Een korte pauze in 't Aards Paradijs

Vorige week had ik al in de mot dat ik de volgende zondag toch weer geen tijd zou hebben om een nieuwe fotoreeks voor een raadsel te maken, dus ben ik toen een beetje vooruitziend geweest.
Wie niet sterk is (of geen tijd heeft) moet slim zijn.
Ik heb gewoon de vorige raadselfoto gehalveerd en over twee weken gespreid. Dus vorige week hadden we de vijs... en nu dus... de plug!



Opgelost (soms met veel rommelen in gereedschapskisten tussen plakkerige siliconentubes...) door Viva, Ron, Rita, Renee, Rudy, Kathleen, Luk, Klaproosje, Opapat, Wim, Marleen, Nand, Steven, Lange Lou, Geert, Kaatje, Andromeda, Dolfijn, Veveke, Utta, Jan (inderdaad gisteren vergeten te vermelden), Chris, Yvette, Speelster, Fernanda, Mieke, Vif, Sus, Nilleke en Moederke Melanie!!

En morgen écht iets totaal anders.

Allez komaan, maak het niet moelijker dan 't is. 't Is maar een kort woordje dat we zoeken.



Reeds opgelost door Viva, Ron, Rita, Renee, Rudy, Kathleen, Luk, Klaproosje, Opapat, Wim, Marleen, Nand, Steven, Lange Lou, Geert, Kaatje, Andromeda, Dolfijn, Veveke, Utta, Chris, Yvette, Speelster, Fernanda en Mieke!

Gisteren leek het wel een gezichtje met een forse neus, vandaag lijkt het op een vliegtuigje...
Maar "schijnen", "blijken", "lijken" ... is natuurlijk niet genoeg. Wat is het?



Viva, Ron, Rita, Renee, Rudy, Kathleen, Luk, Klaproosje, Opapat, Wim en Marleen!
Nand, Steven, Lange Lou, Geert en Kaatje hebben zich alvast niet laten misleiden door de opmerking die ik bij de oplossing van 't vorige raadsel plaatste...

Dinsdag, 14 juli 2009.

Costa Luminosa, op zee.

5. Boot Babylon.





Voilà, en zo zit een nachtmens hier midden-in-de-nacht van de middernachtszon te genieten....



... en een paar uur later wordt zo'n nachtmens dan met nog grotere wallen onder zijn ogen wakker...

Vandaag konden we genieten van een welkome rustdag. Die begon met een ontbijt in ’t Samsara restaurant. ’t Was de eerste keer dat we er rustig de tijd voor namen om eens in ons eigen sjiek restaurant te gaan ontbijten en dat was zalig! Die rust! Niet tussen hopen mensen aan een buffet moeten aanschuiven maar van de menu kunnen kiezen en aan tafel bediend worden. Een mens zou er elke dag de tijd voor moeten kunnen nemen. Vervolgens in de zon op ons terrasje zitten schrijven. Dat terras heeft veel geld gekost maar dat rendeert tenminste onverwacht goed. Het heeft een ruim uitzicht omdat de borstwering uit plexiglas bestaat en het heeft knusse tegen de wind beschutte hoekjes. Soms in een dikke trui, soms gehuld in een dekentje, voetjes op de tafel, Pandora op schoot en typen maar. Zalige momenten… Of beter gezegd : zalige halve nachten.

Tegen de middag kregen we onze duo-massage die in ons “Samsara-pakket” inbegrepen is en ook dat was best geestig. Eerst een energetische voetwassing met keien. Wat mensen toch allemaal uitvinden om u voor de gek te houden… Fascinerend… Daarna tegelijk gemasseerd worden, binnen ’t kwartier hoorde ik Paul zachtjes snurken. Op ’t einde legden ze onze handen in mekaar (ik was zo groggy dat ik niet besefte dat ik Paul zijn hand vast had en ik me serieus zat af te vragen waarom die masseur nu mijn hand begon te strelen) plots weerklonk er een zacht een gong (ik vreesde al dat ik terug een muziekwinkel had), vervolgens werden langzaam onze ogen van hun maskertjes ontdaan en waren we terug welkom in de echte wereld.

