Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 19 april 2014

Paaszaterdag (Jacques Schreurs)

 

Bij Stille Zaterdag

 

 1584417-b1bb64a8295b31837b9db201355ccc8f.jpg
Graflegging van Christus door Caravaggio, 1602

 

 

Paaszaterdag 

Nog is de stilte Gods volkomen 
En boven ons, ontbladerd, staat 
Het vruchtbaar hout: de Boom der bomen 
Omhangen met een dageraad. 

De rijp hangt in de meidoornhagen, 
De wachters waken bij het Graf; 
Maar ons geloof zal vruchten dragen, 
Groen lover reeds draagt onze staf. 

De duiven dalen naar de beken, 
Een kleine vrouw verlaat haar huis 
En schouwt den heuvel en het Teken 
En tekent zich met Christus' Kruis. 

Als gij de krekels in de grassen 
Het jong hoort piepen in de schaal, 
Zal u zijn heerlijkheid verrassen ! 
Want maatloos is zijn zegepraal.

 

 

1584417-580c967ba859d80c50ae3bb440b82a9b.jpg
Jacques Schreurs (9 februari 1893 – 31 januari 1966)
Sittard, oude ansichtkaart (Jacques Schreurs werd geboren in Sittard)

 

 

Zie voor de schrijvers van de 19e april ook mijn vorige twee blogs van vandaag.

Geschreven door Romenu om 10:05 1 reactie Reageer op dit bericht

Marjoleine de Vos, Manuel Bandeira, n. c. kaser, Veniamin Kaverin

De Nederlandse dichteres en schrijfster Marjoleine de Vos werd geboren in Oosterbeek op 19 april 1957. Zie ook alle tags voor Marjoleine de Vos op dit blog.

 

Zie de Lente

Barst plots in de sneeuw de helleborus open
trompettert leven en knalt geel forsythia.
Guur waait de lente weg de stille winter
dun hoog licht verdrijft behaaglijk vuur.
Ineens moet alles uit zijn grond of tak
in bermen joelen paardebloemen
de kromme wilg rilt in zijn lichte groen.
Daar staan wij ook, naakt en koud met bloesem
in grijzig haar en willen warm en wild
en dat we houden van die schrille kleuren
van elkaar.

 

De ziel, een kudde schapen

Brave witten, zoet klingelen, lief eten.
Paar zwarten, tuintje leeg vreten
rennen waar geen schaap nog ging.
En die slome die niet merkt dat
brroemmm! de jonge herder op zijn brommer.

Leuke ziel met krullen wol en suffe kop,
veelstemmig omlaag stromend naar zee.
Dan weer verplicht de bergen op.
Valt het onze jongens niet mee
in het doel van hun missie te geloven.

 

 1584412-9f5cb34e2da5afd8028fb95c77d466a1.jpg
Marjoleine de Vos (Oosterbeek, 19 april 1957)

 

 

 

De Braziliaanse dichter, schrijver en vertaler Manuel Carneiro de Souza Bandeira Filho werd geboren op 19 april 1886 in Recife. Zie ook alle tags voor Manuel Bandeira op dit blog.

 

Profundamente

When last night I feel asleep
At the feast of St. John
There was much merriment and noise
Stacatto banging of rockets and lights of Roman candles
Voices songs and laughter
Near the kindled bonfires.

In the middle of the night I awoke

And could no longer hear voices and laughter
Only vagrant balloons
Drifted here and there
Oh, so silently
And from time to time
Only the clatter of the streetcar
Bored through the silence
Like a tunnel.
Where were those who a mere moment ago
Were dancing
Were singing
Were laughing
Near the kindled bonfires?

— They were all asleep
They were all lying down
Sleeping
Oh, so profoundly.

When I was sic years old
I could not see the end of the feast of St. John
Because I fell asleep.

Today I can no longer hear the voices of that time
My grandmother
My grandfather
Totonio Rodrigues
Tomasia
Rosa
Where are they all?

— They are all asleep
They are all lying down
Sleeping
Oh, so profoundly.

 

Vertaald door John Nist enYolanda Leite

 

 

 1584412-520ab4e9c48735af6e4c8cee2d00f44f.jpg
Manuel Bandeira (19 april 1886 – 13 oktober 1968)
Portret door Frederico Maron, 1931

 

 

De Zuidtiroolse dichter norbert c. kaser werd geboren op 19 april 1947 in Brixen. Zie ook alle tags voor norbert c. kaser op dit blog.

 

der hahn

wenn der hahn sich erhebt
an jedem morgen
seinen kamm neu stellt
rot voller blut und fleisch
da werfe ich ihm steine nach
an jedem morgen
dem hahn in
seine federn

wenn der hahn sich erhebt
an jedem abend
seinen kamm noch stellt
wo er doch schlafen soll
da werfe ich ihm sand ins lid
an jedem abend
dem hahn daß
er schlafe

 

 

ich bin so voll erregung

ich bin so voll erregung
daß ich zu zerspringen
angst habe
wie ein wasserglas

& auszulaufen zu
versickern in den klaffenden
spalten des bodens
der frisch
gescheuert ist
mit sand & asche

& wieder ergreift erregung
mich
daß etwas geschieht
zwischen eulen
& spritzendem lack
daß mir die schuhe
zerfallen
in rinder

 

 1584412-1a2052b2c7cfafdcecd0027738a0a5a7.jpg
n. c. kaser (19 april 1947 – 21 augustus 1978)




De Russische schrijver Veniamin Kaverin werd geboren op 19 april 1902 in Pskov. Zie ook alle tags voor Veniamin Kaverin op dit blog.

Uit: Two captains (Vertaald door Bernard Isaacs)

“The watchman ran heavily and once he even stopped to take breath. But the one who was running ahead seemed to find the going still harder, for he suddenly stopped and crouched down by the handrail. The watchman ran up to him, shouting, then suddenly reeled back, as if he had been struck from below. He hung on the handrail, slowly slipping down, while the murderer was already disappearing behind the rampart.
I don't know why, but that night no one was guarding the pontoon bridge. The sentry-box stood empty, and except for the watchman, who was lying on his side with his arms stretched forward, there was not a soul in sight. A large undressed hide lay beside him, and when, shaking with terror, I went up to him, he started to yawn slowly. Years afterwards I learned that many people yawn just before they die. Then he heaved a deep sigh, as though with relief, and grew still.
Not knowing what to do, I bent over him, then ran to the sentry-box- that was when I saw it was empty-and back again to the watchman. I couldn't even shout, not only because I was a mute at the time, but from sheer terror. Now voices could be heard from the bank, and I rushed back to the place where I had been fishing for crabs. Never again in my life did I run so fast; my heart hammered wildly and I could scarcely breathe. I had no time to cover up the crabs with grass and I lost half of them by the time I got home. But who cared about crabs then! With a thumping heart I opened the door noiselessly. In the single room of our home it was dark, all were fast asleep and no one had seen me go and come. In a moment I was lying in my old place beside my father, but I could not fall asleep for a long time. Before my eyes was the moonlit bridge and on it the two long running shadows.”

 

 1584412-1296197b0828d77a3fa7e1aab54c185f.jpg
Veniamin Kaverin (19 april 1902 – 4 mei 1989)
Pskov

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 19e april ook mijn vorige blog van vandaag.

Geschreven door Romenu om 09:53 Reageer op dit bericht

Pierre-Jean de Béranger, Louis Amédée Achard, Stefan Schütz, Gudrun Reinboth, Werner Rohner

De Franse dichter en schrijver van liedteksten Pierre-Jean de Béranger werd geboren op 19 april 1780 in Parijs. Zie ook alle tags voor Pierre-Jean de Béranger op dit blog.

 

Bon vin et fillette

L'amour, l'amitié, le vin,
Vont égayer ce festin ;
Nargue de toute étiquette !
Turlurette, turlurette,
Bon vin et fillette !

L'amour nous fait la leçon ;
Partout, ce dieu sans façon,
Prend la nappe pour serviette.
Turlurette, turlurette,
Bon vin et fillette !

Que dans l'or mangent les grands,
Il ne faut à deux amants
Qu'un seul verre, qu'une assiette.
Turlurette, turlurette,
Bon vin et fillette !

Sur un trône est-on heureux ?
On ne peut s'y placer deux ;
Mais vive table et couchette !
Turlurette, turlurette,
Bon vin et fillette !

Si pauvreté qui nous suit
A des trous à son habit,
De fleurs ornons sa toilette.
Turlurette, turlurette,
Bon vin et fillette !

Mais que dis-je ? Ah ! dans ce cas,
Mettons plutôt habit bas :
Lise en paraîtra mieux faite,
Turlurette, turlurette,
Bon vin et fillette !

 

 1584407-8b4c21c847d07a31f24707dd9a20015c.jpg
Pierre-Jean de Béranger (19 april 1780 – 16 juli 1857)
Borstbeeld door David d'Angers, 1829

 

 

De Franse schrijver Louis Amédée Achard werd geboren op 19 april 1814 in Marseille Zie ook alle tags voor Louis Amédée Achard op dit blog.

Uit: Belle-Rose

« Parmi ces enfants qui venaient là de tous les coins du faubourg, il y en avait trois qui appartenaient à Guillaume Grinedal, le maître du logis : Jacques, Claudine et Pierre.
Guillaume Grinedal, ou le père Guillaume, comme on l'appelait familièrement, était bien le meilleur fauconnier qu'il y eût dans tout l'Artois ; mais depuis longtemps déjà il n'avait guère eu l'occasion d'exercer son savoir. Durant la régence de la reine Anne d'Autriche, le seigneur d'Assonville, son maître, ruiné par les guerres, avait été contraint de vendre ses terres ; mais, avant de quitter le pays, voulant récompenser la fidélité de son vieux serviteur, il lui avait fait présent de la maisonnette et du jardin. Le vieux Grinedal, se refusant à servir de nouveaux maîtres, s'était retiré dans cette habitation, où il vivait du produit de quelques travaux et de ses épargnes. Devenu veuf, le père Guillaume ne pensait plus qu'à ses enfants, qu'il élevait aussi bien que ses moyens le lui permettaient et le plus honnêtement du monde.
Tant qu'ils furent petits, les enfants vécurent aussi libres que des papillons, se roulant sur l'herbe en été, patinant sur la glace en hiver, et courant tête nue au soleil, par la pluie ou par le vent. Puis arriva le temps des études, qui consistaient à lire dans un grand livre sur les genoux du bonhomme Grinedal, et à écrire sur une ardoise, ce qui n'empêchait pas qu'on trouvât encore le loisir de ramasser les fraises dans les bois et les écrevisses dans les ruisseaux.
Jacques, l'aîné de la famille, était, à dix-sept ou dix-huit ans, un grand garçon qui paraissait en avoir plus de vingt. »

 

 1584407-f56a338f2736367dc65c834ba2be3cfb.jpg
Louis Amédée Achard (19 april 1814 – 24 maart 1875)
Cover

 

 

De Duitse schrijver Stefan Schütz werd geboren op 19 april 1944 in Memel. Zie ook alle tags voor Stefan Schütz op dit blog.

Uit:Staschs Effekt

“Ich bin kein guter Europäer, auch kein guter Deutscher, ich bin das Wrack eines Menschen von unbeflaggter Nationalität, der hier gestrandet ist. Nehmen wir es mal so, ich bin ein alter Dickhäuter, der seinen Rüssel hebt und noch ein wenig trompetet, bevor er sich abseits des Menschenzoos in die Büsche schlägt und zum Sterben niederlegt. Ich habe annähernd fünf Dutzend Jahre auf dem Buckel, eine überaus angemessene Elefantenlebenszeit. Gewiß, davon führte drei Dutzend Stasch die Feder, aber die restlichen tragen allein meine Handschrift.“

 

 1584407-8516839c60fc23f831755affb138f9f0.jpg
Stefan Schütz (Memel 19 april 1944)

 

 

De Duitse schrijfster en dichteres Gudrun Reinboth werd geboren op 19 april 1943 in Berlijn. Zie ook alle tags voor Gudrun Reinboth op dit blog.

