De Nederlandse kunstschilder, beeldhouwer, dichter, schrijver, violist, acteur, journalist, film-, televisie- en theatermaker Armando werd geboren op 18 september 1929 in Amsterdam. Zie ook mijn blog van 18 september 2006.en ook mijn blog van 18 september 2009 en ook mijn blog van 18 september 2010.

 

 

Voorzichtig

 

Ze liepen voorzichtig,
en lieten het landschap binnenkomen,
ze merkten dat hun tred bewonderd werd.
Heel voorzichtig gingen ze door de deuren,
langs het lusteloze strand, bezichtigden de bomen,
ze dachten dat de struiken ontvlambaar waren
en de hemel onder handbereik.
Zie, ze houden zich voorzichtig vast.

 

 

 

 

Der Horizont, 2010

 

 

 

Vierkant

 

vierkant.
in rijen.

nummers vierkant.
volgorde.

hees vierkant.
getallen angst.

nummers tucht.
dood vierkant.
orde.

 

 

 

 

Armando (Amsterdam, 18 september 1929)

 

 

 

 

De Nederlandse schrijver en letterkundige Ton Anbeek werd geboren in Ede op 18 september 1944. Zie ook mijn blog van 18 september 2008 en ook mijn blog van 18 september 2009 en ook mijn blog van 18 september 2010.

 

Uit: Alweer een linkse schrijver minder?

 

„De Berlijnse muur afgebroken, de Oosteuropese despoten ten val gebracht, een Chinese studentenopstand neergeslagen: alsof dat nog niet genoeg klappen in het onmenselijke gezicht van het communisme waren, dreigen we nu ook nog eens onze zo langzamerhand laatste linkse schrijver te verliezen.

Wat is het geval? Wie aan belangrijke Nederlandse progressieve auteurs denkt, komt in de eerste plaats op de naam ‘Louis Paul Boon’, onze ‘tedere anarchist’ (zoals hij door Hubert Lampo werd gedoopt). Recent onderzoek betwist dat handzame etiket. Zo schrijft Van Holsteyn (Maatstaf, augustus-september 1989) dat Boons visie in feite met geen enkele bestaande definitie van het anarchisme valt te verenigen. Er is eigenlijk in het werk van deze grote Vlaming vrijwel niets te vinden dat wijst op een rotsvast vertrouwen in een betere maatschappij. In zijn eerste roman De voorstad groeit staat de volgende karakteristieke uitspraak: ‘Het leven is een wiel, het draait en ge ziet altijd iets nieuws en ge ziet altijd hetzelfde.’ Wie dat gelooft, heeft weinig fiducie in welke verbetering dan ook. Niet voor niets eindigt de roman met het zinnetje: ‘En...ach, enzovoort, enzovoort.’ Het is waar, Boon geeft in zijn boeken vele voorbeelden van maatschappelijke misstanden, maar daaruit valt nauwelijks de conclusie te trekken dat we dus iets daartegen moeten doen (zoals Jan Jacob Cremer beoogde met zijn Fabriekskinderen en Heijermans met Op hoop van zegen). De strekking van de romans is eerder dat de mensen altijd op eigen voordeel uit zijn, dat er dus altijd slachtoffers zullen blijven, en dat ‘elke maatschappij met mensen moet mislukken’. Voorwaar een weinig verheffende boodschap voor maatschappijverbeteraars! Elk uitzicht op een betere, rechtvaardiger samenleving ontbreekt in Boons werk, en dat maakt het etiket ‘progressief’, ‘links’, et cetera voor die auteur toch wel uiterst aanvechtbaar.“

 

 

 

Ton Anbeek (18 september 1944)

 

 

 

 

De Nederlandse dichter, schrijver, journalist en literair criticus Michaël Zeeman werd geboren op Marken op 12 september 1958. Zie ook mijn blog van 18 september 2008. Michaël Zeeman is op 27 juli van dit jaar overleden. Zie ook mijn blog van 28 juli 2009. en ook mijn blog van 18 september 2009 en ook mijn blog van 18 september 2010.

 

 

Halverwege, de liefde

 

Nooit is het goed,

nooit is het zo goed,

nooit is het goed zo,

nee, nooit is het goed.

 

Zoals een doffer loopt,

koerend over het binnenplein,

roekeloos over de rand van de goot,

kop omlaag, staart omhoog -

 

Of zoals een woerd kruist

door het veld of het riet,

blindelings oversteekt,

voor geen jager of wagen wijkt -

 

Zo gaat het nooit en zo gaat het niet,

zo ging het ooit, maar ooit ging het mis,

met hen en met ons, zo moest het wel gaan,

behalve met jou en met mij.

