en we leggen verder...

Gisteren en eergisteren weer parket gelegd, voor de poezen schoot er dus weer weinig tijd over. Zeker door het ongeval van de vis en de aandacht die ik daar heel de ochtend aan besteedde voelden  ze dat ze helemaal op de "tweede plaats" kwamen. Dus gebruiken ze maar elk vrij ogenblikje om hun opwachting te maken



Poseren tijdens poeze-pauze gezellig bij Nand op schoot.

Ik ben al heel blij dat hij er niet altijd met zijn neus op blijft zitten want het fijne stof zorgt voor klitten in zijn dikke pels en hij weigert zich te laten borstelen. Ik zou misschien eens kunnen proberen hem te stofzuigen... Hij hoort dat toch niet

Mijn vis stelt het enkele uren na zijn ongeval vrij goed.
Zijn kieuw is donkerrood uitgeslagen, ik veronderstel dat je dit een soort "blauw oog" bij een vis zou kunnen noemen. Hij zwemt momenteel al goed rond en stoot nergens meer tegenaan. Hij maakt nog enkele graden slagzij maar kan zich vlot wentelen en draaien tussen de planten. Eetlust heeft hij nog niet. 't Is Wel logisch dat hij nog niet helemaal bekomen is van zijn avontuur op 't droge, god weet hoe lang heeft de sukkelaar vanmorgen op dat hout liggen spartelen in de hoop zijn vijver terug te vinden...



Zijn "blauw oog"...

Vanmorgen hoorde ik een luide kreet, ik sprong uit bed, keek door 't raam zag mijn echtgenoot naast een vis op 't droge zitten! In mijn blootje, met volle blaas, spurtte ik naar beneden om eerste hulp te bieden... De buren zullen weer waar voor hun geld gehad hebben

Toen Paul vanmorgen als eerste werk de vissen ging voederen vond hij dus een van hen op de houten vlonder, maar liefst twee meter van de vijver vandaan! Hij was blijkbaar uit de vijver gesparteld door in de oeverrand naar eten te zoeken. Dit is vroeger nog al gebeurd. Soms gaan ze zo wild te keer dat ze even op de rand sukkelen. Door wil gespartel raken ze dan wel terug in de vijver maar deze jongen was dat blijkbaar niet gelukt, hij was altijd maar verder in de verkeerde richting gesparteld.

Toen Paul hem vond dacht hij dat hij dood was want hij was al helemaal droog. Hij nam hem op om hem te begraven en zag toen plots 1 kieuwtje zachtjes bewegen. We hebben hem dan direkt terug in de vijver gelegd en stilaan begon hij terug te ademen. Hij draaide wel steeds op zijn rug en dreef met zijn buikje naar boven. Ik heb dan naar de vijverspecialist gebeld om te vragen of we iets konden doen om hem te helpen, maar buiten het feit hem zo dicht mogelijk bij een zuurstofbron, het watervalletje, te leggen konden we niets doen. En daar lag hij dus al een tijdje, adement, maar op zijn rug...



Na een tijdje probeerden we hem terug in 't diepere deel te laten en daar maakte hij zwembewegingen, hij botste wel tegen de wanden want zijn oriëntatiegevoel was kompleet zoek zoals de vijverman ons al voorspeld had. We hebben hem dan terug in de luchtbelletjesstroom gelegd en daar scheen hij zich beter te voelen.

Zijn kieuwen werken, maar het kan zijn dat ze van binnen verbrand zijn doordat ze te lang aan de lucht zijn blootgesteld geweest. Hij kan traag zwemmen en zijn bochten nemen, maar vanaf hij begint te rusten draait hij zich automatisch op zijn rug. Hopelijk zijn zijn zwemblazen niet gekwetst.
Meer dan afwachten kunnen we niet doen. Ik hoop zo dat hij het haalt, want sommige van onze vissen zijn al 14 jaar oud en zijn hier in ons vijvertje geboren.



Zielig drijvend op zijn rug...



Met zijn kopje in de luchtbellenstroom...

Ming Song Huong zit met een schimmelinfektie. Dus de eerstvolgende drie weken moet hij elke zondag in bad gewassen worden met een speciale shampoo. Het is niet direkt zijn favoriete bezigheid, maar hij gedraagt zich eigenlijk wel heel goed. Het is dan ook niet de eerste keer in zijn leven dat hij gewassen wordt.
Speciaal voor kattewasjes gebruiken we onze oude badkamer, daar kan het geen kwaad als er al eens ene kletsnat uit bad wipt en alles begint onder te spetteren. Want ze zijn natuurlijk niet allemaal zo gedwee als onze Ming.
Moest ik dit project met Hanuman moeten uitvoeren dan zou ik mezelf eerst vol pleisters plakken en me inwinden in verband. Dan moet ik dat tenminste achteraf niet meer doen
Nee, die zou er niet zo kalm en braaf bijzitten zoals onze Ming...
Maar zoals ge op de foto's hieronder ziet is onze Ming echt een schoolvoorbeeld van een kat in bad.























Ooooh, en nu te bedenken dat die hier straks weer terug met zijn schoon pelske in 't gyprocstof gaat liggen rollen...

Sinds enige tijd maakte ik me ongerust over de donkere vlekjes die op Hanuman's irissen verschenen.
Hij ziet nog heel goed - dat had ik zelf al getest door een klein donsveertje te laten vallen en dat volgde hij moeiteloos - maar toch was ik bang dat hij blind zou kunnen worden door die vlekken.
Mijn dierenarts kon me niet helpen aangezien het een fenomeen is dat weinig bij poezen voorkomt dus ben ik naar de ogendierenarts gegaan die Bieke van Den Dierenvriend me had aangeraden.

Het was een bange rit van 50km maar die had ik er ruimschoots voor over want ik wou zekerheid over de toestand van mijn kater zijn prachtige ogen.  Hanuman gedroeg zich onverwacht kalm in de auto. Hij zat stil in zijn draagmand die ik grotendeels had afgedekt met een doek. De rit waar ik zo tegenop gekeken had viel dus reuzegoed mee.

De dierenarts was een sympathieke vrouw die in Amerika dierenoogheelkunde gestudeerd heeft. Hanuman's ogen werden grondig onderzocht en hij liet het heel rustig doen. De vlekken werden met verschillende apparaten bekeken en de druk op zijn oogbol gemeten. Zijn ogen waren glashelder en zijn zicht is inderdaad prima.

De roestbruine en zwarte vlekken zijn pigmentophopingen. Zij kunnen later melanomen worden, maar dit hoeft niet noodzakelijk te gebeuren. Desalniettemin is er in dit stadium toch niets aan te doen om melanoomvorming te voorkomen, dus moeten we afwachten of dat ooit zal gebeuren. Indien het toch deze foute kant zou opgaan dan is het alleszins een proces van zéér lange duur en aangezien we Hanuman 9 jaar geleden als volwassen poes gevonden hebben zal hij nu toch zeker 11 of 12 jaar oud zijn, dus veronderstelt de oogarts dat hij voor de kanker eventueel zou uitbreken toch al gestorven zou zijn van ouderdom.

De vlekken mogen blijven groeien maar zolang ze plat blijven, en het geen opstulpingen worden, is er geen reden tot ongerustheid. Zelf kan ik zijn ogen makkelijk controleren omdat ik er toch regelmatig foto's van neem. Als ik zijdelingse opnamen maak kan ik goed zien of het platte vlekken blijven of klonters worden. Over 6 maand moet hij terug op bezoek bij de oogarts.

Ik wou dit gewoon even met jullie delen - want tot voor enkele jaren wist ik zelf niet dat er gespecialiseerde oogartsen voor dieren bestonden - en misschien komt deze uitleg ooit eens voor een andere dierenliefhebber van pas.



Hanuman's prachtige,vlekkeloze kijkers in 2003.



In 2004 verschijnen de eerste roestkleurige vlekjes.



Hanuman's ogen op dit ogenblik met grotere bruine en zwarte pigmentophopingen.



Meer info op http://www.oog-dierenarts.be/

Tegen etenstijd posteert iedereen zich heel opvallend voor de kast waar de kattenbrokjesvoorraad staat.
Nog even en ik krijg een aanklacht wegens grove nalatigheid op mijn dak...







----------------
Morgen krijgen jullie de strip over de badscéance van onze Ming te zien...
----------------
Zin om meer van mijn poezenstrips te bekijken?
Klik dan op de button "Poezenstrips" die je vindt aan de linkerkant van mijn blog!

Ming heeft soms last van een schimmeltje in zijn pels en moet af en toe in bad...
Wat zijn persoonlijk commentaar daarop is zullen jullie in de loop van de week wel te weten komen
En dat zal waarschijnlijk weer niet in de meest beleefde bewoordingen gebeuren...

Veel succes! Ge gaat het nodig hebben denk ik. Vorige week was te makkelijk, dus dit is een stukje foto van  een weliswaar een zeer gekend voorwerp dat we allemaal regelmatig in onze hand houden, maar 't is hopelijk toch iets moeilijker te herkennen dan mijn onschuldig verfborsteltje
Wees gerust, als 't echt niet lukt dan krijgt ge de volgende dagen wel tips. Maar probeer het eerst maar eens zo...
Stuur me maar een mail als je 't herkent!
---------------------------
Als eerste, en voorlopig enige, juist geraden door Luk!
---------------------------
Jef Quo, Bachus, Willem, Francois, Viva, Paul, Walter, Jan, Viv, Corry V. (eigenlijk haar echtgenoot) en Rijntje (ook al dankzij de hulp van haar man), Mare, William (van de bierblog), Bertine, Nand, Vifke, Franske, Klaproosje, Steven, Thea, Sandra en Corry S.! 
Duidelijk een "mannen"-voorwerp deze keer?...

Zij die dit willen uitproberen doen dit volledig op eigen risico!
Ik wil niet aansprakelijk gesteld worden voor de catastrofes die kunnen voortvloeien uit de goede raad van mijn katten.

Een schildersborsteltje!
Bravo
Andromeda!
En Joeltejblues, Vifke, Rijntje, Walter, Willem, Paul, Viva, Chrisje, Mare, Bachus, Corry V., Fonne, Luk, Francois, Jan, Speelster, Rikavensis, Viv, Fernanda, Corry S., Opapat, Martine, Nand, Thea, Frans, Brigitte, Priet, Yvette en Klaproosje!

Maar voor morgen zoek ik wel een moeilijkere...

En dit was nu de reden waarom alles zo snel moest vooruit gaan!
Mijn kast-"je" moest kunnen geleverd worden!
Dus ziehier ... tadadadaaaa!... De schoonmoeder aller kasten!!!



Met haar kleintje



En als een ware Christo ben ik dan ook maar de kasten gaan inpakken...
Ah ja, daar mag ook geen stof of verf op vallen...
Het begint allemaal een beetje op bezigheidstherapie te lijken wel...
En ik had toch zo graag eens gezien hoe die kasten op mijn donker vloerke gingen uitkomen...
Maar dat zal dus nog niet voor morgen zijn. Voor overmorgen trouwens ook niet



Ik ben moe, zóóóóóóó moe...
Mijn knieën zijn kapot, mijn ellebogen versleten en mijn rug gebroken...
Maar 't zal schoon zijn. Als 't af is

Als je de oplossing van mijn fotoraadsel nog niet gevonden hebt kan je nog snel een poging wagen want morgen plaats ik ze op mijn blog!
Tip : je vindt dit voorwerp meestal in kelder en garage, maar ook in de keuken,
want ook de ware keukenprinsessen gebruiken het...
Maar dan wel best een ander exemplaar dan hetgene dat in de garage ligt rond te slingeren

En dit was dan augustus...
We zullen ons er maar mee troosten dat regenweer ook mooie foto's kan opleveren zeker...



Alhoewel deze pompoenbloem er volgens mij in de zon ook best mooi zou uit gezien hebben.
Ik heb alleen de kans niet gekregen om haar in de zon te fotograferen...



Bemerk die fijne haartjes rond haar bloemhartje!

Mja, zo'n donkere houten vloer is wel mooi, maar nee, ik had toch liever iets levendigers en met kleurtjes... Zoiets een beetje postmoderns misschien...
Ja, vrouwen kunnen al eens van gedacht veranderen nietwaar...



Nee, grapje hoor. De parket is prachtig, maar nadat hij gelegd was moest hij helemaal afgedekt worden om hem niet te beschadigen tijdens de rest van de werken. Vandaar dat mijn vloertje er momenteel een beetje speciaal uit ziet

Ieder zijn gedacht...



Tja... Hij had het nochthans kunnen weten want de brochures hebben een maand lang op de kast rondgeslingerd...

"Door iemand anders te kleineren
wordt ge zelf niet groter..."

Parket leggen met knieën die kompleet versleten zijn valt niet mee.
Maar das niks, dan doet ge 't in plaats van op uw knietjes maar op zijn Romeins. Al liggend.





"Kom reik me nu de tros druiven maar aan!"



En toen kwam een vriend mij een reuzekado brengen ... kniebeschermers!!!
Gedaan met de Romeinense wijze en terug op een meer katholieke manier parket leggen



Mijn medeleggers maakten de opmerking dat ze liever met mij parket legden tijdens een hittegolf, omdat een shortje toch veel praktischer werkte...



... en na deze foto begrijp ik waarom