Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 6 juni 2011

Thomas Mann, Aleksandr Poesjkin, Lesley Blanch, Sarah Dessen

De Duitse schrijver Thomas Mann werd geboren in Lübeck op 6 juni 1875. Zie ook mijn blog van 12 augustus 2009 en ook mijn blog van 6 juni 2010 en eveneens alle tags voor Thomas Mann op dit blog.

 

Uit: Tonio Kröger

 

„Die Wintersonne stand nur als ein armer Schein, mil­chig und matt hinter Wolkenschichten über der engen Stadt. Naß und zugig war's in den giebeligen Gassen, und manchmal fiel eine Art von weichem Hagel, nicht Eis, nicht Schnee.
Die Schule war aus. Ueber den gepflasterten Hof und heraus aus der Gatterpforte strömten die Scharen der Befreiten, teilten sich und enteilten nach rechts und links. Große Schüler hielten mit Würde ihr Bü­cherpäckchen hoch gegen die linke Schulter gedrückt, indem sie mit dem rechten Arm wider den Wind dem Mittagessen entgegen ruderten; kleines Volk setzte sich lustig in Trab, daß der Eisbrei umherspritzte und die Sieben Sachen der Wissenschaft in den Seehunds­ränzeln klapperten. Aber hie und da riß alles mit from­men Augen die Mützen herunter vor dem Wotanshut und dem Jupiterbart eines gemessen hinschreitenden Oberlehrers ...
»Kommst du endlich, Hans?« sagte Tonio Kröger, der lange auf dem Fahrdamm gewartet hatte; lächelnd trat er dem Freunde entgegen, der im Gespräch mit anderen Kameraden aus der Pforte kam und schon im Begriffe war, mit ihnen davon zu gehen ... »Wieso?« fragte er und sah Tonio an ... »ja, das ist wahr! Nun gehen wir noch ein bißchen.«

 

  

927475-d292943ec0af5fd3c1e8ad7447d2454c.jpg 927475-2804428dafd93b15aebcd9afa760ec81.jpg

Thomas Mann (6 juni 1875 - 12 augustus 1955)
Thomas Mann als 9-jarige in Lübeck

Armin Martens,

Het model voor Hans Hansen

 

  

Tonio verstummte, und seine Augen trübten sich. Hatte Hans es vergessen, fiel es ihm erst jetzt wieder ein, daß sie heute Mittag ein wenig zusammen spazie­ren gehen wollten? Und er selbst hatte sich seit der Verabredung beinahe unausgesetzt darauf gefreut!
»Ja, adieu, ihr! « sagte Hans Hansen zu den Kamera­den.»Dann gehe ich noch ein bißchen mit Kröger.« - Und die Beiden wandten sich nach links, indes die Anderen nach rechts schlenderten.
Hans und Tonio hatten Zeit, nach der Schule spa­zieren zu gehen, weil sie beide Häusern angehörten, in denen erst um vier Uhr zu Mittag gegessen wurde. Ihre Väter waren große Kaufleute, die öffentliche Aemter bekleideten und mächtig waren in der Stadt. Den Hansens gehörten schon seit manchem Men­schenalter die weitläufigen Holz-Lagerplätze drunten am Fluß, wo gewaltige Sägemaschinen unter Fauchen und Zischen die Stämme zerlegten. Aber Tonio war Konsul Krögers Sohn, dessen Getreidesäcke mit dem breiten schwarzen Firmendruck man Tag für Tag durch die Straßen kutschieren sah; und seiner Vorfah­ren großes altes Haus war das herrschaftlichste der ganzen Stadt ... Beständig mußten die Freunde, der vielen Bekannten wegen, die Mützen herunter neh­men, ja, von manchen Leuten wurden die Vierzehn­jährigen zuerst gegrüßt ...“

 


927475-5301eb91ae728e85ebe62519afc47095.jpg






927475-58639da84a855ca2212970b48d588390.JPG

Breite Straße 38 in Lübeck

Het geboortehuis

Untere Breite Straße

Rond 1880



 

De Russische dichter en schrijver Aleksandr Poesjkin werd geboren in Moskou op 6 juni 1799. Zie ook mijn blog van 6 juni 2007 en ook mijn blog van 6 juni 2008 en ook mijn blog van 6 juni 2009 en ook mijn blog van 6 juni 2010

 

 

Drie bronnen

 

In de bedroefde steppe van het leven
welt op drie plaatsen een geheime bron :
De bron der jeugd, door overmoed gedreven,
kolkend en bruisend, fonkelt in de zon.
Kastalia, de bron van de poëten,
stilt met haar stroom der bannelingen smart.
De laatste koele bron van het vergeten
lenigt het zoetst het branden van het hart.

