Hoofdstuk 1. Deel 2.
Met een zwemvest naar 't theater.
Na de vlotte uitpak was het tijd voor de obligate reddingsoefening… Daar gingen we dus met zijn allen met onze zwemvestjes netjes op onze plaatsen aan de reddingsboten staan. Eerst werd van iedereen de cruisepas ingescand.
Ik zie ’t in een noodsituatie al gebeuren : “Ah zo, gij hebt uw paske in uw kamer laten liggen?... Tja, gaat dat dan maar eerst terug halen want zonder komt ge de reddingsboot niet in hoor! Hm, inderdaad wel spijtig dat uw kamer ondertussen al onder water zit maar ge had er maar op tijd aan moeten denken hè. De volgende aub!”
Met zijn allen stonden we daar als een regiment lemmingen die klaar waren om ons over de reling in zee te storten (met krukken, wandelstokken, looprekken en al) te wachten tot ze hun uitleg in minstens acht talen gegeven hadden (Russisch, Japans...) gedaan. Eindeloos.
Na de oefening stormden de nederlandstalige lemmingen “en masse” naar het theater om de uitleg over de cruise in hun eigen taal te horen. Er daagden hoop en al misschien 150 mensen op, al dan niet met hun reddingsvest nog onder de arm. Naar 't theater in een reddingsvest…
Heu... leidt deze trap naar 't theater of naar 't spookhuis van de Sinksenfoor?...
De hostess wist er ook allemaal nog niet al te veel van en haspelde heel ’t reisplan kompleet door mekaar.
Als we gaan varen zoals zij ’t uitlegt dan varen we zigzag en doen we ’t traject minstens 3 keer vooraleer we alle geplande havens aangedaan hebben. Maar de uitleg die me bijna van ’t balkon van ’t theater deed vallen was : “In de buurt van Spitsbergen zijn er geen uitstappen voorzien.
Daar moeten we ook nog wachten op toestemming van de overheid om in de buurt te komen en als er ijsberen zijn mogen we in geen geval aanleggen
Jawadde. Ik boek dus een supercruise helemaal tot Spitsbergen om ijsberen te zien en godbetert gesteld dat ze er zouden zijn moeten we zelfs onmiddellijk opkrassen.
Als meest indrukwekkende excursie voor de dierenliefhebbers prees ze een tocht naar een husky-farm aan waar ze 130 sledehonden hadden zitten, en oh wonderbovenwonder, soms hadden ze zelfs puppy’s en dan mochten we die knuffelen! Van een unieke belevenis gesproken. Naar ’t verre Noorden voor een hond in uw armen te houden…
Er blijken ook nog vele interessante geiten- en schapenweiden te zijn en enkele kuddes gedomesticeerde rendieren. Ik had begot beter een weekendje op een kinderboerderij geboekt. Veel verschil zou ’t niet gemaakt hebben, alleen in prijs.
Nee, dit gaat beslist geen Galapagos-ervaring worden qua dieren zien…
Een deel van de gruwel genaamd "animatie-team".
We zijn dan maar de wellness-afdeling van ons exclusief hotel gaan bekijken. Heel mooi want alles is gloednieuw. Thermale baden, bubbelbaden, stoombaden, massagekamers, rustruimtes, solariums, fitness, zwembad (helemaal vooraan onder de brug van de boot met een uniek zicht door de enorme panoramische ramen!), een tandenblekerij, kapper, “herensoigneur”, gezichtsverzorging,… Maar een echte sauna hebben we eigenlijk niet gezien. Wel een ruimte waar twee mensen in zwempak op verwarmde stenen ligbedden lagen. Dus ja hoor, hier wordt het weer op zijn preuts-Amerikaans gedaan. Vies gewoon, zitten zweten in een kleffe bikini in plaats van gelijk een normaal mens in zijn blootje.
'k Heb maar snel enkele foto's genomen want de volgende dagen zal dat niet meer kunnen als hier mensen zitten. Schending van de privacy enzo... Een mens moet voorzichtig zijn tegenwoordig.
Het kapsalon en beauty-center. Met zicht op de eindeloze zee...
Een rustzaal voor tussen de saunabeurten...
Solarium en theesalon...
En niet te vergeten... een heerlijk massagebad alweer met panoramische ramen!
Een mooie plek, op die vier grote polyesther monsters die in de hoeken hangen, na...
Over enkele dagen 't vervolg! En op 't einde van elk hoofdstuk een mogelijkheid om het fotoalbum van die dag te bekijken!
Bidden voor regen...
I keep all your smiles and jokes in mind while I'm working on my photo-albums!
1 reactie op dit bericht
juist hetzelfde