 

 

 

Halverwege, de liefde

 

Zoals een boekenplank doorbuigt,

maar niet breekt, zoals de slaap wel komt,

maar de stem in de nacht niet zwijgt,

 

eerder wankelt de stapel, eerder

valt de stroom uit en wordt weer hersteld,

opdat van uur tot uur het nieuws vernieuwt,

 

zelfs al bouwt men een schoorsteen

van catalogi precies in het midden,

laat de radio dag en nacht aanstaan,

 

buigt men mee, hoort men aan:

men is die men was, men eet wat men at,

men ligt waar men lag en vindt wat men vond,

 

en herinnert zich allen en alles en telkens,

- zeshonderdveertig, tweehonderdeenendertig,

honderd, eenennegentig en duizenddrie, duizenddrie -

 

men is keer op keer die ene, nooit te kennen,

nooit te torsen, nooit te verstaan, bemint

zwijgzaam en buigzaam, jetsam and flotsam.

 

 

 

Michaël Zeeman (18 september 1958 - 27 juli 2009)

 

 

 

 

De Oostenrijkse dichteres en schrijfster Doris Mühringer werd geboren op 18 september 1920 in Graz. Zie ook mijn blog van 18 september 2010.

 

 

Liebesgedicht

So Lippe an Lippe,
so Haut an Haut,
so verschränkt ineinander,
so entfernt von einander.

Daß wir einander so nahe würden:
einatmend ich dich,
einatmend du mich,
so dran verstürben!

 

 

 

Transformation(en)

Es verschieben die Grenzen sich
es verschwinden die Angesichter
es verirrt sich die Zeit

da stehen und dastehn und schauen
und wissen es war
und wird nimmermehr sein

 

 

 

Doris Mühringer (18 september 1920 - 26 mei 2009)

Graz

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Stephan Sarek werd geboren op 18 september 1957 in Berlijn.  Zie ook mijn blog van 18 september 2010.

 

 

Die Rache der Kuh

 

Vom Stress des Alltages befreit,

flüchtet der Städter in die Urlaubszeit.

In Scharen zieht es ihn hinaus aufs Land,

wo der Bauer wie jeher mit schwieliger Hand,

für dich und mich und wenig Geld,

die Felder bestellt.

 

Doch greift er dann zu Mist und Gülle,

legt sich ein Schatten über die Idylle.

Roch es früher noch würzig nach Rinderkot,

so riecht es heute nur noch nach Tod.

Denn mit dem Salat, knackig und frisch,

sitzt auch der Sensenmann an unserem Tisch.

 

Die Verursacher derweil ficht das nicht,

zu oft waren sie selber schon Gericht,

als Steak und Hamburger geschändet,

haben sie jetzt das Blatt gewendet.

Und wiederkäuen weiter in seliger Ruh -

EHEC ist die Rache der Kuh.  

 

 

 

Zeitgemäßes

Wenn´s im November die Studenten, 
geschlossen auf den Campus zieht,              
und man sich fragt, warum man Enten, 
die sonst beim Gartenbauamt pennten, 
noch nach wie vor an Teichen sieht, 
dann nennt man das, man ahnt die Strophe, 
wahrscheinlich Klimakatastrophe.

 

 

 

Stephan Sarek (Berlijn, 18 september 1957)
Boekomslag



Zie voor nog meer schrijvers van de 18^e september ook mijn vorige blog van vandaag en eveneens mijn eerste blog van vandaag.

De IJslandse dichter en schrijver Einar Már Gudmundsson werd op 18 september 1954 geboren in Reykjavík. Zie ook mijn blog van 18 september 2010.

 

 

Homer, Singer of Tales

 

One rainy afternoon,

on a ship from a much-travelled dream,

Homer the singer of tales arrived in Reykjavík.

He walked from the quayside

and took a cab that drove him

along rain-grey streets

where sorry houses passed by.

At the crossroads Homer the singer of tales turned

to the driver and said:

'How can it be imagined

that here in this rain-grey

monotony lives a nation of storytellers?'

'That's exactly why,' answered the cab diver,

'you never want to hear

a good tale as much as when the drops

beat on the windows.'

 

When the drops beat on the windows

and the fog gliding into the bay

covers mountain and ocean alike,

nothing worth the telling

except the slush on the streets,

no enchanting song,

no singing sun,

only footprints that vanish

like rain into the ocean,

into the void and the wind

that sings and blows...

Cloaked in grey

time passes along the streets,

the odd bird hovers

dreamlessly above the town,

the clouds' veils of rain

tighten around the throat

and the dark of night pours

like a net over the world.

A man sails a boat out into the ocean,

there is a singing wave,

there is a sleeping house,

a sail wrung in a dream,

the world ripples

across a black sea

and the lights pass

like flames along the streets.

 

 

Vertaald door Bernard Scudder

 

 

Einar Már Gudmundsson (Reykjavík, 18 september 1954)

 

 

 

 

De Duitse schrijver Jens Rehn werd als Otto Jens Luther op 18 september 1918 in Flensburg geboren.  Zie ook mijn blog van 18 september 2010.

Uit: Nichts in Sicht

 

“Der Andere war mit einem Ruck aufgewacht und sah ohne Verstand um sich. Sein Gesicht schlief noch so lange, bis er begriffen hatte, wo er eigentlich war.
»Gib mir mal Feuer«, sagte der Einarmige. »Ich bekomme das verdammte Streichholz nicht an.«
»Wieviel Zigaretten haben wir eigentlich noch?«
Sie zählten. Sie hatten noch 64 Zigaretten. Dazu gut eine halbe Flasche Whisky. Dann noch ein paar Riegel Schocacola und etliche Kaugummis. Das war alles. Mehr hatten sie in dem Schlauchboot nicht vorgefunden.
Der Andere gab ihm Feuer und rauchte dann auch selbst. Der Rauch tat gut. Er atmete tief durch und wurde leicht schwindelig.
Der Himmel war langsam grün geworden. Über der Kimm lagen schwache Cumuli.
Sie tranken ihre Whisky-Abendration. Die Flüssigkeit schien gar nicht bis in den Magen zu kommen, so, als würde sie bereits von der vertrockneten Zunge aufgesaugt.
Der Armstumpf stand wieder waagerecht vom Körper ab. Der Andere wollte sagen, daß er doch endlich den Arm anlegen solle, die unnatürliche Stellung irritierte ihn. Lieber nicht, dachte er, die Menschen sind schwierig, wenn sie etwas haben. So sagte er nur:
»Was macht dein Arm?«

 

 

 

Jens Rehn (18 september 1918 - 3 januari 1983)

 

 

 

 

De Amerikaanse schrijver William March, pseudoniem van William Edward Campbell werd geboren op 18 september 1893 in Mobile, Alabama. Zie ook mijn blog van 18 september 2010.

 

Uit: The Bad Seed

 

„At this point Miss Burgess Fern, the middle sister, the practical one who handled the business affairs of the school, said, It was so much easier in those days, with a houseful of servants and everybody helpful and anxious to please. Mother and some of the servants would drive down to Benedict a few days in advance of the picnic, sometimes as early as the first of June, when the season was officially open, although the established residents of the coast didn't consider the season really in swing until the day of our picnic."

"Benedict is such a beautiful spot," said Miss Claudia Fern. "Little Lost River bounds our property on the Gulf side, and flows into the bay there." Miss Claudia taught art in the school, and automatically she added, "The landscape at that point reminds one so much of those charming river scenes by Bombois." Then, feeling that some of her pupils might not know who Bombois was, she went on. "For the sake of some of the younger groups, Bombois is a modern French primitive. Oh, he is so cunning in his artlessness! So right in his composition, and in the handling of green! You'll learn much about Bombois later on."

It was from the Fern town house, the school itself, that the picnickers were to begin their long day of pleasure; and the parents of each pupil had been asked to have their particular child on the school lawn not later than eight o'clock, when the chartered busses were scheduled to leave. Thus it was that Mrs. Christine Penmark, who disliked being late or keeping others waiting, set her clock for six, which, she felt, would allow time for her ordinary tasks of the morning and for the remembrance of those last-minute, hurried things which are so easily overlooked.“

 

 

 

William March (18 september 1893 – 15 mei 1954)

 

 

 

 

De Duitse schrijfster Jayne-Ann Igel werd als Bernd Igel op 18 september 1954 in Dresden geboren. Zie ook mijn blog van 18 september 2010.

 

Uit: Baumschulen-Einmaleins

 

„Zeitig genug in die Baumschule gegangen, den Baumschulenweg, in die Schule der Tollkirsche zuerst, dann bot sich das weit ausladende Geäst eines Apfelbaums an, auf unserem Grundstück, das nah genug an Schulen ganz anderer Art grenzte, der Haft-, der Landesnervenheilanstalt, an der von letzterer betriebenen Gärtnerei mit den Winterapfelsorten (da lagen die Nerven blank).
Also zeitig genug in die Baumschule gegangen, umhegt und ein zartes Astwerk entwickelt, Triebe, von denen manche arg beschnitten, andere ins uferlose geschossen, wie die der Weiden in der Siedlung jenseits unserer Einfriedung, deren Zweige ins Bachwasser wiesen ...
Und dann die erste öffentliche Ziehanstalt, die ich wachen Auges passierte, an der Einmündung der Straße des 18. Oktober in die Phillip-Rosenthal-Straße in L. gelegen, die Baumschule hatte die Geländespitze zwischen den beiden Straßen inne – diese erste Baumschule war noch ohne Alphabet, wenn man von der großen Tafel über der Pforte an der Spitze des Grundstücks absah.
Der Inhaber dieser Schule privat, auf der umzäunten Fläche Nadelgehölze, kniehoch, die über die Jahre, da ich das Areal alltäglich tangierte, auch nicht an Höhe zu gewinnen schienen, wiewohl ich selbst ein zögerliches Wachstum zu verzeichnen hatte. Auf dem Gelände war ein zierliches Holzhaus errichtet worden, quadratisch und mit Fenstern zu jeder Seite – ein Haus, in dem ich hätte wohnen mögen; nie habe ich dort jemand ein oder ausgehen sehen, so oft ich auch durch den Maschendraht hindurch das Ganze beobachtete.“

 

 

 

Jayne-Ann Igel (Leipzig, 18 september 1954)

Boekomslag

 

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Justinus Andreas Christian Kerner werd geboren op 18 september 1786 in Ludwigsburg. Zie ook mijn blog van 18 september 2010.

 

 

Stirb, Lieb' und Freud'

 

Zu Augsburg steht ein hohes Haus,

Nah bei dem alten Dom,

Da tritt am hellen Morgen aus

Ein Mägdelein gar fromm;

Gesang erschallt,

Zum Dome wallt

Die liebe Gestalt.

 

Dort vor Marias heilig' Bild

Sie betend niederkniet,

Der Himmel hat ihr Herz erfüllt,

Und alle Weltlust flieht:

,,O Jungfrau rein!

Laß mich allein

Dein eigen sein!''

 

Alsbald der Glocke dumpfer Klang

Die Betenden erweckt,

Das Mägdlein wallt die Hall' entlang,

Es weiß nicht, was es trägt;

Am Haupte ganz

Von Himmelsglanz

Einen Lilienkranz.

 

Mit Staunen schauen all' die Leut'

Dies Kränzlein licht im Haar,

Das Mägdlein aber wallt nicht weit,

Tritt vor den Hochaltar:

,,Zur Nonne weiht

Mich arme Maid!

Stirb, Lieb' und Freud'!''

 

Gott, gib, daß dieses Mägdelein

Ihr Kränzlein friedlich trag',

Es ist die Herzallerliebste mein,

Bleibt's bis zum jüngsten Tag.

Sie weiß es nicht,

Mein Herz zerbricht,

Stirb, Lieb' und Licht!

 

 

 

Justinus Kerner (18 september 1786 - 21 februari 1862)

Portret (met mondharp) door Ottavio d'Albuzzi, 1852

De Britse lexicograaf, dichter, essayist en criticus Samuel Johnson werd geboren in Lichfield op 18 september 1709. Zie ook mijn blog van 18 september 2008 en ook mijn blog van 18 september 2009 en ook mijn blog van 18 september 2010.

 

 

A Short Song of Congratulation

 

LONG-EXPECTED one and twenty

Ling'ring year at last has flown,

Pomp and pleasure, pride and plenty

Great Sir John, are all your own.

 

Loosen'd from the minor's tether,

Free to mortgage or to sell,

Wild as wind, and light as feather

Bid the slaves of thrift farewell.

 

Call the Bettys, Kates, and Jenneys

Ev'ry name that laughs at care,

Lavish of your Grandsire's guineas,

Show the spirit of an heir.

 

All that prey on vice and folly

Joy to see their quarry fly,

Here the gamester light and jolly

There the lender grave and sly.

 

Wealth, Sir John, was made to wander,

Let it wander as it will;

See the jocky, see the pander,

Bid them come, and take their fill.

 

When the bonny blade carouses,

Pockets full, and spirits high,

What are acres? What are houses?

Only dirt, or wet or dry.

 
If the Guardian or the Mother

Tell the woes of willful waste,

Scorn their counsel and their pother,

You can hang or drown at last.

 

 

 

Samuel Johnson (18 september 1709 – 13 december 1784)

Portret door Joshua Reynolds

 

 

 

 

De Vlaamse dichter, toneelschrijver en essayist Omer Karel De Laey werd geboren in Hooglede op 18 september 1876. Zie ook mijn blog van 18 september 2006 en ook mijn blog van 18 september 2008 en ook mijn blog van 18 september 2009 en ook mijn blog van 18 september 2010.

 

 

Hitte

't Staat in 't uutgestrekte Bloite,
's zomers, reuzeldikte, van
gers en groene, verder zelve, of
dat ne minsche kiken kan.

Diepe, in 't diepste van de ruumte,
hangt de julizonne en bit
ip de weideground, dat hi er,
zuuveruut van opensplit.

Noirderwaarts, in 't blouwe van den
hemel, is 't verhitte zand
van de dunen, bezig met te
weemlen lik entwa da' brandt.

Tusschen koeien, die daa' luuzig,
liggen op de nakte ground,
floddert er 'n grouwe bende,
dounkergrouwe spreeuwen round.

En ik zitte, lik versmoird, in
die geruste zee van groen,
bachten 'n geborsten wuulge
- voi de koelte - niets te doen.

 

 

 

Omer Karel De Laey (18 september 1876 - 16 december 1909)

 

 

 

 

De Nederlandse schrijver Jan Mens werd geboren in Amsterdam op 18 september 1897. Zie ook mijn blog van 18 september 2008 en ook mijn blog van 18 september 2009 en ook mijn blog van 18 september 2010.

 

Uit: Godt alleen d'eere

 

“Dat zijn soldaten die daar schreeuwen, valt haar plotseling helder in, ze zijn gekomen om de orde te bewaren.
Orde? Welke orde? denkt ze gejaagd en ze voelt zich giftig worden.
De orde, die het arme volk naar de duivel voert…
Eensklaps hoort ze een fluitend gesuis, dicht langs haar hoofd. Ze richt zich op, ze weet niet waarom ze het doet. '
Niet schieten!' roept ze, 'Jezus Christus, niet schieten!!'.
Plotseling lijkt het, alsof een vurige adder in haar borst bijt. Een hete pijn slaat door haar heen, de armen vallen neer, haar lichaam zakt naar de grond. 'Godt alleen de ere,' prevelt ze.”

 

 

Jan Mens (18 september 1897 – 31 oktober 1967)

De Spaanse dichter Tomás de Iriarte (of Yriarte) y Oropesa werd geboren op 18 september 1750 in La Orotava (nu Puerto de la Cruz), Tenerife. Zie ook mijn blog van 18 september 2010.

 

 

THE BEAR AND THE MONKEY

 

A BEAR, with whom a Piedmontese

 Joined company, to earn their bread,

Essayed on half his legs to please

 The public, where his master led.

 

With looks that boldly claimed applause.

 He asked the Ape, "Sir, what think you?"

The Ape was skilled in dancing-laws

 And answered, "It will never do!"

 

"You judge the matter wrong, my friend,"

 Bruin rejoined, "You are not civil!

Were these legs given for you to mend

 The ease and grace with which they swivel?"

 

It chanced a pig was standing by:

 "Bravo! astonishing! encore!"

Exclaimed the critic of the sty,

 "Such dancing we shall see no more!"

 

Poor Bruin, when he heard the sentence.

 Began an inward calculation;

Then, with a face that spoke repentance.

 Expressed aloud his meditation:—

 

"When the sly Monkey called me dunce,

 I entertained some slight misgiving;

But, Pig, thy praise has proved at once

 That dancing will not earn my living!"

 

Let every candidate for fame

 Rely upon this wholesome rule:—

Your work is bad, if wise men blame.

 But worse, if lauded by a fool.

 

 

 
Vertaald door T. Roscoe

 

 

Tomás de Iriarte (18 september 1750 - 17 september 1791)

Portret door Joaquin Inza

 

 

 

 

De Portugese schrijfster en schilderes Judite Maria de Carvalho werd geboren op 18 september 1921 in Lissabon. Zie ook mijn blog van 18 september 2010.

 

Uit: Paysage sans bateaux

 

«Elle s’assit devant une grande toile très sombre, représentant des fleurs, essayant de voir de droite à gauche, à cause du jour venu de la fenêtre, qui absorbait presque entièrement les couleurs. De face, on ne voyait guère qu’une tache sanglante au milieu d’une surface foncée, luisante et craquelée, mais cependant imposante. Une pièce de musée. Vieille. Non, pas vieille, ancienne.»

 

 

 

Judite Maria de Carvalho (18 september 1921 –  18 januari 1998)