Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 27 september 2016

Irvine Welsh, Ignace Schretlen, Ko de Laat, Kay Ryan, Josef ¦kvorecký, Esther Verhoef, Christian Schloyer

De Schotse schrijver Irvine Welsh werd geboren op 27 september 1958 in Leith, Edinburgh. Zie ook mijn blog van 27 september 2010 en eveneens alle tags voor Irvine Welsh op dit blog.

Uit: Skagboys

“We head oot and dive oantae a 16, bound fir Johnny’s pad at Tolcross. It’s a blindin hot day so we sit doonstairs at the back for a better view ay the passin fanny. Back top deck wi Begbie, tae intimidate wideos, back bottom wi Sick Boy tae leer at lassies. Life has its simple codes.
– This is gaunny be so much fun, Sick Boy says, and rubs his hands thegither. – Drugs are always fun. Do you believe in cosmic forces, destiny n aw that shite?
– Nup.
– Me neither, but bear one thing in mind: today was a ‘T’ day.
– What … ? ah ask, then it dawns on us. – Yir dictionary thingy.
– All will be revealed, he nods, then starts talking about heroin.
Smack’s the only thing ah huvnae done, ah’ve never even smoked or snorted it. And ah must confess that ah’m fuckin shitein it. Ah wis brought up tae believe that one joint ay hash would kill me. And, of course, it wis bullshit. Then one line ay speed. Then one tab ay acid; aw lies, spread by people hell-bent on self-extermination through booze and fags.
But heroin.
It’s crossing a line.
But as the boy said, anything once. And Sick Boy doesnae seem concerned, so ah bullshit tae keep ma front up. – Aye, ah cannae wait tae dae some horse.
– What? Sick Boy looks at me in horror as the bus growls up the hill. – What the fuck are you talking aboot, Renton? Horse? Dinnae say that in front ay yir dealer mate or he’ll laugh in yir face. Call it skag, for Papa John-Paul’s sake, he snaps, then stares oot at a short-skirted lassie meandering wi seductive intent up Lothian Road. – She’s a peach … far too carefree in bearing and expression tae be a baboon …
– Right … ah feebly respond.”

 

 1960314-99e0784df14c7476f2094231caba7c7d.jpg
Irvine Welsh (Edinburg, 27 september 1958)

 

 

De Nederlandse dichter, schrijver, kunstenaar en huisarts Ignace Schretlen werd geboren in Tilburg op 27 september 1952. Zie eveneens alle tags voor Ignace Schretlen op dit blog.

 

Gebroken

Begrijpen was voor mijn arm
te hoog gegrepen en daarom
bleef alles wat hij greep,
sloeg en aaide voor hem geheim

tot hij op wie ik altijd uitkijk
viel en brak, werd ingegipst
en zo het eerste stukje
van mijn standbeeld werd;

ik ben dus écht van groot belang
denkt hij in zijn witte hangmat
met de fraaie naam mitella
maar mij maakt hij vleugellam

hij voelt zich niet bezwaard of
bekneld door het strak verband:
zolang een arm nog kan omarmen
is er niet echt iets aan de hand.

 

 

Het Wiel van Armando

Verstokt wiel, draai terug die tijd
qriip de handen van iouw maker
zoek beelden in zijn herinnering

breng zijn oorlog tot bedaren
rust in het opgeschrikte land
wek de doden, laat hen leven

keer dan pas knarsetandend
terug op je plek, hoog op beton
met rondom zand om te vergeten.

 

 

 1960314-6145f841fe292018ee4242526ab13002.jpg
Ignace Schretlen (Tilburg, 27 september 1952)

 

 

De Nederlandse dichter, performer, journalist en toneelschrijver Ko de Laat werd geboren op 27 september 1969 in Goirle. Zie ook alle tags voor Ko de Laat op dit blog.

 

Systeemprobleem

't Is voor speciale scholen óók loodzwaar
Er zitten allerlei probleemgevallen
Haast onverenigbaar, maar met z'n allen
In veel te grote groepen bij elkaar

't Is in het onderwijs van alle tijden
Hoe kinderen er steeds weer onder lijden

 

 

Webvrij weekend

Vanwege een morsdode telefoonlijn
Had ik een weekend lang geen internet
Verstoken zijn van mail en Facebook-pret?
Ik mocht het binnen één minuut gewoon zijn

Vanzelf bestreed ik uiterst adequaat
De dwangneurose die was aangepraat

 

 

Piekmomenten

Een volle mailbox, lege brievenbus
Er wordt veel afgerond of afgesloten
Er worden plaatjes van de boom geschoten
Zo zijn de dagen vlak voor kersmus dus

En straks, dan zal het feest, globaal bekeken
Ons weekend weer zo lekker lullig breken

 

1960314-8fb789d85792f140fbf729b633ae8eb1.jpg 
Ko de Laat (Goirle, 27 september 1969)

 

 

De Amerikaanse dichteres Kay Ryan werd geboren op 27september 1945 in San Jose, California. Zie ook mijn blog van 27 september 2010 en eveneens alle tags voor Kay Ryan op dit blog.

 

Token Loss

To the dragon
any loss is total.
His rest is disrupted
if a single jewel encrusted
goblet has been stolen.
The circle of himself
in the nest of his gold
has been broken.
No loss is token.

 

 

Home To Roost

The chickens are circling
and blotting out the day.
The sun is bright,
but the chickens are in the way.
Yes, the sky is dark with chickens,
dense with them.
They turn and then they turn again.
These are the chickens you let loose
one at a time and small—
various breeds.
Now they have
come home to roost
—all the same kind
at the same speed.

 

 1960314-e800f48b8690b5c7e53e5880f3469167.jpg
Kay Ryan (San Jose, 27 september 1945)
Hier met president Obama

 

 

De Tsjechische schrijver en uitgever Josef Škvorecký werd geboren op 27 september 1924 in Náchod. Zie ook mijn blog van 27 september 2010 en eveneens alle tags voor Josef Škvorecký op dit blog

Uit: When Eve Was Naked

““I spent the whole afternoon in front of Meinl's delicatessen glumly watching a parade of my schoolmates, boys and girls alike, entering the store and then coming out sipping the golden beverage and praising its quality. Of course, they had been cheated: the cups they had been given were made of waxed paper, and were so small that at least ten of them would have fitted easily inside the goblet pictured on the poster. I was dying to taste the golden drink, but naturally they all begrudged me a taste, as their cups were so very tiny. Nobody offered me a single drop.
At five o'clock the black gentleman closed the steel shutters over the shop window and the door. The last customer, who slithered out under the shutter just as it was coming down, was Irene, the councillor's daughter. "Gimme a sip, Irene!”; I whimpered. She was my last chance. “You didn't get any?”; asked Irene. She sounded surprised, but she let me have a sip. As soon as I had tasted the drink, I wanted it more than ever. “No, I didn't,” I told her, "because I ran out of moo" (I was going to say moolah, but Irene always spoke properly, so I changed the word halfway through) "ney,”and I added, "Let me have some more!”Irene's cup had only a drop left, though, and she gulped it down herself. Then, pointing to the poster, she said, "But it was free! Look, it was a giveaway!” She spelled out the slogan for me:

Come and Taste
the New American Drink
Ginger Ale.
A Cup of This Delicious Beverage
on Sale for 1 Kc
But Today and Only Today
Is Offered to You by
Mr. Positive Wasserman Brown of Chicago
Absolutely
Free.

Then Irene handed me the empty cup and turned around, her long braids with red ribbons swinging against her back. I threw away the empty cup, realizing that there would be far greater advantages in learning to read than there were in having Mother continue to read to me. I soon mastered reading, and writing too, and eventually became an author.”

 

 1960314-8e191eee0957ae72d8000f244353c444.jpg
Josef Škvorecký (Náchod, 27 september 1924)

 

 

De Nederlandse schrijfster Esther Verhoef-Verhallen werd geboren in ’s-Hertogenbosch op 27 september 1968. Zie ook mijn blog van 27 september 2010 en eveneens alle tags voor Esther Verhoef op dit blog.

Uit: De kraamhulp

“Hennequin reed de Baljuwstraat in. Langs de trottoirs stonden sprieterige boompjes, met palen ernaast die het jonge groen stevigheid moesten geven. Alle huizen zagen er hetzelfde uit. Kubistische, halfvrijstaande blokken met gedeelde opritten en muren van donker gevlamde bakstenen. Het glas in de grote ramen had een blauwige gloed, zodat je niet zo makkelijk naar binnen kon kijken.
Nummer 66 lag halverwege de straat. In het grind in de voortuin stond een uit triplex gefiguurzaagde ooievaar en voor het grote raam in de woonkamer hing een slinger: HOERA, EEN DOCHTER!
Het kindje was vannacht in het ziekenhuis geboren. De bevalling was allesbehalve soepel verlopen, dus hadden moeder en kind pas vanochtend naar huis gemogen.
Hennequin parkeerde haar auto langs het trottoir. Ze nam haar koffer van de achterbank en liep onder de carport door naar de voordeur. Er stond een glanzende Audi. Ze wierp er een snelle blik in: een donker, schoon en strak interieur. Er slingerde niets in rond. De auto zag eruit alsof hij zojuist uit de showroom was gereden. Onder de kentekenplaat stond in kleine, gele letters de naam van de leasemaatschappij.
Ze belde aan en bekeek het slot van de voordeur. Het zag er niet al te ingewikkeld uit, maar het was wellicht handiger als ze gewoon een sleutel had. Waarschijnlijk zou de familie daar niet heel moeilijk over doen. Mensen die pas hun eerste kindje hadden gekregen waren emotioneel, altijd een beetje uit balans. Hun hele leven stond op z’n kop door de komst van een nieuw mensje.
De kraamverzorgster was hun vertrouwenspersoon: een baken van rust en kennis in een nieuwe, onzekere situatie. Dus namen mensen haar al snel in vertrouwen. Aambeien, vaginale hechtingen, familievetes en andere gevoeligheden werden vrijelijk besproken met de kraamverzorgster. Iemand die ze helemaal niet kenden.”


1960314-184241da11610889de72b027a8de95a1.jpg
Esther Verhoef ('s-Hertogenbosch, 27 september 1968)

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Christian Schloyer werd geboren op 27 september 1976 in Erlangen. Zie ook mijn blog van 27 september 2010 en eveneens alle tags voor Christian Schloyer op dit blog.

 

die trüffel sind gefallen

weiß keiner wann? diese uhr gegen den bahnhofsuhr
zeigersinn zu ticken

      gebannt · bist du von beweglichen zif-
            fern · -züge die dir aus den augen

winkeln fahrn wo du den welt
raumbahnhof vermutest mit himmels

         korridor · von einer verletzung zur andren
                  verstümmelung · weiß jeder

gärtner besser zu nutzen als du
       den trieb · nutze! den tückischen trieb

zwerg der schnee
weißchens rosenrote

reizwäsche liebt mit sol-
datischem heckenscherenlächeln

der gärten
liebt wie ein schwein (und die pilze)

 

 1960314-383f7f0417eb617cb05fd2cdf7949a51.jpg
Christian Schloyer (Erlangen, 27 september 1976)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 27e september ook mijn blog van 27 september 2015 deel 2 en eveneens deel 3.



Geschreven door Romenu om 20:18 Reageer op dit bericht

Constantijn Huygensprijs 2016 voor Atte Jongstra

 

Constantijn Huygensprijs 2016 voor Atte Jongstra

Aan de Nederlandse schrijver Atte Jongstra is de Constantijn Huygens-prijs toegekend. Hij krijgt de prijs voor zijn hele oeuvre, maakte de Jan Campert-Stichting maandag bekend. De Nederlandse schrijver en essayist Atte Jongstra werd geboren in Terwispel op 13 augustus 1956. Zie ook alle tags voor Atte Jomgstra op dit blog.

Uit: Klinkende ikken

 “Je zou er na vijftig jaar toch eens aan gewend moeten zijn, maar de naam van mijn familie komt me nog steeds belachelijk voor. Ik krijg een heel vreemd gevoel als ik onder een krantenstuk of op de omslag van een boek de naam Jongstra zie staan. Ik heb geprobeerd eroverheen te komen door de hoofdpersoon van een roman (De tegenhanger, 2003) mijn naam te geven.Het hielp niet. Heette ik maar Van der Linde, Oosterbaan, Roorda van Eysingha of gewoon De Leeuw.
Ik las eens een stuk in een oude krant waarin iemand voorkwam die werd aangeduid met ‘Veldwachter Jongstra’. Natuurlijk, dacht ik. Alle veldwachters heten Jongstra en daarom moeten alle Jongstra’s veldwachters zijn. Wat kunnen mensen met zo’n achterlijke naam anders worden dan veldwachter? Mijn grootvader en zijn broer waren het allebei. Mijn vader was weliswaar onderwijzer, maar in ons dorp was dat tevens een soort hulpagent, een nevenfunctie die hij met verve vervulde.
Ik heb altijd gedacht dat er maar heel weinig mensen Jongstra heten. Dat was in mijn ijdele dagen. Van De Jong, Jongsma, Jongema heb je er heel veel, maar Jongstra – nee.
Ik zat eens op een veiling en had al enkele pakketten boeken gekocht. Bij een ander gewenst lot verloor ik bij het bieden.
‘Welke naam mag ik noteren?’ vroeg de veilingmeester.
‘Jongstra,’ riep de gelukkige koper.
Ik stond verbijsterd op: ‘Dat kan niet, zo heet ik!’
Klaterend applaus.
Zoiets doet je voelen dat je Jongstra heet.
Het is verschrikkelijk een naam als de mijne te moeten dragen, terwijl ik denk dat iemand als Harry Mulisch altijd verrukt is geweest van zijn naam.
Het beeld van een boekwinkel met in de etalage “DeWerken van Atte Jongstra” is eenvoudigweg lachwekkend. “Verzamelde gedichten van Atte Jongstra”? Ondenkbaar. Wie wil zulke gedichten lezen? Met pseudoniemen goochelen heb ik heus gedaan, ik ben echter altijd weer bij Jongstra teruggekomen. Macht der gewoonte? De kracht van dat ene, ellendige feit dat ik Jongstra heet? Ik kon er hoe dan ook niet tegenop.
Deze naam is dus de mijne. Daar komt mijn miserabel uiterlijk nog eens bij. Wat heb ik als jongen in de schooltoiletten vaak voor de spiegel gestaan en bittere tranen gestort. Een rooie kop. Een onaangenaam gezicht, glimmend (niet droog). Mijn haar als in een helm op het hoofd, als een dicht bos veren; ik zou later nog eens het scheldwoord ‘helmcasuaris’ toegeslingerd krijgen. Ik smeerde er vet in, maar het wou zich niet neerleggen. Absurd, nooit zoiets bij anderen gezien. Dan ging ik naar huis om er onmiddellijk in een spiegeltje te kijken.”

 

 1960222-2025d20956fe0f0adf342d32189ab603.jpg
Atte Jongstra (Terwispel, 13 augustus 1956)



Geschreven door Romenu om 11:33 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten