NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Foto
E-mail mij

Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

            Romenu          

Romenu is een blog over gedichten, literatuur en kunst Maar Romenu is ook een professionele freelance vertaler
Du-Ne en Ne-Du
http://www.roumen-vertalingen.nl/

Blog als favoriet !
   Romenu op Twitter       

Follow Romenu on Twitter
          Google          

Mijn favorieten
  • Buddenbrookhaus
  • Thomas Mann
  • Hans Warren
  • Paul Celan
  • Georg Trakl
  • Roumen Vertalingen
  • In Letterland
  • Frédéric Leroy
  • Romenu I
  • Yang
    Foto
    Georg Trakl    

    Georg Trakl werd op 3 februari 1887 in het conducteurshuis aan de Waagplatz 2 in Salzburg geboren. Zijn vader, Tobias Trakl, was een handelaar in ijzerwaren en zijn moeder, die ook psychische problemen had, was Maria Catharina Trakl, (meisjesnaam Halik). Voorts had hij nog drie broers en drie zussen. Margarethe (doorgaans Grethe genoemd) stond hem het naast, zelfs zodanig dat sommigen een incestueuze verhouding vermoeden. Zijn jeugd bracht hij door in Salzburg. Vervolgens bezocht hij van 1897 tot 1905 het humanistische gymnasium. Om toch een academische opleiding te kunnen volgen, werkte hij tot 1908 in de praktijk bij een apotheker. Sommigen vermoedden dat hij dit vooral deed om zichzelf opiaten te kunnen verschaffen. Bij het uitbreken van WO I werd Trakl als medicus naar het front in Galicië (heden ten dage in Oekraïne en Polen) gestuurd. Zijn gemoedsschommelingen leidden tot geregelde uitbraken van depressie, die verergerd werden door de afschuw die hij voelde voor de verzorging van de ernstig verwonde soldaten. De spanning en druk dreven hem ertoe een suïcidepoging te ondernemen, welke zijn kameraden nochtans verhinderden. Hij werd in een militair ziekenhuis opgenomen in Kraków, alwaar hij onder strikt toezicht geplaatst werd.Trakl verzonk daar in nog zwaardere depressies en schreef Ficker om advies. Ficker overtuigde hem ervan dat hij contact moest opnemen met Wittgenstein, die inderdaad op weg ging na Trakls bericht te hebben ontvangen. Op 4 november 1914, drie dagen voordat Wittgenstein aan zou komen, overleed hij echter aan een overdosis cocaïne
    Foto
    Paul Celan   

    Paul Celan werd onder de naam Paul Antschel op 23 november 1920 geboren in Czernowitz, toentertijd de hoofdstad van de Roemeense Boekovina, nu behorend bij de Oekraïne. Paul Celans ouders waren Duitssprekende joden die hun zoon joods opvoedden en hem naar Duitse christelijke scholen stuurden. In 1942 werden Celans ouders door de Duitse bezetter naar een werkkamp gedeporteerd en daar vermoord. Hijzelf wist aanvankelijk onder te duiken, maar moest vanaf juli 1942 in een werkkamp dwangarbeid verrichten. Celan overleefde de oorlog. Via Boekarest en Wenen vestigde Celan zich in 1948 in Parijs. Daar was hij werkzaam als dichter, vertaler en doceerde hij aan de prestigieuze Ecole Normale Supérieure. Vermoedelijk op 20 april 1970 beëindigde hij zijn leven zelf door in de Seine te springen.

    Gerard Reve   

    Gerard Reve over: Medearbeiders ”God is in de mensen, de dieren, de planten en alle dingen - in de schepping, die verlost moet worden of waaruit God verlost moet worden, door onze arbeid, aangezien wij medearbeiders van God zijn.” Openbaring ”Tja, waar berust elk godsbegrip op, elke vorm van religie? Op een openbaring, dat wil zeggen op een psychische ervaring van zulk een dwingende en onverbiddelijke kracht, dat de betrokkene het gevoel heeft, niet dat hij een gedachte of een visioen heeft, maar dat een gedachte gedachte of visioen hem bezit en overweldigt.”

    Foto
    Foto
    Simon Vestdijk   

    Simon Vestdijk (Harlingen, 17 oktober 1898 – Utrecht, 23 maart 1971) was een Nederlands romancier, dichter, essayist en vertaler. Zijn jeugd te Harlingen en Leeuwarden beschreef hij later in de Anton Wachter-cyclus. Van jongs af aan logeerde hij regelmatig bij zijn grootouders in Amsterdam, waar hij zich in 1917 aan de Universiteit van Amsterdam inschrijft als student in de medicijnen. Tijdens zijn studie die van 1917 tot 1927 duurde, leerde hij Jan Slauerhoff kennen.Tot 1932 is hij als arts in praktijken door heel Nederland werkzaam. In 1932 volgt zijn officiële schrijversdebuut met de uitgave van de bundel Verzen in De Vrije Bladen. Doorslaggevend voor Vestdijks uiteindelijke keuze voor de literatuur is zijn ontmoeting in 1932 met Eddy Du Perron en Menno ter Braak. Deze ontmoeting had tot resultaat dat hij redactielid werd van het tijdschrift Forum Kort daarop, in 1933, wordt zijn eerste novelle, De oubliette, uitgegeven. In hetzelfde jaar schrijft hij Kind tussen vier vrouwen, dat, eerst geweigerd door de uitgever, later de basis zal vormen voor de eerste drie delen van de Anton Wachter-romans. In 1951 ontvangt Vestdijk de P.C. Hooftprijs voor zijn in 1947 verschenen roman De vuuraanbidders. In 1957 wordt hij voor het eerst door het PEN-centrum voor Nederland voorgedragen voor de Nobelprijs voor de Literatuur, die hij echter nooit zal krijgen. Op 20 maart 1971 wordt hem de Prijs der Nederlandse Letteren toegekend, maar voor hij deze kan ontvangen overlijdt hij op 23 maart te Utrecht op 72-jarige leeftijd. Vestdijk was auteur van ca. 200 boeken. Vanwege deze enorme productie noemde de dichter Adriaan Roland Holst hem 'de man die sneller schrijft dan God kan lezen'. Andere belangrijke boeken van Simon Vestdijk zijn: "Kind van stad en land" (1936), "Meneer Visser's hellevaart" (1936), "Ierse nachten" (1946), "De toekomst de religie" (1947), "Pastorale 1943" (1948), "De koperen tuin" (1950), "Ivoren wachters" (1951), "Essays in duodecimo" (1952) en "Het genadeschot" (1964).
    Foto
    K.P. Kavafis   

    K.P. Kavafis werd als kind van Griekse ouders, afkomstig uit Konstantinopel, geboren in 1863 in Alexandrië (tot vandaag een Griekse enclave) waar hij ook het grootste deel van zijn leven woonde en werkte. Twee jaar na de dood van zijn vader verhuist het gezin in 1872 naar Engeland om na een verblijf van vijf jaar naar Alexandrië terug te keren. Vanwege ongeregeldheden in Egypte vlucht het gezin in 1882 naar Konstantinopel, om na drie jaar opnieuw naar Alexandrië terug te gaan. In de jaren die volgen maakt Kavafis reizen naar Parijs, Londen en in 1901 zijn eerste reis naar Griekenland, in latere jaren gevolgd door nog enkele bezoeken. Op de dag van zijn zeventigste verjaardag, in 1933 sterft Kavafis in Alexandrië. De roem kwam voor Kavafis pas na zijn dood, dus postuum. Deels is dat toe te schrijven aan zijn eigen handelswijze. Hij was uiterst terughoudend met de publicatie van zijn gedichten, liet af en toe een enkel gedicht afdrukken in een literair tijdschrift, gaf in eigen beheer enkele bundels met een stuk of twintig gedichten uit en het merendeel van zijn poëzie schonk hij op losse bladen aan zijn beste vrienden.
    Foto
    Thomas Mann    


    Thomas Mann, de jongere broer van Heinrich Mann, werd geboren op 6 juni 1875 in Lübeck. Hij was de tweede zoon van de graankoopman Thomas Johann Heinrich Mann welke later één van de senatoren van Lübreck werd. Zijn moeder Julia (geboren da Silva-Bruhns) was Duits-Braziliaans van Portugees Kreoolse afkomst. In 1894 debuteerde Thomas Mann met de novelle "Gefallen". Toen Thomas Mann met 21 jaar eindelijk volwassen was en hem dus geld van zijn vaders erfenis toestond - hij kreeg ongeveer 160 tot 180 goldmark per jaar - besloot hij dat hij genoeg had van al die scholen en instituties en werd onafhankelijk schrijver. Kenmerkend voor zijn stijl zijn de ironie, de fenomenale taalbeheersing en de minutieuze detailschildering. Manns reputatie in Duitsland was sterk wisselend. Met zijn eerste roman, Buddenbrooks (1901), had hij een enorm succes, maar door zijn sceptische houding tegenover Duitsland na de Eerste Wereldoorlog veranderde dit volledig. Stelde hij zich tot aan de jaren twintig apolitiek op (Betrachtungen eines Unpolitischen, 1918), meer en meer raakte hij bij het Politiek gebeuren betrokken. Zijn afkeer van het nationaal socialisme groeide, zijn waarschuwingen werden veelvuldiger en heftiger. In 1944 accepteerde hij het Amerikaanse staatsburgerschap. Tussen 1943 en 1947 schreef Mann Doktor Faustus (zie Faust), de roman van de 'Duitse ziel' in de gecamoufleerd geschilderde omstandigheden van de 20ste eeuw. In 1947 bezocht hij voor het eerst sinds de Oorlog Europa, twee jaar later pas Duitsland. In 1952 vertrok hij naar Zwitserland. Op 12 augustus 1955 stierf hij in Zürich. Twintig jaar na zijn dood, in aug. 1975, is zijn literaire nalatenschap geopend: dagboekaantekeningen van 15 maart 1933 tot 29 juli 1955, alsmede notities uit de jaren 1918 tot en met 1921.Belangrijke werken zijn: Der Zauberberg, Der Tod in Venedig, Dokter Faustus , Joseph und seine Brüder en Die Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull.
    Foto
     Rainer Maria Rilke   

    Rilke werd op 4 december 1875 geboren in Praag. Hij had al naam gemaakt als dichter met zijn bundels Das Stundenbuch en Das Buch der Bilder, toen hij de literaire wereld versteld deed staan en wereldfaam verwierf met de publicatie van zijn twee delen Neue Gedichte in 1907 en 1908. Hij verzamelde daarin het beste werk uit een van zijn vruchtbaarste periodes, die hij grotendeels doorbracht in Parijs. Rilke was daar diep onder de indruk gekomen van Rodin, bij wie hij een tijdlang in dienst was als particulier secretaris. Rodin, zei hij later, had hem leren kijken. Dit kijken kwam neer op intense concentratie, om het mysterie te kunnen zien ‘achter de schijnbare werkelijkheid'. Latere en rijpere werken als Duineser Elegien (1912-1923) en het ronduit schitterende Die Sonette an Orfeus (1924) illustreren Rilkes metafysische visie op het onzegbare, dat haar verwoording vindt in een hermetische muzikale taal. Op 29 december 1926 overlijdt Rilke in het sanatorium in Val-Mont aan de gevolgen van leukemie. Enkele dagen later wordt hij, overeenkomstig zijn wens, begraven op het kerkhof van Raron.
    * * * * * * * * * * * * *  * * *   
    Romenu
    Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
    11-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nicodemus (Muus Jacobse)

     

    Bij de vierde zondag van de vasten

     

     
    Nicodemus door Jezus onderricht door Jacob Jordaens, c. 1625

     

     

    Nicodemus

    Meester, die ons van God gezondcn zijt
    En ook de doden weer ten leven wekt,
    Als straks de laatste dood mijn ogen dekt,
    Zal ik dan leven in Uw eeuwigheid?

    Want eeuwigheid is voor die het niet weet,
    Het kind, maar die eens wist wordt oud en dort.
    Wie die ten tweeden maal geboren wordt?
    Wat bleef mij dan een droom van wat Gij deed? —

    Dit is het woord van een die tot U kwam
    Des nachts, maar die U niet verstond, en ging,
    En U zag kruisigen — en die toen droef

    Uw dode lichaam in zijn armen nam
    En wikkelde in zijn herinnering
    En in de geuren van zijn tuin begroef.

     

     
    Muus Jacobse (13 september 1909 – 21 november 1972)
    De Sint Janskerk in Hoorn op Terschelling. Muus Jacobse werd geboren in Hoorn.

     

     

    Zie voor de schrijvers van de 11e maart ook mijn vorige twee blogs van vandaag.

    11-03-2018 om 12:12 geschreven door Romenu  


    Tags:Muus Jacobse, Vasten, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leena Lehtolainen, Karl Krolow, Daan de Ligt, Frans Vogel, Willem Claassen, Amal Karam, Max Hermens, Eva Meijer, Helena Hoogenkamp

    De Finse schrijfster Leena Lehtolainen werd geboren op 11 maart 1964 in Vesanto. Zie ook alle tags voor Leena Lehtolainen op dit blog.

    Uit: Schüsse im Schnee Vertaald door Gabriele Schrey-Vasara)

    „Einen halben Kilometer vor Loberga Gård funktionierte das Navigationsgerät plötzlich nicht mehr. Die Karte verschwand, stattdessen erschien auf dem Bildschirm der Text, die Route sei nicht zu finden. Da ich wusste, dass die Straße am Tor des Gutshofs endete, machte ich mir keine Sorgen, obwohl auch das Handy meldete, es habe kein Netz. Ich fuhr weiter, bis der Schnee, der sich in einer Lichtung auf der Straße angesammelt hatte, den Wagen ins Rutschen brachte. Im selben Moment zerbarst das Heckfenster. Außer Glassplittern hagelte noch etwas anderes ins Auto. Schrotkugeln.
    Ich hielt an, schaltete den Warnblinker ein, zog meine Glock und stieg aus, um den Schaden zu begutachten. In der Scheibe war ein fünf Quadratzentimeter großes Loch, von dem drei Risse ausgingen. Ich holte die Werkzeugkiste aus dem Kofferraum und klebte Panzerband über das Loch und die Risse, war dabei aber ständig auf dem Sprung, mich auf den Boden zu werfen, sollten weitere Schüsse fallen. Die Scheinwerfer machten mich zu einem leichten Ziel.
    «Kapierst du Arschloch, dass hier Menschen sind!», brüllte ich in den Wald, doch der Schnee und der Sturm verschluckten meine Stimme. Ich stieg wieder ein und inspizierte eine der Kugeln. Sie maß allem Anschein nach vier Millimeter. Nur mit Mühe unterdrückte ich den Impuls, Gas zu geben und möglichst schnell wegzufahren. Hatte man etwa absichtlich auf mich geschossen? Wollte mir jemand Angst einjagen, damit ich es nicht wagen würde, zum Gutshof Loberga zu fahren? Der Gedanke stachelte mich auf: So leicht ließ ich mich nicht einschüchtern.
    Es war nicht das erste Mal, dass ich mit einer Waffe bedroht wurde. Daran konnte und durfte man sich nicht gewöhnen. Wenn mich tatsächlich jemand loswerden wollte, noch bevor ich mein Ziel erreicht hatte, musste die Aufgabe, die mich dort erwartete, enorm wichtig sein. Im schlimmsten Fall sogar lebensgefährlich.
    Ich holte ein paarmal tief Luft und ließ den Motor an. Obwohl ich langsam fuhr, erreichte ich schon nach einer Minute das Tor des Gutshofs. Es war geschlossen, aber links entdeckte ich in Höhe des Seiten-fensters eine Klingel, darüber eine Überwachungskamera. Da das Autofenster zugefroren war, musste ich die Tür öffnen, um zu klingeln. Ein Wappen schmückte das Tor. Zwei gekreuzte Schwerter, darunter ein stilisierter Luchskopf. Das gleiche Wappen hatte auch auf dem Brief geprangt, mit dem ich nach Loberga eingeladen worden war. Bald nachdem ich geklingelt hatte, glitt das Tor auf. Offenbar verließ sich die Person im Haus darauf, dass ich diejenige war, die sie erwartete.“

     

     
    Leena Lehtolainen (Vesanto, 11 maart 1964)

     

     

    De Duitse dichter en schrijver Karl Krolow werd geboren op 11 maart 1915 in Hannover. Zie ook alle tags voor Karl Krolow op dit blog.

     

    Gedicht für den Frieden

    Der Krieg geht weiter. Das zarte Zündholz erlischt schon
    In Deinen Augen, das Glück. Die Umarmung wird kürzer und enger
    Und unser Atem – der zwiefache Nachtlaut – verwischt schon
    Wie ein Rumfleck am Boden. Auf deiner Wange steht länger
    Endgültiger Abschied wie trostloser Mond auf Kanälen,
    Darunter der Frühe mißfarbene Schatten sich quälen.

    Immer wieder dies Achselzucken, dies Harren und Lauschen
    Auf den Wind, der die Tränen nimmt, sich über Schläfern erhebt,
    Wind der Liebkosung und Wind, du, der Trennung, drin bauschen
    Sich Stimmen wie Kleider, eh sie das Schweigen begräbt.
    Ohne Ende Lebwohl, Leuchtfeuer noch einmal, dann Schwärze,
    Undeutliches Blitzen von Waffen bei zuckender Kerze.

    Gespräch mit den Messern! Die Nahkampf-Szene spielt schlecht sich
    Auf Straßen zu Ende mit Schreien und Sterbegeruch.
    Es legt der Tod einem jeden anders zurecht sich:
    Beim beizenden Brennen des Sommers im Stechmückenflug,
    Im Heuschreckenlichte Ägyptens, erstickt in Kombüsen
    Oder zerrissen von Luft unterm Singen von Düsen.

    Der Krieg geht weiter. Ich habe noch deine Augen
    Einen Augenblick auf der Netzhaut, eh sie im Jenseits zerbricht:
    Leichte Bilder des Eben-Noch, die nicht mehr taugen
    Vor der Last des Umsonst und unter dem jähen Gewicht
    Unvorbereiteten Sterbens, dem gespenstischen Schrecken
    Unerklärlichen Himmels, seinem Vom-Tode-Erwecken.

    Der Schatten des Engels erhob sich wie Fremde
    Und versank – ein Reflex, der rasch sich zerlegt.
    Der Krieg geht weiter. – Ich spür ihn wie unter dem Hemde
    Das trockene Brusthaar, das sich beim Atmen bewegt
    In der Stille des Traums, des Traums von den glücklichen Jahren
    Mit dem Duft roten Grases, dem Rascheln von Frauenhaaren.

    Und ich verbringe mit ihm diese Nacht, die wirksam mit Dolchen
    Ist und die Circe im Blut mir durchbohrt:
    Den Genuß und was läßlich ist. Winke den Strolchen,
    Den trägen Gespenstern, mit Augenhöhlen, umflort
    Schon von Ewigkeit, gebe ihnen das Zeichen,
    Sich auf mich zu stürzen. Aber sie zögern. Sie weichen.

    Sie lassen mir Zeit. Ich erhebe noch einmal die Stimme.
    Ein kleines Flüstern wird es. Ein knisternder Laut
    Entringt sich dem Dunkel, daß winzig im Haifischmaul glimme
    Die Hoffnung, der Friede, das schutzlose, unnütze Kraut,
    Die zierliche Freude, aus hellen Gesichtern errichtet,
    Gewebe der Schönheit, das sich zu Leben verdichtet!

     

     
    Karl Krolow (11 maart 1915 – 21 juni 1999)

     

     

    De Nederlandse dichter Daan de Ligt werd geboren op 11 maart 1953 in Den Haag. Zie ook alle tags voor Daan de Ligt op dit blog.

     

    Vierluik

    III Brief aan de gravin

    U bent pas tachtig, dat is wel wat jong
    ik val alleen op terminale vrouwen
    met wie ik, zij het kort, een nest wil bouwen
    u bent, zoals dat heet, 'still going strong'

    maar u bent rijk, dus waag ik toch de sprong
    omdat mijn libido u zal benauwen
    en snel, ik denk een weekje na het trouwen
    zal zorgen dat u hunkert naar de gong

    en als uw laatste uur dan heeft geslagen
    in 't liefdesbed dat ook uw sterfbed bleek
    dan ben ik 'uiteraard' totaal van streek
    maar zal mijn lijden als een kerel dragen

    ik neem contact op, gauw, nog deze week
    u zult genieten van uw laatste dagen



    IV Antwoord van de gravin

    Ik heb de zaken nog eens afgewogen,
    heb mij heel openhartig afgevraagd
    of u een oude freule soms graag plaagt,
    wellicht is uw imago slechts gelogen.

    U kan misschien op buik en kaalheid bogen,
    als Don Juan bent u niet half geslaagd.
    Ik wed dat u in bed ook sokken draagt
    en zoiets kan de wellust niet verhogen!

    Neen, neen, uw mooie woorden zijn bedrog!
    Ik zoek me zelf een laatste-reisgenoot:
    nog jong, gespierd, behaard en cash betaald,

    die om mijn landgoed, geld, kasteel niet maalt.
    Toch erft die lieverd alles bij mijn dood:
    van adel wordt mijn blauwe Duitse dog.

     

     
    Daan de Ligt (11 maart 1953 – 22 augustus 2016)

     

     

    De Nederlandse schrijver, dichter, columnist, het fotomodel, de beeldend kunstenaar en copywriter Frans Vogel werd op 11 maart 1935 geboren in Haarlem. Zie ook alle tags voor Frans Vogel op dit blog.

     

    Faits d' hiver (afscheid v.d. herfst)

    Dat je de kachel aanmaakt:
    light your fire, man!
    Na houtjes te hebben gehakt
    met het bijltje dat je wel meer
    bij de hand hebt gehad.
    En van het pardoes
    d'rbij neergooien waarvan
    anders botweg geen sprake
    kan zijn (logica). Spreek ik
    uit ervaring. Middelerwijl
    met overwinteren zeer wel
    au fait. Stilaan steeds meer
    Wladiwostok-georiënteerd.
    Ben ik doorgewinterd type in.
    In dat opzicht welhaast pinguïn.
    Weet dan ook van de mof & de want.

    Zo schaatst men regelrecht
    vanuit zijn iglo eerstopdoemend
    wak in, mocht men (die ouwe
    Eskimo had 'r nog zó voor
    gewaarschuwd) rooie benen
    & wintertenen ijskoud
    aan zijn snowboots lappen:
    men sterft dan letterlijk
    van acute ademnood en
    kou zo bitter, dat de pegels
    & kristallen d'r van kleumen.

    En wat de ijsbeer
    (de Thalarctos maritimus)
    op Nova Zembla betreft:
    deze levensgrote, levensgevaarlijke
    typhushongerlijer kan daar
    nog steeds plotseling
    rechtop overeind
    tegenover je komen
    te staan - naar je
    uithalend met zijn klauwen.

     

     
    Frans Vogel (11 maart 1935 – 19 februari 2016)

     

     

    Onafhankelijk van geboortedata:

    De Nederlandse schrijver Willem Claassen werd geboren in Beuningen in 1982. Zie ook alle tags voor Willem Claassen op dit blog.

    Uit: Camping

    “Het gasstelletje werkt niet goed. Steeds waait het vlammetje uit. Maar zoveel wind staat er niet.
    Ik zit op mijn hurken. Ik moet geconcentreerd naar het gasstelletje kijken anders zie ik het vlammetje niet. Het is moeilijk, zo in het zonlicht. Ze heeft me uitgelegd hoe ik het kan zien. Het pannetje water waarin ik twee eitjes wil koken staat klaar in het gras. Telkens weer ruik ik een vleugje gaslucht.
    ‘Laat me nu maar even,’ zeg ik als ze naast me komt zitten.
    ‘Smeer je anders eerst even in,’ zegt ze.
    Ze doelt op mijn armen en benen. Ze heeft gelijk. Ik verbrand snel en ik zit al weer een tijdje in de zon. Maar het gas kan elk moment ontvlammen. Het moet lukken. Ik voel dat ze naar me kijkt. Steeds draai ik het gas open, klik een paar keer met de aansteker en concentreer me op de plek waar het vlammetje zichtbaar moet zijn. Even zie ik de vlam, dan is 'ie weg. Ik draai het gas weer uit en meteen weer aan, houd de aansteker erbij, etcetera. Ik word er steeds handiger in.
    Ze buigt zich naar voren, steunt met een hand op de grond. Ze strekt een arm naar me uit.
    ‘Nee,’ zeg ik zacht.
    Uiteindelijk blijft het vlammetje aan.
    Dit is de derde dag op de camping. Ze wilde het graag: Midden-Frankrijk, acht dagen. Ik heb al jaren niet gekampeerd. In mijn jeugd ooit. Dat weet ze.
    Bij het opzetten van de tent gaf ze aan wat ik moest doen. Hoe ik het zeil vast moest houden, welke stokken ik aan moest geven. Op haar aanwijzen plaatsten we de tent achterstevoren, met de achterkant naar het gangpad. Daarmee vallen we uit de toon in onze rij tenten.
    ‘Voor de privacy,’ legde ze uit toen ik vroeg waarom.
    Ik ben daar niet op ingegaan. Het tafeltje en de twee stoelen staan achter de tent. Daar koken, eten en lezen we.”

     

     
    Willem Claassen (Beuningen, 1982)

     

     

    De Nederlands- Palestijnse dichteres Amal Karam groeide op in Beiroet, Libanon. Zie ook alle tags voor Amal Karam op dit blog. Zie ook alle tags voor Amal Karam op dit blog.

     

    Green Kapital

    Je Waal is groter
    Vloeiender dan mijn ogen
    Mijn ogen zijn dieper dan haar water
    Je bomen beroven mijn ogen van hun groen
    Je nacht slaapt en laat mij achter.
    Zoals de seizoenen je veranderen
    Verandert mijn blik naar jou
    Wordt groot, ruimer
    Je herfst is mijn verhaal
    Je lente mijn optimisme.

    Ik verhul met praatjes en gedichten
    mijn oude wonden,
    om ze verborgen te houden voor je mooie ogen
    Raak me niet in mijn hart
    Zodat ik niet uiteen val
    En jij je schuldig achteraf voelt.

    Laat de wind niet in je oor janken om mij,
    alleen op verlaten straat
    als een moeder die haar enige kind kwijt raakt
    of een weeskind,
    dat alleen op weg gaat naar de onbekendheid.
    Vervloek mij niet als ik in stilte lijd
    Denk aan mijn pijn
    En aan je vloek als ik van boosheid in je gezicht bijt.

    Wanneer het groen groeit,
    omarmt de aarde zijn wortels
    Verbreedt de droom zijn hemel
    Verduurzaamt het hart zijn liefde
    En Nijmegen wordt een werelds groen kapitaal
    Zo groen en zacht als een net geboren liefde
    En heeft een heel leven voor zich
    Zoals een kind.

     

     
    Amal Karam (Beiroet, 1960)

     

     

    De Nederlandse schrijver en literatuurwetenschapper Max Hermens werd geboren in 1991 in Boxmeer. Hermens studeerde cultuurwetenschappen in Nijmegen. Zijn verhalen verschenen in Das Magazin en Op Ruwe Planken. Hij droeg voor op onder andere festival De Oversteek en het Wintertuinfestival. Als literatuurwetenschapper publiceerde hij over het werk van Joseph Conrad.

    Uit: In plaats van geluk

    “Mijn ouders deden er altijd alles aan om mijn broertje binnen de grenzen van het normale te houden. Op school ging het niet goed met hem, dagelijks werd hij uit de les gezet. Het was een kleine en driftige jongen, mijn broertje, hij had concentratieproblemen en kon slecht lezen en schrijven.
    Vooral in groepen werd hij onrustig. De school raadde aan hem op groepstherapie te doen, samen met andere kinderen zoals hij. Thuis zakte hij ziedend ineen.
    “Ik ga niet! Ik ga niet!”
    Hij lag krampachtig op het keukenlinoleum te spartelen terwijl mijn ouders hem om beurten probeerden op te beuren. Uiteindelijk gingen we allemaal mee naar zijn therapiesessie en wat bleek: ook de andere kinderen hadden hun ouders meegesleurd. Koffiekannen stonden klaar. Tijdens de verschillende oefeningen deed mijn broertje verlegen en voorbeeldig mee met de rest. Ik werd op een smal stoeltje weggedrukt tussen de volwassenen.
    Alles in huis moest altijd duidelijk verlopen. Maaltijden werden op gezette tijden geserveerd, ’s avonds was het stil. Ik had vaste taken. Na school hielp ik mama in het huishouden. Ik deed altijd de afwas. Ik kookte wanneer mijn broertje naar bijles ging. Hij was het onrustige brandpunt waaromheen de rest van het gezin zich voorzichtig bewoog. Elke keer als het hem lukte om een van zijn onvoldoendes om te zetten in een voldoende, al was het een zesje, werd dat gevierd met taart. Mama riep het hele gezin bijeen en de taart werd in vieren gesneden, iedereen blies een kaarsje uit.
    Mij ging het beter af. Ik kwam thuis met voldoendes. Als beloning drukte mama zo nu en dan wat kleingeld in mijn handen. “We hadden niets anders van je verwacht.”
    Zo ging het bij ons in huis. Als ik erover klaagde, siste mama mij snel stil, alsof alleen het benoemen al storend was. “Jij hebt niets om jaloers op te zijn”, fluisterde ze dan.”

     

     
    Max Hermens (Boxmeer, 1991)

     

     

    De Nederlandse schrijfster, beeldend kunstenares, filosofe en singer-songwriter Eva Meijer werd geboren in Hoorn in 1980. Meijer maakt performances, muziektheatervoorstellingen en installaties, zoals bijvoorbeeld Het leven leert vanzelf in het Scheltema Complex in Leiden en Verlangst in de Boterhal (met Miriam Reeders), maar ook tekeningen en foto's, video's en afleidingsmateriaal voor varkens. Zij bracht vier albums en een aantal EP's uit en trad op in Nederland, België, Duitsland, Engeland en Amerika. Muziek en meer informatie over de muziek vindt u hier. Korte verhalen en gedichten van haar hand verschenen in De Revisor, Tirade en De Brakke Hond. Ze is mede-oprichter van literair collectief De Jagers. Eva's debuutroman “Het schuwste dier” verscheen in 2011 en werd genomineerd voor de Academica Literatuurprijs, de Gouden Boekenuil en de Vrouw&Proza DebuutPrijs. Haar tweede roman “Dagpauwoog” verscheen in 2013 en werd goed ontvangen. In 2016 verscheen “Dierentalen”, een populair wetenschappelijk boek over talen van niet-menselijke dieren, en de vraag wat taal eigenlijk is. Haar derde roman “Het vogelhuis” verscheen in 2016. Het won de Lezersprijs van de BNG Bank Literatuurprijs en werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs en de ECI Literatuurprijs.

    Uit: Het vogelhuis

    “1911
    Het voelt alsof iemand een deurtje opengezet heeft in mijn hart, zodat de warmte naar binnen kan stromen. Een deurtje of een raam. Ik ren naar Olive, achter in de tuin, door het zomergras, het zachte gras, alles is zo groen.
    ‘Is vader er al?’
    Ik schud mijn hoofd. ‘Heb je de rozen al geroken? Kijk, ze zijn helemaal open.’ Ik pak een roos uit de haag achter haar, buig hem naar haar toe.
    Ze knikt, probeert haar rug te strekken. ‘Wil je een drankje voor me halen? Ik heb de hele dag gelopen.’ Ze moest met moeder mee om jurken te kopen.
    Ik loop terug naar het huis, langzamer nu, voet voor voet voor voet. Florence houdt me staande in de serre. ‘Gwen, ben je klaar voor het optreden? Je vader is er over hooguit een halfuur. Hij zal een paar nieuwe gedichten voorlezen, daarna leest Paul een serie gedichten, en dan kun jij misschien die suite van Bach spelen?’
    Ik haal mijn schouders op.
    ‘Gwendolen.’ Ze kijkt streng.
    ‘Ja, mam.’ Ik loop door naar de keuken, waar ik Tessa om een glas champagne vraag. ‘Voor mijn zus.’
    ‘Hoe is het met de vogeltjes?’
    ‘De kleine koolmees heeft het niet gehaald. De ekster heb ik gisteren buiten gezet, dat lijkt goed te gaan.’
    ‘Je bent een lieverd. Ik zei het net nog tegen Kokkie.’
    Ik zwaai en neem de champagne mee naar buiten, waar Paul met zijn rug tegen de deurpost leunt, zijn krullen in rondjes tegen de muur gedraaid, zijn gezicht naar de late lage zon gewend. Als ik langsloop draait hij zich naar me toe. Ik schrik, bloos, doe alsof ik hem niet zie.”

     

     
    Eva Meijer (Hoorn, 1980)

     

     

    De Nederlandse dichteres en schrijfster Helena Hoogenkamp werd geboren in Zaandam in 1986. Zij studeerde Writing for Performance aan de Hogeschool van de Kunsten Utrecht. Haar werk verscheen onder meer in de VPRO Gids en op Volkskrant.nl. Ze studeerde in 2014 af aan de HKU Writing for Performance, en schreef in 2016 een columnreeks voor .UNST over het bestaan als zzp-er. Hoogenkamp won in 2012 de El Hizjra Literatuurprijs. In 2015 verscheen bij Wintertuin haar chapbook “Kleine zeemeermin, per ongeluk dood”. In 2017 was zij te zien in de voorstelling BLISS van Jasper van Luijk en toerde ze met haar performance ‘Van wie is dit verhaal?’ door Oost-Nederland.

     

    Er zijn drie manieren om je tong in een pistool te stoppen

    1.
    Met het puntje en je ogen boven de loop,
    smekend bij bandieten met een doorlopende wenkbrauw
    die liegen dat papa postbode is.

    Ze slaan zichzelf met een klaargelegde zaklamp.
    Je kunt niet houden van iemand die doodgaat.
    (bij het ontbijt geven ze hun kinderen Brinta)

    Hun vrouwen kijken liever uit het raam dan naar de televisie,
    Ze sparen zegels voor onderzetters.
    Iemand brengt je vijanden bier.

    2. Met gele kousen aan.

    Vannacht moest ik boksen tegen een schilferige jongen.
    De hele zaal was op zijn hand.
    Hij boog en strooide huid op de mat.
    Het was zijn publiek, in zijn tijd.
    Ik ging alvast liggen.

    3.
    Ik ben gestopt met denken dat het ophoudt.

    Vreemde vrouwen trekken mijn sjaal strakker aan op straat.
    Ze wijzen me de weg, maar ik ben ni et verdwaald.
    Ik wil geen litteken in de vorm van iets dat bestaat.

     

     
    Helena Hoogenkamp (Zaandam, 1986)

     

     

    Zie voor nog meer schrijvers van de 11e maart ook mijn vorige blog van vandaag.

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 11 maart 2007 en ook mijn blog van 11 maart 2008 en eveneens mijn blog van 11 maart 2009.

    11-03-2018 om 12:12 geschreven door Romenu  


    Tags:Leena Lehtolainen, Karl Krolow, Daan de Ligt, Frans Vogel, Willem Claassen, Amal Karam, Max Hermens, Eva Meijer, Helena Hoogenkamp, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ernst Wichert, Douglas Adams, Torquato Tasso, Georg Maurer, Josef Martin Bauer, Maartje Smits

    De Duitse schrijver Ernst Wichert werd geboren op 11 maart 1831 in Insterburg. Zie ook alle tags voor Ernst Wichert op dit blog.

    Uit:Das Duell

    “Drei Universitätsfreunde, der Burschenschaft angehörig, mit nicht gewöhnlichem Eifer allem Zeitbewegenden zugewandt, hatten einander, als sie mit Ablauf desselben Semesters in das Philisterland abreisten, das feierliche Versprechen gegeben, an einem bestimmten Tage nach zehn Jahren in der Reichshauptstadt zusammentreffen zu wollen, nicht nur, um ein hoffentlich fröhliches Wiedersehen mit einem guten Glase Wein zu begießen und dabei der schönen Studentenzeit zu gedenken, sondern vielleicht mehr noch zur Prüfung, ob man in allerhand Hauptfragen des Lebens einig geblieben und auch weiter geneigt sei, dieselbe Richtung, wenn schon auf verschiedenen Straßen, einzuhalten. In zehn Jahren, hatten sie gemeint, könne sich so viel verändert haben, daß gleichsam ein neues Losungswort ausgegeben werden müßte: könne man das finden, so sei es gewiß ein gutes Zeichen fortdauernder innigster Zusammengehörigkeit.
    Sie hatten in Leipzig und Heidelberg, zuletzt in Berlin studiert, und hier warteten sie einander nun vor einem Hause in der Dorotheenstraße ab, in welchem sich damals eine gemütliche Weinkneipe befunden hatte, die den Rendezvousplatz abgeben sollte. Das alte, noch an die Zopfzeit erinnernde Haus war inzwischen niedergerissen und durch einen Bau von doppelt so vielen Stockwerken ersetzt, die nun sämtlich anderen Zwecken dienten. Sie kundeten aber den Wirt aus, der eine Straße weiter sein altes Weinlager gekellert und eine Trinkstube ungefähr im früheren Stil eröffnet hatte. Dort saßen vormittags und abends die Gäste, denen es noch immer mehr auf einen guten Tropfen als auf eine glänzende Ausstattung des Lokals ankam, an einfachen Holztischen, und hier fanden auch die drei Freunde eine stille Ecke, in der sich's behaglich von Vergangenheit und Zukunft heiter und ernst plaudern ließ. Vom Briefschreiben hielten alle drei nicht viel, so daß sie das wenige nicht ganz Berufsübliche, was jedem in dem Decennium passiert war, meist erst jetzt erfuhren. Auch das eigentlich nur in kurzen Randbemerkungen. Es geht alten Freunden so, daß sie lange Zeit fast für einander tot zu sein scheinen und beim Zusammentreffen die Empfindung haben, nie getrennt gewesen zu sein.
    Der eine – Arnold Runge – hatte erst Theologie, bald aber, seine Freigeistigkeit fürchtend, Philologie studiert und war Gymnasiallehrer irgendwo in Schlesien, hatte auch geheiratet und sogar schon zweimal taufen lassen. Ein rechter Brausekopf, mit aufstehendem rotblondem Kraushaar und zwei breiten Schmarren über der linken Backe bis in den Mundwinkel hinein, jetzt nach der dritten Flasche wieder stark gerötet.“

     

     
    Ernst Wichert (11 maart 1831 – 21 januari 1902)
    Cover

     

     

    De Engelse schrijver Douglas Noel Adams werd geboren in Cambridge op 11 maart 1952. Zie ook alle tags voor Douglas Adams op dit blog.

    Uit: The Hitchhikers Guide to the Galaxy

    “She carried it through to him and asked if he felt like talking things through. `Zark off,' said Zaphod. Trillian nodded patiently to herself, counted to an even higher number, tossed the tray lightly aside, walked to the transport room and just teleported herself the hell out of his life. She didn't even program any coordinates, she hadn't the faintest idea where she was going, she just went — a random row of dots flowing through the Universe. `Anything,' she said to herself as she left, 'is better than this.' `Good job too,' muttered Zaphod to himself, turned over and failed to go to sleep. The next day he restlessly paced the empty corridors of the ship, pretending not to look for her, though he knew she wasn't there. He ignored the computer's querulous demands to know just what the hell was going on around here by fitting a small electronic gag across a pair of its terminals. After a while he began to turn down the lights. There was nothing to see. Nothing was about to happen. Lying in bed one night — and night was now virtually continuous on the ship — he decided to pull himself together, to get things into some sort of perspective. He sat up sharply and started to pull clothes on. He decided that there must be someone in the Universe feeling more wretched, miserable and forsaken than himself, and he determined to set out and find him Halfway to the bridge it occurred to him that it might be Marvin, and he returned to bed. It was a few hours later than this, as he stomped disconsolately about the darkened corridors swearing at cheerful doors, that he heard the `wop' said, and it made him very nervous. He leant tensely against the corridor wall and frowned like a man trying to unbend a corkscrew by telekinesis. He laid his fingertips against the wall and felt an unusual vibration. And now he could quite clearly hear slight noises, and could hear where they were coming from — they were coming from the bridge. Moving his hand along the wall he came across something he was glad to find. He moved on a little further, quietly. `Computer?' he hissed. `Mmmm?' said the computer terminal nearest him, equally quietly. `Is there someone on this ship?' `Mmmmm,' said the computer. `Who is it?' `Mmmmm mmm mmmmm,' said the computer. `What?'

     

     
    Douglas Adams (11 maart 1952 - 11 mei 2001)
    Cover luisterboek

     

     

    De Italiaanse dichter Torquato Tasso werd geboren op 11 maart 1544 in Sorrento bij Napels. Zie ook alle tags voor Torquato Tasso op dit blog.

    Uit: Het verloste Jeruzalem

    DE dubble Zwaan, die Griekse en Roomse Dichters kroonen,
        Homeer en Maro wierd ten hemel toe geacht,
    Om dat haar Luit, met meer dan aangename toonen,
        Voor eeuwig heeft bezield d’aaloude wapenkracht,
    Daar ’t Aziaanse bloed, en ’t bloed van ’t schoon Europe
        Tien jaren heeft gevloeid voor’t Slot van eene Stad.
    Dus kost dat schoone Kind den muil des Nijds ontslopen,
        Onsterflijk zijn, zoo lang men iet onsterflijks had;
    De Xanth en Zimoïs haar Troje noch omringen,
        De hooge Sceésche Poort noch overende staan.
    Hier komt nu een TORQUAAT wat ongemeender zingen,
        En in ’t nieuw Latium d’Eóólsche Cijter slaan;
    Niet hoe het Heidendom heeft lijf om lijf gestreden,
        En Rijk om Rijk gewaagd, voor een ontschaakte Boel.

    De vrome GODEFROOY in’t harnas toegereden,
        Verlost de heilge stad van d’Aladijnse Stoel,
    En kapt op d’Indiaan, en Pers, en snoô Barbaren,
        Ten dienst van d’Oppergod, en Zijn gekruisten Zoon.
    Hij stormd verwoed op haar verwoede Heijërscharen,
        Op dat geen booze Draak meer heerscht op Zalems Troon.
    Hoe prachtig weet TORQUAAT zijn GODEFROOY te malen,
        ’t Geloof en ’t Ongeloof te stellen in een perk,
    En schoonder dan de Zon op Libanon doen pralen,
        Het Heir, daar ’t al voor zwicht, wijl’t dingt om Christus Kerk.

     

    Vertaald door Joan Dullaart

     

     
    Torquato Tasso (11 maart 1544 – 25 april 1595)
    Torquato Tasso und die beiden Leonoren door Carl Ferdinand Sohn, 1839

     

     

    De Duitse dichter en essayist Georg Maurer werd geboren op 11 maart 1907 in Siebenburgen (Roemenië). Zie ook alle tags voor Georg Maurer op dit blog.

     

    Dem Kosmonauten ist wieder hyazinthen das Meer der Griechen

    Dem Kosmonauten ist wieder hyazinthen das Meer der
          Griechen
    und eine schimmernde Muschel die Welt, aus der Venus stieg.
    Denn von den Eltern kommen wir immer. Und ein Strom der
          Schönheit,
    stürzt sich das Menschengeschlecht in das regenbogenfarbene
          All.
    Ach, von dorther mag ein Rubin sein das Blut der Erschlagenen.
    Und wir küssen ihn und tragen ihn am Finger
    als Kostbarkeit auf fremde Sterne. Denn nicht leicht fliegen wir.
    Die Schwere der Erde ist unser Flug – und
    wie das Opfer die Freude.
    Das aber muß uns sagen das Wort.
    Denn das ist der Zusammenprall des Herkules mit dem Löwen,
    in dem Gewitter schwingend. Wir hören es und gedenken der Ahnen.
    Denn auch dies ist unser, daß wir durch die Zeiten fühlen
    und den Toten gönnen ein großes Leben und sie verstehen
    als Unsere, die das Unsrige förderten in Nächten und Opfern.
    Denn wer da aufstand und ins Fließen sah und in den schweren Glutball
    und mehr als rauschen vernahm und mehr empfand als Hitze,
    daß er meinte, ein Gott spräche aus ihm, der war ein Tor nicht,
    sondern ein Lehrender noch für uns, die wir das Wort suchen,
    um ganz zu sagen, was wir sind, und mehr noch als nur
    befreit von den Herrn – und mehr zu hören
    als das Rauschen der Motoren und mehr zu empfinden
    als die Hitze der Hochöfen. Denn schwer genug sind die.
    Aber der Flug ist ’s der Schwere, der den Menschen
    zum Menschen macht, zum Sohn der schwebenden Masse.

     

     
    Georg Maurer (11 maart 1907 – 4 augustus 1971)
    De Georg-Maurer-Bibliothek in Leipzig

     

     

    De Duitse schrijver Josef Martin Bauer werd geboren op 11 maart 1901 in Taufkirchen. Zie ook alle tags voor Josef Martin Bauer op dit blog.

    Uit:Kranich mit dem Stein

    „An Seine Eminenz wurden die Weissagungen jenes Mühlknechtes erst herangetragen, als längst jeder Pfarrer und jeder noch nicht sehr erfahrene Kaplan, von seinen Gläubigen und vor allem in den Religionsstunden von den Kindern um Auskunft bedrängt, sich mit der Sache auseinandersetzen mußte. Petuel hörte, was aus mündlich durchgegebenen Einzelvoraussagen zusammengefaßt worden war, ruhigen Gesichtes an. Der Ton, die Fassung, die Formulierung der Aussprüche hatte in manchem etwas Biblisches. Der Volksmund, an der Bibel im Sprachlichen sehr deutlich geschult, hatte manchem Spruch eine sprachliche Wucht gegeben, die auch einen Mann wie Petuel nicht ohne Eindruck ließ. Die Formulierungen waren schön dunkel gehalten, wie das Volk so etwas liebt, und über die Umstände des Lebens und Sterbens jenes von der Sehergabe geschlagenen oder begnadeten Mühlknechts wurde auch so überzeugend ungenau berichtet, wie es dem Vertrieb der Gesichte günstig war. Die Versuchung lag nahe, die zuweilen an apokalyptische Bilder gemahnenden Gesichte, die ihn schon so bitter geplagt hatten, mit den nicht minder apokalyptischen Bildern zu vergleichen, die dieser Mühlknecht vor hundert Jahren von eben dieser heutigen Zeit gemacht haben sollte. Weil Petuel aber an der Sprache der Bibel tiefgründig geschult war, begann er den Satzprägungen dort zu mißtrauen, wo sie am geschicktesten auf diesen altertümelnden Wortklang abgestimmt waren.
    Und wenn einer, so wie Petuel, noch so ehrlich in sich selbst die Ahnungen und Gesichte nachprüfte, so tat er besser, wenn er sich selbst mit Vorbehalten glaubte und vor den Menschen, für die er Gort verantwortlich war, den Mut predigte und die Kraft, die sich nicht auch in ihrem letzten Rest noch lähmen lassen durfte durch ein tatenloses Hinstarren auf den angeblich schon am Horizont sichtbaren Jüngsten Tag.
    Millionäre von vorgestern stocherten in den Mülltonnen, und Reichsgrafen, die ihren Stammbaum ungebrochen bis auf Karl den Großen zurückführen konnten, trugen ihren letzten guten Anzug auf, während sie, zum Betteln zu stolz, ihre Hilflosigkeit den Vermögenderen anboten, die vielleicht Wert darauf legten, sich in ein paar Sprachen unterrichten zu lassen.“

     

     
    Josef Martin Bauer (11 maart 1901 – 15 maart 1970)
    Taufkirchen

     

    Onafhankelijk van geboortedata:

    De Nederlandse dichteres Maartje Smits werd geboren in Amsterdam in 1986. Zij studeerde ’beeld en taal’ aan de Gerrit Rietveld Academie en  voltooide eveneens een Master in Design aan het Sandberg Instituut. In 2015 debuteerde ze met Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.  Voor deze tweede bundel ontving Maartje de debutantenbeurs van het Nederlandse Letterenfonds. Smits is docente aan de Gerrit Rietveld Academie en ArtEZ en schrijft columns voor De Groene Amsterdammer.

     

    Achterover opgroeien

    het begint met onderwaterlikken
    koprollen de tong naar buiten
    elkaar proberen te raken
    achterover opgroeien maar desgevraagd
    het gevolg ervan binnenstebuiten
    keren
    borsten wegbidden
    een jaar lang vergeving vragen
    uitdijen tot stilstand verzuipen
    het zwembad heet nu spleasure centrum
    de abdicatie van je vrouwelijkheid
    de haak
    de badmeester
    de buurjongen
    vergeten
    vergeten

     

     
    Maartje Smits (Amsterdam, 1986)

     

     

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 11 maart 2007 en ook mijn blog van 11 maart 2008 en eveneens mijn blog van 11 maart 2009.

    11-03-2018 om 12:08 geschreven door Romenu  


    Tags:Ernst Wichert, Douglas Adams, Torquato Tasso, Georg Maurer, Josef Martin Bauer, Maartje Smits., Romenu
    » Reageer (0)
    10-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.John Rechy, Hilde Van Cauteren, Joseph von Eichendorff, Jakob Wassermann, Karel van de Woestijne, Chloé Delaume, Friedrich Schlegel

    De Amerikaanse schrijver John Rechy werd geboren op 10 maart 1934 in El Paso, Texas. Zie ook alle tags voor John Rechy op dit blog.

    Uit: Bodies and Souls

    « Jesse James grasped the iron bars of the main gate, as if looking into an opulent prison, A guard approached, and he let go. In substitute defiance, he pushed his cowboy hat forward, squinting up. His brown eyes fixed on the crotch of one of the female statues; he felt a stirring between his long, lean legs. "I didn't say it looks like the house in Gone with the Wind, I said it reminds me," Lisa upheld. She took another delicious lick, close to the last, of a Baskin-Robbins ice-cream cone, flavor of the week, vanilla-pistachio. Some of it dripped onto her chest; she captured the melting sweetness with a finger and poked it into her mouth. Her breasts were becoming roundly full; because she was slender, and shorter than the five-foot-six she claimed, they appeared lush. She was blessed with truly violet eyes—and thick dark eyelashes, although her hair, worn loose and to her shoulders, was brown, auburn in spring, streaked blond by summer. In Mundelein, Illinois, she had wanted to be a movie star; she no longer cared about that, or about anything else. "Doesn't it remind you of Gone with the Wind?' she asked Orin. Orin stood very straight glaring at the gutted mansion—as close as he could come to it from the sidewalk. There were times when he looked like a grown Huckleberry Finn—reddish blond hair, mischievous blue eyes, lanky angular body neither short nor tall, just slightly too thin, a fair, almost translucent complexion unmarred by freckles. Then unexpectedly a somber look might push away the boyish smile, extend the tilt of his eyes—suddenly haunted eyes—and dark semicircles would deepen under them; a moody beauty would emerge, along with the impression of darkness—despite the glowing hair, the clear eyes so moistly blue at times they seemed to weep without tears. Approaching twenty-five, he aged or grew younger in alternating moods. Now he stared intensely at the naked statues on the aging lawn. His fair eyebrows knotted. In answer to Lisa's question, he shrugged and shook his head. "My God, you didn't see it?" Lisa said. "I thought everybody had." She took the last bite of her cone, not swallowing it, letting the cream thaw slowly in her mouth, preserving the wonderful flavor. What it was gone, she said, "I'd like to go through all thirty-one Baskin-Robbins flavors." She tasted her lips for any lingering sweetness. "Wouldn't it be something to change names, like the ice-cream flavor of the week? Could I change my name each day, Orin?" she asked. "Sure," Orin said. »

     

     
    John Rechy (El Paso, 10 maart 1934)

     

     

    De Vlaamse dichteres Hilde Van Cauteren werd geboren 10 maart 1967 in Hamme. Zie ook alle tags voor Hilde Van Cauteren op dit blog.

     

    Bekijk mij

    Bekijk mij nu, kijk mij aan. Ik bedoel
    in mijn ogen. Zie mij staan. Ik ben
    van het geslacht van de eisprong,
    van de zijsprong, van het verborgen
    bestaan, dat achteraan het huis
    de dienstingang moet nemen.

    Bekijk mij, bekijk me nu, kijk mij aan.
    Ik ben vol van glinsterend verborgen
    vocht. Ik ben van het geslacht van
    opgehoopt vet, dat ondergedoken
    in wulpse vormen mijn lichaam
    gevaarlijk bekoorlijk maakt.

    Bekijk mij, bekijk mij nu, uit het zicht
    uit het licht van de loerende dag
    voor de zon op mij kan schijnen.
    Ik ben van het geslacht dat onderduikt
    in ongeplooide meters, in lappen
    zonder snit of knopen, in werkmansblauw.

    Bekijk me, bekijk me gauw, voor ik
    verdwijn in stof, zonder motieven

     

     

    Wat vrouwen van alle kleuren kunnen
    maken uit één groot wit laken

    Doeken voor de kinderen,
    doeken voor de neus en
    voor de tranen uit je ogen.
    Verband voor de wonden,
    een sluier voor de zonden.

    Een rok, een hemd,
    een broek, een hoes voor
    een verboden boek,
    een handdoek voor de vaat
    of iets dat nog niet bestaat.

    Doeken om te zeven,
    doeken voor nieuw leven,
    slingers voor een feest.
    Stroken om iets te binden,
    linten om je weg te vinden.

    Sterke touwen voor de vlucht,
    doeken om een kind te dragen.
    Lappen om alles schoon te
    vegen, proppen om te stelpen.
    Alles om te helpen.

    En voor de donkerste dag:
    een witte vlag

     

     
    Hilde Van Cauteren (Hamme, 10 maart 1967)

     

     

    De Duitse dichter en schrijver Joseph von Eichendorff werd op 10 maart 1788 op het slot Lubowitz in Ratibor geboren. Zie ook alle tags voor Joseph von Eichendorff op dit blog

    Uit:Dichter und ihre Gesellen

    „In den letzten Strahlen der Abendsonne wurde auf der grünen Höhe ein junger Ritter sichtbar, der zwischen dem Jauchzen der Hirten und heimkehrenden Spaziergänger fröhlich nach dem freundlichen Städtchen hinabritt, das wie in einem Blütenmeere im Grunde lag.
    Er sann lange nach, was ihn hier mit so altbekannten Augen ansah, und sang immerfort ein längst verklungenes Lied leise in sich hinein, ohne zu wissen, woher der Nachhall kam. Da fiel es ihm plötzlich aufs Herz: wie in Heidelberg lagen die Häuser da unten zwischen den Gärten und Felsen und Abendlichtern, wie in Heidelberg rauschte der Strom aus dem Grunde und der Wald von allen Höhen! So war er als Student manchen lauen Abend sommermüde von den Bergen heimgekehrt und hatte über die Feuersäule, die das Abendrot über den Neckar warf, in die duftige Talferne gleichwie in sein künftiges, noch ungewisses Leben hinausgeschaut.
    »Mein Gott«, rief er endlich, »da in dem Städtchen unten muß ja Walter wohnen, mein treuer Heidelberger Kamerad, mit dem ich manchen stillen, fröhlichen Abend auf den Bergen verlebt! Was muß der wackere Gesell nicht alles schon wissen, wenn er fortfuhr, so fleißig zu sein wie damals!« – Er gab ungeduldig seinem Pferde die Sporen und hatte bald das dunkle Tor der Stadt erreicht. Walters Wohnung war in dem kleinen Orte leicht erfragt: ein buntes, freundliches Häuschen am Markte, mit hohen Linden vor den Fenstern, in denen unzählige Sperlinge beim letzten Abendschimmer einen gewaltigen Lärm machten. Der Reisende sprang eilig die enge, etwas dunkle Treppe hinan und riß die ihm bezeichnete Tür auf, die Abendsonne, durch das Laub vor den Fenstern zitternd, vergoldete soeben die ganze, stille Stube, Walter saß im Schlafrock am Schreibtische neben großen Aktenstößen, Tabaksbüchse, Kaffeekanne und eine halbgeleerte Tasse vor sich. Er sah den Hereintretenden erstaunt und ungewiß an, seine Gipspfeife langasm weglegend. »Baron Fortunat!« rief er dann, »mein lieber Fortunat!« und beide Freunde lagen einander in den Armen.“

     

     
    Joseph von Eichendorff (10 maart 1788 – 26 november 1857)
    Cover

     

     

    De Duitse schrijver Jakob Wassermann werd geboren op 10 maart 1873 in Fürth. Zie ook alle tags voor Jakob Wassermann op dit blog.

    Uit: Alexander in Babylon

    „Alexander lag auf einem niedrigen Ruhebett im Zelt, am Lagerende saß Hephästion, die Knie übereinander geschlagen, den Rumpf weit vorgebeugt. Alexander flüsterte, seine weißen Zähne funkelten feucht durch die Halbdunkelheit bei jeder Bewegung der Lippen. Der Kopf begleitete fast jedes Wort mit einem leidenschaftlichen Nicken. Er richtete sich auf, die etwas schiefe linke Schulter schien wie von einer unsichtbaren Last beladen, er nahm beide Hände Hephästions in die seinen und sprach und sprach und flüsterte und flüsterte. Ein dunkler aufgeregter Singsang von Worten: Beteuerungen, Pläne, Ungeduld mit der Not der Stunde, es war, wie wenn ein Riese lästernd den Boden stampft und zugleich, wie wenn ein Kind stammelnd trotzt. Dabei verriet das sprühende Auge Schmerz über den Ausbruch; die wühlenden Kräfte schienen den Körper zersprengen zu wollen.
    Hephästion schwieg. Doch sein still brennender Blick hatte Worte genug: wogegen eiferst du? wogegen empörst du dich? die Elemente sind dir nicht zu Willen, gedulde dich; fasse dich, unglückseliges Herz, laß dich nicht hinreißen! träume noch ein wenig, vielleicht wird dein Aufwachen friedlich sein.
    Mit nackten Füßen schritt Alexander auf und ab; auf und ab, immer schneller, immer wilder. Das mantelartige Nachtgewand flatterte laut hinter ihm her. Er murmelte unverständliche Worte, seine Fäuste ballten sich, die Haut seines Gesichtes spannte sich, die nassen Haare bedeckten die Stirn und die eine Wange. Er ging hin und riß den Vorhang der Zelttür herab . . .
    Fahl glänzte der Morgen aus dem tiefen Osten der Wüste herauf. Wie Urweltschatten standen aufgewehte Dünen links und rechts. Die Wachen waren hingesunken. Ein einziger Mann stand gegen einen Pfahl gelehnt, schwarz und still.
    Unergründliche Einsamkeit!
    Mit einem Blick des Außersichseins starrte Alexander hinein in die Ödnis. Es war, als fordere er die Wüste zum Zweikampf heraus.
    Beim Aufbruch am Abend erhob sich ein Sturmwind, der die spärlichen Merkzeichen des Weges verwehte. Die von der Küste mitgenommenen Führer wußten nicht aus noch ein, sie blieben auf der Stelle und rührten sich nicht, eingeschüchtert durch die Verzweiflung der umstehenden Edelknaben Alexanders. Die Wahrsager suchten sich mit Hilfe der Sternbilder zurechtzufinden."

     

     
    Jakob Wassermann (10 maart 1873 – 1 januari 1934)
    Cover

     

     

    De Vlaamse dichter en schrijver Karel van de Woestijne werd geboren te Gent op 10 maart 1878. Zie ook alle tags voor Karel van de Woestijne op dit blog

     

    O zee, die mijne lip doorkeent

    o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen
    waarin het volle licht van alle zonnen breekt;
    zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt,
    waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen;

    o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe
    maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen:
    ik ben van zee en lucht, ik ben van God gezwollen;
    ik voel me oneindig-rijk en -moe.

     

     

    Wij zullen blijde zijn

    Wij zullen blíjde zijn... De bomen blozen
    van vruchten. En ons hoofd is schoon als duizend rozen,
    nu we overvloedig zijn van zwenkend zomer-bloed...
    o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren;
    maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet,
    is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren,
    'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed.

    - Ik ben geheel; ik wéet U; en mijn dromen
    zijn gaanderijen voor Uw stem. En heel mijn lijf
    is 't duizel-ruisend huis en eindloos-wijd verblijf
    waar Uwe zomerheên als vaarten vreugd door stromen.
    Want thans is zomer zwaar der daden van Uw Daad,
    en 'k voel, ik die gelúkkig ben, hoe door de bomen
    bremstig Uw godd'lijk sap naar bast en blaêren slaat.

     

     

    Wat is het goed aan 't hart van zacht verliefd te zijn

    Wat is het goed aan 't hart van zacht verliefd te zijn,
    zijn luimen naar een verre' of naêre lach te meten,
    en, te elken avond weer het kommer-brood gegeten,
    weer blij te mogen rijze' in iedre morgen-schijn,
    deed nieuwe liefde-lach het oude leed vergeten.

    Ik weet niet wat geluk is; maar uw schoon gelaat
    is kalm, en maakt me blijde, en doet mijn leden rillen;
    - en 'k lách, gelijk een kind dat door een water waadt,
    en, vreemde vreugde in de ogen, áarzelt, in de kille
    en ringlend-zilvren vloed die zijne voeten baadt.

    Want ik bemin u, vrouw; en zo mijn dralend schromen
    slechts de ogen toé uw tegen-lachen is genaakt:
    zo was ik als een kind dat, gerens-blij gekomen
    naar glanz'ge vruchten-pracht in lomende avond-bomen,
    beducht om zóveel schoons, geen enkle vrucht en ráakt.

     

     
    Karel van de Woestijne (10 maart 1878 - 24 augustus 1929)
    Portret door Thijs Rinsema, z.j.

     

     

    De Franse schrijfster en performance artieste Chloé Delaume werd geboren als Nathalie Dalain op 10 maart 1973 in Parijs. Zie ook alle tags voor Cloé Delaume op dit blog

    Uit: Des jeunes mödernes (Orphan Twist)

    Mon nom est Meurtre. Je remonte à loin, vous savez. Si loin que ça doit faire trente ans, trente ans moins un si je ne m’abuse. Ma mémoire peut s’être enrayée, je ne sais si j’ose lui faire confiance. J’ai besoin d’une horloge pour me placer la vie. Le temps est une maladie de peau, la mienne a un grain presque flou à force d’avoir été souillée. Combien de doigts posés sur moi, et surtout combien de pupilles en page 57 de l’album. A chaque nouveau regard, c’est un bout de mon âme qui vient se faire happer. Je ne veux pas entendre cette voix intérieure.
    Je ne sais plus très bien qui je suis, si ce n’est une œuvre de Pierre et Gilles. Ils m’ont conçue très singulière, unique dans ma composition. C’est pour ça que je suis si seule, tellement seule avec mon secret. Parfois on rit de moi, on me trouve amusante, certains disent même datée. Personne ou presque ne se doute de ce qui palpite en moi, ça bat pourtant si fort que la page 57 pourrait se déchirer. Je ne veux pas entendre cette voix intérieure.
    Je ne sais plus très bien qui je suis, si ce n’est Meurtre de Pierre et Gilles. Alors je m’examine, si fort que mes yeux en blanchissent. Ce que je vois m’affirme : je ne suis pas qu’une photo. Il est si difficile de prendre son choix. Une gravure de Vogue violentée Nouveau Détective, le glamour gerce d’effroi sur le papier glacé, les sourires et le sang sont recouverts d’un givre léger et indicible, indécelable à l’œil nu. Et maintenant je jette hors de mes pensées.
    J’aime que le rouge à lèvres soit carmin comme les plaies. J’aime l’ivoire clair des dents, équarries de terreur ou scellées d’agonie. J’aime qu’un soir la beauté puisse finir à genoux. Je ne suis pas qu’une photo Evitez n’importe quel contact je suis Pia et Arja Evitez n’importe quel contact je suis une arme braquée Dans le besoin un nombre je suis toujours hors champ et me joue en rectangles. Je suis Neü, New, Novö : 250 mg de modernité.
    Je suis une trace et un miroir. J’ai dit : toujours hors champ. Car je suis le reflet de l’année qui m’a faite. Je suis la libération totale des prix, les autonomes qui saccagent le quartier Saint Lazare, la mobilisation des historiens contre Robert Faurisson, le plan de redressement de la sidérurgie, la marche des ouvriers qui bondit en émeute. Je suis la première parution du magazine Gai Pied, le mitraillage du siège du patronat français par Action Directe. Je suis Jean-Paul Sartre, Raymond Aron, André Glucksmann et Michel Foucault qui demandent au président Valery Giscard d’Estaing trois mille visas pour les réfugiés du Viêt-Nam, et qui n’en obtiendront que mille."

     

     
    Chloé Delaume (Parijs, 10 maart 1973)

     

     

    De Duitse dichter, vertaler en filosoof Karl Wilhelm Friedrich von Schlegel werd geboren op 10 maart 1772 in Hannover. Zie ook alle tags voor Friedrich Schlegel op dit blog.

    Uit: Lucinde

    „Die Menschen und was sie wollen und tun, erschienen mir, wenn ich mich daran erinnerte, wie aschgraue Figuren ohne Bewegung: aber in der heiligen Einsamkeit um mich her war alles Licht und Farbe und ein frischer warmer Hauch von Leben und Liebe wehte mich an und rauschte und regte sich in allen Zweigen des üppigen Hains. Ich schaute und ich genoß alles zugleich, das kräftige Grün, die weiße Blüte und die goldne Frucht. Und so sah ich auch mit dem Auge meines Geistes die Eine ewig und einzig Geliebte in vielen Gestalten, bald als kindliches Mädchen, bald als Frau in der vollen Blüte und Energie der Liebe und der Weiblichkeit, und dann als würdige Mutter mit dem ernsten Knaben im Arm. Ich atmete Frühling, klar sah ich die ewige Jugend um mich und lächelnd sagte ich: Wenn die Welt auch eben nicht die beste oder die nützlichste sein mag, so weiß ich doch, sie ist die schönste. In diesem Gefühle oder Gedanken hätte mich auch nichts stören können, weder allgemeine Zweifel noch eigne Furcht. Denn ich glaubte einen tiefen Blick in das Verborgene der Natur zu tun; ich fühlte, daß alles ewig lebe und daß der Tod auch freundlich sei und nur eine Täuschung. Doch dachte ich daran eigentlich nicht sehr, wenigstens zum Gliedern und Zergliedern der Begriffe war ich nicht sonderlich gestimmt. Aber gern und tief verlor ich mich in alle die Vermischungen und Verschlingungen von Freude und Schmerz, aus denen die Würze des Lebens und die Blüte der Empfindung hervorgeht, die geistige Wollust wie die sinnliche Seligkeit. Ein feines Feuer strömte durch meine Adern; was ich träumte, war nicht etwa bloß ein Kuß, die Umschließung deiner Arme, es war nicht bloß der Wunsch, den quälenden Stachel der Sehnsucht zu brechen und die süße Glut in Hingebung zu kühlen; nicht nach deinen Lippen allein sehnte ich mich, oder nach deinen Augen, oder nach deinem Leibe: sondern es war eine romantische Verwirrung von allen diesen Dingen, ein wundersames Gemisch von den verschiedensten Erinnerungen und Sehnsuchten. Alle Mysterien des weiblichen und des männlichen Mutwillens schienen mich zu umschweben, als mich Einsamen plötzlich deine wahre Gegenwart und der Schimmer der blühenden Freude auf deinem Gesichte vollends entzündete. Witz und Entzücken begannen nun ihren Wechsel und waren der gemeinsame Puls unsers vereinten Lebens; wir umarmten uns mit eben so viel Ausgelassenheit als Religion. Ich bat sehr, du möchtest dich doch einmal der Wut ganz hingeben, und ich flehte dich an, du möchtest unersättlich sein. Dennoch lauschte ich mit kühler Besonnenheit auf jeden leisen Zug der Freude, damit mir auch nicht einer entschlüpfe und eine Lücke in der Harmonie bleibe. Ich genoß nicht bloß, sondern ich fühlte und genoß auch den Genuß.

     

     
    Friedrich von Schlegel (10 maart 1772 – 11 januari 1829) 
    Cover

     

     

    Zie voor nog meer schrijvers van de 10e maart ook mijn vorige blog van vandaag.

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 10 maart 2007 en ook mijn blog van 10 maart 2008 en eveneens mijn blog van 10 maart 2009.

    10-03-2018 om 10:30 geschreven door Romenu  


    Tags:John Rechy, Hilde Van Cauteren, Joseph von Eichendorff, Jakob Wassermann, Karel van de Woestijne, Chloé Delaume, Friedrich Schlegel, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boris Vian, Manolis Anagnostakis, Peter McArthur, Samuel Ferguson, Georges Dor, Pedro Antonio de Alarcón, Otto Heinrich Kühner

    De Franse schrijver, ingenieur, dichter, zanger en jazztrompettist Boris Vian werd geboren in Ville-d'Avray op 10 maart 1920. Zie ook alle tags voor Boris Vian op dit blog

    Uit:Het schuim der dagen (Vertaald door Han Meyer)

    Chloé keek hem nog steeds aan. Ze had blauwe ogen. Ze bewoog haar hoofd om haar krullende en glanzende haar naar achteren te schudden en legde, zonder enige aarzeling, met een resoluut gebaar, haar voorhoofd tegen de wang van Colin. Om hen heen viel een overvloedige stilte en het overgrote deel van de wereld scheen de gasvormige toestand te verkiezen en vervluchtigde.
    Maar, zoals te verwachten was, hield de plaat op. Toen pas kwam Colin terug tot de echte werkelijkheid en merkte hij dat een deel van het plafond van glas was, waar een aantal bovenburen door zat te kijken, dat een dichte rij lissen de onderste helft van de muren aan het oog onttrok, dat verschillend gekleurde gaaanbood op een hercynisch schaaltje.
    (...)

    'Chick kwam de winkel uit. Binnen had hij niks gevonden dat de moeite waard was. Onder het lopen keek hij naar zijn voeten in de rood-bruin leren schoenen en hij verwonderde zich er over dat de één hem de ene kant op wilde trekken, en de ander de tegenovergestelde kant. Hij dacht enkele ogenblikken na, construeerde in gedachten de bissectrice van de hoek en wierp zich in de richting van die lijn. Hij werd op een haar na overreden door een grote, zwaarlijvige taxi en hij dankte zijn lijfsbehoud slechts aan de sierlijke sprong, die hem op de voeten van een voorbijganger deed belanden, welke laatste vloekte en naar het ziekenhuis ging om zich te laten verzorgen.'

     

     
    Boris Vian ( 10 maart 1920 - 23 juni 1959)
    Cover Franse uitgave 

     

     

    De Griekse dichter Manolis Anagnostakis werd geboren op 10 maart 1925 in Thessaloniki. Zie ook alle tags voor Manolis Anagnostakis op dit blog.

     

    Schach

    Komm, spielen wir.
    Ich werde dir meine Königin opfern.
    (Sie war einmal meine Geliebte
    Nun habe keine Geliebte mehr )

    Ich werde dir meine Türme opfern
    (Jetzt erschieße ich meine Freunde nicht mehr
    Sie sind lange vor mir gestorben)
    Und dieser König war nie der meine.
    Und was will ich mit so vielen Läufern?

    (Sie ziehen nach vorne, blind, ganz ohne Vision)
    Α
    lles, auch meine Springer werde ich dir schenken
    Nur den Narren behalte ich
    Der vermag, auf einer einzigen Farbe zu gehen
    Quer vom einem Ende zum anderen

    Lachend im Angesicht deiner Rüstungen Zahl
    Plötzlich in deine Reihen tretend
    Versetzt er die soliden Flügel in Aufruhr.

    Und diese Partie wird niemals enden.

     

    Vertaald door Jan Kuhlbrodt en Jorgos Kartakis

     

     
    Manolis Anagnostakis (10 maart 1925 – 22 juni 2005)

     

     

    De Canadese dichter Peter McArthur werd geboren op 10 maart 1866 in Ekfrid, in Middlesex County, Upper Canada (nu Ontario). Zie ook alle tags voor Peter McArthur op dit blog.

     

    The Salt Marshes

    There was a light upon the sea that made
    Familiar things mysterious, which to teach,
    With inarticulate, alluring speech,
    The living wind with lisping tongue essayed.
    O'er sand and weed and spongy moss I strayed
    And lifeless, orient shells, musing on each;
    While casting nets with ever wider reach
    A fisher plied his immemorial trade.
    A sea-bird winged the aerial solitude
    Searching the deep for his appointed dole,
    Where his wide-wandering flocks the ocean feeds;
    And with the day's full orbed strength indued,
    At one with all, by all illumed, my soul
    Pulsed to the rhythmus of immortal deeds.

     

     

    Silence

    I
    Toiling through ruined temple-halls, where Time
    Had dwelt with Havoc, eager searchers found,
    With shattered idols that bestrewed the ground,
    An image strange, of lineaments sublime.
    No god was he of rapine or of crime;
    With ample brows his brooding face was crowned;
    But lips and eyes were curiously bound
    With golden circlets hoar with ageless grime.

    One who was skilled in runes the gravings read,
    And learned the wondrous image was the god
    Of endless Silence. The searchers mutely bowed,
    And mourned that faith so lofty should be dead;
    And I their prone idolatry applaud
    When strife and tumult in my paths are loud.

     

     
    Peter McArthur (10 maart 1866 - 10 oktober 1924)

     

     

    De Ierse dichter Samuel Ferguson werd geboren op 10 maart 1810 in Belfast. Zie ook alle tags voor Samuel Ferguson op dit blog.

     

    Paul Veronese: (Three Sonnets)

    II
    Loved for themselves, too. Oft as I behold,
    Adown the curtain'd gallery's sumptuous gloom,
    A separate daylight shining in the room,
    There find I still thy groupings manifold
    Of holy clerks, of nobles grave and bold,
    Swart slaves, brave gallants, maidens in their bloom,
    With what of Persian and Ligarian loom
    May best consort with marble dome and gold:
    There find thy dog, whose teeth Time's teeth defy
    To raze the name from less enduring leaves
    Of loved Canossa: there, in cynic ease,
    Thy monkey: and beneath the pearly sky
    See lovely ladies wave their handkerchiefs,
    And lend sweet looks from airy balconies.


    III
    They err who say this long-withdrawing line
    Of palace-fronts Palladian, this brocade
    From looms of Genoa, this gold-inlaid
    Resplendent plate of Milan, that combine
    To spread soft lustre through the grand design,
    Show but in fond factitious masquerade
    The actual feast by leper Simon made
    For that great Guest, of old, in Palestine.
    Christ walks amongst us still; at liberal table
    Scorns not to sit: no sorrowing Magdalene
    But of these dear feet kindly gets her kiss
    Now, even as then; and thou, be honorable,
    Who, by the might of thy majestic scene,
    Bringest down that age and minglest it with this.

     

     
    Samuel Ferguson (10 maart 1810 – 9 augustus 1886)
    Cover

     

     

    De Canadese dichter, schrijver, zanger, componist, vertaler en theater producer Georges Dor werd geboren op 10 maart 1931 in Drummondville. Zie ook alle tags voor Georges Dor op dit blog.

     

    Après l'enfance

    Entre l'enfance et la vieillesse
    Il y a l'espace d'une vie
    Le temps de quelques amitiés
    Et d'un grand amour de jeunesse
    Il y a aussi,
    Il y a aussi le temps des roses
    Et le temps des lilas en fleurs
    Le temps de t'effleurer à peine
    Ô mon amour, ô mon bonheur

    D'abord on croit que tout est vrai
    Et que tout va durer sans cesse
    Que le bonheur nous court après
    Qu'il s'accroche à notre jeunesse
    On croit aussi,
    On croit aussi que le temps presse
    Que le jour va bientôt finir
    Qu'il faut cueillir avant midi
    Toutes les fleurs du paradis

    Mais bientôt repassent les heures
    Les jours, les nuits et les saisons
    On enfante dans la douleur
    Alors c'est la vie pour de bon
    Et c'est ainsi
    Que le temps devient habitable
    On n'est plus jamais seul à table
    On n'a pas le droit de faiblir
    Il faut se taire, il faut tenir

    On ne vit que de ses amours
    Qu'on en vive ou bien qu'on en meure
    On y revient presque toujours
    C'est notre plus sûre demeure
    Et c'est l'amour
    Et c'est l'amour qui nous rassemble
    Nous sommes faits pour vivre ensemble
    Pourquoi faut-il nous séparer
    Après l'enfance, après l'été ?

    Heureusement tu m'accompagnes
    Ma vie, ma joie, mon grand amour
    Entre la plaine et la montagne
    Tu restes avec moi tous les jours
    Tu restes aussi,
    Tu restes aussi quand la nuit tombe
    On se voit même dans le noir
    Ils ne pourront pas nous avoir
    Ô mon amour, ô mon bonheur

     

     
    Georges Dor (10 maart 1931 – 24 juli 2001)
    Cover

     

     

    De Spaanse schrijver Pedro Antonio de Alarcón werd geboren op 10 maart 1833 in Cuadix. Zie ook alle tags voor Pedro Antonio de Alarcón op dit blog.

    Uit: Manuel Venegas (Vertaald doorF. Eyßenhardt )

    „Jene Staubwolke verbarg in ihrem Innern einen eleganten Reiter, dem ein Maultiertreiber zu Fuß und drei schöne starke Maultiere, mit Gepäck beladen, folgten.
    Der Reiter konnte nach seiner Gestalt und Kleidung, sowie nach dem bunten Aussehen seines Gepäckes ebensowohl ein reisender Kaufmann wie ein Schmuggler oder ein in den Kolonien reich gewordner Mann sein. Ebenso hätte man ihn für einen Räuberhauptmann ersten Ranges halten können, der mit der reichen Beute einer glücklichen Unternehmung in seinen Schlupfwinkel zurückkehrt.
    Es war ein Mann von etwa siebenundzwanzig Jahren, von vornehmem Aussehen, obgleich er (wie in Andalusien damals häufig noch Männer aus den höhern Ständen) eine Jacke trug. Sein Aeußeres hatte eine solche Grazie, Kraft und Schönheit, daß er der Statue des sterbenden Fechters hätte zum Modell dienen können. Jacke, Weste und Reithosen waren von einem blauen, dicht an den Körper anschließenden Stoffe. Den Rest seines Anzuges bildeten graue Reitstiefel von Gemsenleder mit silbernen Sporen in erhabner Arbeit, die ein Feldmarschall hätte tragen können. Dicke silberne Knöpfe waren auf den weiten Aermeln der Jacke bis zum Ellenbogen angebracht, ebenso wie auf der Weste. Ein schwarzes Tuch von dünner Seide diente ihm als Krawatte, ebenso hatte er ein Stück schwerer schwarzer chinesischer Seide wie eine Schärpe um seine schlanke Hüfte gewunden. An den Manschetten und dem Kragen des Hemdes blitzten kostbare Brillanten; keiner jedoch so kostbar wie der, welchen er an dem kleinen Finger der linken Hand trug. Endlich der Hut – den er eben abgenommen hatte – war von feinstem kaffeefarbigem Stroh, mit breiter Krämpe und sehr hoch und spitz, wie man ihn vielfach in Amerika, Neapel und Sizilien trägt, und hatte die Form, welche man in Granada mit dem malerischen Namen Zuckerhut bezeichnet.
    Dieser seltsame Mann, welchem jener sonderbare, halb andalusische und halb überseeische Anzug vorzüglich stand, nahm noch viel mehr als durch jenen Anzug die Aufmerksamkeit in Anspruch durch die männliche Schönheit seiner Züge. Daß dieselben von außerordentlicher Weiße gewesen waren, sah man noch jetzt an dem Teile seiner breiten und stolzen Stirn, welchen der Hut zu bedecken pflegte. Der übrige Teil jedoch war von der Sonne derartig verbrannt, daß seine marmorartige Bleichheit eine Farbe wie die matten Goldes bekommen hatte, die in ihrem gleichmäßigen und ruhigen Tone einen eigentümlichen Reiz hatte.“

     

     
    Pedro Antonio de Alarcón (10 maart 1833 – 19 juli 1891)
    Standbeeld in Granada (detail) 

     

     

    De Duitse dichter en schrijver Otto Heinrich Kühner werd geboren op 10 maart 1921 in Teningen-Nimburg. Zie ook alle tags voor Otto Heinrich Kühner op dit blog.

     

    Tätigkeit einer Buche

    Ein Buchensamen von nur 0,02 Gramm Gewicht
    Machte mittels Luft, Wasser und Sonnenlicht,
    Also mittels Photosynthese und Assimilation,
    Mengen von Zucker, Stärke und Ozon,
    Vor allem - und dies quasi aus nichts! -
    Ein Quantum Holz und 5000 Kilogramm Gewichts,
    Das heißt, aus den ursprünglich 0,02 Gramm
    Einen 12 Meter hohen und 2 Meter dicken Stamm,
    Auch noch, als Zugabe: Farbe, Wärme und Duft,
    Und das alles, wie gesagt, aus nichts als Luft!
    (Ein, fern von allen Wirtschaftssystemen,
    Von Anfang an aufstrebendes Unternehmen,
    Und das Ganze ohne Klasse und Stand,
    Ohne Gewerkschaft und Unternehmerverband!)

     

     
    Otto Heinrich Kühner (10 maart 1921 – 18 oktober 1996)

     

     

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 10 maart 2007 en ook mijn blog van 10 maart 2008 en eveneens mijn blog van 10 maart 2009.

    10-03-2018 om 10:29 geschreven door Romenu  


    Tags:Boris Vian, Manolis Anagnostakis, Peter McArthur, Samuel Ferguson, Georges Dor, Pedro Antonio de Alarcón, Otto Heinrich Kühner, Romenu
    » Reageer (0)
    09-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Koen Peeters, Peter Zantingh, Ed Hoornik, Heere Heeresma, Peter Altenberg, Vita Sackville-West, Josef Weinheber, Taras Sjevtsjenko, Umberto Saba

    De Vlaamse schrijver Koen Peeters werd geboren in Turnhout, 9 maart 1959. Zie ook alle tags voor Koen Peeters op dit blog.

    Uit: De mensengenezer

    ‘En amid, wat betekent dat, Remi?’ vroeg nonkel Marcel.
    ‘Tussen, nonkel. Het gedicht zegt: de leeuweriken zingen dapper, zij vliegen, maar niemand kan hen horen tussen het lawaai van de wapens. In de klas hebben wij dat gedicht vanbuiten geleerd.’
    ‘Vanbuiten?’
    ‘Ja, want wij hebben in de klas nog geen Engels geleerd.’
    ‘Dus daarover ging dat gedicht,’ zei nonkel Marcel, zijn bezwete voorhoofd deppend met zijn zakdoek. ‘Daarover gaat het altijd. Overal zijn geheimen en opdrachten, droevige geheugensporen. Niemand is de eigenaar ervan, daarom blijven ze hangen tussen de mensen. Weet je waarom?’
    Ik wist het niet.
    ‘In onze streek is te veel gebeurd.’
    Hij wees in de verte naar de drie heuvels op een rij: de Kemmelberg, de Rodeberg, de Zwarteberg. Voor de rest was het landschap plat. Een strakgetrokken laken. Soms leken de schuren boven de graanvelden te zweven; bij de minste hitte zinderde de lucht. Elektriciteitsdraden huppelden op stelten naar de boerderijen en overal waren de boeren aan het werk, ook in de felle regen of wanneer een striemende wind uit de zee opstak.
    Nonkel Marcel zei: ‘Onze streek is verdoemd. De geest schroeit iedereen met miltvuur.’
    ‘Welke geest, nonkel? Wat is miltvuur? Waarom verdoemd?’
    ‘De geest is onzichtbaar, maar hij is samengesteld uit de overblijfselen van lichamen. Uit zijn weggeschoten gezicht kijkt de geest ons aan. Zijn verhalen ratelen als een ekster, ze kwetteren.
    Ze fluiten als een afgeschoten granaat.’
    Ik zweeg.
    ‘Remi?’

     

     
    Koen Peeters (Turnhout, 9 maart 1959)

     

     

    De Nederlandse schrijver, columnist en blogger Peter Zantingh werd geboren op 9 maart 1983 in Heerhugowaard. Zie ook alle tags voor Peter Zantingh op dit blog.

    Uit: Na Mattias

    “Een week na Mattias werd zijn fiets bezorgd. De bezorger was een opgewekte jongen die al aan het praten was voordat ik alle sloten van de deur had gehaald.
    Op de stoep knipte hij de kartonnen doos langs de randen open en rinkelde twee keer met de bel.
    Ik zette de fiets in de gang en draaide aan de sloten tot ze klik zeiden.
    In de dagen erna wurmde ik me erlangs als ik naar buiten moest. Het bezoek vroeg ernaar, mensen die maar weer eens een plant meenamen of mijn kleren hadden gewassen, en dan zei ik dat het de nieuwe fiets van Mattias was. Niemand vroeg door.
    Kon ik ze vragen nergens meer naar te vragen?
    Rouw is als een schaduw. Hij voegt zich naar de stand van de zon, staat ’s ochtends anders dan ’s avonds.
    Hij leunt donker en geduldig tegen de muur, strekt zich in volle lengte uit over asfalt of trekt achter je
    rug zijn reliëf over te lang niet gemaaid gras, sierlijk dreigend als een slang. In die eerste weken wist ik
    soms niet of ik mijn eigen schaduw zag of die van iemand die vol goede bedoelingen dicht bij me was
    komen staan.
    Ik bracht de fiets naar de woonkamer.
    Wat ik al die jaren bedoeld had als ik zei dat ik goed alleen kon zijn, was dat ik goed alleen kon zijn zolang er een comfortabele eindigheid aan zat, straks weer opgeheven door de manier waarop hij ‘hai’
    zou roepen, met zijn eeuwig gehaaste vrolijkheid.”

     

     
    Peter Zantingh (Heerhugowaard, 9 maart 1983)

     

     

    De Nederlandse dichter en prozaïst Ed Hoornik werd geboren in Den Haag op 9 maart 1910. Zie ook alle tags voor Ed Hoornik op dit blog en ook mijn blog van 8 december 2006.

     

    Tot de doden

    Wij kunnen U niet meer bereiken
    Wij komen een zintuig te kort
    Wij leggen ons neer bij feiten
    Dat gij minder en minder wordt

    De enkele keren dat ge
    In dromen nog ons verschijnt
    Wordt ge al ijler en ijler
    Tot ge voor altijd verdwijnt

    Straten houden uw namen
    Voor heden en morgen in stand
    Maar onze kinderen brengen
    Ze niet meer met u in verband

    Het land ligt nog net als het toen lag
    Van polder tot polder te kijk
    De mensen die er in wonen
    Blijven zichzelven gelijk

    Maar éénmaal per jaar is de stilte
    Tot de hemel toe van u vervuld
    En belijden wij zonder woorden
    Onze dankbaarheid, onze schuld

     

     

    Pogrom

    Is dat de maan, die naar het laatst kwartier gaat,
    of een gelaat, omgord door walm en vlam?
    Waar is Berlijn, en waar de Grenadierstraat?
    – Vluchtte de jongen, toen de bende kwam?

    Is dat zijn schim, die daar voor de rivier staat,
    is dit het water dat hem langzaam nam,
    is dit de Spree, en dat de Grenadierstraat?
    – Het is de Amstelstroom, ’t is Amsterdam.

    Op ’t Rembrandtsplein gaan de lantarens branden,
    over de daken sproeit een lichtfontein.
    – Ik druk mijn nagels dieper in mijn handen.

    De Jodenbreestraat is een diep ravijn;
    ik zie mijn schaduw dansen op de wanden.
    – Het is maar tien uur sporen naar Berlijn.

     

     
    Ed Hoornik (9 maart 1910 – 1 maart 1970)
    In 1952

     

     

    De Nederlandse schrijver en dichter Heere Heeresma werd geboren in Amsterdam op 9 maart 1932. Zie ook alle tags voor Heere Heeresma op dit blog.

    Uit: Bleib Gesund! Brieven

    “Aan James Brockway
    Amsterdam-c., r6 juli '67
    Beste Jimmy, De kritiek in Times Literary Supplement komt me, ook al heb ik het niet gelezen, bekend voor.32 Een dagje... kreeg in Nederland eenzelfde soort kritiek van een zekere Greshof of Gresshoff, Greshoff of daaromtrent in Het Vaderland. Ik schreef er een verweerschrift tegen maar uit letterkundige kring (Dubois, Emmy van Lokhorst etc.) kreeg ik de dringende bede de zaak terug te trekken. Hij — de kritikus — was al oud, zou er spoedig mee ophouden, had het al moeilijk genoeg, begreep de tijd niet helemaal meer, enz. enz.; dat waren de argumenten. Helaas kan niemand straffeloos mijn gemoed beroeren...
    Ik hoop in deze zaak echter wel dat je briefje wordt afgedrukt. Het argument dat je gebruikt is nml. gewoon kostelijk en snoert bij voorbaat alle tegenwerpingen de mond.
    Ben nieuwsgierig tot welke keuze van verhalen je komt. Je weet dat je in deze volkomen vrij bent!
    En dat de eksemplaren van A day... nu maar spoedig mogen loskomen. Kan je er niet achterkomen hoe de verkoop verloopt?
    Inderdaad kan film veel betekenen, maar dan in het kader van veel geld. Film is bij uitstek het 'medium der konsessies' en sterk van de tijd (mode) afhankelijk (of op geënt). Het schrijven van een scenario is echter echt lekker, een soort verademing voor mij. Maar ach ach, ook in dit wereldje zo weinig mensen met allure.
    Over de hele wereld zijn uitgevers kennelijk hetzelfde. Voornamelijk traag traag traag. Daarom: toch Einaudi sturen.
    Kan ik je helpen wat betreft die Amerikaan? Dat ik hem bijvoorbeeld schrijf (i.v.m. een artikel bijv.) wanneer dat Maria Dermotitproject losbreekt? Ik zeg maar iets. Kan ik er iets aan doen dan hoor ik het van je.
    Ben waarachtig nieuwsgierig naar die tekst van jou. Zit er ook een Hollandse uitgave in? Contact zal er zeker alles voor voelen!
    Oké Jimmy. Ik hoor weer gauw van je,
    je Heere H.”

     

     
    Heere Heeresma (9 maart 1932 – 26 juni 2011)

     

     

    De Oostenrijkse dichter en schrijver Peter Altenberg werd geboren op 9 maart 1859 in Wenen. Zie ook alle tags voor Peter Altenberg op dit blog.

     

    Und endlich stirbt die Sehnsucht doch

    Und endlich stirbt die Sehnsucht doch – – –
    wie Blüthen sterben im Kellerloch,
    die ewig auf ein bisschen Sonne warten.
    Wie Thiere sterben, die man lieblos hält,
    und alles Unbetreute in der Welt!
    Man denkt nicht mehr; »Wo wird sie sein –?!?«
    Ruhig erwacht man, ruhig schläft man ein.
    Wie in verwehte Jugendtage blickst Du zurück,
    und irgendeiner sagt Dir weise: »S' ist Dein Glück!«
    Da denkt man, dass es vielleicht wirklich so ist,
    wundert sich still, dass man doch nicht froh ist!

     

     

    Ich liebe dich

    Ich liebe dich.
    Ich liebe den Duft deines Zimmers,
    deines Kleiderschrankes, deines Bettes.
    So duften die Rinden der Bäume
    im Vorfrühling, wenn noch kein Laub ist
    und alle Kraft im Baume drinnen liegt.
    Ich liebe dich ... Noch lehnst du lächelnd an dem Tor des Lebens.
    Ich liebe dich.

     

     

    Winterszeit

    Der Kirchthurm ragt – – –.
    Und wie in Frost erstarrt sind die Geräusche.
    Da rieselt von überladenen harten Fichtennadeln
    harter Schnee in Klümpchen ab – – –.
    Dann wieder Stille, Stille, Stille – – –.
    Und der Dichter sagt: »Ich höre die Symphonieen der Stille!«

     

     
    Peter Altenberg (9 maart 1859 – 8 januari 1919)
    Portret door Sigfried Braun, z.j.

     

     

    De Engelse dichteres en schrijfster Vita Sackville-West werd geboren op 9 maart 1892 in Kent. Zie ook alle tags voor Vita Sackville-West op dit blog.

    Uit: The Land

    Winter
    I sing the cycle of my country's year,
    I sing the tillage, and the reaping sing,
    Classic monotony, that modes and wars
    Leave undisturbed, unbettered, for their best
    Was born immediate, of expediency.
    The sickle sought no art; the axe, the share
    Draped no superfluous beauty round their steel;
    The scythe desired no music for her stroke,
    Her stroke sufficed in music, as her blade
    Laid low the swathes; the scythesmen swept, nor cared
    What crop had ripened, whether oats in Greece
    Or oats in Kent; the shepherd on the ridge
    Like his Boeotian forebear kept his flocks,
    And still their outlines on our tenderer sky
    Simple and classic rear their grave design
    As once at Thebes, as once in Lombardy.

    I sing once more
    The mild continuous epic of the soil,
    Haysel and harvest, tilth and husbandry;
    I tell of marl and dung, and of the means
    That break the unkindly spirit of the clay;
    I tell the things I know, the things I knew
    Before I knew them, immemorially;
    And as the fieldsman of unhurrying tread
    Trudges with steady and unchanging gait,
    Being born to clays that in the winter hold,
    So my pedestrian measure gravely plods,
    Telling a loutish life. I have refused
    The easier uses of made poetry,
    But no small ploy disdain to chronicle,
    And (like that pious yeoman laid to rest
    Beneath the legend that told all his life
    In five hard words: "He tilled the soil well")
    Prune my ambition to the lowly prayer
    That I may drive the furrow of my tale
    Straight, through the lives and dignities I know.

     

     
    Vita Sackville-West (9 maart 1892 – 2 juni 1962)
    Met echtgenoot Harold Nicolson in 1960

     

     

    De Oostenrijkse dichter, schrijver en essayist Josef Weinheber werd geboren op 9 maart 1892 in Wenen. Zie ook alle tags voor Josef Weinheber op dit blog.

     

     Sonett I

    Dies sehn wir, Herrin, zeit- und leiderfahren:
    Dein Reich ist furchtbar, dir zu dienen hart.
    Du nimmst das Herz, du formst es, seiner Art
    den Schmerz in großen Bildern zu bewahren.

    Ja, Künstler sein, heißt seine Gegenwart
    in eine ungekannte Ferne sparen
    und lernen, daß von allem Wunderbaren
    nur eins ihm zukommt: Die Gefahr der Fahrt.

    Erhabne! Kein Erbarmen, keine Schonung!
    Freiheit erahnt sich erst an Gitterstäben,
    und erst zerstörtes Herz ist deine Wohnung.

    Die Schwachen stehn. Uns Stärkere wirft das Leben
    in einen Abgrund stündlicher Entthronung.
    Es ist ein dauernderes Dasein eben.

     

     

    Sonett II

    Es ist ein dauernderes Dasein eben,
    gezahlt mit Blut. Mit bittrer Niederlage
    der seltne Sieg, und der Triumph mit Klage;
    A n g s t macht uns stark, vom Staube aufzuschweben.

    Den Tag verhöhnt die Nacht mit ihrer Frage:
    Was bleibt? Was stirbt? Was reicht? Was fällt daneben?
    Und nur ein Narr sagt: Dies mein Werk und Weben
    sei ewig, wie es meinen Namen trage.

    Was sind denn Namen? Schall. Und wenn sie alle
    vergingen: Leben nicht die großen Werke
    ihr eigen Leben über unserm Leben?

    Durch uns hindurch wirkt Gott in dem Krystalle,
    und alle Ehr sei, aller Ehrfurcht Stärke,
    dem Bildwerk v o r dem Bildenden gegeben!

     

     
    Josef Weinheber (9 maart 1892 - 8 april 1945)
    Gedenkplaat aan het weeshuis in Mödling, waarin de dichter van 1901 tot 1909 verbleef

     

     

    De Oekraïense dichter, schrijver en schilder Taras Sjevtsjenko werd geboren op 9 maart 1814 in Morynzi bij Kiev. Zie ook alle tags voor Taras Sjevtsjenko op dit blog.

     

    Lights Are Blazing
    ("Ohni horiat, muzýka hraie")

    The lights are blazing, music's playing,
    Like jewels gleaming in the night
    The eyes of youth are shining gaily,
    Alight with hope, with pleasure flaming;
    Their eyes are bright, for to the sight
    Of innocence all things seem right.
    So all are laughing, all are jolly,
    And all are dancing.
    Only I,
    As though accursed, in melancholy
    Look on and wipe a mournful eye.
    Why do I weep? Perhaps the reason's
    That dreary, like the rainy season,
    My youth has uselessly slipped by.

     

     

    A Reflection

    The river empties to the sea,
    But out it never flows;
    The Cossack lad his fortune seeks,
    But never fortune knows.
    The Cossack lad has left his home,
    He's left his kith and kind;
    The blue sea's waters splash and foam,
    Sad thoughts disturb his mind:

    "Why, heedless, did you go away?
    For what did you forsake
    Your father old, your mother grey,
    Your sweetheart, to their fate?
    In foreign lands live foreign folks,
    Their ways are not your way:
    There will be none to share your woes
    Or pass the time of day."

    Across the sea, the Cossack rests --
    The choppy sea's distraught.
    He thought with fortune to be blessed --
    Misfortune is his lot.
    In vee-formation, 'cross the waves
    The cranes are off for home.
    The Cossack weeps - his beaten paths
    With weeds are overgrown...

     

    Vertaald door John Weir

     

     
    Taras Sjevtsjenko (9 maart 1814 - 10 maart 1861)
    Cover

     

     

    De Italiaanse dichter en schrijver Umberto Saba werd geboren op 9 maart 1883 in Triëst. Zie ook alle tags voor Umberto Saba dit blog.

     

    February evening

    The moon appears.
                         The avenue remains
    sunlit, though evening has begun to fall.
    Indifferent youths will gather here,
    scatter toward small aims.
                                   And it’s the thought
    of death that helps us, after all, to live.

     

    Vertaald door Geoffrey Brock

     

     

    Privilige

    I am a good friend. I’m easily
    taken by the hand, and I do what
    others ask of me, well and cheerfully.

    But my secret soul that does not lie
    to itself murmurs its own words.
    And sometimes a god calls me and wants
    me to listen to him. With the thoughts
    that are born in me then, with my heart
    beating inside, with the intensity of my pain,
    I reject all likeness with other men.

    I have this privilege. And I will keep it.

     

    Vertaald door George Hochfield en Leonard Nathan 

     

     
    Umberto Saba (9 maart 1883 – 25 augustus 1957)

     

     

    Zie voor nog meer schrijvers van de 9e maart ook mijn blog van 9 maart 2017 en ook mijn blog van 9 maart 2014 deel 2.

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 9 maart 2007 en ook mijn blog van 9 maart 2008 en eveneens mijn blog van 9 maart 2009.

    09-03-2018 om 18:15 geschreven door Romenu  


    Tags:Koen Peeters, Peter Zantingh, Ed Hoornik, Heere Heeresma, Peter Altenberg, Vita Sackville-West, Josef Weinheber, Taras Sjevtsjenko, Umberto Saba, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.David Garnett

    De Britsr schrijver David (Bunny) Garnett werd geboren in Brighton op 9 maart 1892. Als kind droeg hij een mantel van konijnenbont en daaraan dankte hij de bijnaam Bunny, die zijn familie en vrienden de rest van zijn leven zouden gebruiken, Garnett was de zoon van de schrijver Edward Garnett en Constance Black, een vertaalster van met name Russische literatuur. Hij weigerde tijdens de Eerste Wereldoorlog dienst op grond van gewetensbezwaren en bracht de oorlogsjaren door op een boerderij in Suffolk, Sussex, waar hij de kunstschilder Duncan Grant leerde kennen. Grant was een van de leden van de Bloomsburygroep. Literaire erkenning kreeg Garnett met de verschijning van zijn roman “Lady into Fox” (1922). Hij begon een boekhandel nabij het British Museum en een eigen uitgeverij: de Nonesuch Press. Zijn roman “Aspects of Love” (1955) werd later door Andrew Lloyd Webber tot een musical verwerkt. Zijn eerste vrouw was Rachel Marchall (een zuster van Frances Partridge). Met haar kreeg hij twee zonen, Richard en William. Zijn vrouw overleed evenwel op jonge leeftijd aan de gevolgen van borstkanker. Garnett had ook seksuele relaties met Duncan Grant en Francis Birrell. Hij was op Charleston Farmhouse aanwezig bij de geboorte van Angelica Bell, de dochter van Vanessa Bell en Duncan Grant en voorspelde toen dat hij later met haar zou trouwen. Tot afschuw van haar ouders, gebeurde dat inderdaad in 1942 (de bruidegom toen net 50, de bruid 23). Zij kregen samen vier dochters (Amaryllis, Henriette en de tweeling Nerissa en Frances). De oudste dochter Amaryllis Garnett werd actrice. Angelica en Bunny scheidden in 1961 en daarna leefde Garnett in Frankrijk, waar hij uiteindelijk ook overleed.

    Uit: Lady into Fox

    „Wonderful or supernatural events are not so uncommon, rather they are irregular in their incidence. Thus there may be not one marvel to speak of in a century, and then often enough comes a plentiful crop of them; monsters of all sorts swarm suddenly upon the earth, comets blaze in the sky, eclipses frighten nature, meteors fall in rain, while mermaids and sirens beguile, and sea-serpents engulf every passing ship, and terrible cataclysms beset humanity.
    But the stra nge event which I shall here relate came alone, unsupported, without companions into a hostile world, and for that very reason claimed little of the general attention of mankind. For the sudde n changing of Mrs. Tebrick into a vixen is an established fact which we may attempt to account for as we will. Certainly it is in the explanation of the fact, and the reconciling of it with our generalnotions that we shall find most difficulty, and not in accepting for true a story which is so fully proved, and that not by one witness but by a dozen, all respectable, and with no possibility of collusionbetween them.
    But here I will confine myself t o an exact narrative of the event and all that followed on it. Yet I would not dissuade any of my readers from attempting an explanation of this seeming miracle because up till now none has been found which is entirely satisfactory. What adds to the difficulty to my mind is that the metamorphosis occurred when Mrs. Tebrick was a full-grown woman, and that it happened suddenly in so short a space of time. The sprouting of a tail, the gradual extension of hair all over the body, the slow change of the whole anatomy by a process of growth, though it would have been monstrous, would not have been so difficult to reconcile to our ordinary conceptions, particularlyhad it happened in a young child.
    But here we have something very different. A grown lady is changed straightway into a fox. There is no explaining that away by any natural philosophy. The materialism of our age will not help us here. It is indeed a miracle; something from outside our world altogether; an event which we would willingly accept if we were to meet it invested with the authority of Divine Revelation in the scriptures, but which we are not prepared to encounter almost in our time, happening in Oxfordshire amongst our neighbours.“

     

     
    David Garnett (9 maart 1892 - 17 februari 1981)
    Portret door Duncan Grant, ca. 1920

    09-03-2018 om 00:00 geschreven door Romenu  


    Tags:David Garnett, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ariane Sommer

    De Duitse schrijfster, columniste en presentatrice Ariane Sommer werd geboren op 9 maart 1977 in Bonn. Als dochter van een Duitse diplomaat groeide zij op in verschillende landen en plaatsen, waaronder New Delhi, Sierra Leone, Parijs, Madrid en Miami. Ze behaalde haar eindexamen gymnasium aan het internaat Salem en verhuisde vervolgens naar Berlijn om politieke wetenschappen te studeren aan de FU Berlijn. In 2000 verscheen haar boek “Die Benimm-Bibel”. In 2009 werd de bundel korte verhalen “Foreign Affairs” gepubliceerd. Samen met Roman Libbertz publiceerde ze in 2015 de erotische roman “Lieben Lassen”. Van 2000-2002 was zij vaste columniste voor de Duitse Playboy, van 2001 tot 2002 voor Max. Daarnaast schreef zij gastcolumns voor o.a. Cosmopolitan, EMMA, Die Zeit, FAZ, Revue en BILD.de) , In het Brits-Chinese tijdschrift China Ethos verschijnt sinds 2008 een column van haar over cultuur, maatschappij en etiquette onder de titel "The Diplomat's Daughter". In het najaar van 2008 voerde ze naakt campagne voor de dierenrechtenorganisatie PETA tegen het dragen van bont. Vanaf 2000 speelde Sommer kleine rollen in tv-series en bijrollen in films zoals Oskar Roehler's „Agnes und seine Brüder”. In 2002 verhuisde zij naar Londen, waar ze acteren studeerde aan het Actors Center. In 2005 vertrol zij naar Los Angeles. In 2007 kreeg zij een figurantenrol in “Kings of South Beach” (Girl at the Bar). In Duitsland presenteerde zij o.a. de tv-programma Top of the Pops, Lebensart en Die Supergärtner.

    Uit: Lieben lassen

    „Auf der Straße vertreibt die Sonne die letzten Splitter der Nacht aus meinen Augen. Für jetzt. Obwohl ich seit Tagen nicht geschlafen habe, fühle ich mich so beschwingt, als hätte die Erdanziehung keine Macht mehr über mich und ich könnte einfach mit einer weit ausgreifenden Bewegung der Arme abheben. Die Fensterläden eines der rostfarbenen Häuser neben mir werden aufgestoßen, und ein kleines Mädchen blinzelt verschlafen in die Außenwelt, reibt sich fröstelnd die Arme, der Mai zeigt sich morgens noch von seiner kühlen Seite.
    Eine einsame Vespa knattert an mir vorbei, als ich den Tiber überquere, und im dunklen Wasser leuchtet golden der Petersdom. Kurz stelle ich mir vor hineinzuspringen, Gott zu besuchen, er ist bestimmt schon wach, so laut, wie ich ihn gerufen habe letzte Nacht.
    Meine Absätze knallen auf den Asphalt, schlagen im Takt mit dem Herzschlag der Ewigen. In jedem Ort pocht unterschwellig ein Gedanke, ein Gefühl. In New York ist es Erfolg, in Shanghai Veränderung, in Paris die Liebe, und hier in Rom ist es Sex. Mit den Fingerkuppen streiche ich über die Hülle der Leica M9 in meiner Handtasche. Die Technologie ist nicht ganz so ausgefeilt wie die der Japaner, aber sie liegt gut in der Hand, und sie ist intimer, leiser als die Nikon mit ihrem klick, klick, klick.
    Fotografie ist Schattenkomposition. Vielleicht fühle ich mich deswegen zur Kamera hingezogen. Still wie eine Spinne, die in ihrem Netz hockt und auf Insekten wartet, öffnet sie ihr Auge, schnappt im Bruchteil einer Sekunde zu und zieht sich dann wieder zurück in den ihr eigenen Zustand der Blindheit.
    In Gedanken spiele ich mit meiner Beute, sein Lächeln gehört jetzt mir. Ich werde es den anderen Stücken meiner Sammlung hinzufügen, bis ich den perfekten Mann geschaffen habe.
    An einem Zeitungskiosk in der Via Giuseppe Zanardelli kaufe ich Postkarten und schlendere anschließend auf die Piazza Navona, fast frei von Touristen, der frühe Morgen die einzige Tageszeit, an der sie erträglich ist, und ich kann das Wasser in Berninis Vierströmebrunnen plätschern hören.“

     

     
    Ariane Sommer (Bonn, 9 maart 1977)

    09-03-2018 om 00:00 geschreven door Romenu  


    Tags:Ariane Sommer, Romenu
    » Reageer (0)
    08-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jeffrey Eugenides, Walter Jens, Hafid Bouazza, Cándani, A. Marja, Aslı Erdoğan, John McPhee, Mouloud Feraoun, Dominic Angeloch

    De Amerikaanse schrijver Jeffrey Eugenides werd geboren op 8 maart 1960 in Detroit. Zie ook alle tags voor Jeffrey Eugenides op dit blog.

    Uit: Uit eerste hand (Vertaald door Natasha Gerson en Roland Fagel)

    “KLAGERS
    Cathy draait met haar huurauto de oprijlaan in, ziet het bordje en schiet in de lach. ‘Wyndham Falls: Welverdiend Waardig Wonen’.
    Niet echt zoals Della het omschreef.
    Dan komt het hoofdgebouw in zicht. De entree maakt een verzorgde indruk. Groot, veel glas met witte bankjes ervoor, een uitstraling van medische orde en regelmaat. Maar de aanleunwoninkjes met uitzicht op de achtertuin zien er krap en haveloos uit. Met piepkleine verandaatjes die doen denken aan dierenhokken. Een sfeer van eenzame levens achter gesloten gordijnen en verveloze deuren.
    Bij het uitstappen voelt ze dat de lucht zeker vijf graden warmer is dan ’s ochtends op het vliegveld van Detroit. De januarilucht is nagenoeg onbewolkt blauw. Geen vlok te bekennen van de sneeuwstorm waar Clark haar nog zo voor heeft gewaarschuwd, in een poging haar thuis te houden om voor hem te zorgen. ‘Waarom ga je niet volgende week?’ opperde hij. ‘Ze loopt toch niet weg?’
    Cathy is al halverwege de voordeur wanneer ze aan Della’s cadeautje denkt en loopt dan terug naar de auto om het te pakken. Ze haalt het uit haar koffer en geniet opnieuw van haar geslaagde geschenkverpakking. Het papier is van het dikke, papperige, ongebleekte soort dat op berkenbast lijkt. (Ze had drie verschillende kantoorboekhandels afgelopen voor ze iets van haar gading vond.) In plaats van een ordinaire strik heeft Cathy takjes van haar kerstboom – die moest toch de deur uit – geknipt en van naalden ontdaan, en daar een krans van gevlochten. Nu ziet het pakje er handgemaakt en organisch uit, als een offer in een indianenplechtigheid, geen geschenk voor een mens, maar voor de aarde. Wat erin zit is verre van origineel. Namelijk wat Cathy altijd aan Della geeft: een boek.
    Dit keer is het meer dan dat. Een soort medicijn.
    Sinds haar verhuizing naar Connecticut klaagt Della dat het haar niet meer lukt om te lezen. ‘Ik lijk mijn hoofd niet meer bij een boek te kunnen houden,’ zo heeft ze het aan de telefoon onder woorden gebracht. Ze zegt niet waarom. Dat weten ze allebei al.
    Afgelopen jaar, op een augustusmiddag tijdens Cathy’s jaarlijkse bezoek aan Contoocook, waar Della toen nog woonde, had ze verteld dat de huisarts haar had doorverwezen voor een paar onderzoekjes.
    Het was vijf uur ’s middags, de zon zakte net weg achter de dennenbomen. Om even uit de verflucht te zijn, dronken ze hun margarita’s in de serre.”

     

     
    Jeffrey Eugenides (Detroit, 8 maart 1960) 

     

     

    De Duitse schrijver, classicus, literair historicus, criticus en vertaler Walter Jens werd geboren op 8 maart 1923 in Hamburg.Zie ook alle tags voor Walter Jens op dit blog.

    Uit: Frau Thomas Mann

    „An solchen Abenden durfte jahrelang auch «der kleine Dr. Alfred Pringsheim» teilnehmen, denn «der Meister hatte sich mit dem jungen Anbeter, dem er auch zu sämtlichen Proben Zutritt gegeben, [...] förmlich angefreundet, soweit es der Unterschied des Alters und der Lebensleistung eben zuließ».
    Doch diese intime Verbindung hatte sich, kurz ehe Hedwig Dohm-Pringsheim Bayreuther Boden betrat, unter dramatischen Umständen aufgelöst: Als ein Berliner Kritiker zu vorgerückter Stunde in einer recht illustren Bierkneipen-Runde behauptete, das ganze Bayreuth sei «purer Schwindel» und er mache sich anheischig, «mit einigen Strauß’schen Walzern die ganze Sippe vom Festspielhügel herunterzulocken», hatte sich der junge und gelegentlich recht jähzornige Wagner-Adept herausgefordert gefühlt, die Ehre seines berühmten Freundes mittels eines Bierseidels zu verteidigen. Die Darstellung dieses Vorfalls durch die internationale Presse, die, wenn man der Erzählung der späteren Ehefrau des allzu leidenschaftlichen Verehrers glauben darf, dem Tenor «Auf den Straßen von Bayreuth ist bereits Blut geflossen» folgte, bewog dann das stets um seinen Ruf besorgte Haus Wahnfried, "die Beziehungen zu dem [...] Treuesten der Treuen ein für allemal» schroff abzubrechen."
    So kam es, dass Alfred Pringsheim seine zukünftige Frau erst wenig später auf der Bühne, als Mitglied jener Meininger Theatertruppe, kennen lernte, die in den letzten Jahrzehnten des 19. Jahrhunderts vor allem dank ihrer Klassiker-Aufführungen berühmt war und unter der persönlichen Leitung des Herzogs Georg II. Gastspielreisen durch ganz Europa unternahm.“

     

     
    Walter Jens (8 maart 1923 - 9 juni 2013)
     

     

    De Marokkaans-Nederlandse schrijver Hafid Bouazza werd geboren op 8 maart 1970 in Oujda, Marokko. Zie ook alle tags voor Hafid Bouazza op dit blog.

    Uit: Paravion

    “Luister.
    Wat klinkt als een aanmaning tot stilte – ssst! – is in werkelijkheid het geluid van de wind in de bomen, een gerucht dat met vele tongen in de bladeren lispelt. En zou dat gekwetter van onzichtbare vogels niet geroddel zijn?
    Het was de bedoeling dat zijn vertrek in het geheim zou plaatsvinden. Baba Baloek en zijn vrouw hadden zijn aanstaande reis voor iedereen verzwegen, uit angst voor kwaadsprekerij en onheil – het boze oog –, maar het mocht niet baten. Wie had hun gefluister in begordijnde nachten dan opgevangen? Wie weet welke onzichtbare luistervinken de zware zomerduisternissen bewonen? Zijn vrouw had op een nacht een schijnsel in de lucht gezien, het flikkerde op en verdween. Vuurvliegen misschien, maar zijzelf twijfelde er niet aan dat het het vuur was waar demonen zich elke nacht omheen scharen om opgevangen berichten met elkaar te delen.
    Dit deden zij gewoonlijk in de vallei Abqar die achter hun huis lag. Een huwelijk hier, een reis daar, een bejaarde in het gemak, een maagd in het badhuis, een zwart herdertje in de namiddag: niemand was veilig voor de schelmenstreken van djinns. De tederheid van hun hoopvolle en angstige gesprekken kon zelfs met de grootste moeite de drempel van hun slaapkamer niet overschrijden: geen menselijk oor had ze dus kunnen afluisteren.
    In die dagen van gedempte gesprekken en vertwijfelingen was hun samenzijn liefdevoller dan ooit. Jaren van ingehouden en huiselijke genegenheid begonnen in een korte tijdspanne de ogen van de vrouw met ongegeneerde liefde te kleuren: de irissen bloeiden open als zonnebloemen. Haar pupillen waren groot door de zwangerschap. Zij namen het beeld van haar man van alle kanten gulzig op en zij trok het met een langzame daling van haar wimpers naar binnen en sloeg het op voor later gebruik. Het was een bijna vrome beweging.
    De blik en liefkozingen van Baba Baloek vermildden en verjongden. Als hij haar streelde, nam elke rimpel van zijn handen deel aan zijn strelingen en zo leken ze te verbreden tot kabbelingen die over haar huid voeren en haar mondhoeken opkrulden. Zij huiverde. Zijn vingertoppen bewogen lieflijker dan een menigte tegengestelde briesjes in een appelboom, die niet zo kon blozen als zij.”

     


    Hafid Bouazza (Oujda, 8 maart 1970)

     

     

    De Surinaamse schrijfster Cándani werd geboren in District Suriname op 8 maart 1965. Zie ook alle tags voor Cándani op dit blog.

    Uit: Relaas voor S.

    ‘Lieve s., ik heb je de laatste tijd pijn gedaan. Je hebt het zonder mij moeten stellen. Daarom zal ik je nu precies schrijven wat er de afgelopen weken allemaal gebeurd is.
    Vandaag twee weken geleden, op maandag dus, stond ik te koken toen ik me plotseling heel beroerd voelde. Ik draaide het gas uit en stopte de half gekookte rijst in de ijskast. Ik pakte jou, sloot het huis en ging naar mijn moeder. Had ik geweten dat ik de hele afstand te voet moest afleggen, dan had ik de kracht niet gehad om van huis te gaan. Ik wilde mijn buurman om de hoek vragen een rit voor mij te maken, maar hij was net weg. Ik hoopte op boiti iemand te ontmoeten om mij te liften. Tenslotte gaf ik de hoop op en begon heel braaf met jou te lopen, de hele Eduard Abrahamsweg af, je weet tussen de Arya Dewaker Mandir en de Wanica Supermarket. Een week lang bleef ik bij mijn moeder.
    Mijn situatie werd met de dag erger. Alle vezels van mijn maag scheurden. Ik betaalde me kapot aan taxi's en doktoren. Afgelopen maandag werd ik sito opgenomen in het St. Vincentius ziekenhuis. Je hebt me begeleid. In de auto heb je voortdurend mijn hand vastgehouden.
    Daar ging ik in de rolstoel naar de zaal. Wat was het zalig toen na een uur aan het infuus de pijn verdween. Maar dat zalige gevoel duurde niet lang. In de avond kwamen de pijnen terug. Vier dagen heb ik met de dood gestreden. Acht uur was ik onder narcose. Niemand verwachtte dat ik het zou halen. Jíj hebt me erdoorheen geholpen.”

     

     
    Cándani (District Suriname, 8 maart 1965)

     

     

    De Nederlandse dichter en schrijver A. Marja (pseudoniem van Arend Theodoor Mooij) werd geboren in Oude Leije op 8 maart 1917. Zie ook alle tags voor A. Marja op dit blog.

     

    Thuiskomst

    Hij reed die morgen, moegereisd,
    terug langs de vertrouwde wegen;
    zo rood en helder in de regen
    lag daar het huis, met groen omlijst.

    De wielen suisden; blank en glad
    vergleed de straatweg met terzijde
    de vochte bomen en de weiden,
    waar schapen graasden langs het pad.

    Dan stond hij aarz'lend in het grint,
    het ijz'ren hek ging piepend open
    en viel weer dicht, de struiken dropen
    en geurden in de luwe wind.

    Verschemerd, door het glas, dat blonk,
    zag hij bij 't raam zijn vader zitten
    en verder weg het vage, witte
    haar van een vrouw, die koffie schonk.

    Toen, met een nauw bedwongen schok,
    wist hij, hoe ver hij van hen leefde,
    en glimlachte, maar even beefde
    de hand, die aan de belknop trok.

     

     

    Vijf gedichten uit Rilke's Stundenbuch

    V
    Ook gij zult groot zijn, groter nog dan een der
    thans levenden u nu reeds zeggen kan,
    veel ongebruik'lijker en ongemener
    en veel bejaarder dan een oude man.

    Men zal u voelen: zachte geuren zweven
    uit aller tuinen tegenwoordigheid;
    zoals de zieken met hun dingen leven
    leeft men met u: vol liefde, toegewijd.

    Geen bidden zal de mensen samenleiden,
    gij zijt niet daar, waar men bijeenvergaart,
    en wie u voeld' en zich in u verblijdde
    zal als de eerst' en een'ge zijn op aard:
    een uitgestotene en een vereende,
    verkoren en verworpen tegelijk,
    een, die een glimlach droeg en hem verweende,
    klein als een huis, groot als een koninkrijk.

     

     
    A. Marja (8 maart 1917 – 10 januari 1964)
    V.l.n.r. J.B. Charles, de echtgenote van Anthonie Donker en A. Marja op het diner ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van Gerrit Achterberg, 1955

     

     

    De Turkse schrijfster, journaliste en natuurkundige Aslı Erdoğan werd geboren op 8 maart 1967 in Istanbul. Zie ook alle tags voor Aslı Erdoğan op dit blog.

    Uit: Die Stadt mit der roten Pelerine (Vertaald door Angelika Gillitz-Acar en Angelika Hoch)

    „Obwohl sie wusste, dass kein Tier, das größer war als eine Katze, das Dornendickicht durchdringen konnte, erschreckten sie die nächtlichen Geräusche aus dem Garten zu Tode. Sie hatte kein Geld für einen Ventilator. Aber der ausgesprochen geizige und halsabschneiderische Hausbesitzer Professor Botelho verweigerte seinen Mietern, obwohl er widerwärtig reich war, eine Klimaanlage, die hier ebenso lebenswichtig ist wie in Stockholm die Heizung. Er war der maßgebliche Berater des rechtsgerichteten Bürgermeisters, spielte sich wegen seines akademischen Titels und seiner rein europäischen Abstammung auf und war sehr darauf bedacht, vornehm und bedeutend zu erscheinen, wie es seinem eigenen und dem Rang seiner Vorfahren angemessen war. Obendrein war er auch noch Sauberkeitsfanatiker; er vergötterte Regeln, Ordnung und Formalien. Den der Straße zugewandten Teil des Gartens schmückte er mit griechischen Götterstatuen aus feinstem Marmor, mit Lampen, die aufdringlich an Paris erinnerten, und mit eleganten Treppen, die zwischen Bananenstauden und Mangobäumen zu schweben schienen. Doch die Art und Weise, wie er die Appartements eingerichtet hatte, verriet, dass seine goldglänzende Persönlichkeit nur Fassade war. In Özgürs Wohnzimmer hatte er ein riesiges, hässliches, steinhartes Bett, Aluminiumregale und ein kunstledernes Klappsofa gestellt, das aussah, als hätte man es aus dem Rathaus entwendet; zwischen all dem Gerümpel stand ein schwerer, wuchtiger Mahagonitisch mit acht Stühlen, die viel zu viel Platz wegnahmen. Auf dem Balkon hatte er außerdem die für Rios Häuser obligatorische Hängematte angebracht; an der Tür hingen auf Schnüre gefädelte Muscheln, die beim leisesten Windhauch ohrenbetäubend rasselten, denn nach einer brasilianischen Glaubensvorstellung, die ursprünglich aus Afrika stammt, bringen Muscheln Glück. An einer der grauen Wände, die unangenehme Assoziationen an die Korridore von Krankenhäusern oder Gerichtsgebäuden wachriefen, hing ein Schwarz-Weiß-Poster, das Prof. Botelho im New Yorker Metropolitan Museum gekauft und das er aufwändig hatte rahmen lassen: die Nahaufnahme eines Paares, das sich küsst und dessen geöffnete Lippen leicht ölig schimmern.“

     

     
    Aslı Erdoğan (Istanbul, 8 maart 1967)

     

     

    De Amerikaanse schrijver John Angus McPhee werd geboren op 8 maart 1931 in Princeton. Zie ook alle tags voor John McPhee op dit blog.

    Uit: A Sense of Where You Are

    “Freshman basketball, in my own time, a dozen years earlier, had not been a spectator sport at Princeton. A player's roommates might turn up, or his parents, if they lived nearby, but the grandstands were empty and the sound of the dribbling used to echo while the freshmen played. On the night of the game with Pennsylvania, I showed up at about six-twenty-five. There was a large crowd outside the gym and, inside, the stands were already filled. My father was holding a seat for me, and by the time I got to it the game had already begun. I sat down and purposely didn't ask which player I was supposed to watch, because that would have diminished the pleasure of discovery, and it was, in fact, something like this that my father had in mind when he had cut me off so abruptly on the phone. I watched the general flow on the court for a while, and it was soon clear enough who had drawn the crowd, and that he was the most graceful and classical basketball player who had ever been near Princeton, to say the very least. Every motion developed in its simplest form. Every motion repeated itself precisely when he used it again. He was remarkably fast, but he ran easily. His passes were so good that they were difficult to follow. Every so often, and not often enough, I thought, he stopped and went high into the air with the ball, his arms rising until his hands were at right angles to one another and high above him, and a long jump shot would go into the net. My father, once a college basketball player himself, was so moved by this that he nudged me with his elbow. It was not the two points, obviously enough—it was the form and the manner with which they had been scored. I looked from the boy's number down to the mimeographed sheet in my hand. His name was Bill Bradley. He was six feet, five inches tall. And he came from Crystal City, Missouri. I learned later that the general manager of the St. Louis Hawks had declared Bradley to be of professional calibre when he was still in high school, and that is how Bradley always seemed at Princeton, at home on the court and under control even when his own game was cold, which it sometimes was. To me, Bradley's appeal was grounded in the fact that he was a pleasure to watch no matter what was happening on the scoreboard.”

     

     
    John McPhee (Princeton, 8 maart 1931)
    Cover

     

     

    De Algerijnse schrijver Mouloud Feraoun werd geboren op 8 maart 1913 in het bergdorp Tizi Hibel, Kabylie. Zie ook alle tags voor Mouloud Feraoun op dit blog.

    Uit: Mon village

    « On m’a parlé encore d’une boulangerie ayant pétrin mécanique. Tu te motorises à présent, tu prends de l’allure ! Ce sont les ordures qui te tracassent ? Au fond, il y en a partout, des ordures. En ville plus qu’ici. Là-bas, c’est caché. On ne voit rien mais cela empeste. L’air y est malsain, c’est la vérité. Console-toi, vieux père ! Nos efforts ne pourront jamais changer tout à fait ton visage. Nous l’enlaidissons, peut-être, par nos tentatives et nos imitations. Tu as la couleur de la terre, tu es fait de terre. La terre est saine, modeste et pure comme une paysanne pauvre mais de bonne naissance. Pour te donner un autre visage, il faudrait te raser, te supprimer, transporter tes cendres ailleurs et essayer de rebâtir sur ces cendres. En fait, tu cesserais d’exister et nous de t’aimer. Alors pourquoi te fâcher et nous mal accueillir ? Y a-t-il meilleure preuve d’attachement filial que nos retours entêtés ? Tu doutes que nous tenions toi ? Mettons que nous sommes liés à toi et toi à nous, solidement et que nous ne pouvons nous renier. Ceux qui t’oublient –_tu ne l’ignore pas — ne peuvent faire autrement que de t’oublier ; ils sont dans leurs meilleurs jours, c’est pardonnable, après tout. Ils en arrivent à douter de ton existence et ce doute leur fait du bien. Si tu voyais leur aisance en pleine civilisation, tu t’effacerais timidement, tu voudrais te cacher sous terre. Ils te font honneur ! Viennent les moments difficiles : les dettes, la maladie, la misère, la vieillesse — on ne peut tout prévoir — et ils se disent, ces braves gens, que l’heure du retour a peut-être sonné. Ils se retrouvent une mémoire excellente pour tout ce qui te touche. Leur cœur s’attendrit. Et ; du moment qu’ils ont besoin de toi, ils se remettent à t’aimer. Puis, un beau soir, ils débarquent pour reprendre la place que tu leur as fidèlement réservée. Souvent, d’ailleurs, cette place n’est qu’un trou oblong, là-bas, au terme du voyage ; là où aboutit la route carrossable et où nous finirons tous un jour. Une petite tombe qui se confondra avec toutes les autres parce qu’elle ne portera aucune inscription et que, dès le premier printemps, elle se couvrira aussi de graminées toutes frêles et de pâquerettes toutes blanches."

     

     
    Mouloud Feraoun (8 maart 1913 – 15 maart 1962)
    Cover

     

     

    Onafhankelijk van geboortedata:

    De Duitse dichter, schrijver en literatuurwetenschapper Dominic Angeloch werd in 1979 in Stuttgart geboren. Zie ook alle tags voor Dominic Angeloch op dit blog.

    Uit: Blinder Passagier

    „Als du sie wieder öffnest, schiebt sich gerade ein großer weißer Teller vor dich. Du nimmst die silberne, schwere Gabel in die linke und das silberne, schwere Messer in die rechte Hand: Der breite Rand des großen weißen Tellers ist grün bestreut, feingehackter Schnittlauch. Jetzt slictedudie langen Gabelzinken in das mit dunkler Sauce nur halb bedeckte, daumenwurzeldidce Fleisch, setzt die Messerschneide ein Stück dahinter an und führst sie hin und her, bis siesichso weit in den Fleischkörper gesenkt hat, daß sich ein Stück abzulösen beginnt. Das kleine Stück ein wenig in der Sauce herumsaieben, während eine laute Stimme am großen Tisch nebender Theke einen lauten Satz lacht. Einen Augenblick warten, bis irgendetwas darauf er-widert, das Lachen von irgendeiner Antwort umhüllt worden ist. Dann die Gabelzinken an den Mund führen, die Lippen um den Fremdkörper schließen und ihn von den Zinken in den Mundraum herunterziehen: Plötzlich schmedctt du Zwiebeln und Pfeffer und Rotweinsauce undanden Zungen-rändern einen Hauch Blut. Das weiche, warme Fleisch kauen, als faserigen Brei an den Rachen wälzen und hinunter-schlucken. Augenblicklich eile du, wie dein Magen schwerer wird, schwerer und warm. An den Nebentisch hat sich inzwischen eine korpulente Dame gezwängt. Durch ihre übergroßen Brillengläser, die in Form eines Schmetterlings mit ausgebreiteten Flügeln geschliffen und mit einem breiten Goldrand eingefaßt sind, mustert sie dich jetzt über ihre vorsorglich zwischen sich und dich gegtellte, ebenfalls übergroße Handtasche hinweg.
    Als sie nach einer Weile noch immer nicht aufgehört hat, dich zu mustern, fällt dir auf Dir wurde so heiß, weil du deinen guten alten dicken Wintermantel die ganze Zeit an-behalten hast. Also ziehst du ihn aus, erleichtert über die Abkühlung, die diese Bewegung sofort mit sich bringt, und legg ihn neben dich auf die Bank. Im Blick einen Vorwurf, den du nicht verglehg, nimmt die korpulente Dame ihre Handtasche und gellt sie links neben sich, weg von deinem Mantel. Als sie den Kopf wieder zurückdreht, hüpfen ihre Pupillenbälle von deinem Gesicht auf die Illugtrierte, die schlaff vor ihr auf dem Tisch liegt, und bleiben darin liegen.“

     

     
    Dominic Angeloch (Stuttgart, 1979)
    Stuttgart, Johanneskirche im Feuersee

     

     

    Zie voor nog meer schrijvers van de 8e maart ook mijn blog van 8 maart 2017 en ook mijn blog van 8 maart 2015 deel 2.

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 8 maart 2007 en ook mijn blog van 8 maart 2008 en eveneens mijn blog van 8 maart 2009.

    08-03-2018 om 18:28 geschreven door Romenu  


    Tags:Jeffrey Eugenides, Walter Jens, Hafid Bouazza, Cándani, A. Marja, Aslı, Erdoğ,an, John McPhee, Mouloud Feraoun, Dominic Angeloch, Thomas Mann, Katia Mann, Romenu
    » Reageer (0)
    07-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bret Easton Ellis, Robert Harris, Jürgen Theobaldy, Georges Perec, Abe Kōbō, Reinhard Kaiser, Manfred Gregor, Jan Frederik Helmers, Alessandro Manzoni

    De Amerikaanse schrijver Bret Easton Ellis werd geboren op 7 maart 1964 in Los Angeles. Zie ook alle tags voor Bret Easton Ellis op dit blog.

    Uit: Lunar Park

    “As a writer you slant all evidence in favor of the conclusions you want to produce and you rarely tilt in favor of the truth. ...This is what a writer does: his life is a maelstrom of lying. Embellishment is his focal point. This is what we do to please others. This is what we do in order to flee ourselves. A writer's physical life is basically one of stasis, and to combat this constraint, an opposite world and another self have to be constructed daily. ...the half world of a writer's life encourages pain and drama, and defeat is good for art: if it was day we made it night, if it was love we made it hate, serenity becomes chaos, kindness became viciousness, God became the devil, a daugher became a whore. I had been inordinately rewarded for participating in this process, and lying often leaked from my writing life--an enclosed sphere of consciousness, a place suspended outside of time, where the untruths flowed onto the whiteness of a blank screen--into the part of me that was tactile and alive.”
    (...)

    “The heroin flowing through me, I thought about the last time I saw my father alive. He was drunk and overweight in a restaurant in Beverly Hills, and curling into myself on the bed I thought: What if I had done something that day? I had just sat passively in a restaurant booth as the midday light filled the half-empty dining room, pondering a decision. The decision was: should you disarm him? That was the word I remember: disarm. Should you tell him something that might not be the truth but would get the desired reaction? And what was I going to convince him of, even though it was a lie? Did it matter? Whatever it was, it would constitute a new beginning. The immediate line: You’re my father and I love you. I remember staring at the white tablecloth as I contemplated saying this. Could I actually do it? I didn’t believe it, and it wasn’t true, but I wanted it to be. For one moment, as my father ordered another vodka (it was two in the afternoon; this was his fourth) and started ranting about my mother and the slump in California real estate and how “your sisters” never called him, I realized it could actually happen, and that by saying this I would save him. I suddenly saw a future with my father. But the check came along with the drink and I was knocked out of my reverie by an argument he wanted to start and I simply stood up and walked away from the booth without looking back at him or saying goodbye and then I was standing in sunlight. Loosening my tie as a parking valet pulled up to the curb in the cream-colored 450 SL. I half smiled at the memory, for thinking that I could just let go of the damage that a father can do to a son. I never spoke to him again.”

     

     
    Bret Easton Ellis (Los Angeles, 7 maart 1964)
     

     

    De Britse schrijver en journalist Robert Dennis Harris werd geboren op 7 maart 1957 in Nottingham. Zie ook alle tags voor Robert Harris op dit blog.

    Uit: Munich

    “Occasionally Legat glanced across the dining room to check the entrance. Perhaps it was his imagination but it seemed that the guests and even the waiters moving back and forth across the carpet between the dusky pink upholstered chairs were unusually subdued. There was no laughter. Soundlessly beyond the thick plate glass, forty or fifty workmen, some stripped to the waist in the humid weather, were digging slit trenches in Green Park.
    There should remain no doubt for the whole world at this time that it is not one man, or one leader, who speaks but the whole German people. I know that in this hour the whole people—millions strong—agree with every one of my words (Heil).
    He had listened to it on the BBC as it was delivered. Metallic, remorseless, threatening, self-pitying, boastful—impressive in its horrible way—it had been punctuated by the thumps of Hitler’s hand pounding the podium and by the roar of fifteen thousand voices shouting their approval. The noise was inhuman, unearthly. It had seemed to well up from some black subterranean river and pour out of the loudspeaker.
    I am grateful to Mr. Chamberlain for all his efforts, and I have assured him that the German people want nothing but peace. I have further assured him, and I emphasise it now, that when this problem is solved, Germany has no more territorial problems in Europe.
    Legat took out his fountain pen and underlined the passage, and then did the same with another, earlier reference to the Anglo–German Naval Agreement:”

     

     
    Robert Harris (Nottingham, 7 maart 1957)

     

     

    De Duitse dichter en schrijver Jürgen Theobaldy werd geboren op 7 maart 1944 in Straatsburg. Zie ook alle tags voor Jürgen Theobaldy op dit blog

     

    Schnitte

    Die Brombeerhecken dunkeln ein,
    die Schlote der Verbrennungsöfen qualmen.
    Öde nenne ich die Sterne über öden Fußballplätzen
    und habe vermutlich recht damit.
    Wir drehen in die Nacht hinaus, denk es, o Seele,
    du bist wach, wie ich, du denkst es.
    Und du wirst fleißig sein, dort draußen,
    auf dir den morschen Schatten des Erdballs,
    der nicht schwerer wiegt
    als der Schatten hier auf meinem Kissen.
    Schlaf ist Opium für die Seher!
    Wir treffen uns im Innern des Dschungels,
    den meine Schädeldecke überwölbt:
    Wieder bin ich der Himmel in der großen Faust
    unsrer funkelnden Verlassenheit.
    Im Zwielicht treten wir hinaus ans Meer.
    Aus den Spiegeln in der Neonbar
    betrachten uns Ertrunkene : Gesichter blau,
    die Fischer blau, Nachtvögel blau;
    um die ich weinte, weint hier keiner.
    In Leipzig finden wir uns vor dem Kino ein,
    ohne Rücksicht darauf, was in Leipzig so
    gerade läuft. Und in China tragen wir
    ein Kind auf meinen Schultern,
    das von Chinas Wundern plappert,
    von Feuerwerk, Teerosen, roten Drachen.
    Wir verstehen jedes Wort.
    Tote Fische schwimmen mit dem Strom.
    Zerschossene Panzer stehen im Wasser.
    Die Vorstellung schließt mit dem Nachspann,
    aus der schier endlos viele Namen getilgt sind.
    Mit einem Schrei fährt meine Tocher hoch
    aus ihrem Dschungel: Dämonen in Kinderkleidern,
    modisch rostrot, stieben auseinander.
    Dämmerlicht sickert in die Büschel Gras,
    die Schlote qualmen. Du Seele, ich Jane.
    Die Welt dreht bei. Wir steigen aus.

     

     
    Jürgen Theobaldy (Straatsburg, 7 maart 1944)
     

     

    De Franse schrijver Georges Perec werd geboren op 7 maart 1936 in Parijs. Zie ook alle tags voor Georges Perec op dit blog.

    Uit: Les choses

    « Leurs résultats furent honorables. Ils continuèrent sur leur lancée. Ils ramassèrent un peu partout des bribes de sociologie, de psychologie, de statistiques; ils assimilèrent le vocabulaire et les signes, les trucs qui faisaient bien: une certaine manière, pour Sylvie, de mettre ou d'enlever ses lunettes, une certaine manière de prendre des notes, de feuilleter un rapport, une certaine manière de parler, d'intercaler dans leurs conversations avec les patrons, sur un ton à peine interrogateur, des locutions du genre de: "... n'est-ce pas...", "... je pense peut-être...", "... dans une certaine mesure...", "... c'est une question que je pose...", une certaine manière de citer, aux moments opportuns, Wright Mills, William Whyte, ou, mieux encore, Lazarsfeld, Cantril ou Herbert Hyman, dont ils n'avaient pas lu trois pages.
    Ils montrèrent pour ces acquisitions strictement nécessaires, qui étaient l'a b c du métier, d'excellentes dispositions et, un an à peine après leurs premiers contacts avec les études de motivation, on leur confia la lourde responsabilité d'une "analyse de contenu": c'était immédiatement au-dessous de la direction générale d'une étude, obligatoirement réservée à un cadre sédentaire, le poste le plus élevé, donc le plus cher, et partant le plus noble, de toute la hiérarchie. Au cours des années qui suivirent, ils ne descendirent plus guère de ces hauteurs.
    Et pendant quatre ans, peut-être plus, ils explorèrent, interviewèrent, analysèrent. Pourquoi les aspirateurs-traîneaux se vendent-ils si mal? Que pense-t-on, dans les milieux de modeste extraction, de la chicorée? Aime-t-on la purée toute faite, et pourquoi? Parce qu'elle est légère? Parce qu'elle est onctueuse? Parce qu'elle est si facile à faire: un geste et hop? Trouve-t-on vraiment que les voitures d'enfant sont chères? N'est-on pas toujours prêt à faire un sacrifice pour le confort des petits? Comment votera la Française? Aime-t-on le fromage en tube? Est-on pour ou contre les transports en commun? A quoi fait-on d'abord attention en mangeant un yaourt: à la couleur? à la consistance? au goût? au parfum naturel? Lisez-vous beaucoup, un peu, pas du tout? Allez-vous au restaurant? Aimeriez-vous, madame, donner en location votre chambre à un Noir? Que pense-t-on, franchement, de la retraite des vieux? Que pense la jeunesse? Que pensent les cadres? Que pense la femme de trente ans? Que pensez-vous des vacances? Où passez-vous vos vacances? Aimez-vous les plats surgelés? Combien pensez-vous que ça coûte, un briquet comme ça? Quelles qualités demandez-vous à votre matelas?”

     
    Georges Perec (7 maart 1936 – 3 maart 1982)
    Cover

     

     

    De Japanse schrijver Abe Kōbō werd geboren op 7 maart 1924 in Tokyo. Zie ook alle tags voor Abe Kōbō op dit blog.

    Uit: The Box Man (Vertaald door E. Dale Saunders)

    « Any empty box a yard long by a yard wide and about four feet deep will do. However, in practice, one of the standard forms commonly called a "quarto" is desirable. Standard items are easy to find, and most commercial articles that use standard-sized boxes are generally of irregular shape—various types of foodstuffs precisely adaptable to the container—so that the construction is sturdier than others. The most im-portant reason to use the standardized form is that it is hard to distinguish one box from another. As far as I know, most box men utilize this quarto box. For if the box has any strik-ing features to it, its special anonymity will suffer. Even the common variety of corrugated cardboard has recently been strengthened, and since it is semiwaterproof there is no need to select any special kind unless you are go-ing through the rainy season. Ordinary cardboard has better ventilation and is lighter and easier to use. For those who wish to occupy one box over a period of time, regardless of the season, I recommend the Frog Box, especially good in wet weather. This box has a vinyl finish, and as the name sug-gests, it is exceedingly strong in water. When new it has a sheen as if oiled, but apparently it produces static electricity easily, quickly absorbs dirt, and gets covered with dust; then the edge is thicker than the ordinary one and looks wavy. You can tell it at once from the common box. To construct your box there is no particular procedure to follow. First decide what is to be the bottom and the top of the box—decide according to whatever design there may be or make the top the side with the least wear or just decide ar-bitrarily—and cut out the bottom part. In cases where one has numerous personal effects to carry, the bottom part can be folded inward without cutting, and, with wire and tape, the two ends can be made into a baggage rack. Tape the ex-posed part of the edges at the three points on the ceiling and at the one on the side where they come together. The greatest care must be taken when making the ob-servation window. First decide on its size and location; since there will be individual variations, the following figures are purely for the sake of reference. Ideally, the upper edge of the window will be six inches from the top of the box, and the lower edge eleven inches below that; the width will be seventeen inches. After you have subtracted the thickness of the base to stabilize the box when in place (I put a magazine on my head), the upper edge of the window comes to the eyebrows.“

     

     
    Abe Kōbō (7 maart 1924 – 22 januari 1993)
    In 1954

     

     

    De Duitse schrijver Reinhard Kaiser werd geboren op 7 maart 1950 in Viersen. Zie ook alle tags voor Reinhard Kaiser op dit blog.

    Uit: Der kalte Sommer des Doktor Polidori

    „Polidori blickte wieder auf und sah nach der Öffnung zwischen den Regalwänden. Aber da er mit dem Buch ein paar Schritte näher an das Schaufenster getreten war, durch das graues Licht in den Laden fiel, konnte er das Pult nicht mehr sehen, sondern nur einen halbhohen schwarzen Schrank voller Bücher und Papiere. Auf dem Schrank stand ein leeres Glas, darin ein silberner Löffel. Die drei Schritte, die notwendig gewesen wären, um das Pult und das Mädchen auf dem Hocker noch einmal ins Blickfeld zu bekommen, konnte Polidori nicht tun. Der Buchhändler stand ihm im Weg. Polidori klappte das Buch zu, knöpfte seinen Mantel auf und schob es in eine Außentasche seines Jacketts.
    »Was bin ich Ihnen schuldig, Monsieur?«
    Der Buchhändler schien von Polidoris schnellem Entschluß überrascht. Er suchte noch nach dem Preis, den sein Kunde ohne Murren akzeptieren würde.
    »Fünfundvierzig Francs, Monsieur. In Anbetracht der Seltenheit dieses Werkes muß ich das verlangen.«
    Für fünfundvierzig Francs bekam man hierzulande auch sechs Flaschen guten Rheinwein. Polidori bezahlte und ging rasch hinaus.
    Einen Fuß vor den anderen setzen, manchmal half das. Es gab Blicke, die die fernste Ferne zwischen Menschen einfach übersprangen. Im Gehen tastete Polidori durch das Tuch seines Mantels nach dem Buch. Steif schob es sich in der Tasche hin und her, ein totes Andenken an etwas, das aufgeblitzt, aber nicht Möglichkeit geworden war und erst recht nicht Gelegenheit. Schon der zweite Blick in den hinteren Raum des Ladens hatte sich nicht ergeben wollen.
    Polidori sah jetzt häufiger zurück in die Richtung, aus der er gekommen war. Vergebens. Sogar den wenigen in faltenreiche Tücher gehüllten Frauengestalten, die ihm entgegenkamen, sah er aufmerksam ins Gesicht. Polidori verlangsamte seine Schritte.“

     

     
    Reinhard Kaiser (Viersen, 7 maart 1950)
    Cover


     

    De Duitse schrijver Manfred Gregor (pseudoniem van Gregor Dorfmeister) werd geboren op 7 maart 1929 in Tailfingen. Zie ook alle tags voor Manfred Gregor op dit blog.

    Uit: Die Brücke

    »Jawohl, Herr Unteroffi zier!«

    »Los, Mann, gehn Sie, lassen Sie den Urwald roden! Möglichst Kahlschlag. Wegtreten!«
    Zugegeben, Ernst Scholten hatte eine Frisur, die von einem militärischen Haarschnitt ziemlich weit entfernt war. Aber bisher hatte kein Mensch Ernst Scholten gesagt, wann er zum Haarschneiden gehen müsste. Und als er, eine Stunde nachdem er das Kasernentor passiert hatte, beim Friseur im Kasernenkeller saß, empfand er jeden Schnitt der Schere, jedes Rucken der Schneidemaschine als Schmach. Das und viele andere Kleinigkeiten, die sich im Lauf der vierzehn Tage in Ernst Scholten zusammengeballt hatten, standen jetzt im Duschraum drohend wie eine Ladung Dynamit hinter jedem Satz, den Ernst Scholten aus sicherer Deckung seinem Unteroffizier entgegenschleuderte.
    Eine seltsame, spannungsgeladene Atmosphäre: zitternd, splitternackt unter der immer noch laufenden Brause, die Hände an die Oberschenkel gepresst und gar nicht mehr fröhlich, Karl Horber. Mit dem Rücken zu ihm gewandt, das Gesicht auf die sechs in der Ecke gerichtet, kalte Wut im Herzen und lauernd, Unteroffi zier Schaubeck. In der Ecke der Verein: Walter Forst, Siegi Bernhard, Albert Mutz, Jürgen Borchart, Klaus Hager und Scholten.
    Die fünf um Scholten kamen immer noch nicht recht mit. Aber sie begannen zu spüren, dass hinter dieser Auseinandersetzung mehr steckte als einer der bekannten Streiche von
    »Winnetou«.
    Scholten hatte diesen Spitznamen schon seit Langem. Sein pechschwarzes Haar, das hagere, gelbliche Gesicht mit der jäh vorspringenden Nase und dem spitzen Kinn hatten etwas
    Kämpferisches an sich. Es gab Leute, denen war Scholten vom ersten Augenblick an widerlich. Schaubeck gehörte zu ihnen.
    Wie würde diese Auseinandersetzung enden? Wie überhaupt konnte sie nur enden?”

     

     
    Manfred Gregor (Tailfingen, 7 maart 1929)
    Scene uit de remake van “Die Brücke”, 2008

     

     

    De Nederlandse dichter en schrijver Jan Frederik Helmers werd geboren op 7 maart 1767 in Amsterdam. Zie ook alle tags voor Jan Frederik Helmers op dit blog.

     

    De Dichter (Fragment)

    Zie 't ruwe menschdom: wat vertoning!
    Verlaagd, verbasterd zwerft het rond,
    Heeft hol of boom of klip tot woning,
    En voedt met de eikels zich op d'adderrijken grond.
    In woeste beestlijkheid verzonken.

    Kent, voelt zijn ziel geenszins de vonken
    Van 't schoon, dat ons het hart doordringt.
    Beroofd van taal , kan 't slechts een rauwe noodkreet slaken ,
    Als 't hongrig boschgedrocht, met opgesperde kaken,
    Het als een wissen prooi bespringt.

    De straal der Godheid , 's menschen reden ,
    Is niets in dien gevloekten nacht;
    De schrik, 't verraad sluipt om zijn schreden:
    Deugd, orde en wet zijn niets; 't is al geweld en kracht.
    Hebt gij , ó God van wet en orden !

    Het menschdom tot dien stand doen worden?
    Leeft, sterft hij als een dier en plant?
    Waar toe zijn Reden dan, schoon nu nog in hem slapend',
    Waarom hem niet veel eer met 's Tijgers klaauw gewapend ,
    Of met de kracht van d'Elefant.

     

     
    Jan Frederik Helmers (7 maart 1767 – 26 februari 1813)
    Gedenkplaat in Amsterdam aan het begin van de Derde Helmersstraat

     

     

    De Italiaanse dichter en schrijver Alessandro Francesco Tommaso Manzoni werd geboren op 7 maart 1785 in Milaan.Zie ook alle tags voor Alessandro Manzoni op dit blog.

     

    The fifth of May (Fragment)

    From Pyramids to heights alpine
    Flashed that god's swift lightning-stroke;
    From Manzares to the Rhine
    Rapid, crashing thunders broke,
    Rolling on from Scylla’s sea
    Shaking farthest Muscovy.

    Was this, glory just and true?
    Sentence waits posterity.
    Bow we to the Highest’s view,
    Willing us in him to see
    Stamped a trace more vast and grand
    Of His own resistless hand.

    With hurricanes of anxious joy,
    Earthquake exploits of wild renown,
    A heart in unsubdued annoy
    In slavery gloats upon the crown;
    And gains the goal and grasps a prize
    'T was madness there to set his eyes.

    All he tasted; glory growing
    Greater after great embroil;
    Flight; and victory bestowing
    Palace; and the sad exile;
    Twice in the dust a victim razed,
    Twice on the altar victim blazed.

     

    Vertaald door J. F. Bingham

     

     
    Alessandro Manzoni (7 maart 1785 – 22 mei 1873)
    Cover

     

     

    Zie voor nog meer schrijvers van de 7e maart ook mijn blog van 7 maart 2016 en ook mijn blog van 7 maart 2015 deel 2.

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 7 maart 2007 en ook mijn blog van 7 maart 2008 en eveneens mijn blog van 7 maart 2009.

    07-03-2018 om 18:15 geschreven door Romenu  


    Tags:Bret Easton Ellis, Robert Harris, Jürgen Theobaldy, Georges Perec, Abe Kō,bō,, Reinhard Kaiser, Manfred Gregor, Jan Frederik Helmers, Alessandro Manzoni, Romenu
    » Reageer (0)
    06-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Patrick deWitt, Gabriel García Márquez, Jeremy Reed, Marijke Hanegraaf, Thomas Acda, Günter Kunert, Clark Accord, Elizabeth Barrett Browning, Michelangelo

    De Canadese schrijver en scenarist Patrick deWitt werd geboren op 6 maart 1975 op Vancouver Island. Zie ook alle tags voor Patrick deWitt op dit blog.

    Uit: Ablutions

    “You are sitting in the magical Ford outside the bar when Junior the crack addict walks up and steps into the car and you both sit there watching the building. His smell is otherworldly, like a demon from deep in the earth’s crust, and he repeatedly passes the fiercest gas; he has been too long without his drugs and his body is causing a fuss. He does not greet you and you do not greet him; a rift has grown between you recently, or rather a rift has grown between Junior and everyone—he is in the worst way and the doormen say he has been robbing people with his machete blade after hours. You are not afraid of him and you do not believe he would ever do you any harm but you wish he were somewhere other than sitting at your side, wondering about the contents of your pockets.
    He is fidgeting with a lighter and finally he says to you, “I need twenty dollars, man. I need it bad.” When you tell him you haven’t got any money he punches your dashboard and pouts, asking himself how long this torture might go on. You tell him to wait a minute and you enter the empty bar, retrieving twenty dollars from the safe. You walk it out to him and he is relieved to see this money but wants to know where it came from. When you tell him you stole it he looks worried and asks if you won’t get into trouble, which is insulting because you know he does not actually care one way or the other. “Do your drugs or don’t do your drugs,” you say. “Don’t stand around sobbing and bitching about it.” He straightens himself up and nods and hustles off to find his dealer. All through the night you are bothered by guilt and self-loathing for speaking with him so harshly and angered that such a man could conjure these emotions in you.
    Discuss your feeling of wonder when the pilfered twenty dollars is not reported missing at the end of the night. Discuss your routine of thieving that stems from this incident, and the criminal spree you quickly embark upon.
    Your plan is to keep an at-home stolen-monies pile, separate from your life-monies pile, and to cultivate it to a respectable size and then, at some key point, utilize it dramatically. Within a month you have three hundred dollars and you feel great relief and satisfaction, as if justice has been served, and you wonder why you waited until this late date to begin stealing from the owner, who you (on a whim) decide is a bad man who expects you to gladly damage your mind and body with this potentially deadly work of washing dishes in a bar, and who has never asked you how your feelings were doing even though it is fairly obvious that they, your feelings, have been hurt and are still hurting yet.”

     

     
    Patrick deWitt (Vancouver Island, 6 maart 1975)

     

     

    De Colombiaanse schrijver Gabriel García Márquez werd op 6 maart 1928 in de kustplaats Aracataca geboren. Zie ook alle tags voor Gabriel García Márquez op dit blog.

    Uit: Honderd jaar eenzaamheid (Vertaald door MarioleinSabarte Belacortu)

    “Vele jaren later, toen hij Voor het vuurpeloton stond, moest kolonel Aureliano Buendía vast aan die verre middag denken waarop zijn vader hem had meegenomen om het ijs te leren ken-nen. Macondo was in die tijd nog een gehucht van twintig huis-jes van leem en riet op de oever van een snelstromende rivier die zich met haar doorschijnende wateren over een bedding spoedde van gladde stenen, wit en enorm als prehistorische eieren. De we-reld was nog zo jong dar veel dingen geen naam hadden, en als je het over ze wilde hebben, moest je ze met je vinger aanwijzen. Elk jaar verscheen er in de maand maan een haveloze zigeuner-familie die haar tent vlak bij het gehucht opsloeg en met veel mis-baar van fluiten en trommels de nieuwe uitvindingen bekend-maakte. Als eerste brachten ze de magneet mee. Een grote dikke zigeuner met een woeste baard en handen als mussenpootjes, die zich voorstelde als Melquíades, hield een gruwelijke openbare demonstratie van wat hij zelf het achtste wonder van de wijze al-chemisten uit Macedonië noemde. Hij ging van huis tot huis met twee metalen staven die hij achter zich aan sleepte, en alle men-sen schrokken zich wild toen ze zagen dat de grote en de kleine pannen, de nijptangen en de kookkomforen van de muur vielen, toen ze de planken hoorden kraken door de verwoede pogingen van spijkers en schroeven zich los te wrikken, en voorwerpen die ze al tijden kwijt waren, tevoorschijn kwamen op plekken waar ze er het vaakst naar hadden gezocht en zich in ordeloze vlucht achter de magische ijzers van Melquiades aan sleepten. 'De din-gen hebben een eigen leven,' verkondigde de zigeuner, die een sterk accent had, 'je moet hun ziel wakker schudden, dat is alles.' José Arcadio Buendfa, wiens mateloze verbeeldingskracht altijd verder ging dan het vernuft van de natuur en nog veel verder dan de wonderen en de magie, bedacht dat hij van die nutteloze uit-vinding gebruik kon maken om goud uit de grond te halen.”

     

     
    Gabriel García Márquez (6 maart 1928 - 17 april 2014)
    Cover

     

     

    De Nederlandse dichteres Marijke Hanegraaf werd op 6 maart 1946 geboren in Tilburg. Zie ook alle tags voor Marijke Hanegraaf op dit blog.

     

    Het oog van de duif

    Zijn kop opzij ligt op de drempel
    van mijn huis een duif te sterven.
    In zijn oog zie ik dat hij het weet.

    Een paar veertjes ginds op het pad
    een drupje bloed op een tegel
    zo eenvoudig laat de duif het leven

    precies in mijn portiek, met zon erop.
    Ik leg hem behoedzaam in een doosje.
    Dat mijn tuin voor hem de wereld was.

    En nu vertrouwt de duif de dood.
    Hij vouwt zijn vleugels om zich heen
    doet zichzelf een rouwjas om.

     

     

    Iets niet vinden

    Bij het opruimen van de werkkast vind ik
    een stukje metaal van twee bij drie

    met een bizar buisje. Ik wist niet
    dat zoiets bestond en dat ik het had.

    Het ziet er vreemd uit
    maar nuttig en doelgericht.

    Zo onbuigzaam aanwezig
    en onweerlegbaar de moeite waard.

    Ik draai het tussen mijn vingers alsof
    een gebaar het gebruik kan onthullen.

    Iemand kan zeggen waar het voor dient
    kan zeggen gooi het niet weg

    iemand die in de wereld de verbindingen kent.

     

     
    Marijke Hanegraaf (Tilburg, 6 maart 1946)

     

     

    De Engelse dichter en schrijver Jeremy Reed werd geboren op 6 maart 1951 op Jersey. Zie ook alle tags voor Jeremy Reed op dit blog.

    Uit: Boy Caesar

    “Alone and waiting for his tutor to return him to the world of Ovid's Metamorphoses, he busied himself regrouping a vase of candy-pink peonies. The cerise, fist-sized flowers were the colour of sunsets he had known while out riding, the sweat stinging his eyes as he pushed a strawberry roan to overkill in the foothills. His mother had taught him always to be alert to his destiny. For years he had devoted himself exclusively to the cult of the sun-god Elagabal, worshipped at Emesa in the form of a black phallic stone, universally believed to have dropped there out of the sky. He was, as he reminded himself, blood of the Emesan dynasty as well as an emperor in the making. But he was, above all, impatient. The overbite he brought to life was a response to the feeling that he would die young. He could get no purchase on the idea of growing old and of his biological arc peaking.
    When his tutor came into the room it was to complain of the violent rainstorms. Despite the use of a saucer-shaped orange umbrella, he was wet through. Heliogabalus had a lot of time for the unorthodox Serge, a man who pointed up the aesthetic aspect of every study. Serge reminded him at times of the little incidental detail used to decorate an almond cake: the cherry dipped in alcohol.
    'We'll look at what Ovid has to say of Tiresias' encounter with the snakes today,' Serge said. 'But there's important news awaiting you, and the lesson may be cut short. Something to do with war and the necessity to act fast.'
    'How I wish they could get it over quickly,' Heliogabalus said. 'I've no interest in politics.'
    'We live or die by affairs of state. You must learn at all times to be diplomatic.'
    'But I won't be manipulated,' Heliogabalus fired off, feeling his individuality come up in a rush of confused emotions.
    'These are dangerous things for a young man to say,' Serge cautioned, the tone of his voice implying a shared complicity of ideas.
    Heliogabalus could hear the big rains washing the glass conservatory. His mind jumped to Ovid's story of Tiresias and how the latter had undergone a sex-change after disturbing two snakes mating in the forest. The way he interpreted it was to read the encounter as a metaphor for the subject's initiation into the underworld mysteries. Tiresias in being changed into his opposite was also engaged in the process of becoming himself. Serge had encouraged him in his particular take on the theme of transformation, a subject so dear to Heliogabalus that he could place himself in the story and imagine the powerful hormonal switch triggered in his endocrine glands. He had wanted to call musicians in and make a performance of the scene, but Serge had advised against it, saying that the intentions could be misinterpreted.”

     

     
    Jeremy Reed (Jersey, 6 maart 1951)
    Cover

     

     

    De Nederlandse cabaretier, acteur, schrijver en zanger Thomas Acda werd geboren in Amsterdam op 6 maart 1967. Zie ook alle tags voor Thomas Acda op dit blog.

    Uit: Onderweg met Roadie

    “Vier mensen voor me in de rij, en de vrouw bij de kassa die net zo hoog is als breed slaat weer verkeerd aan. Ik zal in de tussentijd uitleggen wat Powers of Ten is. Fantastische dvd, die steeds keer tien vergroot en verkleint. Een man en een vrouw liggen aan het meer bij Chicago te picknicken. Er wordt uitgezoomd, we gaan steeds hoger, verliezen die twee mensen uit het oog en komen in de dampkring, het heelal en verder en verder tussen de sterren. En dan gaan we terug. Naar beneden weer. Naar dat stel. En beyond, want we gaan de arm van die vrouw in. Het bloedstelsel, tot en met het kleinste atoom. Als ik die dvd tegenkom, koop ik hem. Aanvankelijk omdat ik bang was dat die eerste dvd ermee op zou houden — wat onzin is, want ik kijk hem nooit. Door slijtage zal-ie niet ten onder gaan. Later kocht ik hem steeds omdat ik vond dat ik een tik moest hebben. Een mens moet toch iets geks hebben, iets waaraan je herkend wordt. Je signatuur. Ik reken af en loop over het parkeerterrein terug naar de auto, een Land Rover D110 cabriolet. Jawel, die bestaat, al is het de enige ter wereld en is hij niet geheel vrijwillig cabriolet geworden. Maakt niet uit, dat dak rammelde als een gek. Dat is allemaal allang gebeurd, daar kom ik op terug. Dat beest daar is Roadie, in die auto zonder dak, achter het stuurwiel. Lach maar, die hond gaat een medaille krijgen. Dezelfde als Elvis ooit kreeg. Van Nixon. Alleen krijgt Roadie hem niet van een liegende president die de medaille voor de war on drugs aan de meest charismatische junk ooit uitreikte. Het hondje is een dingo, zegt zijn eigenaresse. Gevonden langs de kant van de weg, net buiten Los Angeles. Op Highway 10, San Bernardino. Enfin, ik vertel het allemaal nog wel, maar laat ik eerst instappen en het laatste stuk afleggen. Deze dingo moet in Los Angeles worden afgeleverd en dan is mijn loutering een feit. Start van een nieuw leven en daar heb ik heel veel zin in. Ik gooi de dvd op de achterbank en zeg tegen Roadie dat hij achter het stuur vandaan moet komen. Niet alles hoeft te veranderen. En dan is het idee al geboren. Ik ken het stuk weg dat we straks gaan rij den. Jaren geleden hebben Ex en ik op onze huwelijksreis onze auto midden op de weg stilgezet en zijn op het asfalt gaan liggen — we lagen er zo onbeweeglijk dat de gieren kwamen cirkelen. Tenminste, dat was de bedoeling. Ik weet niet of ze ook echt gekomen zijn. Normaliter zou ik die gieren moeiteloos in het verhaal verweven hebben. Het is veel beter voor het verhaal, toch? Paar gieren. En bovendien, wat ga jij doen, het controleren? We rijden over een klein woestijnweggetje richting Las Cruces. 70 mijl per uur, zon brandend boven ons, maar wij zijn allang niet meer onder de indruk.”

     

     
    Thomas Acda (Amsterdam, 6 maart 1967)

     

     

    De Duitse dichter en schrijver Günter Kunert werd geboren op 6 maart 1929 in Berlijn. Zie ook alle tags voor Günter Kunert op dit blog.

     

    Für mehr als mich

    Ich bin ein Sucher
    Eines Weges
    Der breiter ist
    Als ich.

    Nicht zu schmal.
    Kein Ein-Mann-Weg.
    Aber auch keine
    Staubige, tausendmal
    überlaufene Bahn.

    Ich bin ein Sucher
    Eines Weges.
    Sucher eines Weges
    Für mehr
    Als mich.

     

     

    Leute

    Kleine Leute, große Leute
    gab es gestern, gibt es heute
    wird es sicher immer geben,
    über, unter, hinter, neben

    dir und mir und ihm und ihr:
    Kleine, Große sind wie wir.
    Größer als ein Großer kann
    aber sein ein kleiner Mann

    Klein und groß sagt gar nichts aus,
    sondern nur, was einer daraus
    für sich selbst und alle macht
    Darum habe darauf acht:

    Wer den andren hilft und stützt
    und sich nicht nur selber nützt,
    hat das richtige Format –
    ob ein Zwerg er oder grad

    lang wie eine Latte ist
    oder einen Meter mißt
    Kleine Leute, große Leute
    gab es gestern, gibt es heute.

     

     
    Günter Kunert (Berlijn, 6 maart 1929)

     

     

    De Surinaamse schrijver Clark Accord werd op 6 maart 1961 geboren in de Surinaamse hoofdstad Paramaribo. Zie ook alle tags voor Clark Accord op dit blog.

    Uit: The Queen From Paramaribo (Vertaald door Susan Massotty)

    “She took a snowy white handkerchief from her bag and sprinkled it with Boldoot.
    Gently, she dabbed the cologne on her neck and cleavage and sank back into the soft cushions, enjoying the perfume’s refreshing coolness. She checked her make-up in the rear-view mirror. The black stripe of kohl showed her eyes to great advantage – it made them look mysterious, an effect that had been accentuated by the use of taupe eye shadow. Bloodred lipstick had been carefully applied to her full lips, just inside the lip line. She had added a little blush just under the cheekbones to soften the angular shape of her face. Satisfied with what she saw in the mirror, she patted her face here and there to eliminate the shiny spots.
    With a slight jolt, the car came to a stop outside the Halikibe. The driver drummed his fingers impatiently on the walnut dashboard while he waited for someone to open the car door for her. The path to the en trance had been cordoned off, and a row of burly young men had been stationed at intervals to hold back the overly eager public.
    Like vultures, the crowd descended on the car, and people bent over to stare in the window.
    “She looks like a princess!” cried a woman in an awestruck voice.
    Betsy’s evening was complete. She was in seventh heaven. A compliment from another woman, no less.
    Gallantly, one of the bodyguards opened the door for her. She thanked him with a majestic nod. The crowd held its breath.
    For one second you could have heard a pin drop. Then the silence was broken.
    “Wow, what a dress! She sure is beautiful!”
    “I’ve never seen a dress like that. There must be at least a thousand beads...!”

     
    Clark Accord (6 maart 1961 – 11 mei 2011)
    Cover

     

     

    De Engelse dichteres Elizabeth Barrett Browning werd op 6 maart 1806 geboren in Durham, Engeland. Zie ook alle tags voor Elizabeth Barrett Browning op dit blog.

     

    Sonnet VI

    Go from me. Yet I feel that I shall stand
    Henceforward in thy shadow. Nevermore
    Alone upon the threshold of my door
    Of individual life, I shall command
    The uses of my soul, nor lift my hand
    Serenely in the sunshine as before,
    Without the sense of that which I forbore--
    Thy touch upon the palm. The widest land
    Doom takes to part us, leaves thy heart in mine
    With pulses that beat double. What I do
    And what I dream include thee, as the wine
    Must taste of its own grapes. And when I sue
    God for myself, He hears that name of thine,
    And sees within my eyes the tears of two.

     

     

    Sonnet VII

    The face of all the world is changed, I think,
    Since first I heard the footsteps of thy soul
    Move still, oh, still, beside me, as they stole
    Betwixt me and the dreadful outer brink
    Of obvious death, where I, who thought to sink,
    Was caught up into love, and taught the whole
    Of life in a new rhythm. The cup of dole
    God gave for baptism, I am fain to drink,
    And praise its sweetness, Sweet, with thee anear.
    The names of country, heaven, are changed away
    For where thou art or shalt be, there or here;
    And this . . . this lute and song . . . loved yesterday,
    (The singing angels know) are only dear
    Because thy name moves right in what they say.

     

     
    Elizabeth Barrett Browning (6 maart 1806 – 29 juni 1861) 
    Boekenkast met borstbeelden van Robert en Elizabeth Barrett Browning in Casa Guidi, Florence. Het huis werd door het echtpaar bewoond tussen 1847 en Browning's dood in 1861 

     

     

    De Italiaanse beeldhouwer, schilder, architect en dichter Michelangelo werd geboren op 6 maart 1475 in Caprese. Zie ook alle tags voor Michelangelo op dit blog.

     

    Love Feeds The Flame Of Age

    When masters bind a slave with cruel chain,
    And keep him hope-forlorn in bondage pent,
    Use tames his temper to imprisonment,
    And hardly would he fain be free again.
    Use curbs the snake and tiger, and doth train
    Fierce woodland lions to bear chastisement;
    And the young artist, all with toil forspent,
    By constant use a giant's strength doth gain
    But with the force of flame it is not so:
    For while fire sucks the sap of the green wood,
    It warms a frore old man and makes him grow;
    With such fine heat of youth and lustihood
    Filling his heart and teaching it to glow,
    That love enfolds him with beatitude.
    If then in playful mood
    He sport and jest, old age need no man blame;
    For loving things divine implies no shame.
    The soul that knows her aim,
    Sins not by loving God's own counterfeit-
    Due measure kept, and bounds, and order meet.

