Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 11 april 2015

Leonard Nolens, Mark Strand, Silvia Avallone, Walid Soliman, Attila József, Rolf Schilling, Sándor Márai

De Belgische dichter en schrijver Leonard Nolens werd geboren in Bree op 11 april 1947. Zie ook alle tags voor Leonard Nolens op dit blog.

 

Burgerlijk bestaansminimum

Het is vandaag geen waarheid die ik zoek,
Geen Nazareense visser die mijn dood afpakt,
Geen Weense dokter die mijn penis spreekles geeft,
Geen Trierse filosoof die op de bank mijn volmacht heeft.

Vandaag is het geen goedheid die ik zoek,
Geen Gandhi, kaal en mager, woord tot op het been,
En geen Thérèse de Lisieux. (Wat zei dat kleintje weer?
Hard moet ik U voelen, anders is er chaos,
Hard en doodvermoeiend, anders ben ik niet gerust.’)

Geen goedheid, nee, verdomd, ik weet wat goedheid is.
Goedheid is een stinkend bed, een meisjesstem
Van zestig jaar, een fluimend propje vlees
In kussens van formol, een bibberende muizepoot
Waar ik van at, en die mij niet bekomt.

Vandaag is het geen schoonheid die ik zoek.
Schoonheid spreekt vanzelf als ik mijn handen opendoe
In het ivoor van mijn lievelingsakkoord, zeven vingers,
A, kleine terts, uit de nocturnes van Chopin,
Die teringlijder aan zijn Pleyel in Nohant.

Nee, het ware en het goede en het schone zijn vandaag
Een broodwinning voor ingenieurs, therapeuten en artiesten.
Maar ik, ik ben een dichter.
En op mijn nederige stoel, met mijn ambachtelijke trots
Zoek ik een degelijke, propere en zwierige manier
Om hier, vandaag, in deze tijd, alsnog te overleven.

 

 

Beginnen

2
Om twintig voor negen verliet ik geruisloos het lichaam
Van moeder en keek ik ons aan.

Ik zag ons daar allemaal liggen en staan
In mijn eerste verblinding.

Ik hoorde ons allemaal aan als de stem
Van een schaar en ik voelde mijn aanvang
Verknipt.

Mijn bloedende navel bestreek het schreeuwende centrum
Van de wereld in deze kamer.

Ik kan uit mijn kamer van jullie niet weg.

 

 1749673-a50d4cd4916cec1cb73ab74cf827dea5.jpg
Leonard Nolens (Bree, 11 april 1947)

 

 

De Amerikaanse dichter en schrijver Mark Strand werd geboren op 11 april 1934 in Summerside, Prince Edward Island, Canada. Zie ook alle tags voor Mark Strand op dit blog.

 

The Garden

It shines in the garden,
in the white foliage of the chestnut tree,
in the brim of my father's hat
as he walks on the gravel.

In the garden suspended in time
my mother sits in a redwood chair:
light fills the sky,
the folds of her dress,
the roses tangled beside her.

And when my father bends
to whisper in her ear,
when they rise to leave
and the swallows dart
and the moon and stars
have drifted off together, it shines.

Even as you lean over this page,
late and alone, it shines: even now
in the moment before it disappears.

 

 

The Midnight Club

The gifted have told us for years that they want to be loved
For what they are, that they, in whatever fullness is theirs,
Are perishable in twilight, just like us. So they work all night
In rooms that are cold and webbed with the moon's light;
Sometimes, during the day, they lean on their cars,
And stare into the blistering valley, glassy and golden,
But mainly they sit, hunched in the dark, feet on the floor,
Hands on the table, shirts with a bloodstain over the heart.

 

 1749673-71cd229be80f17643a1fbb9c4d549a9f.jpg
Mark Strand (11 april 1934 – 29 november 2014)

 

 

De Italiaanse schrijfster Silvia Avallone werd geboren in Biella op 11 april 1984. Zie ook alle tags voor Silvia Avallone op dit blog.

Uit: Staal (Vertaald door Manon Smits)

“‘Het strand lag vol zeewier. En omgevallen boomstammen, en gestrande bootjes waarvan de romp helemaal onder de pluisjes zat. De vissers kwamen hier hun wrakken dumpen om geen afvalheffing te hoeven betalen.
Het was heerlijk om tot je kuiten in dat zachte deeg van zeewier weg te zakken, de lege schelpen te voelen die als tanden omhoogstaken en in hun voeten prikten. Miljoenen harige, bruine zeegrasbolletjes, allemaal hier neergekwakt door de zee. Aan de waterkant ploeterden ze door een zwarte algenlaag, een brij die rook naar pies en brood. Dit was hun geheime strandje.’
(…)

‘Ze hebben hun gezicht opgemaakt, veel te dik. De lippenstift loopt over de randen, de mascara druipt van de hitte en plakt hun wimpers aan elkaar, maar daar trekken ze zich niets van aan. Dit is hun eigen privé-verkleedpartijtje [sic], de provocatie die ze het raam uit gooien. Ze weten tenslotte dat er misschien wel iemand is die hen bespiedt en zijn broek losknoopt.’

