Ook pinguïns...

Geen tijd om alle mails persoonlijk te beantwoorden momenteel... Sorry. Dat betert wel terug.
Maar 't is alleszins niet de siliconenspuit zoals zovelen menen te zien...



Alvast opgelost door Viva, Ron, Rita, Renee, Rudy, Kathleen, Luk, Klaproosje, Opapat, Wim en Marleen!

Zoals Marleen, Fernanda en Mieke reeds juist geraden hadden zat Irma op de Lambermontplaats in Antwerpen. In de zomer wordt daar elke laatste zondag van de maand een kunstmarktje gehouden : Lambermontmartre.
Je ziet er schilders aan 't werk maar de nadruk ligt wel vooral op de verkoop en de zuiderse sfeer. Over twee weken hebben jullie nog eens de kans de sfeer hier te gaan opsnuiven. Een ideale gelegenheid om de buurt rond het Museum van Schone Kunsten eens te gaan bewonderen. Met zijn vele terrasjes en trendy restaurants... Een klein stukje Zuid-Frankrijk midden in Antwerpen.













Meer foto's in 't album op :
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/Lambertmontmartre?authkey=Gv1sRgCKKUgv2qi_zP5QE#

Volgende poging, want 't is weer door "ongekend groot succes" door niemand opgelost.
En ge kent het zo goed... Allemaal... Echt waar...

Soms komt er toch nog wel eens iets binnen dat mijn dag echt goed maakt...
Sorry geen tijd om te vertalen. Ge zult de boodschap echt wel snappen bij de laatste zin.


In case you missed it on '60 Minutes',
this is what Andy Rooney thinks about women over 40: 

As I grow in age, I value women over 40 most of all. Here are just a few reasons why: 

A woman over 40 will never wake you in the middle of the night and ask, 'What are you thinking?' She doesn't care what you think. If a woman over 40 doesn't want to watch the game, she doesn't sit around whining about it. She does something she wants to do, and it's usually more interesting. Women over 40 are dignified. They seldom have a screaming match with you at the opera or in the middle of an expensive restaurant. Of course, if you deserve it, they won't hesitate to shoot you if they think they can get away with it. Older women are generous with praise, often undeserved. They know what it's like to be unappreciated. Women get psychic as they age. You never have to confess your sins to a woman over 40. Once you get past a wrinkle or two, a woman over 40 is far sexier than her younger counterpart. Older women are forthright and honest. They'll tell you right off you are a jerk if you are acting like one. You don't ever have to wonder where you stand with her. Yes, we praise women over 40 for a multitude of reasons. Unfortunately, it's not reciprocal. For every stunning, smart, well-coiffed, hot woman over 40, there is a bald, paunchy relic in yellow pants making a fool of himself with some 22-year old waitress. Ladies, I apologize. 

For all those men who say, 'Why buy the cow when you can get the milk for free?', here's an update for you. Nowadays 80% of women are against marriage. Why? Because women realize it's not worth buying an entire pig just to get a little sausage! 

And now for something completely different...
't Is niet schoon, maar wel nuttig. Gelijk ik dus.



Veel succes maar nog veel meer plezier!

Dat was geen simpele bevalling deze week. Ge zijt ze lang kwijt geweest hè.. uw vijs?..
Maar 't leven is eigenlijk een stuk plezanter met een vijs minder.



Alleszins Speelster, Rita, Luk, Marleen, Steven, Lange Lou, Andromeda, Vera, Kaatje, Geert, Dolfijn, Nand, Klaproosje, Redpoppy, Jan, Vifke, Maria, Lisette, Chrisje, Nadine en Mieke, Opapat, Sus, Utta en Fernanda kunnen nu terug over hun volledige collectie vijzen beschikken. Dat zouden er vijf in aantal moeten zijn.

En morgen zoeken we weer iets totáál anders!

Een totaal ander deel van 't voorwerp... Nu moet toch iedereen 't kunnen zien!
Of... hebt ge er eentje verloren?...



Reeds opgelost door Speelster, Rita, Luk, Marleen, Steven, Lange Lou, Andromeda, Vera, Kaatje, Geert, Dolfijn en Nand!

We zijn al aan de vijfde foto... dus nu is 't tijd voor een makkelijke...



Ik had eerder oplossingen van mannen verwacht maar 't is duidelijk "girl power"-tijd...
Tot hiertoe opgelost door Speelster, Rita, Luk en Marleen!

