Net een tip gekregen van Lange Lou!
Het filmpje van het avondnieuws van RTV is te bekijken op hun website :
http://www.rtv.be/online_kempen.htmlMerci Louke! Ge zijt toch altijd nog iets slimmer dan ik hé
Maar geloof niet alles wat ge ziet... zoals steeds op TV of in de kranten
Zoals ge merkt komen Paul en ik in 't filmpje amper voor. Ik vind het niet erg tof van RTV dat ze ons volledig uit de film weggeknipt hebben. Noch dat ze niet eens de naam van onze winkel noemen. Wij hebben zélf de gitaar betaald die we aan de jongen kado gaven, James Burton mocht ze gewoon overhandigen om het voor Michiel nog toffer te maken, maar desalniettemin lijkt het op TV alsof wij er totaal niks mee te maken hebben... Wij blijken nog minder interessant dan onze half dode kamerplant. Kijk gewoon al maar naar 't begin van hun filmke : Paul overhandigt de gitaar aan James, maar Paul blijft onzichtbaar. Het lijkt wel of James die gitaar aangereikt krijgt van een onzichtbare engel uit een wolkske!
Als we toch onzichtbaar moeten zijn waarom hebben ze dan de moeite genomen om ons beiden te interviewen? Als tijdverdrijf?
Echt heel eerlijk vind ik deze manier van monteren toch niet.
De cameraman maakt zijn opstelling.
Pascal Vyncke - ja ons aller Pascal!!! - had mij deze week gevraagd of hij eens foto's van muziekinstrumenten mocht komen maken omdat hij die nodig had voor een project. Ik had hem gezegd om eventueel donderdag te komen zodat hij misschien een interview kon afnemen van James Burton. Dat leek me leuk voor Pascal's nieuwe tijdschrift : een gesprek met een 68-jarige super-actieve senior!
Om half elf was Pascal al aanwezig en de nieuwsploeg van RTV ook. Aangezien er toch nog moest gewacht worden op onze voorname gast vroeg ik of de reporters niet eerst even met Pascal wilden praten over de lancering van zijn nieuw magazine, waarop ik botweg het antwoord kreeg : "Oh nee, dat doen wij niet. Wij zijn gekomen voor James Burton, en wij doen maar 1 item per keer."
En dat was het dan.
Stel u voor dat wij ook zo ons werk zouden doen!!! Er komt iemand binnen om nieuwe snaren op zijn gitaar te laten zetten en wij antwoorden hem ijskoud : "Ah nee, dat doen wij niet. Wij zetten er maar één tegelijk op."
Toen James aan kwam begon Michiel te stralen! Hij kende James reeds van in Amerika waar hij dankzij de fanclub Graceland had mogen bezoeken.
James met Michiel en zijn ouders.
James test de gitaar alvorens ze aan Michiel te overhandigen.
En ja, toch wel, het is net dezelfde als die waarop Elvis destijds speelde!
James geeft de gitaar aan Michiel...
... die spontaan begint te stralen als een zonneke!
James speelde dan ook nog een liedje voor hem op zijn gitaar...
ondertussen belegerd door een regiment camera's ...
Van achter de plant sta ik ook stiekum een fototje te nemen met mijn klein T1-tje
De overhandiging van de gitaar was heel tof. De oprechte vreugde straalde van Michiel en zijn ouders hun gezichten. Zijn ma en pa waren dolgelukkig dat hun zoon dit nog allemaal had kunnen zien voor hij binnen afzienbare tijd waarschijnlijk volledig blind zal worden.
Ik wens uit 't diepste van mijn hart dat de jongen nog heel lang naar zijn gitaar mag kijken die hij gaat koesteren in een glazen kastje.
Na de overhandiging van de echte Elvis-gitaar aan de lieve en dolgelukkige Michiel, moest onze technicus de gitaar van James Burton even afstellen. Aangezien dat een kwartiertje ging duren zag ik mijn kans schoon om Pascal aan James voor te stellen voor een gesprekje.
Pascal en ik met James.Ik was nog geen drie zinnen ver of de manager kwam tussen ons in staan, onderbrak me, voerde James af, en berispte mij : "Dat was níet afgesproken! Hier mag over niets anders dan James en Michiel gepraat worden. Als u dat had gewild dan had u dat maar eerst met onze organisatie moeten
"kortsluiten"!
Zelfs toen ik zei dat ik pas van vannacht wist dat Pascal vandaag aanwezig ging zijn, was er nog geen lievemoederen aan. Het mocht níet. Want het was
"niet op voorhand kortgesloten met de organisatie".En daar stond ik.
Bij mensen die zinnen gebruiken als
"iets kortsluiten" heb ik altijd zin om hun vingers in een stopkontakt te steken zodat ze zelf even een kortsluiting aan de lijve ondervinden en hun hersenen misschien terug op de juiste plaats terecht komen. Gesteld dat ze die bezitten.
Toen vroeg ik of François - die er ook bij was om foto's te nemen voor een reeks die hij aan 't maken is over imitatie-Elvissen in België - even met James op de foto mocht.
François had per ongeluk een magazine van een andere Elvis-fanclub in zijn hand en dat werd onmiddelijk uit zijn hand gerukt want "dat is van 'de concurrentie'!!! en dat mag zeker niet op een foto!"
Jongens, jongens, jongens, in wat voor een tijd leven wij toch? Waar is de spontaniteit naar toe?...
Wat een triestige figuren lopen er tegenwoordig toch rond...
Wat zitten ze ons trouwens via de media toch allemaal wijs te maken dat maar "halve", of zelfs misschien niet eens, waarheden zijn? Wat voeren kranten en TV ons toch voor schijnvoorstellingen...
Ik was er echt mottig van.
Gelukkig hebben François en Pascal deze toestanden al dikwijls meegemaakt en bleven zij daar zeer koelbloedig en rustig onder.
Ik daarentegen heb echt het alleronderste uit mijn "diplomatieke ziel" moeten krabben om daar niet zelf een "kortsluitingske" te veroorzaken!
RTV interviewt een zenuwachtige, maar dappere Michiel.
Origineel was afgesproken dat James Burton zijn handtekening op de gitaar die we de jongen schonken ging plaatsen. Op het laatste moment werd ook dát nog afgeblazen onder het mom van "zoiets weigert James nog te doen want er zijn al te veel van de gitaren die door hem gesigneerd zijn voor veel geld verder verkocht."
OK. Alle begrip daarvoor, maar beloof het dan ook niet eerst. Ik dacht trouwens toch dat dat op voorhand met
"de organisatie" "kortgesloten" was?
Maar misschien geldt iets
"kortsluiten" maar voor één partij van een overeenkomst...
Ja, ge weet, ik ben in die mannekes hun "New-Speak" niet zo thuis nietwaar.
Gelukkig was James wel zo lief om een handtekening op Michiels T-shirt te zetten! De jongen was de koning te rijk en het kledingsstuk ging hij nooit meer dragen maar netjes ophangen in zijn kamer.
James geeft zijn gitaar aan Steward om haar laten af te stellen
want hij moest 's avonds in Nederland optreden.

Steward was heel blij dat hij James' gitaar mocht vasthouden...
maar toen hij er aan moest beginnen werken kreeg hij toch wel kippevel...
Steward kreeg voor het afstellen van zijn gitaar een handtekening op een oude LP die hij al jaren koesterde, dus die was ook gelukkig.
En James was heel blij met zijn goed afgestelde gitaar!
Hij leerde Steward en Paul spontaan enkele gitaarkneepjes!
Een zeer emotionele Michiel en zijn mama.
Michiel heel trots met zijn gitaar op zijn rug.
Op de achtergrond zie je, discreet als altijd, Pascal staan.De ouders en Michiel en wij gaan Vip-tickets voor het optreden toegestuurd krijgen. Ik had graag een extra kaart gehad om aan Ritje te geven. Dat is een Elvis-fan in hart en nieren en omdat ze zo droef is over haar overleden poes had ik me voorgenomen dat te regelen om haar toch een beetje afleiding te bezorgen. Overbodig er bij te vertellen dat dat ook niet mocht zijn natuurlijk...
Ah ja, want dat was ook niet
"op voorhand met 'de organisatie' kortgesloten" waarschijnlijk.
Toen ik tijdens een rustig momentje gezellig wat met James over zijn kinderen stond te praten, stond de electricien - sorry, de manager - me vanuit de achtergrond als een havik in de gaten te houden zodat ik toch zeker geen verkeerde vragen zou stellen! Stel u voor, misschien wel over dingen waarover niets
kortgesloten was... Hilarisch gewoon!
Weet ge, ik ben voor verschillende aspecten blij dat ik met de winkel kan stoppen, en dit is was er weer zo eentje van.
De rest van de namiddag was gelukkig wél heel stressloos en fijn. We hebben Pascal de accoustic room tot zijn beschikking gesteld om die om te bouwen tot fotostudio en ik heb de gekste instrumentjes bovengehaald zodanig dat hij tot 8 uur 's avonds in de weer is geweest met alles te fotograferen wat hij nodig had voor zijn project.
Pascal is een zalige kerel! Echt iemand die is zoals hij er uit ziet. Een mens. En geen poppetje van plastic. Een verademing in deze wereld... Morgen laat ik er foto's van zien.
'k Ben trouwens eens benieuwd wat er morgen in de kranten gaat staan... Ik hou mijn hart al vast...
Alleszins, François, bedankt dat ik uw foto's mag gebruiken want om zelf te fotograferen had ik vandaag geen tijd!
Maar alvast ere wie ere toekomt : objectieve en waarheidsgetrouwe info stond op Thals FM 105.7.
De website van de regionale radiozender :
Herentals - Herenthout - Grobbendonk - Vorselaar - Olen - Neteland - Heist o/d Berg - Kasterlee - Geel - Lille
Elvis-fan Michiel krijgt gitaar van James Burton in de Limit
De 17-jarige Elvis-fan Michiel Stroobans uit Heverlee mag zich de trotse eigenaar noemen van een zwarte Dove Elvis-folkgitaar.
Hij kreeg het bijzonder instrument uit handen van de 68-jarige James Burton in de Limit. De ex-orkestleider en lead-gitarist van Elvis is op tournee in Europa en was ontroerd door het emotioneel verhaal van Michiel.
Michiel werd half verlamd geboren en lijdt aan een erfelijke oogziekte die hem op korte termijn blind maakt.
De overhandiging van de gitaar vond donderdagochtend om 11 uur plaats in de Limit op het Kerkplein 7.
Ook Pascal Vyncke (bruine jack en fotoapparaat), de starter van 't Seniorennet was aanwezig. Hij lanceert deze week een nieuw tijdschrift voor de senioren.
Limit stopt: totale uitverkoop
Paul Schoors & Liliane van de Limit stoppen met de muziekwinkel definitief op 1 december. Ze blijven er wel wonen. Er komt geen nieuwe handelszaak in het pand.
Foto's: Liliane & Paul Schoors/Limit/ThalsFM. |
Gepost door: guy op: 20/09/2007 om 17:16 | |
Voilà. Dit was het relaas van deze ochtend. Het moest me even van 't hart.
"Klinkt het niet dan botst het"...
En veroorzaakt het hier en daar maar een
"kortsluitingske".
Maar één ding weet ik zeker : míj gaan ze na mijn laatste schrijfsels nooit bij geen enkele gazet van heel Vlaanderen nog als journalist aannemen!
Dit artikel verscheen over Michiel in april het magazine "Joepie"

4 reacties op dit bericht
dit moet ik even kwijt
Tot mijn ergernis stel ik vast dat er in het wereldje van "glitter en glamour" nog steeds omhooggevallen pseudo intellectuelen in de functie van organisator of communicator onze mooie taal verkrachten door onzinnige betekenissen aan eenvoudige woorden te geven. "Kortsluiten" heeft volgens ons aller Grote Van Dale niets te maken met enige vorm van communicatie. "Bespreken" of "afspreken" zou veel beter op zijn plaats geweest zijn, maar klinkt misschien een beetje te banaal in de oren van de nieuwe lichting "hoog intellectuelen".
Een eerste klein advies voor al die denken dat ze beter zijn dan "het gewone volk" en zich daarom een bepaalde houding denken te kunnen aannemen van dorpstiran of lokale goeroe met een misplaats St.Niklaas gevoel:
Als je (positief) wil opvallen, doe gewoon, maak eerlijke en duidelijke afspraken en hou je dan aan die afspraken of je nu in Amerika of China zit. Stel tevens vooraf duidelijk wat binnen die afspraken kan en niet kan. Hou je aan de elementaire beleefdheid, ten gepaste tijde een klein berichtje kost niets en maakt het leven voor iedereen aangenaam.
Een tweede klein advies voor allen die denken dat ze buiten of boven de gewone mensenwereld staan:
Kom met de beide voeten op de grond; houd u aan het normale taalgebruik (de taal is al ingewikkeld genoeg om het juiste woord in de juiste betekenis op de juiste plaats te gebruiken), houd u aan timing en afspraken want vroeg of laat krijg je alle mest die je creëert terug op je dak.
en 't wordt nog mooier ...
Om jullie goed te laten zien tot wat misleiding - door sommige organisaties en de media - kan leiden wil ik dit toch hier op mijn blog zetten.
Deze mail viel vannamiddag nog binnen, ook niet bepaald om vrolijk van te worden :
----------------------------------------
To: xxxxxx
Ik heb deze man dan ook maar weer van antwoord gediend in de hoop dat hij alsnog de zaak in 't juiste perspectief ziet ondanks al de valse berichtgeving van de media...
---------------------------------------------------
Wat ge u allemaal niet op uw nek haalt met goed te willen doen in deze wereld...
Ik zal in 't vervolg nog wel eens drie keer nadenken alvorens ik nog eens voor "een goed doel" in de bres spring....
Maar voor één zaak is 't alvast goed : ik leer er wel door schrijven.
Always look at the bright side of life!
Mijnheer
Ik heb dat artikel inderdaad vandaag gelezen in het Laatste Nieuws. Ik had al een vermoeden dat de foto bij jullie in de winkel genomen was maar vond dat nergens terug in het artikel. Na het lezen van jou bericht is het eigenlijk best schrikken dat de waarheid en de berichtgeving mijlenver uit elkaar liggen. Dit is echter een banaal feit maar toont aan dat deze vorm van incorrecte berichtgeving de opinie van de massa sterk kan beïnvloeden. Toch een beetje beangstigend.
Roddelaars
Reeds meermalen heb ik gewezen op het feit dat de media zijn verantwoordelijkheid naar de maatschappij toe compleet onderschat, sommigen misschien nog uit naiviteit maar zelfs daar twijfel ik sterk aan.
Men breekt mensen, vertelt pure leugens, ingepakt met een gouden strikje waar de naam van een advocaat op staat in geval er een van de aangesprokene zich zou verweren.
Media is in mijn ogen verworden tot een hoop roddeltantes die alleen nog een bestaansrecht hebben omdat de grote meerderheid van de mensen fungeren als ramptoeristen.
Wat dan nog het ergste van al is, dat veel van hen zich een wijsheid aanmeten waardoor ze zich gaan voorstellen dat ze de taal van het volk spreken of kennen. Wel dan kun je alleen nog besluiten dat het arme drommels zijn die alleen maar mooie woorden gebruiken voor grove leugens die ze zelf geloven.
Media zou in eerste instantie
integriteit moeten zijn, de feiten weergeven zonder een mening eraan te knopen, open en eerlijk feiten weergeven zonder te vervallen in papperazietaal.
Hoe kun je nu nog aan de waarheid geraken? of een vrij goede afspiegeling krijgen van wat je wil weten. Wel lees een artikel met een bril met zwarte glazen, je zal in ieder geval niet worden voorgelogen, en is dat niet wat juist het belangrijkste is.