Fotoraadsel 133 - foto 4

En weer wordt er een zeer typisch onderdeeltje meer zichtbaar...



Reeds opgelost door : Luk, Dolfijn, Lange Lou, Kathleen, Shajongen, Nand, Walter, Steven, Jan, Redpoppy en Geert!

Tijdens onze foto-uitstapjes mag de "inwendige mens" ook nooit vergeten worden.



En zeker niet de "inwendige hond".



Nand en Mare tonen mekaar wat ze al allemaal "gevangen" hebben...



En François legt zoals steeds met hand en tand uit hoe we 't nog beter zouden kunnen doen.
Heerlijke momenten om even warm binnen te zitten en wat "bespiegelingen" te kunnen maken over wat we al allemaal gezien hebben....







Weerkaatsing van de blauwe lucht in de moskee op het Stuyvenbergplein.



Niet alleen de lucht wordt er in weerspiegeld. Ook heelder bosjes schotelantennes...

Hoe ziet een rantsoen eten voor een week er uit voor een gemiddeld gezin in diverse landen?


Duitsland: The Melander family of Bargteheide     Food expenditure for one week: 375.39 Euros or $500.07


United States: The Revis family of North Carolina (Sure hope most American families eat more fresh fruits
and vegetables and less junk food than this family.)     Food expenditure for one week $341.98


Italie: The Manzo family of Sicily     Food expenditure for one week: 214.36 Euros or $260.11


Mexico: The Casales family of Cuernavaca     Food expenditure for one week: 1,862.78 Mexican Pesos or $189.09


Polen: The Sobczynscy family of Konstancin-Jeziorna     Food expenditure for one week: 582.48 Zlotys or $151.27


Egypte: The Ahmed family of Cairo     Food expenditure for one week: 387.85 Egyptian Pounds or $68.53


Ecuador: The Ayme family of Tingo     Food expenditure for one week: $31.55


Bhutan: The Namgay family of Shingkhey Village     Food expenditure for one week: 224.93 ngultrum or $5.03


Chad: The Aboubakar family of Breidjing Camp     Food expenditure for one week: 685 CFA Francs or $1.23

Al een stuk duidelijker...



Maar dat was alweer niet meer nodig voor :
Luk, Dolfijn, Lange Lou, Kathleen, Shajongen, Nand en Walter!

Over enkele maanden krijgen de kinderen van Antwerpen Noord een groot park tot hun beschikking. Maar dat houdt hen niet tegen om zich ondertussen al flink te amuseren op het speelplein van Stuyvenberg, op de super-skatebaan en gewoon op straat.





Met de bal spelen aan "De Trappekes". Een heel oud plekje Antwerpen aan 't stationnetje van Den Dam, middenin de volksbuurt.



Het Stuyvenbergplein is de laatste jaren omgetoverd tot een echt speelplein.







Maar voor de grotere jongens gaat er natuurlijk niets boven de skatebaan...







En hier komt moet over enkele maanden het park verrijzen...
Met sporthallen, wandelpaden, hangplekken en zitplaatsen...
Nog even geduld, want eerst moet er nog wat afgebroken worden.
Dat zien jullie wel in mijn volgende reeks foto's over "Den Dam".

In Thailand of Indonesië wordt dit vervoermiddel de "tuktuk" genoemd omdat het tweetakt motortje van ding dit soort geluid voortbrengt. In Sri Lanka noemt men dit (zeer milieuvervuilend) mormeltje een "bajaj". Het is eigenlijk een uitgebouwd brommertje. Vooraan zit de chauffeur en achteraan is plaats voor twee personen. In normale omstandigheden. Maar regelmatig zie je wel 5 of 6 Sri Lankanen in zo'n ding zitten. Soms stappen er heelder families uit en blijven er maar kinderen uit tevoorschijn komen. Dan lijkt zo'n bajaj wel op de hoed van een goochelaar.
Toen wij 20 jaar geleden nog met zo'n dingen rondsnorden omdat we er nog niet zelf met een auto durfden rijden kwamen wij altijd vies, stoffig en plakkerig uit zo'n ding gestrompeld. Het vreemde is dat dat bij Sri Lankanen niet het geval is. Die gaan zelfs naar trouwfeesten met dit vervoermiddel! En die komen dan ongekreukt en fris uit die bajaj gekropen alsof ze net uit een limousine stappen... Raar maar waar... Maar die foto's zullen jullie later wel te zien krijgen!     
   




Vier chauffeurs zijn gezellig bij mekaar gekropen om een babbeltje te doen terwijl ze op klanten wachten.

 



Overal in de stad snorren de handige, en uiterst wendbare bajaj-kes rond en wriemelen zich als eersten overal doorheen. Het is altijd wel verstandig om je knieën en je ellebogen binnenboord te houden als je aan die ledematen gehecht bent.

Voor iedereen een fijne en vrolijke Paasdag! Ik wens jullie veel eitjes en een goed gebit.
Wat van mij niet kan gezegd worden want ik heb deze middag bij de tandarts doorgebracht.
En nee, 't kwam niet door bevroren paas-eieren in de tuin te vinden en er mijn tanden in te zetten.
Op een feestdag maken ik 't niet te moeilijk, dus koos ik voor een voorwerp waar jullie je warme nestje niet voor moeten verlaten en dat al mijn lezers zeker in huis hebben!



Voor diegenen die 't moeilijk vinden... elke dag een grotere foto!
Zet je antwoord aub niet op mijn blog maar stuur het per mail!
Veel succes en nog veel meer plezier!

********
Reeds opgelost door : Luk, Dolfijn, Lange Lou, Kathleen en Shajongen!

Prikkeldraad! Sri Lanka ligt er vol mee... Rond elk legerkamp liggen duizenden meters in spiralen uitgerold... Maar de draad waar ik een foto van nam was bestemd voor een beter doel. Hij lag in de opslagplaatsen van World Concern, waar mijn vriendin Selina werkt, klaar om aan boeren overhandigd te worden wiens rijstveldje anders leeggepeuzeld wordt door wilde dieren.





Opgelost door : Luk, Ron, Andromeda, Chrisje, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Walter, Jan, Lilith, Speelster, Mieke, Ritje, Opapat, Nand, Steven, Dolfijn, Lange Lou, Fernanda, Nilleke, Moeder Melanie en Marro!

Het beste middeltje tegen grote dorst is het drinken van een jonge kokosnoot. Ze worden gewoon op straat verkocht. De kop wordt er af gehakt, je steekt een strootje in de vrucht en slurpen maar. Een heerlijke en gezonde dorstlesser! Lekker koel maar nooit ijskoud.



Heel mijn vakantie drink ik die "tambili's". We hebben altijd wel een tros in onze auto liggen.
Het kokoswater is zeer gezond voor de nieren. Het heeft ongeveer dezelfde samenstelling als bloed. In noodgevallen kan je iemand zelfs redden door hem intravereneus dit vocht toe te dienen als er geen bloed voor handen is.
De tambili is een echt geschenk van de natuur. Hij levert drinken, eten (de harde witte kokosnoot eens de vrucht rijp is), en ook nog eens touw. De bast van de noot (die hier jong is en oranje ziet) wordt in zeewater geweekt en eens enkel nog de vezels overblijven worden daar touwen uit "gesponnen". De bruine sterke kokoskoord die wij allemaal nog van vroeger kennen.



De kop is erafgehakt, er wordt een gaatje gesneden waar het drinkrietje in past en je drankje is klaar. Je hebt er niet eens een glas voor nodig.



Dit is het binnenzicht van deze dame haar winkeltje. Let op het pakje sigaretten dat rechts naast het blauwe mandje ligt. Ook dat is koopwaar, maar niet in zijn geheel. De sigaretten worden er per stuk uit verkocht.



Vanzelfsprekend moest ook dit vrouwtje me door de smalle straatjes meetronen naar haar huisje...



Morgen enkele foto's van vervoermiddelen...

Nog meer...



Reeds opgelost door :
Luk, Ron, Andromeda, Chrisje, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Walter, Jan, Lilith, Speelster, Mieke, Ritje, Opapat, Nand, Steven, Dolfijn, Lange Lou, Fernanda, Nilleke Moeder Melanie en Marro!

In het zuidelijke stadje Galle is het nog altijd goed zichtbaar dat de zee meer dan drie jaar geleden met wrede kaken grote happen uit de kustlijn gebeten heeft. Vele huizen zijn in twee gebroken, het achterste deel door de golven verzwolgen...









Toch worden vele van deze halve huizen nog bewoond... en Sri Lankanen zijn zeer gastvrije mensen dus wordt je ook steevast door smalle straatjes meegetroond om even binnengeloodst te worden...





Veel meubelen schieten er niet meer over...



Misschien herinner je je dit vreemde gebouw nog wel? Het is het busstation van Galle op het grootste plein van het stadje. Hier werden veel beelden gemaakt van de tsunami. Ze werden toen keer op keer terug op TV vertoond. Hier kan je als je wil dat filmpje nog eens herbekijken.
Het grote gele gebouw dat je als beginbeeld, en onder andere op minuut 2.04 en minuut 3.35, ziet is dit busstation.  Op de achtergrond van de film zie je regelmatig een reusachtig lange grijze muur. Dat is het oude fort dat de Hollanders indertijd in Galle aan de kust bouwden. Zelfs dat enorm stevige bouwwerk heeft het stadje niet kunnen behoeden voor de rampzalige effecten van de vloedgolf.
http://video.aol.com/video-detail/galle-bus-tsunami-i/1494416879

In de loop van volgende dagen nog enkele foto's van Galle, maar ook enkele filmpjes over de leuke kanten van tsunami-golven. Want wees maar zeker die zijn er ook!