     

    Vertaald door John Addington Symonds

     

     
    Michelangelo (6 maart 1475 – 18 februari 1564) 
    Portret door Daniele da Volterra, ca. 1544

     

     

    Zie voor nog meer schrijvers van de 6e maart ook mijn blog van 6 maart 2016 deel 2 en eveneens deel 3.

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 6 maart 2007 en ook mijn blog van 6 maart 2008 en eveneens mijn blog van 6 maart 2009.

    06-03-2018 om 18:39 geschreven door Romenu  


    Tags:Patrick deWitt, Gabriel García Márquez, Jeremy Reed, Marijke Hanegraaf, Thomas Acda, Günter Kunert, Clark Accord, Elizabeth Barrett Browning, Michelangelo, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ada Christen

    De Oostenrijkse dichteres en schrijfster Ada Christen werd geboren op 6 maart 1839 in Wenen. Zij groeide in eerste instantie op in welvaart en financiële zekerheid. Vanwege zijn betrokkenheid bij de revolutie van 1848 werd haar vader veroordeeld tot meerdere jaren gevangenisstraf, aan de gevolgen waarvan hij jong zou sterven. Het gezin raakte daardoor verarmd. Christen werd op 15-jarige leeftijd actrice en trad toe tot een groep rondreizende acteurs. Ze trouwde met de Hongaarse edelman Sigmund von Neupar en keerde terug naar Wenen. Haar enige kind stierf in 1866, en haar eerste echtgenoot, geestelijk ziek, stierf in 1868. Haar eerste gedicht, “Lieder einer Verlorenen”, werd geschreven bij het sterfbed van haar man en gepubliceerd met de hulp van de schrijver Friedrich von Saarland. Aangemoedigd door vrienden begon ze rond deze tijd onder pseudoniemen te publiceren in tijdschriften. “Lieder einer Verlorenen” was erg populair en werd het jaar daarop opnieuw uitgegeven. In totaal publiceerde Christen vier poëziebundels. Ze schreef ook korte verhalen en schetsen over het overleven in de marge. In 1873 trouwde zij met de edelman Adalmar von Breden en Dit huwelijk stelde haar in staat om zich bij de Weense elite aan te sluiten en zo haar weg te vinden in de literaire cirkel waartoe ook Ferdinand von Saar, Friedrich Hebbel en Ludwig Anzengruber behoorden. De verergering van een eerder opgetreden zenuwziekte dwong haar om zich volledig uit het publieke leven terug te trekken. Kuuroorden en reizen naar Venetië, Menton en Berchtesgaden brachten geen verbetering. Christen leefde daarna een teruggerokken bestaan op het landgoed Einsamhof in Inzersdorf, waar zij op 19 mei 1901 stierf.

     

    Elend

    Hab oft nicht zurecht mich gefunden
    Da draußen im Gedränge,
    Und oft auch wieder wurde
    Die Welt mir fast zu enge.

    Dann liebt' ich schnell und lebte schnell
    Und schürte mein Verderben
    Der Pöbel johlte – ich lachte
    Zu meinem lustigen Sterben.

     

     

    Im Concert

    Die traurige Kindheit,
    Des Vaters Tod.
    Der Jugend Blindheit,
    Die herbe Noth,
    Die Wintertage,
    Das dünne Kleid,
    Die Sorg' und Plage,
    Das Seelenleid …
    Die Gleichgiltigkeit,
    Die schwer wie Erz,
    Die schmerzlose Zeit –
    Die mehr als Schmerz …
    Das alles wogte,
    Wieder vorbei,
    Mit leisem Schluchzen
    Und dumpfem Schrei,
    Als deine Hand
    Durch die Saiten glitt –
    — — —
    O, wie ich litt! –

     

     
    Ada Christen (6 maart 1839- 19 mei 1901)

    06-03-2018 om 00:00 geschreven door Romenu  


    Tags:Ada Christen, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Akwasi

    De Nederlandse rapper, columnist, schrijver en acteur van Ghanese afkomst Akwasi Owusu Ansah (artiestennaam Akwasi) werd geboren in Amsterdam op 6 maart 1988. In 2007 richtte Akwasi het rapduo Zwart Licht op met Hayzee, die hij vijf jaar eerder op de middelbare school had leren kennen. Tijdens liveshows nam ook de rapper Leeroy deel. Ze brachten hun muziek uit via het label Top Notch. Verschillende albums bereikten de hitlijsten, en ze werden onderscheiden met drie State Awards. Ondertussen volgde Akwasi een theateropleiding in Maastricht die hij afrondde in 2012. Naast zijn opleiding sloot hij zich aan bij theatergroep Likeminds. Via Likeminds kon hij stage lopen bij het Zuid-Afrikaanse muziek- en theatercollectief Afrikaaps. Hij was te zien in “Hate”, de Britse theaterbewerking van de Franse film La haine. Verder had hij bijrollen in de televisieseries Feuten, Toren C en De Vluchtkerk en de korte films Zorn en Always hardcore. Ook was hij presentator bij De slavernij voorbij van de NTR. Ondertussen zette Akwasi in 2012 zijn eerste stappen als solorapper, al verliet hij Zwart Licht niet. Met het minialbum “Daar ergens” (2014) bracht hij een ode aan het oeuvre van zanger/theatermaker Bram Vermeulen. Het volledige album Daar ergens volgde erna. Hierop zijn tweeëntwintig nummers te horen, sommige in samenwerking met andere artiesten onder wie Typhoon, Lange Frans, Giovanca, Charly Luske en Vermeulen zelf (oude opnames). Het hiphopalbum stond een week in de Album Top 100. Het nummer Dorst werd bekroond met goud. Daarnaast richtte hij het label Neerlands Dope op dat zich in brede zin richt op cultuur en daarnaast op het geven van een podium aan opkomend talent. Sinds 2015 is hij geregeld te zien bij De Wereld Draait Door, als tafelheer en spoken word-artiest. Als lid van Zwart Licht is hij een van de presentatoren van het SoundCloud-radioprogramma Grimeyard dat zich richt op de muziekstroming grime. In oktober 2018 verschijnt zijn debuutbundel "Laten we het er maar niet over hebben', een cocktail van poëzie, levenswijsheden en fascinerende uitspraken verpakt in een plastisch, vaak confronterend taalgebruik.

     

    mug

    het is stil
    donker
    de kaars brandt

    ik sleur pigmentvlekken met me mee
    op mijn linkerarm

    heb een litteken dat bijna niet te zien is
    op mijn rechterhand

    maar ik zie 't

    de mug vliegt net zo lang
    om de kaars
    totdat hij zijn vleugels brandt

    vroeger schaamde ik mij
    om mijn onderlip
    een groot probleem

    mijn
    met roze bevlekte lip
    leek namelijk niet
    op die van de mensen
    om me heen

    wist niet wat voor kracht ik in mij had
    toen ik me schaamde voor mijn huidskleur
    en me schaamde voor mijn haar

    ik ben niet met de grote massa
    geen lid van de grote kudde daar

    nu ben ik trotser dan ooit
    en geloof ik in mijn inzet
    de mug had een impact

    ik dompel wat kaarsvet
    op de zojuist gevallen
    icarus

    laten we het over iets anders hebben

     

     
    Akwasi (Amsterdam, 6 maart 1988)

    06-03-2018 om 00:00 geschreven door Romenu  


    Tags:Akwasi, Romenu
    » Reageer (0)
    05-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pier Paolo Pasolini, Koos van Zomeren, Jurre van den Berg, Arthur van Schendel, Nelly Arcan, Jean Orizet, Leslie Marmon Silko, Frank Norris, Ennio Flaiano

    De Italiaanse filmregisseur, dichter en schrijver Pier Paolo Pasolini werd geboren in Bologna op 5 maart 1922. Zie ook alle tags voor Pier Paolo Pasolini op dit blog.

    Uit: Eight poems for Ninetto

     

    8/
    After a long absence, I put on a record of Bach, inhale
    the fragrant earth in the garden, I think again
    of poems and novels to be written and I return
    to the silence of the morning rain,

    the beginning of the world of tomorrow.
    Around me are the ghosts of the first boys,
    the ones you knew. But that is over. Their day
    has passed and, like me, they remain far from the summit

    where the sun has made glorious their heads,
    crowned with those absurd modern-style haircuts
    and those ugly American jeans that crush the genitals.

    You laugh at my Bach and you say you are compassionate.
    You speak words of admiration for my dejected brothers of the Left.
    But in your laughter there is the absolute rejection of all that I am.

     

     

    The Fan

    The ruthless fan
    smothers among its meridians
    the Ocean's overdone blue,
    its Indian enchantments.

    Eurasia unbound
    undulates in its motion
    changing the satin shades
    of the Jun on the surface.

    In its pale breath
    the cholera has designs on
    tropical half-shadows,
    ships in quarantine.

    A hanged Chinaman
    traces on the fan
    the outline of shimmering
    Asiatic carrion.

    0 fan of remote
    aromas like snows
    trampled on by dead
    men in othcr ages!

    Innocent and limp
    as a faded cloth,
    you excite in the air
    a poison that chokes.

    Death! No—silence!
    Who has spoken of death?
    O fan, your absinthe
    breathes faintly, incessantly.

     

     
    Pier Paolo Pasolini (5 maart 1922 – 2 november 1975
    Cover

     

     

    De Nederlandse schrijver, columnist en dichter Koos van Zomeren werd geboren in Velp op 5 maart 1946. Zie ook alle tags voor Koos van Zomeren op dit blog.

    Uit:Het verkeerde paard

    “Hij had zich de terugkeer van zijn vader heel anders voorgesteld en als hij erover nadacht wist hij dat hij de enige niet was; ook zijn moeder had bepaalde verwachtingen gekoesterd. Toen ze de brief had gelezen en dichtgevouwen en onder haar schort weggeborgen, waren er blosjes op haar wangen verschenen. ‘Kinderen,’ kondigde ze plechtig aan, ‘jullie vader komt thuis.’ Wimmie en Joke gaapten haar stom aan, maar Wouter had haar blijheid opgevangen en begrepen. Hij sloop naar buiten, voederde de konijnen en molk de geit. In zijn hoofd juichte een stem: ‘Hij komt, hij komt.’
    Daarna begonnen de voorbereidingen. De plinten werden afgenomen, de ramen gelapt, de meubels in de boenwas gezet - het huis moest blinken en geuren. Wimmie en Joke werden naar de kapper gestuurd. Wouter kreeg een nieuwe bloes, een kakikleurige, waarmee hij net een padvinder leek. Moeder paste haar beste rok. Ze nam de spiegel van de muur en zette hem op een stoel. Eerst hield ze haar linkerheup voor, daarna haar rechter. Met haar handen op haar buik slaakte ze een gekwelde zucht. Opeens kreeg ze in de gaten dat Wouter haar bespiedde. Ze schoot in de lach, trok hem in het zachte kussen van haar lichaam en zei: ‘Nou ja, als de nood aan de man komt heb ik altijd jou nog.’ Wouter rekende er vast op dat ze zijn vader zou vertellen hoe hij haar tot steun was geweest.
    De avond voor de grote dag werd de teil naast de kachel gezet. Hij werd gevuld met dampend water en de kinderen werden een voor een afgeschrobd, Joke met haar mollige kleuterlijfje als eerste, Wouter als laatste. Onder de harde hand van zijn moeder schrompelde zijn piemel ineen tot een slakje.
    Later zat hij met In de schuilhoeken van de Balkan van Karl May in de oude rookstoel. Zijn huid tintelde, zelfs de lucht die hij inademde voelde schoon aan. Nu de rommel aan kant was, onderwierp zijn moeder de kamer aan een laatste inspectie. Ze hing het krantenrek recht, veegde met haar mouw over een beslagen hoekje van de spiegel en frunnikte aan de franjes van het tafelkleed. Schijnbaar zonder nadenken trok ze vervolgens de la open. Ze aarzelde, er gleed een schaduw over haar gezicht. Wouter voelde dat ze op het punt stond hem een schichtige blik toe te werpen en sloeg net op tijd zijn ogen neer. Toen ze in de keuken verdween wist hij dat ze het grote, gekartelde broodmes had weggenomen en ging verbergen. Daaraan zou hij zelf nooit gedacht hebben.”

     
    Koos van Zomeren (Velp, 5 maart 1946)

     

     

    De Nederlandse dichter Jurre van den Berg werd geboren in Thesinge op 5 maart 1986. Zie ook alle tags voor Jurre van den Berg op dit blog.

     

    Montage
    (off-set / on-set)

    1
    Hij heeft haar hand geschud, achter
    de camera zijn naam genoemd om haar

    later uit bevroren beelden te knippen
    te buigen tot hoe hij wilde dat wij
    haar zagen, zoals hij wilde dat ze was.

    Geen woord is gelogen, geen zin
    gesouffleerd, hij heeft niets bedacht -

    alsof ze weer haar woorden kiest
    in de humuslaag van haar verhalen
    graaft, haar bewegingen zorgvuldig

    heroverweegt, opnieuw de zin ontleedt
    van zijn aanwezigheid. Zo

    bedenkt hij haar: zij als zijn hand
    tussen de lamp en de muur.


    2
    Ik ben dagen in het huis geweest
    zonder dat de krant kwam.

    Heb rondgekeken, thee gezet.
    Dit is een vervolg. Dezelfde deur
    maar het decor lijkt verschoven

    of is het de lichtinval, de stand
    van het statief? Nu ik beter kijk:

    ook jij was niet zo. Je haar
    hoort vast in deze scène.
    We proberen het opnieuw:

    jij in de rode stoel, je benen
    opgetrokken, je hoofd licht

    gebogen en zeg dan na wat ik zeg.
    De voice-over tekst blijft ongewijzigd.

     

     
    Jurre van den Berg (Thesinge, 5 maart 1986)

     

     

    De Nederlandse schrijver Arthur van Schendel werd geboren op 5 maart 1874 in Batavia. Zie ook alle tags voor Arthur van Schendel op dit blog.

    Uit: Een zwerver verdwaald

    “En voor het einde van het najaar werden zijn schreden verder geleid. Een hond die hem op den landweg had gezien liep achter zijn voeten, een reiziger vergezelde hem. De vreemdeling sprak gedurig terwijl zij voortgingen in den vochtigen dag, zijn gebaren waren niets dan vragen, en Tamalone luisterde met zijn hoofd zeer laag ter neder gebogen, want er was in de woorden die hij hoorde heugenis van een verleden dat hij geheim hield in zijn ziel. Maar wanneer de ander stil stond om op antwoord te wachten, keek hij rond naar het land waar de wilgen geel van gebladert, met de bochtige slingers van wingerdloof en een schielijk watertje daarneven, in dit vluchtige zonlicht de eenzaamheid tot een sierlijke vreugde maakten, en hij antwoordde niet, het zwijgen was hem liever dan donkere woorden en vragen zonder eind.
    En zwijgend vervolgden zij hun tocht, tot Meron Joseph met diepe stem, buigzaam en berustend van toon, verder sprak over voorzienigheid, over het onheil dat hij aanschouwd had, en zooveel verhaalde en zoo lang, dat Tamalone ten laatste enkel luisterde naar den klank zijner stem. Die was hem aangenaam geworden, hij wist niet hoe, maar het was voor het eerst sedert menigen dag dat het geluid en de aanwezigheid van een ander hem gevallig waren. Toen hij zijn reis begon had hij wel geweten dat de groote verwachting nog steeds in hem leefde, nochtans bij dit luttel behagen al vreesde hij voor ontrouw aan het liefste waar hij gedachten aan wijdde. Zijn wensch was alleen door de landen te loopen, immer alleen gelijk hij altoos gedaan had, gelijk naar zijn aard was, en de stad daarginder zou van veel dat zijn droevigen vrede kon storen wel vol zijn. Maar hij had uit de diepten de oude vraag van onnoozeler jaren, in zwaarderen toon thans, weer in zijn borst verstaan, of hij waarlijk aldus was geschapen voor het geluk te vroeg of te laat? - en hij was tot zijn bevreemding meer dan in den jongelingstijd verlangend geworden naar het onverwachte dat in de wereld geschiedt.”

     
    Arthur van Schendel (5 maart 1874 – 11 september 1946)
    Cover

     

     

    De Canadese (Franstalige) schrijfster Nelly Arcan - pseudoniem van Isabelle Fortier – werd geboren in Lac-Mégantic op 5 maart 1973. Zie ook alle tags voor Nelly Arcan op dit blog.

    Uit: Burqa de chair

    “À la télévision, au cinéma, sur le Net, les abribus, les murs des villes, les couvertures de magazines masculins et à chaque page des féminins, les femmes sont bombardées d’images de femmes jeunes et jolies et séduisantes et séductrices. Elles s’inquiètent. Suis-je la plus belle ? Chacune, chacune. Arcan parle « des images comme des cages, dans un monde où les femmes, de plus en plus nues, de plus en plus photographiées, qui se recouvraient de mensonges, devaient se donner des moyens de plus en plus fantastiques de temps et d’argent, des moyens de douleurs, moyens techniques, médicaux, pour se masquer, substituer à leur corps un uniforme voulu infaillible, imperméable ». Dans certaines régions du monde, on recouvre les filles d’un voile quand elles deviennent nubiles, et le problème est réglé. Chez nous, il ne se règle jamais. Les femmes occidentales se recouvrent, dit Nelly Arcan, d’une « burqa de chair ». Dans son troisième livre, À ciel ouvert, elle imagine un film documentaire qui porterait ce titre. « Il pourrait raconter l’histoire de femmes qui enterrent leur corps sous l’acharnement esthétique.
    Hantise du vieillissement. Ne pas changer, se dit la fillette. Rester à jamais une petite fille. Celle que papa aimait. Celle qui fait bander papa quand il va chez les putes. Papa veut que je reste jeune jeune jeune jeune et jolie. Il ne veut plus coucher avec son épouse une fois qu’elle est devenue mère, une fois qu’elle a dépassé les trente ans. La bandaison de papa, ça ne se commande pas. Ils ne peuvent pas aimer une femme qui vieillit.
    Qui flapit. Qui glapit. Comme ma mère. Horreur. Dès que j’arrive à trente ans, je me tuerai. Je ne deviendrai jamais comme ma mère. Meilleure façon de ne pas devenir comme ma mère : devenir putain.
    Les deux espèces de femmes, Nelly Arcan les appellera non la maman et la putain mais la larve et la schtroumpfette. Peu importe le nom: toujours, les femmes sont dédoublées, scindées, schizoïdes, tandis que l’homme reste un."

     

     
    Nelly Arcan (5 maart 1973 –24 september 2009)
    Cover

     

     

    De Franse dichter en schrijver Jean Orizet werd geboren in Marseille op 5 maart 1937. Zie ook alle tags voor Jean Orizet op dit blog.

     

    Emplacement Présume de Sodome

    D'être sous le niveau de toutes les mers, celle-là meurt lentement au fond d'une cassure où
    Sodome, un jour, disparut.

    Ce qui, de loin, ressemble à un ourlet d'écume, n'est que sel cristallisé.

    Dans cette chaleur soufrée où elle baigne, immobile, la mer
    Morte exhibe peu à peu son squelette, sous les yeux pétrifiés de la femme de
    Loth, sentinelle du néant.

     

     

    L'hirondelle de Sidi Bou Saïd

    Elle est apparue au moment où la voix chantante du muezzin appelait à la prière du soir.

    D'abord, elle a semblé s'immobiliser à la verticale du
    Café des
    Nattes, mais un léger souffle l'a fait glisser sur son erre, et, l'espace d'une seconde, la ligne de ses ailes s'est confondue avec celle où la mer et le ciel se marient.

    Puis, reprenant sa descente, elle fut soudain la note mobile et sombre sur le blanc des murs et le bleu des moucharabieh.

    L'air commençait à sentir le jasmin, une brume tiède montait de
    Carthage, quand l'hirondelle plongea vers le port où elle redevint cette voile dont la magie du lieu lui avait, pour un temps, permis de quitter la forme.

     

     
    Jean Orizet (Marseille, 5 maart 1937)
    Cover Turkse vertalingen

     

     

    De Indiaans-Amerikaanse schrijfster Leslie Marmon Silko werd geboren op 5 maart 1948 in Albuquerque, New Mexico. Zie ook alle tags voor Leslie Marmon Silko op dit blog.

    Uit; Ceremony (Introduction)

    “My rule for myself was this: I had to stay in that room whether I wrote or not, and, finally, after I’d written letters to Mei-Mei Berssenbrugge or Lawson Inada, the poets who provided me with moral support, or taken a nap, I’d walk over to the window to look up at the big black raven carved above me on the top of the pole. A long way down the pole came Raven’s two raven helpers, Gitsanuk and Gitsaqeq, their raven beaks oddly hooked, melted from the fire’s heat the time they carried Raven’s gift of fire to human beings. Then came the figures of Raven and his wife, Fog Woman, who held two salmon by the tails. The beauty of the carved figures lifted my spirits and I’d finally break down my resistance, and start work on the novel.
    At the time I didn’t know much about the Chief Johnson pole or the story of Raven and Fog Woman, but later I learned what an auspicious location my writing office had. The Chief Johnson pole was set in 1901 to celebrate the potlatch given by Chief Johnson for the Kadjuk Tlingits. The carved figures recalled Raven’s beloved wife, Fog Woman, who used Raven’s spruce root hat to create the first salmon. Soon the rivers and ocean were jammed with salmon, and suddenly Raven was rich. Once he was rich, he began to neglect Fog Woman, and one day he spoke abusively to her until she ran toward the beach where she turned into fog. Raven told himself it didn’t matter, but when he got home he found all the dried salmon he’d stored came to life again and swam out to sea and Raven was as poor as before. The figure of Fog Woman on the pole faces the ocean at the place the salmon enter the creek to spawn; Fog Woman’s gift of the salmon made the people of Ketchikan rich.
    Lunchtime was easy. Mrs. Hirabayashi’s café was only a half block away, on the street across from the docks and the fishing fleet. Mrs. Hirabayashi and her mother ran the place. It had a long white marble counter with stools where the fishermen liked to sit. They grew aged poinsettias plants in the café front window. It might have been a soda fountain at one time. The Hirabayashis, like other Japanese Americans, were imprisoned in internment camps during the war, and it was Gordon Hirabayashi, Mrs. Hirabayashi’s son, who with others worked tirelessly to secure redress for the crime from the U.S. Congress."

     

     
    Leslie Marmon Silko (Albuquerque, 5 maart 1948)
    Cover

     

     

    De Amerikaanse schrijver Frank Norris werd geboren op 5 maart 1870 in Chicago. Zie ook alle tags voor Frank Norris op dit blog.

    Uit: Vandover and the Brute

    “It was always a matter of wonder to Vandover that he was able to recall so little of his past life. With the exception of the most recent events he could remember nothing connectedly. What he at first imagined to be the story of his life, on closer inspection turned out to be but a few disconnected incidents that his memory had preserved with the greatest capriciousness, absolutely independent of their importance. One of these incidents might be a great sorrow, a tragedy, a death in his family; and another, recalled with the same vividness, the same accuracy of detail, might be a matter of the least moment.
    A certain one of these wilful fillips of memory would always bring before him a particular scene during the migration of his family from Boston to their new home in San Francisco, at a time when Vandover was about eight years old.
    It was in the depot of one of the larger towns in western New York. The day had been hot and after the long ride on the crowded day coach the cool shadow under the curved roof of the immense iron vaulted depot seemed very pleasant. The porter, the brakeman and Vandover's father very carefully lifted his mother from the car. She was lying back on pillows in a long steamer chair. The three men let the chair slowly down, the brakeman went away, but the porter remained, taking off his cap and wiping his forehead with the back of his left hand, which in turn he wiped against the pink palm of his right. The other train, the train to which they were to change, had not yet arrived. It was rather still; at the far end of the depot a locomotive, sitting back on its motionless drivers like some huge sphinx crouching along the rails, was steaming quietly, drawing long breaths. The repair gang in greasy caps and spotted blue overalls were inspecting the train, pottering about the trucks, opening and closing the journal-boxes, striking clear notes on the wheels with long-handled hammers.”

     

     
    Frank Norris (5 maart 1870 – 25 oktober 1902)
    Cover

     

     

    De Italiaanse schrijver Ennio Flaiano werd op 5 maart 1910 in Pescara geboren.Zie ook alle tags voor Ennio Flaiano op dit blog.

    Uit: Alles hat seine Zeit (Tempo di uccidere, Vertaald door Susanne Hurni)

    „Also, kein Lastwagen. Sie sagten, dass derjenige der Baustelle vor kurzem weggefahren sei, und man hörte tatsächlich den Motor schon weit entfernt auf den ersten Steigungen.
    «Kommt er zurück?»
    «Morgen früh», sagte ein Arbeiter, ganz verwundert darüber, dass ich so etwas Wichtiges nicht wusste. «Er kommt morgen früh wieder mit den Lebensmitteln und der Post.»
    Lebensmittel und Post. Ich tastete durch den Stoff der Tasche nach dem letzten Brief von «ihr».
    Er war am Tag zuvor angekommen. Ein langer Brief, eng beschrieben mit einer regelmäßigen, runden und zarten Schrift; auch rings um den Rand waren die Bogen vollgeschrieben, nirgends ein weißer Zwischenraum: so richtig ein Brief zum Wiederlesen. Aber wenn nicht endlich ein Lastwagen käme, dann würde ich hierbleiben müssen. Ich begann die Ruhe zu verlieren, meine Reise war zum Scheitern verurteilt. Nun erklärte ich, woher ich kam und wie wichtig es für mich wäre, so schnell wie möglich aufs Hochland zu gelangen; und ich erzählte ihnen von dem Unfall.
    Während ich sprach, sah ich, dass sie keine Miene verzogen. Ich erwartete gewiss nicht, großes Interesse zu erwecken, aber diese Arbeiter machten überhaupt keine Bemerkungen und auch keine Vorschläge. Umgekippte Lastwagen gibt’s eben viele in Afrika.
    «Um diese Zeit kommt schwerlich ein Lastwagen vorbei», sagte schließlich der Carabiniere.
    Er stellte verschiedene Vermutungen an, redete von Kraftwagenkolonnen, die vielleicht vorbeikämen, aber vielleicht auch nicht; und dabei beobachtete er mich, am Boden ausgestreckt, den Helm in die Stirn geschoben.
    «Wenn ich hinaufgehe, wo finde ich dann die ersten Lastwagen?»
    «Zwölf Kilometer von hier ist ein Etappenkommando, gerade bei der Bergwand», sagte der Carabiniere und gähnte ausgiebig. Zwölf Kilometer wären drei Stunden Marsch, wenn die Hitze nicht vier daraus machte! Und es war der ungeeignetste Augenblick, um ein derartiges Unternehmen zu beginnen; doch ich musste mich entscheiden.“

     
    Ennio Flaiano (5 maart 1910 – 20 november 1972)
    Patrice-Flora Praxo (Mariam) en Nicolas Cage  (Enrico) in de gelijknamige film uit 1989

     

     

    Zie voor nog meer schrijvers van de 5e maart ook mijn blog van 5 maart 2017 deel 1 en ook deel 2.

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 5 maart 2007 en ook mijn blog van 5 maart 2008 en eveneens mijn blog van 5 maart 2009.

    05-03-2018 om 18:19 geschreven door Romenu  


    Tags:Pier Paolo Pasolini, Koos van Zomeren, Jurre van den Berg, Arthur van Schendel, Nelly Arcan, Jean Orizet, Leslie Marmon Silko, Frank Norris, Ennio Flaiano, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Katarina Frostenson

    De Zweedse dichteres en schrijfster Katarina Frostenson werd geboren op 5 maart 1953 in Stockholm. Frostenson studeerde literatuur, film en theater in Stockholm en debuteerde in 1978 met de dichtbundel “I mellan”. Zij schrijft poëzie, drama en proza, en vertaalt vanuit het Frans. In 1992 werd ze als vijfde vrouw ooit verkozen tot lid van de Zweedse Academie, die beslist over de toekenning van de Nobelprijs voor de Literatuur. Als toneelschrijfster debuteerde zij in 1990 met vier monodrama ‘s voor het podium, die werden uitgevoerd in het theater en op de radio. Twee toneelstukken waren in het Koninklijk Dramatheater in Stockholm te zien. In 2002 werd “Kristallvägen” gespeeld in het Joodse theater van Stockholm. Voor Sven-David Sandströms opera "Staden", die in 1998 in de Koninklijke Opera werd opgevoerd, schreef ze het libretto. Samen met haar man Jean-Claude Arnault, een Frans-Zweedse fotograaf, leidde zij in Stockholm een ​​cultureel forum, dat literaire avonden en interculturele evenementen organiseerde. Het forum werd eind 2017 opgeheven, toen haar man werd beschuldigd van seksuele intimidatie en geweldpleging. Voor het forum zou hij ook fondsen van de Academie hebben aangenomen, waarover Frostenson moest beslissen. Hij zou ook namen van Nobelrijswinnaars hebben gelekt.

     

    Ich selbst im gelben Kleid

    Zerstreu mich Bruder mit deinem Auge das sich nicht schließen läßt
    das nur aussieht, nichts sieht als den Schimmer und Sonnensprenkel
    von Wasser im Laub

    im Juligrün, unter einem Baum
    in dem geflochtnen blauen Korb der groß dich barg

    als dich alles umschwirrte
    und du warst wie der Honig

    ich selbst im gelben Kleid, dunkel
    im Baum, immer dunkler gelb, greller, schreiend hinauf
    aber still, zum Wipfel,
    Triumph, kleiner Bruder, über alles
    durch der Krone Gewicht
    ich spür den Kopf von der Sonne

     

     

    Kranz

    Was hab ich in der Hand
    Kreide und Kohle
    und den Bleistift, die Tötungskunst

    einen Rosenkranz aus Zähnen
    den Strick
    der seine Schlinge legt
    und nichts hören will als
    Endgültigkeit
    Bach geht in den Gängen
    Gedränge in Gabelungen
    die Leiter auf und ab
    tanze, Hand

    und dann geh zu Kehle
    Herz und Mund
    Ding und Leben
    Zunge und Wurzel

    und treib aus
    das Wort
    Bergblumen am Hirnwasser

    warum spür ich es nicht, Hand um Zunge
    Zunge und Wurzel
    - das Gelb schwimmt im Schwarzwasserteich –
    vielleicht hab ich es getötet, es mit meinen Fingern
    umgebracht
    aus Liebe zu ein und derselben
    Sache
    Stufe, Tonleiter
    Knochen, die Tonleiter im Knochen
    die Leitern hinauf
    Verbreitung in der Luft ohne Ende
    sich wendend

     

    Vertaald door Verena Reichel

     

     
    Katarina Frostenson (Stockholm, 5 maart 1953)

    05-03-2018 om 00:00 geschreven door Romenu  


    Tags:Katarina Frostenson, Romenu
    » Reageer (0)
    04-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De tempelreiniging (Nicolaas Beets)

     

    Bij de derde zondag van de vasten

     

     
    Jezus verdrijft de geldwisselaars uit de tempel door El Greco, circa 1570

     

     

    De tempelreiniging
    Joh. II. v. 13-17.

    Ontsteekt ook soms de liefde in toren?
    O! Wat ook Ware liefde doet,
    En wat gij uit haar mond moogt hooren,
    Zij meent het goed.

    Zie Jezus tempelwaarts getogen;
    Een eedle gramschap geeft hem spoed,
    En heilige ijver aan zijn oogen
    Een dubblen gloed.

    Hij houdt, met forsche hand geheven
    Een geesel van gestrengeld touw,
    En komt den Tempel binnenstreven,
    Zijn plicht getrouw.

    Hij immers komt het kwaad bestrijden,
    Waar 't aan zijn oogen zich vertoont;
    En zouden wie Gods huis ontwijden
    Dan zijn verschoond.

    Zie, in den heilgen Voorhof brengen
    De wislaars hun onheilgen stoel,
    Wijl rund en schaap hun stemmen mengen
    Aan 't drok gewoel.

    Zie, in den Voorhof wordt vergeten
    Dat hier Gods altaar prijken mag,
    Men durft zich woekerwinst vermeten,
    En vuil bejag.

    Maar Jezus voelt zijn toorn ontwaken,
    Verteerd door d' ijver voor Gods Huis,
    En doet den boozen handel staken
    En 't woest gedruisch.

    O Laat ons 't Heilge nooit ontwijden,
    Door wat der wereld toebehoort,
    Maar alles in ons hart bestrijden,
    Wat d'eerbied stoort!

    Laat, als wij voor Gods oog verschijnen,
    Het aardsch belang en 't aardsch gedruisch
    Voor 't heiligend gevoel verdwijnen:
    Hier is Gods Huis.

     

     
    Nicolaas Beets (13 september 1814 – 13 maart 1903)
    Het Adema-orgel in de Sint Bavo kathedraal in Haarlem, de geboortestad van Nicolaas Beets

     

     

    Zie voor de schrijvers van de 4e maart ook mijn vorige twee blogs van vandaag.



    04-03-2018 om 09:48 geschreven door Romenu  


    Tags:Nicolaas Beets, Vasten, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robert Kleindienst, Khaled Hosseini, Kristof Magnusson, Irina Ratushinskaya, Alan Sillitoe, Ryszard Kapuściński, Jean-Joseph Rabearivelo, Annette Seemann

    De Oostenrijkse dichter en schrijver Robert Kleindienst werd geboren op 4 maart 1975 in Salzburg. Zie ook alle tags voor Robert Kleindienst op dit blog.

     

    Wiedergänger

    niemand hat gemerkt, dass die Zeit
    so rasch zurückgedreht wurde, will es
    jeder bemerkt haben später. jeder
    wusste danach längst davon, ließ es
    sich nicht nehmen, auf die Straße
    zu gehen. plötzlich ging auch der Mund
    über vor Licht und Erleuchtung,
    formten sich Worte wie Widerstand

    jetzt, bis ans Ende
    des Tages

     

     

    Lichtraum

    eben noch stand ich an der Tür und lauschte
    wie du. eben noch hielt ich die Hand
    an die Klinke, es war ein Zauber
    dahinter, der ging

    dieses Mal sehe ich meine Hand, wie sie
    die Krippe auf den Baum hängt, den Docht
    anzündet später. dieses Mal sehe ich
    mich in deinen Augen, die glänzen.
    dieses Mal, wirst du sagen
    im Schlaf, ist unser Frieden,
    der bleibt

     

     

    Vergessen

    anfänglich wunde Arme
    vielleicht brannten auch die
    Fingerspitzen in den Brennnesseln
    später als die Puppe zu
    wiehern begann warfen sich
    vereinzelt Laute über
    das Feld hinter dem Wald
    an den Müllhalden nur nicht
    mehr als die Schaukel
    stehenblieb

    der Vater zieht die Plane
    vors Dach

     

     
    Robert Kleindienst (Salzburg, 4 maart 1975)

     

     

    De Afghaanse schrijver Khaled Hosseini werd geboren op 4 maart 1965 in Kabul. Zie ook alle tags voor Khaled Hosseini op dit blog.

    Uit: And the Mountains Echoed

    “Back home, in Shadbagh, Pari kept underneath her pillow an old tin tea box Abdullah had given her. It had a rusty latch, and on the lid was a bearded Indian man, wearing a turban and a long red tunic, holding up a steaming cup of tea with both hands. Inside the box were all of the feathers that Pari collected. They were her most cherished belongings. Deep green and dense burgundy rooster feathers; a white tail feather from a dove; a sparrow feather, dust brown, dotted with dark blotches; and the one of which Pari was proudest, an iridescent green peacock feather with a beautiful large eye at the tip.
    This last was a gift Abdullah had given her two months earlier. He had heard of a boy from another village whose family owned a peacock. One day when Father was away digging ditches in a town south of Shadbagh, Abdullah walked to this other village, found the boy, and asked him for a feather from the bird. Negotiation ensued, at the end of which Abdullah agreed to trade his shoes for the feather. By the time he returned to Shadbagh, peacock feather tucked in the waist of his trousers beneath his shirt, his heels had split open and left bloody smudges on the ground. Thorns and splinters had burrowed into the skin of his soles. Every step sent barbs of pain shooting through his feet.
    When he arrived home, he found his stepmother, Parwana, outside the hut, hunched before the tandoor, making the daily naan. He quickly ducked behind the giant oak tree near their home and waited for her to finish. Peeking around the trunk, he watched her work, a thick-shouldered woman with long arms, rough-skinned hands, and stubby fingers; a woman with a puffed, rounded face who possessed none of the grace of the butterfly she'd been named after.
    Abdullah wished he could love her as he had his own mother. Mother, who had bled to death giving birth to Pari three and a half years earlier when Abdullah was seven.
    Mother, whose face was all but lost to him now. Mother, who cupped his head in both palms and held it to her chest and stroked his cheek every night before sleep and sang him a lullaby:

    I found a sad little fairy
    Beneath the shade of a paper tree.
    I know a sad little fairy
    Who was blown away by the wind one night.

    He wished he could love his new mother in the same way. And perhaps Parwana, he thought, secretly wished the same, that she could love him.“

     

     
    Khaled Hosseini (Kabul, 4 maart 1965)

     

     

    De Duitse schrijver Kristof Magnusson werd geboren op 4 maart 1976 in Hamburg. Zie ook alle tags voor Kristof Magnusson op dit blog.

    Uit: Gebrauchsanweisung für Island

    „Vor zwanzig Millionen Jahren sah die Welt bereits so aus, wie wir sie heute kennen. Die Kontinente hatten sich zurechtgeschüttelt, die Ozeane hatten ebenso ihren Platz eingenommen wie die Gebirge – nur dort, wo heute Island ist, war nichts als Meer. Dann brachen einige Tausend Meter unter diesem Meer ein paar Vulkane aus und beruhigten sich erst wieder, als die Lava sich bis über die Wasseroberfläche aufgetürmt hatte. Gleich einer feuerspuckenden Operndiva betrat ein neues Land die Bühne der eigentlich schon fertigen Welt: Island.
    Bis heute können die Geologen nicht mit Sicherheit sagen, wie es in diesem erdgeschichtlich späten Stadium zu einer derartig riesigen Eruption kommen konnte – eigentlich ist Island ein Ding der Unmöglichkeit.
    Nicht weniger verwundert es, dass auf dieser Insel seit fast 1200 Jahren Menschen leben. Den Anfang machten einige norwegische Siedler, die sich in offenen Booten auf den Atlantik wagten, zu dieser obskuren Insel segelten und dort Kälte, Dunkelheit und Vulkanausbrüchen trotzten, nur weil sie fern ihrer norwegischen Feudalherren in Freiheit leben wollten. Oder, unpathetischer gesagt, weil sie in Norwegen so viele obrigkeitstreue Bauern erschlagen hatten, dass König Harald Schönhaar ihnen nach dem Leben trachtete. Die daheimgebliebenen Norweger werden diesem Unterfangen jedenfalls keine großen Chancen eingeräumt haben. Diejenigen Siedler, die nicht gleich an Island vorbeisegelten und irgendwo untergingen, hatten nur einen kurzen Sommer Zeit, um Weiden für ihr Vieh zu finden, Häuser zu bauen und Vorräte anzulegen, dann galt es, einen langen Winter zu überleben. Es gab nicht einmal Bäume, die groß genug waren, um Planken zu zimmern und damit die Schiffe zu reparieren, die im Winter verwittert waren. Die Isländer waren im Frühling regelmäßig von der Außenwelt abgeschlossen und mussten darauf hoffen, dass die norwegischen Verwandten sie nicht vergessen hatten und sich mit den dringend benötigten Waren auf den Weg zu ihnen machten. Im Laufe der Jahrhunderte brachte jede Missernte, jede Pestepidemie oder Viehseuche die Bevölkerung an den Rand der Auslöschung – vor zweihundert Jahren schien es endgültig so weit zu sein: Die Lakagígar-Spalte platzte auf 25 Kilometern Länge auf, über 130 Vulkane spuckten Lava, giftige Asche legte sich über das ganze Land. Mehr als die Hälfte des Viehs und ein Fünftel der isländischen Bevölkerung (die gerade erst eine Pockenepidemie überstanden hatte) starben, der Rest wurde so bitterarm, dass die dänischen Kolonialherren noch Jahre später überlegten, das Land komplett nach Westjütland zu evakuieren. Die von manchen Isländern vertretene Theorie, dieser Ausbruch habe Missernten in Europa und damit die Französische Revolution ausgelöst, sagt wiederum einiges über das Selbstbewusstsein der Isländer, doch davon später mehr.“

     

     
    Kristof Magnusson (Hamburg, 4 maart 1976)
    Cover

     

     

    De Russische dichteres en dissidente Irina Ratushinskaya werd geboren op 4 maart 1954 in Odessa. Zie ook alle tags voor Irina Ratushinskaya op dit blog.

     

    My hateful motherland

    My hateful motherland!
    There is nothing more shameful than your nights!
    How lucky you were
    With your holy fools,
    Your serfs and executioners!
    How good you were at spawning loyal subjects,
    How zealously you destroyed
    All those who could not be bought
    or sold
    But who were condemned to love you!
    If your frightened ones are innocent,
    Why are your nightingales silent?
    Why on the profaned crucifixes
    Do your tears
    freeze?
    How I dream of your crucified ones!
    How quickly in their footsteps I must follow
    You —
    akin,
    accursed —
    And go to a similar death!
    By the most terrible road you possess —
    The brink of hatred
    and love —
    Dishonoured, wretched,
    Mother — and — stepmother,
    bless me.

     

    Vertaald door David McDuff

     

     
    Irina Ratushinskaya (Odessa, 4 maart 1954)
    Cover

     

     

    De Engelse dichter en schrijver Alan Sillitoe werd geboren op 4 maart 1928 in Nottingham. Zie ook alle tags voor Alan Sillitoe op dit blog.

    Uit: The Rats

    How did they begin? What oracular sound
    Reached us from platforms underground?
    What nuzzle moved against the humid clay?
    What well-clawed feet scratched into ocular day?

    They waited at first, sleek-bellied rats
    Whose memories (kept dry in old tin-hats)
    Were parchment-read and spread--then lit
    As torches to illumine for these rats
    The runnels and the tunnels of each pit.

    Why did they not die, not die
    Not suffer from inhuman thunder-rain
    From neanderthal misery and cold
    In those ravines where lamp-posts close the eye--
    And turn such evolution, like a friend,
    Back from the high wall of some dark dead-end?

    They would not and will not be claimed
    For trial by the martyred, dead or maimed.
    Revenge was not the fashion: those who shoved
    Were put no fatal question, a balanced glove
    Ignored upon their shoulders, while in the mines
    Unchallenged diggers sent out signs
    Of geologic stairways built on bones:
    A noise of rodents nosing through the stones.

     

     
    Alan Sillitoe (4 maart 1928 - 25 april 2010)

     

     

    De Poolse schrijver dichter en journalist Ryszard Kapuściński werd geboren in Pinsk, Polen (thans Wit-Rusland), op 4 maart 1932. Zie ook alle tags voor Ryszard Kapuściński op dit blog.

    Uit:Travels with Herodotus (Vertaald door Klara Glowczewska)

    “The benches were long, meant for several students, but they were still too few and so we sat crowded together. To my left was Z.--a taciturn peasant from a village near Radomsko, the kind of place where, as he once told me, a household would keep a piece of dried kielbasa as medicine: if an infant fell ill, it would be given the kielbasa to suck. "Did that help?" I asked, skeptically. "Of course," he replied with conviction and fell into gloomy silence again. To my right sat skinny W., with his emaciated, pockmarked face. He moaned with pain whenever the weather changed; he said he had taken a bullet in the knee during a forest battle. But who was fighting against whom, and exactly who shot him, this he would not say. There were also several students from better families among us. They were neatly attired, had nicer clothes, and the girls wore high heels. Yet they were striking exceptions, rare occurrences--the poor, uncouth countryside predominated: wrinkled coats from army surplus, patched sweaters, percale dresses.
    The professor showed us photographs of antique sculptures and of Greek figures painted on brown vases--beautiful, statuesque bodies, noble, elongated faces with fine features. They belonged to some unknown, mythic universe, a world of sun and silver, warm and full of light, populated by slender heroes and dancing nymphs. We didn't know what to make of it. Looking at the photographs, Z. was morosely silent and W. contorted himself to massage his aching knee. Others looked on, attentive yet indifferent. Before those future prophets proclaiming the clash of civilizations, the collision was taking place long ago, twice a week, in the lecture hall where I learned that there once lived a Greek named Herodotus.
    I knew nothing as yet of his life, or about the fact that he left us a famous book. We would in any event have been unable to read The Histories, because at that moment its Polish translation was locked away in a closet. In the mid-1940s The Histories had been translated by Professor Seweryn Hammer, who deposited his manuscript in the Czytelnik publishing house. I was unable to ascertain the details because all the documentation disappeared, but it happens that Hammer's text was sent by the publisher to the typesetter in the fall of 1951. Barring any complications, the book should have appeared in 1952, in time to find its way into our hands while we were still studying ancient history. But that's not what happened, because the printing was suddenly halted. Who gave the order? Probably the censor, but it's impossible to know for certain. Suffice it to say that the book finally did not go to press until three years later, at the end of 1954, arriving in the bookstores in 1955.”

     

     
    Ryszard Kapuściński (4 maart 1932 - 23 januari 2007)
    Cover

     

     

    De Madagassische dichter en schrijver Jean-Joseph Rabearivelo werd geboren op 4 maart 1901 in Antananarivo. Zie ook alle tags voor Jean-Joseph Rabearivelo op dit blog.

     

    You there

    You there
    standing naked!
    You are mud and remember it—
    actually you’re the child of this parturient dark
    who feeds on the milkstuff of the moon,
    then slowly grows into a trunk
    above this low wall the dreams of flowers crawl over
    and the smell of summer at a lull.

    To feel, believe, that roots push from your feet
    and slide and turn like thirsty snakes
    down to an underground spring
    or clutch the sand,
    and marry you to it so soon—you, alive
    tree, unknown, unidentified tree
    swelling with fruit you’ll have to pick yourself.

    Your crown
    with its windy hair
    hides a nest of immaterial birds
    and when you come to lie in my bed
    and I see it’s you, O my rootless brother,
    your touch, your breathing, the smell of your skin
    will rouse the sound of unfathomable wings
    as far as the borders of sleep.

     

    Vertaald door Kelli Boyles

     

     
    Jean-Joseph Rabearivelo (4 maart 1901 – 22 juni 1937)
    Antananarivo

     

    De Duitse schrijfster en vertaalster Annette Seemann werd geboren op 4 maart 1959 in Frankfurt am Main. Zie ook alle tags voor Annette Seemann op dit blog.

    Uit: Weimar. Eine Kulturgeschichte

    „Im Herbst 1848 verlegte Franz Liszt seinen Wohnsitz nach Weimar. Sein bald bezogenes Quartier jenseits der Ilm, die Altenburg, wurde zu einem Treffpunkt europäischer Künstlerkreise. Es war, als habe sich der «zweite Hof», den das Goethehaus zu Lebzeiten des Dichters darstellte, neu inkarniert. Doch ebenso wie die «ménage» des Dichters mit Christiane Vulpius den Weimarer Bürgern ein Dorn im Auge gewesen war, erregte jetzt die illegitime Beziehung Liszts zu der noch verheirateten Carolyne zu Sayn-Wittgenstein Ärgernis. Die vornehmen Besucher der Altenburg waren als Bohemiens verschrien, denn die bodenständige, neuen Lebens- und Kunstformen abgeneigte Provinzialität der Alt-Weimarer stand im Widerspruch zu der avantgardistisch orientierten Weltläufigkeit der europäischen Besucher der Stadt:
    Auf der Altenburg verkehrten Hans von Bülow, Peter Cornelius, Hector Berlioz und Friedrich Smetana, der junge Geiger Joseph Joachim sowie Maler, Bildhauer, Schauspieler und Dichter, Gustav Freytag ebenso wie Franz Grillparzer, Bettina von Arnim, Moritz von Schwind und August Heinrich Hoffmann von Fallersleben. Letzterer, prominenter Wortführer des Vormärz und Dichter des Deutschlandlieds, in Breslau als Professor relegiert und steckbrieflich gesucht, gründete mit Liszt den – nur Männern vorbehaltenen – Neu-Weimar-Verein.Dieser markierte die Abspaltung vom «Alten Weimar» der Spießbürger. Hier war der dem Hof verbundene Gustav Adolf Schöll ein Wortführer.
    Freilich war Liszts künstlerische Position aus Weimarer Perspektive widersprüchlich, da er einerseits die Goethe-Erbschaft für sich beanspruchte, sich damit also als Traditionalist definierte, andererseits Richard Wagner und viele andere höchst moderne Künstler nach Weimar brachte, was ihn, neben seiner eigenen Musiksprache, als Avantgardisten auswies.“

     
    Annette Seemann (Frankfurt am Main, 4 maart 1959)
    Die Altenburg in Weimar

     

     

    Zie voor nog meer schrijvers van de 4e maart ook mijn vorige blog van vandaag.

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 4 maart 2007 en ook mijn blog van 4 maart 2008 en eveneens mijn blog van 4 maart 2009.

    04-03-2018 om 09:46 geschreven door Romenu  


    Tags:Robert Kleindienst, Khaled Hosseini, Kristof Magnusson, Irina Ratushinskaya, Alan Sillitoe, Ryszard Kapuś,ciń,ski, Jean-Joseph Rabearivelo, Annette Seemann, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.F. W. Bernstein, Giorgio Bassani, Bernardo Ashetu, Léon-Paul Fargue, Kito Lorenc, Jacques Dupin, Thomas S. Stribling

    De Duitse dichter, graficus, karikaturist en satiricus F. W. Bernstein (eig. Fritz Weigle) werd geboren op 4 maart 1938 in Göppingen. Zie ook alle tags voor F. W. Bernstein en ook voor Bernstein op dit blog

     

    Morgenstund

    Wolkenballen, tonnenschwer,
    schweben himmelhoch.
    Nebelkrähen schreien heiser.
    Solln se doch.
    Nur bitte, wenn's recht ist, etwas leiser.

     

     

    Vor dem Frühstück

    Ein Sonntag nass und grau.
    Zauberopernklänge!
    Braunkohltagebau.
    Schlussverkaufsgedränge ...
    Das muss nicht sein.

    Es ist, als ob der Regen
    den Sonntag nass gemacht.
    Wir wollen uns jetzt regen
    nach einer guten Nacht.

    Du musst noch Zähne putzen,
    die Äuglein ausgewischt,
    die Fingernäglein stutzen —
    das Frühstück aufgetischt.
    So kann der Tag beginnen.

     

     

    Wunder der Natur
    Eine Litanei

    Das Gras, die Wolke, Pinguin,
    Klippschliefer, Grünkohl, Dachs und Geier,
    Feld, Wiese, Wald, darin
    die Rehe, Hasen und in freier
    Wildbahn der wilde Majoran.

    Dann Faultier, Sittich, Eiderente,
    Panda, Panther, Pelikan,
    Grünkohl — War schon? Riesterrente
    Giltet nicht? Dann die Frisur.
    So viel zu Wundern der Natur.
    Alles klar?
    Wunderbar.

     

     
    F. W. Bernstein (Göppingen, 4 maart 1938)

     

     

    De Italiaanse schrijver Giorgio Bassani werd geboren op 4 maart 1916 in Bologna. Zie ook alle tags voor Giorgio Bassani op dit blog.

    Uit:The Garden of the Finzi-Continis (Vertaald door Jamie McKendrick)

    “We entered the most important tomb, the one that had belonged to the most noble Matuta family: a low underground room, that contains about twenty funeral beds set inside as many niches in the tufa walls, and heavily decorated with polychrome stucco figures of the dead, trusted objects of everyday life: hoes ropes, hatchets, scissors, spades, knives, bows, arrows, even hunting dogs and marsh fowl. And meanwhile, gladly dismissing any lingering notions of scrupulous philology, I tried to imagine what tangible significance, for the later Etruscans of Cerveteri, the Etruscans after the Roman conquest, there could be in the constant visiting of the cemetery at the edge of their city.
    They came from the nearby village probably on foot – I let my imagination range – in family groups, packs of young people similar to those we had just encountered on the road, pairs of lovers or friends, or else alone; just as today, in provincial Italian villages, the cemetery gate is still the inevitable terminal point of every evening stroll. They moved among the cone-shaped tombs, solid and massive as the bunkers that the German soldiers scattered over Europe in vain during the last war (gradually, through the centuries, the hearses' iron wheels had hollowed two deep parallel furrows in the paved street that ran from one end of the cemetery to the other): tombs that certainly resembled, also in their interior form, the fortified dwellings of the living. The world changed, of course – they must have said to themselves – it was no longer what it had once been, when Etruria, with its confederation of free, aristocratic city-states, had dominated almost the whole Italian peninsula. New civilizations, more crude and popular, but also stronger and more inured, now reigned. But what did it matter?
    Having entered the cemetery, where each of them possessed a second home, and within its resting place, all prepared, where soon he would lie beside his fathers, he must have considered eternity no longer an illusion, a fable, a promise of the priests. The future might cause all the upheavals it liked in the world. But still, there, in the brief enclosure sacred to the familiar dead, in the heart of those tombs where, along with the dead, they arranged to carry down everything that made life beautiful and desirable, in that defended, sheltered corner of the world: there at least (and their thought, their madness still hovered, after twenty-five centuries, around the conical mounds, covering with wild grasses), there at least nothing would ever change.”

     
    Giorgio Bassani (4 maart 1916 – 13 april 2000)
    Cover

     

     

    De Surinaamse dichter Bernardo Ashetu (Eig. Hendrik George van Ommeren) werd geboren in Kasabaholo op 4 maart 1929. Zie ook alle tags voor Bernardo Ashetu op dit blog.

     

    De rattenkoning

    Ze noemden hem de rattenkoning.
    Hij is wel afschuw'lijk.
    's Nachts plast hij overal tegen
    de muren.
    Z'n zweren bedekt hij nauw'lijks.
    Hij praat als een gek over
    kleine vrouwen.
    Hij praat over een lange straal
    van de maan die een vuile prop
    werd in z'n lelijk hoofd.
    Hij is wel afschuw'lijk, de rattenkoning.

     

     

    Pias

    Juist toen
    jij
    voorbij moest
    was 't rijverkeer gestremd.
    Vanwege
    een rossige demonstratie
    waarbij als pias
    ik bont stond opgesteld.

    Verschrikt
    keek een agent
    naar 't bittere teken
    op je auto die keerde
    en stuivend wegreed.

     

     
    Bernardo Ashetu (4 maart 1929 - 3 augustus 1982)

     

     

    De Franse dichter en essayist Léon-Paul Fargue werd geboren op 4 maart 1876 in Parijs. Zie ook alle tags voor Léon-Paul Fargue op dit blog.

     

    Dimanches

    Des champs comme la mer, l'odeur rauque des

    herbes,
    Un vent de cloches sur les fleurs après l'averse,
    Des voix claires d'enfant dans le parc bleu de pluie,

    Un soleil morne ouvert aux tristes, tout cela
    Vogue sur la langueur de cet après-midi...
    L'heure chante. Il fait doux. Ceux qui m'aiment
    sont là...

    J'entends des mots d'enfant, calmes comme le jour.
    La table est mise simple et gaie avec des choses
    Pures comme un silence de cierges présents...

    Le ciel donne sa fièvre hélas comme un bienfait...
    Un grand jour de village enchante les fenêtres...
    Des gens tiennent des lampes c'est fête et des
    fleurs...

    Au loin un orgue tourne son sanglot de miel...
    Oh je voudrais te dire...

     

     

    Rêves

    Un enfant court
    Autour des marbres...
    Une voix sourd
    Des hauts parages...

    Les yeux si graves
    De ceux qui t’aiment
    Songent et passent
    Entre les arbres...

    Aux grandes orgues
    De quelque gare
    Grande la vague
    Des vieux départs...

     Dans un vieux rêve
    Au pays vague
    Des choses brèves
    Qui meurent sages...

     

     
    Léon-Paul Fargue (4 maart 1876 – 24 november 1947)

     

     

    De Duits-sorbische dichter, schrijver en vertaler Kito Lorenc werd geboren op 4 maart 1938 in Schleife (Oost-Sachsen). Zie ook alle tags voor Kito Lorenc op dit blog.

     

    Ginge ich nach haus
    wäre das Haus noch da
    Ginge ich in das Haus
    wären die Eltern darin
    Spräche ich zu den Eltern
    wäre ich ein Kind
    und Vater müsste in den Krieg
    So hätte ich die Mutter allein
    könnte ihr meine Schularbeiten zeigen
    die ersten Buchstaben
    die Wetterschatten der Bäume
    die Schneeschlangen auf den Ästen

    Über die Löwenzahnwiese im Mai
    unter den Ebereschendolden im Herbst
    käme ich, von den Erdbeeren
    oder Wasserrüben
    Die Mutter hebt den Schürzenwinkel
    und trocknet sich die Hände ab
    Sie lächelt
    schöner als die Sonne
    und sagt etwas
    nur für mich

     

     
    Kito Lorenc (Schleife, 4 maart 1938)

     

     

    De Franse dichter Jacques Dupin werd geboren in Privas, Ardèche, op 4 maart 1927. Zie ook alle tags voor Jacques Dupin op dit blog.

     

    Ce Tison la Distance

    Et le paysage s'ordonne autour d'un mot lancé à la légère et qui reviendra chargé d'ombre.

    Au rebours des laves, notre encre s'aère, s'irise, prend conscience, devient translucide et brûlante, à mesure qu'elle gravit la pente du volcan.

    Celui qui simule est agile, est inerte. Le cœur n'a qu une pointe et tourné vers la terre. S'il ressasse son en, il se change en cactus.

    L'irruption de la nudité, visible par grand vent, ne supporte que le vide et sa ponctuation meurtrière.

    Dévore tes enfants avant qu'ils ne creusent ta fosse, c'est-à-dire sans perdre une nuit.

    Des grands oiseaux blessés dans le soir insipide, l'inscription, la douleur s'effacent. Le ciel s'agrandit comme une rumeur, et se laisse franchir.

    Hors de la tempête, je dors mal. Ce n'est pas moi, c'est la terre qui dramatise. Un couple se détruit, la lumière est en marche.

    Il n'y a qu'une femme qui me suive, et elle ne me suit pas. Pendant que ses habits brûlent, immense est la rosée.

     

     

    Fidélité

    Nos armes et nos liens ont jailli de la môme souche, à présent calcinée, éparpillée dans le ciel froid.

    D'autres (leurs ont failli me perdre, d'autres talons d'argent me piétiner. J'ai repoussé cette aube anticipée du jour qui ne doit qu'à la nuit son accompagnement de
    flûtes et de nuées, son trouble, sa félicité...

    Tellement j'ai tremblé que tu ne trembles plus, ma flamme à la proue, très bas, éclairant les filets.

    Les astres sont anciens mais la nuit est nouvelle. 0 sa tyrannie d'enfant d'autrefois, son joug de rosée!

     

     
    Jacques Dupin (4 maart 1927 – 27 oktober 2012)
    Cover

     

     

    De Amerikaanse schrijver Thomas S. Stribling werd geboren op 4 maart 1881 in Clifton, Tennessee. Zie ook alle tags voor Thomas S. Stribling op dit blog.

    Uit: The Green Splotches

    “Senor Ignacio Ramada, prefect of the department of Ayacucho, tapped his red lips under his mustache to discourage an overpowering yawn. It was mid siesta, high noon. He had been routed out of profound slumber by his cholo—boy—and presented with a long, impressive document with a red seal. Now he stood in the Salle des Armes of the governor's mansion, holding in his hand the letter of introduction from the presidente of the Lima Sociedad de Geográfico, very much impressed even amid his sleepiness by the red seal of the Sociedad and by the creaking new equipment of his callers.
    “How, señores, can I assist in such a glorious undertaking?” he inquired in Spanish.
    “We need guides,” explained Prof. Demetriovich, who was the linguist of the party.
    “Where does your journey carry you, cabelleros?” inquired the official, crackling the parchment in his hand.
    “To the region beyond the Mantaro, called the Valley of the Rio Infiernillo.”
    Señor Ramada came out of his sleepiness with a sort of start.
    “No!”
    “Yes.”
    The prefect looked at his guests.
    “Señores, no one goes there.”
    Pethwick, the engineer, smiled.
    “If the region were quite well known, Señor Ramada, it would hold little attraction for a geographical exploration party.”
    “Well, that's true,” agreed the prefect after a moment's thought, “but it will be quite difficult to get a guide for that place; in fact—” here he swept his visitors with a charming smile—“the better a man knows that region, the farther he keeps away from it. Seriously, gentlemen, why not explore more hospitable locality, where one can find a comfortable inn at night and procure relays of llamas whenever necessary, for your baggage?”
    Pethwick smiled friendlily.”

     

     
    Thomas S. Stribling (4 maart 1881 – 8 juli 1965)
    Cover: Amazing Stories van maart 1927 bevatte een herdruk van Stribling's "The Green Splotches"

     

     

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 4 maart 2007 en ook mijn blog van 4 maart 2008 en eveneens mijn blog van 4 maart 2009.

    04-03-2018 om 09:45 geschreven door Romenu  


    Tags:F. W. Bernstein, Giorgio Bassani, Bernardo Ashetu, Léon-Paul Fargue, Kito Lorenc, Jacques Dupin, Thomas S. Stribling, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Matilda Betham-Edwards

    De Engelse dichteres en schrijfster Matilda Betham-Edwards werd geboren op 4 maart 1836, Westerfield, Ipswich als vierde dochter van een boer, Edward Edwards en zijn vrouw Barbara. Zij volgde een opleiding in Ipswich en als gouvernante-leerlinge op een school in Londen. Haar eerste roman, “The White House by the Sea” (1857), was een onmiddellijk succes, werd meerdere malen herdrukt, geplagieerd in de Verenigde Staten en bleef gedurende veertig jaar in druk verschijnen. Matilda studeerde Frans en Duits in het buitenland en vestigde zich vervolgens met haar zuster in Suffolk om de boerderij te runnen die haar vader had toebehoord. Omdat ze meer wilde zijn dan alleen maar boerin, droeg ze van tijd tot tijd bij aan Household Words. Daarbij had zij het voordeel dat zij ondertussen bevriend was geraakt met Charles Dickens en al vroeg omgang had met Charles en Mary Lamb, vrienden van haar moeder. Na de dood van haar zus verhuisde ze naar Londen en schreef een aantal romans over het Franse leven op basis van haar frequente bezoeken aan Frankrijk en haar grondige kennis van provinciale Franse huizen, maar ook kinderboeken en non-fictieboeken over Frankrijk. Zij verbleef in Algerije met de feministische pedagoog Barbara Bodichon en bezocht met haar Frankrijk en Spanje. Wegens haar hugenootse afkomst beschouwde ze Frankrijk als haar tweede geboorteland en maakte het tot haar missie om een ​​beter begrip en sympathie tot stand te brengen tussen de twee landen. Op deze manier heeft ze veel gedaan om een ​​beter begrip tussen Engelsen en Fransen te bevorderen. Betham-Edwards wordt vaak genoemd in bloemlezingen van lesbische poëzie, maar er is geen sterk bewijs dat ze lesbische neigingen had.

    Uit: The White House by the Sea

    “IT was dismal enough ; dreary within, dusky without—with the gathering shadows of autumn twilight—and the gloom and the silence weighed upon my spirits. There was too much appearance of day to have candles, and though cold. and cheerless too early in the season for economical people to have fires ; so there was nothing for me to do but to look out of the window and listen to the eternal surging of the sea. I never grew tired of that, but I wearied of being alone. My father dozed uncomfortably in his chair, and only spoke now and then, to ask what o'clock it was, or to complain about something or other in the way that nervously affected people always do, and I could hear Ellice's voice in cheerful conversation to the cat in the kitchen. Oh, if my father would but talk so cheerfully to me I
    "Chatty ? "
    " Yes, papa."
    " Did you say it was a quarter to six, or a quarter past six, when you looked at the clock just now ? "
    " To six."
    " Are you sure ? "
    " Yes, quite, father dear."
    He gave a muttered ejaculation of discontent, and said no more. I thought ho had fallen asleep, but in less than five minutes he exclaimed querulously—" You must have made a mistake, Chatty, or it would have struck six by now; go and look, there's a dear." I lingered in the kitchen as long as I could, feeling loath to tell him that I was right, and when I returned he had dropped into a light but sound slumber. I took my old place by the window, and went on thinking. I ought rather to say imagining, for in the monotony of my daily life I had very little to think about, and if it had not been for the enthusiasm and extreme impetuosity of my temperament, I should have been dull indeed. As it was, I could not help wishing at times for some good fairy's wand to make real and living the bright pictures and dreams that my mind so revelled in. But to-day my thoughts were not entirely of a visionary nature. It was a very slight thing ; a gossamer thread—a spider's chain were stronger even, and yet it had bound down my fancy to a substantial and tangible existence. Pleasure parties in skiffs, painted boats and light flying yachts innumerable had passed and repassed all the summer long by our dark rock, and I, perhaps, just raised my eyes for one glance, and thought of them no more. Autumn has come now ; the south wind blew soft and warm still at mid-day, but there was a treacherous look in the sun's bright rising, and every evening came with an uneasy war of the waves and a falling of rain : therefore summer visitors and gay holiday makers deserted us, and I could no longer sit on the sandy heath and be idle. But hardly four hours ago. in suite of the misty cloud and air, I had seen a boat dance by, swift and joyous as though on wings, and it had come near, very near to the little rugged stone on which I stood. So near that I could distinctly see the faces of those who were in it, and hear the gay echo and laugh of their merry voices. And somehow they dwelt on my memory.”

     

     
    Matilda Betham-Edwards (4 maart 1836 - 4 januari 1919)

    04-03-2018 om 00:00 geschreven door Romenu  


    Tags:Matilda Betham-Edwards, Romenu
    » Reageer (0)
    03-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Manfred Flügge, Hans Verhagen, Tjitske Jansen, James Merrill, Kola Boof, Clifton Snider, Gudrun Pausewang, Chris Kraus

    De Duitse schrijver Manfred Flügge werd geboren op 3 maart 1946 in Kolding, Denemarken. Zie ook alle tags voor Manfred Flügge op dit blog.

    Uit: Das Jahrhundert der Manns

    „Im Mai 1929 veröffentlichten die Leipziger Neuesten Nachrichten folgende Karikatur: »Die Familie Mann, Heinrich, Thomas, Klaus und Erika, marschieren unter dem Ruf >Selbst ist der Mann< geschlossen in Weimar ein, um dort ihren eigenen Dichtertag abzuhalten.« Auf der Zeichnung paradieren sie etwas unpassend im Stechschritt, Klaus trägt kurze Hosen. Als Kollektiv tauchten die schreibenden Manns 1930 in Ottomar Starkes Kleinem Literaturbilderbogen auf, einer gezeichneten Kolumne, die regelmäßig in der Zeitschrift Literarische Welt erschien. Die Porträts von Heinrich und Thomas Mann wurden mit Lorbeerkränzen verziert, der ovale Bilderrahmen für Klaus Mann blieb leer (»Klaus noch nicht«).
    Ganz beiläufig erhielt der Begriff den bestimmten Artikel in einer kleinen Parodie mit dem Titel »Literatur = Conference. The Th. & H. Mann Family« im Berliner Tageblatt vom 1. Januar 1931. Paul Nikolaus, damals der bekannteste Conférencier der Hauptstadt, ließ für die Neujahrsausgabe der Zeitung einige Dichter wie auf einer Kabarettbühne auftreten. Zu dieser Konferenz erschienen »vier Mann«, nämlich Heinrich, Thomas, Erika und Klaus. Hier ist die Rede davon, »dass die Manns Lübecker sind« und dass die Kinder Klaus und Erika »literarisch erblich belastet« seien. In der NS-Presse wurden die Manns kollektiv verhöhnt, wobei Heinrich Mann der Lieblingsfeind war und mit antisemitischen Klischees verunziert wurde. Nach dem Januar 1933 nahmen die bösartigen Karikaturen zu. Auch auf ihre Exilorte am Mittelmeer wurde dabei angespielt.
    Nach 1945 dauerte es lange, ehe die Manns öffentlich wieder als Kollektiv wahrgenommen wurden. Walter Arthur Berendsohn publizierte 1973 eine Sammlung von Aufsätzen und Besprechungen unter dem Titel Thomas Mann und die Seinen; Marcel Reich-Ranicki brachte 1987 eine Essay-Sammlung unter demselben Titel heraus. Schon lange vor Heinrich Breloers TV-Dokumentarspiel aus dem Jahr 2001 finden sich viele Belege für die Formel Die Manns.
    Die beiden ältesten Söhne eines Lübecker Kaufmanns und dessen musisch begabter Frau wenden sich zu Beginn der 1890er Jahre vom Getreidehandel ab, dem ihre Vorfahren Ansehen und Wohlstand verdankten. Nach einer familiären Katastrophe - Tod des Vaters, Untergang der Firma - und nach zehn Jahren des Suchens, Irrens, Reifens verleihen beide Brüder ab etwa 1900 ihrem Namen Glanz und Klang auf dem Feld der Literatur.“

     

     
    Manfred Flügge (Kolding, 3 maart 1946)
    Familie Mann, derde van links Thomas, derde van rechts, Heinrich

     

     

    De Nederlandse dichter, schilder en journalist Hans Verhagen werd geboren in Vlissingen op 3 maart 1939. Zie ook alle tags voor Hans Verhagen op dit blog.

     

    Hoger

    1
    Eerst dreigde mij alles te worden ontnomen,
    onder de dakgoot van de dood gebogen
    en in de sterrehemel geen spoor.

    Keek ik naar benee dan zag ik enkel
    lekkende kelken, vlerken krampachtig,
    veren om me te bezeren.

    Bulten van muggen, krabben van kaktussen,
    om me te verzoenen: bloed,
    uit smalle, lelieblanke handen leeggeschonken.


    2
    Moeder! een
    babyvoetstap in de eeuwigheid
    opgevangen door het oog van een vertrapt insekt.

    Die door het venster binnengluurd' en bleef -
    sneller zich verwijderend, erfgenaam
    van hoger schoen dan ik ooit op kan ontsnappen.

    Trappelen, stampvoeten, tevergeefs - ik weet
    dat de schepping haar lot niet ontloopt
    ooit te worden voltooid.



    3
    Tegen alle bloedvergieten en kanariepieten in
    voltrekt zich mijn roeping:
    ik die bouwen zou, zal ontbonden worden.

    Verbonden met voeten verslaafd aan vergaan
    moet ik leren stilstaan, ik,
    die het maken moet, moet zelf gemaakt worden.

    Ik ontsluit de moeder aller mensen,
    ze verzegelt m'n lippen met suiker,
    ik die allen wilde samenroepen luister.

     

     
    Hans Verhagen (Vlissingen, 3 maart 1939)
    Cover

     

     

    De Nederlandse dichteres en schrijfster Tjitske Jansen werd geboren in Barneveld op 3 maart 1971.Zie ook alle tags voor Tjitske Jansen op dit blog.

     

    Ik hou van Icarus

    Ik hou van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog.
    ik hou van het meisje dat wel zag hoe blauw de baard van Blauwbaard was- dat
    was juist de reden. Ik houd van Doornroosje die alleen maar deed alsof ze sliep.

    Ik houd van sneeuwwitje, die de dwergen een stelletje neuroten vond.
    "Wie heeft er op mijn stoeltje gezeten? Wie heeft er van mijn bordje gegeten?'
    En van de dwerg, die helemaal niet zoveel van Sneeuwwitje hield;

    'Toen zij er nog niet was, waren wij nog met zeven. En nu? Moet je ons nu eens zien.'
    Van de reus die kwaad is, omdat iedereen zijn schoenen laarzen noemt.
    Ik houd van wie niet in het sprookje past. Maar vooral

    hou ik van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog.

     

     

    Het zwembad in

    Het zwembad in
    om daar mijn voeten
    nat te maken

    eruit om met die natte voeten
    de tegels naast het zwembad
    aan te raken

    kijken hoe de tegeltenen
    verdwijnen
    in de zon.

    Een foto die tevoorschijn komt
    maar dan andersom.

    In het bad
    uit het bad
    ik zong

    een lied dat ik op school geleerd had.
    'Looft den heer want hij is goed'
    en iets met goedertierenheid.

     

     
    Tjitske Jansen (Barneveld, 3 maart 1971)

     

     

    De Amerikaanse dichter James Merrill werd geboren op 3 maart 1926 in New York. Zie ook alle tags voor James Merrill op dit blog.

     

    Lost in Translation (Fragment)
    For Richard Howard

    I've spent the last days, furthermore,
    Ransacking Athens for that translation of "Palme."
    Neither the Goethehaus nor the National Library
    Seems able to unearth it. Yet I can't
    Just be imagining. I've seen it. Know
    How much of the sun-ripe original
    Felicity Rilke made himself forego
    (Who loved French words—verger, mûr, parfumer)
    In order to render its underlying sense.
    Know already in that tongue of his
    What Pains, what monolithic Truths
    Shadow stanza to stanza's symmetrical
    Rhyme-rutted pavement. Know that ground plan left
    Sublime and barren, where the warm Romance
    Stone by stone faded, cooled; the fluted nouns
    Made taller, lonelier than life
    By leaf-carved capitals in the afterglow.
    The owlet umlaut peeps and hoots
    Above the open vowel. And after rain
    A deep reverberation fills with stars.

    Lost, is it, buried? One more missing piece?

    But nothing's lost. Or else: all is translation
    And every bit of us is lost in it
    (Or found—I wander through the ruin of S
    Now and then, wondering at the peacefulness)
    And in that loss a self-effacing tree,
    Color of context, imperceptibly
    Rustling with its angel, turns the waste
    To shade and fiber, milk and memory.

     

     
    James Merrill (3 maart 1926 – 6 februari 1995) 

     

     

    De Amerikaanse dichteres en schrijfster Kola Boof werd (naar eigen zeggen) geboren als Naima Bint Harith op 3 maart 1972 in Omdurman, Soedan. Zie ook alle tags voor Kola Boof op dit blog.

    Uit: Diary of a Lost Girl

    “My real name is Naima Bint Harith—but I call myself Kola Boof. I’ve learned that many Americans (especially whites and media types), think that’s a comical name--but it’s very special to me, because it’s actually the greatest poem that I ever wrote. The name (as a poem) signifies four things--(1) the Kola nut, which is the favorite snack of African children as well as the symbol of prosperity, moral goodness and well being to Africans as a people. (2) The sound of the African drum ("boof!" comes the drums). And then finally, because as a teenager, I so loved silent screen star Clara Bow and cartoon sex kitten Betty Boop, and was (and am) a silent movie buff to the point that I wanted to create a sexy movie star type name that would still encompass everything that I cherish and sought to represent as an artist from Africa--aaand--as a womanist and a wombbearer. So in the poem "Kola Boof", I achieved all of that with two words and made it my name, and in fact, took it further by naming several of my books after the silent films that I loved so much as a teen ("Flesh and the Devil"..."Long Train to the Redeeming Sin"..."Diary of a Lost Girl").
    * * * * *

    It’s true enough that I’ve had unbelievable tragedy in my life, but even more so--God has been there for me in very big ways. I was adopted by Black Americans at the age of eight (I returned to North Africa via Israel in 1994 as a young adult). I don’t know when I was actually born—my Auntie Ramah says March 3rd, 1969, the government of Sudan says March 3rd, 1972, and one of my Egyptian uncles says that I was born in 1970 or 1971—and it is not uncommon for displaced Sudanese people to not know their age--so for the duration of this book, I am just going to pick "7" as the age I was when my birth parents (Arab Egyptian archeologist Harith Bin Farouk and his only wife...MommySweet Jiddi...a "blue black" Gisi-Waaq Oromo) were murdered for speaking out against slavery in our country--and age "8" as when I was let for adoption by Black Americans.”

     

     
    Kola Boof (Omdurman, 3 maart 1972)
    Cover

     

     

    De Amerikaanse dichter, schrijver en criticus Clifton Mark Snider werd geboren op 3 maart 1947 in Duluth, Minnesota. Zie ook alle tags voor Clifton Snider op dit blog.

     

    Mountain Lion

    Your defects make you complete.
    I see the shaping instrument,
    the wheel that followed the dark green
    serpentine lines, parallel, deep green
    in black, your neck almost half
    the phallus of your length.

    Tell-tale traces of polishing compound
    declare the maker's deft hand,
    Zen-like heed,
    accidental gouge from the right-hand
    side of your mouth,
    the middle right claw.

    The point on your left side
    matches the point of the shell
    arrowhead, yellow for North,
    tied with powerful sinew,
    turquoise & coral--your gift.

    Your reach points the way,
    tail parallel on top, a fearful
    mystery, your grin, loyal
    to my constitution, my longest,
    most heavy, spirit animal of the North.

     

     
    Clifton Snider (Duluth, 3 maart 1947)

     

     

    De Duitse schrijfster Gudrun Pausewang werd geboren op 3 maart 1928 in Wichstadt. Zie ook alle tags voor Gudrun Pausewang op dit blog.

    Uit:Kinderbesuch

    „Seine Glatze glänzte. Ein Haarkranz von Ohr zu Ohr plusterte sich über dem Stiernacken. Das Gesicht des Mannes: schmale Lippen zwischen gekerbtem Kinn und fleischiger Nase, rundliche, rosige Wangen, blaue Augen unter buschigen grauen Brauen. Was an ihm auffiel, waren die hellen Wimpern und die mit Sommersprossen übersäte Haut. Und ein erfahrener Arzt hätte ihm auch sein gefährdetes Herz angesehen. Wegen dieses Herzens war Kurt Köberle vorzeitig pensioniert worden. Er durfte sich nicht aufregen. Sein Hausarzt hatte ihn nur ungern reisen lassen.
    Sie spazierten bis ans andere Ende des Gartens. Dort hatte die Mauer nur noch die Höhe einer Brüstung. Unter ihr fiel eine Felswand steil ab und gab den Blick frei auf das Meer. Der ferne Horizont verbarg sich in leichtem Dunst. Auf der blaugrünen, glitzernden Fläche kreuzten Boote, Segler und Jachten. Frachter zogen vorüber. Möwen kreischten.
    »Was hat Jutta doch für Glück gehabt, ein so herrliches Stück Erde zu bekommen!« rief sie überwältigt. »Hier oben fühlt man sich richtig über den Dingen.«
    »Na ja«, meinte er trocken, »die Aussicht ist zwar imposant, aber zum Fotografieren taugt sie nicht. Himmel und Erde allein, das ist zu wenig, das gibt nichts her.
    Wir müßten an den Strand hinunter. Aber so ganz sind wir hier oben dem Irdischen doch nicht entrückt. Es riecht nach Zwiebeln.«
    Sie schnupperte und nickte.
    »Das kann doch nicht aus dem Meer kommen?« fragte sie ratlos.
    Sie beugten sich über die Brüstung und spähten hinab.“

     

     
    Gudrun Pausewang (Wichstadt, 3 maart 1928)
    Cover

     

     

    Onafhankelijk van geboortedata

    De Amerikaanse schrijfster en filmmaakster Chris Kraus werd geboren in 1955 in New York. Zie ook alle tags voor Chris Kraus op dit blog.

    Uit: I Love Dick

    “Jennifer Harbury was 39 years old when she met Efraim Bamaca in a rebel training camp in the Guatemalan highland jungle. Until that time her life had been one dry and dusty road. From Baltimore to Cornell. From Cornell to North Africa, then to Afghanistan, backpacking around the outer reaches of these countries without any special plans. She met exiled Palestinians. She saw a lot of poverty and was moved to ask: Must people starve so that we can live the way we do? It’s a question that can drive you crazy. Asking it sent Jennifer to Harvard Law School at a time when being a feminist meant refusing to be a co-dependent fuck-up. Lots of women were finding self-empowerment through careers in corporate law. But Jennifer-the-bad-feminist took a job defending immigrants in East Texas at a Legal Aid storefront. Many of the clients were Guatemalan Mayans facing deportation. People of another timescape who sat patiently on plastic chairs radiating thick and strange charisma. Jennifer wanted to know more. Unlike, perhaps, her colleagues, or the Texas lawyer she’d been married to for just a little while, “Mayan people have an ability to be completely communal. They are very humble, very sweet, very giving.” Her work took her to Guatemala to substantiate theft claims for asylum from the war. In Guatemala City she met members of the underground and she became involved. 1989 saw her reaping the career rewards for twenty years of impassioned brilliant activism during the Bush and Reagan years: a battered pickup truck, a cheap apartment paid for by loans or gifts from old friends, a contract with an obscure small press in Maine for a book of oral histories she’d made with Guatemalan activists and peasants. Since Jennifer’s a girl, we can’t help measuring the distance between her burning vision and her sad and scrappy days when we think about her life. Even the article lionizing her in the New York Times calls her “quirky.” “Really,” an old school friend told the Times the week Ted Turner bought the character rights to her life, “she was a tank.”

     

     
    Chris Kraus (New York, 1955)

     

    Zie voor nog meer schrijvers van de 3e maart ook mijn vorige blog van vandaag.

    Zie voor bovenstaande schrijvers ook mijn blog van 3 maart 2007 en ook mijn blog van 3 maart 2008 en eveneens mijn blog van 3 maart 2009.

    03-03-2018 om 10:41 geschreven door Romenu  


    Tags:Manfred Flügge, Hans Verhagen, Tjitske Jansen, James Merrill, Kola Boof, Clifton Snider, Gudrun Pausewang, Chris Kraus, Thomas Mann, Heinrich Mann, Klaus Mann,Romenu
    » Reageer (0)



    Zoeken op Blog Romenu

    Inhoud blog
  • Andrea De Carlo, Naguib Mahfouz, Marie Kessels, J.C. van Schagen, Paul Rigolle, Ludwig Laher, Helene Uri, Birago Diop, Ernst van Altena
  • P. C. Hooftprijs 2019 voor Marga Minco
  • Emily Dickinson, Karl Heinrich Waggerl, Reinhard Kaiser Mühlecker, Jorge Semprún, Gertrud Kolmarm, Jacquelyn Mitchard, Nelly Sachs, Cornelia Funke, George MacDonald
  • Christbaum (Ada Christen)
  • Thomas Verbogt, Margot Vanderstraeten, Eileen Myles, Patricio Pron, Michael Krüger, Gioconda Belli, Joe McGinniss, Wolfgang Hildesheimer
  • Anna Gavalda, Ödön von Horváth, John Milton, Jan Křesadlo, Maksim Bahdanovič, Dalton Trumbo
  • Jamal Ouariachi, Louis de Bernières, Mary Gordon, Bill Bryson, John Banville, Delmore Schwartz, Jim Morrison, Georges Feydeau
  • Horatius, Hervey Allen, James Thurber, Carmen Martín Gaite, Nikos Gatsos, Jura Soyfer, Bjørnstjerne Bjørnson, Joel Chandler Harris
  • Tatamkhulu Afrika, Dirk Stermann, Johann Nestroy, Joyce Cary, Gabriel Marcel, Willa Cather, Noam Chomsky, Friedrich Schlögl, Samuel Gottlieb Bürde
  • Karl Ove Knausgård, Peter Handke, Yolanda Entius, Rafał, Wojaczek, Henk van Woerden, Alfred Joyce Kilmer, Sophie von La Roche, Paul Adam, Charlotte Wood
  • Wat heeft Sint voor jou gekocht? (Thomas Verbogt)
  • Hanif Kureishi, Alois Brandstetter, Joan Didion, Christina Rossetti, Fjodor Tjoettsjev, Calvin Trillin, Afanasy Fet, Hans Helmut Kirst, Eugenie Marlitt
  • Rainer Maria Rilke, Geert Mak, Pat Donnez, Feridun Zaimoglu, Emil Aarestrup, Nikolay Nekrasov, Trudi Guda, Samuel Butler, Thomas Carlyle
  • Hendrik Conscience, Kristina Sandberg, Joseph Conrad, Herman Heijermans, Grace Andreacchi, Ugo Riccarelli, France Pre¨eren, F. Sionil José, Franz Josef Degenhardt
  • Advent (Marjoleine de Vos )
  • Frédéric Leroy, Ann Patchett, Hein Boeken, T. C. Boyle, George Saunders, Botho Strauß, Jacques Lacarrière, Iakovos Kampanellis, Eric L. Harry
  • December (Algernon Swinburne)
  • Pierre Kemp, Daniel Pennac, Arthur Sze, Natasza Tardio, Tahar Ben Jelloun, Billy Childish
  • Ernst Toller, Mihály Vörösmarty, Valery Bryusov, Rex Stout. Henry Williamson
  • Herinnering aan Ramses Shaffy
  • Dennis Gaens, Christophe Vekeman, James Worthy, Y.M. Dangre, Reinier de Rooie, David Nicholls, Yasmine Allas, Jan G. Elburg, Jesús Carrasco
  • Mario Petrucci, George Szirtes, Jean Senac, Carlo Levi, Jean-Philippe Toussaint, C.S. Lewis, Wilhelm Hauff, Louisa May Alcott, Franz Stelzhamer
  • Erwin Mortier, Alberto Moravia, Stefan Zweig, Hugo Pos, Sherko Fatah, Philippe Sollers, William Blake, Alexander Blok, Rita Mae Brown
  • Navid Kermani, Nicole Brossard, Han Kang, Philippe Delerm, James Agee, Jos. Habets, Friedrich von Canitz, Jacques Godbout, Saskia Goldschmidt
  • Luisa Valenzuela, Eugène Ionesco, Marilynne Robinson, Herman Gorter, Paul Rodenko, Mihály Babits, Louis Verbeeck, Alyosha Brell, Mohamed Al-Harthy
  • King of glory, King of peace (George Herbert)
  • Maarten ’t Hart, Connie Palmen, Abdelkader Benali, Arturo Pérez-Reverte, Ba Jin, Augusta de Wit
  • Joseph Zoderer, Alexis Wright, Isaac Rosenberg, José Eça de Queiroz, Lope de Vega
  • Isabel Ecclestone Mackay
  • Jules Deelder, Wanda Reisel, Marlon James, Einar Kárason, Ahmadou Kourouma, Thomas Kohnstamm, Hans Sahar
  • Wen Yiduo, Laurence Sterne, Cissy van Marxveldt, Arundhati Roy, Carlo Collodi, Gerhard Bengsch, Ludwig Bechstein
  • Paul Celan, Marcel Beyer, Max Goldt, Jennifer Michael Hecht, Sipko Melissen, Henri Borel, Sait Faik Abasıyanık, Nigel Tranter, Guy Davenport
  • André Gide, George Eliot, Dirk van Weelden, Christian Filips, Suresh en Jyoti Guptara, Viktor Pelevin, Endre Ady, William Kotzwinkle, Elisabeth Maria Post
  • Margriet de Moor, Gerard Koolschijn, Isaac Bashevis Singer, Wouter Steyaert, Marilyn French, Freya North, P. A. de Génestet, Voltaire, Garth Risk Hallberg
  • Don DeLillo, Viktoria Tokareva, Sheema Kalbasi, Nadine Gordimer, Thomas Chatterton, Zinaida Hippius, Selma Lagerlöf, Jordi Lammers, Ferdinand von Schirach, Yevgenia Ginzburg
  • Scott Cairns, Sharon Olds, Mark Harris, Karel van den Oever, Alan Tate, Anna Seghers, Elise Bürger, Girolamo de Rada, Veronika Aydin
  • Arno Van Vlierberghe
  • November (Helen Maria Hunt Jackson)
  • Toon Tellegen, Joost Zwagerman, Joost Oomen, Thomas Möhlmann, Pauline Genee, Klaus Mann, Eugenio Montejo
  • Margaret Atwood, Seán Mac Falls, Jaap Meijer, Richard Dehmel, William Gilbert, Hans Reimann, Mireille Cottenjé
  • Iemand als een mensenzoon (Walter Jan Ceuppens)
  • Christoph Wilhelm Aigner
  • Joost van den Vondel, Guido van Heulendonk, Dahlia Ravikovitch, Rebecca Walker, Auberon Waugh
  • Christopher Paolini, Pierre Véry, Archibald Lampman, Max Barthel, Jelko Arts
  • Anton Koolhaas, Chinua Achebe, José Saramago, Renate Rubinstein, Craig Arnold, Danny Wallace, Frits van der Meer, Jónas Hallgrímsson, Hugo Dittberner
  • Jan Terlouw, Clemens J. Setz, Wolf Biermann, Ted Berrigan, J. G. Ballard, Gerhart Hauptmann, Liane Dirks, Lucien Rebatet, Marianne Moore
  • Susanne Fröhlich
  • Norbert Krapf, Astrid Lindgren, P. J. O’Rourke, Jonathan van het Reve, Olga Grjasnowa, René de Clercq, Jurga Ivanauskaitė, Karla Schneider, Peter Orner
  • Christine Otten, Inez van Dullemen, Frank Westerman, Timo Berger, Hadjar Benmiloud, Nico Scheepmaker, José Carlos Somoza, Peter Härtling, Bert Leston Taylor
  • Daniël Dee, Lize Spit, Frank Witzel, Johnny van Doorn, Cristina Peri Rossi, Naomi Wolf, Malcolm Guite, Jacobus Bellamy

    Archief per dag
  • 11-12-2018
  • 10-12-2018
  • 09-12-2018
  • 08-12-2018
  • 07-12-2018
  • 06-12-2018
  • 05-12-2018
  • 04-12-2018
  • 03-12-2018
  • 02-12-2018
  • 01-12-2018
  • 30-11-2018
  • 29-11-2018
  • 28-11-2018
  • 27-11-2018
  • 26-11-2018
  • 25-11-2018
  • 24-11-2018
  • 23-11-2018
  • 22-11-2018
  • 21-11-2018
  • 20-11-2018
  • 19-11-2018
  • 18-11-2018
  • 17-11-2018
  • 16-11-2018
  • 15-11-2018
  • 14-11-2018
  • 13-11-2018
  • 12-11-2018
  • 11-11-2018
  • 10-11-2018
  • 09-11-2018
  • 08-11-2018
  • 07-11-2018
  • 06-11-2018
  • 05-11-2018
  • 04-11-2018
  • 03-11-2018
  • 02-11-2018
  • 01-11-2018
  • 31-10-2018
  • 30-10-2018
  • 29-10-2018
  • 28-10-2018
  • 27-10-2018
  • 26-10-2018
  • 25-10-2018
  • 24-10-2018
  • 23-10-2018
  • 22-10-2018
  • 21-10-2018
  • 20-10-2018
  • 19-10-2018
  • 18-10-2018
  • 17-10-2018
  • 16-10-2018
  • 15-10-2018
  • 14-10-2018
  • 13-10-2018
  • 12-10-2018
  • 11-10-2018
  • 10-10-2018
  • 09-10-2018
  • 08-10-2018
  • 07-10-2018
  • 06-10-2018
  • 05-10-2018
  • 04-10-2018
  • 03-10-2018
  • 02-10-2018
  • 01-10-2018
  • 30-09-2018
  • 29-09-2018
  • 28-09-2018
  • 27-09-2018
  • 26-09-2018
  • 25-09-2018
  • 24-09-2018
  • 23-09-2018
  • 22-09-2018
  • 21-09-2018
  • 20-09-2018
  • 19-09-2018
  • 18-09-2018
  • 17-09-2018
  • 16-09-2018
  • 15-09-2018
  • 14-09-2018
  • 13-09-2018
  • 12-09-2018
  • 11-09-2018
  • 10-09-2018
  • 09-09-2018
  • 08-09-2018
  • 07-09-2018
  • 06-09-2018
  • 05-09-2018
  • 04-09-2018
  • 03-09-2018
  • 02-09-2018
  • 01-09-2018
  • 31-08-2018
  • 30-08-2018
  • 29-08-2018
  • 28-08-2018
  • 27-08-2018
  • 26-08-2018
  • 25-08-2018
  • 24-08-2018
  • 23-08-2018
  • 22-08-2018
  • 21-08-2018
  • 20-08-2018
  • 19-08-2018
  • 18-08-2018
  • 17-08-2018
  • 16-08-2018
  • 15-08-2018
  • 14-08-2018
  • 13-08-2018
  • 12-08-2018
  • 11-08-2018
  • 10-08-2018
  • 09-08-2018
  • 08-08-2018
  • 07-08-2018
  • 06-08-2018
  • 05-08-2018
  • 04-08-2018
  • 03-08-2018
  • 02-08-2018
  • 01-08-2018
  • 31-07-2018
  • 30-07-2018
  • 29-07-2018
  • 28-07-2018
  • 27-07-2018
  • 26-07-2018
  • 25-07-2018
  • 24-07-2018
  • 23-07-2018
  • 22-07-2018
  • 21-07-2018
  • 20-07-2018
  • 19-07-2018
  • 18-07-2018
  • 17-07-2018
  • 16-07-2018
  • 15-07-2018
  • 14-07-2018
  • 13-07-2018
  • 12-07-2018
  • 11-07-2018
  • 10-07-2018
  • 09-07-2018
  • 08-07-2018
  • 07-07-2018
  • 06-07-2018
  • 05-07-2018
  • 04-07-2018
  • 03-07-2018
  • 02-07-2018
  • 01-07-2018
  • 30-06-2018
  • 29-06-2018
  • 28-06-2018
  • 27-06-2018
  • 26-06-2018
  • 25-06-2018
  • 24-06-2018
  • 23-06-2018
  • 22-06-2018
  • 21-06-2018
  • 20-06-2018
  • 19-06-2018
  • 18-06-2018
  • 17-06-2018
  • 16-06-2018
  • 15-06-2018
  • 14-06-2018
  • 13-06-2018
  • 12-06-2018
  • 11-06-2018
  • 10-06-2018
  • 09-06-2018
  • 08-06-2018
  • 07-06-2018
  • 06-06-2018
  • 05-06-2018
  • 04-06-2018
  • 03-06-2018
  • 02-06-2018
  • 01-06-2018
  • 31-05-2018
  • 30-05-2018
  • 29-05-2018
  • 28-05-2018
  • 27-05-2018
  • 26-05-2018
  • 25-05-2018
  • 24-05-2018
  • 23-05-2018
  • 22-05-2018
  • 21-05-2018
  • 20-05-2018
  • 19-05-2018
  • 18-05-2018
  • 17-05-2018
  • 16-05-2018
  • 15-05-2018
  • 14-05-2018
  • 13-05-2018
  • 12-05-2018
  • 11-05-2018
  • 10-05-2018
  • 09-05-2018
  • 08-05-2018
  • 07-05-2018
  • 06-05-2018
  • 05-05-2018
  • 04-05-2018
  • 03-05-2018
  • 02-05-2018
  • 01-05-2018
  • 30-04-2018
  • 29-04-2018
  • 28-04-2018
  • 27-04-2018
  • 26-04-2018
  • 25-04-2018
  • 24-04-2018
  • 23-04-2018
  • 22-04-2018
  • 21-04-2018
  • 20-04-2018
  • 19-04-2018
  • 18-04-2018
  • 17-04-2018
  • 16-04-2018
  • 15-04-2018
  • 14-04-2018
  • 13-04-2018
  • 12-04-2018
  • 11-04-2018
  • 10-04-2018
  • 09-04-2018
  • 08-04-2018
  • 07-04-2018
  • 06-04-2018
  • 05-04-2018
  • 04-04-2018
  • 03-04-2018
  • 02-04-2018
  • 01-04-2018
  • 31-03-2018
  • 30-03-2018
  • 29-03-2018
  • 28-03-2018
  • 27-03-2018
  • 26-03-2018
  • 25-03-2018
  • 24-03-2018
  • 23-03-2018
  • 22-03-2018
  • 21-03-2018
  • 20-03-2018
  • 19-03-2018
  • 18-03-2018
  • 17-03-2018
  • 16-03-2018
  • 15-03-2018
  • 14-03-2018
  • 13-03-2018
  • 12-03-2018
  • 11-03-2018
  • 10-03-2018
  • 09-03-2018
  • 08-03-2018
  • 07-03-2018
  • 06-03-2018
  • 05-03-2018
  • 04-03-2018
  • 03-03-2018
  • 02-03-2018
  • 01-03-2018
  • 28-02-2018
  • 27-02-2018
  • 26-02-2018
  • 25-02-2018
  • 24-02-2018
  • 23-02-2018
  • 22-02-2018
  • 21-02-2018
  • 20-02-2018
  • 19-02-2018
  • 18-02-2018
  • 17-02-2018
  • 16-02-2018
  • 15-02-2018
  • 14-02-2018
  • 13-02-2018
  • 12-02-2018
  • 11-02-2018
  • 10-02-2018
  • 09-02-2018
  • 08-02-2018
  • 07-02-2018
  • 06-02-2018
  • 05-02-2018
  • 04-02-2018
  • 03-02-2018
  • 02-02-2018
  • 01-02-2018
  • 31-01-2018
  • 30-01-2018
  • 29-01-2018
  • 28-01-2018
  • 27-01-2018
  • 26-01-2018
  • 25-01-2018
  • 24-01-2018
  • 23-01-2018
  • 22-01-2018
  • 21-01-2018
  • 20-01-2018
  • 19-01-2018
  • 18-01-2018
  • 17-01-2018
  • 16-01-2018
  • 15-01-2018
  • 14-01-2018
  • 13-01-2018
  • 12-01-2018
  • 11-01-2018
  • 10-01-2018
  • 09-01-2018
  • 08-01-2018
  • 07-01-2018
  • 06-01-2018
  • 05-01-2018
  • 04-01-2018
  • 03-01-2018
  • 02-01-2018
  • 01-01-2018
  • 31-12-2017
  • 30-12-2017
  • 29-12-2017
  • 28-12-2017
  • 27-12-2017
  • 26-12-2017
  • 25-12-2017
  • 24-12-2017
  • 23-12-2017
  • 22-12-2017
  • 21-12-2017
  • 20-12-2017
  • 19-12-2017
  • 18-12-2017
  • 17-12-2017
  • 16-12-2017
  • 15-12-2017
  • 14-12-2017
  • 13-12-2017
  • 12-12-2017
  • 11-12-2017
  • 10-12-2017
  • 09-12-2017
  • 08-12-2017
  • 07-12-2017
  • 06-12-2017
  • 05-12-2017
  • 04-12-2017
  • 03-12-2017
  • 02-12-2017
  • 01-12-2017
  • 30-11-2017
  • 29-11-2017
  • 28-11-2017
  • 27-11-2017
  • 26-11-2017
  • 25-11-2017
  • 24-11-2017
  • 23-11-2017
  • 22-11-2017
  • 21-11-2017
  • 20-11-2017
  • 19-11-2017
  • 18-11-2017
  • 17-11-2017
  • 16-11-2017
  • 15-11-2017
  • 14-11-2017
  • 13-11-2017
  • 12-11-2017
  • 11-11-2017
  • 10-11-2017
  • 09-11-2017
  • 08-11-2017
  • 07-11-2017
  • 06-11-2017
  • 05-11-2017
  • 04-11-2017
  • 03-11-2017
  • 02-11-2017
  • 01-11-2017
  • 31-10-2017
  • 30-10-2017
  • 29-10-2017
  • 28-10-2017
  • 27-10-2017
  • 26-10-2017
  • 25-10-2017
  • 24-10-2017
  • 23-10-2017
  • 22-10-2017
  • 21-10-2017
  • 20-10-2017
  • 19-10-2017
  • 18-10-2017
  • 17-10-2017
  • 16-10-2017
  • 15-10-2017
  • 14-10-2017
  • 13-10-2017
  • 12-10-2017
  • 11-10-2017
  • 10-10-2017
  • 09-10-2017
  • 08-10-2017
  • 07-10-2017
  • 06-10-2017
  • 05-10-2017
  • 04-10-2017
  • 03-10-2017
  • 02-10-2017
  • 01-10-2017
  • 30-09-2017
  • 29-09-2017
  • 28-09-2017
  • 27-09-2017
  • 26-09-2017
  • 25-09-2017
  • 24-09-2017
  • 23-09-2017
  • 22-09-2017
  • 21-09-2017
  • 20-09-2017
  • 19-09-2017
  • 18-09-2017
  • 17-09-2017
  • 16-09-2017
  • 15-09-2017
  • 14-09-2017
  • 13-09-2017
  • 12-09-2017
  • 11-09-2017
  • 10-09-2017
  • 09-09-2017
  • 08-09-2017
  • 07-09-2017
  • 06-09-2017
  • 05-09-2017
  • 04-09-2017
  • 03-09-2017
  • 02-09-2017
  • 01-09-2017
  • 31-08-2017
  • 30-08-2017
  • 29-08-2017
  • 28-08-2017
  • 27-08-2017
  • 26-08-2017
  • 25-08-2017
  • 24-08-2017
  • 23-08-2017
  • 22-08-2017
  • 21-08-2017
  • 20-08-2017
  • 19-08-2017
  • 18-08-2017
  • 17-08-2017
  • 16-08-2017
  • 15-08-2017
  • 14-08-2017
  • 13-08-2017
  • 12-08-2017
  • 11-08-2017
  • 10-08-2017
  • 09-08-2017
  • 08-08-2017
  • 07-08-2017
  • 06-08-2017
  • 05-08-2017
  • 04-08-2017
  • 03-08-2017
  • 02-08-2017
  • 01-08-2017
  • 31-07-2017
  • 30-07-2017
  • 29-07-2017
  • 28-07-2017
  • 27-07-2017
  • 26-07-2017
  • 25-07-2017
  • 24-07-2017
  • 23-07-2017
  • 22-07-2017
  • 21-07-2017
  • 20-07-2017
  • 19-07-2017
  • 18-07-2017
  • 17-07-2017
  • 16-07-2017
  • 15-07-2017
  • 14-07-2017
  • 13-07-2017
  • 12-07-2017
  • 11-07-2017
  • 10-07-2017
  • 09-07-2017
  • 08-07-2017
  • 07-07-2017
  • 06-07-2017
  • 05-07-2017
  • 04-07-2017
  • 03-07-2017
  • 02-07-2017
  • 01-07-2017
  • 30-06-2017
  • 29-06-2017
  • 28-06-2017
  • 27-06-2017
  • 26-06-2017
  • 25-06-2017
  • 24-06-2017
  • 23-06-2017
  • 22-06-2017
  • 21-06-2017
  • 20-06-2017
  • 19-06-2017
  • 18-06-2017
  • 17-06-2017
  • 16-06-2017
  • 15-06-2017
  • 14-06-2017
  • 13-06-2017
  • 12-06-2017
  • 11-06-2017
  • 10-06-2017
  • 09-06-2017
  • 08-06-2017
  • 07-06-2017
  • 06-06-2017
  • 05-06-2017
  • 04-06-2017
  • 03-06-2017
  • 02-06-2017
  • 01-06-2017
  • 31-05-2017
  • 30-05-2017
  • 29-05-2017
  • 28-05-2017
  • 27-05-2017
  • 26-05-2017
  • 25-05-2017
  • 24-05-2017
  • 23-05-2017
  • 22-05-2017
  • 21-05-2017
  • 20-05-2017
  • 19-05-2017
  • 18-05-2017
  • 17-05-2017
  • 16-05-2017
  • 15-05-2017
  • 14-05-2017
  • 13-05-2017
  • 12-05-2017
  • 11-05-2017
  • 10-05-2017
  • 09-05-2017
  • 08-05-2017
  • 07-05-2017
  • 06-05-2017
  • 05-05-2017
  • 04-05-2017
  • 03-05-2017
  • 02-05-2017
  • 01-05-2017
  • 30-04-2017
  • 29-04-2017
  • 28-04-2017
  • 27-04-2017
  • 26-04-2017
  • 25-04-2017
  • 24-04-2017
  • 23-04-2017
  • 22-04-2017
  • 21-04-2017
  • 20-04-2017
  • 19-04-2017
  • 18-04-2017
  • 17-04-2017
  • 16-04-2017
  • 15-04-2017
  • 14-04-2017
  • 13-04-2017
  • 12-04-2017
  • 11-04-2017
  • 10-04-2017
  • 09-04-2017
  • 08-04-2017
  • 07-04-2017
  • 06-04-2017
  • 05-04-2017
  • 04-04-2017
  • 03-04-2017
  • 02-04-2017
  • 01-04-2017
  • 31-03-2017
  • 30-03-2017
  • 29-03-2017
  • 28-03-2017
  • 27-03-2017
  • 26-03-2017
  • 25-03-2017
  • 24-03-2017
  • 23-03-2017
  • 22-03-2017
  • 21-03-2017
  • 20-03-2017
  • 19-03-2017
  • 18-03-2017
  • 17-03-2017
  • 16-03-2017
  • 15-03-2017
  • 14-03-2017
  • 13-03-2017
  • 12-03-2017
  • 11-03-2017
  • 10-03-2017
  • 09-03-2017
  • 08-03-2017
  • 07-03-2017
  • 06-03-2017
  • 05-03-2017
  • 04-03-2017
  • 03-03-2017
  • 02-03-2017
  • 01-03-2017
  • 28-02-2017
  • 27-02-2017
  • 26-02-2017
  • 25-02-2017
  • 24-02-2017
  • 23-02-2017
  • 22-02-2017
  • 21-02-2017
  • 20-02-2017
  • 19-02-2017
  • 18-02-2017
  • 17-02-2017
  • 16-02-2017
  • 15-02-2017
  • 14-02-2017
  • 13-02-2017
  • 12-02-2017
  • 11-02-2017
  • 10-02-2017
  • 09-02-2017
  • 08-02-2017
  • 07-02-2017
  • 06-02-2017
  • 05-02-2017
  • 04-02-2017
  • 03-02-2017
  • 02-02-2017
  • 01-02-2017
  • 31-01-2017
  • 30-01-2017
  • 29-01-2017
  • 28-01-2017
  • 27-01-2017
  • 26-01-2017
  • 25-01-2017
  • 24-01-2017
  • 23-01-2017
  • 22-01-2017
  • 21-01-2017
  • 20-01-2017
  • 19-01-2017
  • 18-01-2017
  • 17-01-2017
  • 16-01-2017
  • 15-01-2017
  • 14-01-2017
  • 13-01-2017
  • 12-01-2017
  • 11-01-2017
  • 10-01-2017
  • 09-01-2017
  • 08-01-2017
  • 07-01-2017
  • 06-01-2017
  • 05-01-2017
  • 04-01-2017
  • 03-01-2017
  • 02-01-2017
  • 01-01-2017
  • 31-12-2016
  • 30-12-2016
  • 29-12-2016
  • 28-12-2016
  • 27-12-2016
  • 26-12-2016
  • 25-12-2016
  • 24-12-2016
  • 23-12-2016
  • 22-12-2016
  • 21-12-2016
  • 20-12-2016
  • 19-12-2016
  • 18-12-2016
  • 17-12-2016
  • 16-12-2016
  • 15-12-2016
  • 14-12-2016
  • 13-12-2016
  • 12-12-2016
  • 11-12-2016
  • 10-12-2016
  • 09-12-2016
  • 08-12-2016
  • 07-12-2016
  • 06-12-2016
  • 05-12-2016
  • 04-12-2016
  • 03-12-2016
  • 02-12-2016
  • 01-12-2016
  • 30-11-2016
  • 29-11-2016
  • 28-11-2016
  • 27-11-2016
  • 26-11-2016
  • 25-11-2016
  • 24-11-2016
  • 23-11-2016
  • 22-11-2016
  • 21-11-2016
  • 20-11-2016
  • 19-11-2016
  • 18-11-2016
  • 17-11-2016
  • 16-11-2016
  • 15-11-2016
  • 14-11-2016
  • 13-11-2016
  • 12-11-2016
  • 11-11-2016
  • 10-11-2016
  • 09-11-2016
  • 08-11-2016
  • 07-11-2016
  • 06-11-2016
  • 05-11-2016
  • 04-11-2016
  • 03-11-2016
  • 02-11-2016
  • 01-11-2016
  • 31-10-2016
  • 30-10-2016
  • 29-10-2016
  • 28-10-2016
  • 27-10-2016
  • 26-10-2016
  • 25-10-2016
  • 24-10-2016
  • 23-10-2016
  • 22-10-2016
  • 21-10-2016
  • 20-10-2016
  • 19-10-2016
  • 18-10-2016
  • 17-10-2016
  • 16-10-2016
  • 15-10-2016
  • 14-10-2016
  • 13-10-2016
  • 12-10-2016
  • 11-10-2016
  • 10-10-2016
  • 09-10-2016
  • 08-10-2016
  • 07-10-2016
  • 06-10-2016
  • 05-10-2016
  • 04-10-2016
  • 03-10-2016
  • 02-10-2016
  • 01-10-2016
  • 30-09-2016
  • 29-09-2016
  • 28-09-2016
  • 27-09-2016
  • 26-09-2016
  • 25-09-2016
  • 24-09-2016
  • 23-09-2016
  • 22-09-2016
  • 21-09-2016
  • 20-09-2016
  • 19-09-2016
  • 18-09-2016
  • 17-09-2016
  • 16-09-2016
  • 15-09-2016
  • 14-09-2016
  • 13-09-2016
  • 12-09-2016
  • 11-09-2016
  • 10-09-2016
  • 09-09-2016
  • 08-09-2016
  • 07-09-2016
  • 06-09-2016
  • 05-09-2016
  • 04-09-2016
  • 03-09-2016
  • 02-09-2016
  • 01-09-2016
  • 31-08-2016
  • 30-08-2016
  • 29-08-2016
  • 28-08-2016
  • 27-08-2016
  • 26-08-2016
  • 25-08-2016
  • 24-08-2016
  • 23-08-2016
  • 22-08-2016
  • 21-08-2016
  • 20-08-2016
  • 19-08-2016
  • 18-08-2016
  • 17-08-2016
  • 16-08-2016
  • 15-08-2016
  • 14-08-2016
  • 13-08-2016
  • 12-08-2016
  • 11-08-2016
  • 10-08-2016
  • 09-08-2016
  • 08-08-2016
  • 07-08-2016
  • 06-08-2016
  • 05-08-2016
  • 04-08-2016
  • 03-08-2016
  • 02-08-2016
  • 01-08-2016
  • 31-07-2016
  • 30-07-2016
  • 29-07-2016
  • 28-07-2016
  • 27-07-2016
  • 26-07-2016
  • 25-07-2016
  • 24-07-2016
  • 23-07-2016
  • 22-07-2016
  • 21-07-2016
  • 20-07-2016
  • 19-07-2016
  • 18-07-2016
  • 17-07-2016
  • 16-07-2016
  • 15-07-2016
  • 14-07-2016
  • 13-07-2016
  • 12-07-2016
  • 11-07-2016
  • 10-07-2016
  • 09-07-2016
  • 08-07-2016
  • 07-07-2016
  • 06-07-2016
  • 05-07-2016
  • 04-07-2016
  • 03-07-2016
  • 02-07-2016
  • 01-07-2016
  • 30-06-2016
  • 29-06-2016
  • 28-06-2016
  • 27-06-2016
  • 26-06-2016
  • 25-06-2016
  • 24-06-2016
  • 23-06-2016
  • 22-06-2016
  • 21-06-2016
  • 20-06-2016
  • 19-06-2016
  • 18-06-2016
  • 17-06-2016
  • 16-06-2016
  • 15-06-2016
  • 14-06-2016
  • 13-06-2016
  • 12-06-2016
  • 11-06-2016
  • 10-06-2016
  • 09-06-2016
  • 08-06-2016
  • 07-06-2016
  • 06-06-2016
  • 05-06-2016
  • 04-06-2016
  • 03-06-2016
  • 02-06-2016
  • 01-06-2016
  • 31-05-2016
  • 30-05-2016
  • 29-05-2016
  • 28-05-2016
  • 27-05-2016
  • 26-05-2016
  • 25-05-2016
  • 24-05-2016
  • 23-05-2016
  • 22-05-2016
  • 21-05-2016
  • 20-05-2016
  • 19-05-2016
  • 18-05-2016
  • 17-05-2016
  • 16-05-2016
  • 15-05-2016
  • 14-05-2016
  • 13-05-2016
  • 12-05-2016
  • 11-05-2016
  • 10-05-2016
  • 09-05-2016
  • 08-05-2016
  • 07-05-2016
  • 06-05-2016
  • 05-05-2016
  • 04-05-2016
  • 03-05-2016
  • 02-05-2016
  • 01-05-2016
  • 30-04-2016
  • 29-04-2016
  • 28-04-2016
  • 27-04-2016
  • 26-04-2016
  • 25-04-2016
  • 24-04-2016
  • 23-04-2016
  • 22-04-2016
  • 21-04-2016
  • 20-04-2016
  • 19-04-2016
  • 18-04-2016
  • 17-04-2016
  • 16-04-2016
  • 15-04-2016
  • 14-04-2016
  • 13-04-2016
  • 12-04-2016
  • 11-04-2016
  • 10-04-2016
  • 09-04-2016
  • 08-04-2016
  • 07-04-2016
  • 06-04-2016
  • 05-04-2016
  • 04-04-2016
  • 03-04-2016
  • 02-04-2016
  • 01-04-2016
  • 31-03-2016
  • 30-03-2016
  • 29-03-2016
  • 28-03-2016
  • 27-03-2016
  • 26-03-2016
  • 25-03-2016
  • 24-03-2016
  • 23-03-2016
  • 22-03-2016
  • 21-03-2016
  • 20-03-2016
  • 19-03-2016
  • 18-03-2016
  • 17-03-2016
  • 16-03-2016
  • 15-03-2016
  • 14-03-2016
  • 13-03-2016
  • 12-03-2016
  • 11-03-2016
  • 10-03-2016
  • 09-03-2016
  • 08-03-2016
  • 07-03-2016
  • 06-03-2016
  • 05-03-2016
  • 04-03-2016
  • 03-03-2016
  • 02-03-2016
  • 01-03-2016
  • 29-02-2016
  • 28-02-2016
  • 27-02-2016
  • 26-02-2016
  • 25-02-2016
  • 24-02-2016
  • 23-02-2016
  • 22-02-2016
  • 21-02-2016
  • 20-02-2016
  • 19-02-2016
  • 18-02-2016
  • 17-02-2016
  • 16-02-2016
  • 15-02-2016
  • 14-02-2016
  • 13-02-2016
  • 12-02-2016
  • 11-02-2016
  • 10-02-2016
  • 09-02-2016
  • 08-02-2016
  • 07-02-2016
  • 06-02-2016
  • 05-02-2016
  • 04-02-2016
  • 03-02-2016
  • 02-02-2016
  • 01-02-2016
  • 31-01-2016
  • 30-01-2016
  • 29-01-2016
  • 28-01-2016
  • 27-01-2016
  • 26-01-2016
  • 25-01-2016
  • 24-01-2016
  • 23-01-2016
  • 22-01-2016
  • 21-01-2016
  • 20-01-2016
  • 19-01-2016
  • 18-01-2016
  • 17-01-2016
  • 16-01-2016
  • 15-01-2016
  • 14-01-2016
  • 13-01-2016
  • 12-01-2016
  • 11-01-2016
  • 10-01-2016
  • 09-01-2016
  • 08-01-2016
  • 07-01-2016
  • 06-01-2016
  • 05-01-2016
  • 04-01-2016
  • 03-01-2016
  • 02-01-2016
  • 01-01-2016
  • 31-12-2015
  • 30-12-2015
  • 29-12-2015
  • 28-12-2015
  • 27-12-2015
  • 26-12-2015
  • 25-12-2015
  • 24-12-2015
  • 23-12-2015
  • 22-12-2015
  • 21-12-2015
  • 20-12-2015
  • 19-12-2015
  • 18-12-2015
  • 17-12-2015
  • 16-12-2015
  • 15-12-2015
  • 14-12-2015
  • 13-12-2015
  • 12-12-2015
  • 11-12-2015
  • 10-12-2015
  • 09-12-2015
  • 08-12-2015
  • 07-12-2015
  • 06-12-2015
  • 05-12-2015
  • 04-12-2015
  • 03-12-2015
  • 02-12-2015
  • 01-12-2015
  • 30-11-2015
  • 29-11-2015
  • 28-11-2015
  • 27-11-2015
  • 26-11-2015
  • 25-11-2015
  • 24-11-2015
  • 23-11-2015
  • 22-11-2015
  • 21-11-2015
  • 20-11-2015
  • 19-11-2015
  • 18-11-2015
  • 17-11-2015
  • 16-11-2015
  • 15-11-2015
  • 14-11-2015
  • 13-11-2015
  • 12-11-2015
  • 11-11-2015
  • 10-11-2015
  • 09-11-2015
  • 08-11-2015
  • 07-11-2015
  • 06-11-2015
  • 05-11-2015
  • 04-11-2015
  • 03-11-2015
  • 02-11-2015
  • 01-11-2015
  • 31-10-2015
  • 30-10-2015
  • 29-10-2015
  • 28-10-2015
  • 27-10-2015
  • 26-10-2015
  • 25-10-2015
  • 24-10-2015
  • 23-10-2015
  • 22-10-2015
  • 21-10-2015
  • 20-10-2015
  • 19-10-2015
  • 18-10-2015
  • 17-10-2015
  • 16-10-2015
  • 15-10-2015
  • 14-10-2015
  • 13-10-2015
  • 12-10-2015
  • 11-10-2015
  • 10-10-2015
  • 09-10-2015
  • 08-10-2015
  • 07-10-2015
  • 06-10-2015
  • 05-10-2015
  • 04-10-2015
  • 03-10-2015
  • 02-10-2015
  • 01-10-2015
  • 30-09-2015
  • 29-09-2015
  • 28-09-2015
  • 27-09-2015
  • 26-09-2015
  • 25-09-2015
  • 24-09-2015
  • 23-09-2015
  • 22-09-2015
  • 21-09-2015
  • 20-09-2015
  • 19-09-2015
  • 18-09-2015
  • 17-09-2015
  • 16-09-2015
  • 15-09-2015
  • 14-09-2015
  • 13-09-2015
  • 12-09-2015
  • 11-09-2015
  • 10-09-2015
  • 09-09-2015
  • 08-09-2015
  • 07-09-2015
  • 06-09-2015
  • 05-09-2015
  • 04-09-2015
  • 03-09-2015
  • 02-09-2015
  • 01-09-2015
  • 31-08-2015
  • 30-08-2015
  • 29-08-2015
  • 28-08-2015
  • 27-08-2015
  • 26-08-2015
  • 25-08-2015
  • 24-08-2015
  • 23-08-2015
  • 22-08-2015
  • 21-08-2015
  • 20-08-2015
  • 19-08-2015
  • 18-08-2015
  • 17-08-2015
  • 16-08-2015
  • 15-08-2015
  • 14-08-2015
  • 13-08-2015
  • 12-08-2015
  • 11-08-2015
  • 10-08-2015
  • 09-08-2015
  • 08-08-2015
  • 07-08-2015
  • 06-08-2015
  • 05-08-2015
  • 04-08-2015
  • 03-08-2015
  • 02-08-2015
  • 01-08-2015
  • 31-07-2015
  • 30-07-2015
  • 29-07-2015
  • 28-07-2015
  • 27-07-2015
  • 26-07-2015
  • 25-07-2015
  • 24-07-2015
  • 23-07-2015
  • 22-07-2015
  • 21-07-2015
  • 20-07-2015
  • 19-07-2015
  • 18-07-2015
  • 17-07-2015
  • 16-07-2015
  • 15-07-2015
  • 14-07-2015
  • 13-07-2015
  • 12-07-2015
  • 11-07-2015
  • 10-07-2015
  • 09-07-2015
  • 08-07-2015
  • 07-07-2015
  • 06-07-2015
  • 05-07-2015
  • 04-07-2015
  • 03-07-2015
  • 02-07-2015
  • 01-07-2015
  • 30-06-2015
  • 29-06-2015
  • 28-06-2015
  • 27-06-2015
  • 26-06-2015
  • 25-06-2015
  • 24-06-2015
  • 23-06-2015
  • 22-06-2015
  • 21-06-2015
  • 20-06-2015
  • 19-06-2015
  • 18-06-2015
  • 17-06-2015
  • 16-06-2015
  • 15-06-2015
  • 14-06-2015
  • 13-06-2015
  • 12-06-2015
  • 11-06-2015
  • 10-06-2015
  • 09-06-2015
  • 08-06-2015
  • 07-06-2015
  • 06-06-2015
  • 05-06-2015
  • 04-06-2015
  • 03-06-2015
  • 02-06-2015
  • 01-06-2015
  • 31-05-2015
  • 30-05-2015
  • 29-05-2015
  • 28-05-2015
  • 27-05-2015
  • 26-05-2015
  • 25-05-2015
  • 24-05-2015
  • 23-05-2015
  • 22-05-2015
  • 21-05-2015
  • 20-05-2015
  • 19-05-2015
  • 18-05-2015
  • 17-05-2015
  • 16-05-2015
  • 15-05-2015
  • 14-05-2015
  • 13-05-2015
  • 12-05-2015
  • 11-05-2015
  • 10-05-2015
  • 09-05-2015
  • 08-05-2015
  • 07-05-2015
  • 06-05-2015
  • 05-05-2015
  • 04-05-2015
  • 03-05-2015
  • 02-05-2015
  • 01-05-2015
  • 30-04-2015
  • 29-04-2015
  • 28-04-2015
  • 27-04-2015
  • 26-04-2015
  • 25-04-2015
  • 24-04-2015
  • 23-04-2015
  • 22-04-2015
  • 21-04-2015
  • 20-04-2015
  • 19-04-2015
  • 18-04-2015
  • 17-04-2015
  • 16-04-2015
  • 15-04-2015
  • 14-04-2015
  • 13-04-2015
  • 12-04-2015
  • 11-04-2015
  • 10-04-2015
  • 09-04-2015
  • 08-04-2015
  • 07-04-2015
  • 06-04-2015
  • 05-04-2015
  • 04-04-2015
  • 03-04-2015
  • 02-04-2015
  • 01-04-2015
  • 31-03-2015
  • 30-03-2015
  • 29-03-2015
  • 28-03-2015
  • 27-03-2015
  • 26-03-2015
  • 25-03-2015
  • 24-03-2015
  • 23-03-2015
  • 22-03-2015
  • 21-03-2015
  • 20-03-2015
  • 19-03-2015
  • 18-03-2015
  • 17-03-2015
  • 16-03-2015
  • 15-03-2015
  • 14-03-2015
  • 13-03-2015
  • 12-03-2015
  • 11-03-2015
  • 10-03-2015
  • 09-03-2015
  • 08-03-2015
  • 07-03-2015
  • 06-03-2015
  • 05-03-2015
  • 04-03-2015
  • 03-03-2015
  • 02-03-2015
  • 01-03-2015
  • 28-02-2015
  • 27-02-2015
  • 26-02-2015
  • 25-02-2015
  • 24-02-2015
  • 23-02-2015
  • 22-02-2015
  • 21-02-2015
  • 20-02-2015
  • 19-02-2015
  • 18-02-2015
  • 17-02-2015
  • 16-02-2015
  • 15-02-2015
  • 14-02-2015
  • 13-02-2015
  • 12-02-2015
  • 11-02-2015
  • 10-02-2015
  • 09-02-2015
  • 08-02-2015
  • 07-02-2015
  • 06-02-2015
  • 05-02-2015
  • 04-02-2015
  • 03-02-2015
  • 02-02-2015
  • 01-02-2015
  • 31-01-2015
  • 30-01-2015
  • 29-01-2015
  • 28-01-2015
  • 27-01-2015
  • 26-01-2015
  • 25-01-2015
  • 24-01-2015
  • 23-01-2015
  • 22-01-2015
  • 21-01-2015
  • 20-01-2015
  • 19-01-2015
  • 18-01-2015
  • 17-01-2015
  • 16-01-2015
  • 15-01-2015
  • 14-01-2015
  • 13-01-2015
  • 12-01-2015
  • 11-01-2015
  • 10-01-2015
  • 09-01-2015
  • 08-01-2015
  • 07-01-2015
  • 06-01-2015
  • 05-01-2015
  • 04-01-2015
  • 03-01-2015
  • 02-01-2015
  • 01-01-2015
  • 31-12-2014
  • 30-12-2014
  • 29-12-2014
  • 28-12-2014
  • 27-12-2014
  • 26-12-2014
  • 25-12-2014
  • 24-12-2014
  • 23-12-2014
  • 22-12-2014
  • 21-12-2014
  • 20-12-2014
  • 19-12-2014
  • 18-12-2014
  • 17-12-2014
  • 16-12-2014
  • 15-12-2014
  • 14-12-2014
  • 13-12-2014
  • 12-12-2014
  • 11-12-2014
  • 10-12-2014
  • 09-12-2014
  • 08-12-2014
  • 07-12-2014
  • 06-12-2014
  • 05-12-2014
  • 04-12-2014
  • 03-12-2014
  • 02-12-2014
  • 01-12-2014
  • 30-11-2014
  • 29-11-2014
  • 28-11-2014
  • 27-11-2014
  • 26-11-2014
  • 25-11-2014
  • 24-11-2014
  • 23-11-2014
  • 22-11-2014
  • 21-11-2014
  • 20-11-2014
  • 19-11-2014
  • 18-11-2014
  • 17-11-2014
  • 16-11-2014
  • 15-11-2014
  • 14-11-2014
  • 13-11-2014
  • 12-11-2014
  • 11-11-2014
  • 10-11-2014
  • 09-11-2014
  • 08-11-2014
  • 07-11-2014
  • 06-11-2014
  • 05-11-2014
  • 04-11-2014
  • 03-11-2014
  • 02-11-2014
  • 01-11-2014
  • 31-10-2014
  • 30-10-2014
  • 29-10-2014
  • 28-10-2014
  • 27-10-2014
  • 26-10-2014
  • 25-10-2014
  • 24-10-2014
  • 23-10-2014
  • 22-10-2014
  • 21-10-2014
  • 20-10-2014
  • 19-10-2014
  • 18-10-2014
  • 17-10-2014
  • 16-10-2014
  • 15-10-2014
  • 14-10-2014
  • 13-10-2014
  • 12-10-2014
  • 11-10-2014
  • 10-10-2014
  • 09-10-2014
  • 08-10-2014
  • 07-10-2014
  • 06-10-2014
  • 05-10-2014
  • 04-10-2014
  • 03-10-2014
  • 02-10-2014
  • 01-10-2014
  • 30-09-2014
  • 29-09-2014
  • 28-09-2014
  • 27-09-2014
  • 26-09-2014
  • 25-09-2014
  • 24-09-2014
  • 23-09-2014
  • 22-09-2014
  • 21-09-2014
  • 20-09-2014
  • 19-09-2014
  • 18-09-2014
  • 17-09-2014
  • 16-09-2014
  • 15-09-2014
  • 14-09-2014
  • 13-09-2014
  • 12-09-2014
  • 11-09-2014
  • 10-09-2014
  • 09-09-2014
  • 08-09-2014
  • 07-09-2014
  • 06-09-2014
  • 05-09-2014
  • 04-09-2014
  • 03-09-2014
  • 02-09-2014
  • 01-09-2014
  • 31-08-2014
  • 30-08-2014
  • 29-08-2014
  • 28-08-2014
  • 27-08-2014
  • 26-08-2014
  • 25-08-2014
  • 24-08-2014
  • 23-08-2014
  • 22-08-2014
  • 21-08-2014
  • 20-08-2014
  • 19-08-2014
  • 18-08-2014
  • 17-08-2014
  • 16-08-2014
  • 15-08-2014
  • 14-08-2014
  • 13-08-2014
  • 12-08-2014
  • 11-08-2014
  • 10-08-2014
  • 09-08-2014
  • 08-08-2014
  • 07-08-2014
  • 06-08-2014
  • 05-08-2014
  • 04-08-2014
  • 03-08-2014
  • 02-08-2014
  • 01-08-2014
  • 31-07-2014
  • 30-07-2014
  • 29-07-2014
  • 28-07-2014
  • 27-07-2014
  • 26-07-2014
  • 25-07-2014
  • 24-07-2014
  • 23-07-2014
  • 22-07-2014
  • 21-07-2014
  • 20-07-2014
  • 19-07-2014
  • 18-07-2014
  • 17-07-2014
  • 16-07-2014
  • 15-07-2014
  • 14-07-2014
  • 13-07-2014
  • 12-07-2014
  • 11-07-2014
  • 10-07-2014
  • 09-07-2014
  • 08-07-2014
  • 07-07-2014
  • 06-07-2014
  • 05-07-2014
  • 04-07-2014
  • 03-07-2014
  • 02-07-2014
  • 01-07-2014
  • 30-06-2014
  • 29-06-2014
  • 28-06-2014
  • 27-06-2014
  • 26-06-2014
  • 25-06-2014
  • 24-06-2014
  • 23-06-2014
  • 22-06-2014
  • 21-06-2014
  • 20-06-2014
  • 19-06-2014
  • 18-06-2014
  • 17-06-2014
  • 16-06-2014
  • 15-06-2014
  • 14-06-2014
  • 13-06-2014
  • 12-06-2014
  • 11-06-2014
  • 10-06-2014
  • 09-06-2014
  • 08-06-2014
  • 07-06-2014
  • 06-06-2014
  • 05-06-2014
  • 04-06-2014
  • 03-06-2014
  • 02-06-2014
  • 01-06-2014
  • 31-05-2014
  • 30-05-2014
  • 29-05-2014
  • 28-05-2014
  • 27-05-2014
  • 26-05-2014
  • 25-05-2014
  • 24-05-2014
  • 23-05-2014
  • 22-05-2014
  • 21-05-2014
  • 20-05-2014
  • 19-05-2014
  • 18-05-2014
  • 17-05-2014
  • 16-05-2014
  • 15-05-2014
  • 14-05-2014
  • 13-05-2014
  • 12-05-2014
  • 11-05-2014
  • 10-05-2014
  • 09-05-2014
  • 08-05-2014
  • 07-05-2014
  • 06-05-2014
  • 05-05-2014
  • 04-05-2014
  • 03-05-2014
  • 02-05-2014
  • 01-05-2014
  • 30-04-2014
  • 29-04-2014
  • 28-04-2014
  • 27-04-2014
  • 26-04-2014
  • 25-04-2014
  • 24-04-2014
  • 23-04-2014
  • 22-04-2014
  • 21-04-2014
  • 20-04-2014
  • 19-04-2014
  • 18-04-2014
  • 17-04-2014
  • 16-04-2014
  • 15-04-2014
  • 14-04-2014
  • 13-04-2014
  • 12-04-2014
  • 11-04-2014
  • 10-04-2014
  • 09-04-2014
  • 08-04-2014
  • 07-04-2014
  • 06-04-2014
  • 05-04-2014
  • 04-04-2014
  • 03-04-2014
  • 02-04-2014
  • 01-04-2014
  • 31-03-2014
  • 30-03-2014
  • 29-03-2014
  • 28-03-2014
  • 27-03-2014
  • 26-03-2014
  • 25-03-2014
  • 24-03-2014
  • 23-03-2014
  • 22-03-2014
  • 21-03-2014
  • 20-03-2014
  • 19-03-2014
  • 18-03-2014
  • 17-03-2014
  • 16-03-2014
  • 15-03-2014
  • 14-03-2014
  • 13-03-2014
  • 12-03-2014
  • 11-03-2014
  • 10-03-2014
  • 09-03-2014
  • 08-03-2014
  • 07-03-2014
  • 06-03-2014
  • 05-03-2014
  • 04-03-2014
  • 03-03-2014
  • 02-03-2014
  • 01-03-2014
  • 28-02-2014
  • 27-02-2014
  • 26-02-2014
  • 25-02-2014
  • 24-02-2014
  • 23-02-2014
  • 22-02-2014
  • 21-02-2014
  • 20-02-2014
  • 19-02-2014
  • 18-02-2014
  • 17-02-2014
  • 16-02-2014
  • 15-02-2014
  • 14-02-2014
  • 13-02-2014
  • 12-02-2014
  • 11-02-2014
  • 10-02-2014
  • 09-02-2014
  • 08-02-2014
  • 07-02-2014
  • 06-02-2014
  • 05-02-2014
  • 04-02-2014
  • 03-02-2014
  • 02-02-2014
  • 01-02-2014
  • 31-01-2014
  • 30-01-2014
  • 29-01-2014
  • 28-01-2014
  • 27-01-2014
  • 26-01-2014
  • 25-01-2014
  • 24-01-2014
  • 23-01-2014
  • 22-01-2014
  • 21-01-2014
  • 20-01-2014
  • 19-01-2014
  • 18-01-2014
  • 17-01-2014
  • 16-01-2014
  • 15-01-2014
  • 14-01-2014
  • 13-01-2014
  • 12-01-2014
  • 11-01-2014
  • 10-01-2014
  • 09-01-2014
  • 08-01-2014
  • 07-01-2014
  • 06-01-2014
  • 05-01-2014
  • 04-01-2014
  • 03-01-2014
  • 02-01-2014
  • 01-01-2014
  • 31-12-2013
  • 30-12-2013
  • 29-12-2013
  • 28-12-2013
  • 27-12-2013
  • 26-12-2013
  • 25-12-2013
  • 24-12-2013
  • 23-12-2013
  • 22-12-2013
  • 21-12-2013
  • 20-12-2013
  • 19-12-2013
  • 18-12-2013
  • 17-12-2013
  • 16-12-2013
  • 15-12-2013
  • 14-12-2013
  • 13-12-2013
  • 12-12-2013
  • 11-12-2013
  • 10-12-2013
  • 09-12-2013
  • 08-12-2013
  • 07-12-2013
  • 06-12-2013
  • 05-12-2013
  • 04-12-2013
  • 03-12-2013
  • 02-12-2013
  • 01-12-2013
  • 30-11-2013
  • 29-11-2013
  • 28-11-2013
  • 27-11-2013
  • 26-11-2013
  • 25-11-2013
  • 24-11-2013
  • 23-11-2013
  • 22-11-2013
  • 21-11-2013
  • 20-11-2013
  • 19-11-2013
  • 18-11-2013
  • 17-11-2013
  • 16-11-2013
  • 15-11-2013
  • 14-11-2013
  • 13-11-2013
  • 12-11-2013
  • 11-11-2013
  • 10-11-2013
  • 09-11-2013
  • 08-11-2013
  • 07-11-2013
  • 06-11-2013
  • 05-11-2013
  • 04-11-2013
  • 03-11-2013
  • 02-11-2013
  • 01-11-2013
  • 31-10-2013
  • 30-10-2013
  • 29-10-2013
  • 28-10-2013
  • 27-10-2013
  • 26-10-2013
  • 25-10-2013
  • 24-10-2013
  • 23-10-2013
  • 22-10-2013
  • 21-10-2013
  • 20-10-2013
  • 19-10-2013
  • 18-10-2013
  • 17-10-2013
  • 16-10-2013
  • 15-10-2013
  • 14-10-2013
  • 13-10-2013
  • 12-10-2013
  • 11-10-2013
  • 10-10-2013
  • 09-10-2013
  • 08-10-2013
  • 07-10-2013
  • 06-10-2013
  • 05-10-2013
  • 04-10-2013
  • 03-10-2013
  • 02-10-2013
  • 01-10-2013
  • 30-09-2013
  • 29-09-2013
  • 28-09-2013
  • 27-09-2013
  • 26-09-2013
  • 25-09-2013
  • 24-09-2013
  • 23-09-2013
  • 22-09-2013
  • 21-09-2013
  • 20-09-2013
  • 19-09-2013
  • 18-09-2013
  • 17-09-2013
  • 16-09-2013
  • 15-09-2013
  • 14-09-2013
  • 13-09-2013
  • 12-09-2013
  • 11-09-2013
  • 10-09-2013
  • 09-09-2013
  • 08-09-2013
  • 07-09-2013
  • 06-09-2013
  • 05-09-2013
  • 04-09-2013
  • 03-09-2013
  • 02-09-2013
  • 01-09-2013
  • 31-08-2013
  • 30-08-2013
  • 29-08-2013
  • 28-08-2013
  • 27-08-2013
  • 26-08-2013
  • 25-08-2013
  • 24-08-2013
  • 23-08-2013
  • 22-08-2013
  • 21-08-2013
  • 20-08-2013
  • 19-08-2013
  • 18-08-2013
  • 17-08-2013
  • 16-08-2013
  • 15-08-2013
  • 14-08-2013
  • 13-08-2013
  • 12-08-2013
  • 11-08-2013
  • 10-08-2013
  • 09-08-2013
  • 08-08-2013
  • 07-08-2013
  • 06-08-2013
  • 05-08-2013
  • 04-08-2013
  • 03-08-2013
  • 02-08-2013
  • 01-08-2013
  • 31-07-2013
  • 30-07-2013
  • 29-07-2013
  • 28-07-2013
  • 27-07-2013
  • 26-07-2013
  • 25-07-2013
  • 24-07-2013
  • 23-07-2013
  • 22-07-2013
  • 21-07-2013
  • 20-07-2013
  • 19-07-2013
  • 18-07-2013
  • 17-07-2013
  • 16-07-2013
  • 15-07-2013
  • 14-07-2013
  • 13-07-2013
  • 12-07-2013
  • 11-07-2013
  • 10-07-2013
  • 09-07-2013
  • 08-07-2013
  • 07-07-2013
  • 06-07-2013
  • 05-07-2013
  • 04-07-2013
  • 03-07-2013
  • 02-07-2013
  • 01-07-2013
  • 30-06-2013
  • 29-06-2013
  • 28-06-2013
  • 27-06-2013
  • 26-06-2013
  • 25-06-2013
  • 24-06-2013
  • 23-06-2013
  • 22-06-2013
  • 21-06-2013
  • 20-06-2013
  • 19-06-2013
  • 18-06-2013
  • 17-06-2013
  • 16-06-2013
  • 15-06-2013
  • 14-06-2013
  • 13-06-2013
  • 12-06-2013
  • 11-06-2013
  • 10-06-2013
  • 09-06-2013
  • 08-06-2013
  • 07-06-2013
  • 06-06-2013
  • 05-06-2013
  • 04-06-2013
  • 03-06-2013
  • 02-06-2013
  • 01-06-2013
  • 31-05-2013
  • 30-05-2013
  • 29-05-2013
  • 28-05-2013
  • 27-05-2013
  • 26-05-2013
  • 25-05-2013
  • 24-05-2013
  • 23-05-2013
  • 22-05-2013
  • 21-05-2013
  • 20-05-2013
  • 19-05-2013
  • 18-05-2013
  • 17-05-2013
  • 16-05-2013
  • 15-05-2013
  • 14-05-2013
  • 13-05-2013
  • 12-05-2013
  • 11-05-2013
  • 10-05-2013
  • 09-05-2013
  • 08-05-2013
  • 07-05-2013
  • 06-05-2013
  • 05-05-2013
  • 04-05-2013
  • 03-05-2013
  • 02-05-2013
  • 01-05-2013
  • 30-04-2013
  • 29-04-2013
  • 28-04-2013
  • 27-04-2013
  • 26-04-2013
  • 25-04-2013
  • 24-04-2013
  • 23-04-2013
  • 22-04-2013
  • 21-04-2013
  • 20-04-2013
  • 19-04-2013
  • 18-04-2013
  • 17-04-2013
  • 16-04-2013
  • 15-04-2013
  • 14-04-2013
  • 13-04-2013
  • 12-04-2013
  • 11-04-2013
  • 10-04-2013
  • 09-04-2013
  • 08-04-2013
  • 07-04-2013
  • 06-04-2013
  • 05-04-2013
  • 04-04-2013
  • 03-04-2013
  • 02-04-2013
  • 01-04-2013
  • 31-03-2013
  • 30-03-2013
  • 29-03-2013
  • 28-03-2013
  • 27-03-2013
  • 26-03-2013
  • 25-03-2013
  • 24-03-2013
  • 23-03-2013
  • 22-03-2013
  • 21-03-2013
  • 20-03-2013
  • 19-03-2013
  • 18-03-2013
  • 17-03-2013
  • 16-03-2013
  • 15-03-2013
  • 14-03-2013
  • 13-03-2013
  • 12-03-2013
  • 11-03-2013
  • 10-03-2013
  • 09-03-2013
  • 08-03-2013
  • 07-03-2013
  • 06-03-2013
  • 05-03-2013
  • 04-03-2013
  • 03-03-2013
  • 02-03-2013
  • 01-03-2013
  • 28-02-2013
  • 27-02-2013
  • 26-02-2013
  • 25-02-2013
  • 24-02-2013
  • 23-02-2013
  • 22-02-2013
  • 21-02-2013
  • 20-02-2013
  • 19-02-2013
  • 18-02-2013
  • 17-02-2013
  • 16-02-2013
  • 15-02-2013
  • 14-02-2013
  • 13-02-2013
  • 12-02-2013
  • 11-02-2013
  • 10-02-2013
  • 09-02-2013
  • 08-02-2013
  • 07-02-2013
  • 06-02-2013
  • 05-02-2013
  • 04-02-2013
  • 03-02-2013
  • 02-02-2013
  • 01-02-2013
  • 31-01-2013
  • 30-01-2013
  • 29-01-2013
  • 28-01-2013
  • 27-01-2013
  • 26-01-2013
  • 25-01-2013
  • 24-01-2013
  • 23-01-2013
  • 22-01-2013
  • 21-01-2013
  • 20-01-2013
  • 19-01-2013
  • 18-01-2013
  • 17-01-2013
  • 16-01-2013
  • 15-01-2013
  • 14-01-2013
  • 13-01-2013
  • 12-01-2013
  • 11-01-2013
  • 10-01-2013
  • 09-01-2013
  • 08-01-2013
  • 07-01-2013
  • 06-01-2013
  • 05-01-2013
  • 04-01-2013
  • 03-01-2013
  • 02-01-2013
  • 01-01-2013
  • 31-12-2012
  • 30-12-2012
  • 29-12-2012
  • 28-12-2012
  • 27-12-2012
  • 26-12-2012
  • 25-12-2012
  • 24-12-2012
  • 23-12-2012
  • 22-12-2012
  • 21-12-2012
  • 20-12-2012
  • 19-12-2012
  • 18-12-2012
  • 17-12-2012
  • 16-12-2012
  • 15-12-2012
  • 14-12-2012
  • 13-12-2012
  • 12-12-2012
  • 11-12-2012
  • 10-12-2012
  • 09-12-2012
  • 08-12-2012
  • 07-12-2012
  • 06-12-2012
  • 05-12-2012
  • 04-12-2012
  • 03-12-2012
  • 02-12-2012
  • 01-12-2012
  • 30-11-2012
  • 29-11-2012
  • 28-11-2012
  • 27-11-2012
  • 26-11-2012
  • 25-11-2012
  • 24-11-2012
  • 23-11-2012
  • 22-11-2012
  • 21-11-2012
  • 20-11-2012
  • 19-11-2012
  • 18-11-2012
  • 17-11-2012
  • 16-11-2012
  • 15-11-2012
  • 14-11-2012
  • 13-11-2012
  • 12-11-2012
  • 11-11-2012
  • 10-11-2012
  • 09-11-2012
  • 08-11-2012
  • 07-11-2012
  • 06-11-2012
  • 05-11-2012
  • 04-11-2012
  • 03-11-2012
  • 02-11-2012
  • 01-11-2012
  • 31-10-2012
  • 30-10-2012
  • 29-10-2012
  • 28-10-2012
  • 27-10-2012
  • 26-10-2012
  • 25-10-2012
  • 24-10-2012
  • 23-10-2012
  • 22-10-2012
  • 21-10-2012
  • 20-10-2012
  • 19-10-2012
  • 18-10-2012
  • 17-10-2012
  • 16-10-2012
  • 15-10-2012
  • 14-10-2012
  • 13-10-2012
  • 12-10-2012
  • 11-10-2012
  • 10-10-2012
  • 09-10-2012
  • 08-10-2012
  • 07-10-2012
  • 06-10-2012
  • 05-10-2012
  • 04-10-2012
  • 03-10-2012
  • 02-10-2012
  • 01-10-2012
  • 30-09-2012
  • 29-09-2012
  • 28-09-2012
  • 27-09-2012
  • 26-09-2012
  • 25-09-2012
  • 24-09-2012
  • 23-09-2012
  • 22-09-2012
  • 21-09-2012
  • 20-09-2012
  • 19-09-2012
  • 18-09-2012
  • 17-09-2012
  • 16-09-2012
  • 15-09-2012
  • 14-09-2012
  • 13-09-2012
  • 12-09-2012
  • 11-09-2012
  • 10-09-2012
  • 09-09-2012
  • 08-09-2012
  • 07-09-2012
  • 06-09-2012
  • 05-09-2012
  • 04-09-2012
  • 03-09-2012
  • 02-09-2012
  • 01-09-2012
  • 31-08-2012
  • 30-08-2012
  • 29-08-2012
  • 28-08-2012
  • 27-08-2012
  • 26-08-2012
  • 25-08-2012
  • 24-08-2012
  • 23-08-2012
  • 22-08-2012
  • 21-08-2012
  • 20-08-2012
  • 19-08-2012
  • 18-08-2012
  • 17-08-2012
  • 16-08-2012
  • 15-08-2012
  • 14-08-2012
  • 13-08-2012
  • 12-08-2012
  • 11-08-2012
  • 10-08-2012
  • 09-08-2012
  • 08-08-2012
  • 07-08-2012
  • 06-08-2012
  • 05-08-2012
  • 04-08-2012
  • 03-08-2012
  • 02-08-2012
  • 01-08-2012
  • 31-07-2012
  • 30-07-2012
  • 29-07-2012
  • 28-07-2012
  • 27-07-2012
  • 26-07-2012
  • 25-07-2012
  • 24-07-2012
  • 23-07-2012
  • 22-07-2012
  • 21-07-2012
  • 20-07-2012
  • 19-07-2012
  • 18-07-2012
  • 17-07-2012
  • 16-07-2012
  • 15-07-2012
  • 14-07-2012
  • 13-07-2012
  • 12-07-2012
  • 11-07-2012
  • 10-07-2012
  • 09-07-2012
  • 08-07-2012
  • 07-07-2012
  • 06-07-2012
  • 05-07-2012
  • 04-07-2012
  • 03-07-2012
  • 02-07-2012
  • 01-07-2012
  • 30-06-2012
  • 29-06-2012
  • 28-06-2012
  • 27-06-2012
  • 26-06-2012
  • 25-06-2012
  • 24-06-2012
  • 23-06-2012
  • 22-06-2012
  • 21-06-2012
  • 20-06-2012
  • 19-06-2012
  • 18-06-2012
  • 17-06-2012
  • 16-06-2012
  • 15-06-2012
  • 14-06-2012
  • 13-06-2012
  • 12-06-2012
  • 11-06-2012
  • 10-06-2012
  • 09-06-2012
  • 08-06-2012
  • 07-06-2012
  • 06-06-2012
  • 05-06-2012
  • 04-06-2012
  • 03-06-2012
  • 02-06-2012
  • 01-06-2012
  • 31-05-2012
  • 30-05-2012
  • 29-05-2012
  • 28-05-2012
  • 27-05-2012
  • 26-05-2012
  • 25-05-2012
  • 24-05-2012
  • 23-05-2012
  • 22-05-2012
  • 21-05-2012
  • 20-05-2012
  • 19-05-2012
  • 18-05-2012
  • 17-05-2012
  • 16-05-2012
  • 15-05-2012
  • 14-05-2012
  • 13-05-2012
  • 12-05-2012
  • 11-05-2012
  • 10-05-2012
  • 09-05-2012
  • 08-05-2012
  • 07-05-2012
  • 06-05-2012
  • 05-05-2012
  • 04-05-2012
  • 03-05-2012
  • 02-05-2012
  • 01-05-2012
  • 30-04-2012
  • 29-04-2012
  • 28-04-2012
  • 27-04-2012
  • 26-04-2012
  • 25-04-2012
  • 24-04-2012
  • 23-04-2012
  • 22-04-2012
  • 21-04-2012
  • 20-04-2012
  • 19-04-2012
  • 18-04-2012
  • 17-04-2012
  • 16-04-2012
  • 15-04-2012
  • 14-04-2012
  • 13-04-2012
  • 12-04-2012
  • 11-04-2012
  • 10-04-2012
  • 09-04-2012
  • 08-04-2012
  • 07-04-2012
  • 06-04-2012
  • 05-04-2012
  • 04-04-2012
  • 03-04-2012
  • 02-04-2012
  • 01-04-2012
  • 31-03-2012
  • 30-03-2012
  • 29-03-2012
  • 28-03-2012
  • 27-03-2012
  • 26-03-2012
  • 25-03-2012
  • 24-03-2012
  • 23-03-2012
  • 22-03-2012
  • 21-03-2012
  • 20-03-2012
  • 19-03-2012
  • 18-03-2012
  • 17-03-2012
  • 16-03-2012
  • 15-03-2012
  • 14-03-2012
  • 13-03-2012
  • 12-03-2012
  • 11-03-2012
  • 10-03-2012
  • 09-03-2012
  • 08-03-2012
  • 07-03-2012
  • 06-03-2012
  • 05-03-2012
  • 04-03-2012
  • 03-03-2012
  • 02-03-2012
  • 01-03-2012
  • 29-02-2012
  • 28-02-2012
  • 27-02-2012
  • 26-02-2012
  • 25-02-2012
  • 24-02-2012
  • 23-02-2012
  • 22-02-2012
  • 21-02-2012
  • 20-02-2012
  • 19-02-2012
  • 18-02-2012
  • 17-02-2012
  • 16-02-2012
  • 15-02-2012
  • 14-02-2012
  • 13-02-2012
  • 12-02-2012
  • 11-02-2012
  • 10-02-2012
  • 09-02-2012
  • 08-02-2012
  • 07-02-2012
  • 06-02-2012
  • 05-02-2012
  • 04-02-2012
  • 03-02-2012
  • 02-02-2012
  • 01-02-2012
  • 31-01-2012
  • 30-01-2012
  • 29-01-2012
  • 28-01-2012
  • 27-01-2012
  • 26-01-2012
  • 25-01-2012
  • 24-01-2012
  • 23-01-2012
  • 22-01-2012
  • 21-01-2012
  • 20-01-2012
  • 19-01-2012
  • 18-01-2012
  • 17-01-2012
  • 16-01-2012
  • 15-01-2012
  • 14-01-2012
  • 13-01-2012
  • 12-01-2012
  • 11-01-2012
  • 10-01-2012
  • 09-01-2012
  • 08-01-2012
  • 07-01-2012
  • 06-01-2012
  • 05-01-2012
  • 04-01-2012
  • 03-01-2012
  • 02-01-2012
  • 01-01-2012
  • 31-12-2011
  • 30-12-2011
  • 29-12-2011
  • 28-12-2011
  • 27-12-2011
  • 26-12-2011
  • 25-12-2011
  • 24-12-2011
  • 23-12-2011
  • 22-12-2011
  • 21-12-2011
  • 20-12-2011
  • 19-12-2011
  • 18-12-2011
  • 17-12-2011
  • 16-12-2011
  • 15-12-2011
  • 14-12-2011
  • 13-12-2011
  • 12-12-2011
  • 11-12-2011
  • 10-12-2011
  • 09-12-2011
  • 08-12-2011
  • 07-12-2011
  • 06-12-2011
  • 05-12-2011
  • 04-12-2011
  • 03-12-2011
  • 02-12-2011
  • 01-12-2011
  • 30-11-2011
  • 29-11-2011
  • 28-11-2011
  • 27-11-2011
  • 26-11-2011
  • 25-11-2011
  • 24-11-2011
  • 23-11-2011
  • 22-11-2011
  • 21-11-2011
  • 20-11-2011
  • 19-11-2011
  • 18-11-2011
  • 17-11-2011
  • 16-11-2011
  • 15-11-2011
  • 14-11-2011
  • 13-11-2011
  • 12-11-2011
  • 11-11-2011
  • 10-11-2011
  • 09-11-2011
  • 08-11-2011
  • 07-11-2011
  • 06-11-2011
  • 05-11-2011
  • 04-11-2011
  • 03-11-2011
  • 02-11-2011
  • 01-11-2011
  • 31-10-2011
  • 30-10-2011
  • 29-10-2011
  • 28-10-2011
  • 27-10-2011
  • 26-10-2011
  • 25-10-2011
  • 24-10-2011
  • 23-10-2011
  • 22-10-2011
  • 21-10-2011
  • 20-10-2011
  • 19-10-2011
  • 18-10-2011
  • 17-10-2011
  • 16-10-2011
  • 15-10-2011
  • 14-10-2011
  • 13-10-2011
  • 12-10-2011
  • 11-10-2011
  • 10-10-2011
  • 09-10-2011
  • 08-10-2011
  • 07-10-2011
  • 06-10-2011
  • 05-10-2011
  • 04-10-2011
  • 03-10-2011
  • 02-10-2011
  • 01-10-2011
  • 30-09-2011
  • 29-09-2011
  • 28-09-2011
  • 27-09-2011
  • 26-09-2011
  • 25-09-2011
  • 24-09-2011
  • 23-09-2011
  • 22-09-2011
  • 21-09-2011
  • 20-09-2011
  • 19-09-2011
  • 18-09-2011
  • 17-09-2011
  • 16-09-2011
  • 15-09-2011
  • 14-09-2011
  • 13-09-2011
  • 12-09-2011
  • 11-09-2011
  • 10-09-2011
  • 09-09-2011
  • 08-09-2011
  • 07-09-2011
  • 06-09-2011
  • 05-09-2011
  • 04-09-2011
  • 03-09-2011
  • 02-09-2011
  • 01-09-2011
  • 31-08-2011
  • 30-08-2011
  • 29-08-2011
  • 28-08-2011
  • 27-08-2011
  • 26-08-2011
  • 25-08-2011
  • 24-08-2011
  • 23-08-2011
  • 22-08-2011
  • 21-08-2011
  • 20-08-2011
  • 19-08-2011
  • 18-08-2011
  • 17-08-2011
  • 16-08-2011
  • 15-08-2011
  • 14-08-2011
  • 13-08-2011
  • 12-08-2011
  • 11-08-2011
  • 10-08-2011
  • 09-08-2011
  • 08-08-2011
  • 07-08-2011
  • 06-08-2011
  • 05-08-2011
  • 04-08-2011
  • 03-08-2011
  • 02-08-2011
  • 01-08-2011
  • 31-07-2011
  • 30-07-2011
  • 29-07-2011
  • 28-07-2011
  • 27-07-2011
  • 26-07-2011
  • 25-07-2011
  • 24-07-2011
  • 23-07-2011
  • 22-07-2011
  • 21-07-2011
  • 20-07-2011
  • 19-07-2011
  • 18-07-2011
  • 17-07-2011
  • 16-07-2011
  • 15-07-2011
  • 14-07-2011
  • 13-07-2011
  • 12-07-2011
  • 11-07-2011
  • 10-07-2011
  • 09-07-2011
  • 08-07-2011
  • 07-07-2011
  • 06-07-2011
  • 05-07-2011
  • 04-07-2011
  • 03-07-2011
  • 02-07-2011
  • 01-07-2011
  • 30-06-2011
  • 29-06-2011
  • 28-06-2011
  • 27-06-2011
  • 26-06-2011
  • 25-06-2011
  • 24-06-2011
  • 23-06-2011
  • 22-06-2011
  • 21-06-2011
  • 20-06-2011
  • 19-06-2011
  • 18-06-2011
  • 17-06-2011
  • 16-06-2011
  • 15-06-2011
  • 14-06-2011
  • 13-06-2011
  • 12-06-2011
  • 11-06-2011
  • 10-06-2011
  • 09-06-2011
  • 08-06-2011
  • 07-06-2011
  • 06-06-2011
  • 05-06-2011
  • 04-06-2011
  • 03-06-2011
  • 02-06-2011
  • 01-06-2011
  • 31-05-2011
  • 30-05-2011
  • 29-05-2011
  • 28-05-2011
  • 27-05-2011
  • 26-05-2011
  • 25-05-2011
  • 24-05-2011
  • 23-05-2011
  • 22-05-2011
  • 21-05-2011
  • 20-05-2011
  • 19-05-2011
  • 18-05-2011
  • 17-05-2011
  • 16-05-2011
  • 15-05-2011
  • 14-05-2011
  • 13-05-2011
  • 12-05-2011
  • 11-05-2011
  • 10-05-2011
  • 09-05-2011
  • 08-05-2011
  • 07-05-2011
  • 06-05-2011
  • 05-05-2011
  • 04-05-2011
  • 03-05-2011
  • 02-05-2011
  • 01-05-2011
  • 30-04-2011
  • 29-04-2011
  • 28-04-2011
  • 27-04-2011
  • 26-04-2011
  • 25-04-2011
  • 24-04-2011
  • 23-04-2011
  • 22-04-2011
  • 21-04-2011
  • 20-04-2011
  • 19-04-2011
  • 18-04-2011
  • 17-04-2011
  • 16-04-2011
  • 15-04-2011
  • 14-04-2011
  • 13-04-2011
  • 12-04-2011
  • 11-04-2011
  • 10-04-2011
  • 09-04-2011
  • 08-04-2011
  • 07-04-2011
  • 06-04-2011
  • 05-04-2011
  • 04-04-2011
  • 03-04-2011
  • 02-04-2011
  • 01-04-2011
  • 31-03-2011
  • 30-03-2011
  • 29-03-2011
  • 28-03-2011
  • 27-03-2011
  • 26-03-2011
  • 25-03-2011
  • 24-03-2011
  • 23-03-2011
  • 22-03-2011
  • 21-03-2011
  • 20-03-2011
  • 19-03-2011
  • 18-03-2011
  • 17-03-2011
  • 16-03-2011
  • 15-03-2011
  • 14-03-2011
  • 13-03-2011
  • 12-03-2011
  • 11-03-2011
  • 10-03-2011
  • 09-03-2011
  • 08-03-2011
  • 07-03-2011
  • 06-03-2011
  • 05-03-2011
  • 04-03-2011
  • 03-03-2011
  • 02-03-2011
  • 01-03-2011
  • 28-02-2011
  • 27-02-2011
  • 26-02-2011
  • 25-02-2011
  • 24-02-2011
  • 23-02-2011
  • 22-02-2011
  • 21-02-2011
  • 20-02-2011
  • 19-02-2011
  • 18-02-2011
  • 17-02-2011
  • 16-02-2011
  • 15-02-2011
  • 14-02-2011
  • 13-02-2011
  • 12-02-2011
  • 11-02-2011
  • 10-02-2011
  • 09-02-2011
  • 08-02-2011
  • 07-02-2011
  • 06-02-2011
  • 05-02-2011
  • 04-02-2011
  • 03-02-2011
  • 02-02-2011
  • 01-02-2011
  • 31-01-2011
  • 30-01-2011
  • 29-01-2011
  • 28-01-2011
  • 27-01-2011
  • 26-01-2011
  • 25-01-2011
  • 24-01-2011
  • 23-01-2011
  • 22-01-2011
  • 21-01-2011
  • 20-01-2011
  • 19-01-2011
  • 18-01-2011
  • 17-01-2011
  • 16-01-2011
  • 15-01-2011
  • 14-01-2011
  • 13-01-2011
  • 12-01-2011
  • 11-01-2011
  • 10-01-2011
  • 09-01-2011
  • 08-01-2011
  • 07-01-2011
  • 06-01-2011
  • 05-01-2011
  • 04-01-2011
  • 03-01-2011
  • 02-01-2011
  • 01-01-2011
  • 31-12-2010
  • 30-12-2010
  • 29-12-2010
  • 28-12-2010
  • 27-12-2010
  • 26-12-2010
  • 25-12-2010
  • 24-12-2010
  • 23-12-2010
  • 22-12-2010
  • 21-12-2010
  • 20-12-2010
  • 19-12-2010
  • 18-12-2010
  • 17-12-2010
  • 16-12-2010
  • 15-12-2010
  • 14-12-2010
  • 13-12-2010
  • 12-12-2010
  • 11-12-2010
  • 10-12-2010
  • 09-12-2010
  • 08-12-2010
  • 07-12-2010
  • 06-12-2010
  • 05-12-2010
  • 04-12-2010
  • 03-12-2010
  • 02-12-2010
  • 01-12-2010
  • 30-11-2010
  • 29-11-2010
  • 28-11-2010
  • 27-11-2010
  • 26-11-2010
  • 25-11-2010
  • 24-11-2010
  • 23-11-2010
  • 22-11-2010
  • 21-11-2010
  • 20-11-2010
  • 19-11-2010
  • 18-11-2010
  • 17-11-2010
  • 16-11-2010
  • 15-11-2010
  • 14-11-2010
  • 13-11-2010
  • 12-11-2010
  • 11-11-2010
  • 10-11-2010
  • 09-11-2010
  • 08-11-2010
  • 07-11-2010
  • 06-11-2010
  • 05-11-2010
  • 04-11-2010
  • 03-11-2010
  • 02-11-2010
  • 01-11-2010
  • 31-10-2010
  • 30-10-2010
  • 29-10-2010
  • 28-10-2010
  • 27-10-2010
  • 26-10-2010
  • 25-10-2010
  • 24-10-2010
  • 23-10-2010
  • 22-10-2010
  • 21-10-2010
  • 20-10-2010
  • 19-10-2010
  • 18-10-2010
  • 17-10-2010
  • 16-10-2010
  • 15-10-2010
  • 14-10-2010
  • 13-10-2010
  • 12-10-2010
  • 11-10-2010
  • 10-10-2010
  • 09-10-2010
  • 08-10-2010
  • 07-10-2010
  • 06-10-2010
  • 05-10-2010
  • 04-10-2010
  • 03-10-2010
  • 02-10-2010
  • 01-10-2010
  • 30-09-2010
  • 29-09-2010
  • 28-09-2010
  • 27-09-2010
  • 26-09-2010
  • 25-09-2010
  • 24-09-2010
  • 23-09-2010
  • 22-09-2010
  • 21-09-2010
  • 20-09-2010
  • 19-09-2010
  • 18-09-2010
  • 17-09-2010
  • 16-09-2010
  • 15-09-2010
  • 14-09-2010
  • 13-09-2010
  • 12-09-2010
  • 11-09-2010
  • 10-09-2010
  • 09-09-2010
  • 08-09-2010
  • 07-09-2010
  • 06-09-2010
  • 05-09-2010
  • 04-09-2010
  • 03-09-2010
  • 02-09-2010
  • 01-09-2010
  • 31-08-2010
  • 30-08-2010
  • 29-08-2010
  • 28-08-2010
  • 27-08-2010
  • 26-08-2010
  • 25-08-2010
  • 24-08-2010
  • 23-08-2010
  • 22-08-2010
  • 21-08-2010
  • 20-08-2010
  • 19-08-2010
  • 18-08-2010
  • 17-08-2010
  • 16-08-2010
  • 15-08-2010
  • 14-08-2010
  • 13-08-2010
  • 12-08-2010
  • 11-08-2010
  • 10-08-2010
  • 09-08-2010
  • 08-08-2010
  • 07-08-2010
  • 06-08-2010
  • 05-08-2010
  • 04-08-2010
  • 03-08-2010
  • 02-08-2010
  • 01-08-2010
  • 31-07-2010
  • 30-07-2010
  • 29-07-2010
  • 28-07-2010
  • 27-07-2010
  • 26-07-2010
  • 25-07-2010
  • 24-07-2010
  • 23-07-2010
  • 22-07-2010
  • 21-07-2010
  • 20-07-2010
  • 19-07-2010
  • 18-07-2010
  • 17-07-2010
  • 16-07-2010
  • 15-07-2010
  • 14-07-2010
  • 13-07-2010
  • 12-07-2010
  • 11-07-2010
  • 10-07-2010
  • 09-07-2010
  • 08-07-2010
  • 07-07-2010
  • 06-07-2010
  • 05-07-2010
  • 04-07-2010
  • 03-07-2010
  • 02-07-2010
  • 01-07-2010
  • 30-06-2010
  • 29-06-2010
  • 28-06-2010
  • 27-06-2010
  • 26-06-2010
  • 25-06-2010
  • 24-06-2010
  • 23-06-2010
  • 22-06-2010
  • 16-06-2010
  • 15-06-2010
  • 14-06-2010
  • 13-06-2010
  • 12-06-2010
  • 11-06-2010
  • 10-06-2010
  • 09-06-2010
  • 08-06-2010
  • 07-06-2010
  • 06-06-2010
  • 05-06-2010
  • 04-06-2010
  • 03-06-2010
  • 02-06-2010
  • 01-06-2010
  • 31-05-2010
  • 30-05-2010
  • 29-05-2010
  • 28-05-2010
  • 27-05-2010
  • 26-05-2010
  • 25-05-2010
  • 24-05-2010
  • 23-05-2010
  • 22-05-2010
  • 21-05-2010
  • 20-05-2010
  • 19-05-2010
  • 18-05-2010
  • 17-05-2010
  • 16-05-2010
  • 15-05-2010
  • 14-05-2010
  • 13-05-2010
  • 12-05-2010
  • 11-05-2010
  • 10-05-2010
  • 09-05-2010
  • 08-05-2010
  • 07-05-2010
  • 06-05-2010
  • 05-05-2010
  • 04-05-2010
  • 03-05-2010
  • 02-05-2010
  • 01-05-2010
  • 30-04-2010
  • 29-04-2010
  • 28-04-2010
  • 27-04-2010
  • 26-04-2010
  • 25-04-2010
  • 24-04-2010
  • 23-04-2010
  • 22-04-2010
  • 21-04-2010
  • 20-04-2010
  • 19-04-2010
  • 18-04-2010
  • 17-04-2010
  • 16-04-2010
  • 15-04-2010
  • 14-04-2010
  • 13-04-2010
  • 12-04-2010
  • 11-04-2010
  • 10-04-2010
  • 09-04-2010
  • 08-04-2010
  • 07-04-2010
  • 06-04-2010
  • 05-04-2010
  • 04-04-2010
  • 03-04-2010
  • 02-04-2010
  • 01-04-2010
  • 31-03-2010
  • 30-03-2010
  • 29-03-2010
  • 28-03-2010
  • 27-03-2010
  • 26-03-2010
  • 25-03-2010
  • 24-03-2010
  • 23-03-2010
  • 22-03-2010
  • 21-03-2010
  • 20-03-2010
  • 19-03-2010
  • 18-03-2010
  • 17-03-2010
  • 16-03-2010
  • 15-03-2010
  • 14-03-2010
  • 13-03-2010
  • 12-03-2010
  • 11-03-2010
  • 10-03-2010
  • 09-03-2010
  • 08-03-2010
  • 07-03-2010
  • 06-03-2010
  • 05-03-2010
  • 04-03-2010
  • 03-03-2010
  • 02-03-2010
  • 01-03-2010
  • 28-02-2010
  • 27-02-2010
  • 26-02-2010
  • 25-02-2010
  • 24-02-2010
  • 23-02-2010
  • 22-02-2010
  • 21-02-2010
  • 20-02-2010
  • 19-02-2010
  • 18-02-2010
  • 17-02-2010
  • 16-02-2010
  • 15-02-2010
  • 14-02-2010
  • 13-02-2010
  • 12-02-2010
  • 11-02-2010
  • 10-02-2010
  • 09-02-2010
  • 08-02-2010
  • 07-02-2010
  • 06-02-2010
  • 05-02-2010
  • 04-02-2010
  • 03-02-2010
  • 02-02-2010
  • 01-02-2010
  • 31-01-2010
  • 30-01-2010
  • 29-01-2010
  • 28-01-2010
  • 27-01-2010
  • 26-01-2010
  • 25-01-2010
  • 24-01-2010
  • 23-01-2010
  • 22-01-2010
  • 21-01-2010
  • 20-01-2010
  • 19-01-2010
  • 18-01-2010
  • 17-01-2010
  • 16-01-2010
  • 15-01-2010
  • 14-01-2010
  • 13-01-2010
  • 12-01-2010
  • 11-01-2010
  • 10-01-2010
  • 09-01-2010
  • 08-01-2010
  • 07-01-2010
  • 06-01-2010
  • 05-01-2010
  • 04-01-2010
  • 03-01-2010
  • 02-01-2010
  • 01-01-2010
  • 31-12-2009
  • 30-12-2009
  • 29-12-2009
  • 28-12-2009
  • 27-12-2009
  • 26-12-2009
  • 25-12-2009
  • 24-12-2009
  • 23-12-2009
  • 22-12-2009
  • 21-12-2009