Uit: Drachensommer

„In diesem Frühjahr waren besonders viele Drachen ausgeschlüpft. Vielleicht lag das am warmen Wetter. Schon im März be kamen wir Krach mit Mama, weil wir mit Söckchen und kurzen Ärmeln in den Garten wollten. Vielleicht lag es auch am Mond, der seit Wochen von einem regenbogenfarbenen Ring umgeben war. Mia und ich merkten es zuerst.
»Annika, schau doch mal!«, flüsterte meine kleine Schwester.
Sie machte ein Gesicht, als hätte sie die Weihnachts geschenke fürs nächste Jahr entdeckt und zeigte mir ihren hellblauen Gummistiefel. Der war am Rand rings herum ausge franst, und wo Mias große Zehe hingehörte, hatte der Stie fel ein Loch.
»Psst!«, machte ich und lief in Hausschuhen in den Garten.
Meine Stiefel fand ich unter den Fliederbüschen, und Mias zweiter lag im Goldfischteich, und alle hatten deut liche Knabberspuren.
Und weil angeknabberte Gummistiefel Mama und Papa immer zu peinlichen Fragen anregen, mussten wir ganz heimlich unsere Stiefel in der Spielzeugtruhe verschwinden lassen und unsere abgeschabten Winterschuhe anziehen, denn für Sanda len war das Gras zu nass.“

 

 1584407-17cd0b929359067be18c811cc8527e4c.jpg
Gudrun Reinboth (Berlijn, 19 april 1943)

 

 

Onafhankelijk van geboortedata:

De Zwitserse schrijver Werner Rohner werd in 1975 geboren in Zürich. Zie ook alle tags voor Werner Rohner op dit blog.

Uit: Lektionen im Größenwahn

„Gott spielen
Wichtig ist, alles, was man nicht selbst geschrieben hat, scheiße zu finden. Das ist nicht immer einfach, vor allem in jungen Jahren schart man gern ein paar Götter um sich; doch wozu Götter, wenn man das Leben hat. Aber auch heute noch, wenn es sich nicht vermeiden lässt und ich ein Buch lese (dazu später mehr), trifft es mich manchmal wie – trifft es mich, so verdammt gut ist es. Doch das geht vorbei, da muss man durch, bis man auch in diesem Buch etwas entdeckt, das scheiße ist. Kann man trotz noch so unfairer Lesarten nichts finden, bleibt es trotz anhaltender Voreingenommenheit immer noch perfekt, in sich geschlossen wahr, muss man ihm genau diese Perfektion zum Vorwurf machen: Dann ist es einfach zu perfekt! Natürlich wird das eigene Schreiben davon meist nicht besser. Oft erkennt man darin gar die eigenen Ansätze wieder, nur ausgereifter, weiter gedacht, bis ins letzte Detail ausgearbeitet. Es gilt dann herauszufinden, warum das Eigene doch anders ist, wie es noch mehr anders werden könnte, und weshalb man doch der Beste ist; oder sagen wir: das Potenzial dazu hat.
Einmal, auf einer nicht ganz legalen Substanz, habe ich sogar geglaubt, ich sei Jesus. Ich fand das sehr romantisch, und vielleicht ginge es der Welt besser, wenn mehr Menschen glauben würden, sie seien Jesus“.

 

 1584407-b5a826265cef79c854dc7ef48e505c50.jpg
Werner Rohner (Zürich, 1975)

Geschreven door Romenu om 09:42 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten