De Engelse schrijver J.R.R. Tolkien werd geboren op 3 januari 1892 in Bloemfontein, Zuid-Afrika. Zie ook alle tags voor J.R.R. Tolkien op dit blog.

 

 

Uit: The Lord of the Rings

 

Roads Go Ever On

Roads go ever ever on,
Over rock and under tree,
By caves where never sun has shone,
By streams that never find the sea;
Over snow by winter sown,
And through the merry flowers of June,
Over grass and over stone,
And under mountains in the moon.

Roads go ever ever on,
Under cloud and under star.
Yet feet that wandering have gone
Turn at last to home afar.
Eyes that fire and sword have seen,
And horror in the halls of stone
Look at last on meadows green,
And trees and hills they long have known.

The Road goes ever on and on
Down from the door where it began.
Now far ahead the Road has gone,
And I must follow, if I can,
Pursuing it with eager feet,
Until it joins some larger way,
Where many paths and errands meet.

The Road goes ever on and on
Down from the door where it began.
Now far ahead the Road has gone,
And I must follow, if I can,
Pursuing it with weary feet,
Until it joins some larger way,
Where many paths and errands meet.
And whither then? I cannot say.

The Road goes ever on and on
Out from the door where it began.
Now far ahead the Road has gone.
Let others follow, if they can!
Let them a journey new begin.
But I at last with weary feet
Will turn towards the lighted inn,
My evening-rest and sleep to meet.”

 

 

 

J.R.R. Tolkien (3 januari 1892 – 2 september 1973)

 

 

 

 

De Franse schrijfster Marie Darrieussecq werd geboren in Bayonne, Pyrénées-Atlantiques, op 3 januari 1969. Zie ook mijn blog van 3 januari 2009 en ook mijn blog van 3 januari 2010 en ook mijn blog van 3 januari 2011.

 

Uit: Tom est mort

 

“Tom est mort. J'écris cette phrase. 

Ça fait dix ans que Tom est mort. Dix ans maintenant. Mais la date ne s'est pas inscrite au fer rouge, comme on dit. Quand Tom est mort j'étais dans une période où, justement, je ne savais plus très bien quel jour on était. Pour mon mari ce n'est pas pareil. La date s'est inscrite au fer rouge dans sa tête, dit-il. Sa vie a basculé autour de cette date. Moi aussi ma vie a basculé. Mais ce ne sont pas les mots que je dirais. 

Par exemple, les dates de mes enfants, de mes autres enfants, il faut que je réfléchisse. J'ai tendance à mélanger, mes enfants sont tous nés au printemps, comme ceux des loutres ou des koalas ou des diables de Tasmanie, ou de beaucoup d'autres animaux, je cite les animaux qui m'intéressent. Mai, juin. La saison des anniversaires. C'est bientôt. J'ai envie d'écrire: si nous sommes encore en vie. C'est une phrase qui me venait souvent après la mort de Tom. Je la disais comme une découverte, pas vraiment stupéfiante, mais comme une évidence que j'ignorais jusque-là. Si nous sommes toujours en vie. Ensuite j'ai dit la phrase par conviction. Je l'ai dite aussi par provocation, je ne la dis plus, ça blesse les gens. Et puis c'est devenu un tic, un tic de pensée, ça terminait mes raisonnements, mes phrases mentales, tous mes projets (les projets étaient revenus. Nous avions découvert ça aussi: que les projets pouvaient revenir, que nous en étions à nouveau capables). “

 

 

 

 

Marie Darrieussecq (Bayonne, 3 januari 1969)

 

 

 

 

De Britse schrijver Alex Wheatle werd geboren op 3 januari 1963 in Londen. Zie ook mijn blog van 3 januari 2009 en ook mijn blog van 3 januari 2010 en ook mijn blog van 3 januari 2011.

 

Uit: Memories of Michael Jackson

 

“Returning home from junior school in the early 1970s the cartoons of the day were Wait Til Your Father Gets Home, The Flintstones, The Wacky Races, Penelope Pitstop, Scooby Doo.  Not any of the aforementioned had a leading black character in them until the cartoon adventures of the Jackson 5.  It was almost unbelievable to see animated black kids, a little older than myself, on the TV screen.  At last, I had something to identify with on terrestial television and whenever they were on it was such a boost for my then very low esteem.

Of course I was a fan of the music too and my friends and I tried to imitate the steps and spins of the Jackson 5 routines and everybody wanted to sing I Want You Back just like Michael.  Solo hits like Ben and Got To Be There displayed a ridiculous talent and the way Michael Jackson performed with his knowing glances, addressing the camera and showing a confidence way beyond his years was a joy to experience.  For a ten-year-old black boy living in an abusive children’s home, Michael Jackson was the coolest kid on the planet, he really was.

By the time I was eighteen I was a confirmed reggae rootshead and my friends and I built a sound system that we named Crucial Rocker.  At blues raves, parties and hall dances we normally played hard core reggae and lovers rock.  But whenever we felt that the crowd needed to get up on the dancefloor and get their groove on, we flipped through our record box searching for Michael Jackson’s album Off The Wall.  Don’t Stop Til You Get Enough was a bonafide guaranteed floor-filler and would even get the most dreaded of dreads tapping their feet and nodding their heads.  Off The Wall became a staple of our late night sessions and I don’t think any reggae sound system that was operating in 1979 was without a copy.”

 

 

 

Alex Wheatle (Londen,  3 januari 1963)

 

 

 

 

De Romeinse schrijver, redenaar, politicus, advocaat en filosoof Marcus Tullius Cicero werd geboren in Arpinum op 3 januari 106 v. Chr. Zie ook alle tags voor Cicero op dit blog.

 

Uit: De Amicitia

 

“In de eerste plaats, hoe kan een leven 'leefbaar' zijn, zoals Ennius zegt, dat niet in de wederzijdse genegenheid tot (van) een vriend rust vindt? Wat is prettiger dan iemand te hebben met wie je alles net zo durft te bespreken als met jezelf? Hoe zou er zo'n groot geluk kunnen zijn in voorspoed, als je niet iemand had die daarover net zo blij zou zijn als jijzelf? Tegenspoed dragen echter zou moeilijk zijn zonder iemand die daaronder nog meer zou lijden dan jij. Kortom, de overige dingen die worden nagestreefd, zijn elk afzonderlijk geschikt voor doorgaans één ding, rijkdom om te gebruiken, macht om vereerd te worden, openbare functies om geprezen te worden, genoegens om te genieten, gezondheid om vrij te zijn van pijn en de functies van je lichaam te vervullen; vriendschap omvat de meeste dingen; waarheen je je ook maar wendt, ze is paraat, ze wordt op geen enkele plaats buitengesloten, ze komt nooit ongelegen, ze is nooit lastig; dus niet van water, niet van vuur, zoals men zegt, maken wij bij meer gelegenheden gebruik dan van vriendschap. En ik spreek nu niet over de gewone of niet zo hoogstaande vriendschap, die toch ook zelf plezier geeft en van voordeel is, maar over echte en volmaakte, zoals van de weinigen die [als zodanig] genoemd worden. Want vriendschap maakt zowel voorspoed mooier als tegenspoed lichter, door die te delen en samen te dragen.”

 

 

 

Cicero (3 januari 106 v. Chr. –  7 december 43 v. Chr.)

 

 

 

De Oostenrijkse schrijfster Elsa Asenijeff (eig. Elsa Maria von Packeny) werd geboren op 3 januari 1867 in Wenen. Zie ook mijn blog van 3 januari 2010.

 

Uit: Tagebuchblätter einer Emancipierten

 

“Ich weiss eine Zeit, wo mir das, was ich gestern schrieb, schwer wurde. Ja, es that weh. Es ist trüb, jemand Schmerz zu bereiten, und das Zucken einer Seele zu verfolgen. Schrecklich! In dem Paroxismus der Angst wird man dem Mitleid in die Arme geworfen. Schon will man sich von ihm besiegen lassen. Aber da schneidet es anklagend im Innern und winselt um das gleiche Mitfühlen für das eigene Geschick, wie man es für fremdes hatte. Darauf erscheint das Leben so schön, so einzig, so begehrenswert. Tausend Sterne locken, tausend Sehnsüchte seufzen, tausend Höllen höhnen: all’ das opferst du um nichts! Verlierst es, wie kannst du das verantworten! Tausend Ströme fliessen vorüber mit ihren Wassern ohne Wiederkehr. Und du stehst dort still, wo du selbst nicht willst. Wie kannst du das vor dir verantworten! Da siegt die treibende Lebenskraft in uns: wir sind! Also sind wir Sieger . Evoë, Leben!”

 

 

 

Elsa Asenijeff (3 januari 1867 – 5 april 1941)

Brons van Max Klinger, rond 1899/1900

 

 

 

 

De Amerikaanse dichter en schrijver John Gould Fletcher werd geboren op 3 januari 1886 in Little Rock, Arkansas. Zie ook mijn blog van 3 januari 2010 en ook mijn blog van 3 januari 2011.

 

 

Two Ways of Love

 

The wind half blows her robes,

That subside

Listlessly

As swaying pines.

 

The wind tosses hers

In circles

That recoil upon themselves:

How should I love—as the swaying or tossing wind?

 

 

 

The Endless Pilgrimage

 

Storm-birds of autumn

With draggled wings:

 

Sleet-beaten, wind-tattered, snow-frozen,

Stopping in sheer weariness

Between the gnarled red pine trees

Twisted in doubt and despair;

 

Whence do you come, pilgrims,

Over what snow fields?

To what southern province

Hidden behind dim peaks, would you go?

 

"Too long were the telling

Wherefore we set out;

And where we will find rest

Only the Gods may tell."

 

 

 

 

John Gould Fletcher (3 januari 1886 – 20 mei 1950)

 

 

  

Zie voor nog meer schrijvers van de 3^e januari ook mijn blog van 3 januari 2011 deel 1, en ook deel 2 en eveneens deel 3.

De Vlaamse dichter Peter Ghyssaert werd geboren op 3 januari 1966 te Wilrijk. Ghyssaert studeerde viool en piano aan de conservatoria van Brussel en Antwerpen. Hij werkt als beroepsmuzikant en geeft muzieklessen.  Vanaf 1990 begon hij poëzie te publiceren in tal van tijdschriften in Nederland en Vlaanderen, zoals Hollands Maandblad, Maatstaf, De Revisor, Tirade, Dietsche Warande & Belfort, Nieuw Wereldtijdschrift en De Vlaamse Gids. In 1991 verzamelde hij zijn gedichten in Honingtuin, een bundel die als zijn debuut kan gelden. In 1993 volgde de bundel Cameo, die bekroond werd met de Poëzieprijs van De Vlaamse Gids en de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs in 1995.

 

 

Museum

 

Iets van grote zeggingskracht
was op de muur geklonken. Een metalen
stem, verfrommeld van ontroering,
legde uit.

De gouden kamer uit vervlogen tijden
lag één verdieping hoger. Banen glanzend
in het stof getrokken wezen
eerder nagebootste ontucht aan.

Vervormend was de hitte van voltooid verleden niet,
hoewel suppoosten altijd achterbleven,
hun grijze kant versmolten
in de uitgestalde tijdvakken.

 

 

 

Oude mannen in korte broeken

 

Ze wandelen heel gemoedelijk voorbij,
hun seizoen is een apart seizoen.
Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok,
ze gaan met een reserve aan kracht
begonnen in de de winters van hun jeugd.

En als ze stilstaan om naar iets te kijken
staan ze zonder beven stil;
de zon maakt van hun oude, montere, blote benen
iets bijzonders als een pose
op een plein vol licht.

Maar mooier nog zijn hun gepolitoerde knieën
of de glaswol op hun kuiten.
Zo worden ze bekeken
door bewonderaars die anoniem blijven
terwijl ze zelf met mildheid naar de dingen kijken,
naar de groene bomen en de witte klok

die beter loopt dan zij
en iets vertelt over hun afgezaagde tijd;
zij kennen hem van buiten.

 

  

 

 

Peter Ghyssaert (Wilrijk, 3 januari 1966)

De Amerikaanse dichter, criticus en historicus David Shapiro werd geboren op 2 januari 1947 in Newark, New Jersey. Zie ook mijn blog van 2 januari 2010 en ook mijn blog van 2 januari 2011.

 

 

Gold and Cardboard

 

My son said Daddy are there words for everything? I said You mean the space between

 

The clouds?

“Yes!” “No!”

 

Like those who love to think one word will take care of Maupassant’s tree and his landlady.

But it turns out you will get no further than the words that reach and do not touch.

 

X uses a hard word one per poem like throwing a true diamond sale or throwing a

Ruby on a Corten steel table, a little gold in cardboard. There is a country where

They make their own cardboard. General words the French love, a thousand eyes but only one

Kaleidoscope.

Even Merleau-Ponty not specific enough (said Meyer) like very pretty exit signs

Without numbers.

 

Paul Valéry said the world was made out of nothing and sometimes a bit of that

Nothing shines through. No grin, no cat.

 

But I think: The world was made of gold, and every once in a while

Some of that gold shines through.

 

You. They say it doesn’t matter that you can’t read the Book of Splendor in Aramaic. “Just leave it in your house.” Amazing debilitating magic at the door!

 

If there were the right word for everything, each young philosopher

Could dream without sleeping. Using the same ruler and we’d all

Have the same measures and ladders without rungs, with regular risers.

 

Music without words: it does a good job of caring about you,

X-ray of thought the architect wanted. X-ray for the lovers—

 

I always loved to climb that ladder without rungs, I collect them. I fight over them, I forgive

My antagonist. Even the wild ladder without tongues. Even the literal is a metaphor.

This is not nothing says the boy to the teacher who could care less. Multeity. And if I made up a word

Would it survive like a quark of strangeness? Depends on which dictionary you’re using, I told

The president of that company. And if you made it up, like a rare country?

 

I loved you in the near distance like a word and rare cool blood. What was I thinking?

“You actually think?”

 

 

 

 

David Shapiro (Newark, 2 januari 1947)

 

 

 

De Nederlandse dichter, essayist, redenaar en literair-historicus Anton van Duinkerken werd op 2 januari 1903 geboren in Bergen op Zoom. Zie ook alle tags voor Anton van Duinkerken op dit blog.

 

 

Chesterton's Drinklied

Vader Noë had een struisvogel-erf en reusachtige pluimvee-schat,
hij at zijn ei met een kolenschop uit een eierdop, groot als een vat;
de soep, die hij dronk, was olifantsoep, en walvis de vis die hij ving,
maar dat alles was klein bij het kelderruim, waarmee hij uit zeilen ging;
en Noë zei menigmaal tegen zijn vrouw, als hij zat aan zijn middagfestijn:
'mij kan het niet schelen, waar 't water blijft, als 't maar niet verdrinkt in de
                                                                                                          wijn.'
De waterval van de hemelrots viel schuimend over de pool
- alsof hij het sterrenlicht blussen zou - zoals zeepsop in een riool,
de zeven hemelen kwamen omlaag: een dronk voor de monden der hel
maar Noë klopte zijn ei en sprak: 'het regent, of ik heb het niet wel,
het water staat boven de Matterhorn al zo diep als een kolenmijn
doch mij kan 't niet schelen, waar 't water blijft, als 't maar niet verdrinkt in de
                                                                                                              wijn.'
Maar Noë deed zonden en wij deden kwaad; wij hinkten op dronkemans been;
tot, ons ter kastijding, een grote, zwarte geheelonthouder verscheen;
sinds krijg je geen wijn meer in 't estaminet, in geen kroeg, noch op Eisteddfod
want de water-vloek is teruggekeerd vanwege de toorn van God;
en water moet bij de bisschop op tafel en op de begrafenis zijn
doch mij kan 't niet schelen waar 't water blijft, als 't maar niet verdrinkt  in
                                                                                                       de wijn

 

 

 

Anton van Duinkerken (2 januari 1903 - 27 juli 1968)

Portret door Theo Swagemakers.

 

 

 

De Amerikaanse dichter en schrijver Jimmy Santiago Baca werd geboren in Santa Fe, New Mexico, op 2 januari 1952. Zie ook mijn blog van 2 januari 2010 en ook mijn blog van 2 januari 2011.

 

As Children Know

 

Elm branches radiate green heat,

blackbirds stiffly strut across fields.

Beneath bedroom wood floor, I feel earth—

bread in an oven that slowly swells,

simmering my Navajo blanket thread-crust

as white-feathered and corn-tasseled

Corn Dancers rise in a line, follow my calf,

vanish in a rumple and surface at my knee-cliff,

chanting. Wearing shagged buffalo headgear,

Buffalo Dancer chases Deer Woman across

Sleeping Leg mountain. Branches of wild rose

trees rattle seeds. Deer Woman fades into hills

of beige background. Red Bird

of my heart thrashes wildly after her.

What a stupid man I have been!

How good to let imagination go,

step over worrisome events,

those hacked logs

tumbled about

in the driveway.

Let decisions go!

Let them blow

like school children’s papers

against the fence,

rattling in the afternoon wind.

This Red Bird

of my heart thrashes within the tidy appearance

I offer the world,

topples what I erect, snares what I set free,

dashes what I’ve put together,

indulges in things left unfinished,

and my world is left, as children know,

left as toys after dark in the sandbox.

 

 

 

Jimmy Santiago Baca (Santa Fe, 2 januari 1952)

 

 

 

De Nederlandse dichter Nyk de Vries werd geboren in Noordbergum op 2 januari 1971. Zie ook mijn blog van 2 januari 2009 en ook mijn blog van 2 januari 2010 en ook mijn blog van 2 januari 2011.

 

 

 

PLAZA ST. ANA

 

Lisa looked very worried and for a moment I thought she had something important to say, but past the zoo she cheered up again. We walked on to the centre of town and in the evening we took part in a dance competition, which to our surprise we won brilliantly. The celebrations were crazy. An open car was waiting and after a wild drive they dropped us at the Plaza St. Ana, where it was raining confetti. At some stage I found myself in the fountain with the winner’s cup, trying to keep my head underwater for ten minutes. I’m not sure anymore why exactly. It just seemed like the right thing to do.

 

 

Vertaald door David Colmer

 

 

Uit: Per ongeluk reed ik naar het zuiden

 

 

In hartje Bremerhaven pakte iemand mijn hand. Hij vroeg:
‘Wat is je grootste wens?’Ik weet niet of ik hem goed verstond.
Ik heb hem nooit kunnen antwoorden. Het volgende ogenblik
werd hij overreden. De chauffeur van de vrachtwagen heb ik
daarna nog vaak gesproken. We werden goede vrienden en
hij leerde me veel over Zuid-Amerikaanse vogels.

 

 

 

Nyk de Vries (Noordbergum, 2 januari 1971)

 

 

 

 

De Bulgaarsse dichteres Blaga Nikolova Dimitrova werd geboren op 2 januari 1922 in Byala Slatina. Zie ook mijn blog van 2 januari 2009 en ook mijn blog van 2 januari 2010 en ook mijn blog van 2 januari 2011.

 

 

Deserts

 

I was born for love--

to give and to receive it.

Yet my life has passed

almost without loving.

So I've learned forgiving:

 

even the deserts

I have crossed

I feel no scorn for.

I just ask them

with astonished eyes:

 

What gardens were you born for?

 

 

 

Vertaald door Heather McHugh

 

 

 

As Long as You’re Upright

Don’t forget to rejoice! —

the wise trees whisper

as they crash on failing knees

under the ax.

Don’t forget to rejoice!

As long as you’re upright,

as long as you encounter the wind,

as long as you breathe the heights.

As long as the ax slumbers.

 

 

 

Vertaald door Ludmilla G. Popova-Wightman

 

 

 

Blaga Dimitrova (2 januari 1922 – 2 mei 2003)

 

 

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 2^e januari ook mijn blog van 2 januari 2011 deel 1, en ook deel 2 en eveens deel 3.