 

 

 

 

Die Vernunft und die Liebe

Der junge Daphnis wollte Doris fangen
Und rief: "Was eilst du, holdes Kind, so sehr?
Sprich nur: ich liebe dich! und nimmermehr
Verfolg ich dich; o bleibe, laß dein Bangen!"
Laut warnte die Vernunft: "Kein Wörtchen sprich!"
Doch Eros riet: "Sag ihm: ich liebe dich!"

Und Doris sprach: "ich liebe dich!" Und glühend
Schlug beider Herz im ersten Liebesglück.
Zu Füßen sank ihr Daphnis, und der Blick
Der Hirtin irrte, leidenschaftersprühend.
Laut warnte die Vernunft: "O, flieh geschwind!"
Doch Eros sprach, der Schalk: "Bleib, süßes Kind!"

Und Doris blieb, und, zitternd vor Verlangen,
Nahm ihre Hand der Hirt: "Ich liebe dich!
Sieh, wie die Taube mit dem Täuberich
Sich mit den Flügeln im Gezweig umfangen!"
Laut warnte die Vernunft: "O, flieh geschwind!"
Doch Eros sprach: "Von ihnen lerne, Kind!"

Und Doris stand mit heißen, schamverwirrten,
Umflorten Augen da, beseligt bang,
Die Lippen flammten ihr – und plötzlich sank
Sie in die Arme des verliebten Hirten.
"Sei glücklich!" sprach Schalk Eros bei dem Sieg.
Und die Vernunft? Ei, die Vernunft – sie schwieg!

 

 

 

Vertaald door Friedrich Fiedler


 

 927475-bea61c01ef5268f009ede40262f30111.jpg

Aleksandr Poesjkin (6 juni 1799- 10 februari 1837)

Geschilderd door Valentin Serov, 1899

 

 

 

 

De Engelse schrijfster Lesley Blanch werd geboren op 6 juni 1904 in Londen geboren. Zie ook mijn blog van 6 juni 2009 en ook mijn blog van 6 juni 2010

 

Uit: Portrait of a Legend.

 

„Everything about her was extraordinary. She was a woman, dressed as a man. A European turned Arab. A Russian who transposed 'nitchevo' into 'mektoub', whose untidy mystical torments, l'âme slave, found peace in Islam's faith - and flesh. She was born on the prim, pale lakeside of Geneva. She died on the burning desert. She was an expatriate wanderer whose nomadic Slav background led her to range the desert insatiably: yet she dreamed of a petit-bourgeois haven, a grocer's shop in some obscure little Algerian town where she and her Arab husband and all his hordes of relatives could conduct a modest business. She adored her insignificant husband, but her sensual adventures were without number. Her behaviour was outrageous: she drank, she smoked hashish, but déclassée, she remained racée. She was the outcast, despised and rejected by French Administration and the colony in general. But she was General Lyautey's trusted friend. She was a writer who was almost unrecognised, and quite penniless till after her death, when, ironically, posthumous editions of her books earned a small fortune —- for others. Her death was strangest of all, for she was drowned in the desert.“

 

 

927475-a300d182820330ab4fe1219c7aede7e4.jpg
Lesley Blanch (6 juni 1904 - 6 mei 2007)

 

 

 


De Amerikaanse schrijfster
Sarah Dessen werd geboren op 6 juni 1970 in Evanston, Illinois. Zie ook mijn blog van 6 juni 2009 en ook mijn blog van 6 juni 2010

 

Uit: This Lullaby

 

„The name of the song is “This Lullaby.” At this point, I’ve probably heard it, oh, about a million times. Approximately.
All my life I’ve been told about how my father wrote it the day I was born. He was on the road somewhere in Texas, already split from my mom. The story goes that he got word of my birth, sat down with his guitar, and just came up with it, right there in a room at a Motel 6. An hour of his time, just a few chords, two verses and a chorus. He’d been writing music all his life, but in the end it would be the only song he was known for. Even in death, my father was a one-hit wonder. Or two, I guess,

if you count me.

Now, the song was playing overhead as I sat in a plastic chair at the car dealership, in the first week of June. It was warm, everything was blooming, and summer was practically here. Which meant, of course, that it was time for my mother to get married again.

This was her fourth time, fifth if you include my father. I chose not to. But they were, in her eyes, married—if being united in the middle of the desert by someone they’d met at a rest stop only moments before counts as married. It does to my mother. But then, she takes on husbands the way other people change their hair color: out of boredom, listlessness, or just feeling that this next one will fix everything, once and for all. Back when I was younger, when I asked about my dad and how they’d met, when I was actually still curious, she’d just sigh, waving her hand, and say, “Oh, Remy, it was the seventies. You know.”

 

 

927475-119dde709799192ef2d74f3f0a1464d8.jpg
Sarah Dessen
(Evanston, 6 juni 1970)



Zie voor nog meer schrijvers van de 6e juni ook
mijn vorige blog van vandaag en eveneens mijn eerste blog van vandaag.

Geschreven door Romenu om 19:01 Reageer op dit bericht

Jean Cayrol, Hendrik van Teylingen, V. C. Andrews, Henry Newbolt

De Franse dichter en schrijver Jean Cayrol werd geboren op 6 juni 1911 in Bordeaux. Zie ook mijn blog van 6 juni 2009 en ook mijn blog van 6 juni 2010

 

 

Chant Funèbre à la mémoire du Père Jacques (Fragment)

 

“Je suis tant homme que rien de plus” (Saint François de Sales)

 

Frère Jacques dors-tu dans ta robe de terre

d’une bure printanière, les mains fermés sur le Grain,

tous mes arbres ont le tremblement de tes mains

Frère Jacques dors-tu ?

 

J’entendais si bien Dieu dans ton cœur, je voyais sourire tant

de nos morts sur tes lèvres.

Irons-nous voir, ce soir, les vieilles fêtes du couchant,

ce soir où je m’avance vers toi

dans cette basilique infinie de la douleur humaine.

 

Entends-tu dans les sapins cruels le vent sombre de Fontainebleau

tu es mort à la fin de la tempête.

 

O ce printemps qui pouvait à peine se lever de la mort,

taisant ses premières feuilles dans un ciel déjà en repos

O ces oiseaux qui goûtaient d’un bec si prudent

les fruits mûrs de ton agonie

 

O ces premières violettes toutes pensives dans les bois :

Jacques au profil d’un crayon ancien

Jacques, mon pur feu flambant, à ton oreille

les lèvres blanches du passé murmurent le nom aimé d’Avon

et si le calme règne sur ses bois les plus profonds

c’est parce qu’il vient du silence de tes plaies, de ce pardon

comme une abeille trop lourde de son miel.

 

 

 927463-02843eb87da4b4181ecfc3a6f1843b7d.jpg

Jean Cayrol (6 juni 1911 – 10 februari 2005)

 

 

 

 

De Nederlandse dichter en vertaler Hendrik van Teylingen werd geboren op 6 juni 1938 in IJmuiden. Zie ook mijn blog van 6 juni 2007 en ook mijn blog van 6 juni 2009 en ook mijn blog van 6 juni 2010

 

Uit: De Surinaamse letteren

 

„Wat doet de Surinamer die op een - onveranderlijk bloedhete - dag het gevoel krijgt dat ook hij schrijver is? Hij wanhoopt.

Het begint er al mee dat het papier duur is. Het moet worden geïmporteerd. Een pak schrijfmachinepapier dat in Nederland negen gulden kost, kost in Suriname ook negen gulden, dat wil zeggen: negen Surinaamse guldens, dat is zeventien-en-een-halve Nederlandse piek. De Surinaamse auteur is in de regel een gesjochte jongen, hij vindt zo'n prijs vervelend, maar omdat hij Surinamer is zal hij niet gauw bekennen dat hij er moeite mee heeft het brutale bedrag te betalen. Misschien vraagt hij zich even af waarom zijn houtrijke land geen eigen papierindustrie heeft om hem wat tegemoet te komen. In elk geval stapt hij binnen bij Varekamp in de Dominéstraat, de boekhandel die ongeveer het hele land, althans ongeveer het hele overheidsapparaat, van papier voorziet en trekt de negen ‘blad’ uit zijn achterzak (hij heeft geen portemonnee).

Ook een schrijfmachine is twee keer zo duur als in Nederland. Van het bauxiet in Surinames bodem zouden er tienduizenden aluminium schrijfmachientjes 's jaars gefabriceerd kunnen worden en van de talloze gewassen die in Suriname gedijen zouden jaarlijks tienduizenden kilometers schrijfmachinelint kunnen worden geweven. Maar zo ver is het nog niet.“

 

 

 

 927463-e7c923144bae7449094036fc0b096d83.jpg

Hendrik van Teylingen  (6 juni 1938 – 25 december 1998)

Hendrik en Premalata van Teylingen

 

 

 

 

De Amerikaanse schrijfster V. C. Andrews (eig. Cleo Virginia Andrews) werd geboren in Portsmouth op 6 juni 1923. Zie ook mijn blog van 6 juni 2009 en ook mijn blog van 6 juni 2010

 

Uit: Flowers in the Attic

 

„When he came through the front door late on Friday afternoons—every Friday afternoon (he said he couldn't bear to be separated from us for longer than five days)—even if it were raining or snowing, the sun shone when he beamed his broad, happy smile on us.

His booming greeting rang out as soon as he put down his suitcase and briefcase: "Come greet me with kisses if you love me!"

Somewhere near the front door, my brother and I would be hiding, and after he'd called out his greeting, we'd dash out from behind a chair or the sofa to crash into his wide open arms, which seized us up at once and held us close, and he warmed our lips with his kisses. Fridays—they were the best days of all, for they brought Daddy home to us again. In his suit pockets he carried small gifts for us; in his suitcases he stored the larger ones to dole out after he greeted our mother, who would hang back and wait patiently until he had done with us.

And after we had our little gifts from his pockets, Christopher and I would back off to watch Momma drift slowly forward, her lips curved in a welcoming smile that lit up our father's eyes, and he'd take her in his arms, and stare down into her face as if he hadn't seen her for at least a year.

On Fridays, Momma spent half the day in the beauty parlor having her hair shampooed and set and her fingernails polished, and then she'd come home to take a long bath in perfumed-oiled water. I'd perch in her dressing room, and wait to watch her emerge in a filmy negligee.“

 

 

 927463-25ee41503b8ee2622aae18092338e65f.jpg

V. C. Andrews (6 juni 1923 - 19 december 1986)

 

 

 

 

De Engelse dichter en schrijver Sir Henry John Newbolt werd geboren op 6 juni 1862-04.19.1938 in Bilston, Wolverhampton. Zie ook mijn blog van 6 juni 2010

 

 

The Nightjar

 

We loved our nightjar, but she would not stay with us.

We had found her lying as dead, but soft and warm,

Under the apple tree beside the old thatched wall.

Two days we kept her in a basket by the fire,

Fed her, and thought she well might live – till suddenly

I the very moment of most confiding hope

She arised herself all tense, qivered and drooped and died.

Tears sprang into my eyes- why not? The heart of man

Soon sets itself to love a living companion,

The more so if by chance it asks some care of him.

And this one had the kind of loveliness that goes

Far deeper than the optic nerve- full fathom five

To the soul’socean cave, where Wonder and Reason

Tell their alternate dreams of how the world was made.

So wonderful she was-her wings the wings of night

But powdered here and therewith tiny golden clouds

And wave-line markings like sea-ripples on the sand.

O how I wish I might never forget that bird-

Never!

But even now, like all beauty of earth,

She is fading from me into the dusk of Time.

 

 


927463-9730df0c636e0b74032b78c85ab4c2f8.jpg
Henry Newbolt (6 juni 1862 – 19 april 1938)

Ets door William Strang, 1898

Geschreven door Romenu om 18:31 Reageer op dit bericht

Annie Fields, Louis Sébastien Mercier, Pierre Corneille, Eliza Orzeszkowa, Adolf Heyduk, Ignaz Vinzenz Zingerle

De Amerikaanse dichteres en schrijfster Annie Adams Fields werd geboren op 6 juni 1834 in Boston. Zie ook mijn blog van 6 juni 2009 en ook mijn blog van 6 juni 2010

 


Poem

 

Birds were singing in the trees;
Summer was abroad as now,
With her troop of murmuring bees,
And blossoms ‘round her brow,

When, seventy years ago, there came
A little child to view the land,
Who found a torch with lighted flame
Made ready to her hand.

Fearless she held the fiery tongue
Close to her white and tender breast;
When lo! the pain became a song
And prayers for the oppressed.

Mother of a new-born race,
Daughter of a race to be,
Regent through the boundless space
Of sad humanity!

Is there realm to vie with thine,
Whither mortals may aspire
Torch of love, the flame divine,
Hath called thee ever higher.

Who has taught the seer to know
Sorrow that was not her own!
Who has made her face to glow
Glad for another's crown!

But by home fires, when day is done,
Charming young and soothing old,
Dearest laurels you have won,
While hearth-stones have grown cold.

Friend, how calm your sunset days!
Your peaceful eyes are set on heaven,
For peace upon the promise stays,—
Who loves much is forgiven.

 

 

 

 927459-0162f2c545fa208ef8262a616118b1a1.jpg

Annie Fields (6 juni 1834 – 5 januari 1915)

Portret door John Singer Sargent, 1890

 




De Franse schrijver en politicus
Louis Sébastien Mercier werd geboren in Parijs op 6 juni 1740. Zie ook mijn blog van 6 juni 2007 en ook mijn blog van 6 juni 2009 en ook mijn blog van 6 juni 2010

 

Uit: Tableau de Paris (Martinistes)

 

„L'homme a perdu le séjour de sa gloire, et il n'y rentrera que quand il aura su connaître ce centre fécond où gît la vérité, qui est une et immuable. Pour toucher ces hautes vérités, il faut s'adresser mieux qu'à des hommes ; il faut converser avec les esprits. Toutes les sciences qui occupent les académies sont vaines ; et faute de s'être éloigné du principe, tous les observateurs ont erré dans les découvertes humaines. Le moindre habitant du monde idéal en sait plus que Bacon, que Boërhaave, et que tous les prétendus génies dont la terre se glorifie. Certes, le grand être nous a donné cent raisons différentes, qui n'ont aucun rapport entre elles, puisque les martinistes raisonnent paisiblement leurs idées. Ils paraissent avoir la conviction de ce qu'ils affirment. Tranquilles, modérés, ces visionnaires sont les plus doux des hommes, et n'ont point la chaleur ni l'enthousiasme tant reprochés aux autres sectes.

Le livre de leur chef est un galimatias : mais on sait que les mots ne rendent pas toujours toutes les idées que l'on peut avoir ; qu'on peut fort bien s'entendre, sans se faire entendre des autres. Il résulte de cette lecture, que les martinistes adoptent une foule d'idées métaphysiques ; qu'ils sont diamétralement opposés aux matérialistes ; qu'ils sont religieux dans toute la force du terme, et qu'ils tendent à élever l'homme autant que d'autres se sont plût à le rabaisser. Eh ! Qui ne voudrait avec eux pouvoir converser avec les habitants de l'autre monde ? Comme nos jouissances seraient doublées ! Quelle société ! Et que seraient les spectacles de la terre en comparaison !“

 

 

927459-f968d6f897ee54e2ee1d3a7b4ab0d570.jpg
Louis Sébastien Mercier (6 juni 1740 - 25 april 1814)

 

 

 

De Franse dichter en schrijver Pierre Corneille werd geboren in Rouen op 6 juni 1606. Zie ook mijn blog van 6 juni 2007 en ook mijn blog van 6 juni 2008 en ook mijn blog van 6 juni 2009 en ook mijn blog van 6 juni 2010

 

 

Chanson

 

Si je perds bien des maîtresses,
J'en fais encor plus souvent,
Et mes voeux et mes promesses
Ne sont que feintes caresses,
Et mes voeux et mes promesses
Ne sont jamais que du vent.

Quand je vois un beau visage,
Soudain je me fais de feu,
Mais longtemps lui faire hommage,
Ce n'est pas bien mon usage,
Mais longtemps lui faire hommage,
Ce n'est pas bien là mon jeu.

J'entre bien en complaisance
Tant que dure une heure ou deux,
Mais en perdant sa présence
Adieu toute souvenance,
Mais en perdant sa présence
Adieu soudain tous mes feux (...)

 

 

 927459-6196abab6c0741d0776ffc0d32fcb8fc.jpg

Pierre Corneille (6 juni 1606 – 1 oktober 1684)

 

 

 

 

Zie voor onderstaande schrijvers ook mijn blog van 6 juni 2009.

 

De Poolse schrijfster Eliza Orzeszkowa werd geboren op 6 juni 1842 in Hrodna in het gouvernement Grodno (tegenwoordig Belarus).

 

De Tsjechische dichter Adolf Heyduk werd geboren op 6 juni 1836 in Rychmburk.

 

De Zuidtiroolse schrijver en germanist Ignaz Vinzenz Zingerle werd geboren op 6 juni 1825 in Meran.

Geschreven door Romenu om 18:26 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten