NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Foto
E-mail mij

Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

            Romenu          

Romenu is een blog over gedichten, literatuur en kunst Maar Romenu is ook een professionele freelance vertaler
Du-Ne en Ne-Du
http://www.romenu.nl.

Blog als favoriet !
   Romenu op Twitter       

Follow Romenu on Twitter
Huur eens een (vakantie)huis in een natuurgebied, dichtbij het centrum van Nijmegen
          Google          

Mijn favorieten
  • Buddenbrookhaus
  • Thomas Mann
  • Hans Warren
  • Paul Celan
  • Georg Trakl
  • Frans Roumen
  • In Letterland
  • Frédéric Leroy
  • Romenu I
  • Yang
    Foto
    Georg Trakl    

    Georg Trakl werd op 3 februari 1887 in het conducteurshuis aan de Waagplatz 2 in Salzburg geboren. Zijn vader, Tobias Trakl, was een handelaar in ijzerwaren en zijn moeder, die ook psychische problemen had, was Maria Catharina Trakl, (meisjesnaam Halik). Voorts had hij nog drie broers en drie zussen. Margarethe (doorgaans Grethe genoemd) stond hem het naast, zelfs zodanig dat sommigen een incestueuze verhouding vermoeden. Zijn jeugd bracht hij door in Salzburg. Vervolgens bezocht hij van 1897 tot 1905 het humanistische gymnasium. Om toch een academische opleiding te kunnen volgen, werkte hij tot 1908 in de praktijk bij een apotheker. Sommigen vermoedden dat hij dit vooral deed om zichzelf opiaten te kunnen verschaffen. Bij het uitbreken van WO I werd Trakl als medicus naar het front in Galicië (heden ten dage in Oekraïne en Polen) gestuurd. Zijn gemoedsschommelingen leidden tot geregelde uitbraken van depressie, die verergerd werden door de afschuw die hij voelde voor de verzorging van de ernstig verwonde soldaten. De spanning en druk dreven hem ertoe een suïcidepoging te ondernemen, welke zijn kameraden nochtans verhinderden. Hij werd in een militair ziekenhuis opgenomen in Kraków, alwaar hij onder strikt toezicht geplaatst werd.Trakl verzonk daar in nog zwaardere depressies en schreef Ficker om advies. Ficker overtuigde hem ervan dat hij contact moest opnemen met Wittgenstein, die inderdaad op weg ging na Trakls bericht te hebben ontvangen. Op 4 november 1914, drie dagen voordat Wittgenstein aan zou komen, overleed hij echter aan een overdosis cocaïne
    Foto
    Paul Celan   

    Paul Celan werd onder de naam Paul Antschel op 23 november 1920 geboren in Czernowitz, toentertijd de hoofdstad van de Roemeense Boekovina, nu behorend bij de Oekraïne. Paul Celans ouders waren Duitssprekende joden die hun zoon joods opvoedden en hem naar Duitse christelijke scholen stuurden. In 1942 werden Celans ouders door de Duitse bezetter naar een werkkamp gedeporteerd en daar vermoord. Hijzelf wist aanvankelijk onder te duiken, maar moest vanaf juli 1942 in een werkkamp dwangarbeid verrichten. Celan overleefde de oorlog. Via Boekarest en Wenen vestigde Celan zich in 1948 in Parijs. Daar was hij werkzaam als dichter, vertaler en doceerde hij aan de prestigieuze Ecole Normale Supérieure. Vermoedelijk op 20 april 1970 beëindigde hij zijn leven zelf door in de Seine te springen.

    Gerard Reve   

    Gerard Reve over: Medearbeiders ”God is in de mensen, de dieren, de planten en alle dingen - in de schepping, die verlost moet worden of waaruit God verlost moet worden, door onze arbeid, aangezien wij medearbeiders van God zijn.” Openbaring ”Tja, waar berust elk godsbegrip op, elke vorm van religie? Op een openbaring, dat wil zeggen op een psychische ervaring van zulk een dwingende en onverbiddelijke kracht, dat de betrokkene het gevoel heeft, niet dat hij een gedachte of een visioen heeft, maar dat een gedachte gedachte of visioen hem bezit en overweldigt.”

    Foto
    Foto
    Simon Vestdijk   

    Simon Vestdijk (Harlingen, 17 oktober 1898 – Utrecht, 23 maart 1971) was een Nederlands romancier, dichter, essayist en vertaler. Zijn jeugd te Harlingen en Leeuwarden beschreef hij later in de Anton Wachter-cyclus. Van jongs af aan logeerde hij regelmatig bij zijn grootouders in Amsterdam, waar hij zich in 1917 aan de Universiteit van Amsterdam inschrijft als student in de medicijnen. Tijdens zijn studie die van 1917 tot 1927 duurde, leerde hij Jan Slauerhoff kennen.Tot 1932 is hij als arts in praktijken door heel Nederland werkzaam. In 1932 volgt zijn officiële schrijversdebuut met de uitgave van de bundel Verzen in De Vrije Bladen. Doorslaggevend voor Vestdijks uiteindelijke keuze voor de literatuur is zijn ontmoeting in 1932 met Eddy Du Perron en Menno ter Braak. Deze ontmoeting had tot resultaat dat hij redactielid werd van het tijdschrift Forum Kort daarop, in 1933, wordt zijn eerste novelle, De oubliette, uitgegeven. In hetzelfde jaar schrijft hij Kind tussen vier vrouwen, dat, eerst geweigerd door de uitgever, later de basis zal vormen voor de eerste drie delen van de Anton Wachter-romans. In 1951 ontvangt Vestdijk de P.C. Hooftprijs voor zijn in 1947 verschenen roman De vuuraanbidders. In 1957 wordt hij voor het eerst door het PEN-centrum voor Nederland voorgedragen voor de Nobelprijs voor de Literatuur, die hij echter nooit zal krijgen. Op 20 maart 1971 wordt hem de Prijs der Nederlandse Letteren toegekend, maar voor hij deze kan ontvangen overlijdt hij op 23 maart te Utrecht op 72-jarige leeftijd. Vestdijk was auteur van ca. 200 boeken. Vanwege deze enorme productie noemde de dichter Adriaan Roland Holst hem 'de man die sneller schrijft dan God kan lezen'. Andere belangrijke boeken van Simon Vestdijk zijn: "Kind van stad en land" (1936), "Meneer Visser's hellevaart" (1936), "Ierse nachten" (1946), "De toekomst de religie" (1947), "Pastorale 1943" (1948), "De koperen tuin" (1950), "Ivoren wachters" (1951), "Essays in duodecimo" (1952) en "Het genadeschot" (1964).
    Foto
    K.P. Kavafis   

    K.P. Kavafis werd als kind van Griekse ouders, afkomstig uit Konstantinopel, geboren in 1863 in Alexandrië (tot vandaag een Griekse enclave) waar hij ook het grootste deel van zijn leven woonde en werkte. Twee jaar na de dood van zijn vader verhuist het gezin in 1872 naar Engeland om na een verblijf van vijf jaar naar Alexandrië terug te keren. Vanwege ongeregeldheden in Egypte vlucht het gezin in 1882 naar Konstantinopel, om na drie jaar opnieuw naar Alexandrië terug te gaan. In de jaren die volgen maakt Kavafis reizen naar Parijs, Londen en in 1901 zijn eerste reis naar Griekenland, in latere jaren gevolgd door nog enkele bezoeken. Op de dag van zijn zeventigste verjaardag, in 1933 sterft Kavafis in Alexandrië. De roem kwam voor Kavafis pas na zijn dood, dus postuum. Deels is dat toe te schrijven aan zijn eigen handelswijze. Hij was uiterst terughoudend met de publicatie van zijn gedichten, liet af en toe een enkel gedicht afdrukken in een literair tijdschrift, gaf in eigen beheer enkele bundels met een stuk of twintig gedichten uit en het merendeel van zijn poëzie schonk hij op losse bladen aan zijn beste vrienden.
    Foto
    Thomas Mann    


    Thomas Mann, de jongere broer van Heinrich Mann, werd geboren op 6 juni 1875 in Lübeck. Hij was de tweede zoon van de graankoopman Thomas Johann Heinrich Mann welke later één van de senatoren van Lübreck werd. Zijn moeder Julia (geboren da Silva-Bruhns) was Duits-Braziliaans van Portugees Kreoolse afkomst. In 1894 debuteerde Thomas Mann met de novelle "Gefallen". Toen Thomas Mann met 21 jaar eindelijk volwassen was en hem dus geld van zijn vaders erfenis toestond - hij kreeg ongeveer 160 tot 180 goldmark per jaar - besloot hij dat hij genoeg had van al die scholen en instituties en werd onafhankelijk schrijver. Kenmerkend voor zijn stijl zijn de ironie, de fenomenale taalbeheersing en de minutieuze detailschildering. Manns reputatie in Duitsland was sterk wisselend. Met zijn eerste roman, Buddenbrooks (1901), had hij een enorm succes, maar door zijn sceptische houding tegenover Duitsland na de Eerste Wereldoorlog veranderde dit volledig. Stelde hij zich tot aan de jaren twintig apolitiek op (Betrachtungen eines Unpolitischen, 1918), meer en meer raakte hij bij het Politiek gebeuren betrokken. Zijn afkeer van het nationaal socialisme groeide, zijn waarschuwingen werden veelvuldiger en heftiger. In 1944 accepteerde hij het Amerikaanse staatsburgerschap. Tussen 1943 en 1947 schreef Mann Doktor Faustus (zie Faust), de roman van de 'Duitse ziel' in de gecamoufleerd geschilderde omstandigheden van de 20ste eeuw. In 1947 bezocht hij voor het eerst sinds de Oorlog Europa, twee jaar later pas Duitsland. In 1952 vertrok hij naar Zwitserland. Op 12 augustus 1955 stierf hij in Zürich. Twintig jaar na zijn dood, in aug. 1975, is zijn literaire nalatenschap geopend: dagboekaantekeningen van 15 maart 1933 tot 29 juli 1955, alsmede notities uit de jaren 1918 tot en met 1921.Belangrijke werken zijn: Der Zauberberg, Der Tod in Venedig, Dokter Faustus , Joseph und seine Brüder en Die Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull.
    Foto
     Rainer Maria Rilke   

    Rilke werd op 4 december 1875 geboren in Praag. Hij had al naam gemaakt als dichter met zijn bundels Das Stundenbuch en Das Buch der Bilder, toen hij de literaire wereld versteld deed staan en wereldfaam verwierf met de publicatie van zijn twee delen Neue Gedichte in 1907 en 1908. Hij verzamelde daarin het beste werk uit een van zijn vruchtbaarste periodes, die hij grotendeels doorbracht in Parijs. Rilke was daar diep onder de indruk gekomen van Rodin, bij wie hij een tijdlang in dienst was als particulier secretaris. Rodin, zei hij later, had hem leren kijken. Dit kijken kwam neer op intense concentratie, om het mysterie te kunnen zien ‘achter de schijnbare werkelijkheid'. Latere en rijpere werken als Duineser Elegien (1912-1923) en het ronduit schitterende Die Sonette an Orfeus (1924) illustreren Rilkes metafysische visie op het onzegbare, dat haar verwoording vindt in een hermetische muzikale taal. Op 29 december 1926 overlijdt Rilke in het sanatorium in Val-Mont aan de gevolgen van leukemie. Enkele dagen later wordt hij, overeenkomstig zijn wens, begraven op het kerkhof van Raron.
    * * * * * * * * * * * * *  * * *   
    Romenu
    Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
    18-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brian Aldiss, Susanne Fischer, Luciano de Crescenzo, Hugo Bettauer, Václav Bolemír Nebeský

    De Britse schrijver Brian Wilson Aldiss werd geboren in East Dereham (Norfolk) op 18 augustus 1925. Zie ook mijn blog van 18 augustus 2008 en ook mijn blog van 18 augustus 2009.

     

    Uit: White Mars

     

    „As a break from all this debate, which I was not alone in finding exhausting, I did the morning rounds with Arnold Poulsen, the domes' chief computer technician, after the day's communal t'ai chi session. 

    Poulsen was one of the early arrivals on Mars. I regarded him with interest. He was of ectomorphic build, with a slight stoop. A flowing mop of pale yellowish hair was swept back from a high brow. Although his face was lined, he seemed neither young nor old. He spoke in a high tenor. His gestures were slow, rather vague; or perhaps they might be construed as thoughtful. I found myself impressed by him. 

    We walked among the machines. Poulsen casually checked readings here and there. These machines maintained atmospheric pressure within the domes, and monitored air content, signalling if CO2 or moisture levels climbed unacceptably high. 

    'They are perfectly reliable, my computers. They perform miracles of analysis in microseconds which would otherwise take us years -- possibly centuries,' Poulsen said. 'Yet they don't know they're on Mars!' if you tell them -- what then?' 

    He gave a high-pitched snort. 'They would be about as emotionally moved as the sands of Mars . . . . . These machines can compute but not create. They have no imagination, Nor have we yet created a program for imagination,' he added thoughtfully. 'It is because of their lack of imagination that we are able completely to rely on them.' 

    They could arrive swiftly at the solution of any problem set for them, but had no notion what to do with the solution. They never argued among themselves. They were perfectly happy, conforming to Aristotle's ancient dictum, as quoted by May Porter, that happiness was activity in accordance with excellence -- whereas I felt myself that morning to be baffled and cloudy.“

     

     

     


    Brian Aldiss (East Dereham, 18 augustus 1925)

     

     

     

     

     

    De Duitse schrijfster Susanne Fischer werd geboren op 18 augustus 1960 in Hamburg. Zie ook mijn blog van 16 augustus 2007 en ook mijn blog van 16 augustus 2008 en ook mijn blog van 18 augustus 2009.

     

    Uit: Interview mit meinem Stuhl

     

    Interviewerin: Dann muss ja irgendwas dran sein am Schreiben.
    Herr Jules: Mir egal. Von mir aus könnte sie statt dessen putzen. Nötig wäre es schon. Bügeln soll auch eine schöne Beschäftigung sein.
    Interviewerin: Aber wie ist das denn nun mit dem Schreiben? Nach dem virtuellen Kartenspiel geht es dann los? Sind sie dabei, wenn sie ihre Ideen bekommt?
    Herr Jules: Was denn für Ideen? Meinen Sie etwa dieses schwarze Kästchen da auf dem Tisch, aus dem es manchmal qualmt? Also mehr zu sehen ist hier jedenfalls nicht. Erst immer die blöden Computer-Karten, dann die doofen Tricks, das von gestern durchlesen, bisschen ändern, und dann weiterschreiben, ohne es selbst zu merken. Das heißt, das merkt sie schon, aber sie tut so, als merke sie es nicht, dann geht es besser. Interviewerin: Mein Gott, was für ein Umstand. Muss das denn sein, für die paar Zeilen?
    Herr Jules: Fragen Sie mich das? Übrigens sind es mehr als ein paar Zeilen. Eine Seite kann sie an einem Abend schon schaffen, manchmal sogar mehr.
    Interviewerin: Vielleicht schreibt sie ja manchmal auch woanders? Mit dem Laptop?
    Herr Jules: Laptop, Schlepptop, wenn ich das schön höre. Im Sommer nimmt sie ihn manchmal abends mit auf die Terrasse. Aber da schreibt sie nicht, da sieht sie den Fledermäusen zu, denkt an den Einkaufszettel von morgen und hat unoriginelle Sommerabendgefühle. Und wieder keine Zeile geschrieben.
    Interviewerin: Vielleicht könnte ich jetzt doch lieber mit ihr selbst sprechen? Über das, was sie zum Schreiben bewegt, was da nach außen drängt, seit wann sie schreibt?
    Herr Jules: Um Gottes Willen! Tun Sie das ja nicht! Fragen sie niemals Schriftsteller, warum sie schreiben und seit wann und wie und wieso, ob als Kind schon, zuerst Gedichte, und woher und wohin und –".

     

     

     


    Susanne Fischer  (Hamburg, 18 augustus 1960)

     

     

     

     

     

    De Italiaanse schrijver Luciano de Crescenzo werd geboren in Napels op 18 augustus 1928. Zie en ook mijn blog van 18 augustus 2009.

     

    Uit: Und sie bewegt sich doch (Vertaald door Bruno Genzler)

     

    „Wenn von «Revolution» die Rede ist, denkt man aus irgendeinem Grund sogleich an das Ende des 18. oder den Beginn des 20. Jahrhunderts, also an die erste französische oder die russische Oktoberrevolution, nie, aber wirklich nie jedoch an die Geschehnisse des 15. und 16. Jahrhunderts. Dabei trugen sich die einschneidendsten Umwälzungen eben zu jener Zeit zu. Wahllos, so wie sie mir in den Sinn kommen, seien hier die wichtigsten kulturellen Bereiche und die Persönlichkeiten, die für sie stehen, genannt: die Philosophie mit Marsilio Ficino und Francis Bacon, die Geographie mit Christoph Kolumbus und Amerigo Vespucci, die Astronomie mit Kopernikus, Tycho Brahe, Kepler und Galilei, die Politik mit Machiavelli und Guicciardini, die Kunst mit Leonardo da Vinci, Raffael und Michelangelo, die Religion mit Martin Luther, Zwingli und Calvin, oder die Entdeckung der Perspektive durch Brunelleschi und Leon Battista Alberti sowie die Erfindung des Buchdrucks durch Johannes

    Gutenberg. Dazu wer weiß wie viele andere mehr, die mir jetzt gerade nicht einfallen. Kurz, es ist all das, was unter den Bezeichnungen Humanismus und Renaissance in die Geschichte einging.

    Manche verstehen unter Humanismus eine historische

    Epoche, die im 15. Jahrhundert ihren Ausgang nahm, jene Zeit also, als man die römischen und griechischen Klassiker wiederentdeckte und zu neuer Geltung brachte. Andere hingegen die Bestrebungen, den Menschen an sich in den Mittelpunkt des Interesses zu rücken. Ging es für die einen darum, wieder in Erinnerung zu rufen, was Sokrates, Platon, Aristoteles, Cicero, Tacitus, Seneca und so weiter gesagt hatten, so mühten sich die anderen, Gott ein wenig zur Seite zu schieben, um für den Menschen und seinen Erfindungsgeist Platz zu schaffen. Nicht zufällig erschien ja in jenen Jahren Pico della Mirandolas berühmtes Werk mit dem bezeichnenden Titel: De hominis dignitate (Über die Würde des Menschen).“

     

     

     

    Luciano de Crescenzo (Napels, 18 augustus 1928)

     

     

     

     

    De Oostenrijkse schrijver en journalist Hugo Bettauer werd geboren op 18 augustus 1872 in Baden bij Wenen. Zie ook mijn blog van 18 augustus 2007 en ook mijn blog van 18 augustus 2009.

     

    Uit: Im Literaten-Café

     

    "Abend, Herr Inspektor!" "Abend, Herr Krause!" "Heil dem Sherlock Holmes von Berlin und Umgebung!"

    Ein halbes Dutzend Hände streckten sich Krause entgegen und er ließ sich lächelnd an dem Tisch der Journalisten im Romanischen Cafe nieder. Es ging schon auf Mitternacht und aus verschiedenen Zeitungsbureaus kamen die Zeitungsmenschen angeschwirrt, um jetzt endlich, wenn die Bürger an das Bett dachten, ein wenig zu leben und die aufgekratzten Nerven zu beruhigen. Krause war an dem Tisch ein seltener, dafür um so lieber gesehener Gast, er verstand fesselnd aus seinem Berufsleben zu erzählen, auch die Nichteingeweihten witterten in ihm einen Menschen von Klasse und Erziehung und außerdem machte er mitunter dem einen oder anderen Redakteur dieser oder jener Zeitung Mitteilungen, die man als Tagessensation gut verwerten konnte.

    Der dicke, kleine Rot von der "Lokalpresse" bemächtigte sich sofort des Polizeibeamten, den man gewöhnlich per Herr Inspektor titulierte.

    "Sagen Sie einmal, Herr Inspektor, wann wird unsere sehr verehrliche Polizei nun eigentlich den Frauenmörder erwischen? Oder will man warten, bis er sämtliche alten Jungfern von Berlin umgebracht hat?"

    Kunzendorf von der "Mittagspost" warf tadelnd ein:

    "Sie sind zynisch, Herr Kollege, man scherzt über solch gräßliche Dinge nicht! Außerdem belieben Sie aber auch taktlos zu sein, da Sie doch ebensogut wie wir alle wissen, daß Herr Krause selbst die Nachforschungen in diesem Falle fuhrt."

     

     

     

     

    Hugo Bettauer (18 augustus 1872 – 26 maart 1925)

     

     

     

     

    Zie voor ondferstaande schrijver ook mijn blog van 18 augustus 2007.

     

    De Tsjechische dichter en vertaler Václav Bolemír Nebeský werd geboren op 18 augustus 1818 in Nový Dvůr. Zie ook mijn blog van 18 augustus 2007.

    18-08-2010 om 19:54 geschreven door Romenu  


    Tags:Brian Aldiss, Susanne Fischer, Luciano de Crescenzo, Hugo Bettauer, Václav Bolemír Nebeský, Romenu
    » Reageer (0)
    17-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jonathan Franzen, V. S. Naipaul, Herta Müller, Tsegaye Gabre-Medhin

    De Amerikaanse schrijver en essayist Jonathan Franzen werd geboren op 17 augustus 1959 in Western Springs, Illinois. Zie ook mijn blog van 17 augustus 2007 en ook mijn blog van 17 augustus 2008 en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

    Uit: Freedom

     

    „She attended to the funeral arrangements for her mother-in-law in a mental state whose fragility the autobiographer hopes at least partly explains her poor handling of her discovery that an older neighbor girl, Connie Monaghan, had been preying on Joey sexually. The litany of the mistakes that Patty proceeded to make in the wake of this discovery would exceed the current length of this already long document. The autobiographer is still so ashamed of what she did to Joey that she can’t begin to make a sensible narrative out of it. When you find yourself in the alley behind your neighbor’s house at three in the morning with a box cutter in your hand, destroying the tires of your neighbor’s pickup truck, you can plead insanity as a legal defense. But is it a moral one?

    For the defense: Patty had tried, at the outset, to warn Walter about the kind of person she was. She’d told him there was something wrong with her.

    For the prosecution: Walter was appropriately wary. Patty was the one who tracked him down in Hibbing and threw herself at him.

    For the defense: But she was trying to be good and make a good life! And then she forsook all others and worked hard to be a great mom and homemaker.

    For the prosecution: Her motives were bad. She was competing with her mom and sisters. She wanted her kids to be a reproach to them.

    For the defense: She loved her kids!

    For the prosecution: She loved Jessica an appropriate amount, but Joey she loved way too much. She knew what she was doing and she didn’t stop, because she was mad at Walter for not being what she really wanted, and because she had a bad character and felt she deserved compensation for being a star and a competitor who was trapped in a housewife’s life.“

     

     

     


    Jonathan Franzen (Western Springs, 17 augustus 1959)

     

     

     

     

     

    De Britse schrijver Sir Vidiadhar Surajprasad Naipaul werd geboren op 17 augustus 1932 in Chaguanas, Trinidad en Tobago. Zie ook mijn blog van 17 augustus 2006 en ook mijn blog van 17 augustus 2007 en ook mijn blog van 17 augustus 2008 en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

    Uit: Miguel Street

     

    BOGART
    Every morning when he got up Hat would sit on the banister of his back verandah and shout across, 'What happening there, Bogart?'
    Bogart would turn in his bed and mumble softly, so that no one heard, 'What happening there, Hat?'
    It was something of a mystery why he was called Bogart; but I suspect that it was Hat who gave him the name. I don't know if you remember the year the film Casablanca was made. That was the year when Bogart's fame spread like fire through Port of Spain and hundreds of young men began adopting the hardboiled Bogartian attitude.
    Before they called him Bogart they called him Patience, because he played that game from morn till night. Yet he never liked cards.
    Whenever you went over to Bogart's little room you found him sitting on his bed with the cards in seven lines on a small table in front of him.
    'What happening there, man?' he would ask quietly, and then he would say nothing for ten or fifteen minutes. And somehow you felt you couldn't really talk to Bogart, he looked so bored and superior. His eyes were small and sleepy. His face was fat and his hair was gleaming black.
    His arms were plump. Yet he was not a funny man. He did everything with a captivating languor. Even when he licked his thumb to deal out the cards there was grace in it.
    He was the most bored man I ever knew.
    He made a pretence of making a living by tailoring, and he had even paid me some money to write a sign for him:
    TAILOR AND CUTTER Suits made to Order Popular and Competitive Prices

    He bought a sewing machine and some blue and white and brown chalks. But I never could imagine him competing with anyone; and I cannot remember him making a suit. He was a little bit like Popo, the carpenter next door, who never made a stick of furniture and was always planing and chiselling and making what I think he called mortises. Whenever I asked him, 'Mr Popo, what you making?' he would reply, 'Ha, boy! That's the question. I making the thing without a name.' Bogart was never even making anything like this.“

     

     

     


    V. S. Naipaul (Chaganuas, 17 augustus 1932)

     

     

     

     

    De Duitse schrijfster Herta Müller werd geboren op 17 augustus 1953 in Nitzkydorf, Roemenië. Zie ook mijn blog van 17 augustus 2008 en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

    Uit: Niederungen

     

    „Die Grabrede

    Auf dem Bahnhof liefen die Verwandten neben dem dampfenden Zug her. Bei jedem Schritt bewegten sie den hochgehobenen Arm und winkten.

    Ein junger Mann stand hinter dem Zugfenster. Die Scheibe reichte ihm bis unter die Arme. Er hielt einen Strauß weißer, zerfledderter Blumen vor der Brust. Sein Gesicht war starr. Eine junge Frau trug ein fades Kind aus dem Bahnhof hinaus. Die Frau hatte einen Buckel.

    Der Zug fuhr in den Krieg.

    Ich knipste den Fernseher aus.

    Vater lag in einem Sarg mitten im Zimmer. An den Wänden hingen so viele Bilder, dass man die Wand nicht sah. Auf einem Bild war Vater halb so groß wie der Stuhl, an dem er sich festhielt. Er hatte ein Kleid an und stand auf krummen Beinen, die voller Speckfalten waren. Sein Kopf war birnenförmig und kahl.

    Auf einem anderen Bild war Vater Bräutigam. Man sah nur seine halbe Brust. Die andere Hälfte war ein Strauß weißer, zerfledderter Blumen, die Mutter in der Hand hielt. Ihre Köpfe waren so nahe nebeneinander, dass sich ihre Ohrläppchen berührten.

    Auf einem anderen Bild stand Vater kerzengerade vor einem Zaun. Unter seinen hohen Schuhen lag Schnee. Der Schnee war so weiß, dass Vater im Leeren stand. Seine Hand war über den Kopf gehoben zum Gruß. Auf seinem Rockkragen waren Runen.

    Auf dem Bild, das daneben hing, hielt Vater eine Hacke auf der Schulter. Hinter ihm stand ein Maisstengel, der in den Himmel ragte. Vater hatte einen Hut auf dem Kopf. Der Hut warf einen breiten Schatten und verdeckte Vaters Gesicht.

    Auf dem nächsten Bild saß Vater am Lenkrad eines Lastautos. Das Auto war mit Rindern beladen. Vater fuhr jede Woche die Rinder ins Schlachthaus in die Stadt. Vaters Gesicht war schmal und hatte harte Kanten.“

     

     



    Herta Müller (Nitzkydorf, 17 augustus 1953)

     

     

     

     

    De Ethiopische dichter en schrijver Tsegaye Gabre-Medhin werd geboren op 17 augustus 1936 in Boda bij Ambo. Zie ook mijn blog van 17 augustus 2007 en ook mijn blog van 17 augustus 2008 en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

     

    Who Is On Whose Way

     

    I did not know, oh sir, that I stood on your way,

    It all happened in chance; argument is unfit,

    If we fight, others will benefit,

    And as this road is also where my future lay,
    Destiny forces me to answer you with “ Nay “

    Pray lose no temper: lest you commit

    A risk to result in a regrettable wit,

    For, if there be crime, guilty is just the day:

     

    I am also in yours as you are in my shoes

    So do let us shift sir, to either side

    However painful it becomes, we should, though

    We realize that it isn’t much to lose

    That in spite of us the way is wide

    And that after all, someday, both of us go.

     

     

     

     

    Tears Inevitable

     

    Showers of anguish

    Rain, do not exhaust

    Ocean of revenge

    Of the innermost

    Voice of the betrayed

    Comfort of the lost,

     

    Tears torn of self

    Blood of the heart.

     

     

     

     

     

    Tsegaye Gabre-Medhin (17 augustus 1936 – 25 februari 2006)



    Zie voor nog meer schrijvers van de 17e augustus ook
    mijn vorige blog van vandaag en evenseens mijn eerste blog van vandaag.

    17-08-2010 om 20:13 geschreven door Romenu  


    Tags:Jonathan Franzen, V. S. Naipaul, Herta Müller, Tsegaye Gabre-Medhin, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Roger Peyrefitte, Nicola Kraus, Ted Hughes, Robert Sabatier

    De Franse schrijver en diplomaat Roger Peyrefitte werd geboren op 17 augustus 1907 in  Castres. Zie ook mijn blog van 17 augustus 2007 en ook mijn blog van 17 augustus 2008 en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

    Uit: Der junge Alexander (Vertaald door Sybille A. Rott-Illfeld)

     

    „Sie hatten sich nackt ausgezogen. Der Geruch des Meeres vermischte sich mit dem Duft ihrer Haut. Gedämpft klangen Kitharaklänge (...) an ihre Ohren. Hephaistions Lippen glitten zart über Alexanders Lider. Seit Aristoteles ihnen gesagt hatte, dass die Haut der Lider ebenso empfindlich sei wie die Vorhaut, mochten sie diese Liebkosung ganz besonders. "Erinnerst du dich", fragte Alexander, "wie wir ihn nach dem Wesen der Lust befragten?" "Er glaubte weder, wie Pythagoras, dass das Sperma aus dem Hirn kommt, noch wie andere Philosophen, aus allen Körperteilen. Er definierte die Lust einfach als `unbändiges Verlangen’, und das schien uns unzureichend. Aber wie soll man solche Dinge auch erklären? Man muss sich damit begnügen, sie zu empfinden." (...) Ihre Lippen fanden sich und Gott verströmte seine Kraft. (...)

     

     

     


    Roger Peyrefitte (17 augustus 1907 – 5 november 2000)

     

     

     

     

    De Amerikaanse schrijfster Nicola Kraus werd geboren op 17 augustus 1974 in New York. Zie ook mijn blog van 7 februari 2009.

     

    Uit: Citizen Girl (Samen met Emma McLaughlin)

     

    „The ladies' room door squeaks open and I stop breathing, jerking my feet up on the toilet seat lid in an effort to work through my lunch hour in solitude. Rubber soles scuff along the honeycomb tiles as I bend to inch the remains of my lunch out of view, but my pen betrays me, rolling brazenly out of my lap and onto the warped floor.

    "Who's in here?" my boss, Doris, shouts over the din of sweatshop sewing machines whirring up the air shaft. I consider not responding -- maybe she'll think the pipes are now leaking not only asbestos but pens. "Hello-o?" She knocks once on the last stall door before rattling it forcefully. Her tightly permed gray curls appear below me. "Oh, Girl, it's you."

    I will a cheery smile.

    "You have your period again, don't you?" She stares up disdainfully as she turns a deep red from her inverted stance. "You know, Girl" -- she takes in my research materials on the floor -- "I've provided you with a perfectly good desk."

    "Yes, thank you..." I try to dislodge my crossed legs without stepping on her face. "I was just taking advantage of the quiet to finish my presentation for the conference." I unlatch the door, and she abruptly shoves it in toward me, spraying the cup of coffee I'd balanced on the toilet-paper dispenser onto my coat. My new coat.

    She arches her eyebrows over her multicolored Fimo clay bifocals. "You're a mess," she pronounces. "You really should make your lunch at home and bring it with you. You're not managing your finances very well if you buy those expensive sandwiches every day. But I guess that'd mean you'd actually have to get out of bed on time." She remains squarely in the stall doorway, indicating that I owe her an explanation.“

     

     

     


    Nicola Kraus (New York, 17 augustus 1974)

    Emma McLaughlin en Nicola Kraus (rechts)

     

     

     

     

    De Amerikaanse dichter en schrijver Ted Hughes werd geboren op 17 augustus 1930 in Mytholmroyd, Yorkshire. Zie ook mijn blog van 17 augustus 2006 en ook mijn blog van 17 augustus 2008 en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

     

    Wind

     

    This house has been far out at sea all night,

    The woods crashing through darkness, the booming hills,

    Winds stampeding the fields under the window

    Floundering black astride and blinding wet

     

    Till day rose; then under an orange sky

    The hills had new places, and wind wielded

    Blade-light, luminous black and emerald,

    Flexing like the lens of a mad eye.

     

    At noon I scaled along the house-side as far as

    The coal-house door. Once I looked up -

    Through the brunt wind that dented the balls of my eyes

    The tent of the hills drummed and strained its guyrope,

     

    The fields quivering, the skyline a grimace,

    At any second to bang and vanish with a flap;

    The wind flung a magpie away and a black-

    Back gull bent like an iron bar slowly. The house

     

    Rang like some fine green goblet in the note

    That any second would shatter it. Now deep

    In chairs, in front of the great fire, we grip

    Our hearts and cannot entertain book, thought,

     

    Or each other. We watch the fire blazing,

    And feel the roots of the house move, but sit on,

    Seeing the window tremble to come in,

    Hearing the stones cry out under the horizons.

     

     

     

     

    Pied Beauty

     

    Glory be to God for dappled things—

    For skies of couple-colour as a brinded cow;

    For rose-moles all in stipple upon trout that swim;

    Fresh-firecoal chestnut-falls; finches' wings;

    Landscape plotted and pieced—fold, fallow, and plough;

    And áll trádes, their gear and tackle and trim.

     

    All things counter, original, spare, strange;

    Whatever is fickle, freckled (who knows how?)

    With swift, slow; sweet, sour; adazzle, dim;

    He fathers-forth whose beauty is past change:

    Praise him.

     

     

     


    Ted Hughes (17 augustus 1930 – 28 oktober 1998)

     

     

     

     

     

    De Franse dichter en schrijver Robert Sabatier werd geboren op 17 augustus 1923 in Parijs. Zie ook mijn blog van 17 augustus 2008 en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

    Uit: Le lit de la merveille

     

    " Va où il y a des livres..."

    Sur ce conseil insolite d'un clochard, le jeune Julien, qui traîne dans le Paris de l'après-guerre le souvenir d'une blessure d'amour, trouve un petit emploi chez un libraire. Il rencontre Roland, un étudiant dandy, qui le présente bientôt à sa mère Eleanor, une Américaine de Boston, éprise de littérature et d'art français. Ainsi va commencer pour Julien un roman d'apprentissage que Stendhal n'eût pas désavoué.

    Apprentissage du monde, d'abord, dans un Paris où l'on croise Aragon, Bachelard, Asturias ou Darius Milhaud. Initiation amoureuse, aussi, qui, bien qu'elle finisse mal, aidera le jeune homme à trouver son destin. Mais la grande affaire, ce sont les livres. " Viens creuser le lit de la merveille ", a dit à Julien un vieil émigré de l'Est en l'entraînant dans sa bibliothèque. Il ne l'oubliera plus. A travers cette peinture attendrie et souriante du Boul'Mich' et du Saint-Germain d'autrefois, le romancier des Allumettes suédoises et du Cygne noir salue sa propre jeunesse et la passion de sa vie : la lecture.“

     

     

     

     

    Robert Sabatier (Parijs, 17 augustus 1923)

    17-08-2010 om 20:04 geschreven door Romenu  


    Tags:Roger Peyrefitte, Nicola Kraus, Ted Hughes, Robert Sabatier, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Anton Delvig,Theodor Däubler, Józef Wittlin, Oliver St. John Gogarty, Fredrika Bremer

    De Russische dichter Anton Delvig werd geboren op 17 augustus 1798 in Moskou. Zie ook mijn blog van 17 augustus 2008 en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

     

    Romance

    Don't say that love will come and go,
    Your friend suggests that you forget it,
    He thinks that it's eternal, so
    His happiness, he says he'll bet it.

    Why should my soul suppress the will
    That flashed and seized me suddenly,
    Now let me give myself, and humbly,
    All to your tenderness and thrill.

    Why should I suffer? What has love
    Donated me from up above?
    Except for wounds and bitter tear,
    Except for sorrow,
    pain and fear?

    Though love is not a lasting thing
    I'll never see it kiss the ground,
    I'll die with it like the sad sound
    Of an abruptly broken string.

     

     

     

     

    Love

     

    Well, what is love? A rambling dream,
    The link of charm and admiration!
    And you, in reverie and aspiration,
    Now moan in agony, now seem

    To doze, absorbed in golden slumbers,
    And stretch your hand to dreams ahead
    Forgetting all your drowsy rambles,
    Unwell, and with a heavy head.

     

     

     

    Vertaald door Alec Vagapov

     

     



    Anton Delvig (17 augustus 1798 – 26 januari 1831)

     

     

     

     

    De Duitse dichter en schrijver Theodor Däubler werd geboren op 17 augustus 1876 in Triëst. Zie en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

     

    Regen

     

    Die Sonne hat nur kurz das nasse Tal umschlungen,

    Die Pappeln rauschen wieder, neckisch spielt der Wind

    Des Baches Schwermut hat gar lang allein geklungen,

    Der Wind ist pfiffiger als ein vergnügtes Kind.

     

    Die Wolken wollen kommen. Alles wurde rauher,

    Die blassen Pappeln rascheln wie bei einem Guß.

    Die nassen Weiden faßt ein kalter Schauer,

    Gewaltig saust die Luft, beinahe wie ein Fluß.

     

    Nun soll der Regen kommen! Und es gieße wieder!

    Der Sturm ist kraftbegabtes Lautgebraus,

    Der Regen bringt die Rhythmen heller Silberlieder,

    Die Pappeln wissen das und schlottern schon voraus.

     

    Dem nassen Tal entwallen kalte Atlashüllen,

    Und auch die Nebelhauche tauchen raschelnd auf.

    Der Wind beginnt die Flur mit Wispern zu erfüllen,

    Die Pappeln biegen sich, das Grau nimmt seinen Lauf.

     

     

     

     

    Theodor Däubler (17 augustus 1876 – 13 juni 1934)

     

     

     

     

     

    De Poolse dichter en schrijver Józef Wittlin werd geborern in Podolien op 17 augustus 1896 in het toenmalige Oostenrijk-Hongarije. Zie en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

     

    Hymn of Hatred (Fragment)


    Oh no! I will not sing of love today, of what is sacred, angelic, and eternal, powerful
    like God, like the immortal He.--I will not sing a hymn of love.
    Oh yes! Oh yes! Hatred walks on our streets, snickers, hands on her
    hips, totters like a drunk, like that ultimate streetwalker and spits in
    the face of anyone who dares to live.
    Both you and me.
    And oh, how her blinkers blaze!
    She saw the cross on a shrine's golden cupola and a torrent poured
    down on it from her piercing eyes. And the cross rusted in shame and
    blackened in offense.
    Oh, how that once gold cross did turn black.
    She cast an abusive word into the church, through the wide open
    doors, and holy icons paled and heads turned in their halos, and the
    host was covered in mold and spoiled
    before it was brought before the people congregated in hunger for the
    miracle of
    love!...
    Oh terrible defiled host!
    Hatred walks on our streets...and when she spies a mother, a mother
    who
    carries the fetus of a child in her womb--the fetus has already turned
    to vermin.--And the vermin
    chew the maternal womb.
    Oh, how awfully the vermin chew the mother's womb!...
    And hatred bewitched an infant in its cradle,
    touching it's shoulders--
    And when the mother presses her child to her breast.
    And when the mother kisses her infant's little mouth
    --vile leprosy descends on her maternal visage.
    Oh, how foully leprosy deformed the mother!

     

     

     

     

    Józef Wittlin (17 augustus 1896 – 28 februari 1976)

    Portret door Stefan Mrożewski

     

     

     

     

    De Ierse dichter en schrijver Oliver St. John Gogarty 17 augustus 1878 in Dublin. Hij werkte ook als arts, piloot. Zie en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

     

    Ode of Welcome

     

    The Gallant Irish yeoman
    Home from the war has come
    Each victory gained o'er foeman
    Why should our bards be dumb.

     

    How shall we sing their praises
    Our glory in their deeds
    Renowned their worth amazes
    Empire their prowess needs.

     

    So to Old Ireland's hearts and homes
    We welcome now our own brave boys
    In cot and Hall; neath lordly domes
    Love's heroes share once more our joys.

     

    Love is the Lord of all just now
    Be he the husband, lover, son,
    Each dauntless soul recalls the vow
    By which not fame, but love was won.

     

    United now in fond embrace
    Salute with joy each well-loved face
    Yeoman: in women's hearts you hold the place.

     

     

     

     

    Oliver St. John Gogarty (17 augustus 1878 – 22 september 1957)

    Portret door Gerald Leslie Brockhurst

     

     

     

     

     

    De Zweedse schrijfster Fredrika Bremer werd geboren op 17 augustus 1801 in Tuorla bij Piikkiö. Zie en ook mijn blog van 17 augustus 2009.

     

    Uit: Nina. Old Acquaintances

     

    „Are you now all assembled here t"—Bellmix. We enter an apartment where soft sofas, handsome mats, clear mirrors, rich window drapery, and so forth, present that picture of comfort, which the great artist of the present age—Utility, pre-eminently strives to establish. With a somewhat over-heated head inclining over a chess hoard, sits on a sofa, the well- preserved President, his Excellency Von G. Before him we see his daughter Edla busily intent upon being check-mated by her father, partly because she has already won one game of him, partly because his Excellency was not in the very best humour. However, the game and the humour of the President now all at once begin to brighten up. "Edla," he observed," the queen is a precious piece ; without her there is no life in the game. You must excuse me now for taking yours to give check .... and check-mate you 1" "Check-mate? Yes, irretrievably!" exclaimed Edla. " That, upon my word, was an excellent move. How foolishly my bishops stand there." His Excellency turned up his nose, snuffed, and chapter{Section 4could not for the world suppress a hearty laugh at the astonished look of his daughter, then he very pleasantly said: " My good child, if you are not too weary with being check-mated, give me a cup of tea." " Directly," said Edla, with gladsome readir.'ess. The President stretched himself out very comfortably on the sofa. At a little distance from these, we behold another group near the window. A very handsome young lady is occupied in painting some fresh flowers, which stand before her in a glass. Another lady, not young, and still less handsome, but with a most elaborate toilette, sits next to her embroidering a shepherdess in tapestry.“

     

     

     


    Fredrika Bremer (17 augustus 1801 – 31 december 1865)

    Portret door Olaf Johan Södermark

    17-08-2010 om 19:57 geschreven door Romenu  


    Tags:Anton Delvig,Theodor Däubler, Józef Wittlin, Oliver St. John Gogarty, Fredrika Bremer, Romenu
    » Reageer (0)
    16-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Charles Bukowski, Reiner Kunze, Moritz Rinke, Jules Laforgue

    De Amerikaanse dichter en fictieschrijver Charles Bukowski werd geboren op 16 augustus 1920 in Andernach, Duitsland. Zie ook mijn blog van 16 augustus 2006 en ook mijn blog van 16 augustus 2008 en ook mijn blog van 16 augustus 2009.

     

     

    16-bit Intel 8088 chip 

     

    with an Apple Macintosh

    you can't run Radio Shack programs

    in its disc drive.

    nor can a Commodore 64

    drive read a file

    you have created on an

    IBM Personal Computer.

    both Kaypro and Osborne computers use

    the CP/M operating system

    but can't read each other's

    handwriting

    for they format (write

    on) discs in different

    ways.

    the Tandy 2000 runs MS-DOS but

    can't use most programs produced for

    the IBM Personal Computer

    unless certain

    bits and bytes are

    altered

    but the wind still blows over

    Savannah

    and in the Spring

    the turkey buzzard struts and

    flounces before his

    hens. 

     

     

     

     

    German 

     

    being the German kid in the 20's in Los Angeles

    was difficult.

    there was much anti-German feeling then,

    a carry-over from World War 1.

    gangs of kids chased me through the neighborhood

    yelling, 'Hieneie! Hieneie! Hienie!'

    they never caught me.

    I was like a cat.

    I knew all the paths through brush and alleys.

    I scaled 6-foot back fences in a flash and was off through

    backyards and around blocks

    and onto garage roofs and other hiding places.

    then too, they didn't really want to catch me.

    they were afraid I might bayonet them

    or gouge out their eyes.

     

    this went on for about 18 months

    then all of a sudden it seemed to stop.

    I was more or less accepted(but never really)

    which was all right with me.

    those sons-of-bitches were Americans,

    they and their parents had been born here.

    they had names like Jones and Sullivan and

    Baker.

    they were pale and often fat with runny

    noses and big belt buckles.

    I decided never to become an American.

    my hero was Baron Manfred von Richthofen

    the German air ace;

    he'd shot down 80 of their best

    and there was nothing they could do about

    that now.

    their parents didn't like my parents

    (I didn't either) and

    I decided when I got big I'd go live in some place

    like Iceland,

    never open my door to anybody and live on my

    luck, live with a beautiful wife and a bunch of wild

    animals:

    which is, more or less, what

    happened.

     

     

     

     

    Charles Bukowski (16 augustus 1920 – 9 maart 1994)

     

     

     

     

     

    De Duitse dichter en schrijver Reiner Kunze werd geboren op 16 augustus 1933 in Oelsnitz, Erzgebirge. Zie ook mijn blog van 16 augustus 2006 en ook mijn blog van 16 augustus 2008 en ook mijn blog van 16 augustus 2009.

     

     

     

    tapferer vorsatz

     

    Wir wollen, wenn die stunde

    naht, mit ihr

    nicht hadern

    Möglich, daß irgendwann

    beim anblick eines leeren schuhs

    das universum

    0ber uns zusammenst0rzt

    Dann laß uns denken an den fuß,

    zu dem der schuh gehörte,

    und an das zehenspiel,

    das ungezählte male, als wir

    beieinanderlagen,

    das universum

    zur0ckkatapultierte

    an seinen platz

     

     

     

     

    Der Kuß der Koi

     

    In einem Winkel der Welt weiß ich einen Teich, und in dem Teich euch,

    die Koi. Meine Koi, denn wir haben einander gezähmt.

     

    Der Teich ist mein Tisch, wenn es mich an keinem Tisch mehr hält.

    Auf ihm breite ich aus, was kaum noch zu ertragen ist, und ihr, die Koi,

    streicht durch, streicht durch, streicht durch.

     

    Ich sitze vor eurem Teich wie der Bettler vor seiner Schale.

    Die Vögel werfen ihre Schatten hinein und die Wolken ihr Bild.

    Die Sonne, wenn sie vorüberkommt, gibt meist reichlich,

    und ihr Koi vervielfacht, was sie gibt. Doch bettle ich mich nur

    selbst an und zähle, was ich noch geben kann.

     

     

     



    Reiner Kunze (Oelsnitz, 16 augustus 1933)

     

     

     

     

     

    De Duitse (toneel)schrijver Moritz Rinke werd geboren op 16 augustus 1967 in Worpswede bij Bremen. Zie ook mijn blog van 16 augustus 2007 en ook mijn blog van 16 augustus 2008 en ook mijn blog van 16 augustus 2009.

     

    Uit: Café Umberto

     

    “Ort der Handlung ist das Foyer einer Agentur für Arbeit. Lukas Friedländer ist seit Monaten arbeitslos. Sonia Berger, seine Frau, ist eine bekannte und erfolgreiche Moderatorin mit einer eigenen Sendung im Fernsehen. Mit ihrer Stimme wurde ein Computer gespeist, der den Arbeitslosen, sobald sie ihre Registriernummer angeben, Stellenangebote mitteilt. Nach einem Pressegespräch sucht sie abends

    ihren Mann.

    SONIA: – Lukas?

    Schweigen

    SONIA: Es ist zehn. Haben die jetzt rund um die Uhr auf?

    Schweigen

    5 SONIA: Lukas?

    LUKAS: Ja?

    SONIA: Gut. Dann geh ich wieder.

    LUKAS: Hast du noch einen Termin?

    SONIA: Nein.

    10 LUKAS: Wenn man einen Menschen langsam töten will, so wie du, dann muss man

    jetzt nur noch rausgehen zu einem Termin ... Welttermin. Dann wird er schon

    sterben.

    SONIA: Jetzt geht das wieder los. Soll ich mich auch die ganze Zeit hier hinhocken,

    damit du nicht stirbst?

    15 Schweigen

    LUKAS: Du hast also ein bisschen Zeit?

    SONIA: Lass uns was essen gehen.

    LUKAS: Ich hab keinen Hunger. – Komm mal mit. (Führt sie zum Automaten) Setz

    dich mal so davor.

    20 SONIA: Lukas, ich weiß, das war nicht richtig ...

    LUKAS: Bitte.

    Sie sitzt auf dem Boden, mit dem Rücken am Automaten. Lukas nimmt die

    Verlängerungsschnur vom Diaprojektor und bindet Sonia widerstandslos am

    Automaten fest.

    25 SONIA: – – Ich hab’s verstanden, ich bin gefesselt, okay? – Hör jetzt bitte auf. Hier

    kommt doch gleich der Pförtner...

    LUKAS: Hier kommt kein Pförtner mehr. Hier kommt niemand mehr.

    Schweigen

    SONIA: Und nun?

    30 LUKAS: Schau mal. Dies ist der Ausweis mit der Registriernummer, die haben wir

    hier alle. Und dann tippt man die da ein. (Gibt seine Nummer ein)

    Es ertönt sofort Sonias Stimme.”

     

     

     


    Moritz Rinke (Worpswede, 16 augustus 1967)

     

     

     

     

     

    De Franse dichter Jules Laforgue werd geboren in Montevideo op 16 augustus 1860. Zie ook mijn blog van 16 augustus 2008 en ook mijn blog van 16 augustus 2009.

     

     

    Spleen

     

    Tout m'ennuie aujourd'hui. J'écarte mon rideau,

    En haut ciel gris rayé d'une éternelle pluie,

    En bas la rue où dans une brume de suie

    Des ombres vont, glissant parmi les flaques d'eau.

     

    Je regarde sans voir fouillant mon vieux cerveau,

    Et machinalement sur la vitre ternie

    Je fais du bout du doigt de la calligraphie.

    Bah ! sortons, je verrai peut-être du nouveau.

     

    Pas de livres parus. Passants bêtes. Personne.

    Des fiacres, de la boue, et l'averse toujours...

    Puis le soir et le gaz et je rentre à pas lourds...

     

    Je mange, et baille, et lis, rien ne me passionne...

    Bah ! Couchons-nous. - Minuit. Une heure. Ah ! chacun dort !

    Seul, je ne puis dormir et je m'ennuie encor.

     

     

     

     

    Veillée d'hiver

     

    Tout dort. Je ne dors pas, moi, le cœur de la Terre.

    Pour regarder au ciel, j'écarte mon rideau,

    La lune est rouge ainsi qu'un grand coquelicot,

    Au loin les toits sont blancs comme aux plis d'un suaire.

     

    La lune est rouge ainsi qu'un grand coquelicot...

    Je songe aux gueux vêtus d'un habit très-sommaire

    Et qui, sous ces toits blancs que recouvre un suaire

    N'ont pas ainsi que nous bon feu tiède et lit chaud.

     

    Ô pauvres gueux vêtus d'un habit très-sommaire,

    Qui n'avez nulle part bon feu tiède et lit chaud,

    Ne criez pas vers Dieu votre éternel sanglot,

    Nous sommes sur un bloc qui roule, solitaire.

     

    Ravalez comme moi votre éternel sanglot...

    Ah ! le mien est plus grand ; pourtant j'ai dû le taire ;

    La terre vole aux cieux comme un bloc solitaire...

    - A quoi Dieu rêve-t-il, en ce moment, là-haut?

     

     

     

     

    Jules Laforgue (16 augustus 1860 - 20 augustus 1887)

    Buste van Jules Laforgue in de Jardin Massey in Tarbes


    Zie voor nog meer schrijvers van de 16e augustus ook mijn vorige blog van vandaag.

    16-08-2010 om 20:36 geschreven door Romenu  


    Tags:Charles Bukowski, Reiner Kunze, Moritz Rinke, Jules Laforgue, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In Memoriam Herman Franke


    In Memoriam Herman Franke

     

     

    De Nederlandse schrijver en ex-criminoloog Herman Franke is op 61-jarige leeftijd overleden. Herman Franke werd geboren op 13 oktober 1948 in Groningen. Hij werkte al jaren aan een doorlopende romancyclus. Het laatste deel is af en zal postuum verschijnen. Franke overleed op zaterdag 14 augustus in zijn woning in Amsterdam, zo maakte zijn uitgeverij Podium vandaag bekend. Pas op zijn vijftigste brak Franke echt door als schrijver, met De verbeelding (1998). Met deze roman won hij de Generale Bank Literatuurprijs (Nu AKO Literatuurprijs). Daarna was het even stil rond de auteur, pas met de roman Wolfstonen (2003) beleefde hij een nieuw groot succes. Zie ook mijn blog van 13 oktober 2006 en ook mijn blog van 13 oktober 2007 en ook mijn blog van 13 oktober 2008 en ook mijn blog van 13 oktober 2009.

     

    Uit: De tuinman en de dood van Diana

     

    “Je bent met wie je omgaat. En het is onmogelijk je niets van die anderen aan te trekken. Met de dood van intieme anderen sterven stukjes van je zelf. Daar staat tegenover dat nieuwe vrienden dode stukjes van je zelf tot leven kunnen wekken. Juist mensen van wie je niet meteen inziet dat ze uniek zijn, willen hier niet aan. Zij maken zelf wel uit hoe ze zijn. Ze geloven zelfs dat ze na hun dood in het hiernamaals precies zo zijn als tijdens hun leven. In paravisische pulpbladen- en programma's doen ze alsof dit platte geloof buitengewoon interessant en mysterieus is. Het onkenbare en daardoor zozeer tot de verbeelding sprekende hiernamaals wordt door hen en passant teruggebracht tot een plaats waar vader zich nog steeds drukt maakt over de laffe smaak van moeders spruitjes of waar de overledenen niets anders te doen hebben dan op muren te kloppen, tafels op te tillen of ons in Engelse landhuizen achterbaks langs het hoofd te strijken, zodat we ons wezenloos schrikken. Vanuit een opgefokt ik-gevoel ontdoen zij zelfs de dood van zijn mystiek. Maar daar trekt hij zich gelukkig niets van aan.
    Ik hecht niet zo aan mijn ik. Na mijn dood blijven er miljoenen mensen over die sprekend op mij lijken. Dus zo erg is het niet als ik verdwijn. Ik vloei weer terug in datgene waarvan ik vanaf mijn geboorte een eenzame, naar eenwording hunkerende verbijzondering was: het mens-zijn. Als ik dood ben, zit ik in alle mensen en ga dagelijks door de pieken en dalen van Het Menselijk Gevoel. Als ik dood ben, doe ik aan alle vrijpartijen van de wereld mee, terwijl ik in levende lijve alleen maar kan vrijen met een paar anderen. Ik ben nu eenmaal veel meer mens dan `ik'. En alles wat mij tot mens maakt blijft zolang als de aarde om de zon draait; of nog langer als de NASA bijtijds een ander zonnig stekje voor ons in de ruimte heeft gevonden.
    `Alles verandert, niets vergaat', schreef Ovidius en zo is het.”

     

     

     

      

    Herman Franke (13 oktober 1948 - 14 augustus 2010)

    16-08-2010 om 17:34 geschreven door Romenu  


    Tags:In Memoriam Herman Franke, In Memoriam, Herman Franke, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alice Nahon, T. E. Lawrence, Max Schuchart, Pierre Henri Ritter jr.

    De Vlaamse dichteres Alice Nahon werd te Antwerpen geboren op 16 augustus 1896.  Zie ook mijn blog van 16 augustus 2006 en ook mijn blog van 16 augustus 2008 en ook mijn blog van 16 augustus 2009.

     

     

     

    Ik droom mijn liefde blijer

     

    Ik droom mijn liefde blijer,

    dat ze niet schreie meer

    bij elke ontgoocheling

    en dat ik vreugd –en vriend- verlaten

    toch voor de mensen van liefde zing.

     

    Ik droom mijn liefde sterker,

    dat ze niet zoeke meer

    mijn eigen lieve gril:

    ik droeg ze naar de heimweeharten

    van dolers die niemand beminnen wil.

     

    Ik droom mijn liefde wijder,

    dat niet mijn einddoel zij

    ’t erbarmen van een man

    en dat ik met mijn vrouwenhanden

    wat wereld-ellende

    omvatten kan.

     

     

     

     

    Najaarsvensterke

     

    Tussen 't naakte, rood geraamte

    Van een wilde wijngaardrank,

    Hing een scheefgezakte venster

    In de gevel, blauwig blank.

     

    Op de grauw arduinen richel

    Hier en daar vergroend van mos,

    lagen enk'le wingerdblâren,

    Dronken van d'oktoberblos.

     

    Onder 't venster, waar het muurke

    Door de tijd gebarsten was,

    Stonden triestig te verdrogen,

    Uitgeblomde dahlia's.

     

    Een verneuteld vrouwke schikte

    't Wit en rood geblokt gordijn;

    't Was... alsof haar rimpels zegden:

    ''t Zal 'ne kwaaie winter zijn...'

     

     

     

     

    Alice Nahon (16 augustus 1896 -  21 mei 1933)

     

     

     

     

     

    De Britse prozaschrijver, archeoloog en militair Thomas Edward Lawrence werd geboren op 16 augustus 1888. Hij staat beter bekend als Lawrence of Arabia. Zie ook mijn blog van 16 augustus 2006 en mijn blog van 16 augustus 2008 en ook mijn blog van 16 augustus 2009.

     

    Uit: Seven Pillars of Wisdom

     

    „Some of the evil of my tale may have been inherent in our circumstances. For years we lived anyhow with one another in the naked desert, under the indifferent heaven. By day the hot sun fermented us; and we were dizzied by the beating wind. At night we were stained by dew, and shamed into pettiness by the innumerable silences of stars. We were a self centred army without parade or gesture, devoted to freedom, the second of man's creeds, a purpose so ravenous that it devoured all our strength, a hope so transcendent that our earlier ambitions faded in its glare.

    As time went by our need to fight for the ideal increased to an unquestioning possession, riding with spur and rein over our doubts. Willy nilly it became a faith. We had sold ourselves into its slavery, manacled ourselves together in its chain-gang, bowed ourselves to serve its holiness with all our good and ill content. The mentality of ordinary human slaves is terrible - they have lost the world - and we had surrendered, not body alone, but soul to the overmastering greed of victory. By our own act we were drained of morality, of volition, of responsibility, like dead leaves in the wind.

    The everlasting battle stripped from us care of our own lives or of others'. We had ropes about our necks, and on our heads prices which showed that the enemy intended hideous tortures for us if we were caught. Each day some of us passed; and the living knew themselves just sentient puppets on God's stage: indeed, our taskmaster was merciless, merciless, so long as our bruised feet could stagger forward on the road.“

     

     

     

     

    T. E. Lawrence (16 augustus 1888 – 19 mei 1935)

    Portret door Henry Scott Tuke

     

     

     

     

    De Nederlandse dichter, journalist en vertaler Max Schuchart werd geboren in Rotterdam op 16 augustus 1920. Zie ook mijn blog van 16 augustus 2008.

     

     

    Twee kwatrijnen

     

    Al moet ik steeds weer voor de woorden zwichten

    Die mijn bedreigd bestaan slechts kort verlichten:

    Ik zing, maar aan een afgrond vol verschrikking

    En noem dit: met den moed der wanhoop dichten.

     

     

     

    De nood is hoog, de deur blijft steeds bezet;

    Van elken kant dreigt helm en bajonet -

    Naar binnen of naar buiten is verboden;

    Slechts een gaat in en uit zonder belet.

     

     

     

     


    Max Schuchart (16 augustus 1920 - 25 februari 2005)

    Rotterdam, geschilderd door Pieter van den Doel

     

     

     

     

     

    De Nederlandse journalist, letterkundige, criticus en publicist Pierre Henri Ritter jr. werd geboren in Utrecht op 16 augustus 1882. Zie ook mijn blog van 16 augustus 2008.

     

    Uit: Van de Woestijnes ‘goddelijke verbeeldingen’

     

    „DE bundel proza-gedichten, dien Karel van de Woestijne ‘Goddelijke Verbeeldingen’ noemde, bevat drie schetsen, welke bekende bijbelsche motieven hebben tot uitgangspunt.

    De eerste ‘Verbeelding’ stelt ons de geboorte van het Kindeken Jezus in den stal te Bethlehem voor den geest. - Na het verhaal der geboorte doet de schrijver drie herders verschijnen, en spreken tot het Kindeke. De eerste zegt, zich een meester te hebben getoond over zijne schapen, maar door zijn al te strenge verzorging leed de kudde verliezen. De tweede, die wat ouder is, vertelt, hoe hij zijn kudde niet heeft geleid, doch zich heeft laten leiden, maar zijne schapen waren vadsig en weerspannig geworden op het oogenblik dat zij zorg en leiding behoefden. De derde, de oudste, zegt niet te hebben geleid, en zich niet te hebben laten leiden. Hij heeft alleen getracht te zijn een geoefend beschouwer van zichzelf. Die zelfbeschouwing echter, voerde tot zelfbespotting, kweekte den naijver in zijn hart, bracht hem tot kommer en bitterheid. En zoo geraakte hij er toe, weêr om te gaan met herders, met hen die leiden en hen die geleid worden. Na hunne bekentenis zwegen de drie herders, en zij bogen het hoofd en weenden tranen. - Maar toen het Kindeke hen, bij beurte, lang aankeek, toen werd het opeens stil en rustig, en kwam er blijheidsverwachting in het hart der herders. ‘Het was of ze nu eindelijk misschien gingen begrijpen hoe het hoort dat men omgaat met schapen, die even moeilijk te behandelen zijn als de driften der menschen’. Op de herders volgen de Koningen, om het heilige Kindeke te begroeten.“

     

     

     


    Pierre Henri Ritter jr. (16 augustus 1882 – 13 april 1962)

    16-08-2010 om 00:00 geschreven door Romenu  


    Tags:Alice Nahon, T. E. Lawrence, Max Schuchart, Pierre Henri Ritter jr., Romenu
    » Reageer (0)
    15-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.90 Jaar Guillaume van der Graft, 85 Jaar Leonie Ossowski. Mary Jo Salter, R.J. Peskens, Daan Zonderland

    De Nederlandse dichter Guillaume van der Graft (eig. Willem Barnard) werd op 15 augustus 1920 geboren in Rotterdam. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2007 en ook mijn blog van 15 augustus 2009. Guillaume van der Graft viert vandaag zijn 90e verjaardag.

     


    Thalassa

    Hier ecn huis bouwen waar het land uitscheidt
    en haar hart voelen slaan tegen de binten,
    haar adem horen gaan tegen de blinden,
    infinitieven schrijven in de tijd

    En toch blijf ik doodeenzaam in mijn huid.
    Ik kan mijn naam niet met zeeschuim bedekken.
    Ik kan haar proeven maar niet meer bereiken
    want ik ben niet genoeg onvoorbereid.

    Tussen de grieken die Thalassa riepen
    en mij die roep moeder de eeuwigheid
    liggen al die jaren des onderscheids
    die nog altijd zout smaken op dc lippen.

     

    Vogels en vissen

    Ik zat in de bioscoop
    en keek naar een film van Parijs
    negentienhonderd.
    De tijd werd spotgoedkoop
    en de mensen leken niet wijs,
    ik zag verwonderd
    hoe men zich repte als vogels
    op glad ijs,
    de vrouwen het staartje omhoog,
    de mannen de snavel omlaag,
    — het navelstaartje,
    het snavelbaardje —
    wit waren de mensen en zwart
    en met een veel vloeibaarder hart
    dan wij die hard zijn en grijs.

    Maar wij daarentegen,
    wij bewegen
    ons vloeiend als vissen van celluloid
    zonder vleugelbeginsel
    en zonder dracht van poten.
    En ik bedacht:
    ik ben zelf onverwachts
    onder het ijs geschoten
    van dit bevroren paradijs
    waar men lacht om Parijs
    negentienhonderd;
    maar als ik weer opduik
    en kom uit het wak van de Uitkijk
    en sta op de Prinsengracht
    onder de bomen,
    dan kan ik mij niet vergissen:
    vogels en vissen
    werden geschapen op één dag
    en overmorgen zullen de mensen komen.





    Guillaume van der Graft (Rotterdam, 15 augustus 1920)

    Van links naar rechts Ad den Besten, Klaas Heeroma, Jan Wit, Jan Willem Schulte Nordholt (staand) en Guillaume van der Graft in 1955.




    De Duitse schrijfster
    Leonie Ossowski werd als Jolanthe von Brandenstein geboren op 15 augustus 1925 in Röhrsdorf. Zij wordt vandaag 85 jaar. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

    Uit: Weichselkirschen 

     

    „Wenn Suszko durchs Dorf fährt, hat er stets eine Mütze auf, eine verbeulte Postmütze, auf die er etwas hält.

    Ohne Mütze ist er nur die Hälfte wert, denn ohne sein Amt wären Suszko alle Möglichkeiten genommen, mehr zu wissen als die anderen im Dorf. Deshalb nimmt er die Mütze nie vom Kopf. Und fragt man die Bewohner von Ujazd, wer denn den Suszko schon einmal ohne Mütze gesehen hätte, könnte das niemand außer der Sabina behaupten.

    Aber auch Sabina hat Suszko nur ein einziges Mal ohne Mütze gesehen und das sehr kurz, weil er sie sofort wieder aufsetzte, obwohl er versuchte, es mit ihr zu machen. Bei Tag - im Kuhstall des Kombinats, wo sie beide im Grunde nichts zu suchen hatten.

    Hinterher hatte der Suszko ein Stückchen Kuhfladen auf der Amtsmütze, was aber Gott sei Dank niemandem weiter auffiel.

    Das Licht scheint gelbweiß vom Himmel. Kein Lüftchen in den Pappeln. Perkas Enten liegen flach auf der Straße, als wären sie bereits überfahren. Das Grün der Dorfstraßenbäume hat einen Blaustich. Die alte Jula sitzt auf einer Bank an der Stelle, wo früher das deutsche Kriegerdenkmal stand.
    Unbeweglich blinzelt sie in die Sonne, und das -kann sie nur, weil sie fast blind ist.

    Suszko rückt die Mütze zurecht, schwingt sich auf sein Rad und verläßt das Postgebäude... „

     

     

     

     

    Leonie Ossowski (Röhrsdorf, 15 augustus 1925)

     

     

     

     

     

    De Amerikaanse dichteres Mary Jo Salter werd geboren op 15 augustus 1954 in Grand Rapids, Michigan. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2008 en ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

     

    Aubade for Brad

     

    At six o'clock begins the ritual dance

    of bumping into bureaus in the dark;

                it's time you went to work.

    Holding one shoe at arm's length like a candle,

    you grope for its mate, but stumbling on a sandal

                of mine, abandon hope

    and ask for guidance in the softest voice;

    I whisper too, as if there's still a chance

                we might not wake me up.

     

    Once shod, you pull the creaking blinds whose slats

    narrow their sleepy eyelids into slits,

                and I'm to take the cue

    more sloth is my reward for finding you

    the means by which you'll disappear till dinner.

                Condemned to write

    from dawn until you drop in bed at night,

    you'll spend a happy, virtuous day convinced

                you are a miserable sinner.

     

    No doubt it is the hard fate of the Writer

    to suffer like the rest, but not know better

                than to call it a job. What's worse

    than feeling so deeply one must doubly force

    oneself to show it in both prose and verse?

                I sympathize, of course;

    so much, in fact, I'd joyfully disprove

    that formula by which all Energy

                converts to (Printed) Matter

    and devote, this morning, some of it to Love.

                Darling, if you'll untie

                your shoes again and lie

    for a moment here, while the sun turns all to gold,

    I may grow very bold.

     

     

     

     

    Mary Jo Salter (Grand Rapids, 15 augustus 1954)

     

     

     

     

     

    De Nederlandse schrijver R.J. Peskens (auteursnaam van uitgever Geert van Oorschot) werd geboren in Vlissingen op 15 augustus 1909. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2008. en ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

    Uit: Nop Maas. Een harde kei in de Nederlandse fatsoensvyver

    Brieven van G.A. van Oorschot aan W.F. Hermans

     

    “17.5.51

    Beste Wim,

    Dank voor je brief van 14 Mei. Ik wist niet dat je toch naar Duitsland was gegaan en ik hoorde er pas van toen Guus, Alissa die hier logeerde weer op kwam halen.

    Het is je daar dus niet erg bevallen; maar dit kon je toch eigenlijk  

    [p. 377] 

    van tevoren wel geweten hebben. Duitsers zijn nu eenmaal geen mensen en de Duitsers die aan cultuur doen wantrouw ik vaak nog het meest. Wat jammer toch dat die vertaling van je novelle zo slecht was. Je had haar dan eigenlijk beter helemaal maar niet moeten voorlezen.

    Ik hoop dat jouw gerechtvaardigde hoop op het tijdig klaarkomen van je roman in vervulling zal gaan. Ik ben zeer nieuwsgierig hoe het boek ten slotte uitvalt en ik zal je, als je daar althans prijs op stelt, mijn oordeel doen geworden.

    Wat het geval van 't Reve betreft, is natuurlijk de zaak zoals jij zegt: Elke letterkundige met enig zelfrespect moet weigeren nog ooit in een jury zitting te nemen indien de jury niet gerechtigd is een bindende uitspraak te doen.

    Deze consequentie had de jury van de reisbeurzen in 1950 in het openbaar moeten trekken en de Vereniging voor Letterkundigen had dit standpunt in het openbaar alweer moeten verkondigen.

    Dat het gevolg daarvan is dat alleen lapzwansen en roomse schooiers in toekomstige jury's zitting nemen kan ons dan koud laten.

    Een tweede consequentie zou moeten zijn dat geen enkele auteur aan een dergelijke jury nog iets inzond. Dat de Partij van de Arbeid ook op het terrein van de cultuur en kunstpolitiek een partij is, die als devies heeft: de roomsen te ontzien in verband met de instandhouding van de coalitie, moet die partij zelf maar weten. In ieder geval zou dan van de zijde der zichzelf en de literatuur-respecterende kunstenaars de kwestie scherp en duidelijk gesteld zijn. Maar scherp en duidelijk stellen behoort helaas niet tot het karakter van de meeste kunstenaars omdat zij niet politiek kunnen denken, omdat zij geen lef hebben om te vechten en omdat zij dermate in financiële nood verkeren, dat ze bijna verplicht zijn mee te dingen naar een prijs die uiteindelijk door de bisschoppen wordt uitgekeerd. Ik heb mij toch voorgenomen op de as. Vergadering van de Vereniging v. Letterkundigen daarover het mijne te zeggen. Veel succes zal het wel niet hebben, maar misschien is er toch een aantal lieden die het met mij eens is en ik stel er wel prijs op te weten wie dit zijn.

    Met hartelijke groeten,

    Geert”

     

     

     


    R.J. Peskens (15 augustus 1909 - 18 december 1987)

    Hier met de schrijfster Josine Meyer en Gerard Reve

     

     

     

     

     

    De Nederlandse dichter Daan Zonderland (pseudoniem van Dr. Daniel Gerhard (Daan) van der Vat) werd geboren in Groningen op 15 augustus 1909. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2006 en ook mijn blog van 15 augustus 2008 en ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

     

    Alfabet

     

    Toen Alfa voor het eerst zijn Bet ontmoette,
    Heeft hij haar lang met kennersblik aanschouwd.
    En nog dezelfde dag deed hij zijn aanzoek
    En nog dezelfde maand zijn zij getrouwd.

    En waren samen letterlijk gelukkig
    En hadden lief in letterlijke zin.
    En Bet schonk na verloop van negen maanden
    Het leven aan een vierentwintigling.

    Dat was de aanvang van de overwinning
    Van dit geletterd, kinderrijk geslacht
    Dat duizendtallen dromen heeft geschapen,
    Maar honderdduizenden heeft omgebracht,

    Dat menige bibliotheek heeft volgelogen,
    Dat dagelijks smaad schrijft in het ochtendblad,
    Dat laster pleegt in duizend conversaties,
    Dat roddelt op het land en in de stad.

    En was de dichter niet ter hulp gekomen,
    en wisten wij na alle laster niet
    Dat wat in proza enkel maar kan liegen
    Tot waarheid wordt gelouterd in een lied,

    Wie zou dan niet de tijd terug begeren,
    Toen Alfa vrijgezel was en haast stom,
    Wie zou niet liever vreedzaam vegeteren,
    In een sereen analfabetendom?

     

     

     

     


    Daan Zonderland (15 augustus 1909 – 5 augustus 1977)

    Groningen



    Zie voor nog meer schrijvers van de 15e augustus ook
    mijn vorige blog van vandaag en eveneens mijn eerste blog van vandaag.


    15-08-2010 om 20:28 geschreven door Romenu  


    Tags:Leonie Ossowski. Mary Jo Salter, Guillaume van der Graft, R.J. Peskens, Daan Zonderland, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jan Campert, Susanne Mischke, Wanda Schmidt, Roger Willemsen, Edna Ferber

    De Nederlandse schrijver, dichter en journalist Jan Campert werd geboren op 15 augustus 1902 in Spijkenisse.Zie ook mijn blog van 15 augustus 2006 en ook mijn blog van 15 augustus 2008 en ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

     

    In memoriam J.H. Leopold

     

    Hoezeer in zich besloten, van elke schijn ontdaan
    is uwe stem tot ons gegaan
    zingende en voor gòed in ons verloren,
    de weinigen, de enkelen uitverkoren
    om te bestaan.

    Achter de eerste stilte aarzelend begint
    het woord, zwevende als de wind
    in het herfsten, - o, het vlagen
    der verrukkingen, het martelend klagen
    om wat eèns werd bemind!

     

     

     

    Verlaine sterft

     

    Een kamer, een tafel, een bed,
    grillige bloemen van ijs
    waaieren wit aan het raam -
    de nacht staat over Parijs.

    Een oud man weet zich alleen,
    geen hand die de zijne vindt;
    zelfs niet eens de goede troost
    van een enkel glas absinth.

    De muren zijn verveloos
    in het armzalige vertrek,
    waar ik, denkt Paul Verlaine,
    alleen, als een hond verrek.

    Een kamer, een tafel, een bed,
    bloemenwaaiers van ijs -
    zo crepeerde Paul Verlaine,
    rue Descartes, Parijs.

     

     

     

     

     

    Jan Campert (15 augustus 1902 - 12 januari 1943)

    Hier met de kleine Remco Campert

     

     

     

     

     

    De Duitse schrijfster en draaiboekauteur Susanne Mischke werd geboren op 15 augustus 1960 in Kempten. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

    Uit: Zickenjagd

     

    „Ines war froh, als sie aus der Straßenbahn steigen konnte. Irgendwie hatte sie heute das Gefühl, dass alle sie anstarrten, aber wahrscheinlich bildete sie sich das nur ein. Als sie und ihre Mutter voriges Jahr in dieses öde Dorf gezogen waren, hatte Ines kurz überlegt, auch die Schule zu wechseln. Es gab eine Gesamtschule mit einem gymnasialen Zweig im nächsten Ort, nur zehn Fahrradminuten entfernt. Vielleicht würde ein Neuanfang vieles zum Positiven wenden, vielleicht würde sie in einer anderen Schule endlich Freunde finden? Aber Ines war vor dem Schritt ins Ungewisse zurückgescheut. Okay, sie hatte an ihrer alten Schule keine Freunde und häufig wurde über sie gelästert und gekichert, aber selbst das hatte in letzter Zeit nachgelassen. Man schien sich an sie gewöhnt zu haben, sie war einfach da, wie ein Teil des Mobiliars, unbeachtet, so lange sie sich unauffällig verhielt. Ein Zustand, über den sie zwar nicht glücklich war, mit dem sie sich aber arrangiert hatte. Wer konnte schon sagen, was in einer neuen Schule auf sie zukommen würde? Als Neue stand man automatisch im Mittelpunkt des Interesses, wahrscheinlich wäre alles nur noch schlimmer geworden. Außerdem hatte das Gymnasium, das sie jetzt besuchte, einen guten Ruf. Also hatte sie sich entschlossen zu bleiben, auch wenn ihr Schulweg mit Bus, S-Bahn und Straßenbahn nun fast eine Stunde dauerte.“

     

     

     


    Susanne Mischke (Kempten, 15 augustus 1960)

     

     

     

     

    De Zwitserse dichteres en schrijfster Wanda Schmid werd geboren op 15 augustus 1947 in Zürich. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

     

    Im Intercity

     

    Er hat sich zu ihr durchgenät, durchgeschnorrt. Balzgebaren. Sie hat ihn kommen

    sehen. Sie hat sich schlafend gestellt. Die sanfte Abwehr. Er plumst neben ihr ins

    Polster. Er ist im Militär Oberst und laute klare Direktiven gewohnt. Winke durch die

    Blume zerfleddern. Ihre Augenbrauen sind wütend hochgefahren.

     

    "Erlauben Sie , dass ich lese."

     

    Er erlaubt nicht.

    Regen peitscht ans Zugsfenster. Ein willkommener Gesprächsstoff. Im Intercity

    gefangen. Er öffnet die Schnallen seines Metallkoffers. Wichtige Papiere, er fährt

    an eine Sitzung. Er ist der Pfeiler, die Säule seiner Firma. Ohne ihn läuft alles ziemlich

    schief. Sie geht zur Toilette und dann in den Speisewagen. Sie will erst kurz vor B.

    wieder ihren Sitzplatz einnehmen.

     

    Der Schwenkarm des Baggers hat den Wagen seitlich aufgeschlitzt wie eine Sardinen-

    büchse. Er hält ein Papier in den Händen und wird am Kopf getroffen, ist sofort tot. Mit

    ihm sterben noch drei Passagiere. Es gibt Verletzte.

     

    Sie ist rechtzeitig geflüchtet. Sie verdankt ihm ihr Leben.

     

     

     

    Wanda Schmidt (Zürich, 15 augustus 1947)

     

     

     

     

    De Duitse schrijver, essayist en televisiepresentator Roger Willemsen werd geboren in Bonn op 15 augustus 1955. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

    Uit: Der Knacks

     

    Das weiße Huhn
    Mein Vater starb letzten August. Das ist jetzt bald vierzig Jahre her.

    Der Tag war so heiß, dass die Vögel unter den Blättern blieben und alles ringsum sich verlangsamte. Wir dachten an die Hitze des Krankenzimmers, des Krankenbetts, in dem der inzwischen zu einem dünnen Herrn zusammengeschmolzene Mann seinen Tod erwartete. Dass es Regen geben solle, war das Thema auf den Fluren. Erst für den Abend wurde er erwartet, als er endlich fi el, war er der erste Regen, den mein Vater nicht mehr erleben sollte.

    In München nahmen an diesem Tag ein paar Männer die Kunden und Angestellten einer Bank als Geiseln und verlang­ten 500 000 Mark. Die Eilmeldungen im Radio überschlugen sich, dauernd gab es »neue Entwicklungen«, das Land blickte nach München. Wir nicht.

    Mittags aß ich bei einem Freund, folgte aber dem Tisch­gespräch nicht, bis ein Erwachsener eine längere Geschichte abschloss mit dem Seufzer:

    »Unsere Familie wurde geboren, Gräber zu füllen

    In die Pause, die folgte, schepperte das Gelächter, erst lang­sam, dann selbstbewusst. Man traute sich, die drastische For­mulierung mit Ironie zu beantworten. Ein Aperçu war gebo­ren. In die Pause, die diesem folgte, sagte ein anderer:

    »So gesehen, dauert der Tod ein Leben lang

    Die beiden Sätze standen unverbunden nebeneinander, und aus der Pause, die dann folgte, erhob sich kein Gelächter mehr. Komische Art, sich zu unterhalten, war alles, was ich dachte.

    In den Wochen davor war meine Mutter täglich ins Kran­kenhaus gefahren, einen Krebsbunker mit massiven Strah­lungsapparaten, Kobalt-Kabinen, dreißigjährigen Untoten auf den Fluren und diesem einen, nie mehr aufzulösenden Geruch. Nicht Kampfer, nicht Melisse roch so, unnatürlich, chemisch, strahlend roch es.“

     

     

     

    Roger Willemsen (Bonn, 15 augustus 1955)

     

     

     

     

    De Amerikaanse schrijfster Edna Ferber werd geboren op 15 augustus 1885 in Kalamazoo, Michigan. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2008 en ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

    Uit: Dawn O’Hara, The Girl Who Laughed

    “It's hard trying to develop into a real Writer Lady in the bosom of one's family, especially when the family refuses to take one seriously. Seven years of newspaper grind have taught me the fallacy of trying to write by the inspiration method. But there is such a thing as a train of thought, and mine is constantly being derailed, and wrecked and pitched about.
    Scarcely am I settled in my cubbyhole, typewriter before me, the working plan of a story buzzing about in my brain, when I hear my name called in muffled tones, as though the speaker were laboring with a mouthful of hairpins. I pay no attention. I have just given my heroine a pair of calm gray eyes, shaded with black lashes and hair to match. A voice floats down from the upstairs regions:
    "Dawn! Oh, Dawn! Just run and rescue the cucumbers out of the top of the ice-box, will you? The iceman's coming, and he'll squash 'em."
    A parting jab at my heroine's hair and eyes, and I'm off to save the cucumbers.
    Back at my typewriter once more. Shall I make my heroine petite or grande? I decide that stateliness and Gibsonesque height should accompany the calm gray eyes. I rattle away happily, the plot unfolding itself in some mysterious way. Sis opens the door a little and peers in. She is dressed for the street. "Dawn, dear, I'm going to the dressmaker's. Frieda's upstairs cleaning the bathroom, so take a little squint at the roast now and then, will you? See that it doesn't burn, and that there's plenty of gravy. Oh, and Dawn--tell the milkman we want an extra half-pint of cream today. The tickets are on the kitchen shelf, back of the clock. I'll be back in an hour."

     

     

    Edna Ferber (15 augustus 1885 – 16 april 1968)

    15-08-2010 om 20:13 geschreven door Romenu  


    Tags:Jan Campert, Susanne Mischke, Wanda Schmidt, Roger Willemsen, Edna Ferber, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marga Kool, Heinrich Eichen, Benedict Kiely, Thomas de Quincey, Matthias Claudius

    De Nederlandse schrijfster en dichteres Marga Kool werd geboren in Beekbergen op 15 augustus 1949. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2008 en ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

    Uit: Een kleine wereld


    "Toen ik een kind was, woonde hier een timmerman, een wagenmaker, een bakker. De geur van pasgebakken brood zweefde over de straat als ik naar school liep. Het winkelbelletje van de VIVO van tante Stien, die niet mijn tante was maar die gewoon zo heette, rinkelde wanneer een boek met de klink in de hand, de winkeldeur al open, uit zijn klompen stommelde."

    (…)

    "Vroeger kleurde de essen 's zomers in alle tinten groen: het blauwgroen van de rogge, het geelgroen van de haver, het grijsgroen van de gerst. Waar de rogge dun stond, op het magere zand, straalde aan de voet van het koren de geelwitte kamille, hogerop het blauw en het wit van korenbloemen en margrieten, de felle hartstocht van de klaprozen. Er trilden sluiers van stuifmeel boven de akker. Leeuweriken jubelden zich kleiner en kleiner tegen de strakke hemel, tot ze volledig opgingen in lucht en zang"

     

     

     

    Marga Kool (Beekbergen, 15 augustus 1949)

     

     

     

     


    De Duitse dichter en schrijver
    Heinrich Eichen werd geboren op 15 augustus 1905 in Bonn. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2008 en ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

     

    Regenabend in der Kohte

     

    Verwunschen glüht das rote

    Nachtfeuer still im Zelt,

    und seltsam ist die Kohte

    von seinem Glanz erhellt.

     

    Wir sitzen still und träumen,

    geschlossen ist der Kreis,

    und draussen von den Bäumen

    tropft sanfter Regen leis.

     

    Wir lauschen seinem Singen,

    das unser Herz erfüllt

    mit wundersamen Dingen,

    die uns der Tag verhüllt.

     

    Bis plötzlich einer leise

    nach seinem Banjo greift

    und perlend eine Weise

    aus dessen Saiten streift.

     

    Auf klingt ein Lied als Bote

    aus alter Sagenwelt,

    und gross ist unsre Kohte

    von seinem Glanz erhellt.

     

     



    Heinrich Eichen (15 augustus 1905 – 30 mei 1986)

    Bonn, Münsterplatz

     

     

     

     

    De Ierse schrijver en journalist Benedict Kiely werd geboren in Omagh op 15 augustus 1919. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2008.en ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

    Uit: Proxopera

     

    “That, for him, had been the well at the world’s end mentioned in the old stories. No water had ever tasted like that water. One of the best meals he had ever eaten had been eaten there: raw turnips taken from a neighbouring field, cleaned in the spring and sliced, washed down by the clear ice-cold water.

    (…)

     

    Below, in a hollow of quaking bog was a small lake, surrounded by sallies and bog-birch, in which demented old ladies and others were continually drowning themselves. There was an almost vocal sadness about the place.

    (…)

     

    Fight the Brits, says Binchy Two, to the last Catholic shop in the village of Belleek or the town of Strabane. Man, you love the Brits, you couldn’t exist without them. The nickname is affectionate. They give you the chance to be Irish heroes. They give you targets you can easily see.”

     

     



    Benedict Kiely (15 augustus 1919 - 9 februari 2007)

     

     

     

     


    De Engelse schrijver
    Thomas De Quincey werd geboren op 15 augustus 1785 in Manchester. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2008 en ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

    Uit: Confessions of an English Opium-Eater

     

    „And, first, one word with respect to its bodily effects; for upon all that has been hitherto written on the subject of opium, whether by travellers in Turkey (who may plead their privilege of lying as an old immemorial right) or by professors of medicine, writing ex cathedrâ, I have but one emphatic criticism to pronounce, -- Lies! lies! lies! I remember once, in passing a book-stall, to have caught these words from a page of some satiric author: "By this time I became convinced that the London newspapers spoke truth at least twice a week, namely, on Tuesday and Saturday, and might safely be depended upon for -- the list of bankrupts." In like manner, I do by no means deny that some truths have been delivered to the world in regard to opium; thus, it has been repeatedly affirmed, by the learned, that opium is a dusky brown in colour, -- and this, take notice, I grant, -- secondly, that it is rather dear, which also I grant -- for, in my time, East India opium has been three guineas a pound, and Turkey, eight; and, thirdly, that if you eat a good deal of it most probably you must do what is particularly disagreeable to any man of regular habits, namely, -- die. These weighty propositions are, all and singular, true; I cannot gainsay them; and truth ever was, and will be, commendable. But, in these three theorems, I believe we have exhausted the stock of knowledge as yet accumulated by man on the subject of opium. And, therefore, worthy doctors, as there seems to be room for further discoveries, stand aside, and allow me to come forward and lecture on this matter.

    First, then, it is not so much affirmed as taken for granted, by all who ever mention opium, formally or incidentally, that it does or can produce intoxication. Now, reader, assure yourself, meo periculo, that no quantity of opium ever did, or could, intoxicate. As to the tincture of opium (commonly called laudanum) that might certainly intoxicate, if a man could bear to take enough of it; but why? because it contains so much proof spirit, and not because it contains so much opium.“

     

     

     

     

    Thomas de Quincey (15 August 1785 – 8 December 1859)

    Buste door John Robert Steell

     

     

     

     

     

    De Duitse dichter Matthias Claudius werd op 15 augustus 1740 geboren in het Duitse stadje Reinfeld in de buurt van Lübeck. Zie ook mijn blog van 15 augustus 2008 en ook mijn blog van 15 augustus 2009.

     

     

    Ein Lied hinterm Ofen zu singen

     

    Der Winter ist ein rechter Mann,
    kernfest und auf die Dauer;
    sein Fleisch fühlt sich wie Eisen an
    und scheut nicht süß noch sauer.

     

    War je ein Mann gesund, ist er's;
    er krankt und kränkelt nimmer,
    weiß nichts von Nachtschweiß noch Vapeurs
    und schläft im kalten Zimmer.

     

    Er zieht sein Hemd im Freien an
    und läßt's vorher nicht wärmen
    und spottet über Fluß im Zahn
    und Kolik in Gedärmen.

    Aus Blumen und aus Vogelsang
    weiß er sich nichts zu machen,
    haßt warmen Drang und warmen Klang
    und alle warmen Sachen.

    Doch wenn die Füchse bellen sehr,
    wenn's Holz im Ofen knittert,
    und um den Ofen Knecht und Herr
    die Hände reibt und zittert;

    wenn Stein und Bein vor Frost zerbricht
    und Teich' und Seen krachen;
    das klingt ihm gut, das haßt er nicht,
    dann will er sich tot lachen. -

    Sein Schloß von Eis liegt ganz hinaus
    beim Nordpol an dem Strande;
    doch hat er auch ein Sommerhaus
    im lieben Schveizerlande.

    So ist' er denn bald dort, bald hier,
    gut Regiment zu führen.
    Und wenn er durchzieht, stehen wir
    und sehn ihn an und frieren.

     

     

     

     

    Matthias Claudius (15 augustus 1740 - 21 januari 1815)

    Portret, vermoedelijk door Friederike Leisching, rond 1797

     

    15-08-2010 om 20:05 geschreven door Romenu  


    Tags:Marga Kool, Heinrich Eichen, Benedict Kiely, Thomas de Quincey, Matthias Claudius, Romenu
    » Reageer (0)
    14-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wolf Wondratschek, Danielle Steel, Erwin Strittmatter, Carola Herbst, Sir Walter Scott, Julia Mann - da Silva-Bruhns

    De Duitse dichter en schrijver Wolf Wondratschek werd geboren op 14 augustus 1943 in Rudolstadt. Zie ook mijn blog van 14 augustus 2008. en ook mijn blog van 14 augustus 2009.

     

     

    In einem kleinen Zimmer in Paris

    In einem kleinen Zimmer in Paris,
    wo ich den Kopf vor Sehnsucht gegen alle Wände stieß
    und deinen Namen leise in die Spiegel schrie,
    doch keiner kam und niemand nahm mich in den Arm
    wie du, der mich verließ.
    Und als du gingst, hast du gesagt:
    "Du machst das schon, mein Kleines, irgendwie!"
    Oh ja, mein Mann! Ich mach das schon.
    Ich weine ohne Träne jede Nacht,
    ich liebe dich, auch wenn es einsam macht,
    ich sterbe so dahin
    und frag nicht mehr nach einem Sinn
    in diesem kleinen Zimmer hier,
    wo Gaukler wohnten, Trinker, Diebe,
    es war umsonst, denn es war Liebe.

    Die Liebe mit dem Leben büßen
    Warten, bis das Leben dich vergisst
    Jede Nacht, sie bleibt in mir
    Auch wenn es Tag geworden ist.

    Dann war es still.
    Dann gingen viele Jahre hin
    und ich blieb hier,
    in diesem kleinen Zimmer in Paris
    und trank mit Trinkern auf ihr Glück
    und sang mit Gauklern Liebeslieder
    und morgens kamen auch die Diebe wieder,
    nur du kamst nie zurück.

     

     

     

     

    Fliehende sind wir

     

    "Ungleiches Paar, beide
    kalt genug für das kälteste Unglück
    Gegner, die auf keine zweite
    Chance warten -

    solche Gegner gehen niemal einen Schritt zurück
    und bleiben doch einander unnahbar bis in ihr Schweigen
    in dem, was einmal Feuer war und Liebesglück
    ausglüht zu Asche

    Und wie auf Gesichtern von Toten
    siehst du ihr letztes Erstaunen erkalten
    Fliehende sind wir, die sich festhalten

    Reisende durch leere Zimmer
    Gleichgültig schluchzen die Geigen noch immer
    Sterbende betteln um Dollarnoten"

     

     




    Wolf Wondratschek (Rudolstadt, 14 augustus 1943)

    Hier met de Zweedse dichter Lars Gustafsson (links)

     

     

     

     

     

    De Amerikaanse schrijfster Danielle Steel werd geboren in New York op 14 augustus 1947. Zie ook mijn blog van 14 augustus 2008 en ook mijn blog van 14 augustus 2009.

     

    Uit: H. R. H.

     

    „Christianna stood at her bedroom window, looking down at the hillside in the pouring rain. She was watching a large white dog, soaking wet with matted hair, digging excitedly in the mud. Every now and then he would look up at her and wag his tail, and then return to digging again. He was the Great Pyrenees her father had given her eight years before. His name was Charles, and in many ways he was her best friend. She laughed as she watched him chase a rabbit that eluded him and promptly disappeared. Charles barked frantically and then splashed happily through the mud again, looking for something else to pursue. He was having a great time, as Christianna was, watching him. It was the last of summer and the weather was still warm. She had returned to Vaduz in June, after four years of college in Berkeley. Coming home had been something of a shock, and so far the best thing about her homecoming was Charles. Other than her cousins in England and Germany, and acquaintances throughout Europe, her only friend was Charles. She led a sheltered and isolated life, and always had. It seemed unlikely she would see her Berkeley friends again.
    As she watched the dog disappear toward the stables, Christianna hurried out of her room, intent on going outside and following him. She grabbed her riding slicker and a pair of rubber boots she used to muck out her horse's stall, and ran down the back stairs. She was grateful that no one noticed her, and a moment later she was outside, sliding through the mud and running after the big white dog. She called his name, and in an instant he bounded up to her, nearly knocking her down. He wagged his tail, splashing water everywhere, put a muddy paw on her, and when she bent to stroke him, he reached up and licked her face, and then ran away again as she laughed. Together, they ran side by side along the bridle path. It was too wet today to ride“.

     

     

     

     

    Danielle Steel (New York, 14 augustus 1947)

     

     

     

     

    De Duitse schrijver Erwin Strittmatter werd geboren op 14 augustus 1912 in Spremberg. Zie ook mijn blog van 14 augustus 2008 en ook mijn blog van 14 augustus 2009.

     

    Uit: Kalender ohne Anfang und Ende

     

    NÄCHSTES JAHR nehmen wir Einzelzimmer, sagte meine Geliebte im Vorjahr. Ein guter Einfall, sagte ich, da muß ich nicht mehr fürchten, daß ich dich störe, wenn ich meinem kleinen Taschentonband etwas einsage, muß nicht mehr hinaus in den Park, wenn es gar zuviel ist, was ich auf dieses Zelluloid- oder Plasteband einzureden habe, muß nicht, wenn meine auszementierte Diktierbahn unter dem Damm bei Regenwetter von Liebespaaren besetzt ist, hinauf auf den Damm, wo der Váh-Wind mich packt und wo die Kälte mich trotz meiner Lederjacke zu fassen bekommt und mir bis unter die Haut kriecht. Nicht zu vergessen, daß du mich nachts nicht mehr stören wirst, sagte meine Geliebte, wenn du bei halber Nacht das Licht einschaltest und liest bis zum Morgen. Du vergißt, sagte ich, daß ich aufwach, weil du schnarchst, und daß ich lange wach lieg, ehe ich mich entschließen kann, dich zu wecken, aber dann tue ich es. Ja, und dann bin ich wach, sagte meine Geliebte, und du schläfst ein und schnarchst.
    Also, es blieb dabei, wir nahmen Einzelzimmer, und nun haben wir sie. Das hat seine Romantik und macht mein Piest‘anyer Märchen noch märchenhafter. Ich darf tatsächlich diktieren, wann ich will oder wann mir danach ist, und ich platze nicht in den Essay hinein, den meine Geliebte über eine gemeinsame Freundin in Ungarn, über eine Malerin, schreibt. Wir wissen weniger voneinander. Eines weiß die Badezeiten des anderen nur dunkel, und wir lassen auch im finstern, wann wer zur Massage geht, aber wir haben eine neue Aufgabe, ich jedenfalls, eine romantische Aufgabe. Das beschäftigt mich ziemlich, fast kriminalistisch, aber mindestens so arg wie einen jungen eifersüchtigen Liebhaber, festzustellen, wo meine Geliebte sich in dieser oder jener Stunde befindet, und sie aufzuspüren. Oft ist es dann so, als ob wir uns in der großen Welt zum ersten Mal träfen, und das hat seinen Reiz, das übt seine Macht aus auf unser Zueinander.
    Aber an manchen Abenden, wenn jedes von uns seinen Zimmerschlüssel aus der Tasche zieht, seine eigene Tür aufschließt, und wenn durchs mondhelle Zimmer hindurch in den blühenden Kastanien von gegenüber die Nachtigall ihre Roller und Schleifer, ihr gar nicht so sanftes Getön, sondern ihren harten, fordernden Schlag (nein nicht) in die Nacht hinausläßt, sondern hinausstößt, sagt meine Geliebte, das machen wir aber nie wieder.

     

     

     

     

    Erwin Strittmatter (14 augustus 1912 – 31 januari 1994)

     

     

     

     

     

    De Duitse schrijfster Carola Herbst werd geboren op 14 augustus 1960 in Rostock. Zie ook mijn blog van 14 augustus 2008 en ook mijn blog van 14 augustus 2009.

     

    Uit: Weiße Geheimnisse

     

    „Wenn man in Rostock geboren und aufgewachsen ist, glaubt man lange Zeit, man könne dieser Stadt niemals den Rücken zukehren.
    Vom Küchenfenster unserer Neubauwohnung aus konnte ich an Sonntagen die alten Glocken schlagen hören, und ich lauschte andächtig.
    Irgendwann begannen meine Freundinnen und ich, die alten Gemäuer der Stadt auf eigene Faust zu erkunden und stießen auf viele freundliche Leute, die uns, wohl verwundert über das eher ungewöhnliche Interesse einiger Backfische, bereitwillig Kirchenportale öffneten und uns sogar hinter schmiedeeiserne Türen geheimnisvoller Grabkapellen schauen ließen. Überall spürte ich den Atem der Geschichte.
    Doch nichts berührte mich mehr, als ein riesiges Ölgemälde, es hing damals im Ostchor der Marienkirche. Ich stand davor und begriff plötzlich, in einer Zeit leben zu dürfen, in der die den Kriegskindern nachfolgende Generation Krieg und Zerstörung, zumindest im Herzen Europas, nicht durch eigenes Erleben würde kennen lernen müssen und ich bin dankbar dafür.
    Der Künstler war vogelgleich über St. Marien geschwebt und hatte auf die unversehrt wirkende Kirche geschaut, die inmitten eines gewaltigen Trümmerfeldes wie ein unzerstörbares Bollwerk aufragte. Wir haben ein Geschenk erhalten, denn St. Jacobi und St. Petri brannten in den Bombennächten von 1942, ganze Stadtquartiere fielen in Schutt und Asche.
    Die Wunden der Vergangenheit sind vernarbt, vieles, was unwiederbringlich verloren ging, lebt in Erinnerungen, in alten Fotos, alten Kupferstichen und Gemälden weiter und wenn man ganz genau hinschaut, dann entdeckt man die Straßen, Wege und Plätze, auf denen Franz den Spuren seines Bruders folgte.“

     

     

     

    Carola Herbst (Rostock, 14 augustus 1960)

     

     

     


    De Schotse dichter en schrijver
    Sir Walter Scott werd geboren in Edinburgh op 14 augustus 1771. Zie ook mijn blog van 14 augustus 2008 en ook mijn blog van 14 augustus 2009.

     

    Uit: Waverley Or t’ Is Sixty Years Since

     

    „It is, then, sixty years since Edward Waverley, the hero of the following pages, took leave of his family, to join the regiment of dragoons in which he had lately obtained a commission. It was a melancholy day at Waverley-Honour when the young officer parted with Sir Everard, the affectionate old uncle to whose title and estate he was presumptive heir.

    A difference in political opinions had early separated the Baronet from his younger brother Richard Waverley, the father of our hero. Sir Everard had inherited from his sires the whole train of Tory or High-Church predilections and prejudices which had distinguished the house of Waverley since the Great Civil War. Richard, on the contrary, who was ten years younger, beheld himself born to the fortune of a second brother, and anticipated neither dignity nor entertainment in sustaining the character of Will Wimble. He saw early that, to succeed in the race of life, it was necessary he should carry as little weight as possible.

    Painters talk of the difficulty of expressing the existence of compound passions in the same features at the same moment; it would be no less difficult for the moralist to analyse the mixed motives which unite to form the impulse of our actions. Richard Waverley read and satisfied himself from history and sound argument that, in the words of the old song,

     

          Passive obedience was a jest,

          And pshaw! was non-resistance;

     

    yet reason would have probably been unable to combat and remove hereditary prejudice could Richard have anticipated that his elder brother, Sir Everard, taking to heart an early disappointment,

    would have remained a bachelor at seventy-two. The prospect of succession, however remote, might in that case have led him to endure dragging through the greater part of his life as 'Master Richard at the Hall, the Baronet's brother,' in the hope that ere its conclusion he should be distinguished as Sir Richard Waverley of Waverley-Honour, successor to a princely estate, and to extended political connections as head of the county interest in the shire where it lay.“

     

     

     


    Sir Walter Scott (14 augustus 1771 - 21 september 1832)

    Portret door Sir Henry Raeburn

     

     

     

     

     

    De moeder van (o.a.) de Duitse schrijvers Heinrich en Thomas Mann, Julia Mann-da Silva-Bruhns werd geboren op  14 augustus 1851 in Paraty in Brazilië. Zie ook mijn blog van 14 augustus 2008.en ook mijn blog van 14 augustus 2009.

     

    Uit: Der Flügelschlag eines brasilianischen Schmetterlings

    (Bespreking Thomas Manns roman Felix Krull door Martin R. Dean in NNZ Online)

     

    „Verfolgt man den Familienstammbaum rückwärts, entdeckt man die Rückseite dieser Weltläufigkeit in der Entwurzelungserfahrung seiner Mutter Julia. Denn die ersten Tropfen seines Weltbürgertums nimmt der Lübecker mit der Muttermilch ein: «Meine Mutter», schreibt Mann, «stammte aus Rio de Janeiro, hatte aber einen deutschen Vater, so dass nur zum vierten Teil unser Blut mit lateinamerikanischem gemischt ist. Uns Kindern erzählte sie von der paradiesischen Schönheit der Bucht von Rio, von Giftschlangen, die sich auf der Pflanzung ihres Vaters zeigten und von Negersklaven mit Stöcken erschlagen wurden. Mit sieben Jahren fand sie sich nach Lübeck verpflanzt - den ersten Schnee, den sie sah, hielt sie für Zucker.» Man wundert sich hier vielleicht über das «nur», mit dem Thomas Mann den Anteil brasilianischen Blutes qualifiziert, was er in der Folge kaum mehr zu würdigen sich genötigt sah.

    Nach dem Tod ihrer Mutter Maria da Silva wird Julia 1885 ins deutsche Lübeck verpflanzt. Dort lebt sie mit ihrem Vater und den Geschwistern und wird, in der Entourage ihres schwarzen Kindermädchens Anna, schnell zur auffälligen Exotin. Julia Mann ist hübsch, lebenssüchtig und geniesst das Leben sorglos wie ein Schmetterling. Nach dem Tod ihres Mannes wird sie von der Stadt Lübeck entmündigt und muss nach München umsiedeln, um ihre persönliche Freiheit wieder zu gewinnen. Ihre beiden Söhne Thomas und Heinrich aber werden dieses Gefühl der Entwurzelung, das sich im Familienkörper ausbreitet, nicht verdrängen können. Der Flügelschlag des tropischen Schmetterlings bewegt die Familie selbst noch im kalten und fernen Norden.“

     

     

     

     

    Julia Mann - da Silva-Bruhns (14 augustus 1851 – 11 maart 1923)

    Villa Boa Vista in Paraty, ouderlijk huis van Julia Mann



    Zie voor nog meer schrijvers van de 14e augustus ook mijn vorige blog van vandaag.

    14-08-2010 om 20:07 geschreven door Romenu  


    Tags:Wolf Wondratschek, Danielle Steel, Erwin Strittmatter, Carola Herbst, Sir Walter Scott, Julia Mann - da Silva-Bruhns, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.John Galsworthy, Marie Delle Grazie, Sibilla Aleramo, Alice Rivaz, Johannes Trojan, Ernest Thayer

    De Britse schrijver John Galsworthy werd geboren op 14 augustus 1867 in Kingston Hill in Surrey. Zie ook mijn blog van 14 augustus 2008 en ook mijn blog van 14 augustus 2009.

     

    Uit: The Forsyte Saga

     

    „On June 15, eighteen eighty-six, about four of the afternoon, the observer who chanced to be present at the house of old Jolyon Forsyte in Stanhope Gate, might have seen the highest efflorescence of the Forsytes.

    This was the occasion of an 'at home' to celebrate the engagement of Miss June Forsyte, old Jolyon's granddaughter, to Mr. Philip Bosinney. In the bravery of light gloves, buff waistcoats, feathers and frocks, the family were present, even Aunt Ann, who now but seldom left the comer of her brother Timothy's green drawing-room, where, under the aegis of a plume of dyed pampas grass in a light blue vase, she sat all day reading and knitting, surrounded by the effigies of three generations of Forsytes. Even Aunt Ann was there; her inflexible back, and the dignity of her calm old face personifying the rigid possessiveness of the family idea.

    When a Forsyte was engaged, married, or born, the Forsytes were present; when a Forsyte died--but no Forsyte had as yet died; they did not die; death being contrary to their principles, they took precautions against it, the instinctive precautions of highly vitalized persons who resent encroachments on their property.

    About the Forsytes mingling that day with the crowd of other guests, there was a more than ordinarily groomed look, an alert, inquisitive assurance, a brilliant respectability, as though they were attired in defiance of something. The habitual sniff on the face of Soames Forsyte had spread through their ranks; they were on their guard.

    The subconscious offensiveness of their attitude has constituted old Jolyon's 'home' the psychological moment of the family history, made it the prelude of their drama.

    The Forsytes were resentful of something, not individually, but as a family; this resentment expressed itself in an added perfection of raiment, an exuberance of family cordiality, an exaggeration of family importance, and--the sniff. Danger--so indispensable in bringing out the fundamental quality of any society, group, or individual--was what the Forsytes scented; the premonition of danger put a burnish on their armour. For the first time, as a family, they appeared to have an instinct of being in contact, with some strange and unsafe thing.“

     

     

     

     

    John Galsworthy (14 augustus 1867 - 31 januari 1933)

     

     

     

     

     

    De Oostenrijkse dichteres en schrijfster Marie Eugenie Delle Grazie werd geboren op 14 augustus 1864 in Bela Crkva.  Zie ook mijn blog van 14 augustus 2008. en ook mijn blog van 14 augustus 2009.

     

     

    Du schöne duftige Linde

    Du schöne, duftige Linde
    Hoch oben auf alter Bastei,
    Was rauschst Du so traurig im Winde
    Geh'n kosend wir vorbei?

    Freut Dich nicht die schöne Liebe,
    Nicht die süße, selige Lust,
    Die ferne vom Weltengetriebe
    Hold blüht in uns'rer Brust?

    Wohl freut mich Eure Liebe,
    Eure süße, selige Lust,
    O, daß sie doch ewig bliebe
    In Eurer jungen Brust!

    Wohl freut's mich, daß Eure Herzen
    Einander so lieb und so gut,
    Doch seh' ich Euch küssen und scherzen
    Wird's mir so weh' zu Muth.

    Muß trauernd die Zweige ich senken
    So trübe und ahnungschwer,
    Und vergangener Tage gedenken,
    Die einst mich erfreut so sehr.

    Gedenken der vielen Menschen,
    Die hier schon gejubelt – ach
    Und denen doch bald vor Liebe,
    Vor Leid das Herze brach.

     

     

     

     

     

    Marie Delle Grazie (14 augustus 1864 – 19 februari 1931)

     

     

     

     

     

    De Italiaanse dichteres en schrijfster Sibilla Aleramo (eig. Rina Faccio) werd geboren in Alessandria op 14 augustus 1876. Zie ook mijn blog van 14 augustus 2007.

     

     

    Mais oui, toujours

    Je sens que je souris,
    Attendrie,
    Il y a de la pudeur et une grâce puérile,
    Dans le sentiment qui m’envahit,
    Seule,
    Frémissement imprévu,
    Ô lumière à travers les branches bourgeonnantes,
    Soirée qui approche du printemps,
    Je sens que je souris,
    Attendrie,
    Tant la vie est pure, tant elle est légère
    et présente,
    Avec elle aussi son sentiment de chaste vertu,
    Riant,
    D’une heure qui revient, revient, mais oui, toujours
    D’une heure suspendue,
    Ô si neuve !

     

     

     

    Vertaald door Béatrice Vierne

     

     

     

     

    Sibilla Aleramo (14 augustus 1876 – 13 januari 1960)

     

     

     

     


    De Zwitserse schrijfster
    Alice Rivaz werd geboren op 14 augustus 1901 in Rovray, in het Franstalige deel van Zwiserland. Zie ook mijn blog van 14 augustus 2007

     

    Uit: Une étude sur Alice Rivaz, door Françoise Fornerod

     

    Ancrée dans la réalité de Suisse romande, l'œuvre d'Alice Rivaz offre le reflet de préoccupations auxquelles la littérature de ce pays a longtemps accordé peu d'attention : le sort des êtres marginalisés par la société, la complexité des rapports dans le monde du travail, la place des femmes dans la littérature, la solitude de ceux qui appartiennent à des minorités. Sans doute son milieu familial aussi bien que celui dans lequel la romancière a exercé son activité professionnelle ont-ils déterminé ses prises de position.

    Lorsqu'Alice Rivaz vient au monde le 14 août 1901 à Rovray, petit village du Nord vaudois, son père, Paul Golay est instituteur ; il exercera encore sa profession à Clarens de 1904 à 1910 avant de rejoindre Lausanne pour se consacrer entièrement à la politique et s'illustrer comme l'un des ténors du jeune parti socialiste vaudois. Le récit que, dans L'Alphabet du matin, Alice Rivaz fait de son enfance heureuse et protégée n'occulte pas les tensions familiales nées du heurt des idées paternelles avec les convictions religieuses de sa mère, née Ida Etter, dont un début de noviciat chez les diaconesses de Saint-Loup avait renforcé le rigorisme moral. La dénonciation de l'injustice sociale, la défense des humbles et les opinions pacifistes défendues au sein de la famille, Alice Rivaz les a retrouvées ensuite sur son lieu de travail. Ayant renoncé à gagner sa vie en donnant des leçons de musique après avoir obtenu un diplôme de piano au Conservatoire de Lausanne, elle a suivi une école de dactylo qui lui a permis d'être engagée en 1925 au Bureau International du Travail à Genève. Elle a fait toute sa carrière dans ce milieu international, chargée de recherches et d'enquêtes qui ne lui laissaient que peu de temps pour sa vocation littéraire. Il a fallu la guerre et la suspension des activités du BIT à Genève pour qu'elle puisse s'y consacrer.“

     

     

     

     

    Alice Rivaz (14 augustus 1901 – 27 februari 1998)

     

     

     

     

    De Duitse dichter en schrijver Johannes Trojan werd geboren op 14 augustus 1837 in Danzig. Zie ook mijn blog van 14 augustus 2007.

     

     

     

    Die liebe Not

     

    Warum die Not wird lieb genannt,

    Das war mir lange unbekannt,

    Bis ich’s von einer Frau erfahren.

    Es war umringt von Kindern sie,

    Die all’ noch hilfsbedurftig waren,

    Und einer meinte: viele Muh

    Must sie doch haben mit der kleinen Schar.

    “Ja”, sagte sie, und ihre Mienen

    erhellten sich, “ja, es ist wahr,

    Ich habe meine liebe Not mit ihnen.”

     

     

     

     

    Veränderte Ansicht

     

    Daß gefangne Vögel singen,
    konnt’ ich früher nicht verstehn;
    Wenn sie auf den Zweigen springen,
    dann nur, dacht` ich, kann es gehen.

     

    Hinter eines Käfigs Stäben,

    nicht von freier Luft umweht –
    Wer kann so Gesang erheben?

    Und nun seh` ich doch: es geht.

     

     

     

     

    Johannes Trojan (14 augustus 1837 – 23 november 1915)

     

     

     

     

     

    De Amerikaanse dichter en schrijver Ernest Lawrence Thayer werd geboren op 14 augustus 1863 in Lawrence, Massachusetts. Zie ook mijn blog van 14 augustus 2007.

     

     

    Casey at the Bat (fragment)

     

    Then from five thousand throats and more there rose a lusty yell;
    It rumbled through the valley, it rattled in the dell;
    It pounded on the mountain and recoiled upon the flat,
    For Casey, mighty Casey, was advancing to the bat.

    There was ease in Casey's manner as he stepped into his place;
    There was pride in Casey's bearing and a smile lit Casey's face.
    And when, responding to the cheers, he lightly doffed his hat,
    No stranger in the crowd could doubt 'twas Casey at the bat.

    Ten thousand eyes were on him as he rubbed his hands with dirt;
    Five thousand tongues applauded when he wiped them on his shirt;
    Then while the writhing pitcher ground the ball into his hip,
    Defiance flashed in Casey's eye, a sneer curled Casey's lip.

    And now the leather-covered sphere came hurtling through the air,
    And Casey stood a-watching it in haughty grandeur there.
    Close by the sturdy batsman the ball unheeded sped--
    "That ain't my style," said Casey. "Strike one!" the umpire said.

     

     

     

     


    Ernest Thayer (14 augustus 1863 – 21 augustus 1940)

    14-08-2010 om 19:57 geschreven door Romenu  


    Tags:John Galsworthy, Marie Delle Grazie, Sibilla Aleramo, Alice Rivaz, Johannes Trojan, Ernest Thayer, Romenu
    » Reageer (0)
    13-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amélie Nothomb, Jens Bisky, Nikolaus Lenau, Tom Perrotta, Will Clarke

    De Franstalige Belgische schrijfster Amélie Nothomb werd geboren in Kobe in Japan op 13 augustus 1967. Zie ook mijn blog van 13 augustus 2006 en ook mijn blog van 13 augustus 2007 en ook mijn blog van 13 augustus 2008 en ook mijn blog van 13 augustus 2009.

     

    Uit: Une forme de vie

     

    “Comment avait-il entendu parler de moi ? Certains de mes romans avaient été traduits en anglais et avaient eu aux Etats-Unis un accueil plutôt confidentiel, cinq années auparavant. J'avais déjà reçu sans surprise des plis de militaires belges ou français qui, le plus souvent, demandaient des photos dédicacées. Mais un 2e classe de l'armée américaine basé en Irak, cela me dépassait.  

    Savait-il qui j'étais ? A part l'adresse de mon éditeur correctement libellée sur l'enveloppe, rien ne le prouvait. "J'ai besoin d'un peu de compréhension et vous, vous me comprendrez, je le sais." Comment pouvait-il savoir que moi, je le comprendrais ? A supposer qu'il ait lu mes livres, ceux-ci étaient-ils les témoignages les plus flagrants de la compréhension et de la compassion humaines ? Tant qu'à être une marraine de guerre, le choix de Melvin Mapple me laissait perplexe.  

    D'autre part, avais-je envie de ses confidences ? Tant de gens déjà m'écrivaient leurs peines en long et en large. Ma capacité à supporter la douleur d'autrui était au bord de la rupture. De plus, la souffrance d'un soldat américain, cela prendrait de la place. Contiendrais-je un tel volume ? Non.  

    Melvin Mapple avait sûrement besoin d'un psy. Ce n'était pas mon métier. Me mettre à la disposition de ses confidences serait lui rendre un mauvais service, car il se croirait dispensé de la thérapie dont six années de guerre avaient dû engendrer la nécessité.  

    Ne pas répondre du tout m'eût paru un rien salaud. Je trouvai une solution médiane : je dédicaçai au soldat mes livres traduits en anglais, je les empaquetai et les lui postai. Ainsi, il me sembla avoir fait un geste pour le sous-fifre de l'armée américaine et j'eus ma conscience pour moi.”  

     

     

     


    Amélie Nothomb (Kobe, 13 augustus 1967)

     

     

     

     

     

    De Duitse schrijver en journalist Jens Bisky werd geboren op 13 augustus 1966 in Leipzig. Na zijn afstuderen aan de Erweiterte Oberschule "Immanuel Kant" in Berlijn in 1985 ging Bisky als vrijwilliger voor een verlengde periode in militaire dienst als officier in de Nationale Volksarmee, waar hij als luitenant afzwaaide. Daarna werkte hij bij de jeugd radiozender DT64 in Berlijn. Vervolgens behaalde Bisky een diploma in culturele studies en germanistiek. Bisky werkt als redacteur bij de Süddeutsche Zeitung.

     

    Uit: Geboren am 13. August

     

    Ich bin im Kommunismus groß geworden, der 1966 im Leipziger Osten zur Untermiete wohnte. Glücklicherweise lagen die zwei winzigen Zimmer im dritten Stock zum Hinterhof, sodass die Straßenbahn Nr. 22, die vor dem Haus mit landestypischem Quietschen hielt, meinen Schlaf nicht störte.

    Hätte sie mich geweckt, so hätte mein Geschrei die Fortschritte der Wissenschaft aufgehalten: Hier wurde gearbeitet. Weder Fernseher noch Klospülung unterbrachen den Gedankengang.

    Das WC befand sich eine halbe Treppe tiefer. In meiner Vorstellung kann ich vom Gitterbett im elterlichen Schlafzimmer über die Aschenkästen auf dem Hof bis zur Rückseite der «Grünen Schenke» schauen, dem verwunschenen Ort, der sein Geheimnis nie preisgegeben hat. Als

    ich geboren wurde, lagerten dort Möbel; in einer besseren, längst versunkenen Zeit aber müssen vor den mit Stuck, Gold, Spiegeln und hellgrünen Arabesken schwungvoll verzierten Wänden Vorstadtpaare getanzt haben, Blicke und Küsse tauschend.

    Es gab in Leipzig an allen Ecken schäbig gewordene Überbleibsel einer untergegangenen Welt, Mauerreste, verblasste Inschriften, verwitterte Passagen und Toreinfahrten, verfallende Türme in Parks. Was aus der bürgerlichen Epoche der Stadt noch stand, führte meine Phantasie in die Ferne

    einer unerschlossenen Vergangenheit, diente ihr als Ersatz für die fehlenden Ritterburgen. Die Gegenwart war geschäftig, frisch, frei und auf unangestrengte Weise ernst zugleich.

    Meine Eltern, beide Studenten, waren ein schönes Paar: er ein etwas kurz geratener Belmondo, sie eine Lollobrigida, die es ins Sächsische verschlagen hatte, wo sie mit ihren üppig wuchernden tiefschwarzen Haaren und dem dunklen Teint als Exotin auffiel, und das mit Freude.

     

     

     


    Jens Bisky (Leipzig, 13 augustus 1966)

     

     

     

     

     

    De Oostenrijkse dichter Nikolaus Lenau werd geboren op 13 augustus 1802 in Csatád (in het Hongaarse deel van Oostenrijk-Hongarije). Zie ook mijn blog van 13 augustus 2007 en ook mijn blog van 13 augustus 2008 en ook mijn blog van 13 augustus 2009.

     

     

    Die Jugendträume

     

    Der Jüngling weilt in einem Blüthengarten,

    Und schaut mit Lust des Lebens Morgenroth;

    Auf seinem Antlitz ruht ein schön Erwarten,

    Die Welt ist Himmel ihm, der Mensch ein Gott.

     

    Ein Morgenlüftchen streut ihm duft'ge Rosen

    Mit leisem Finger in das Lockenhaar;

    Sein Haupt umflattert mit vertrautem Kosen

    Ein bunt Gevögel, singend wunderbar.

     

    Seyd stille, stille, daß die flücht'gen Gäste

    Ihr nicht dem Jünglinge verscheucht; denn wißt:

    Die Jugendträume sind es, wohl das beste,

    Was ihm für diese Welt beschieden ist.

     

    Doch, weh! ihm naht mit eisern schwerem Gange

    Die Wirklichkeit, und fort auf ewig ftiehn

    Die Vögel, und dem Jüngling wird so bange,

    Da er sie weiter sieht und weiter ziehn.

     

     

     

     

    Meeresstille I

     

    Sturm mit seinen Donnerschlägen

    Kann mir nicht wie du

    So das tiefste Herz bewegen,

    Tiefe Meeresruh!

     

    Du allein nur konntest lehren

    Uns den schönen Wahn

    Seliger Musik der Sphären,

    Stiller Ocean!

     

    Nächtlich Meer, nun ist dein Schweigen

    So tief ungestört,

    Daß die Seele wohl ihr eigen

    Träumen klingen hört;

     

    Daß, im Schutz geschloss'nen Mundes

    Doch mein Herz erschrickt.

    Das Geheimniß heil'gen Bundes

    Fester an sich drückt

     

     

     

     

    Liebesfeier

     

    An ihren bunten Liedern klettert

    Die Lerche selig in die Luft;

    Ein Iubelchor von Sängern schmettert

    Im Walde voller Blüth' und Duft.

     

    Da sind, so weit die Blicke gleiten,

    Altäre festlich aufgebaut,

    Und all' die tausend Herzen läuten

    Zur Liebesfeier dringend laut.

     

    Der Lenz hat Rosen angezündet

    An Leuchtern von Smaragd im Dom:

    Und jede Seele schwillt und mündet

    Hinüber in den Opferstrom.

     

     

     

     

    Nikolaus Lenau  (13 augustus 1802 - 22 augustus 1850)

    Monument bij de Schillerplatz in Wenen

     

     

     

     

     

    De Amerikaanse schrijver Tom Perrotta werd geboren op 13 augustus 1961 in Garwood. Zie ook mijn blog van 13 augustus 2007 en ook mijn blog van 13 augustus 2008 en ook mijn blog van 13 augustus 2009.

     

    Uit: Little Children

     

    Me, Myself, and Irene, Sarah thought impatiently. By the Farrelly Brothers. Why was it that the other mothers could never remember the titles of anything, not even movies they’d actually seen, while she herself retained lots of useless information about movies she wouldn’t even dream of watching while imprisoned on an airplane, not that she ever got to fly anywhere?
     “Oh, I saw that,” said Theresa, mother of Courtney. A big, raspy-voiced woman who often alluded to having drunk too much wine the night before, Theresa was Sarah’s favorite of the group. Sometimes, if no one else was around, the two of them would sneak a cigarette, trading puffs like teenagers and making subversive comments about their husbands and children. When the others arrived, though, Theresa immediately turned into one of them. “I thought it was cute.”
     Of course you did, Sarah thought. There was no higher praise at the playground than cute. It meant harmless. Easily absorbed. Posing no threat to smug suburbanites. At her old playground, someone had actually used the c-word to describe American Beauty (not that she’d actually named the film; it was that thing with Kevin what’s-his-name, you know, with the rose petals). That had been the last straw for Sarah. After exploring her options for a few days, she had switched to the Rayburn School playground, only to find that it was the same wherever you went. All the young mothers were tired. They all watched cute movies whose titles they couldn’t remember.
     “I was enjoying it,” Cheryl said. “But fifteen minutes later, Jimmy and I were both fast asleep.”
     “You think that’s bad?” Theresa laughed. “Mike and I were having sex the other night, and I drifted off right in the middle of it.”
     “Oh, well.” Cheryl chuckled sympathetically. “It happens.”
     “I guess,” said Theresa. “But when I woke up and apologized, Mike said he hadn’t even noticed.”
     “You know what you should do?” Mary Ann suggested. “Set aside a specific block of time for making love. That’s what Lewis and I do. Every Tuesday night at nine.”

     

     

     


    Tom Perrotta (Garwood, 13 augustus 1961)

     

     

     

     

     

    De Amerikaanse schrijver Will Clarke werd geboren op 13 augustus 1970 in Shreveport, Louisiana. Zie ook mijn blog van 13 augustus 2007 en ook mijn blog van 13 augustus 2008 en ook mijn blog van 13 augustus 2009.

     

    Uit: Lord Vishnu's Love Handles

     

    „According to Shelby's DNA, our son, Noah, is likely to grow up to be a wealthy philanderer who will father tons of kids out of wedlock -- who will in turn grow up and do the same. This will be very good for my genetic proliferation. Morally, though, it kind of sucks. But Shelby's DNA reminded me that evolution is amoral and so is Shelby's sex drive.

    It's her way of hedging her evolutionary bets. If there's a war or something and we go back to a primitive society, her hearty offspring from those athletic fucks will survive, whereas my offspring might die because they're too brainy. Plus her genes get the best of both worlds. She can have genetically diverse offspring and still be married to the "cerebral provider" who will use his high IQ and income to raise her bastard kids.

    Shelby would tell you this is all horseshit. She will tell you she's never once thought about genetics or evolutionary strategies. And she would be telling you the truth. But her genes have told me the real story. And it's really fucking me up.

    So far, we've only had one kid. Noah. And he's mine. I can see it in his eyes; I can read it in his soul. Besides, Noah looks just like I did in baby pictures -- all blue eyes, blond hair, and slobber. You see, my DNA has a little trick of its own. My sperm are a fierce sort and my body knows what Shelby's up to. So I fuck her every chance I get. At least once a day. That way my little guys attack and kill all the foreign sperm. So far this has kept her extramarital affairs from fertilizing any eggs. Which is good, considering Shelby refuses to go on the Pill; she says it makes her fat. Plus, her infidelity always peaks when she's ovulating. Or at least that's when my dreams about her infidelity always peak. So far I've been winning. But I'm not sure how much longer me and my little guys can keep up the fight.

    Anyway, it really doesn't matter if I'm right about Shelby or not. Either way I'm fucked.”

     

     

     


    Will Clarke (Shreveport, 13 augustus 1970)



    Zie voor nog meer schrijvers van de 13e augustus ook mijn vorige blog van vandaag.

    13-08-2010 om 20:31 geschreven door Romenu  


    Tags:Amélie Nothomb, Jens Bisky, Nikolaus Lenau, Tom Perrotta, Will Clarke, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rappa, Rudolf G. Binding, Vladimir Odojevski, Albert Sorel, Julia Mann

    De Surinaamse schrijver Rappa (pseudoniem van Robby Jonathan Parabirsing) werd geboren in Paramaribo op 13 augustus 1954. Zie ook mijn blog van 13 augustus 2009.

     

    Uit: Niet Loellen

     

    „We stapten uit; het was typisch herfstweer, ik was voor het eerst in dit jaargetijde in Nederland; Surinamers gaan echt niet zomaar buiten de zomerse tijden om naar Nederland. Ik was er voor een familiaire bigi-jari, vandaar.

    We stapten uit; het was nog licht, maar het was al half acht ’s avonds, ook zoiets vreemds van Holland: ’s avonds is het nog licht en ’s overdag is het nog donker. Net zoals bij het afdrogen als je je ’s morgens had gebaad: je baddoek voelde koud aan, maar was droog en bruikbaar om af te drogen. Bij ons betekende een koude handdoek dat hij nat was. Dus thuis betekende koud nat en hier was koud droog. En als ik mijn tandpasta ’s morgens op m’n tandenborstel uitdrukte, moest ik er even aan wennen dat die koud was, kouwe tandpasta.

    We moesten wachten op een andere tram om over te stappen. “Die is er over vijf minuten,” zei mijn zwager. Dat van dit land, alles gaat zo op tijd, schitterend gewoon voor ons, wij die aan die beroemde ‘Surinaamse Tijd (ST)’ gewend zijn. Iemand uit het buitenland vroeg me eens een definitie van ST; ik zei: “Dat is Greenwich time plus tussen vijf en vijfentwintig minuten.” De persoon keek me aan alsof ik de aarde plat had verklaard. Een natte regen (ja, wij kennen ook droge regens) druilde neer, opeens begon het stevig te waaien; ik had een tropische lange broek aan, geen jeans, dus die koude wind sneed dwars door me heen. M’n zwager zei:”Fris weertje.” Ik dacht:’Zo moeten bergbeklimmers zich voelen als ze via de westkant de laatste 500 meter van de Mount Everest beklimmen.’ Mijn zwager had intussen een discussie met me opgestart over het begrip van dat moment in Nederland: allochtonen, met allerlei combinaties daarmee: allochtonenbeleid, allochtonenbuurten, allochtonenonderwijs, en ga zo maar voort. Weer blies de wind, kowroe nak mi van voor en van achter. Ik gaf een reactie op een uitspraak van mijn zwager, maar terwijl ik dat deed, zocht ik dekking in het minuscule plexiglazen bushuisje, gelukkig, er waren metalen zitbankjes.“

     

     

     

     

    Rappa (Paramaribo, 13 augustus 1954)

    Hier met Abdelkader Benali (l)

     

     

     

     

     

    De Duitse dichter en schrijver Rudolf G. Binding werd geboren op 13 augustus 1867 in Basel. Zie ook mijn blog van 13 augustus 2007 en ook mijn blog van 13 augustus 2009.

     

     

    Mai

     

    Über dir im Blau –

    horch: die Lerche lacht.

    Leib zu Leib gemacht,

    Licht und Leib Gesang.

     

    Taumel fasst dich an

    schaust du hell empor.

    Trunken Aug und Ohr –

    trunken tief vom Mai.

     

    Tut er dir Gewalt?

    Schwankst in meinem Arm

    dass sich dein erbarm

    über dir der Raum.

     

    Horch: die Lerche lacht:

    Alles Hell ist dein.

    Doch das Hellste mein:

    Deiner Jugend Tag.

     

     

     

     

    Juni

     

    Wohin steigt er – unserer Liebe verliebter Kalender?

    Auf zur Höhe des Jahres mit der steigenden Sonne.

     

    Lassen wollen wir auch die Erde nicht

    wenn sie sich sonnab wendet in ihrem Laufe.

    Aber wir werden ihr doch nur zögernd folgen

    mit dem großen Vorrat unserer Sommer.

     

     

     

     

    Juli

     

    Das Lied des hohen Sommers

    vom Reifen schwellt das Herz.

    Was frommt des späten Kommers

    nachzüglerischer Schmerz?


    Dass tiefer uns ergreife

    des Lebens Glut vom Grund

    singt sich das Lied der Reife

    von selbst in unserm Mund.

     

    Entfliehe nicht dir selber.

    Lass aller Zeit den Flug.

    Reif‘ mit dem Korn der Felder.

    Des Blühens war genug.

     

     

     

     

    Rudolf G. Binding (13 augustus 1867 – 4 augustus 1938)  

     

     

     

     

     

    De Russische schrijver en muziekcriticus Prins Vladimir Fjodorovitsj Odojevski werd geboren op 13 augustus 1803 in Moskou. Hij studeerde aan de Universiteit van Moskou, werd vervolgens journalist en muziekcriticus, was mederedacteur van het bekende tijdschrift “Sovremennik” (samen met onder anderen Aleksandr Poesjkin) en publiceerde vanaf de jaren 1820 zijn eerste verhalen. Odojevski was sterk beïnvloed door de Duitse romantiek, in het bijzonder door de filosofie van Schelling. In zijn in 1844 gepubliceerde bundel Russische nachten, een door een centrale Faust-figuur aan elkaar geregen verhalencyclus worden filosofische en sociaal-politieke vragen opgeworpen en wordt gezocht naar een universele wetenschap. Odojevski staat ook bekend als de schrijver van Het jaar 4338 ((pas gepubliceerd in 1926), een utopische roman waarin hij zelfs preludeert op de basisprincipes van het internet (communicatie via magnetische telegraafsystemen) en onder andere blogging-technieken.

     

    Uit: Prinzessin Mimi. Prinzessin Zizi (Vertaald doo rPeter Urban)

     

    «Sagen Sie, mit wem haben Sie eben getanzt?» sagte Prinzessin Mimi, eine Dame am Arm aufhaltend, die, nach beendigter Mazurka, an der Prinzessin vorüberging.

    «Er hat einmal mit meinem Bruder gedient! Seinen Familiennamen habe ich vergessen», antwortete Baronesse Dauerthal im Vorbeigehn und warf sich, müde, auf ihren Platz.

    Dieses kurze Gespräch verlief inmitten der allgemeinen Bewegung, die gewöhnlich nach Beendigung des Tanzes einsetzt, für die Umstehenden unbemerkt.

    Doch die Baronesse ließ dieses Gespräch nachdenklich werden, – und das nicht ohne Grund. Die Baronesse, wenn auch bereits zum zweiten Mal verheiratet, war noch immer jung und schön; ihre Liebenswürdigkeit, ihre prächtige Gestalt, ihre seidigen kastanienbraunen Locken zogen eine Menge junger Männer an. Jeder von ihnen verglich Eliza unwillkürlich mit ihrem Ehemann, dem heiseren alten Baron, und jedem von ihnen schien, als sprächen ihre schmachtenden, von Feuchtigkeit überzogenen

    Augen von Hoffnung; lediglich ein erfahrener Beobachter fand in diesen dunkelbraunen Augen nicht die Flamme der Wonne, sondern schlicht jene südländische Trägheit, die sich, seiner Ansicht nach, in unseren Damen auf so seltsame Weise mit dem nordischen Phlegmatismus paart und den sie kennzeichnenden Charakter ausmacht.

    Die Baronesse wußte um jeden einzelnen ihre Vorzüge; sie wußte, daß sie an der Seite des Barons für alle etwas Unmögliches, das Anstandsgefühl Verletzendes, Widersinniges war; sie wußte auch, daß während ihrer Hochzeit in der Stadt geredet worden war, sie hatte den Baron aus Berechnung geheiratet;...“

     

     

     

     

    Vladimir Odojevski (13 augustus 1803 – 11 maart 1867)

     

     

     

     

     

    De Franse schrijver en historicus Albert Sorel werd geboren op 13 augustus 1842 in Honfleur, Calvados. Zie ook mijn blog van 13 augustus 2007 en ook mijn blog van 13 augustus 2009.

     

    Uit: Réflexions sur la violence

     

    “Je crois bien que l'on pourrait même étendre le principe de la conservation aux choses militaires et montrer que les armées de la révolution et de l'empire furent une extension d'institutions antérieures. En tout cas il est assez curieux que Napoléon n'ait point fait d'innovations sérieuses dans le matériel et que ce soient les armes à feu de l'ancien régime qui aient tant contribué à assurer la victoire aux troupes révolutionnaires. C'est seulement sous la restauration que l'on modifia l'artillerie. La facilité avec laquelle la révolution et l'empire ont réussi dans leur œuvre, en transformant si profondément le pays, tout en conservant une si grande quantité d'acquisitions, est liée à un fait sur lequel nos historiens n'ont pas toujours appelé l'attention et que Taine ne semble pas avoir remarqué: l'économie productive faisait de grands progrès et ces progrès étaient tels que vers 1780 tout le monde croyait au dogme du progrès indéfini de l'homme. Ce dogme, qui devait exercer une si grande influence sur la pensée moderne, serait un paradoxe bizarre et inexplicable si on ne le considérait pas comme lié au progrès économique et au sentiment de confiance absolue que ce progrès économique engendrait. Les guerres de la révolution et de l'empire ne firent que stimuler encore ce sentiment, non seulement parce qu'elles furent glorieuses, mais aussi parce qu'elles firent entrer beaucoup d'argent dans le pays et contribuèrent ainsi à développer la production. Le triomphe de la révolution étonna presque tous les contemporains et il semble que les plus intelligents, les plus réfléchis et les plus instruits des choses politiques aient été les plus surpris; c'est que des raisons tirées de l'idéologie ne pouvaient expliquer ce succès paradoxal.”

     

     

     


    Albert Sorel (13 augustus 1842 – 29 juni 1906)

    Monument in het Le Jardin des Personnalités in Honfleur

     

     

     

     

     

    De oudste zuster van de schrijvers Thomas en Heinrich Mann Julia Mann werd geboren op 13 augustus 1877 in Lübeck. Julia Mann groeide net als haar broers en zussen, Heinrich Mann, Thomas Mann, Carla en Victor Mann op in een grootburtgerlijke familie in Lübeck. In 1893 verhuisde het gezin naar München. Ze trouwde in 1900 als de eerste van haar broers en zussen met de vijftien jaar oudere bankdirecteur, dr. Joseph Löhr. Löhr werd door de familie Mann', hoewel hij Julia een financieel zekere positie Julia bood, met reserve bekeken. Het echtpaar kreeg drie dochters. In 1901 werd dochter Maria Eva geboren, de tweeling Ilsemarie en Rose Marie kwam in 1907 ter wereld. Op dat moment had Julia Mann waarschijnlijk al een aantal buitenechtelijke relaties en was ook haar morfineverslaving bekend. Golo Mann schreef deze drugsverslaving, toe aan de walging die zijn tante voelde voor haar man en zijn eisen. Na zijn dood in 1922 verloor ze haar levensonderhoud door de inflatie en in 1927 verhing zij zich. Aaan Julia dankt Thomas Mann een gedetailleerd schriftelijk verslag over hun gemeenschappelijke Tante Elizabeth, die het archetype werd van Tony Buddenbrooks.

     

    Uit: Julia und Carla Mann im Werk ihrer Brüder Thomas und Heinrich (Dossier des Bayerischen Rundfunks)

     

    „In der Literatur lebt Julia Mann weiter - als Ines Institoris, Tochter der Senatorenwitwe Rodde, in Thomas Manns "Doktor Faustus". Der Schriftsteller stand dieser Schwester Julia wesentlich näher als der Bohème-haften Carla. Beide hatten sie den Drang, innere Gefährdungen durch bürgerliche Repräsentation abzuwehren. Thomas Manns Sohn Golo in seinen Erinnerungen: "[In Thomas Manns] Roman 'Lotte in Weimar' ... läßt er Goethe von seiner Schwester als von 'meinem weiblichen Neben-Ich' sprechen. Da dachte er ganz sicher an Julia. Wenn im inneren Monolog Goethes die Schwester Cornelia an 'Gattenekel' leidet, so litt Julia auch daran, und wer den Hofrat Löhr kannte, mag es begreifen. Ihre Neigung zum Morphium ... kam von daher; was der Bankier nur zu oft von ihr wollte, konnte sie ohne das erlösende Gift nicht prästieren."

    Golo Mann liefert eine Interpretation hinterher, warum Julias Selbstmord für Thomas Mann erschütternd war, "nicht weil der Tod der längst peinlich gewordenen Verwandten einen Verlust bedeutet hätte, sondern, so hörte ich ihn zu meiner Mutter sagen, weil er ihn als einen Blitz empfand, der dicht neben ihm niedergegangen war (...) Kurzum, sein weibliches Neben-Ich war jammervoll gescheitert, und damit ein selbständig gewordener Splitter seiner eigenen Seele."

     

     

     


    Julia Mann (13 augustus 1877 –10 mei 1927)

    13-08-2010 om 20:02 geschreven door Romenu  


    Tags:Rappa, Rudolf G. Binding, Vladimir Odojevski, Albert Sorel, Julia Mann, Romenu
    » Reageer (0)
    12-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Thomas Mann, Marguerite Radclyffe Hall, Marcellus Emants, Anthony Swofford

    Op 12 augustus 1955 overleed de Duitse schrijver Thomas Mann. Zie ook mijn blog van 12 augustus 2006 en ook mijn blog van 12 augustus 2007 en ook mijn blog van 12 augustus 2008 en ook mijn blog van 12 augustus 2009.

     

    Uit: Der Zauberberg

     

    „Es war ein kühler, bedeckter Morgen – gegen halb neun Uhr. Wie er es sich vorgenommen, atmete Hans Castorp tief die reine Frühluft, diese frische und leichte Atmosphäre, die mühelos einging und ohne Feuchtigkeitsduft, ohne Gehalt, ohne Erinnerungen war… Er überschritt den Wasserlauf und das Schmalspurgeleise, gelangte auf die unregelmäßig bebaute Straße, verließ sie gleich wieder und schlug einen Wiesenpfad ein, der nur ein kurzes Stück zu ebener Erde lief und dann schräg hin und ziemlich steil den rechtsseitigen Hang emporführte. Das Steigen freute Hans Castorp, seine Brust weitete sich, er schob mit der Stockkrücke den Hut aus der Stirn, und als er, aus einiger Höhe zurückblickend, in der Ferne den Spiegel des Sees gewahrte, an dem er auf der Herreise vorübergekommen war, begann er zu singen.

     

     

     

     

    Thomas Mann in Davos in 1921

    Thomas Mann bezocht zijn zieke vrouw in 1912 in  Davos, die daar kuurde. Het bezoek inspireerde hem tot het schrijven van zijn monumentale roman Der Zauberberg.

     

     

     

    Er sang die Stücke, über die er eben verfügte, allerlei volkstümlich empfindsame Lieder, wie sie in Kommers- und Turnliederbüchern stehen, unter anderem eines, worin die Zeilen vorkamen: "Die Barden sollen Lieb' und Wein, Doch öfter Tugend preisen" – sang sie anfangs leise und summend, dann laut und aus ganzer Kraft. Sein Bariton war spröde, ab Der Zauberberg er heute fand er ihn schön, und das Singen begeisterte ihn mehr und mehr. Hatte er zu hoch eingesetzt, so verlegte er sich auf fistelnde Kopftöne, und auch diese erschienen ihm schön. Wenn sein Gedächtnis ihn im Stich ließ, so half er sich damit, daß er der Melodie irgendwelche sinnlosen Silben und Worte unterlegte, die er nach Art der Kunstsänger formenden Mundes und mit prunkendem Gaumen-r in die Lüfte sandte, und ging schließlich dazu über, sowohl was den Text als auch was die Töne betraf, nur noch zu phantasieren und seine Produktion sogar mit opernhaften Armbewegungen zu begleiten. Da es sehr anstrengend ist, zugleich zu steigen und zu singen, so wurde ihm bald der Atem knapp und fehlte ihm immer mehr. Aber aus Idealismus, um der Schönheit des Gesanges willen, bezwang er die Not und gab unter häufigen Seufzern sein Letztes her, bis er sich endlich in äußerster Kurzluftigkeit, blind, nur ein farbiges Flimmern vor Augen und mit fliegenden Pulsen unter einer dicken Kiefer niedersinken ließ, - nach so großer Erhebung plötzlich die Beute durchgreifender Verstimmung, eines Katzenjammers, der an Verzweiflung grenzte.“

     

     

     

     

    Thomas Mann (6 juni 1875 - 12 augustus 1955)

    Met Hermann Hesse (r) in Davos, in het midden Katia Mann

     

     

     

     

    Zie voor Thomas Mann ook mijn blog van 6 juni 2010 en ook mijn blog van 6 juni 2009, en mijn blog van 6 juni 2008 en mijn blog van 6 juni 2007, en mijn blog van 6 juni 2006

     

     

     

     

     

    De Engelse dichteres en schrijfster Marguerite Radclyffe Hall werd geboren op 12 augustus 1880 in Bournemouth. Zie ook mijn blog van 12 augustus 2007 en ook mijn blog van 12 augustus 2008 en ook mijn blog van 12 augustus 2009.

     


    In A Garden

     

    IN the garden a thousand roses,

    A vine of jessamine flower,

    Sweetpeas in coquettish poses,

    Sweetbrier with its fragrant dower.

     

    There are hollyhocks tall and slender,

    And marigolds gay and fair,

    And sunflowers in glowing splendour,

    Geraniums rich and rare ;

     

    And the wee, white, innocent daisy,

    Half hidden amid the lawn ;

    A bee grown drowsy and lazy

    On honey he's drunk since dawn

     

    Is reposing with wings extended

    On some soft, passionate rose,

    Aglow with a blush more splendid

    Than ever a fair cheek knows.

     

    While a thrush, in the ivy swinging

    That clusters over the gate,

     Athrob with the spring is singing,

    And ardently calls his mate.

     

    For the spirit of all sweet odours

    The soul of a June unborn

    Has hallowed my humble garden,

    And whispered to me since dawn.

     

    And the flowers in a prayer of rapture,

    Bent low to that spell divine,

    Are wafting their sweetest incense

    In clouds, at his sunlit shrine.

     

     

     

     

    Love Triumphant

     

    Ere the first grief was born

    Love was.

     

    And after griefs are gone

    Love still shall triumph on.

    Ere the first grief was born

    Love was.

     

    In Eden grief became

    Love's slave.

    For in the dust and woe

    Lost Adam still could know

    Fond recompense, and so

    Did grief become Love's slave.

     

     

     

     

     

    Marguerite Radclyffe Hall (12 augustus 1880 – 7 oktober 1943)

    Radclyffe Hall (r) met Lady Una Trowbridge

     

     

     

     

     

    De Nederlandse schrijver Marcellus Emants werd op 12 augustus 1848 in Voorburg geboren. Zie ook mijn blog van 12 augustus 2007 en ook mijn blog van 12 augustus 2008 en ook mijn blog van 12 augustus 2009.

     

    Uit: Dood

     

    „De groote cavalerie-manoeuvres waren op hoog bevel gestaakt en de troepen teruggekeerd naar hunne garnizoenen.

    Luitenant van Harden was er niet rouwig om.

    Ofschoon hij zich nooit in het openbaar, zelden onder vrienden, over den gang van zaken op militair gebied beklaagde, droeg hij toch de verlammende overtuiging met zich om, dat onkunde en sleurgeest, laffe jaloezie en bekrompen eigenwaan aan een flinke organisatie onzer strijdbare krachten in den weg stonden. Ook bij de laatste oefeningen was, zijns inziens, het gebrek aan eene energieke leiding duidelijk gebleken en herhaaldelijk had hij zich geschaamd tegenover de vreemde officieren, die de manoeuvres medemaakten. Met hart en ziel soldaat was hij een vijand van soldaatje-spelen; onder zijn gelijkmatige opgeruimdheid lag een even gelijkmatige, diepe ernst. Aan wedrennen nam hij nooit deel; van luidruchtige feesten bleef hij weg, indien dit gebeuren kon zonder iemand te kwetsen; voor een gezelligen avond onder vrienden was hij echter altijd te krijgen en geraakte een officier van het regiment in moeilijkheden, dan klopte hij 't eerst, en dikwijls alleen, bij van Harden aan om hulp of raad.

    Dat hij knap was in zijn vak, wisten ook zij, die hem maar uit de verte kenden; eenige intiemen stelden hem insgelijks als denker, als wijze op hoogen prijs. - Hoewel groot en forsch gebouwd, muntte hij niet uit door mannelijk schoon. De breede borst door de donkerblauwe attila omsloten, de oogen bijna verborgen onder het zwarte haar van zijn kolbak, den langen, rossig blonden knevel om de mondhoeken neerhangend tot beneden de kin, maakte hij in zijn stramme houding te paard struisvogel-politiek.“

     

     

     

    Marcellus Emants (12 augustus 1848 – 14 oktober 1923)

     

     

     

     

    De Amerikaanse schrijver Anthony Swofford werd geboren op 12 augustus 1970 in Fairfield, California. Zie ook mijn blog van 12 augustus 2009.

     

    Uit: Jarhead

     

    „After hearing the news of imminent war in the Middle East, we march in a platoon formation to the base barber and get fresh high-and-tight haircuts. And no wonder we call ourselves jarheads -- our heads look just like jars.
    Then we send a few guys downtown to rent all of the war movies they can get their hands on. They also buy a hell of a lot of beer. For three days we sit in our rec room and drink all of the beer and watch all of those damn movies, and we yell Semper fi and we head-butt and beat the crap out of each other and we get off on the various visions of carnage and violence and deceit, the raping and killing and pillaging. We concentrate on the Vietnam films because it's the most recent war, and the successes and failures of that war helped write our training manuals. We rewind and review famous scenes, such as Robert Duvall and his helicopter gunships during Apocalypse Now, and in the same film Martin Sheen floating up the fake Vietnamese Congo; we watch Willem Dafoe get shot by a friendly and left on the battlefield in Platoon; and we listen closely as Matthew Modine talks trash to a streetwalker in Full Metal Jacket. We watch again the ragged, tired, burnt-out fighters walking through the villes and the pretty native women smiling because if they don't smile, the fighters might kill their pigs or burn their cache of rice. We rewind the rape scenes when American soldiers return from the bush after killing many VC to sip cool beers in a thatch bar while whores sit on their laps for a song or two (a song from the fifties when America was still sweet) before they retire to rooms and fuck the whores sweetly. The American boys, brutal, young farm boys or tough city boys, sweetly fuck the whores. Yes, somehow the films convince us that these boys are sweet, even though we know we are much like these boys and that we are no longer sweet.“

     

     

     

    Anthony Swofford (Fairfield, 12 augustus 1970)

    Hier met acteur Jake Gyllenhaal (l) die Swofford speelt in de verfilming van Jarhead



    Zie voor nog meer schrijvers van de 12e augustus ook
    mijn vorige blog van vandaag.

    12-08-2010 om 18:45 geschreven door Romenu  


    Tags:Thomas Mann, Marguerite Radclyffe Hall, Marcellus Emants, Anthony Swofford, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hans-Ulrich Treichel, Stefano Benni, Jacinto Benavente, Réjean Ducharme, Robert Southey

    De Duitse dichter en schrijver en germanist Hans-Ulrich Treichel werd geboren op 12 augustus 1952 in Versmold. Zie ook mijn blog van 12 augustus 2007 en ook mijn blog van 12 augustus 2008 en ook mijn blog van 12 augustus 2009.

     

     

    Was es war

    Daß sich ihr Schlaf
    Mit seinem Schlaf vermischte
    Daß ihre Furcht sich
    Ganz in ihm verlor

    Daß er sie auch
    An kalten Tagen küßte
    Daß sie in seinen
    Armen niemals fror

    Daß sich ihr Fleisch
    Nicht mehr an seinem rieb:
    Das war es was
    Sie auseinandertrieb.

     

     

     

    Die Wolken

    Die Wolken, sagst du,
    der Wind und der Regen,
    die Steine, sagst du,
    die Nacht und der Tag

    Wenn es ihn gäbe,
    den Wind und den Regen,
    wenn es sie gäbe,
    die Nacht und die Steine

    Wenn es dich gäbe,
    wir liebten uns längst.

     

     

     

     

    Einsicht

    Noch ist alles möglich,
    Wir haben uns flüchtig gestreift.
    Der Rest: wahrscheinlich tödlich.
    Die Kunst: daß man es begreift.

    Wir sollten es dabei belassen.
    Ein Hauch ist fast wie ein Kuß.
    Sich lieben heißt auch sich verpassen.
    Auf andere Art. Und Schluß.

     

     

     

     

    Hans-Ulrich Treichel (Versmold, 12 augustus 1952)

     

     

     

     

     

    De Italiaanse schrijver, satiricus en journalist Stefano Benni werd geboren op 12 augustus 1947 in Bologna. Zie ook mijn blog van 12 augustus 2009.

     

    Uit: Bruder Geldautomat

     

    “Banco di san francesco.

    Bitte führen sie ihre karte ein.

    Guten morgen signor piero.

    Guten Morgen.

    Folgende vorgänge sind möglich: kontostand, auszahlung, kontoauszug.

    Ich möchte Geld abheben.

    Bitte geben sie die geheimnumme rein.

    Ja …sechs, drei, drei, zwei, eins.

    Ihr vorgang wird bearbeitet. bitte warten.

    Ja, danke.

    Etwas geduld bitte. bei der hitze ist der zentralcomputer langsam wie ein nilpferd.

    Ich verstehe.

    Oweh, signor piero, das sieht aber gar nicht gut aus.

    Was ist los?

    Sie haben diesen monat bereits alles geld abgehoben, das ihnen zur verfügung steht.

    Wirklich?

    Ausserdem ist ihr konto im minus.

    Das wusste ich …

    Und warum haben sie die karte eingeführt?

    Naja…wissen Sie, ich wusste nicht weiter …vielleicht

    Hab ich gehofft, Sie irren sich mal.

    Wir irren uns nie, signo rpiero.

    Entschuldigen Sie vielmals. Aber wissen Sie, zurZeit hab

    Ich wirklich Probleme.

    Wegen ihrer frau, nicht wahr?

    Woher wissen Sie das?

    Die signora hat kürzlich ihr konto aufgelöst.

    Stimmt. Sie ist umgezogen, in eine andere Stadt.

    mit doktor vanini, stimmt's?“

     

     

     


    Stefano Benni (Bologna,12 augustus 1947)

     

     

     

     

     

    De Spaanse dichter en schrijver Jacinto Benavente werd geboren in Madrid op 12 augustus1866. Zie ook mijn blog van 12 augustus 2009.

     

    Uit: Autumnal Roses (Vertaald door John Garrett Underhill)

     

    „RAMÓN: We never learn to know each other fully. I am not a poet, but I understand Isabel's heart better than you do. There was a time when I felt my Carmen's love grow cold, as Isabel does yours. Her spirit was dreamy, ambitious, while our life was prosaic indeed. I am a man so blind to idealities that it seems to me a crime not only to dream, but to sleep, unless the provision for the morrow is assured. My one thought was to work--for the sake of my wife and my children, naturally; but work, which bound me to them most closely, was, as it appeared, that which pushed them farthest away. So I observed at first a certain wistfulness, an impatience in Carmen, then coldness and indifference, then ... then ... how can I tell? If I had not been so sure of her honor, I might even have believed that her heart was no longer mine. I sought to impose myself, my complaints became violent and loud; I turned to threats, but the most that I could achieve was submission, respect, the outward show of love--love still absented itself and grew cold. So then, I waited; I waited, working on as before, with the same purpose--my wife, my children, and with the same love. I was hers, always hers! Then, one day, as I sat over my books and accounts, I felt two arms steal about my neck, which hugged me tight, and another face pressed close to mine, looming up over the accounts, and two tears fell upon the page and blotted the figures out, and a voice said to me, and a soul quivered in that voice: "Ramón, how good you are! And how I love you!" It was love which had returned again, love at last had understood--who knows after how many wanderings? For the poetry of our lives today, which are barren of swords and lances and princesses and troubadours and Moors, consists in simple duty done and the tasks of every day. Either you misjudge Isabel, or you misjudge yourself. When love absents itself and grows cold, how detain it in its flight? By threats, perhaps, by force? By murder and sudden death? When the bird leaves the cage, how recall him as he flies? Either you must shoot him, resolved that he will be yours or belong to nobody, in which case you will surely recover him, but you will recover him dead, or otherwise, if you prefer him as he was, you have no recourse but to wait--to wait until the cage shall seem sweeter in his eyes than the liberty which he has enjoyed.“

     

     

     

    Jacinto Benavente (12 augustus 1866 – 14 juli 1954)

    Portret door Joaquín Sorolla

     

     

     

     

    De Canadese Franstalige schrijver Réjean Ducharme werd geboren op 12 augustus 1941 in Saint-Félix-de-Valois, Québec. Zie ook mijn blog van 12 augustus 2008 en mijn blog van 12 augustus 2009.

     

    Uit: Le Cid maghané

     

    « LE COMTE : C'est à moi que la job revenait. Il y a pas à sortir de là. / DON DIÈGUE : Tu as menti. / COMTE : Je vais te le montrer si j'ai menti, moi! / DIÈGUE : Envoie donc pour voir si tu es capable, jeune faluette! / COMTE : Tu t'es usé la langue à lécher les bottes du roi. Il te reste même plus assez de langue dans la bouche pour communier. / DIÈGUE : Tu as la langue trop sale pour les lécher, les bottes du roi. / COMTE : Le roi a choisi un vieux parce qu'il est vieux lui itou et qu'il a peur des jeunes. / DIÈGUE : Jaloux! / COMTE : J't'avertis : tu ambitionnes. / DIÈGUE : Puant! / COMTE : Tu mérites une bonne claque sur la gueule. Elle s'en vient. La voilà. Catche-la! (Claque sur la gueule. Don Diègue tombe, se relève.) / DON DIÈGUE : Je vais le dire à mon gars. »

     

     

     


    Réjean Ducharme (Saint-Félix-de-Valois, 12 augustus 1941) 

     

     

     

     

     

    De Engelse dichter en schrijver Robert Southey werd geboren in Bristol op 12 augustus 1774. Zie mijn blog van 12 augustus 2009.

     

     

    Sonnet 

     

    With wayworn feet a Pilgrim woe-begone

    Life's upward road I journeyed many a day,

    And hymning many a sad yet soothing lay

    Beguil'd my wandering with the charms of song.

    Lonely my heart and rugged was my way,

    Yet often pluck'd I as I past along

    The wild and simple flowers of Poesy,

    And as beseem'd the wayward Fancy's child

    Entwin'd each random weed that pleas'd mine eye.

    Accept the wreath, BELOVED! it is wild

    And rudely garlanded; yet scorn not thou

    The humble offering, where the sad rue weaves

    'Mid gayer flowers its intermingled leaves,

    And I have twin'd the myrtle for thy brow.

     




    Poems On The Slave Trade - Sonnet I 

     

    Hold your mad hands! for ever on your plain

    Must the gorged vulture clog his beak with blood?

    For ever must your Nigers tainted flood

    Roll to the ravenous shark his banquet slain?

    Hold your mad hands! what daemon prompts to rear

    The arm of Slaughter? on your savage shore

    Can hell-sprung Glory claim the feast of gore,

    With laurels water'd by the widow's tear

    Wreathing his helmet crown? lift high the spear!

    And like the desolating whirlwinds sweep,

    Plunge ye yon bark of anguish in the deep;

    For the pale fiend, cold-hearted Commerce there

    Breathes his gold-gender'd pestilence afar,

    And calls to share the prey his kindred Daemon War.

     

     

     


    Robert Southey (12 augustus 1774 – 21 maart 1843)

    Portret door Thomas Lawrence

    12-08-2010 om 18:35 geschreven door Romenu  


    Tags:Hans-Ulrich Treichel, Stefano Benni, Jacinto Benavente, Réjean Ducharme, Robert Southey, Romenu
    » Reageer (0)
    11-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fernando Arrabal, Ernst Stadler, Hugh MacDiarmid, Yoshikawa Eiji

    De Spaanse schrijver, dichter, dramaturg en cineast Fernando Arrabal werd geboren in Melila, Spaans Marokko op 11 augustus 1932. Zie ook mijn blog van 11 augustus 2007 en ook mijn blog van 11 augustus 2008 en ook mijn blog van 11 augustus 2009.

     

    Uit: The Burial of the Sardine (Vertaald door Patrick Bowles)

     

    „XXVIII

    Lis came in wearing a blue dress. So I went and hid behind the wardrobe and put on my yellow suit.
    I asked her if I might place one hand on her neck when I spoke to her and the other on her hair. And she said, 'Yes.'
    Since her breasts were bare I laid white roses on her bosom but I noticed that like all flowers they smelled bad. So I asked her if she'd prefer to watch me draw a goat on the wall. She smiled and I smiled.
    I went over to the wall to draw her a goat. But it was a green horse that took shape beneath my fingers. And she smiled. And I didn't smile, but later on I smiled.
    Then I drew a blue fish, then a red cockerel. And I asked her if I might place one hand on her neck when I spoke to her and the other on her hair. She said, 'Yes.'
    She said, 'Yes,' or she smiled or she kept silent. And as for me, I spoke to her with one hand on her hair and the other on her neck.

     

    XXXII

    When Lis arrived I closed the window and I didn't climb onto the wardrobe.
    Lis came to see me from time to time and brought me insects with their bodies pierced with a pin: wasps and scarabs and ants, and I fixed them to the head of my bed.
    Lis came alone. I asked her why she didn't stay in my room all the time. And she didn't reply. I told her that I could show her many things Altagora had taught me or else I could draw on the wall. She didn't reply, but she smiled“.

     

     

     

    Fernando Arrabal (Melila, 11 augustus 1932)

     

     

     

     

     

    De Duitse dichter Ernst Stadler werd geboren op 11 augustus 1883 in Colmar (Kolmar). Zie ook mijn blog van 11 augustus 2007 en ook mijn blog van 11 augustus 2008 en ook mijn blog van 11 augustus 2009.

     

     

    Der Spruch

     

    In einem alten Buche

    stieß ich auf ein Wort,

    Das traf mich wie ein Schlag

    und brennt durch meine Tage fort:
    Und wenn ich mich an

    trübe Lust vergebe,

    Schein, Lug und Spiel zu mir

    anstatt des Wesens hebe,

    Wenn ich gefällig mich

    mit raschem Sinn belüge,

    Als wäre Dunkles klar, als wenn nicht Leben

    tausend wild verschlossne Tore trüge,

    Und Worte wiederspreche,

    deren Weite nie ich ausgefühlt,

    Und Dinge fasse,

    deren Sein mich niemals aufgewühlt,

    Wenn mich vollkommner Traum

    mit Sammethänden streicht,

    Und Tag und Wirklichkeit

    von mir entweicht,

    Der Welt entfremdet,

    fremd dem tiefsten Ich,

    Dann steht das Wort mir auf:

    Mensch, werde wesentlich!

     

     

     

     

    Form ist Wollust

     

    Form und Riegel mussten erst zerspringen,

    Welt durch aufgeschlossene Röhren dringen;

    Form ist Wollust, Friede, himmlisches Genügen,

    Doch mich reißt es, Ackerschollen umzupflügen.

    Form will mich verschnüren und verengen,

    Doch ich will mein Sein in alle Weiten drängen -

    Form ist klare Härte ohn` Erbarmen,

    Doch mich treibt es zu den Dumpfen, zu den Armen,

    Und in grenzenlosem Michverschenken

    Will mich Leben mit Erfüllung tränken.

    nach oben!

     

     

     

     

    Ernst Stadler (11 augustus 1883 – 30 oktober 1914)

    Colmar

     

     

     

     

    De Schotse dichter Hugh MacDiarmid werd geboren op 11 augustus 1892 als Christopher Marray Grieve in Langholm. Zie ook mijn blog van 11 augustus 2007 en ook mijn blog van 11 augustus 2008 en ook mijn blog van 11 augustus 2009.

     

     

     

    Water Music  (Fragment)

     

    (To William and Flora Johnstone)

     

    Wheesht, wheesht, Joyce, and let me hear  

       Nae Anna Livvy’s lilt,

    But Wauchope, Esk, and Ewes again,  

       Each wi’ its ain rhythms till’t.

     

     

    I

     

     

    Archin’ here and arrachin there,  

       Allevolie or allemand,

    Whiles appliable, whiles areird,  

       The polysemous poem’s planned.

     

     

    Lively, louch, atweesh, atween,  

       Auchimuty or aspate,

    Threidin’ through the averins  

       Or bightsom in the aftergait.

     

     

    Or barmybrained or barritchfu’,

       Or rinnin’ like an attercap,  

    Or shinin’ like an Atchison,

       Wi’ a blare or wi’ a blawp.

     

     

    They ken a’ that opens and steeks,

       Frae Fiddleton Bar to Callister Ha’,  

    And roon aboot for twenty miles,

       They bead and bell and swaw.

     

     

    Brent on or boutgate or beshacht,  

       Bellwaverin’ or borne-heid,

    They mimp and primp, or bick and birr,  

       Dilly-dally or show speed.

     

     

    Brade-up or sclafferin’, rouchled, sleek,  

       Abstraklous or austerne,

    In belths below the brae-hags

       And bebbles in the fern.

     

     

    Bracken, blaeberries, and heather

       Ken their amplefeysts and toves,  

    Here gangs ane wi’ aiglets jinglin’,

       Through a gowl anither goves.

     

     

     

     

     

    Hugh MacDiarmid (11 augustus 1892 – 9 september 1978)

     

     

     

     

     

    De Japanse schrijver Yoshikawa Eiji werd geboren op 11 augustus 1892. Zie ook mijn blog van 11 augustus 2007 en ook mijn blog van 11 augustus 2008 en ook mijn blog van 11 augustus 2009.

     

    Uit: Musashi Vertaald door Werner Peterich)

     

    “Das Glöckchen

    Takezo lag unter den Toten. Unter Tausenden von Toten. Auch er sah aus wie einer der leblosen Gefallenen um ihn herum. Er versuchte, den Kopf zu heben, gab jedoch schon wenige Fingerbreit über dem Boden auf. Nie war er sich so schwach vorgekommen. Ich muß eine ganze Weile bewußtlos gewesen sein, dachte er. Er ahnte dunkel, daß er verwundet war. Zwei Kugeln steckten in seinem Oberschenkel.

    Tiefhängende, dunkle Wolken schoben sich unheilverheißend ineinander. Während der vergangenen Nacht, irgendwann zwischen Mitternacht und Morgengrauen, hatte ein alle Sicht auslöschender Regen die Ebene von Sekigahara aufgeweicht. Jetzt war es Nachmittag, und man schrieb den fünfzehnten Tag des neunten Monats im Jahre sechzehnhundert. Obwohl der Wirbelsturm vorübergezogen war, prasselten immer wieder neue Regenschauer auf die Leichen und auf Takezo. Seine Seite hatte verloren; so viel immerhin war ihm klar. Kobayakawa Hideaki, dem Vernehmen nach ein Verbündeter, hatte insgeheim auf Seiten der Ost-Armee gestanden; als er bei Morgengrauen plötzlich gegen Ishida Mitsunaris Truppen vorging, wendete sich das Kriegsglück. Nachdem er dann auch noch die Armeen der anderen Befehlshaber - Ukita, Shimazu und Konishi - angriff, war die

    Niederlage der West-Armee besiegelt. Die Kämpfe hatten noch nicht einmal einen halben Tag gedauert, und schon war die Frage, wer fürderhin das Land regieren würde, entschieden: Tokugawa leyasu, der mächtige Daimyo von Edo.

    Bilder seiner Schwester und der alten Dorfbewohner zogen vor Takezos innerem Auge vorüber. Plötzlich hob eine der Leichen in seiner Nähe den Kopf. "Takezo?"

    Die Bilderflut vor seinem inneren Auge riß ab. Er drehte den Kopf. Die Stimme gehörte seinem besten Freund. "Matahachi, bist du's?" "Takezo! Lebst du wirklich?"

    "Ja, ich lebe!" schrie er plötzlich in einem Ausbruch freudiger Erregtheit. "Und du? Paß auf, daß auch du nicht stirbst. Untersteh dich!"

     

     

     


    Yoshikawa Eiji (11 augustus 1892 – 7 september 1962)




    Zie voor nog meer schrijvers ook mijn vorige blog van vandaag.

    11-08-2010 om 19:46 geschreven door Romenu  


    Tags:Fernando Arrabal, Ernst Stadler, Hugh MacDiarmid, Yoshikawa Eiji, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alex Haley, Andre Dubus, Enid Blyton, Karl Hoche

    De Amerikaanse schrijver Alexander Palmer Haley werd geboren in Ithaca (New York) op 11 augustus 1921. Zie ook mijn blog van 11 augustus 2009.

     

    Uit: Roots

     

    „By ancient custom, for the next seven days, there was but a single task with which Omoro would seriously occupy himself: the selection of a name for his firstborn son. It would have to be a name rich with history and with promise, for the people of his tribe-the Mandinkas-believed that a child would develop seven of the characteristics of whomever or whatever he was named for.

    On behalf of himself and Binta, during this week of thinking, Omoro visited every household in Juffure, and invited each family to the naming ceremony of the newborn child, traditionally on the eighth day of his life. On that day, like his father and his father's father, this new son would become a member of the tribe.

    When the eighth day arrived, the villagers gathered in the early morning before the hut of Omoro and Binta. On their heads, the women of both families brought calabash containers of ceremonial sour milk and sweet munko cakes of pounded rice and honey. Karamo Silla, the jaliba of the village, was there with his tan-tang drums; and the alimamo, and the arafang, Brima Cesay, who would some day be the child's teacher; and also Omoro's two brothers, Janneh and Saloum, who had journeyed from far away to attend the ceremony when the drumtalk news of their nephew's birth had reached them.

    As Binta proudly held her new infant, a small patch of his first hair was shaved off, as was always done on this day, and all of the women exclaimed at how well formed the baby was. Then they quieted as the jaliba began to beat his drums. The alimamo said a prayer over the calabashes of sour milk and munko cakes, and as he prayed, each guest touched a calabash brim with his or her right hand, as a gesture of respect for the food. Then the alimamo turned to pray over the infant, entreating Allah to grant him long life, success in bringing credit and pride and many children to his family, to his village, to his tribe-and, finally, the strength and the spirit to deserve and to bring honor to the name he was about to receive.“

     

     

     

     

    Alex Haley (11 augustus 1921 - 10 februari 1992)

    Cover van Time, 14 februari 1977

     

     

     


    De Amerikaanse schrijver en essayist
    Andre Dubus werd geboren op 11 augustus 1936 in Lake Charles, Louisiana. Zie
    ook mijn blog van 11 augustus 2009.

     

    Uit: Killings

     

    „On the August morning when Matt Fowler buried his youngest son, Frank, who had lived for twenty-one years, eight months, and four days, Matt's older son, Steve, turned to him as the family left the grave and walked between their friends, and said: 'I should kill him.' He was twenty-eight, his brown hair starting to thin in front where he used to have a cowlick. He bit his lower lip, wiped his eyes, then said it again. Ruth's arm, linked with Matt's, tightened; he looked at her. Beneath her eyes there was swelling from the three days she had suffered. At the limousine Matt stopped and looked back at the grave, the casket, and the Congregationalist minister who he thought had probably had a difficult job with the eulogy though he hadn't seemed to, and the old funeral director who was saying something to the six young pallbearers. The grave was on a hill and overlooked the Merrimack, which he could not see from where he stood; he looked at the opposite bank, at the apple orchard with its symmetrically planted flees going up a hill.

    Next day Steve drove with his wife back to Baltimore where he managed the branch office of a bank, and Cathleen, the middle child, drove with her husband back to Syracuse. They had left the grandchildren with friends. A month after the funeral Matt played poker at Willis Trottier's because Ruth, who knew this was the second time he had been invited, told him to go, he couldn't sit home with her for the rest of her life, she was all right. After the game Willis went outside to tell everyone goodnight and, when the others had driven away, he walked with Matt to his car. Willis was a short, silver-haired man who had opened a diner after World War II, his trade then mostly very early breakfast, which he cooked, and then lunch for the men who worked at the leather and shoe factories. He now owned a large restaurant.“

     

     

     


    Andre Dubus (11 augustus 1936 -  24 februari 1999)

     

     

     

     

     

    De Britse schrijfster Enid Blyton werd geboren in Londen op 11 augustus 1897. Zie ook mijn blog van 11 augustus 2009.

     

    Uit: Five Get Into Trouble

     

    „They came to Great Giddings at about ten past five. Although it was called Great is was really very small. There was a little tea-place that said 'Home-made cakes and jams', so they went in there for tea.
    The woman who kept it was a plump, cheerful soul, fond of children. She guessed she would make very little out of the tea she served to five healthy children - but that didn't matter! She set to work to cut three big plates of well-buttered slices of bread, put out apricot jam, raspberry, and strawberry, and a selection of home-made buns that made the children's mouths water.
    She knew Richard quite well, because he had sometimes been to her cottage with his aunt.
    'I suppose you'll be going to stay with her tonight?' she said to Richard, and he nodded, his mouth full of ginger cake. It was a lovely tea. Anne felt as if she wouldn't be able to eat any supper at all that night! Even Timmy seemed to have satisfied his enormous appetite.
    'I think we ought to pay double price for our gorgeous tea,' said Julian, but the woman wouldn't hear of it. No, no - it was lovely to see them all enjoying her cakes; she didn't want double price!
    'Some people are so awfully nice and generous,' said Anne, as they mounted their bicycles to ride off again. 'You just can't help liking them. I hope I can cook like that when I grow up.'
    'If you do, Julian and I will always live with you and not dream of getting married!' said Dick, promptly they all laughed.“

     

     

     


    Enid Blyton (11 augustus 1897 - 28 november 1968)

     

     



    De Duitse schrijver en satiricus
    Karl Hoche  werd geboren in Ústí nad Labem (Schreckenstein), Bohemen, op 11 augustus 1936. Zie
    ook mijn blog van 11 augustus 2009.

     

    Uit: Die Marx Brothers

     

    Marx schildert nicht nur das konkrete Elend, sondern auch, was es bewirken wird. "Damit die Revolution eines Volkes und die Emanzipation einer besondern Klasse der bürgerlichen Gesellschaft zusammenfallen, damit ein Stand für den Stand der ganzen Gesellschaft gelte, dazu müssen umgekehrt alle Mängel der Gesellschaft in einer andern Klasse konzentriert, dazu muß ein bestimmter Stand der Stand des allgemeinen Anstoßes, die Inkorporation der allgemeinen Schranke sein, dazu muß eine besondre soziale Sphäre für das notorische Verbrechen der ganzen Sozietät gelten, so daß die Befreiung von dieser Sphäre als die allgemeine Selbstbefreiung erscheint."
       So völlig logisch ist das nicht. Auch der Elendste kann nach seinder Selbstbefreiung andere unterdrücken. Ich möchte Ihre geschätzte Aufmerksamkeit aber auf einen anderen Punkt lenken. Kommt Ihnen das, was Marx da sagt, nicht bekannt vor? Jemand (hier eine Klasse), der alles Leiden, alle Erniedrigungen, alle Schranken in sich verkörpert ("eine Sphäre, welche einen universellen Charakter durch ihre universellen Leiden besitzt und kein besondres Recht in Anspruch nimmt, weil kein besondres Unrecht, sondern das Unrecht schlechthin an ihr verübt wird") und gerade deshalb die "allgemeine Selbstbefreiung" ermöglicht. Da sitzt doch was ganz tief in unser aller Unterbewußtsein, das auf solche Beweisführung anspringt. Richtig! Jesus hat das doch gemacht, erniedrigt, geknechtet, leidend. Die Idee vom geschundenen Proletariat als dem neuen Erlöser mußte in diesem zutiefst mit Christentum durchtränkten Weltteil ein Hit werden.“

     

     

     


    Karl Hoche (Ústí nad Labem, 11 augustus 1936)

    11-08-2010 om 19:38 geschreven door Romenu  


    Tags:Alex Haley, Andre Dubus, Enid Blyton, Karl Hoche, Romenu
    » Reageer (0)
    10-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kees van Kooten, Alfred Döblin, Moses Isegawa, Mark Doty, Jerzy Pilch

    De Nederlandse schrijver en cabaretier Kees van Kooten werd geboren op 10 augustus 1941 in Den Haag. Zie ook mijn blog van 10 augustus 2006 en ook mijn blog van 10 augustus 2007 en ook mijn blog van 10 augustus 2008 en ook mijn blog van 10 augustus 2009.

     

    Uit: Dagboek van een rij-instrukteur (Het groot bescheurboek)

     

    “Maandag

    Oude van Swieten opgehaald voor wekelijks uurtje Achteruit Parkeren. Grote genade: hoe lang geef ik die sul nou al les? Rechtsaf gaat nu wel, maar linksaf en parkeren nog hopeloos. Hij is ook zo doof als een kwartel. Maar geld geen probleem. Zwaait aan eind van les deur weer eens open zonder in achteruitkijkspiegel te hebben gekeken.

    's Avonds fietser opgezocht in RK Ziekenhuis, met bloemetje namens Rijschool. Directie verzocht om grotere L die ik op dak kan zetten als ik met van Swieten les. Policy van direktie echter er zo min mogelijk leswagen-achtig uit te zien, wat publiek wil. Als we '83 in zijn geheel aan de hellingproef besteden, moet de man medio '85 af kunnen rijden. Morgen nieuwe leerling.

     

    Donderdag

    Ik ben voor het eerst van mijn leven verliefd op een leerlinge! Ik zet haar vóór van Swieten, want dat geeft me de energie om dat uur door te komen. Vanmorgen het voor de bocht terugschakelen met haar doorgenomen, waarbij steeds hand op haar hand kon leggen voor zogenaamd korrigeren versnellingshandle. Wil theorie met haar niet op zaak maar in auto zien te doen. Koud maar aanblazer aan en stationair draaien. Zij draagt geen beha, dat heb ik ook gezien. Onweerstaanbare vrouw! Stel drie lessen per week voor. Zij vindt dit goed!”

     

     

     

     

    Kees van Kooten (Den Haag, 10 augustus 1941)

     

     

     

     

    De Duitse schrijver Alfred Döblin werd op 10 augustus 1878 geboren in Stettin. Zie ook mijn blog van 10 augustus 2006 en ook mijn blog van 10 augustus 2007 en ook mijn blog van 10 augustus 2008 en ook mijn blog van 10 augustus 2009.

     

    Uit: Berlin Alexanderplatz

     

    „Seine Nasenspitze vereiste, über seine Backe schwirrte es. «Zwölf Uhr Mittagszeitung

    », «B. Z.», «Die neuste Illustrirte» , «Die Funkstunde neu«, «Noch jemand zugestiegen?« Die Schupos haben jetzt blaue Uniformen. Er stieg unbeachtet wieder aus dem Wagen, war unter Menschen. Was war denn? Nichts. Haltung, ausgehungertes Schwein, reiß dich zusammen, kriegst meine Faust zu riechen. Gewimmel, welch Gewimmel. Wie sich das bewegte. Mein Brägen hat wohl kein Schmalz mehr, der ist wohl ganz ausgetrocknet. Was war das alles. Schuhgeschäfte, Hutgeschäfte, Glühlampen, Destillen. Die Menschen müssen doch Schuhe haben, wenn sie so viel rumlaufen, wir hatten ja auch eine Schusterei, wollen das mal- festhalten. Hundert blanke Scheiben, laß die doch blitzern, die werden dir doch nicht bange machen, kannst sie ja kaputt schlagen, was ist denn mit die, sind eben blankgeputzt. Man riß das Pflaster am Rosenthaler Platz auf, er ging zwischen den andern auf Holzbohlen. Man mischt sich unter die andern, da vergeht alles, dann merkst du  Strümpfen und Schuhen. Draußen bewegte sich alles, aber — dahinter — war nichts! Es — lebte— nicht! Es hatte fröhliche Gesichter, es lachte, nichts, Kerl. Figuren standen in den Schaufenstern in Anzügen, Mänteln, mit Röcken, mit wartete auf der Schutzilisel gegenüber Aschinger zu zweit oder zu

    dritt, rauchte Zigaretten, blätterte in Zeitungen. So stand das da wie die Laternen — und — wurde immer starrer. Sie gehörten zusammen mit den Häusern, alles weiß, alles Holz.

    Schreck fuhr in ihn, als er die Rosenthaler Straße herunterging und in einer kleinen Kneipe ein Mann und eine Frau dicht am Fenster saßen: die gossen sich Bier aus Seideln in den Hals, ja was war dabei, sie tranken eben, sie hatten Gabeln und stachen sich damit Fleischstücke in den Mund, dann zogen sie die Gabeln wieder heraus und bluteten nicht. Oh, krampfte sich sein Leib zusammen, ich kriege es nicht weg, wo soll ich hin ? Es antwortete: Die Strafe.

    Er konnte nicht zurück, er war mit der Elektrischen so weit hierher gefahren, er war aus dem Gefängnis entlassen und mußte hier hinein, noch tiefer hinein.“

     

     

     

     

    Alfred Döblin (10 augustus 1878 – 26 juni 1957)

    De Alexanderplatz in 1903

     

     

     

     

     

    De Oegandese schrijver Moses Isegawa (pseudoniem van Sey Wava) werd geboren op 10 augustus 1963 in Kawempe in Oeganda. Zie ook mijn blog van 10 augustus 2008 en ook mijn blog van 10 augustus 2009.

     

    Uit: Abyssinian Chronicles

     

    “Serenity could not get over the way the Fiddler walked with legs wide apart. It would have been very impolite to ask the man why he walked that way, and Serenity feared that if he asked his children, they would tell their father, who in turn would report him to his father for punishment. Consequently, he turned to his aunt with the question "Why does the Fiddler have breasts between his legs?"

    "Who said the Fiddler had breasts between his legs?"

    "Have you never noticed the way he walks?"

    "How does he walk?"

    "With legs spread wide apart as if he were carrying two jackfruits under his tunic." He then gave a demonstration, very exaggerated, of the way the man walked.

    "It is very funny, but I have never noticed it," Grandma said, humoring him the way adults did to get out of a sticky situation.

    "How could you not have noticed? He has large breasts between his legs."

    "The Fiddler has no breasts between his legs. He is ill. He has got mpanama."

    Serenity's sisters somehow got wind of the duckwalk and could not resist telling their village peers and schoolmates about the Fiddler, his breasts, and the little clown who portrayed him in silly mimicries. As a result, Serenity got the nickname Mpanama, a ghastly sounding word used out of adult hearing that dropped from gleeful lips with the wet slap of dung hitting hard ground from the rear of a half-constipated cow. Once again he was cured of an obsession, though he continued with his visits to the poor man's home, faintly hoping to catch him pissing or, better still, squatting on the latrine, for he really wanted to see if the Fiddler's breasts were as large and smooth as those of the women in his father's homestead.

     

     

     


    Moses Isegawa (Kawempe, 10 augustus 1963)

     

     

     

     

     

    De Amerikaanse dichter en schrijver Mark Doty werd geboren op 10 augustus 1953 in Maryville, Tennessee. Zie ook mijn blog van 10 augustus 2009.

     

     

    At the Gym 

     

    This salt-stain spot

    marks the place where men

    lay down their heads,

    back to the bench,

     

    and hoist nothing

    that need be lifted

    but some burden they've chosen

    this time: more reps,

     

    more weight, the upward shove

    of it leaving, collectively,

    this sign of where we've been:

    shroud-stain, negative

     

    flashed onto the vinyl

    where we push something

    unyielding skyward,

    gaining some power

     

    at least over flesh,

    which goads with desire,

    and terrifies with frailty.

    Who could say who's

     

    added his heat to the nimbus

    of our intent, here where

    we make ourselves:

    something difficult

     

    lifted, pressed or curled,

    Power over beauty,

    power over power!

    Though there's something more

     

    tender, beneath our vanity,

    our will to become objects

    of desire: we sweat the mark

    of our presence onto the cloth.

     

    Here is some halo

    the living made together. 

     

     

     

     


    Mark Doty (Maryville, 10 augustus 1953)

     

     

     

     

     

    De Poolse schrijver Jerzy Pilch werd geboren op 10 augustus 1952 in Wisla. Zie ook mijn blog van 10 augustus 2009.

     

    Uit: A Thousand Peaceful Cities (Vertaald door David Frick)

     

    „The parchment map of the sky slowly took on life. Streams of deep blue air flowed across it. Golden sand poured from the planets. Within the large constellations you could hear music. I awoke in the middle of the night, and in the dark, gropingly, I recorded in my notebook the word “occupation,” which in a moment someone would whisper in the depths of the sleeping house.

    In those days I never parted for a moment with my pencil and notebook. The desire, stronger than anything else, to record words and sentences that had just been or would in a moment be uttered, directed my every step, waking and sleeping. I would place the notebook and pencil on the nightstand, and when the golden-black grandfather clock in the entryway rang out the most terrible of hours, two or three in the morning, when the Antichrist himself touched my featherbed with a wet wing, when during every season of the year an infernal silence reigned, I would reach for notebook and pencil and record the word or sentence that brought relief. “Ocupation,” I wrote, but I didn’t feel relief or consolation. From the kitchen came noises unusual for that hour. Someone was moving a chair. Someone knocked delicately, probably at the window, since the panes rattled. Someone said something. Somebody answered. I lit the lamp, and Mr. Trąba’s voice became more distinct, as if intensified by the light. To this day I am absolutely certain that, throughout my entire childhood, I was awakened from sleep either by Mr. Trąba’s voice, or by the sound of the Wittenberg bells in the church tower.“

     

     

     


    Jerzy Pilch (Wisla, 10 augustus 1952)



    Zie voor nog meer schrijvers van de 10e augustus ook mijn vorige blog van vandaag.

    10-08-2010 om 20:21 geschreven door Romenu  


    Tags:Alfred Döblin, Moses Isegawa, Kees van Kooten, Mark Doty, Jerzy Pilch, Romenu
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Michail Zosjtsjenko, Philipp Nicolai, Joseph Bialot

    De Russische schrijver Michail Michailovitsj Zosjtsjenko werd geboren in Sint-Petersburg op 10 augustus 1895. Zosjtsjenko begon al op jonge leeftijd met het schrijven van kortedroog-humoristische en satirische verhalen, aanvankelijk onder invloed van Maupassant. In 1921 werd hij lid van de bekende literaire broederschap Serapionbroeders. Zosjtsjenko verkreeg in de jaren twintig en dertig grote populariteit met zijn Švejk-achtige verhalen, ook in het buitenland. Later begon Zosjtsjenko ook grotere, meer experimentele werken te schrijven. Pogingen uit de jaren dertig om zich aan te passen aan het sociaal realisme kunnen echter als mislukt worden beschouwd. Zijn zwartgallige, in 1943 gedeeltelijk in het tijdschrift Oktjabr verschenen zelfanalyse Voor zonsopgang viel niet in de de gratie viel bij de CPSU en kreeg felle kritiek van Andrej Zjdanov. Zosjtsjenko werd een "verderfelijke Freudiaan" genoemd. Zijn werken mochten niet meer gedrukt worden en vanaf 1946 publiceerde hij enkel nog feuilletons en kinderboeken. Zosjtsjenko leefde na de oorlog lange tijd in kommervolle omstandigheden. Pas na de dood van Stalin in 1953 werd hij gerehabiliteerd. Hierdoor kon in 1956, twee jaar voor zijn dood, nog een band met verzameld werk worden uitgegeven.

     

     

    An Old Man Dies

     

    I am standing in a peasant hut. On the table lies an old man dying.

    He’s been there for three days and hasn’t died.

    Today there is a small wax candle in his hand. It falls over and goes out, but they light it again.

    His relatives stand at the head of the table. Their gaze never wanders from the old man. All around there is the most unbelievable poverty, filth, rags, misery.

    The old man is lying with his feet toward the window. His face is dark, tense. His breathing is irregular. At times it seems that he is already dead.

    Leaning toward the old woman, his wife, I say softly: “I’ll go get the doctor. He shouldn’t be left lying there on the table for three days.”

    The old woman shakes her head.

    “Don’t upset him,” she says.

    The old man opens his eyes and looks with his bleary gaze at those standing around him. His lips whisper something.

    One of the women, young and dark complexioned, bends over the old man and listens silently to his mumblings.

    “What’s he want?” asks the old woman.

    “He wants titty,” answers the woman. And, quickly unbuttoning her blouse, she takes the old man’s hand and places it on her naked breast.

    I see the old man’s face brighten up. Something like a smile spreads across his lips. His breathing becomes more regular and peaceful.

    Everyone stands silently, stock-still.

    Suddenly the old man’s body is shaken by a violent spasm. His hands fall helplessly. His face becomes stern and absolutely still. He stops breathing. He’s dead.

    Immediately the old woman begins to wail. And after she starts they all wail.

    I leave the hut.

     

     

     

     

    Michail Zosjtsjenko (10 augustus 1895 - 22 juli 1958)

     

     

     

     

     

    De Duitse dichter en pastor Philipp Nicolai werd geboren in Mengeringhausen op 10 augustus 1556. Hij was leerling Ludwig Helmbold in Mühlhausen (Thüringen) en studeerde tussen 1575 en 1579 theologie in Erfurt en Wittenberg. Hierna werd hij pastor in Herdecke, waar hij moest vertrekken toen Spaanse soldaten tijdens de contrareformatie in de stad kwamen. Hij werd vervolgens luthers predikant van een ondergrondse kerk in het katholieke Keulen. In 1588 werd hij hofprediker in Wildungen en leraar van de graaf Wilhelm Ernst von Waldeck. Vanaf 1596 was hij predikant in de stad Unna in Westfalen. Unna werd in 1599 getroffen door de pest, waardoor honderden kerkleden omkwamen. Toen de dood er rondwaarde schreef Nicolai de liederenbundel Freudenspiegel des ewigen Lebens, een visioen van de hemel in het aangezicht der dood. In deze bundel komen twee van zijn beroemde koralen Wie schön leuchtet der Morgenstern en Wachet auf, ruft uns die Stimme voor. Johann Sebastian Bach inspireerde zich op deze koralen in gelijknamige cantates. Nicolai was een groot verdediger van het Lutheranisme tegen het Katholicisme en het Calvinisme.

     

     

     

    Wie schön leuchtet der Morgenstern...(Fragment)

     

    Wie schön leuchtet der Morgenstern,

    voll Gnad und Wahrheit von dem Herrn

    uns herrlich aufgegangen.

    Du Sohn Davids aus Jakobs Stamm,

    mein König und mein Bräutigam,

    du hälst mein Herz gefangen.

    Lieblich, freundlich, schön und prächtig,

    groß und mächtig, reich an Gaben,

    hoch und wunderbar erhaben.

     

    Du meine Perl, du werte Kron,

    wahr Gottes und Marien Sohn,

    ein König hochgeboren!

    Mein Kleinod du, mein Preis und Ruhm,

    dein ewig Evangelium,

    das hab ich mir erkoren.

    Herr, dich such, hosianna,

    himmlisch Manna, das wir essen,

    deiner wird ich nie vergessen.

     

    Gieß sehr tief in mein Herz hinein,

    du leuchtend Kleinod, edler Stein,

    die Flamme deiner Liebe

    und gib, daß ich an deinem Leib,

    dem auserwählten Weinstock, bleib

    ein Zweig in frischem Triebe.

    Nach dir steht mir mein Gemüte

    ew'ge Güte, bis es findet

    dich des Liebe mich entzündet.

     

     

     

     

     

    Philipp Nicolai (10 augustus 1556 - 26 oktober 1608)

     

     

     

     

     

    De Franse schrijver Joseph Bialot werd op 10 Augustus 1923 geboren in Warschau. Hij vluchtte met zijn familie in 1930 voor de anti-semitische represailles naar Frankrijk. In 1944 werd hij met valse papieren gearresteerd in Grenoble. Een dag na zijn 21e Verjaardag volgde de deportatie naar Auschwitz-Birkenau. Hij overleefde de hel van het concentratiekamp – door zijn joodse geloof te ontkennen. Na zijn terugkeer naar Frankrijk schreef hij tal van detectives, die hem bekend maakten bij een breed publiek. Pas tientallen jaren na zijn bevrijding vond hij de kracht om te schrijven over Auschwitz. In 2002 verscheen C'est en hiver que les jours rallongent.

     

    Uit: C'est en hiver que les jours rallongent

     

    Un soir, il y a quelques années de cela, je feuilletais un bouquin en attendant l'heure des infos à la télévision.

    Son coupé, je jetais pas intermittence un coup d'oeil sur le téléviseur.

    Sans préavis, une image capte mon attention. Une photo de barbelés encadrant un ensemble de bâtisses en briques, d'arbres, de miradors. Pas de doute, le décor incrusté sur l'écran est celui d'un Lager, d'un camp. Plus précisément: Auschwitz. Le camp central, Auschwitz I. Mon lieu de séjour en 1944.

    J' ignorais que, ce soir-là, FR3 passait 'La mort est mon métier', le film tiré de l'ouvrage de Robert Merle.

    Mais un détail m'impressionne, m'intrigue, les arbres!

    - Où ont-ils donc tourné? Ces arbres n'existaient pas à Auschwitz I.

    Eclair. Mémoire idiote. Il y avait des arbres au camp. Ils venaient d'être plantés, de jeunes arbustes encore soutenus par leurs tuteurs. Et, plus de quarante ans après, ils étaient montés à l'assaut du ciel.

    Le lendemain, encore étonné de ma découverte,j'en fais part au téléphone à une amie, une ancienne de Bergen-Belsen, Isa C. Sa réponse arrive d'un jet.

    -Que veux-tu, les arbres ont poussé après notre mort.

    (…)

     

    Tout cela nous apparaissait naturel à l'époque. Chacun pour soi et Dieu pour tous ! L'ennui est que, lorsqu'Il s'est aperçu de ce que faisaient les êtres qu'Il avait bâtis à son image, Il a été pris d'une telle trouille qu'Il s'est enfui et qu'Il court encore.

    Au camp, tout était simple. Croyant ? Il ne restait qu'à se suicider... Athée ? Il fallait absolument découvrir la foi, ou du moins croire en soi, non pour vivre mais pour durer. Ceux qui n'ont pas résolu le dilemne sont morts les premiers.”

     

     

     


    Joseph Bialot (Warschau, 10 Augustus 1923)

     

     

     

    Zie voor nog meer schrijvers van de 10e augustus ook mijn twee vorige blogs van vandaag.

    10-08-2010 om 00:00 geschreven door Romenu  


    Tags:Michail Zosjtsjenko, Philipp Nicolai, Joseph Bialot, Romenu
    » Reageer (0)



    Zoeken op Blog Romenu

    Inhoud blog
  • Gerard Reve, Boudewijn Büch, Hervé Guibert, Paul Eluard, Helle Helle, Regina Ullmann, Shirley Jackson, Andreas Mand, Marianne Fritz
  • Heinrich Heine, José Eduardo Agualusa, Jack Hirschman, Kenneth Patchen, Anton H.J. Dautzenberg, Jean Rouaud, Ida Vos, William Drummond, Robert Gernhardt
  • Susanna Tamaro, Kader Abdolah, Sophie Kinsella, Gustave Flaubert, John Osborne, Ahmad Shamlou, Vassilis Alexakis, Shrinivási, Hans Keilson
  • P.C. Hooftprijs voor Nachoem M. Wijnberg
  • Andrea De Carlo, Naguib Mahfouz, Marie Kessels, J.C. van Schagen, Paul Rigolle, Ludwig Laher, Helene Uri, Birago Diop, Janko Ferk
  • St. Peter and the Angel (Denise Levertov)
  • Emily Dickinson, Karl Heinrich Waggerl, Reinhard Kaiser Mühlecker, Jorge Semprún, Gertrud Kolmarm, Jacquelyn Mitchard, Nelly Sachs, Cornelia Funke
  • Carolyn Kizer, Pierre Louÿs, Clarice Lispector, Thomas Lux, Ara Baliozian, Christine Brückner, Rumer Godden
  • Thomas Verbogt, Eileen Myles, Michael Krüger, Gioconda Belli, Joe McGinniss, Wolfgang Hildesheimer, Anna Gavalda
  • Ödön von Horváth, John Milton, Jan Křesadlo, Maksim Bahdanovič, Dalton Trumbo
  • Jamal Ouariachi, Louis de Bernières, Mary Gordon, Bill Bryson, Delmore Schwartz, Jim Morrison, Georges Feydeau, Horatius, Hervey Allen
  • Tatamkhulu Afrika, Dirk Stermann, Johann Nestroy, Joyce Cary, Gabriel Marcel, Willa Cather, Noam Chomsky, Friedrich Schlögl, Samuel Gottlieb Bürde
  • Karl Ove Knausgård, Peter Handke, Rafał Wojaczek, Henk van Woerden, Alfred Joyce Kilmer, Dirk Dobbrow, Sophie von La Roche, Baldassare Castiglione, Paul Adam
  • Charlotte Wood
  • A Ballad Of Santa Claus (Henry van Dyke)
  • Hanif Kureishi, Alois Brandstetter, Joan Didion, Christina Rossetti, Fjodor Tjoettsjev, Calvin Trillin, Afanasy Fet, Hans Helmut Kirst, Eugenie Marlitt
  • In Memoriam Jean d’Ormesson
  • Rainer Maria Rilke, Geert Mak, Pat Donnez, Feridun Zaimoglu, Nikoloz Baratashvili, Emil Aarestrup, Nikolay Nekrasov, Trudi Guda, Thomas Carlyle
  • Ready for Silence (Madeleine L’ Engle)
  • Hendrik Conscience, Joseph Conrad, Herman Heijermans, Grace Andreacchi, Ugo Riccarelli
  • France Preseren, F. Sionil José, Franz Josef Degenhardt, Jules Claretie, Ludvig Holberg
  • Frédéric Leroy, Ann Patchett, Hein Boeken, T. C. Boyle, George Saunders, Botho Strauß, Jacques Lacarrière, Iakovos Kampanellis, Eric L. Harry
  • Pierre Kemp, Arthur Sze, Natasza Tardio, Daniel Pennac, Tahar Ben Jelloun, Billy Childish, Ernst Toller, Mihály Vörösmarty, Valery Bryusov
  • Herinnering aan Ramses Shaffy
  • Dennis Gaens, Christophe Vekeman, James Worthy, Y.M. Dangre, Reinier de Rooie, David Nicholls, Yasmine Allas, Jan G. Elburg, Jesús Carrasco
  • Mario Petrucci, George Szirtes, Jean Senac, Carlo Levi, Jean-Philippe Toussaint, C.S. Lewis, Wilhelm Hauff, Louisa May Alcott, Franz Stelzhamer
  • Erwin Mortier, Alberto Moravia, Hugo Pos, Stefan Zweig, Sherko Fatah, Philippe Sollers, William Blake, Alexander Blok, Rita Mae Brown
  • Navid Kermani, Nicole Brossard, Han Kang, Philippe Delerm, James Agee, Jos. Habets, Friedrich von Canitz, Jacques Godbout, Klara Blum
  • Jesus Christus herrscht als König (Philipp Friedrich Hiller)
  • Luisa Valenzuela, Eugène Ionesco, Marilynne Robinson, Louis Verbeeck, Mihály Babits
  • Herman Gorter, William Cowper, Theophilus Cibber, Alyosha Brell, Mohamed Al-Harthy, René Becher
  • Maarten ’t Hart, Connie Palmen, Abdelkader Benali, Arturo Pérez-Reverte, Ba Jin, Augusta de Wit
  • Joseph Zoderer, Alexis Wright, Isaac Rosenberg, José Eça de Queiroz, Lope de Vega
  • Jules Deelder, Wanda Reisel, Marlon James, Einar Kárason, Ahmadou Kourouma, Thomas Kohnstamm, Wen Yiduo, Laurence Sterne, Cissy van Marxveldt
  • Paul Celan, Marcel Beyer, Max Goldt, Jennifer Michael Hecht, Sipko Melissen, Henri Borel, Sait Faik Abasıyanık, Nirad C. Chaudhuri, Jeroen Olyslaegers
  • André Gide, George Eliot, Dirk van Weelden, Christian Filips, Suresh en Jyoti Guptara, Viktor Pelevin, Endre Ady, William Kotzwinkle, Elisabeth Maria Post
  • Margriet de Moor, Gerard Koolschijn, Isaac Bashevis Singer, Wouter Steyaert, Marilyn French, Freya North, Carl-Henning Wijkmark, Voltaire, Garth Risk Hallberg
  • Don DeLillo, Viktoria Tokareva, Sheema Kalbasi, Nadine Gordimer, Thomas Chatterton, Zinaida Hippius, Selma Lagerlöf, Ursula Ziebarth, Ferdinand von Schirach
  • Jordi Lammers
  • Am fünfundzwanzigsten Sonntage nach Pfingsten (Annette von Droste-Hülshoff)
  • Scott Cairns, Sharon Olds, Mark Harris, Karel van den Oever, Christoph Wilhelm Aigner
  • Alan Tate, Anna Seghers, Elise Bürger, Girolamo de Rada, Veronika Aydin
  • Joost Zwagerman, Toon Tellegen, Joost Oomen, Thomas Möhlmann, Pauline Genee, Klaus Mann, Eugenio Montejo
  • Margaret Atwood, Seán Mac Falls, Jaap Meijer, Richard Dehmel, William Gilbert, Hans Reimann, Mireille Cottenjé
  • Joost van den Vondel, Guido van Heulendonk, Pierre Véry, Auberon Waugh, Dahlia Ravikovitch, Rebecca Walker, Christopher Paolini, Archibald Lampman, Max Barthel
  • Jelko Arts
  • Anton Koolhaas, Chinua Achebe, José Saramago, Renate Rubinstein, Craig Arnold, Danny Wallace, Frits van der Meer, Jónas Hallgrímsson, Hugo Dittberner
  • Clemens J. Setz, Jan Terlouw, Wolf Biermann, Ted Berrigan, J. G. Ballard, Gerhart Hauptmann, Liane Dirks, Lucien Rebatet, Marianne Moore
  • Norbert Krapf, Jonathan van het Reve, Olga Grjasnowa, Astrid Lindgren, René de Clercq, Chloe Aridjis, P.J. O'Rourke, Jurga Ivanauskaitė, Peter Orner
  • Christine Otten, Inez van Dullemen, Frank Westerman, Timo Berger, Hadjar Benmiloud, Nico Scheepmaker, José Carlos Somoza, Peter Härtling, Stanisław Barańczak

    Archief per dag
  • 14-12-2017
  • 13-12-2017
  • 12-12-2017
  • 11-12-2017
  • 10-12-2017
  • 09-12-2017
  • 08-12-2017
  • 07-12-2017
  • 06-12-2017
  • 05-12-2017
  • 04-12-2017
  • 03-12-2017
  • 02-12-2017
  • 01-12-2017
  • 30-11-2017
  • 29-11-2017
  • 28-11-2017
  • 27-11-2017
  • 26-11-2017
  • 25-11-2017
  • 24-11-2017
  • 23-11-2017
  • 22-11-2017
  • 21-11-2017
  • 20-11-2017
  • 19-11-2017
  • 18-11-2017
  • 17-11-2017
  • 16-11-2017
  • 15-11-2017
  • 14-11-2017
  • 13-11-2017
  • 12-11-2017
  • 11-11-2017
  • 10-11-2017
  • 09-11-2017
  • 08-11-2017
  • 07-11-2017
  • 06-11-2017
  • 05-11-2017
  • 04-11-2017
  • 03-11-2017
  • 02-11-2017
  • 01-11-2017
  • 31-10-2017
  • 30-10-2017
  • 29-10-2017
  • 28-10-2017
  • 27-10-2017
  • 26-10-2017
  • 25-10-2017
  • 24-10-2017
  • 23-10-2017
  • 22-10-2017
  • 21-10-2017
  • 20-10-2017
  • 19-10-2017
  • 18-10-2017
  • 17-10-2017
  • 16-10-2017
  • 15-10-2017
  • 14-10-2017
  • 13-10-2017
  • 12-10-2017
  • 11-10-2017
  • 10-10-2017
  • 09-10-2017
  • 08-10-2017
  • 07-10-2017
  • 06-10-2017
  • 05-10-2017
  • 04-10-2017
  • 03-10-2017
  • 02-10-2017
  • 01-10-2017
  • 30-09-2017
  • 29-09-2017
  • 28-09-2017
  • 27-09-2017
  • 26-09-2017
  • 25-09-2017
  • 24-09-2017
  • 23-09-2017
  • 22-09-2017
  • 21-09-2017
  • 20-09-2017
  • 19-09-2017
  • 18-09-2017
  • 17-09-2017
  • 16-09-2017
  • 15-09-2017
  • 14-09-2017
  • 13-09-2017
  • 12-09-2017
  • 11-09-2017
  • 10-09-2017
  • 09-09-2017
  • 08-09-2017
  • 07-09-2017
  • 06-09-2017
  • 05-09-2017
  • 04-09-2017
  • 03-09-2017
  • 02-09-2017
  • 01-09-2017
  • 31-08-2017
  • 30-08-2017
  • 29-08-2017
  • 28-08-2017
  • 27-08-2017
  • 26-08-2017
  • 25-08-2017
  • 24-08-2017
  • 23-08-2017
  • 22-08-2017
  • 21-08-2017
  • 20-08-2017
  • 19-08-2017
  • 18-08-2017
  • 17-08-2017
  • 16-08-2017
  • 15-08-2017
  • 14-08-2017
  • 13-08-2017
  • 12-08-2017
  • 11-08-2017
  • 10-08-2017
  • 09-08-2017
  • 08-08-2017
  • 07-08-2017
  • 06-08-2017
  • 05-08-2017
  • 04-08-2017
  • 03-08-2017
  • 02-08-2017
  • 01-08-2017
  • 31-07-2017
  • 30-07-2017
  • 29-07-2017
  • 28-07-2017
  • 27-07-2017
  • 26-07-2017
  • 25-07-2017
  • 24-07-2017
  • 23-07-2017
  • 22-07-2017
  • 21-07-2017
  • 20-07-2017
  • 19-07-2017
  • 18-07-2017
  • 17-07-2017
  • 16-07-2017
  • 15-07-2017
  • 14-07-2017
  • 13-07-2017
  • 12-07-2017
  • 11-07-2017
  • 10-07-2017
  • 09-07-2017
  • 08-07-2017
  • 07-07-2017
  • 06-07-2017
  • 05-07-2017
  • 04-07-2017
  • 03-07-2017
  • 02-07-2017
  • 01-07-2017
  • 30-06-2017
  • 29-06-2017
  • 28-06-2017
  • 27-06-2017
  • 26-06-2017
  • 25-06-2017
  • 24-06-2017
  • 23-06-2017
  • 22-06-2017
  • 21-06-2017
  • 20-06-2017
  • 19-06-2017
  • 18-06-2017
  • 17-06-2017
  • 16-06-2017
  • 15-06-2017
  • 14-06-2017
  • 13-06-2017
  • 12-06-2017
  • 11-06-2017
  • 10-06-2017
  • 09-06-2017
  • 08-06-2017
  • 07-06-2017
  • 06-06-2017
  • 05-06-2017
  • 04-06-2017
  • 03-06-2017
  • 02-06-2017
  • 01-06-2017
  • 31-05-2017
  • 30-05-2017
  • 29-05-2017
  • 28-05-2017
  • 27-05-2017
  • 26-05-2017
  • 25-05-2017
  • 24-05-2017
  • 23-05-2017
  • 22-05-2017
  • 21-05-2017
  • 20-05-2017
  • 19-05-2017
  • 18-05-2017
  • 17-05-2017
  • 16-05-2017
  • 15-05-2017
  • 14-05-2017
  • 13-05-2017
  • 12-05-2017
  • 11-05-2017
  • 10-05-2017
  • 09-05-2017
  • 08-05-2017
  • 07-05-2017
  • 06-05-2017
  • 05-05-2017
  • 04-05-2017
  • 03-05-2017
  • 02-05-2017
  • 01-05-2017
  • 30-04-2017
  • 29-04-2017
  • 28-04-2017
  • 27-04-2017
  • 26-04-2017
  • 25-04-2017
  • 24-04-2017
  • 23-04-2017
  • 22-04-2017
  • 21-04-2017
  • 20-04-2017
  • 19-04-2017
  • 18-04-2017
  • 17-04-2017
  • 16-04-2017
  • 15-04-2017
  • 14-04-2017
  • 13-04-2017
  • 12-04-2017
  • 11-04-2017
  • 10-04-2017
  • 09-04-2017
  • 08-04-2017
  • 07-04-2017
  • 06-04-2017
  • 05-04-2017
  • 04-04-2017
  • 03-04-2017
  • 02-04-2017
  • 01-04-2017
  • 31-03-2017
  • 30-03-2017
  • 29-03-2017
  • 28-03-2017
  • 27-03-2017
  • 26-03-2017
  • 25-03-2017
  • 24-03-2017
  • 23-03-2017
  • 22-03-2017
  • 21-03-2017
  • 20-03-2017
  • 19-03-2017
  • 18-03-2017
  • 17-03-2017
  • 16-03-2017
  • 15-03-2017
  • 14-03-2017
  • 13-03-2017
  • 12-03-2017
  • 11-03-2017
  • 10-03-2017
  • 09-03-2017
  • 08-03-2017
  • 07-03-2017
  • 06-03-2017
  • 05-03-2017
  • 04-03-2017
  • 03-03-2017
  • 02-03-2017
  • 01-03-2017
  • 28-02-2017
  • 27-02-2017
  • 26-02-2017
  • 25-02-2017
  • 24-02-2017
  • 23-02-2017
  • 22-02-2017
  • 21-02-2017
  • 20-02-2017
  • 19-02-2017
  • 18-02-2017
  • 17-02-2017
  • 16-02-2017
  • 15-02-2017
  • 14-02-2017
  • 13-02-2017
  • 12-02-2017
  • 11-02-2017
  • 10-02-2017
  • 09-02-2017
  • 08-02-2017
  • 07-02-2017
  • 06-02-2017
  • 05-02-2017
  • 04-02-2017
  • 03-02-2017
  • 02-02-2017
  • 01-02-2017
  • 31-01-2017
  • 30-01-2017
  • 29-01-2017
  • 28-01-2017
  • 27-01-2017
  • 26-01-2017
  • 25-01-2017
  • 24-01-2017
  • 23-01-2017
  • 22-01-2017
  • 21-01-2017
  • 20-01-2017
  • 19-01-2017
  • 18-01-2017
  • 17-01-2017
  • 16-01-2017
  • 15-01-2017
  • 14-01-2017
  • 13-01-2017
  • 12-01-2017
  • 11-01-2017
  • 10-01-2017
  • 09-01-2017
  • 08-01-2017
  • 07-01-2017
  • 06-01-2017
  • 05-01-2017
  • 04-01-2017
  • 03-01-2017
  • 02-01-2017
  • 01-01-2017
  • 31-12-2016
  • 30-12-2016
  • 29-12-2016
  • 28-12-2016
  • 27-12-2016
  • 26-12-2016
  • 25-12-2016
  • 24-12-2016
  • 23-12-2016
  • 22-12-2016
  • 21-12-2016
  • 20-12-2016
  • 19-12-2016
  • 18-12-2016
  • 17-12-2016
  • 16-12-2016
  • 15-12-2016
  • 14-12-2016
  • 13-12-2016
  • 12-12-2016
  • 11-12-2016
  • 10-12-2016
  • 09-12-2016
  • 08-12-2016
  • 07-12-2016
  • 06-12-2016
  • 05-12-2016
  • 04-12-2016
  • 03-12-2016
  • 02-12-2016
  • 01-12-2016
  • 30-11-2016
  • 29-11-2016
  • 28-11-2016
  • 27-11-2016
  • 26-11-2016
  • 25-11-2016
  • 24-11-2016
  • 23-11-2016
  • 22-11-2016
  • 21-11-2016
  • 20-11-2016
  • 19-11-2016
  • 18-11-2016
  • 17-11-2016
  • 16-11-2016
  • 15-11-2016
  • 14-11-2016
  • 13-11-2016
  • 12-11-2016
  • 11-11-2016
  • 10-11-2016
  • 09-11-2016
  • 08-11-2016
  • 07-11-2016
  • 06-11-2016
  • 05-11-2016
  • 04-11-2016
  • 03-11-2016
  • 02-11-2016
  • 01-11-2016
  • 31-10-2016
  • 30-10-2016
  • 29-10-2016
  • 28-10-2016
  • 27-10-2016
  • 26-10-2016
  • 25-10-2016
  • 24-10-2016
  • 23-10-2016
  • 22-10-2016
  • 21-10-2016
  • 20-10-2016
  • 19-10-2016
  • 18-10-2016
  • 17-10-2016
  • 16-10-2016
  • 15-10-2016
  • 14-10-2016
  • 13-10-2016
  • 12-10-2016
  • 11-10-2016
  • 10-10-2016
  • 09-10-2016
  • 08-10-2016
  • 07-10-2016
  • 06-10-2016
  • 05-10-2016
  • 04-10-2016
  • 03-10-2016
  • 02-10-2016
  • 01-10-2016
  • 30-09-2016
  • 29-09-2016
  • 28-09-2016
  • 27-09-2016
  • 26-09-2016
  • 25-09-2016
  • 24-09-2016
  • 23-09-2016
  • 22-09-2016
  • 21-09-2016
  • 20-09-2016
  • 19-09-2016
  • 18-09-2016
  • 17-09-2016
  • 16-09-2016
  • 15-09-2016
  • 14-09-2016
  • 13-09-2016
  • 12-09-2016
  • 11-09-2016
  • 10-09-2016
  • 09-09-2016
  • 08-09-2016
  • 07-09-2016
  • 06-09-2016
  • 05-09-2016
  • 04-09-2016
  • 03-09-2016
  • 02-09-2016
  • 01-09-2016
  • 31-08-2016
  • 30-08-2016
  • 29-08-2016
  • 28-08-2016
  • 27-08-2016
  • 26-08-2016
  • 25-08-2016
  • 24-08-2016
  • 23-08-2016
  • 22-08-2016
  • 21-08-2016
  • 20-08-2016
  • 19-08-2016
  • 18-08-2016
  • 17-08-2016
  • 16-08-2016
  • 15-08-2016
  • 14-08-2016
  • 13-08-2016
  • 12-08-2016
  • 11-08-2016
  • 10-08-2016
  • 09-08-2016
  • 08-08-2016
  • 07-08-2016
  • 06-08-2016
  • 05-08-2016
  • 04-08-2016
  • 03-08-2016
  • 02-08-2016
  • 01-08-2016
  • 31-07-2016
  • 30-07-2016
  • 29-07-2016
  • 28-07-2016
  • 27-07-2016
  • 26-07-2016
  • 25-07-2016
  • 24-07-2016
  • 23-07-2016
  • 22-07-2016
  • 21-07-2016
  • 20-07-2016
  • 19-07-2016
  • 18-07-2016
  • 17-07-2016
  • 16-07-2016
  • 15-07-2016
  • 14-07-2016
  • 13-07-2016
  • 12-07-2016
  • 11-07-2016
  • 10-07-2016
  • 09-07-2016
  • 08-07-2016
  • 07-07-2016
  • 06-07-2016
  • 05-07-2016
  • 04-07-2016
  • 03-07-2016
  • 02-07-2016
  • 01-07-2016
  • 30-06-2016
  • 29-06-2016
  • 28-06-2016
  • 27-06-2016
  • 26-06-2016
  • 25-06-2016
  • 24-06-2016
  • 23-06-2016
  • 22-06-2016
  • 21-06-2016
  • 20-06-2016
  • 19-06-2016
  • 18-06-2016
  • 17-06-2016
  • 16-06-2016
  • 15-06-2016
  • 14-06-2016
  • 13-06-2016
  • 12-06-2016
  • 11-06-2016
  • 10-06-2016
  • 09-06-2016
  • 08-06-2016
  • 07-06-2016
  • 06-06-2016
  • 05-06-2016
  • 04-06-2016
  • 03-06-2016
  • 02-06-2016
  • 01-06-2016
  • 31-05-2016
  • 30-05-2016
  • 29-05-2016
  • 28-05-2016
  • 27-05-2016
  • 26-05-2016
  • 25-05-2016
  • 24-05-2016
  • 23-05-2016
  • 22-05-2016
  • 21-05-2016
  • 20-05-2016
  • 19-05-2016
  • 18-05-2016
  • 17-05-2016
  • 16-05-2016
  • 15-05-2016
  • 14-05-2016
  • 13-05-2016
  • 12-05-2016
  • 11-05-2016
  • 10-05-2016
  • 09-05-2016
  • 08-05-2016
  • 07-05-2016
  • 06-05-2016
  • 05-05-2016
  • 04-05-2016
  • 03-05-2016
  • 02-05-2016
  • 01-05-2016
  • 30-04-2016
  • 29-04-2016
  • 28-04-2016
  • 27-04-2016
  • 26-04-2016
  • 25-04-2016
  • 24-04-2016
  • 23-04-2016
  • 22-04-2016
  • 21-04-2016
  • 20-04-2016
  • 19-04-2016
  • 18-04-2016
  • 17-04-2016
  • 16-04-2016
  • 15-04-2016
  • 14-04-2016
  • 13-04-2016
  • 12-04-2016
  • 11-04-2016
  • 10-04-2016
  • 09-04-2016
  • 08-04-2016
  • 07-04-2016
  • 06-04-2016
  • 05-04-2016
  • 04-04-2016
  • 03-04-2016
  • 02-04-2016
  • 01-04-2016
  • 31-03-2016
  • 30-03-2016
  • 29-03-2016
  • 28-03-2016
  • 27-03-2016
  • 26-03-2016
  • 25-03-2016
  • 24-03-2016
  • 23-03-2016
  • 22-03-2016
  • 21-03-2016
  • 20-03-2016
  • 19-03-2016
  • 18-03-2016
  • 17-03-2016
  • 16-03-2016
  • 15-03-2016
  • 14-03-2016
  • 13-03-2016
  • 12-03-2016
  • 11-03-2016
  • 10-03-2016
  • 09-03-2016
  • 08-03-2016
  • 07-03-2016
  • 06-03-2016
  • 05-03-2016
  • 04-03-2016
  • 03-03-2016
  • 02-03-2016
  • 01-03-2016
  • 29-02-2016
  • 28-02-2016
  • 27-02-2016
  • 26-02-2016
  • 25-02-2016
  • 24-02-2016
  • 23-02-2016
  • 22-02-2016
  • 21-02-2016
  • 20-02-2016
  • 19-02-2016
  • 18-02-2016
  • 17-02-2016
  • 16-02-2016
  • 15-02-2016
  • 14-02-2016
  • 13-02-2016
  • 12-02-2016
  • 11-02-2016
  • 10-02-2016
  • 09-02-2016
  • 08-02-2016
  • 07-02-2016
  • 06-02-2016
  • 05-02-2016
  • 04-02-2016
  • 03-02-2016
  • 02-02-2016
  • 01-02-2016
  • 31-01-2016
  • 30-01-2016
  • 29-01-2016
  • 28-01-2016
  • 27-01-2016
  • 26-01-2016
  • 25-01-2016
  • 24-01-2016
  • 23-01-2016
  • 22-01-2016
  • 21-01-2016
  • 20-01-2016
  • 19-01-2016
  • 18-01-2016
  • 17-01-2016
  • 16-01-2016
  • 15-01-2016
  • 14-01-2016
  • 13-01-2016
  • 12-01-2016
  • 11-01-2016
  • 10-01-2016
  • 09-01-2016
  • 08-01-2016
  • 07-01-2016
  • 06-01-2016
  • 05-01-2016
  • 04-01-2016
  • 03-01-2016
  • 02-01-2016
  • 01-01-2016
  • 31-12-2015
  • 30-12-2015
  • 29-12-2015
  • 28-12-2015
  • 27-12-2015
  • 26-12-2015
  • 25-12-2015
  • 24-12-2015
  • 23-12-2015
  • 22-12-2015
  • 21-12-2015
  • 20-12-2015
  • 19-12-2015
  • 18-12-2015
  • 17-12-2015
  • 16-12-2015
  • 15-12-2015
  • 14-12-2015
  • 13-12-2015
  • 12-12-2015
  • 11-12-2015
  • 10-12-2015
  • 09-12-2015
  • 08-12-2015
  • 07-12-2015
  • 06-12-2015
  • 05-12-2015
  • 04-12-2015
  • 03-12-2015
  • 02-12-2015
  • 01-12-2015
  • 30-11-2015
  • 29-11-2015
  • 28-11-2015
  • 27-11-2015
  • 26-11-2015
  • 25-11-2015
  • 24-11-2015
  • 23-11-2015
  • 22-11-2015
  • 21-11-2015
  • 20-11-2015
  • 19-11-2015
  • 18-11-2015
  • 17-11-2015
  • 16-11-2015
  • 15-11-2015
  • 14-11-2015
  • 13-11-2015
  • 12-11-2015
  • 11-11-2015
  • 10-11-2015
  • 09-11-2015
  • 08-11-2015
  • 07-11-2015
  • 06-11-2015
  • 05-11-2015
  • 04-11-2015
  • 03-11-2015
  • 02-11-2015
  • 01-11-2015
  • 31-10-2015
  • 30-10-2015
  • 29-10-2015
  • 28-10-2015
  • 27-10-2015
  • 26-10-2015
  • 25-10-2015
  • 24-10-2015
  • 23-10-2015
  • 22-10-2015
  • 21-10-2015
  • 20-10-2015
  • 19-10-2015
  • 18-10-2015
  • 17-10-2015
  • 16-10-2015
  • 15-10-2015
  • 14-10-2015
  • 13-10-2015
  • 12-10-2015
  • 11-10-2015
  • 10-10-2015
  • 09-10-2015
  • 08-10-2015
  • 07-10-2015
  • 06-10-2015
  • 05-10-2015
  • 04-10-2015
  • 03-10-2015
  • 02-10-2015
  • 01-10-2015
  • 30-09-2015
  • 29-09-2015
  • 28-09-2015
  • 27-09-2015
  • 26-09-2015
  • 25-09-2015
  • 24-09-2015
  • 23-09-2015
  • 22-09-2015
  • 21-09-2015
  • 20-09-2015
  • 19-09-2015
  • 18-09-2015
  • 17-09-2015
  • 16-09-2015
  • 15-09-2015
  • 14-09-2015
  • 13-09-2015
  • 12-09-2015
  • 11-09-2015
  • 10-09-2015
  • 09-09-2015
  • 08-09-2015
  • 07-09-2015
  • 06-09-2015
  • 05-09-2015
  • 04-09-2015
  • 03-09-2015
  • 02-09-2015
  • 01-09-2015
  • 31-08-2015
  • 30-08-2015
  • 29-08-2015
  • 28-08-2015
  • 27-08-2015
  • 26-08-2015
  • 25-08-2015
  • 24-08-2015
  • 23-08-2015
  • 22-08-2015
  • 21-08-2015
  • 20-08-2015
  • 19-08-2015
  • 18-08-2015
  • 17-08-2015
  • 16-08-2015
  • 15-08-2015
  • 14-08-2015
  • 13-08-2015
  • 12-08-2015
  • 11-08-2015
  • 10-08-2015
  • 09-08-2015
  • 08-08-2015
  • 07-08-2015
  • 06-08-2015
  • 05-08-2015
  • 04-08-2015
  • 03-08-2015
  • 02-08-2015
  • 01-08-2015
  • 31-07-2015
  • 30-07-2015
  • 29-07-2015
  • 28-07-2015
  • 27-07-2015
  • 26-07-2015
  • 25-07-2015
  • 24-07-2015
  • 23-07-2015
  • 22-07-2015
  • 21-07-2015
  • 20-07-2015
  • 19-07-2015
  • 18-07-2015
  • 17-07-2015
  • 16-07-2015
  • 15-07-2015
  • 14-07-2015
  • 13-07-2015
  • 12-07-2015
  • 11-07-2015
  • 10-07-2015
  • 09-07-2015
  • 08-07-2015
  • 07-07-2015
  • 06-07-2015
  • 05-07-2015
  • 04-07-2015
  • 03-07-2015
  • 02-07-2015
  • 01-07-2015
  • 30-06-2015
  • 29-06-2015
  • 28-06-2015
  • 27-06-2015
  • 26-06-2015
  • 25-06-2015
  • 24-06-2015
  • 23-06-2015
  • 22-06-2015
  • 21-06-2015
  • 20-06-2015
  • 19-06-2015
  • 18-06-2015
  • 17-06-2015
  • 16-06-2015
  • 15-06-2015
  • 14-06-2015
  • 13-06-2015
  • 12-06-2015
  • 11-06-2015
  • 10-06-2015
  • 09-06-2015
  • 08-06-2015
  • 07-06-2015
  • 06-06-2015
  • 05-06-2015
  • 04-06-2015
  • 03-06-2015
  • 02-06-2015
  • 01-06-2015
  • 31-05-2015
  • 30-05-2015
  • 29-05-2015
  • 28-05-2015
  • 27-05-2015
  • 26-05-2015
  • 25-05-2015
  • 24-05-2015
  • 23-05-2015
  • 22-05-2015
  • 21-05-2015
  • 20-05-2015
  • 19-05-2015
  • 18-05-2015
  • 17-05-2015
  • 16-05-2015
  • 15-05-2015
  • 14-05-2015
  • 13-05-2015
  • 12-05-2015
  • 11-05-2015
  • 10-05-2015
  • 09-05-2015
  • 08-05-2015
  • 07-05-2015
  • 06-05-2015
  • 05-05-2015
  • 04-05-2015
  • 03-05-2015
  • 02-05-2015
  • 01-05-2015
  • 30-04-2015
  • 29-04-2015
  • 28-04-2015
  • 27-04-2015
  • 26-04-2015
  • 25-04-2015
  • 24-04-2015
  • 23-04-2015
  • 22-04-2015
  • 21-04-2015
  • 20-04-2015
  • 19-04-2015
  • 18-04-2015
  • 17-04-2015
  • 16-04-2015
  • 15-04-2015
  • 14-04-2015
  • 13-04-2015
  • 12-04-2015
  • 11-04-2015
  • 10-04-2015
  • 09-04-2015
  • 08-04-2015
  • 07-04-2015
  • 06-04-2015
  • 05-04-2015
  • 04-04-2015
  • 03-04-2015
  • 02-04-2015
  • 01-04-2015
  • 31-03-2015
  • 30-03-2015
  • 29-03-2015
  • 28-03-2015
  • 27-03-2015
  • 26-03-2015
  • 25-03-2015
  • 24-03-2015
  • 23-03-2015
  • 22-03-2015
  • 21-03-2015
  • 20-03-2015
  • 19-03-2015
  • 18-03-2015
  • 17-03-2015
  • 16-03-2015
  • 15-03-2015
  • 14-03-2015
  • 13-03-2015
  • 12-03-2015
  • 11-03-2015
  • 10-03-2015
  • 09-03-2015
  • 08-03-2015
  • 07-03-2015
  • 06-03-2015
  • 05-03-2015
  • 04-03-2015
  • 03-03-2015
  • 02-03-2015
  • 01-03-2015
  • 28-02-2015
  • 27-02-2015
  • 26-02-2015
  • 25-02-2015
  • 24-02-2015
  • 23-02-2015
  • 22-02-2015
  • 21-02-2015
  • 20-02-2015
  • 19-02-2015
  • 18-02-2015
  • 17-02-2015
  • 16-02-2015
  • 15-02-2015
  • 14-02-2015
  • 13-02-2015
  • 12-02-2015
  • 11-02-2015
  • 10-02-2015
  • 09-02-2015
  • 08-02-2015
  • 07-02-2015
  • 06-02-2015
  • 05-02-2015
  • 04-02-2015
  • 03-02-2015
  • 02-02-2015
  • 01-02-2015
  • 31-01-2015
  • 30-01-2015
  • 29-01-2015
  • 28-01-2015
  • 27-01-2015
  • 26-01-2015
  • 25-01-2015
  • 24-01-2015
  • 23-01-2015
  • 22-01-2015
  • 21-01-2015
  • 20-01-2015
  • 19-01-2015
  • 18-01-2015
  • 17-01-2015
  • 16-01-2015
  • 15-01-2015
  • 14-01-2015
  • 13-01-2015
  • 12-01-2015
  • 11-01-2015
  • 10-01-2015
  • 09-01-2015
  • 08-01-2015
  • 07-01-2015
  • 06-01-2015
  • 05-01-2015
  • 04-01-2015
  • 03-01-2015
  • 02-01-2015
  • 01-01-2015
  • 31-12-2014
  • 30-12-2014
  • 29-12-2014
  • 28-12-2014
  • 27-12-2014
  • 26-12-2014
  • 25-12-2014
  • 24-12-2014
  • 23-12-2014
  • 22-12-2014
  • 21-12-2014
  • 20-12-2014
  • 19-12-2014
  • 18-12-2014
  • 17-12-2014
  • 16-12-2014
  • 15-12-2014
  • 14-12-2014
  • 13-12-2014
  • 12-12-2014
  • 11-12-2014
  • 10-12-2014
  • 09-12-2014
  • 08-12-2014
  • 07-12-2014
  • 06-12-2014
  • 05-12-2014
  • 04-12-2014
  • 03-12-2014
  • 02-12-2014
  • 01-12-2014
  • 30-11-2014
  • 29-11-2014
  • 28-11-2014
  • 27-11-2014
  • 26-11-2014
  • 25-11-2014
  • 24-11-2014
  • 23-11-2014
  • 22-11-2014
  • 21-11-2014
  • 20-11-2014
  • 19-11-2014
  • 18-11-2014
  • 17-11-2014
  • 16-11-2014
  • 15-11-2014
  • 14-11-2014
  • 13-11-2014
  • 12-11-2014
  • 11-11-2014
  • 10-11-2014
  • 09-11-2014
  • 08-11-2014
  • 07-11-2014
  • 06-11-2014
  • 05-11-2014
  • 04-11-2014
  • 03-11-2014
  • 02-11-2014
  • 01-11-2014
  • 31-10-2014
  • 30-10-2014
  • 29-10-2014
  • 28-10-2014
  • 27-10-2014
  • 26-10-2014
  • 25-10-2014
  • 24-10-2014
  • 23-10-2014
  • 22-10-2014
  • 21-10-2014
  • 20-10-2014
  • 19-10-2014
  • 18-10-2014
  • 17-10-2014
  • 16-10-2014
  • 15-10-2014
  • 14-10-2014
  • 13-10-2014
  • 12-10-2014
  • 11-10-2014
  • 10-10-2014
  • 09-10-2014
  • 08-10-2014
  • 07-10-2014
  • 06-10-2014
  • 05-10-2014
  • 04-10-2014
  • 03-10-2014
  • 02-10-2014
  • 01-10-2014
  • 30-09-2014
  • 29-09-2014
  • 28-09-2014
  • 27-09-2014
  • 26-09-2014
  • 25-09-2014
  • 24-09-2014
  • 23-09-2014
  • 22-09-2014
  • 21-09-2014
  • 20-09-2014
  • 19-09-2014
  • 18-09-2014
  • 17-09-2014
  • 16-09-2014
  • 15-09-2014
  • 14-09-2014
  • 13-09-2014
  • 12-09-2014
  • 11-09-2014
  • 10-09-2014
  • 09-09-2014
  • 08-09-2014
  • 07-09-2014
  • 06-09-2014
  • 05-09-2014
  • 04-09-2014
  • 03-09-2014
  • 02-09-2014
  • 01-09-2014
  • 31-08-2014
  • 30-08-2014
  • 29-08-2014
  • 28-08-2014
  • 27-08-2014
  • 26-08-2014
  • 25-08-2014
  • 24-08-2014
  • 23-08-2014
  • 22-08-2014
  • 21-08-2014
  • 20-08-2014
  • 19-08-2014
  • 18-08-2014
  • 17-08-2014
  • 16-08-2014
  • 15-08-2014
  • 14-08-2014
  • 13-08-2014
  • 12-08-2014
  • 11-08-2014
  • 10-08-2014
  • 09-08-2014
  • 08-08-2014
  • 07-08-2014
  • 06-08-2014
  • 05-08-2014
  • 04-08-2014
  • 03-08-2014
  • 02-08-2014
  • 01-08-2014
  • 31-07-2014
  • 30-07-2014
  • 29-07-2014
  • 28-07-2014
  • 27-07-2014
  • 26-07-2014
  • 25-07-2014
  • 24-07-2014
  • 23-07-2014
  • 22-07-2014
  • 21-07-2014
  • 20-07-2014
  • 19-07-2014
  • 18-07-2014
  • 17-07-2014
  • 16-07-2014
  • 15-07-2014
  • 14-07-2014
  • 13-07-2014
  • 12-07-2014
  • 11-07-2014
  • 10-07-2014
  • 09-07-2014
  • 08-07-2014
  • 07-07-2014
  • 06-07-2014
  • 05-07-2014
  • 04-07-2014
  • 03-07-2014
  • 02-07-2014
  • 01-07-2014
  • 30-06-2014
  • 29-06-2014
  • 28-06-2014
  • 27-06-2014
  • 26-06-2014
  • 25-06-2014
  • 24-06-2014
  • 23-06-2014
  • 22-06-2014
  • 21-06-2014
  • 20-06-2014
  • 19-06-2014
  • 18-06-2014
  • 17-06-2014
  • 16-06-2014
  • 15-06-2014
  • 14-06-2014
  • 13-06-2014
  • 12-06-2014
  • 11-06-2014
  • 10-06-2014
  • 09-06-2014
  • 08-06-2014
  • 07-06-2014
  • 06-06-2014
  • 05-06-2014
  • 04-06-2014
  • 03-06-2014
  • 02-06-2014
  • 01-06-2014
  • 31-05-2014
  • 30-05-2014
  • 29-05-2014
  • 28-05-2014
  • 27-05-2014
  • 26-05-2014
  • 25-05-2014
  • 24-05-2014
  • 23-05-2014
  • 22-05-2014
  • 21-05-2014
  • 20-05-2014
  • 19-05-2014
  • 18-05-2014
  • 17-05-2014
  • 16-05-2014
  • 15-05-2014
  • 14-05-2014
  • 13-05-2014
  • 12-05-2014
  • 11-05-2014
  • 10-05-2014
  • 09-05-2014
  • 08-05-2014
  • 07-05-2014
  • 06-05-2014
  • 05-05-2014
  • 04-05-2014
  • 03-05-2014
  • 02-05-2014
  • 01-05-2014
  • 30-04-2014
  • 29-04-2014
  • 28-04-2014
  • 27-04-2014
  • 26-04-2014
  • 25-04-2014
  • 24-04-2014
  • 23-04-2014
  • 22-04-2014
  • 21-04-2014
  • 20-04-2014
  • 19-04-2014
  • 18-04-2014
  • 17-04-2014
  • 16-04-2014
  • 15-04-2014