
We beginnen een beetje moeilijk, maar morgen wordt het al veel makkelijker!



Veel succes maar nog veel meer plezier!

Tijdens de wandeling op de Kesselse Heide kwam er plots een hond op me afgerend. Een mooi verzorgd dier met een halsband. Maar nergens was een baasje te zien...
Het lieve beest bleef met ons mee wandelen en ik werd ongerust. Ik zag me weeral met een verloren hond bij de politie aankomen. Ik bukte me om te zien of er een telefoonnummer op zijn halsband stond en dat vond hij geweldig. Onmiddellijk werd ik overrompeld en omver geduwd om me uitgebreid te kunnen likken... Ja, honden hebben toch wel een heel ander temperament dan katten.

Omdat ik nog altijd geen mens gezien had besloot ik hem even in mijn armen te nemen (zodat hij zeker niet kon weglopen eens we de omheining over waren) en hem eens buiten het park te dragen om daar bij de weekendhuisjes naar mensen te zoeken die me misschien raad konden geven of die de eigenaar kenden.
Viel dat even tegen!!! Niet alleen 't temperament van een hond is anders... ook 't gewicht...
Een poes weegt rond de 4 á 5 kilo, maar zo'n hond misschien wel 15!!! En daar liep ik dan, en vond geen mens thuis. Dus ik onverichterzake terug met mijn lieve last naar het domein waar ik besloot het dier maar verder met ons mee te laten wandelen. Als er tegen sluitingstijd geen baasje zou opgedaagd zijn zou ik hem wel meenemen naar de politie.

Goddank moest het niet zover komen! Plots schoot de lieverd als een pijl uit een boog vooruit, hij had duidelijk zijn baasjes gezien! Iedereen blij dus.
De eigenaars vertelenden ons dat hun hond de vorige dag een konijnenkop had gevonden. Hij was dat natuurlijk niet vergeten dus die wou vandaag zijn geluk nog eens gaan proberen. In zijn enthousiasme was hij hopeloos ver van zijn baasjes afgedwaald.
Eind goed, al goed, we hebben er zelfs nog een plezante babbel met een stel toffe dierenvrienden aan overgehouden.

Irma vond dit avontuur natuurlijk iets minder interessant. Zeker toen de hond me tegen de vlakte duwde en zij helemaal onderaan in 't zand lag. Mét hond én mijzelf bovenop haar...
Het leven van een handtas... 't is soms zwaar.  In dit geval 72 kilo in totaal.



Irma : "Komaan ma!!! Dansen met een hond! Als 't nu nog met een wolf was..."
Laathi : "Ik ben niet aan 't dansen kieken! Ik probeer een hond te helpen!"



Irma : "Ik wil geen hond! Ik wil lammekes!!!"
Laathi : "Geduld, geduld, we gaan direct verder de schapen zoeken!



Irma : "Néé! Néé!!! Ik lig wel helemaal vanonder hé seg!!! Sta op! Sta op, zeg ik u! Uw sigaretten gaan breken... Uw cutterke gaat in uw achterste prikken..."
Laathi : "Om een dier te helpen moet ge soms iets over hebben."
Irma : "Gíj misschien! Maar ik toch niet?!!! Ik wil naar de lammeren!!!"
Laathi : "Irma, seffens voer ik u aan die hond als ge niet stopt met jammeren over uw lammeren!"

En ja, we zullen heus wel bij de schapen geraken. Maar gaat Irma dán tevreden zijn?...
Dat valt nog te bezien... In de volgende aflevering!

Niet zo makkelijk precies deze week? 't Is nochtans iets wat ge regelmatig ziet : een ketting die gebruikt wordt om regenwater vanuit de dakgoot naar beneden te leiden. Al dan niet naar een vijvertje. Deze kettingen fotografeerde ik in het oude fort van Wommelgem.



Een paar lezers ontdekten enorm snel dat het een schakel van een ketting was, en van sommigen kreeg ik zelfs een volledig juist antwoord : een waterafvoerketting!
Straf, dat jullie dat uit zo'n klein detail al konden opmaken! Proficiat : Dolfijn, Geert, Chrisje, Lilith, Kaatje, Nand, Steven, Nilleke, Mieke, Jan, Veveke, Opapat, Gazel en Ann!



Met het nodige geduld kunt ge daar wel mooie foto's van maken.
In de waterdruppel zie je de bakstenen muur verkleind, als door een omgekeerd vergrootglas.
Ik geef toe, om deze foto te maken heb ik wel 10 minuten geduld moeten uitoefenen. Tja, regendruppels willen fotograferen als de zon volop schijnt... Niet simpel. 

En nu op zoek naar een onderwerp voor morgen...

De foto van de laatste kans...



Reeds opgelost door Dolfijn, Geert, Chrisje, Lilith, Kaatje, Nand, Steven, Nilleke, Mieke, Jan, Veveke, Opapat en Gazel!
En Ann is op de zéér goede weg...

Het doel van dit bezoek aan de Kesselse Heide was om te zien of de schapen reeds vrij op het domein ronddwaalden. Normaal komen ze met Pasen uit hun winterverblijf en kunnen ze vanaf dan eindeloos beginnen grazen om zo mee te helpen het terrein terug in de oorspronkelijke staat te brengen. 't Was ons natuurlijk vooral te doen om te zien of er lammetjes geboren waren...



Irma : "Dood gras. 't Zal weer een schone foto opleveren. Misschien kan ze ze nog als doodsprentje gaan verkopen... Zeg ma, staat eens recht jong! Ik zie weer niks! Ge had beloofd dat we naar de lammetjes gingen zoeken... En die zijn nu ook weer niet zó klein dat ze zich onder een dooie graspol kunnen verstoppen..."



Irma : "Jamaar, ge moet er nu ook weer geen Bobbejaanland van maken want dan word ik misselijk. En loop nu maar door, ik heb nu echt wel al een volle minuut kunnen kijken en de lammetjes zitten al zeker niet in deze boomtop..."
Laathi : "Niet cynisch worden hé Irma!"



Irma : "Kalm! Kalm! Waarom stapt ge nu ineens zo snel? We gingen toch gewoon rustig wandelen. Of?... Hebt ge de lammekes eindelijk in 't vizier gekregen?!!! Já?!!!"
Laathi : "Nog niet, maar ik heb iets anders in 't vizier gekregen waardoor ik misschien de schaapkes rapper kan vinden..."
Irma : "Oh das goe!!!"



Irma : "Oh nee... Das nie goe..."



Laathi : "Mijn camera als verrekijker gebruiken... Efkes inzoomen... misschien zie ik dan tussen al die bomen die schapen staan..."



Irma : "Schijnheiligaard! Ge zijt gewoon foto's aan 't nemen!"



Irma : " Pas op!!! Mijn oor!!! Mijn óór hangt vast!!!"
Laathi : "Kind, maakt toch niet zo van uw oren..."


We zullen de schapen vinden... Maar tegen welke prijs?...
Wat zal er onderweg nog gebeuren? Wat zullen we nóg vinden?...
Waardoor Irma toch weer per ongeluk enigszins vuil wordt...

(met dank aan Luk voor de foto's!)