Fotoraadsel 111 - oplossing

Bieke van het baby-poezen-opvangcentrum "Den Dierenvriend" heeft gezondheidsproblemen. Vandaar dat ik even een pootje toesteek. Dit is een foto van de poesjes die momenteel nog moeten geplaatst worden. Geef het aub even door aan mogelijk geïnteresseerde lieve baasjes aub.
Voor adoptie of info neem kontakt op met Bieke op nr 0478 36 90 43 of  03 457 19 60.
Bedankt voor jullie hulp!

Ondertussen is het raadsel opgelost door  Luk, François, Steven, Luc, Viva, Viv, Cooltje, Ritje, Geert,  Sjoeke, Vera en Corry.
De dames staan dus aan de leiding : 5 jongens, 7 meiskes...
Om jullie allemaal de kans te geven het op te lossen voor zaterdagmiddag volgt hier de ultieme tip :

Herbekijk de oude afleveringen van de strip "Irma bij de groothandel" eens...

(Die vindt je door in de linkermarge net boven haar foto op "Irma bij de groothandel" te klikken.)
Uw ogen zullen open gaan en ge zult zo hard : "Ah jáááááá! Natúúúúúúúrlijk!!!!" roepen dat ik het tot hier hoor. Maar moest ge toch te ver weg wonen (Friesland ofzo), stuur het antwoord dan toch maar in een mailtje
------------------
Hm. Die laatste tip is precies een goeie! Lange Lou, Dolfijn, Nand, Kathleen, Sha-Jongen, Jan, Klaproosje, Speelster, Maria, Chrisje, Fernanda en Ryntje  hebben het ondertussen ook al gevonden!
9 jongens en 15 meiskes dus...
Morgenmiddag de oplossing!

(De vorige afleveringen vinden jullie door net boven de foto van Irma,
 in de linkermarge van mijn blog, op het titeltje "Irma bij de groothandel" te klikken.)

32


33


34


35


Tja, als die melk waaruit die kaas gemaakt is per toeval uit de uier van Irma haar zuster gekomen is...
Ge weet dat toch maar nooit... Ge ziet, zelfs het leven van een schaap kan gecompliceerd zijn.
Maar in de volgende aflevering zul je merken dat Irma niet zo rap uit haar lood te slagen is!

Vanaf vorige zaterdag tot eergisteren vierde de Hindoe-gemeenschap te Antwerpen het feest ter ere van de god Ganesha. Jullie kennen hem wel, die mollige lieverd met zijn olifantskop. In Indië duurt dit feest wel 10 dagen, bij ons maar vijf.
De bedoeling is om al het ongeluk en uw zorgen aan Ganesha toe te vertrouwen want op de vijfde dag wordt hij in 't water gegooid en neemt hij al uw miserie mee. (Geef toe, zo'n kans mocht ik toch niet laten schieten!)

De tewaterlating van het beeld gebeurde dinsdagnamiddag aan de Scheldeoever. Aangezien ik dinsdag toch altijd in Antwerpen ben heb ik mezelf dit kleurrijke evenement niet laten ontgaan! Ah nee, zoiets is de natte droom van elke fotograaf!
Hier alvast enkele foto's. Meer uitleg en veel meer foto's komen er in de loop van volgende dagen. Want het was een prachtige ervaring! Ik voelde mij net in Azië op vakantie voor enkele uurtjes!!!
Ik hoop dat ik 't exotische gevoel op jullie kan overdragen. Dat kunnen we in deze hersft wel gebruiken...

Eerst zien jullie 't begin van de stoet!

         

Een beetje zielig dat de praalwagen voortgetrokken werd door een knaloranje "vuilkar-achtige camion" van de Antwerpse stadsdiensten.
Maar kom, Hindoes houden gelukkig wel van oranje

         

Op de wagen zaten muzikanten en dansers en enkele oudere mensen die rood poeder over de voorbijgangers uitstrooiden.

         

Het resultaat was dat iedereen er op de duur knalrood bijliep.
En ik ons Irma maar beschermend netjes achter op mijn rug houden!
Stel u voor! Ik mag er niet aan denken als ze helemaal oranje-roze had gezien...

        

...zoals deze priester die op de wagen zat, en er op de duur uitzag als een rode smoutebol...

         

Dit is het beeld van Ganesha. Ook helemaal onder 't rode stof natuurlijk...
Het beeld was gemaakt van klei zodanig dat het makkelijk in 't water zou oplossen.

Straks meer!
En vanzelfsprekend over enkele dagen Irma haar visie op de zaken...

Er zijn al vier heren én drie dames die het ondertussen opgelost hebben!
Luk, François, Steven, Luc, Viva, Viv en Cooltje!
't Is écht heel belangrijk dat zoveel mogelijk vrouwen het vinden want anders dan gaan we "een bepaald vooroordeel" dat veel mannen over ons hebben bevestigen. En dat is toch wel 't allerlaatste wat we willen. Niet?

Zeven winnaars is wel héél weinig voor een donderdagavond. En ik heb al zoveel tips rondgestrooid... Enfin, dan nog maar eentje :

Voor 't geval ge denkt dat ik zo'n afschuwelijke smaak heb : Ik heb de vreselijke kleur van dit voorwerp niet zelf kunnen kiezen...
Ze hebben allemaal ongeveer dezelfde rotkleurtjes. En maar goed ook. Anders werd het leven er nog maar moeilijker op.
Hierbij nog een grotere foto. En morgen geef ik de gouden tip. Als dat dan nog nodig is natuurlijk

Ik voel mij moreel verplicht u tips voor 't fotoraadsel te geven. Want ge zijt allemaal de weg kwijt.
 Iedereen zit maar heel de inhoud van zijn linnenkast aan mij voor te stellen (stofdoeken, handdoeken, dweilen, zakdoeken, poezendekens, ovenwanten, dampkapfilters, eierwarmers, sloefen, kussens, strijkplankovertrekken, pannelappen, pleisterkes, strandstoelenstofkes, schotelvodden, theemutsen, zelfs "isolatie met oud behang er op",... )
Nee, in uw linnenkast of keuken is 't niet te vinden! Kom daar uit, laad alles er nu netjes terug in, en doe de deur dicht! Alstublieft!!!!

Waarom denkt ge trouwens toch allemaal dat het stof is???
Omdat het daarop lijkt. Ja, dat kan wel. Maar ge zou nu toch al oud genoeg moeten zijn om te weten dat in deze wereld niks is wat het lijkt
Het is een voorwerp dat ik in ons Irmake kan steken. Zij het dat ze dan wel wat buikkrampen gaat krijgen. Maar als 't echt moet - en soms moet het - dan gaat het er in.

Tot hiertoe is 't alleen nog maar door mannen opgelost : Luk, François, Steven en Luc!
Dames!!!! Please!!! Laat u niet doen! Seffens is wat ze over ons denken nog waar ook!

Morgen een nieuwe tip én een grotere foto. Er staat u trouwens nog veel te wachten deze week....
Gesteld dat ik tijd vind om van mijn recentste avonturen strips te maken.
Het basismateriaal is alleszins al overvloedig aanwezig

Hieronder alvast een voorproefje van dinsdagnamiddag in Antwerpen...
De wekelijkse shopping-dag waarop ik alweer zonder boodschappen thuis ben gekomen omdat er zo veel andere leuke dingen te beleven vielen...



Wat zit ik hier toch weer zo geconcentreerd te fotograferen?...
Wat is er zo speciaal aan dat stom bootje?...



En wie is die rode mens die "godweetwat" in mijn mond zit te proppen?...

En een voorproefje van vanochtend...




Wie? Waar? Door wie?
Door Irma???!!!

Al wekenlang zat deze pps in mijn mailbox. Nog steeds ongelezen door 't vele werk, maar ik had hem toch nooit weggegooid... Toen ik hem dit weekend dan toch eindelijk bekeek werd ik er echt door geraakt. Daarom plaats ik hem hier. (Ook wel omdat ik geen tijd heb om zelf iets uit mijn duim te zuigen )
Misschien vinden jullie die les van de ganzen ook wel heel leerrijk...
Trouwens 't is veel plezanter om les te krijgen van échte ganzen in plaats van van de menselijke steenezels, koeien, geiten en kiekens die tijdens mijn jeugdjaren voor 't schoolbord stonden



Klik op de foto om de diashow te bekijken.

Tja, nog altijd alleen maar Luk en François die 't geraden hebben, dus laat ik maar een flink stuk meer zien... Want aan dit tempo hebben we 't met St Juttemis nog niet allemaal gevonden
Ik snap er niks van. Ik was zelfs eerst van plan zondag de foto in zwart-wit te plaatsen omdat ik 't anders te makkelijk vond... Al goed dat ik dat niet gedaan heb...
't Grappige is, ik dacht "Deze week zet ik er een makkelijk want dat van volgende week gaat nogal moeilijk zijn..." Alweer kompleet verkeerd ingeschat dus.
Kom probeer met deze foto nog een keer.



't Is een nuttig "ding", iedereen bezit er wel één of meerdere. Ik heb er zelfs heel veel.
Ge ziet, mijn "ding" is al veel gebruikt, maar zeker nog niet versleten. Morgen alweer meer tips...

(De 4 voorgaande afleveringen vinden jullie door naar beneden in mijn blog te scrollen!)

27


28


29


Eindelijk geraken we op onze bestemming! De eerste groothandel waar het "Open-deur-dag" is.

30


31


32


In de volgende aflevering zien jullie of Irma een muzikale toekomst tegemoet gaat. Of niet...
------------
En vanavond een grotere foto van 't raadsel... want 56 uur later staan we nog altijd geen stap verder...

Na meer dan 24 uren enkel nog maar geraden door Luk!
Na 44 uur eindelijk een tweede winnaar : François!



Kom allemaal uit uw keuken!!!!!
Slaap er nog maar eens een nachtje over.
Slapen. Niet zoeken. Want ook in de slaapkamer denk ik niet dat het te vinden gaat zijn...

Egypte reisverhaal deel 21.

De capitulatie van Mijnheer Kippevel.

Woensdag, 20 juni 2007.

Hotel Club Fanara, Sharm El Sjeikh.

't Wordt hoe langer hoe beter! De vragenlijst die we gisteren hebben ingevuld  heeft écht geholpen. Bij de pannekoekenafdeling staat sinds vanochtend,  naast de eierbakker (een technologisch wonder, want hij beheerst moeiteloos 4 of 5 eierpannen tegelijk!) ineens een pannekoekenbakker! En die mens bakt dunne pannekoeken die warm zijn! Ze liggen dus niet meer allemaal als koude en uiteengevallen deegvellen op een hoopke. Ze zijn zelfs nog heel lekker ook...
Tja, misschien hadden we hen - om de schade voor onze lijn te beperken - toch maar beter niet uitgelegd hoe ze échte pannenkoeken moesten bakken...
Maar spijt komt altijd na de zonde...

Omdat ik voor mijn vertrek wist dat één van mijn blogcollega's zich niet lekker voelt wou ik hier een foto nemen van zijn blognaam, geschreven in 't zand. Ik dacht dat het hem misschien wat kon opkikkeren als hij wist dat ik zelfs op vakantie aan mijn collegaatjes denk. Maar mijn projectje is mislukt. Met dat zand hier is echt niets aan te vangen... Het is geen fijn zeezand zoals bij ons aan de kust. Het strand is kunstmatig aangelegd en bestaat uit fijngemalen kiezel. Ik kan er onmogelijk een naam in schrijven... De naam met bloemblaadjes leggen is ook al mislukt omdat die wegwaaien.... Dus moet ik dat anders oplossen. Maar ik hou wel van uitdagingen.

         

Ik heb nu flink wat watermeloen gegeten en de pitten te drogen gelegd op het terras. Dan kan ik zijn naam met die pitjes op de rotsen leggen. Aangezien 't voor een man is die een godsdienstig blog heeft denk ik wel dat hij de symboliek gaat appreciëren. Uiteindelijk trok Christus het zich toch ook niet aan dat sommige zaden op de rotsen vielen omdat er heus wel eentje vruchtbare bodem zou raken. Morgen zullen mijn zaadjes wel droog genoeg zijn. Ik hoop nu maar alleen dat ze niet gaan wegwaaien...

Buiten eten, schrijven en vissen fotograferen heb ik vandaag weer niet veel uitgespookt.
Op 't strand gaan zitten doe ik niet. Naar mijn gevoel kan ik dan evengoed middenin de drukte van de Vogelenmarkt op een stoel gaan zitten. Niet direkt mijn ding.

         

         Ons "rustige" strandje...
         En zoals ge ziet, Paul gaat nog altijd zonder wetsuit urenlang snorkelen...

         

         Een papegaaivis scharrelt zijn kostje bij mekaar : een knapperig stukje koraal!

          

          Maar zijn snavel is er perfect voor uitgerust om koraal in stukken te bijten... 

Van al die vissen te zien snoepen krijgen we altijd een zeer gezonde honger.
Mijn goede vriend, de rosse kater, is ook dikwijls van de partij als we aan tafel zitten. De mussen zitten doodgemoedereerd op de reling  te wachten op kruimeltjes. De rosse trekt er zich niets van aan. Die weet wel dat er lekkerdere zaken geserveerd worden dan een mus. Daar moet ge nog eerst de pluimen afplukken (zoveel werk in deze hitte) en de vis die ik hem opdien is netjes gefileerd. De jongen heeft smaak, 't moet gezegd.

         

         

Maar veel tijd verliezen we nooit op de middag. De koele zee lokt... Edoch, wat gebeurde er vanmiddag? Mijn dierbare macho besloot dat het lijden nu toch wel lang genoeg geduurd had... hij wou ook een "islamitisch zwemkostuumpje" gaan huren
Hij vindt het een gruwelijk ding, maar blijkbaar toch te verkiezen boven kippenvel. Het moest en zou natuurlijk wel een pak met korte mouwkes en korte pijpen worden. Ah ja, anders ging hij beslist stikken...
Trouwens zo macho is hij echt niet. Er lopen er hier andere rond...
Let maar eens op de tekst van deze Italiaan zijn t-shirt...
En nee, hij kan er niet om lachen. Hij schijnt het werkelijk nog te menen ook...
Ik heb er zijn kop maar afgeveegd, want dat vindt hijzelf blijkbaar toch ook niet 't meest interessante deel van zijn lichaam.

         

In de duikshop verhuurden ze ook "aandrijvingen", een soort torpedo zodat ge gemotoriseerd door 't water zoeft en ge zelf niet meer moet zwemmen... Nu is 't toch wel ver gekomen vind ik...

         

Dus vertrokken we allebei lekker warm ingeduffeld terug naar de viskes.
Zonder torpedo wel te verstaan!

         

          Ik in mijn volledig duikpak...

          

          En Paul in een shorty. Ja, das veel sexier hé!. 

         

         Een Titan-trigger vis vanop zijn rug gezien.
         Zijn voorkant laat je beter met rust want hij bezit een stel zeer gevaarlijke tanden.

         
 
          Een wondertuin van gekleurde koralen.              

         

          Twee chirurgvissen op pad.
          Let op hun vlijmscherpe oranje scalpel bij de aanzet van hun staart.

         

          Nog een familielid van de vorige! De SM-er onder de vissen.
          Deze soort heeft twee gele mesjes voor zijn staart.
          Hij draagt ook een zwart maskertje en heeft witte ogen. Beetje spookachtig wel.

         

          Het oog en de kieuwspleet van een blauwgevlekte rog.

         

Zo vredig ziet het buurstrand van het Italiaanse hotel eruit als wij 's avonds uit de zee komen en de toeristen allemaal weg zijn. Rond dat tijdstip maken ze zich  klaar om te gaan eten om daarna met hun gebrul en geloei te beginnen...
-----------------------------------------
Over enkele dagen het vervolg!
-----------------------------------------
't Fotoraadsel is precies moeilijk?...  Straks een grotere foto!

Een dunschiller, een "patatmeske", een aspergeschiller, een "peekes-krabbberke", een "keukenschraperke", ... allemaal goed voor mijn part!
Maar géén geweer Sjoeke, nee ,dat kan ik echt niet goed rekenen. Als ge nu nog moordwapen had gezegd had ik het nog in overweging genomen



De aardappelschillers van mijn blogvriendenkring zijn :

Lilith, Kathleen, Sha-jongen, Ritje, Vifke, Luk, Chrisje, Mare, Wim, Francois, Nand, Steven, Geert, Luc, Nilleke, Jan, Fernanda, Jenny, Cooltje, Mieke R., Vera,  Ryntje, Lou, Dolfijn, Ann, Ron, Viva, Maria, Redpoppy, Klaproosje, Ann, Andromeda en Yvette!

Ofwel zijn de anderen rijst-eters, fritkotjes-fanaten, of mensen met gebrek aan tijd die zoals ik de laatste maanden, "zakskespuree" gebruiken. Dus ik neem dit mesje momenteel niet vaak ter hand.
 Een zakske puree openen gaat zoveel beter met een schaarke in plaats van met een patatschillerke

Morgen verse aanvoer!!!

Een bewerking van een foto van een verdronken insektje in 't waterpotje van onze poezen...

Deze foto drukt het best uit hoe ik me na deze ellendige week voel :
klein, nietig, machteloos, misleid en verdrinkend in een wereld van bedrog en onbegrip.