Archief

Maar ge moet ze wel eerst tegenkomen natuurlijk...

Ons hoofddoel hadden we tot hiertoe nog steeds niet gevonden. Een zonnewijzer die atijd 12 uur aanwees. En ’t werd dringend… We waren op zoek naar iets heel groots. Ik liep met mijn kop draaiend als een windwijzer rond, speurde alle bergwanden af, struikelde over elke steen op de weg en zag niks. Zwaar teleurgesteld zetten we onze snelwandelpas voort op weg naar de boot en plots stonden voor een zonnewijzertje… van amper een meter hoog.
Maar ’t was wel een prachtig ding. De wijzer werd gevormd door een rechtopstaand ijsbeertje. Het geheel was uit roestvrij staal gemaakt en magnifiek gegraveerd. Zo wil ik er thuis ook wel eentje, zeker een die altijd de middag aanwijst.
Hoewel, de maanden dat de zon hier nooit boven de horizon komt lijken me toch maar droefgeestig. Ze hebben hier dan enkele uurtjes een blauwachtige schemering en dat was dan het, hun "dag". Tijdens die lange duistere periode houden ze hun “Blues-festival” om de kleine bevolking te entertainen. Het moet er hier dan behoorlijk spookachtig uitzien in deze witte vallei vol met oude houten mijntransportstaketsels die zwart afsteken tegen de sneeuw.



Standbeeld ter ere van de mijnwerkers.



Resten van oude mijnen.





En hier staat hij dan te blinken in volle zon! De zonnewijzer!





Bescherming tegen sneeuwstormen.

Vanaf de eerste foto werd het reeds opgelost door Paul en Ingrid, gisteren kwamen er nog Marleen en Mieke bij. Who's next? 't Is echt een makkie... (nee, niet voor te lachen, écht waar. )

Geen tijd voor eigen dus duik ik in mijn voorraad en pluk er een ingezonden schrijfseltje uit... Toch wel interessante weetjes. Het antwoord staat helemaal onderaan. Maar niet gaan spieken.

Juist of fout ?   

1. Appelen zorgen ervoor dat je sneller wakker wordt 's morgens en niet cafeïne.
2. Alfred Hitchcock had geen navel.
3. Een roker die een pakje per dag rookt verliest gemiddeld 2 tanden elke tien jaar.
4. In de winter worden we niet ziek omdat het koud is maar omdat we te weinig buiten komen.
5. Bij het niezen stoppen alle lichaamsfuncties, zelfs het hart.
6. Slechts 7% van de wereldbevolking is linkshandig.
7. Een gemiddelde persoon van 50 jaar bracht 5 jaar van zijn leven in wachtrijen door.
8. De tandenborstel is uitgevonden in 1498.
9. Een vlieg heeft een gemiddelde levensduur van één maand.
10. Je voeten zijn 's namiddags groter dan 's morgens.
11. De meeste onder ons hebben al slapend al wel eens een spin opgegeten.
12. Struisvogels steken hun hoofd in de grond om water te vinden.
13. De enige dieren die achter zich kunnen kijken zonder zich om te draaien zijn konijnen en papegaaien.
14. Als er geen kleurstof in Coca Cola zou zitten, zou die groen van kleur zijn.
15. Een tandarts heeft de elektrische stoel uitgevonden.
16. Vissenschubben zijn een essentieel bestanddeel van lippenstift.
17. Een kilo citroenen bevat meer suiker dan een kilo aardbeien.
18. 111 111 111 x 111 111 111 = 12 345 678 987 654 321
19. 80% van alle diersoorten zijn insecten.
20. Als je tijdens het uien schillen een kauwgum kauwt, zal je niet wenen.
21. De tanden van een bever blijven tijdens zijn hele leven groeien.
22. Een vlinder heeft 12000 ogen.
23. Krokodillen kunnen hun tong niet uitsteken.
24. Varkens zijn de enige dieren die een zonnesteek kunnen krijgen.
25. In de USA worden ongeveer 200 000 000 M&M's verkocht per dag.
26. Elke minuut komen 40 mensen ter wereld in het hospitaal terecht door beten.
27. Elk jaar worden 40.000 Amerikanen gekwetst door toiletten!!
28. Een computergebruiker knippert 7 keer met zijn ogen in één minuut.


En wat is nu waar of niet...
Verrassing : Alles is juist!

Even geen tijd voor niks, niet voor eigen werk, niet voor mails te lezen, dus ik weet nog niet wie 't al opgelost heeft. Ik geef gewoon de tweede foto en laat morgen ofzo wel weten wie 't raadsel al ontsluierd heeft...
Patience dear...

Hoofdstuk 9.
Deel 6 : De Far West in het Hoge Noorden.

