Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 28 mei 2014

Leo Pleysier, Adriaan Bontebal, Frank Schätzing, Maeve Binchy, Thomas Moore, Ian Fleming, Walker Percy

De Belgische schrijver Leo Pleysier werd geboren in Rijkevorsel op 28 mei 1945. Zie ook alle tags voor Leo Pleysier op dit blog.

Uit: Wit is altijd schoon

“Heb ik het hier anders niet schoon behangen in de keuken? vroeg ze, Gusta.
Ik zei: amai, héél schoon! Zei ik.
Zo een schoon effen behang! Hebt ge dat zelf gedaan?
’t Is percies dat de schilder geweest is, zei ik, zo schoon gedaan!
Maar ik ben toch echt niet goed zenne, Gusta, zei ik, ik ben percies aan het doodgaan.
Ja, zei ze, maar het was ook een heel werk, dat behangen.
Eerst dat oud papier d’r afdoen.
Want dat zag er nogal uit, zei ze, dat oud papier.
Vuil en vet. En losgekomen.
Haar dochter Josee was komen helpen, zei Gusta, want behangen zelf, dat ging haar toch niet zo goed niet meer af.
Iedere keer dat traplereke op en af, dat was niks meer voor haar, zei ze.
En Josee had dat ook gezegd tegen haar.
Moe, gij gaat die keuken toch niet alleen behangen zeker!
Dat is toch geen werk!
Iedere keer dat traplereke op en af mee die lange panden vol lijm en pap!
Dat is toch geen werk zo alleen!
Ik zal wel ’s een dag komen helpen, had Josee gezegd.
O da’s goed Josee, had Gusta gezegd, ik zal dan al beginnen mee het oud papier eraf te halen want da’s ook al een heel werk, dat oud papier d’er afhalen, en als ik daarmee gedaan heb, zal ik wel eens bellen.
Wel ja, doe dat, had Josee gezegd, als ge daarmee gedaan hebt, dan belt ge maar en dan zal ik wel eens een dag komen helpen.”

 

 1604295-8696f9541bbdb91360df9b5a2c8f0495.jpg
Leo Pleysier (Rijkevorsel, 28 mei 1945)

 

 

De Nederlandse dichter en schrijver Adriaan Bontebal werd als Aad van Rijn op 28 mei 1952 in Leidschendam geboren. Zie ook alle tags voor Adriaan Bontebal op dit blog.

 

Boksbal

Wanneer ik buiten fiets
- ik fiets altijd buiten
ik ben klein behuisd -
en de regen me doorweekt
terwijl ruk- en valwinden
op me inbeuken
zodat ik slalom
als een beschonkene
bedenk ik

Zolang ik tegen
de elementen vecht
vecht ik niet
tegen mezelf

 

 

Couperus

Op het Lange Voorhout
kwam ik Louis Couperus tegen
Hij droeg een duffelse jas
en een zwierige hoed
en onder zijn arm een
klein
wit
poedeltje
dat was bewerkt
met een flitspuit
onkiese parfum

Hij knikte beleefd
en ik, blij verrast: hé Louis!
Dat vond hij net
iets te pop

 

 

 1604295-39a64ddb6c768fcbae3f87cc1fce08eb.jpg
Adriaan Bontebal (28 mei 1952 – 11 februari 2012)

 

 

De Duitse schrijver Frank Schätzing werd geboren in Keulen op 28 mei 1957. Zie ook alle tags voor Frank Schätzing op dit blog.

Uit: Limit

„Allmählich glaubte er den Bogen rauszuhaben. Er ließ die Maschine steigen, wobei er versäumte, die Dü­sen synchron zu schwenken, was ihn gleich wieder in die Bredouille brachte, weil sich das Bike nun raketengleich in den Himmel schraubte. Unaufhaltsam fühlte er sich aus dem Sattel rutschen, mühte sich mit fliegenden Fingern, den Fehler zu korrigieren, erlangte die Kontrolle zurück, flog eine weitere Kurve, den Hochofen im Auge.
Da waren sie!
Yoyo hatte es bis zur Schleuse geschafft, wo das Förderband abzweigte, gefolgt von Zhao, der keine zwei Meter unter ihr im Gerüst hing. Jericho zwang die Maschine abwärts in der Hoffnung, sie werde so reagieren wie erwünscht. Er sah den Killer zusammenzucken und den Kopf zwischen die Schultern ziehen. Keinen halben Meter von ihm entfernt riss Jericho das Airbike herum, beschrieb einen Kreis und hielt erneut auf den Ofen zu. Yoyo vollführte an der Kante des Förderbandes die anmutige Interpretation völliger Ratlosigkeit. Warum, begriff er im Moment, da er das Band überflog. Wo Rollen und Verstrebungen hätten sein müssen, war ein Teil der Konstruktion einfach weggebrochen. Über weite Distanz erstreckten sich nur noch die Seitengestänge. Nach unten zu gelangen, hätte professionelle Seiltänzererfahrung erfordert.
Yoyo saß in der Falle.”

 

 1604295-a4548e1340e97a814e5ebaa388f8965e.jpg
Frank Schätzing (Keulen, 28 mei 1957)

 

 

De Ierse schrijfster en columniste Maeve Binchy werd geboren op 28 mei 1940 in Dalkey. Zie ook alle tags voor Maeve Binchy op dit blog.

Uit: Heart and Soul

“The younger ones are on top of it, they say things like, 'Oh, you'd never be able to satisfy me like my old man does,' or else that, sure, they are gay because the only alternative is horrible spotty boys with filthy fingernails.” Aidan shook his head. “By the time I get to the classroom I'm worn out,” he said sadly.“Why don't you give it up?” Nora said suddenly. She taught Italian at an evening class and organized a yearly outing to Italy for the group. She had several other small jobs, but she had no interest in money or pensions or the future. She sat in one of the basket chairs she had bought at a garage sale and tried to persuade Aidan to join her in this carefree lifestyle.But he was a worrier. It would be idiotic to leave his school now several years before retirement date. It would mean no proper pension; if he were to amount to anything he had to provide for Nora and his family from an earlier marriage.“Oh, you've well provided for them,” Nora said cheerfully.“You've given Nell most of the money you got for the house, Grania is married to the headmaster of Mountainview School, Brigid has been made a partner in the travel agency. They should be providing for you, if you come to think of it.”“But you, Nora, what about you? I want to look after you, give you some comfort and pleasures.”“You give me great comfort and pleasures,” she said.“But some security, Nora,” he pleaded.“I never had security before, I don't want it now.”“I have to finish out my time there.”

 

 1604295-832241b59a81040a88862e905fb93778.jpg
Maeve Binchy (28 mei 1940 – 30 juli 2012)

 

 

De Ierse dichter en songwriter Thomas Moore werd geboren op 28 mei 1779 in Dublin. Zie ook alle tags voor Thomas Moore op dit blog.

 

Love and the Novice

"Here we dwell, in holiest bowers,
Where angels of light o'er our orisans bend;
Where sighs of devotion and breathings of flowers
To heaven in mingled odour ascend.
Do not disturb our calm, oh Love!
So like is thy form to the cherubs above,
It well might deceive such hearts as ours."

Love stood near the Novice and listen'd,
And Love is no novice in taking a hint;
His laughing blue eyes soon with piety glisten'd;
His rosy wing turn'd to heaven's own tint.
"Who would have thought," the urchin cries,
"That Love could so well, so gravely disguise
His wandering wings, and wounding eyes?"

Love now warms thee, waking and sleeping,
Young Novice, to him all thy orisons rise.
He tinges the heavenly fount with his weeping,
He brightens the censer's flame with his sighs.
Love is the Saint enshrined in thy breast,
And angels themselves would admit such a guest,
If he came to them clothed in Piety's vest.

 

 1604295-937d1aaf3e255a2609d1f6362398773a.jpg
Thomas Moore (28 mei 1779 – 25 februari 1852)
Borstbeeld in Central Park, New York 

 

 

De Britse schrijver Ian Fleming werd geboren op 28 mei 1908 in Londen. Zie ook alle tags voor Ian Fleming op dit blog.

Uit: Goldfinger

“Bond said casually, “Why does the man always wear that bowler hat?”
“Oddjob!” The Korean had reached the service door. “The hat.” Goldfinger pointed at a panel in the woodwork near the fireplace.
Still holding the cat under his left arm, Oddjob turned and walked stolidly back towards them. When he was half way across the floor, and without pausing or taking aim, he reached up to his hat, took it by the rim and flung it sideways with all his force. There was a loud clang. For an instant the rim of the bowler hat stuck an inch deep in the panel Goldfinger had indicated, then it fell and clattered on the floor.
Goldfinger smiled politely at Bond. “A light but very strong alloy, Mr Bond.
I fear that will have damaged the felt covering, buy Oddjob will put on another. He’s surprisingly quick with a needle and thread. As you can imagine, that blow would have smashed a man’s skull or half severed his neck. A homely and a most ingeniously concealed weapon, I’m sure you’ll agree.”
“Yes, indeed.” Bond smiled with equal politeness. “Useful chap to have around.”

 

 1604295-c107ffcb05028d0a6c0377dcadea5432.jpg
Ian Fleming (28 mei 1908 – 12 augustus 1964)
Scene uit de film “Goldfinger”, 1964 met Sean Connery

 

 

De Amerikaanse schrijver Walker Percy werd geboren op 28 mei 1916 in Birmingham, Alabama. Zie ook alle tags voor Walker Percy op dit blog.

Uit: Love in the Ruins

“Comes again the longing, the desire that has no name. Is it for Mrs. Prouty, for a drink, for both: for a party, for youth, for the good times, for dear good drinking and fighting comrades, for football-game girls in the fall with faces like flowers? Comes the longing and it has to do with being fifteen and fifty and with the winter sun striking down into a brick-yard and on clapboard walls rounded off with old hard blistered paint and across a doorsill onto linoleum. Desire has a smell: of cold linoleum and gas heat and the sour piebald bark of crepe myrtle. A good-humored thirty-five-year-old lady takes the air in a back lot in a small town.”
(…)

“What she didn't understand, she being spiritual and seeing religion as spirit, was that it took religion to save me from the spirit world, from orbiting the earth like Lucifer and the angels, that it took nothing less than touching the thread off the misty interstates and eating Christ himself to make me mortal man again and let me inhabit my own flesh and love her in the morning.”

 

 1604295-0070612f17f5fbfbc19cc85a7f257c7f.jpg
Walker Percy (28 mei 1916 – 10 mei 1990)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 28e mei ook mijn blog van 28 mei 2011 deel 1 en eveneens deel 2 en ook deel 3.

Geschreven door Romenu om 18:34 Reageer op dit bericht

Ad Zuiderent

De Nederlandse dichter en criticus Ad Zuiderent werd geboren in ’s-Gravendeel op 28 mei 1944. Zuiderent maakte op zijn achtste de watersnood van 1953 in Nederland mee. Hij studeerde Nederlands taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Vanaf 1969 ging hij lesgeven. Zes jaar lang doceerde hij Nederlands op de Christelijke Scholengemeenschap Buitenveldert te Amsterdam waarna hij voor vier jaar moderne Nederlandse letterkunde en vakdidactiek gaf aan de lerarenopleiding VL-VU. Tussen 1976 en 1978 gaf hij poëzieanalyse bij een opleiding Nederlands in Amsterdam. Van 1979 tot 2009 werkte hij als wetenschappelijk medewerker aan de Vrije Universiteit. Hij schreef recensies voor het dagblad Trouw en De Tijd en is redacteur van het Kritisch Literatuur Lexicon. Zuiderent is naast letterkundige tevens dichter. Sinds 1966 publiceert hij gedichten in literaire tijdschriften, zoals Merlyn, Raster, Soma, Maatstaf, De Revisor, Tirade en het Nieuw Wereldtijdschrift. In 1968 debuteerde hij met de bundel “Met de apocalyptische mocassins van Michel de Nostredame op reis door Nederland” waarin hij de door hem beleefde watersnood van 1953 beschrijft.

 

Waar geen haven is

Dichter, kunstkind, wat zul je nog dichten.
In eeuwigheid, dat gesloten systeem, drijf je
voorbij. Maar zoek je 's avonds het lek, is er
niemand daarbuiten, kieuw noch bek. Enkel gordijnen
waarachter de buren het nieuws of de nachtfilm
bekijken. Je lyrisch betoog kan bewegen als
een pont aan de steiger, je kapseist hooguit
in het zich van een horizon, een verre vriend.
Op de rede, op straat blijft het stil, al die tijd.
Je denkt dat ze dichters en kinderen eerst
zullen horen, maar hun gordijnen hangen in slik.

 

 

Op de fiets

Een nuchter fietser op de gracht: wat valt
dat is een herfstblad - licht stijgt op.
Nóg is er geen gevoel van kortste dag.

Maar keert het licht, dan keert de fietser ook
de stad de rug toe, kiest rivier voor gracht,
sneeuw op de buitenweg voor stadse prak.

Wat voedt nog zijn herinnering: de damp
die geurt bij 't uitdoen van een regenpak?
Ging ooit Sebastiaan naar Duivendrecht?

Komt lente, lost de eenzaamheid zich op
in wie hij tegenkomt de Amstel langs:
de fietsers met hun hand omhoog als vrienden.

Zo voelt wie de beslotenheid verliet,
bedreigd door damp van snelverkeer, zich thuis
voorbij de weiden achter zijn bureau.

Maar op een zomerdag slaat hij voorbij
de brug linksaf, wil de rivier ten einde:
komend van Ouderkerk zoekt hij weer stad.

Na molen en begraafplaats wordt het stil:
'Zo eeuwig fietsen!' gaat het door hem, en
geen mens ziet dat zijn fiets de lucht in wil.

 

 1671041-0b1ad0be33ce72fe0374fcd35aed518f.jpg
Ad Zuiderent (’s-Gravendeel, 28 mei 1944)

Geschreven door Romenu om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten