De
Israëlische schrijver Etgar Keret werd geboren op 20
augustus 1967 in Ramat Gan. Zie ook alle tags voor Etgar Keret op dit blog.
Uit: The
Nimrod Flipout: Stories (Vertaald
door Miriam Shlesingeren Sondra Silverston)
Surprised? Of course I was surprised. You go out with a girl. First
date, second date, a restaurant here, a movie there, always just matinees. You
start sleeping together, the sex is mind-blowing, and pretty soon theres
feeling too. And then, one day, she shows up in tears, and you hug her and tell
her to take it easy, everythings going to be OK, and she says she cant stand it
anymore, she has this secret, not just a secret, something really awful, a
curse, something shes been wanting to tell you from the beginning but she didnt
have the guts. This thing, its been weighing her down, and now shes got to tell
you, shes simply got to, but she knows that as soon as she does, youll leave her,
and youll be absolutely right to leave her, too. And then she starts crying all
over again.
I wont leave you, you tell her. I wont. I love you. You try to look
concerned, but youre not. Not really. Or rather, if you are concerned, its
about her crying, not about her secret. You know by now that these secrets that
always make a woman fall to pieces are usually something along the lines of
doing it with an animal, or a Mormon, or with someone who paid her for it. Im a
whore, they always wind up saying. And you hug them and say, no youre not.
Youre not. And if they dont stop crying all you can do is say shhh. Its
something really terrible, she insists, as if shes picked up on how nonchalant
you are about it, even though youve tried to hide it. In the pit of your
stomach it may sound terrible, you tell her, but thats just acoustics. As soon
as you let it out it wont seem anywhere near as bad youll see. And she almost
believes you. She hesitates and then she asks: What if I told you that at night
I turn into a heavy, hairy man, with no neck, with a gold ring on his pinkie,
would you still love me? And you tell her of course you would. What else can
you say? That you wouldnt? Shes just trying to test you, to see whether you
love her unconditionally and youve always been a winner at tests.
Etgar
Keret (Ramat Gan, 20 augustus 1967)
De Duitse schrijfster Maren Winter werd geboren op 20 augustus 1961 in Lübeck. Zie ook alle tags voor Maren Winter op dit blog.
Uit: Das Lied des
Glockenspielers
Die meisten Träger fluchten, wenn sie den Namen Kortholt hörten. An den
Prähmen, den Schwimmstegen vor dem Ufer, konnten je drei Segler gleichzeitig
anlegen, und normalerweise war genügend Stapelfläche für ihre Fracht vorhanden.
Nicht jedoch, wenn Görgen von Kortholt dort die Befehle gab. Der drahtige Alte
fuchtelte mit seinen Listen, rief scharf nach Gütern, die im Schiffsrumpf
hinter allem anderen gelagert waren, und verlangte im nächsten Moment nach dem,
was eben noch vorne gestanden hatte. Seine Kästen, Ballen und Fässer verteilten
sich bald überall auf dem gesamten Steg, sodass für die Lasten weiterer Schiffe
kein Durchkommen mehr blieb. Dadurch wurden Görgens Güter immer als Erstes auf
die Wagen geladen, was ihm einen erheblichen Zeitvorteil verschaffte.
Liron beschäftigte die Anwesenheit des Kaufmanns aber aus ganz anderen Gründen.
Görgen von Kortholt war als Ratsherr auch Vorsteher von St. Marien. Er regierte
über Kantor, Organist und Glöckner der bedeutenden Kathedrale, die alle Laute
der Schöpfung in sich zu bergen schien und in minutenlangem Nachhall zu immer
neuen Klängen verwob. Einmal war Liron dem Kaufmann schon so nahe gekommen,
dass er ihn hätte berühren können. Wenn es nur eine Möglichkeit gäbe, ihn auf
sich aufmerksam zu machen.
Beachtlich, dass der alte Pfeffersack bei diesem Wetter zum Hafen kommt,
sagte er.
Nee, nee, brummte Eggert, ich meine nicht den Alten, ich rede vom Junior,
vom Sohn.
Lirons Interesse nahm deutlich ab. Er ruckte sein Fass zurecht und trat
vorsichtig auf die Planke, die zum Steg hinunter führte. Das Holz war glatt,
denn seit dem Morgen nieselte es schon. Wenigstens war die glitschige Schicht
heute nicht gefroren.
![](http://blogimages.seniorennet.be/romenu/1445206-736f5129fe90cf726767b76e36fef836.jpg) Maren Winter (Lübeck, 20 augustus
1961)
De Duitse schrijver Arno Surminski werd geboren op 20 augustus 1934 in Jäglack in Oostpruisen. Zie ook alle tags voor Arno Surminski op dit blog.
Uit: Damals in Poggenwalde
Der Tatarenhof war ein richtiger Bauernhof mit braunen Pferden und einem
Kuhstall, in dem es nach warmer Milch roch und in dem zur Sommerzeit junge
Schwalben aus den Nestern schauten, die unter den Balken klebten. Eine Scheune
gehörte dazu, im Winter vollgestopft mit Stroh, im Sommer so leer, daß hundert
Mäuse darin Hochzeit feiern konnten. Das jedenfalls sagte Knecht Alex immer,
wenn er die leere Scheune sah.
Der Apfelgarten des Tatarenhofes war fünfmal größer als der Schulhof im Dorf,
vielleicht auch sechsmal. Dort gab es nicht nur Äpfel, sondern auch Kirschen
und Pflaumen, und mittendrin stand ein sonderbarer Baum, der im Sommer und
Winter Blätter trug. Alex erzählte, vor vielen Jahren habe jemand diesen Baum
aus dem heißen Afrika mitgebracht. Im ersten kalten Winter auf dem Tatarenhof
habe der Baum einen solchen Schrecken bekommen, daß er nicht mehr blühen und
Früchte tragen konnte. Nun stehe er einfach so herum, der Afrikabaum.
Gleich vorn im Apfelgarten stand das Bauernhaus mit kleinen weißen Fenstern und
einem mächtigen Schornstein, aus dem Tag und Nacht, im Sommer und Winter Rauch
in den Himmel stieg.
![](http://blogimages.seniorennet.be/romenu/1445206-8a3c2320efb259b32f0865b09e0e4e77.jpg)
Arno Surminski (Jäglack, 20 augustus
1934)
De Engelse dichter Edgar Albert Guest werd geboren op 20
augustus 1881 in Birmingham, Engeland. Zie ook alle tags voor Edgar Guest op dit blog.
The Bachelors
Soliloquy
To wed, or not to wed; that is the question;
Whether 'tis nobler in the mind to suffer
The bills and house rent of a wedded fortune,
Or to say "nit" when she proposes,
And by declining cut her. To wed; to smoke
No more; And have a wife at home to mend
The holes in socks and shirts
And underwear and so forth. 'Tis a consummation
Devoutly to be wished. To wed for life;
To wed; perchance to fight; ay, there's the rub;
For in that married life what fights may come,
When we have honeymooning ceased
Must give us pause; there's the respect
That makes the joy of single life.
For who would bear her mother's scornful tongue,
Canned goods for tea, the dying furnace fire;
The pangs of sleepless nights when baby cries;
The pain of barking shins upon a chair and
Closing waists that button down the back,
When he himself might all these troubles shirk
With a bare refusal? Who would bundles bear,
And grunt and sweat under a shopping load?
Who would samples match; buy rats for hair,
Cart cheese and crackers home to serve at night
For lunch to feed your friends; play pedro
After tea; sing rag time songs, amusing
Friendly neighbors. Buy garden tools
To lend unto the same. Stay home at nights
In smoking coat and slippers and slink to bed
At ten o'clock to save the light bills?
Thus duty does make cowards of us all,
And thus the native hue of matrimony
Is sicklied o'er with the pale cast of chores;
And thus the gloss of marriage fades away,
And loses its attraction.
![](http://blogimages.seniorennet.be/romenu/1445206-eafa69894ec44123f013a6bf79925744.JPG)
Edgar Guest (20 augustus 1881 5
augustus 1959)
In
1935
De
Belgische schrijver Charles de Coster werd geboren in
München op 20 augustus 1827. Zie ook alle tags voor
Charles de Coster
op dit blog.
Uit: De
legende en de heldhaftige, vroolijke en roemrijke daden van Uilenspiegel en
Lamme Goedzak in Vlaanderenland en elders
Te Damme werd Uilenspiegel's vader "Klaas de kooldrager"
geheeten. Klaas had zwart haar, schitterende oogen; zijn vel was van de kleur
zijner koopwaar, uitgenomen op Zon- en feestdagen, als er veel zeep in de stulp
was. Hij was klein, hoekig, sterk en blijgezind.
Als zijn werk gedaan was en hij met den valavond naar eene taveerne van
den Brugschen steenweg ging, om met kuite zijn keelgat te spoelen, dat zwart
was van koolstof, riepen al de vrouwen, die, op den dorpel van heur deur den
koelen avond genoten, hem vriendelijk toe:
--Goên avond en klaar bier, kooldrager!
--Goên avond en 'nen man die niet slaapt, antwoordde Klaas.
De meisjes die in troepjes van het veld kwamen, stelden zich vóór hem,
lieten hem niet door en vroegen hem:
--Wat geeft ge om er door te mogen: een scharlaken lint, een vergulden
gesp, fluweelen schoentjes of een gulden in ons beursje?
Maar Klaas nam er eene om haar middel en kuste heur wangen of heur hals,
al naarvolgens zijn mond het dichtst bij de donzige huid was, en dan zegde hij:
--Vraagt, mijne hertjes, vraagt de rest aan uwe minnaars.
En schaterlachend gingen de joelende meisjes voort.
De kinderen herkenden Klaas aan zijn grove stem en aan zijn zwaren stap.
Zij liepen naar hem toe en zeiden:
--'n Avond, kooldrager!
--Van 's gelijken, mijne engelkens, zei Klaas; maar komt niet te dicht,
of 'k maak U zwart als moorkens.
De stoute kaboutermannekens kwamen toch nader; dan nam Klaas er een bij
zijn wambuis, streek zijn zwarte hand over 't gladde gezichtje en liet hem zoo
loopen, tot groote vreugd van de schaterende bende.
![](http://blogimages.seniorennet.be/romenu/1445206-2b00f29a363057030848d5780a6bbe61.jpg) Charles de Coster (20 augustus 1827
- 7 mei 1879)
De
Noorse dichter en schrijver Tarjei Vesaas werd geboren in in
Vinje, Telemark op 20 augustus 1897. Zie ook alle tags voor Tarjei Vesaas op dit blog.
Uit: The Ice
Palace (Vertaald door Elisabeth Rokkan)
A noise somewhere
down in the ice. It ran along the flat expanse and seemed to disappear into a
hole. The thickening ice was playing at making mile-long cracks. Siss jumped at
the sound.
Out of balance. She had not had anything safe with which to set out on the
return journey through the darkness, no firm footsteps striding along the road,
as she had when she walked to Unn. Thoughtlessly she had started running, and
the damage was done. At once she had been abandoned to the unknown, who walks
behind ones back on such evenings.
Full of the unknown.
Being with Unn had made her over-excited even more so after she had said
good-bye and left. She had been afraid when she took the first steps,
half-running, and her fear had increased like an avalanche. She was in the
hands of whatever it was at the sides of the road.
The darkness at the sides of the road. It possesses neither form nor name, but
whoever passes here knows when it comes out and follows after and sens shudders
like rippling streams down his back.
Siss was in the middle of it, understanding nothing, simply afraid of the dark.
Ill be home soon!
![](http://blogimages.seniorennet.be/romenu/1445206-c553e3225028081951ad429e3216d271.jpg)
Tarjei Vesaas (20 augustus 1897 15 maart 1970)
De Italiaanse dichter en
criticus Salvatore Quasimodo werd geboren op 20 augustus 1901 in Modica op
Sicilië. Zie ook alle tags voor Salvatore Quasimodo op dit blog.
Nostalgia
and Regret
Now the day breaks
night is done and the moon
slowly dissolved in serene air
sets in the canals.
September is so alive in this country
of plains, the meadows are green
as in the southern valleys in spring.
I have left my companions,
I have hidden my heart behind ancient walls,
to be alone, to remember.
Since you are further off than the moon,
now the day breaks
and the horses hooves beat on the stones.
Salvatore Quasimodo (20 augustus
1901 - 14 juni 1968)
Buste in Balatonfüred, Hongarije.
Zie
voor nog meer schrijvers van de 20e augustus ook mijn blog van 20 augustus 2011 deel 2.
|