De tweede dag verplichte opsluiting... Voor sommigen best plezant voor anderen doffe ellende (in al hun luxe...)
De jonge generatie, Mathurin en Nemuri Neko, kent het woord "wachten" niet eens, zij amuseren zich overheerlijk in hun slaapmagazijntje met hun speelgoed en vooral met mekaar.



Hier wordt gespeeld...



Geknuffeld...



Verzorgd...



Kortom bij "the boys" is alles peis en vree.
In de residentie van de senioren echter begint er stilaan enige onmin te heersen, de opsluiting begint door te wegen...



Phineas : "Wat maken de dames zich eigenlijk druk over die etenspotten?!..."
Hanuman : "Ah ja, ons ma heeft toch per ongeluk de hele pot laten open staan... Van een meevaller gesproken. Wie gooit hem omver? Gij of ik?"
Serendipity : "Als ons restaurant nu al verwordt tot een self-service hoeft het voor mij helemáál niet meer..."



Serendipity : "Má-áá!..."
Laathi : "Wij willen weg bij die mannen..."



Serendipity : "Oei. Pas op met wat ge wenst Laathi..."
Laathi : "Verdorie ja. Dat werkvolk zijn ook mannen..."

Ja. En ze zijn nog niet weg want de werken zullen zeker nog een dag langer duren...
Dus zal er morgen, op dag drie, weer een nieuw "Wiedergutmachungs"-kadootje voor the boys moeten gekocht worden.
Al goed dat ik geen nageslacht heb voortgebracht. Ik zou een dramatisch slechte moeder geweest zijn. Bij elk traantje kregen mijn kinderen een nieuwe... krabpaal. 

Sommigen denken dat dit een juweel is. Nee, dat is 't helemaal niet. 't Is veel nuttiger.
Trouwens als het wél een juweel was dan waren we allemaal méér dan multi-miljonair.
En 't is ook geen halogeenspotje wat velen van jullie blijken te denken. Dit ding geeft geen licht.

Komaan, probeer nog één keer met een moeilijke foto... Vanaf morgen wordt het makkelijker.
Laat je ogen hun eigen zin eens doen, laat ze naar dit beeld staren zonder er bij na te denken. Speel met convex en concaaf en 't gaat veel duidelijker worden...



Speelster zit nog altijd helemaal alleen op haar eenzame hoogte...

Hoofdstuk 4.
Deel 6 : De eeuwige twee "laatste der Mohikanen".

Deze keer waren ze zo verstandig om eens geen techno maar wel romantische klassieke muziek te spelen aan dek, dat maakte het uitvaren helemaal een unieke ervaring. Ik kreeg maar niet genoeg van de prachtige zichten op de rotswanden van de fjord. Op de duur waren de mensenmassa’s allemaal al naar de restaurants vertrokken en stond ik nog in mijn eentje uit te waaien. Ik had het niet eens gemerkt.
Heb weer een lekker plekje gevonden, helemaal bovenop de boeg, het vereist enig klimwerk en ’t is waarschijnlijk een beetje verboden maar vandaar kan je foto’s maken zonder toeristen op.



De befaamde "Seven Sisters" waterval.



Heel vreemd. Met een flatgebouw door een fjord drijven...



Het zonlicht spat uiteen in een waterval van kleur...

Het weer werd ondertussen opnieuw even indrukwekkend als vanochtend vroeg! Donkere wolken trokken over de rotsen en slokten op de duur alle blauwe vlekken op. Zo mooi, die dreigende lucht over die imposante natuur… Er liggen aan dek wel overal dekens om u in te hullen maar ermee rondlopen en fotograferen lukt niet, alles waait weg, deken, haar, bril, kortom op die manier een zinnige foto maken is niet te doen dus op de lange duur heb ik dan met pijn in in ’t hart en honger in mijn maag toch maar ’t winderige dek ingeruild voor ’t Samsara restaurant.















Helemaal alleen? Nee hoor...
De Koreaanse monnik is ook altijd een van "de laatste der Mohikanen".