 

 1749673-e43c7917b38c328851ac5728e25fa3b4.jpg
Silvia Avallone (Biella, 11 april 1984)

 

 

De Tunesische dichter, schrijver, essayist en vertaler Walid Soliman werd geboren op 11 april 1975 in Tunis. Zie ook alle tags voor Walid Soliman op dit blog.

Uit: Three hours in Fiumicino (Vertaald door Jason Casper)

“The plane did not land immediately, as I had expected, but remained hovering over the airport for some time. Finally, a voice announced over the loudspeaker to fasten seatbelts, for the plane was about to begin its descent. The fat lady turned to me while inspecting her belt, as if this were some kind of police film, and said, “What an exciting trip!”
When the plane had finally landed at Fiumicino Airport, I noticed that it had stopped quite a distance away from the other aircraft. From the window I saw border police surrounding the plane in their vehicles as alarms began sounding from everywhere. The Carabineri descended and furnished their weapons, and I realized they had been ordered to investigate, making sure there was indeed a sick woman aboard the plane.
Two officers boarded, one of them with a walky-talky. The first went straight to the cockpit, while the other went toward the rear where the sick woman was. A few minutes passed before we heard the captain inform us over the loudspeaker that we would stay in Fiumicino Airport for some time, until the woman could be examined. A small airport bus then arrived, and we were told to get inside. Meanwhile, an ambulance approached to transport the patient.”

 

 1749673-fee0f671b7aa0d6b8ce0679cd3cd32b7.jpg
Walid Soliman (Tunis, 11 april 1975)

 

 

De Hongaarse dichter Attila József werd geboren op 11 april 1905 in Boedapest. Zie ook alle tags voor Attila József op dit blog.

 

Night on the outskirts (Fragment)

Slowly the light's net is lifted
Out of the yard, and our kitchen
Fills with darkness
Like the hollows deep in a pool.

Silence -
The scrubbing brush creeps to life,
Above it, a patch of wall
Hesitates, hangs, not sure
Whether to stay or fall.

A night that wears oily rags
Heaves a sigh,
Halts in the sky;
Then settles on the outskirts,
Waddles over the squareAnd lights a bit of moon to see by.

Like ruins the factories loom.
But inside them a denser gloom
Even now is being produced. It sets,
A foundation for silence.

Through the windows of textile mills
Fly moonbeams in sheaves -
Moon thread till morning weaves
On motionless looms a fabric
Of girl workers' dreams.

Farther on, like a cloistered graveyard,
The foundry, bolt makers, cement works
Echoing family crypts.
Too well these workshops keep
The secret of resurrection.
A cat's claws on the fence;
And the simple night-watchman sees
A ghost, a flashing signal.
Coolly gleam
The beetle-backed dynamos.

 

 1749673-f74a0fdbfb92a2df4eb1e16fd662250d.jpg
Attila József (11 april 1905 – 3 december 1937)
In 1924

 

 

De Duitse dichter Rolf Schilling werd geboren in Nordhausen in de Harz op 11 april 1950. Zie ook alle tags voor Rolf Schilling op dit blog.

 

Vision einer Reise

Wir brachen auf — ins Unermeßliche —
So dachten wir dereinst — und keiner wagt
Den Widerspruch. Wir schauten häßliche
Gesichter, von der tollen Zeit zernagt.
    
Wir sahen tote Augen aufwärts starren
Aus schwarzen Särgen, Winterwind-umtost.
Papierne Vögel hielten uns zum Narren,
Umschwirrten uns und brachten keinen Trost.
    
Wir sahen Wälder in erfrorne Himmel ragen,
Und erst danach fand unser Weg zu Zielen:
Uns zu erwärmen, flohen wir und fielen
Zurück ins bürgerliche Wohlbehagen.
    
Was bleibt von den vergangenen Ekstasen?
Ein Hauch verfaulter Luft in leeren Vasen.

    

 1749673-5b8aa6e3bdee3f4694aeed50b1c7a821.jpg
Rolf Schilling (Nordhausen, 11 april 1950)
Nordhausen

 

 

De Hongaarse schrijver Sándor Márai werd geboren op 11 april 1900 in Kassa (nu Košice, Slowakije). Zie ook alle tags voor Sándor Márai op dit blog.

Uit: Embers (Vertaald door Carol Janeway)

“The General took out the letter, carefully smoothed the paper, set his glasses on his nose and placed the sheet under the bright light to read the straight short lines of angular handwriting, his arms folded behind his back.
There was a calendar hanging on the wall. Its fist-sized numbers showed August 14. The General looked up at the ceiling and counted: August 14. July 2. He was calculating how much time had elapsed between that long-ago day and today. "Forty-one years," he said finally, half aloud. Recently he had been talking to himself even when he was alone in the room. "Forty years," he then said, confused, and blushed like a school- boy who's stumbled in the middle of a lesson, tilted his head back and closed his watering eyes. His neck reddened and bulged over the maize-yellow collar of his jacket. "July 2, 1899, was the day of the hunt," he murmured, then fell silent. Propping his elbows on the desk like a student at his studies, he went back to staring anxiously at the letter with its brief handwritten message. "Forty-one," he said again, hoarsely. "And forty-three days. Yes, exactly."
He seemed calmer now, and began to walk up and down. The room had a vaulted ceiling, supported by a central column. It had once been two rooms, a bedroom, and a dressing room.
Many years ago--he thought only in decades, anything more exact upset him, as if he might be reminded of things he would rather forget--he had had the wall between the two rooms torn down. Only the column holding up the central vault remained. The castle had been built two hundred years earlier by an army supplier who sold oats to the Austrian cavalry and in course of time was promoted to the nobility. The General had been born here in this room.”

 

 1749673-7cfe2fcf7d1f24481bfa3ef84e57caf0.jpg
Sándor Márai (11 april 1900 – 22 februari 1989)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 11e april ook mijn vorige twee blogs van vandaag.

Geschreven door Romenu om 14:53 Reageer op dit bericht

Dorothy Allison, Hubert Nyssen, Hartmut Barth-Engelbart, Barbara Köhler, Antoine Blondin, Marlen Haushofer, David Westheimer

De Amerikaanse schrijfster Dorothy Allison werd geboren op 11 april 1949 in Greenville, South Carolina. Zie ook Zie ook alle tags voor Dorothy Allison op dit blog.

Uit: Trash

“And of course these days I feel like there is a nation of us - displaced southerners and children of the working class. We listen to Steve Earle, Mary J. Blige, and k.d. lang. We devour paperback novels and tell evil mean stories, value stubbornness above patience and a sense of humor more than a college education. We claim our heritage with a full appreciation of how often it has been disdained.
And let me promise you, you do not want to make us angry.”
(…)

“When my mama was twenty-five she already had an old woman's hands, and I feared them. I did not know then what it was that scared me so. I've come to understand since that it was the thought of her growing old, of her dying and leaving me alone. I feared those brown spots, those wrinkles and cracks that lined her wrists, ankles, and the soft shadowed sides of her eyes.”
(…)

“I could not stand it, neither the words on the page nor what they told me about myself. My neck and teeth began to ache, and I was not at all sure I really wanted to live with that stuff inside me. But holding onto them, reading them over again, became a part of the process of survival, of deciding once more to live--and clinging to that decision.”

 

 1749670-be9fe7065a78221e4b4b4911dba0ce4f.jpg
Dorothy Allison (Greenville, 11 april 1949)

 

 

De Franse schrijver, essayist en uitgever Hubert Nyssen werd geboren in Boendael aan de rand van Brussel op 11 april 1925. Zie ook Zie ook alle tags voor Hubert Nyssen op dit blog.

 

Sur l’ivoire

La nuit dernière j’ai rêvé, me croiras-tu,
que sur l’ivoire dont chaque jour tes doigts
calment l’attente, je parvenais à te traduire
à petits traits, petites touches, ce qui de toi
me vient depuis le jour de ton apparition,
à te montrer en ce langage par quels délires
furent marquées les heures où j’eus le sentiment
qu’il tenait à si peu que nous prenions le large.
Mais, tu le sais, je commerce avec les seuls mots,
au réveil il ne me restait qu’à les tracer
sans cacher leur misère, pour te manifester
mon rêve et ma chimère avec es quelques vers
bricolés sur l’ivoire de mon méchant clavier.

 

 

Estuaire

Ses yeux toujours furent pour moi pareils
aux deux moitiés de la planète bleue,
l’australe avec les feux qui marquent l’horizon,
la boréale aux jardins si babyloniens,
et pour chaque hémisphère ou chaque œil,
au centre de l’iris, une pupille rieuse
qui me rappelle celle qui est tapie
dans l’estuaire où je voudrais ce soir
célébrer son anniversaire.

 

 1749670-ae3fe72ba400309add400f01097e104b.jpg
Hubert Nyssen (11 april 1925 – 12 november 2011)

 

 

De Duitse schrijver, dichter, musicus, liedjesmaker, zanger en graficus Hartmut Barth-Engelbart werd geboren op 11 april 1947 in Michelstadt. Zie ook alle tags voor Hartmut Barth-Engelbart op dit blog.