En écht was hij. De massage was dan wel gratis maar nu kregen we de te verwachten verkoopspraatjes. Onze oude lijven bleken met de minuut in slechtere staat te verkeren en hadden dringend behoefte aan een eindeloze rij producten. Kortom we hadden allebei ’t gevoel of we ter plekke gingen desintegreren als we niet  dringend gingen ingrijpen. Uiteindelijk hebben we er toch maar voor gekozen om onze portemonnee niet te laten desintegreren en hun hun wonderlijke smeersels op basis van algen en meer hocus pocus te laten houden. Hun glimlach was plots nog iets plastieker dan voorheen.

Nog even onze gammele lijven laten nagenieten op ons terrasje en dan opnieuw de Samsara opgezocht voor een uitgebreid middagmaal. Als de lijven dan toch aftakelen kunt ge er ondertussen maar best van genieten ze nog rap met lekkere dingen vol te proppen vind ik.



De rust in het Samsara-restaurant.

Tijdens ’t eten passeerden we de Lofoten eilanden.  Kortom een maaltijd die een lust voor mond en oog was. Alhoewel voor mond… Ik vroeg tandenstokers en ze beweerden dat niet te bezitten. Eerst dachten we nog dat ze ons niet begrepen - een heel gewoon euvel hier in Boot Babylon, waar iedereen alle talen door mekaar spreekt, zowel personeel als gasten. Maar nee, ze wisten best wat we vroegen maar bezaten het niet. Ongelofelijk. Zelfs in de goedkoopste frituur zoudt ge nog een tandenstoker kunnen krijgen en hier niet?! Zouden dan al hun gasten al aan valse gebitten toe zijn? Dus als ik ’t goed begrijp zijn wij de enige met goede tanden maar met aftakelende lijven? Moet kunnen.



De passage van de Lofoten...

Na de maaltijd liepen we terug naar huis door een van de eindeloze buffetrestaurants en plots kwamen we terecht in een stoet van gehaaste senioren die ineens allemaal verdacht mobiel waren ondanks hun hulpmiddelen. Alweer een kudde lemmingen vastberaden op weg naar een onbestemd doel. Tot we zagen wat het doel was… Er was net een buffet met taartpunten, gebakjes en andere zoetigheden geopend! Iedereen had duidelijk op wacht gestaan om toe te slaan. Voornamelijk onze gepensioneerde noorderburen schenen hier op gefocust te zijn. ’t Grappige was wel dat ze bij elke soort taart eerst aan de kelner vroegen of de lekkernij toch zéker zónder suiker was bereid. Mensen zijn vreemde wezens. Overbodig te zeggen dat we op deze manier dan zelf ook per ongeluk aan ons vierde dessert van de dag geraakt zijn… Het lijf is toch om zeep, dus…



De snelbuffet-restaurants na de taart-rush.

In de brievenbus van onze kajuit stak een “Poolcirkel-diploma”. Echt een ding om in te lijsten en boven uw bed te hangen… Ge moest er zelfs nog uw eigen naam op invullen…

Maar het laat je wel even nadenken, we gaan binnenkort toch wel vrij dicht bij de Noordpool terechtkomen. Vandaag begint trouwens de middernachtzon. We zullen de eerstvolgende vier dagen de zon niet meer zien ondergaan, maar dat neemt niet weg dat ze wel achter de wolken kan verdwijnen. Maar donker wordt het niet meer. Benieuwd wat dat fenomeen nu weer met de resten van mijn gammele lijf gaat aanvangen.

De rest van de dag doorgebracht met zitten schrijven en ondertussen fijn afgetekende wolkskes als Japanse pentekeningen bewonderd. De zichten zijn prachtig, zelfs al is ’t soms niet meer dan water en wolken. Mijn batterij leeg getypt - als ik Pandorake ingeplugd laat dan blíjf ik gewoon schrijven. Ik ken mezelf - daarna nog een beetje gaan sauna-sudderen en vervolgens alweer het aftakelende lijf van wat extra cholesterol gaan voorzien.

... laten windjes!
Kijken!!! Met de neus toe weliswaar.

Geen tijd om alle mails persoonlijk te beantwoorden momenteel... Sorry. Dat betert wel terug.
Maar 't is alleszins niet de siliconenspuit zoals zovelen menen te zien...



Alvast opgelost door Viva, Ron, Rita, Renee, Rudy, Kathleen, Luk, Klaproosje, Opapat, Wim en Marleen!

Zoals Marleen, Fernanda en Mieke reeds juist geraden hadden zat Irma op de Lambermontplaats in Antwerpen. In de zomer wordt daar elke laatste zondag van de maand een kunstmarktje gehouden : Lambermontmartre.
Je ziet er schilders aan 't werk maar de nadruk ligt wel vooral op de verkoop en de zuiderse sfeer. Over twee weken hebben jullie nog eens de kans de sfeer hier te gaan opsnuiven. Een ideale gelegenheid om de buurt rond het Museum van Schone Kunsten eens te gaan bewonderen. Met zijn vele terrasjes en trendy restaurants... Een klein stukje Zuid-Frankrijk midden in Antwerpen.













Meer foto's in 't album op :
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/Lambertmontmartre?authkey=Gv1sRgCKKUgv2qi_zP5QE#

Volgende poging, want 't is weer door "ongekend groot succes" door niemand opgelost.
En ge kent het zo goed... Allemaal... Echt waar...

Soms komt er toch nog wel eens iets binnen dat mijn dag echt goed maakt...
Sorry geen tijd om te vertalen. Ge zult de boodschap echt wel snappen bij de laatste zin.


In case you missed it on '60 Minutes',
this is what Andy Rooney thinks about women over 40: 

As I grow in age, I value women over 40 most of all. Here are just a few reasons why: 

A woman over 40 will never wake you in the middle of the night and ask, 'What are you thinking?' She doesn't care what you think. If a woman over 40 doesn't want to watch the game, she doesn't sit around whining about it. She does something she wants to do, and it's usually more interesting. Women over 40 are dignified. They seldom have a screaming match with you at the opera or in the middle of an expensive restaurant. Of course, if you deserve it, they won't hesitate to shoot you if they think they can get away with it. Older women are generous with praise, often undeserved. They know what it's like to be unappreciated. Women get psychic as they age. You never have to confess your sins to a woman over 40. Once you get past a wrinkle or two, a woman over 40 is far sexier than her younger counterpart. Older women are forthright and honest. They'll tell you right off you are a jerk if you are acting like one. You don't ever have to wonder where you stand with her. Yes, we praise women over 40 for a multitude of reasons. Unfortunately, it's not reciprocal. For every stunning, smart, well-coiffed, hot woman over 40, there is a bald, paunchy relic in yellow pants making a fool of himself with some 22-year old waitress. Ladies, I apologize. 

For all those men who say, 'Why buy the cow when you can get the milk for free?', here's an update for you. Nowadays 80% of women are against marriage. Why? Because women realize it's not worth buying an entire pig just to get a little sausage! 

And now for something completely different...
't Is niet schoon, maar wel nuttig. Gelijk ik dus.



Veel succes maar nog veel meer plezier!

Dat was geen simpele bevalling deze week. Ge zijt ze lang kwijt geweest hè.. uw vijs?..
Maar 't leven is eigenlijk een stuk plezanter met een vijs minder.



Alleszins Speelster, Rita, Luk, Marleen, Steven, Lange Lou, Andromeda, Vera, Kaatje, Geert, Dolfijn, Nand, Klaproosje, Redpoppy, Jan, Vifke, Maria, Lisette, Chrisje, Nadine en Mieke, Opapat, Sus, Utta en Fernanda kunnen nu terug over hun volledige collectie vijzen beschikken. Dat zouden er vijf in aantal moeten zijn.

En morgen zoeken we weer iets totáál anders!

Een totaal ander deel van 't voorwerp... Nu moet toch iedereen 't kunnen zien!
Of... hebt ge er eentje verloren?...



Reeds opgelost door Speelster, Rita, Luk, Marleen, Steven, Lange Lou, Andromeda, Vera, Kaatje, Geert, Dolfijn en Nand!

We zijn al aan de vijfde foto... dus nu is 't tijd voor een makkelijke...



Ik had eerder oplossingen van mannen verwacht maar 't is duidelijk "girl power"-tijd...
Tot hiertoe opgelost door Speelster, Rita, Luk en Marleen!