Omdat we zo laat kwamen hadden we eindelijk ’t geluk een tafeltje aan een raam te bemachtigen! We kregen zelfs enkele bliksemschichten te zien. Helemaal indrukwekkend in deze toch al woeste natuur. Ons geluk werd volledig toen we ook nog spontaan de menukaart van het grote restaurant kregen om uit te kiezen. En daarop stonden echte lekkernijen, niet de flepse dieetkost van Samsara zelf. We hebben ons beperkt tot een carpaccio van zalm, een groentenvelouté met croutons, een kwarteltje, een kaastafel en een chocoladedessert met appelsien. Na al die dagen karig Samsara-eten of vettig Mc Donaldsfood een ware verademing voor geest en een zekere verdikking voor ons middel. Hiermee trek ik ineens mijn bewering in dat het eten hier aan boord waardeloos is. We hebben ons gewoon laten misleiden door te denken dat het Samsara-restaurant verfijning ging bieden, het biedt alleen dieetkost en een intieme rustige plek om te eten en nu hebben we the best of both worlds. Alleen stom dat we daar vier dagen over gedaan hebben om dat in te zien.



Doodmoe keerden we terug naar ons nestje en daar aangekomen bleek het nog altijd volop dag. Om 11 uur ’s avonds konden we vanop ons terras nog een prachtige volledige regenboog bewonderen. Heel vreemd. De kleuren van de regenboog waaierden tot midden in de cirkel. Het leek of de lucht in de halfronde boog een heel andere kleur had dan die buiten de regenboog. Roziger. Uiteindelijk zijn we dan toch maar gaan slapen, gewoon van uitputting. ’t Was dan ook wel weer een rijkgevulde dag geweest. En bovenal eindelijk ook eens een rijkgevulde maag.



Funest voor de nachtrust...
Op mijn terrasje kan ik dag en nacht in alle rust genieten...



Ik heb tijdens deze prachtige dag natuurlijk nog veel meer foto's genomen. Wie graag 't album inkijkt klikt op :
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/Noorwegen4HellesyltGeiranger?authkey=Gv1sRgCMuy7-Lx9Yjxbg#

Hier schittert mijn dingetje terug in volle zon...



Enkel en alleen nog maar opgelost door de haviksogen van Speelster!

Bij slecht weer ziet álles er natuurlijk een beetje minder stralend uit.



Maar nog wel heel herkenbaar natuurlijk.
Ah ja... want Speelster heeft het al opgelost! Dikke proficiat!

Klaproosje en Sus wisten vanaf de eerste Irma-foto waar we gezeten hadden!
Op een gloeiende dag midden in augustus verkoeling gezocht in de buurt van water en wind... en uiteindelijk terecht gekomen aan de Deltawerken op Neeltje Jans in Nederland. Een indrukwekkende ervaring...



De Zeelandbrug wordt geopend om een vloot zeilbootjes door te laten.
Lekkerder weer om te spelevaren kon je je echt niet indenken...
Zachte bries, stevige zon, en bruinen maar...





Hoe sterk is de eenzame fietser...



Het zeer summiere visitor's center van de Deltawerken...



De stormvloedkering.
De rotsblokken vooraan geven de plaatsen van de zuilen aan van de kerk die hier vroeger stond.



Exotisch Holland...



De meeuwen vinden de stormvloedkering een héérlijke visplek. Ze zijn er van overtuigd dat de Nederlanders speciaal voor hen dit kunstwerk aangelegd hebben.



Dit smaragdgroene water is dus onze Noordzee...



Hoedje af voor de ingenieurs en de arbeiders die dit enorme kunstwerk vervaardigd hebben...



Sommige figuren zijn natuurlijk niet zo in techniek geïnteresseerd en zitten liever met hun lui achterste op 't strand...





Heel de wijde omgeving is hier natuurrreservaat! Je kan er met wat geluk (en een verrekijker) bij laag tij zelfs zeehonden zien zonnebaden op de zandbanken! Je kan hier wandelen, fietsen huren, uitwaaien, vogels kijken, duiken, snorkelen,  plezante kleine dorpjes bezoeken, verse vis eten op terrassen in jachthaventjes, het infopark over de deltawerken bezoeken...
Kortom, met een dag kom je niet toe, laat staan met de paar uurtjes die ik er heb doorgebracht. Alleszins dit blitzbezoek heeft me er wel van overtuigd hier zéker eens terug te komen! 



De 5 kilometer lange Zeelandbrug gezien vanuit Schelphoek bij Burghsluis.

In de volgende aflevering een bezoek aan 't pittoreske Zierikzee!