Vijvertip voor de vriestijd.
Ben je ook altijd wat bang dat je poes of hond op je bevroren vijvertje gaat lopen en door het ijs gaat zakken? Ik los dat probleem elke winter op deze manier op.
Vanaf ik hoor dat de vriestijd begint haal ik mijn "ijshekjes" uit het magazijn. Het zijn twee stevige Bekaert-draadhekken die ik met een tang op maat, en naar de vorm van mijn vijvertje, geknipt heb. Er zijn ook gaten uitgeknipt voor de oeverplanten. Voor ik de hekjes leg zijn de planten wel volledig teruggesnoeid zodat enkel de wortels en 10 cm van de plant overblijven. Dat is voldoende om ze in de lente terug te laten op schieten.
Het fonteintje kan rustig blijven spuiten, de druppels vormen ijspegels aan het draadwerk maar meer ook niet.
Je moet wel stevige hekken kiezen wat het doorknippen (of doorslijpen. Véél eenvoudiger.) van de draad wel moeilijk maakt, maar je kan de hekken dan elk jaar opnieuw gebruiken en zo is het een eenmalige kost. Ze zijn betrekkelijk makkelijk weg te bergen door ze vertikaal tegen de achterwand van een garage op te bergen, ze wegen ook maar een paar kilo. Ze kunnen ook rustig ergens buiten blijven staan want het metaal is toch geplastifiëerd. Voor een kleine vijver vind ik het een ideale oplossing. Als je wil kan je de hekken ook enkele weken in de herst leggen dan vallen de bladeren van de bomen niet in 't water. Sommige mensen gebruiken hier netten voor maar dit systeem is zeker zo praktisch.
Het is niet zo mooi een maand of drie, vier een hekwerk over 't water leggen, maar ik vind de veiligheid van mijn poezen belangrijker dan het esthetisch aspect.
Die er voor zorgen dat ik meer moet gewassen worden dan normaal. Omdat die kleine stomme rooksterkes mijn schoon pelske laten stinken. Inderdaad moeder, dit is een nieuwsjaarwensje verkleed in een nieuwjaarsverwijtje. Maar ja, ge weet, ik ben niet de meest diplomatische nietwaar..." 