Tijdens de maaltijd passeerden de ruitenwassers van het schip. Er valt hier natuurlijk wel een raampje te poetsen... De mannen hangen in een zeer stevige zwaar metalen hangbrug - bijna meer een kooi - en schuren met een grote borstel de ramen schoon waarna ze ze met een slang afspuiten. Aangezien die mannen twee verdiepingen tegelijk onder handen nemen is diegene die de onderste plaats in de kooi heeft gekregen wel enigszins in ’t nadeel. Gelukkig was het “een warme dag” zullen we maar denken. En ze waren heel goed aangekleed voor hun job, tot en met een veiligheidsbril. Al het personeel van dit schip heeft trouwens prima kleding voor hun werk in deze temperaturen.







Best niet solliciteren als ge hoogtevrees hebt...

Na de rappe hap vertrokken we terug naar het dorpje, we hadden nog enkele uren vrij en dus wilden we er maar al te graag nog verder op ontdekking in Longyearbyen. Ik was er ondertussen mijn hart verloren en ik hoopte ook nog altijd een fossieltje te vinden… Eerst gingen we even mail ophalen en dat hadden we beter niet gedaan want voor een van de zeldzame keren dat we contact hadden met het thuisfront bracht dat alleen maar slecht nieuws.
In het winkelcentrum verkochten ze heerlijk warme sweaters met zeer mooie prints van ijsberen op, jammergenoeg waren we onze centen aan boord vergeten. Misschien nog maar best ook want ze verkochten daar wel héél véél héél mooie zaken. Maar niet getreurd, dan konden we het winkelcentrum laten voor wat het was en het uiteinde van het dorp gaan opzoeken, waar aan de voet van de gletsjer een morene begon waarin, volgens mij, "duizenden zo maar op te rapen fossielen" lagen...



De niet besneeuwde toppen tonen hun kleurenrijkdom.



We volgden de keienbedding van de morene - waartussen de nietigste bloemetjes bloeien - en kwamen zo echt precies op ’t einde van de wereld terecht. Ik heb tussen de stenen naar fossielen gezocht maar niets gevonden, behalve dan die fijnste kleinste plantjes. Zelfs geen versteend ijsbeerke...







Als trootsprijs een ijsbeerbloemke?



Misschien nog maar best dat ik geen fossielen vond.
Want als ik die 24 zakken van mijn jasje vol met stenen gepropt had...
was ik waarschijnlijk niet meer op tijd tot aan de boot gestrompeld geraakt.

De morene helemaal volgen tot aan de sneeuwgrens - en dus het dorpje verlaten - is zonder wapen niet toegestaan. Vanwege die zogenaamd plots opduikende ijsberen dus… Enfin, ze zúllen wel bestaan want op vele winkeldeuren hangen bordjes waarop staat dat je je wapens aan de kassa moet afgeven. Schoenen uittrekken, wapens afgeven... Als je die "mededelingen" voor de eerste keer ziet komt dat wel heel surrealistisch over.



De Far West in het Hoge Noorden...



De inboorlingen zijn écht geen kouwe kikkers, ze hebben een heerlijk gevoel voor humor.



En dan geen centen op zak om zo'n enig t-shirt te kopen verdorie...

Lezers die zelf geen blog hebben vragen mij soms hoe ik kan weten of er op 't einde van de week nog veel mensen naar de oplossing van 't raadsel op zoek zijn en of 't zinvol is om nog een zesde foto te geven.
Het antwoord is heel eenvoudig. Ten eerste merk ik het aan de ingezonden antwoorden. Hoe meer er (verkeerd) gegokt wordt hoe beter. Sommige mensen wachten heel lang met antwoorden tot ze écht heel zeker van hun antwoord zijn. Anderen maken er een pretje van en sturen elke spontane inval door. Die krijgen altijd een kort antwoordje en geraken op die manier meestal wel aan wat extra tips. Andere lezers puzzelen gewoon in stilte en sturen nooit hun antwoord door. Iedereen maakt plezier op zijn eigen manier en dat is perfect zo.
Tegen 't einde van de week open ik mijn statistiekpagina dan een keer (wat ge de "kijkcijfers" zou kunnen noemen) en daar zie ik dan duidelijk de evolutie. Op zondag en maandag is 't altijd druk op mijn blog, elke dag iets boven de 100 lezers, maar dat aantal mindert tot een absoluut dieptepunt op vrijdag. Behalve als 't een moeilijk raadsel is... dan blijven er heel de week evenveel mensen komen kijken. En dan weet ik dat ik goed werk geleverd heb. Dus, het vorige raadsel was er een goeike.

Een voorbeeldje van zo'n Seniorennetstatistiekpagina. Zo zag het er vannacht om half 1 uit. Hierop is duidelijk te zien dat 't raadsel van de week daarvoor veel te makkelijk was en dat van deze week lekker moeilijk... Dus ga ik dat deze week proberen te evenaren... Jammergenoeg kan ik nog altijd niet inschatten of jullie iets moeilijk of makkelijk gaan vinden.



Hier is alvast foto 1! Begin er maar aan als ge zin hebt. Persoonlijk denk ik dat 't makkelijk is.
Alleszins, 't is iets dat iedereen kent!



Veel succes maar nog veel meer plezier!

Hier is hem nu sè! Waar ge allemaal zo ijverig naar gezocht hebt : mijn oud electrisch kabeltje!!!

  

't Is wel een specialleke. De omhulzing bestaat uit doorschijnend plastic. Dat is wat hem zo mooi maakt, dat ge zijn stralende, kleurige ingewanden kunt zien. 
Hij moet al serieus oud zijn, ik denk dat hij nog van mij ma was, en aangezien zij nooit iets weggooide kan hij al evengoed van mijn bomma zijn... En nu woont hij dus bij mij. Tuurlijk, zoiets origineels kunt ge toch niet weggooien?!! Ik toch niet.  En ge ziet, ge móógt niks weggooien want 't komt altijd nog wel eens van pas, al is 't maar als fotomodel voor een raadsel!

     

Ik kan er niet aan doen, maar ik kan enorm genieten van 't fotograferen van zo'n kleinigheden waar ge normaal totaal overheen kijkt. Als ge zo'n eenvoudig ding eens goed bestudeert ziet ge pas hoe mooi zoiets is. Dat tin of dat koper, of wat het ook mag zijn, dat schittert als een kerstboomslinger! En zo'n schoon dingskes hebben wij zomaar achteloos achter onze kasten liggen. Hoeveel onontdekte schoonheid zien we niet over 't hoofd?... OK, die stofvlokken achter die kast misschien niet meegeteld. Hoewel... ik kan die misschien toch eens best van dichtbij gaan bezien...

Ja, ik ben deze week zeer tevreden. Er is gezwoegd en gezweten - via kromme steenboren tot snoep - maar de meeste van de echte volhouders zijn toch bij de oplossing uitgekomen.
Bravo voor 't uithoudingsvermogen van Andromeda, Chrisje, Nil, Rozemarijn, Kathleen, Rudy, Marleen, Lenie, Piet, Vera, Mieke, Luk, Fernanda, Opapat, Dolfijn, Lisette, Geert, Paul, Klaproosje, Jan en Redpoppy!



En hij werkt nog hé!!! Nee, ik gooi hem zeker niet weg. Al is 't alleen maar om hem over een jaar misschien nog eens als fotoraadsel te gebruiken. Tegen dan zijn jullie hem toch al lang vergeten.
Ik moet dan natuurlijk wel onthouden waar ik hem ga opbergen. En dat is misschien nog 't grootste probleem. Want nu ik er bij stilsta... waar heb ik dat ding vorige zondag eigenlijk neergelegd... 

Een wanhoopspoging. In de hoop dat toch nog iemand zich bij 't groepje van Andromeda, Chrisje, Nil, Rozemarijn, Kathleen, Rudy, Marleen, Lenie, Piet, Vera, Mieke, Luk, Fernanda, Opapat, Dolfijn, Geertje en Geert gaat voegen...
11 vrouwen. 6 mannen.



Jongens, jongens, jongens toch... wat ben ik toch weer teleurgesteld aan 't geraken in 't mannelijke geslacht.

Weeral een nieuw recept uitgevonden! Ik kan het nu zelfs al overdag!

Patatjes laten koken terwijl ge zelf in een ander gebouw aan uw pc zit te werken en uw echtgenoot "even" een klusje aan de electriciteit gaat doen op een andere verdieping is geen goed idee.
Ge denkt dan wel dat die mens af en toe eens zal komen kijken naar het kookgebeuren, en uiteindelijk doet die dat dan ook wel, maar dan niet meer zozeer om te zien of ze al gaar zijn maar wel of achter de dampen en rookwolken de keuken nog overeind staat.
En prei laten stoven gedurende volle 40 minuten is ook niet écht nodig volgens mij.

De nog licht-gekleurde bovenzijden van de patatjes zijn echter wel erg lekker vooral als ge de naam van het recept "Gekookte patatjes met Gestoofde prei en Viskroketjes" verandert in "Gerookte patatjes met Preisoep". (Als ge persé aan die fish-sticks wil geraken moet ge wel zien dat ge bijtijds een fritketel aansteekt wat in dit geval dus ook niet gebeurd was.)

Och, what's in a name? 't Is allemaal een kwestie van perceptie. Zoals alles in 't leven.
U snel kunnen aanpassen aan een situatie is een teken van intelligentie zeggen ze...
Dus ge ziet... van mijn recepten wordt ge niet dik maar intelligent.

De voorlaatste kans om tot het selecte clubje van Andromeda, Chrisje, Nil, Rozemarijn, Kathleen, Rudy, Marleen, Lenie, Piet, Vera, Mieke, Luk, Fernanda, Opapat, Dolfijn en Geert te gaan horen!
Omdat het zo'n moeilijke bevalling blijkt zal ik morgenvoormiddag nog een extra fotoke laten zien.