De Nederlandse dichter en schrijver Michel van der Plas werd geboren op 23 oktober 1927 in Den Haag. Zie ook mijn blog van 23 oktober 2010 en eveneens alle tags voor Michel van der Plas op dit blog.

 

 

Heilsoldaat

 

Er liep een hondje tussen de soldaten,
meisjes giechelden op de laatste rij,
toen zij een lange juichende cantate
over de hemel zongen: Maakt u vrij!
Het was een straat als alle andere straten
Ik zag een heilsoldaat, hoe hij
Haast jubelend zong, of hij 't nooit meer zou laten,
hij keek omhoog en leek onzegbaar blij.

Ik hoorde de trompet niet noch de hoorn,
ik zag alleen de wonderlijke lach
van een, die in verlangen stond verloren
en zong of hij de hemel open zag
en of hij stond tussen de engelenkoren
en of hij God zag op de jongste dag.

Ik die de moed nooit had om op een kist
van God te spreken met geheven handen
niet om in hete zon, regen en mist
met heul en troost bij pooiers te belanden--
maar ik heb nooit geweten, wat ik wist
en ik dacht koud te zijn, maar ik verbrandde,
ik ging een weg, maar ik heb slechts gegist
want ik kwam uit tegen mijn kamerwanden.

En als de dag komt, waar de heilsoldaat
haast jubelend van zong, zal ik als hij,
zo wonderlijk bereid, zo stil en vrij,
uitzien naar waar de Heer op wolken staat?
Als ik nu zing, zing ik dan niet te laat?
en waarom sta ik altijd nog terzij?

 

 

 

 

Michel van der Plas (Den Haag, 23 oktober 1927)

 

 

 

 

 

De Albanees-Amerikaanse schrijfster en actrice Masiela Lusha werd geboren op 23 oktober 1985 in Tirana. Zie ook mijn blog van 23 oktober 2008 en ook mijn blog van 23 oktober 2009 en ook mijn blog van 23 oktober 2010

 

 

Celestial Rumors

 

Last night the stars

Rumored of his defeat.

They lined a perfect

Smile across the navy

Duress

And shined a mocking

Tale of every destiny

He had disowned…

 

He was given the rights

To happiness—

And yet he had baffled

Even the gods.

 

What is it that he

Didn’t deserve

That ties his story

To the successions of failure?

 

And will they mock him?

Will destiny shine its sky

Mirror onto his faded pride

And reflect the face of past

Fears?

 

Will his faith fold, slowly

Piece by happy piece

Inside the darkest chapters

Of his world? Will

He release the hope he was promised,

The sandy world he had quickly built

With dreams?

 

How quiet the night seems.

 

He refuses to look into the presence of stars

He refuses to recount their promise

They had already deceived him once.

 

 

 

Masiela Lusha (Tirana, 23 oktober 1985)

 

 

 

 

De Amerikaanse schrijver Augusten Xon Burroughs werd geboren op 23 oktober 1965 in Pittsburgh, Pennsylvania. Zie ook mijn blog van 23 oktober 2008 en ook mijn blog van 23 oktober 2009 en ook mijn blog van 23 oktober 2010

 

Uit: Possible Side Effects

 

“The first time I was star-struck, the object of my affection was a glamorous Eastern Airlines stewardess. She had towering blond hair, frosted blue eyelids, and was well into her twenties. I was 8. We were thrown together when my parents put me on a flight by myself to Lawrenceville, Georgia, to visit my wealthy grandparents.

"I call them by their first names, Jack and Carolyn," I told her with pride. "They're my father's parents. And my grandmother wears lots of jewelry, just like you."

"Aren't you precious?" the flight attendant said.

I smiled because I loved the name, precious. It reminded me of precious stones like rubies and emeralds and diamonds. And even semiprecious stones, like onyx, which was the black stone men wore, and the ugliest one of all.

The flight attendant returned to the kitchen and I looked out the window, happy to see the mundane "North" pass by, far below me.  As the only member of my family for generations born above the Mason-Dixon line, I was fascinated by the impossibly exotic South.

Like, instead of dirty, gray squirrels, my grandparents had Technicolor peacocks on their lawn. And while we got hateful blizzards in the winter, my grandparents got yet more sunshine. I found it impossible to believe that snow did not cover the world but here was proof.

Though this became an annual trip for me, my grandfather traveled a lot, so I never spent much time with him. And he was gruff, so when he was around I was frightened and avoided him.”

 

 

 

Augusten Burroughs (Pittsburgh, 23 oktober 1965)

 

 

 

 

De Amerikaanse dichter, schrijver en journalist Nick Tosches werd geboren in 1949 in Newark, New Jersey. Zie ook mijn blog van 23 oktober 2008 en ook mijn blog van 23 oktober 2009 en ook mijn blog van 23 oktober 2010

 

Uit: Patti Smith: A Baby Wolf with Neon Blues

 

“Patricia Lee Smith hit the linen on December 30, 1946, in Chicago, and was raised, the eldest of four children, in Deptford Township, New Jersey.

She had been slapped about by tuberculosis; she was a frail-seeming punkling, skinny and daydreamy. She attended Glassboro State College, briefly, and tried doing piecework at a toy factory. Both made her carsick. In 1967 she came to New York. From there she went to Paris with her sister Linda. She wanted to be an artist, but her drawing became poems. She returned to New Jersey, then to New York, where she slowly but steadily became arch moll of rhythm’d word.

Patti co-authored a book with playwright Sam Shepard, “Mad Dog Blues & Other Plays.” She appeared in a film, Robert Mapplethorpe Gets His Nipple Pierced. Late in 1971, Telegraph Books published her first volume of poems, “Seventh Heaven,” which she dedicated to Mickey Spillane and Anita Pallenberg. She began to publish prose-poem essays about rock ‘n’ roll in such magazines as Rolling Stone and Creem. A second book of poems, “Kodak,” appeared in 1972. By the time Gotham Book Mart published her “Witt” in 1973, Patti had become a legend on the New York poetry circuit. She was feared, revered, and her public readings elicited the sort of gut response that had been alien to poetry for more than a few decades. Word spread, and people who avoided poetry as the stuff of four-eyed pedants found themselves oohing and howling at what came out of Patti’s mouth. Established poets feared for their credence. Many well-known poets refused to go on after Patti at a reading, she was that awesome.

The music, too. It had started with just Lenny Kaye on guitar, intuitively the two reinvented melic poetry. The band grew; piano, another guitar, then later drums. Finally, after all those years, rock ‘n’ roll had a poet.”

 

 

 

Nick Tosches (Newark, 23 oktober 1949)



Zie voor nog meer schrijvers van de 23^e oktober ook mijn vorige blog van vandaag.

De Engelse dichter, toneel- en prozaschrijver Robert Seymour Bridges werd geboren in Walmer, Kent, op 23 oktober 1844. Zie ook mijn blog van 23 oktober 2009 en ook mijn blog van 23 oktober 2010

 

 

Nightingales

 

Beautiful must be the mountains whence ye come,

And bright in the fruitful valleys the streams, wherefrom

Ye learn your song:

Where are those starry woods? O might I wander there,

Among the flowers, which in that heavenly air

Bloom the year long!

 

Nay, barren are those mountains and spent the streams:

Our song is the voice of desire, that haunts our dreams,

A throe of the heart,

Whose pining visions dim, forbidden hopes profound,

No dying cadence nor long sigh can sound,

For all our art.

 

Alone, aloud in the raptured ear of men

We pour our dark nocturnal secret; and then,

As night is withdrawn

From these sweet-springing meads and bursting boughs of May,

Dream, while the innumerable choir of day

Welcome the dawn.

 

 

 

 

Robert Bridges (23 oktober 1844 - 21 april 1930)

 

 

 

 

De Oostenrijkse schrijver Adalbert Stifter werd geboren in Oberplan op 23 oktober 1805. Zie ook mijn blog van 23 oktober 2010 en eveneens alle tags voor Adalbert Stifter dit blog.

 

Uit: Feldblumen

 

„Man legt oft etwas dem Menschen zur Last, woran eigentlich die Chemie alle Schuld hat. Es ist offenbar, daß wenn ein Mensch zu wenig Metalle, z. B. Eisen, in sein Blut bekommen hat, die andern Atome gleichsam darnach lechzen müssen, um, damit verbunden, das chemisch heilsame Gleichgewicht herstellen zu können. Nur mißversteht aber der so schlimm Begabte meistens seinen Drang, und statt in's Blut, schleppt er unbeholfen die Metalle in seine Stube und in die Kästen, und greift hiebei ganz ungeschickt nach Silber und dergleichen. Wir heißen den armen Schelm dann einen Geizhals; – sei's um den Namen – aber verachten soll man ihn nicht so leichtfertig, als sei er selber schuld, was sich doch offenbar durch die Thatsache widerlegt, daß gerade der echteste darunter alles Papiergeld haßt und durchaus nicht nach Zinsen trachtet, sondern das einfache, reine, schöne Metallgeld aufhebt und hütet.

Andere haben andere Verwandtschaften, lieber Titus! z. B. ich und Du, denen man es übel nahm, daß sie die Damen, und darunter wieder die schönsten, oft unbillig anstarren; – aber bei mir wenigstens ist es nicht abzustellen, weil ich, so zu sagen, ein Schönheitsgeizhals bin. Ich habe es jetzt heraus, wie mich das Ding schon als Kind verfolgte, wo ich oft um lichte Steinchen raufte, oder als Knabe mit dicken, rothgeweinten Augen von dem Taubenschlage herabkam, in dem ich stundenlang gekauert saß, um die schönsten Romane zu lesen, die mein seliger Vater gar so sehr verbot, weil er es lieber hatte, daß ich das Quae maribus und solches Zeug lernte, was ich zwar auch that, so daß ich das Ding der Länge nach herzusagen vermochte; – aber ich hatte es millionenmal lieber, wenn ich mich aus einem schönen Ritterbuche abängstigen konnte, oder wenn mir einmal – ich habe seitdem das Werk nicht mehr gelesen – geradezu das Herz brach, da Ludwig der Strenge sofort seine wunderschöne, unschuldige Gattin hinrichten ließ, die bloß verläumdet war, und die Niemand retten konnte als ich, der ich aus dem Buche die ganze Schlechtigkeit ihrer Feinde gelesen hatte, aber unglücklicher Weise dreihundert Jahre zu spät.

Damals, da ich bis zur letzten Seite auf Rettung baute und traute, und endlich keine kam, rieb ich mich fast auf vor Schmerz. Aus jenem unbewohnten, staubigen Taubenschlage, Titus, trug ich wundersame, liebe Gefühle bis in die spätesten Zeiten meines Lebens hinüber, und wurde nach der Hand für und für kein Anderer; immer suche ich noch, bildlich gesprochen, solche Taubenschläge, spanne mich aus der Gewerkswelt los und buhle um die Braut des Schönen“.

 

 

 

 

Adalbert Stifter (23 oktober 1805  - 28 januari 1868)

Standbeeld in Linz
 

 

 

 

De Duitse dichter, schrijver en uitgever Rodja Weigand werd geboren op 23 oktober 1945 in München. Zie ook mijn blog van 23 oktober 2010

 

 

der augenblick

 

augenblick bleib
du sitzt nicht oft bei mir
dein arm ruht auf meiner schulter
auf deinen lippen lügt nichts
dein haar fällt rot
auch noch im winter
manchmal horche ich
nach draußen
doch die angst
findet keinen weg mehr

 

 

 

Rodja Weigand (München, 23 oktober 1945)

 

 

Zie voor onderstaande schrijvers ook mijn blog van 23 oktober 2010.

 

De Albanese dichter, vertaler en pater Franciscaan Gjergj Fishta werd geboren op 23 oktober 1871 in Fishta të Zadrimes. Zie ook mijn blog van 23 oktober 2008.

 

De Franse schrijver Nicolas Edmonde Restif de La Bretonne werd geboren op 23 oktober 1734 in Sacy bij Auxerre. Zie ook mijn blog van 23 oktober 2008.