Een petitie gericht aan de Vlaamse en Waalse leefmilieuministers om trachten te verbieden dat er nog op poezen mag geschoten worden.
Dus dierenvrienden weten waar ze even hun pootje kunnen gaan uitsteken :
http://www.axci.nl/?ln=ned&id=489

Antwerpen Noord bezit waarschijnlijk de tofste skatebaan van heel België!
Ze is net aangelegd door een Amerikaanse firma. In de zon lijkt het wel een blinkend sneeuwlandschap...
Sporters halen hier de wildste kunstjes uit op skateboards en fietsen. Meestal zonder kniebeschermers en helmen, en toch staat er tot mijn grote verbazing geen permanente tent van 't Rode Kruis naast de baan.
't Is tof om zien hoe die kerels hoffelijk op mekaar wachten en allemaal om beurt skaten, er is helemaal geen gedrum, klein en groot wisselen mekaar geduldig af.










Op deze site zien jullie foto's van de bouw van de skatebowl :
http://discussion.socalskateparks.com/photos-15/under-construction-antwerp-4635.html

Weer een stukje meer!



Luk, Ron, Andromeda, Chrisje, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Walter, Jan, Lilith, Speelster, Mieke, Ritje en Opapat!

Grafitti bekeken van tussen de rupsbanden van een graafmachine.



Een deel van ons ploegske fotografen.
't Was een fijne zonnige dag, bemerk hun schaduwen tegen de grijze muur.



Dubbel glas. Dubbel kapot.



In 100.000 stukjes...



Anja en Paljas.



Het perron van Antwerpen-Dam.



De fel gewaarde speeltuinen van 't Stuyvenbergplein.
Een openlucht feestzaal voor honderden stadskinderen.

En ik die weer dacht dat ik een moeilijk raadsel gevonden had...
Ik hoopte dat jullie hersenen ondertussen een beetje verroest zouden zijn ("Rust roest", zegt het oude spreekwoord) en dat ik, goed uitgerust, nu wel even met een zeer snugger raadsel op de proppen zou komen. Niets is weer minder waar natuurlijk : jullie zijn fris uitgerust, ik zit vol jetlag, en het raadsel is veel te simpel



Al van de eerste dag opgelost door : Luk, Ron, Andromeda, Chrisje, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Walter, Jan, Lilith, Speelster, Mieke en Ritje!

De verhalen over Sri Lanka moeten nog even wachten, er is veel te veel herschrijfwerk aan mijn reisverhaal (alweer een tekst van een 100-tal A4-tjes... ) Het is veel te persoonlijk en te politiek om zo op mijn  blog te zetten. De situatie in het land is zeer gespannen, persvrijheid onbestaand. In mijn verhalen staan te veel visies van vrienden die ik in gevaar zou brengen als ik ze op 't net zet, zelfs op dit onnozele blogje. Haast alle mensen die ik ontmoette hebben me op 't hart gedrukt om hun woorden niet te herhalen en hun namen niet bekend te maken. Dus in de loop van volgende avonden ga ik mijn verhaal grondig uitbenen zodat ik niemand kan schaden. Wees gerust er zullen nog genoeg avonturen en plezante foto's overschieten.

*****

Dus toon ik eerst maar enkele fotoreeksen die we zaterdag maakten van een vroeger zeer verwaarloosde volkswijk in Antwerpen : de Seefhoek.
Wat ooit een groezelige buurt was wordt stilaan een frisse leefplek met speeltuintjes, een indrukwekkende skatebaan en kleurig opgefriste huizen, een buurt waarvan een groot park het nieuwe kloppende hart moet worden. In 't voorjaar wordt het nieuwe park geopend, maar er is nog véél werk aan de winkel.... Vandaar dat je hier ook verval en renovatie tegen mekaar ziet aanleunen. Het levert boeiende foto's op. Ik hoop dat het er binnenkort voor de mensen ook boeiend wonen gaat worden. Momenteel zitten ze nog vooral in de modder en de rommel... Het grote nadeel is wel dat de vastgoedprijzen nu plots een ongekende vlucht nemen. Een krotwoning betaal je nu al minstens 100.000 euro...



...en nog wordt er gewacht op een hoger bod...



De eerste huisjes krijgen kleur! Eindelijk lente in deze wijk waar de winter 30 jaar duurde.



Binnenkort wordt een volledig gerenoveerde buurt ontsluierd...



Maar eerst zal er nog veel afgebroken moeten worden. Onder andere deze oude gebouwen van de spoorwegen die nu vervallen zijn tot stinkende, vol vuilnis liggende ruïnes.



Er wordt weliswaar al veel afgebroken...

.

... maar daar laten de creatieve geesten zich niet door afschrikken



Schoenen zijn als mensen.
Sommige raken vereenzaamd en verloren...



... en anderen zitten op hun "dakterras" te zonnen...