 

Rauhreif

Der Rauhreif um deine Augen
ist abgefallen seit
Du einmal
die kalte Dusche
ins Gesicht mir hieltest
 
Gesund war es für mich
ernüchternd
denn ich meinte Dich zu kennen
und sah dich nur
wie ich dich sehen wollte
und wollte mich
an dich
verschenken
 
Und so erfrischt
tu ichs nicht
 
Du sollst mich haben
wenn du mich haben willst
wenn du vor Lust auf mich
überschäumend
überquillst
 
Ich tue kalt
und sehne mich nach dir
brennend heiß
und will
Vergangenes vergessen
was ich nicht weiß
das macht mich –
 
halt
 
Ich tue kalt
und habe Angst
dass du vergehen könntest
wie andere vor dir
 
Ich habe Angst
dich und mich
in dir und mir
endgültig
zu verlieren
 
Und darum zögre ich
 
Und lachst du über mich
und meine Worte
So reuts mich nicht
ein Stück von mir
verschenkt zu haben
 
Dann wars wie eine
unfruchtbare Nacht
Ein schönes Spiel
bei dem der Partner fehlte
Ein warmer Hauch
in Eiseskälte
 
 

 1749670-bbc193f3aae626fff0819300356fe390.jpg
Hartmut Barth-Engelbart (Michelstadt, 11 april 1947)

 

 

De Duitse dichteres en schrijfster Barbara Köhler werd geboren op 11 april 1959 in Burgstädt. Zie ook alle tags voor Barbara Köhler op dit blog.

 

In the movies

„Film ist vierundzwanzigmal
                          Wahrheit pro Sekunde“

                                    Jean-Luc Godard

Vierundzwanzigmal pro Sekunde
laufe ich mir davon kommt etwas
auf mich zu sagt: Ich

laufe davon bin fest
gehalten in den Bildern
die laufen ein Massaker
jede Bewegung eine Wendung
im Schlaf in vierundzwanzig
Stück pro Sekunde Stunden
der Tag zerteilt eine gepreßte
Stimme die Tonspur sagt: Ich

hab mich verlaufen sehe vor
lauter Bildern den Film nicht
den Stillstand sehe mich vor
vierundzwanzig Feststellungen
pro Sekunde bewegt die Hand
in den Mund gestopft: Leben

tut weh Madame beißen Sie zu.

 

 1749670-dec3daeacffa69f07fddd5544b55ed55.jpg
Barbara Köhler (Burgstädt, 11 april 1959)

 

 

De Franse schrijver Antoine Blondin werd geboren op 11 april 1922 in Parijs. Zie ook alle tags voor Antoine Blondin op dit blog.

Uit:Monsieur Jadis ou L'École du soir

« A peine ai-je l’air d’un fragment de moi-même et, sur mon visage, on déchiffre mal le résumé des chapitres précédents…. Ces cheveux clairsemés, cette bouche démeublée, ces yeux qui peinent à accommoder sont un déguisement. L’être qu’il cache n’est autre que le jeune homme que j’étais, que je demeure. Entendons-nous : pas question de devenir un de ces vieux messieurs qui ont gardé le cœur jeune, je suis ce jeune homme dont l’enveloppe s’est usée. Il m’arrive, au détour d’un instant, d’éprouver l’impression aveuglante que je me trouve, au moment même, sur la route irisée des Charentes, ou sur les collines brumeuses et lumineuses qui dominent Rouen, cerné par un bombardement dans un baraquement le long du Danube, dînant à Poitiers sur la route d’Espagne, débarquant à Toulouse pour un match de rugby. Tout concourt à l’hallucination : les parfums, les couleurs, l’écho à peine éteint des paroles qui auraient pu être échangées, le temps qu’il fait et l’heure qu’il est. »
(…)

Et j’aimais l’ancien collège de Clermont ou j’ai peut-être occupé en mon temps le pupitre de Molière et d’Edouard Herriot, celui de Voltaire et du Cardinal Baudrillard. Autrefois, à Paris, on était d’un lycée comme on est d’une paroisse ; on avait l’esprit de préau."

 

 1749670-ecdd171790fef85a20f418d60386a9bb.jpg
Antoine Blondin (11 april 1922 – 7 juni 1991)

 

 

De Oostenrijkse schrijfster Marlen Haushofer werd geboren op 11 april 1920 in Frauenstein (Molln). Zie ook alle tags voor Marlen Haushofer op dit blog.

Uit: Die Tapetentür

„Annette trat ans Fenster und wartete, bis Gregor aus dem Haus kam. Mit beschwingten Schritten ging er auf den Wagen zu, stieg ein und steckte den Zündschlüssel an. Der Motor fing an zu brummen, und Annette sah einen flüchtigen Augenblick lang die vertrauten Hände auf dem Lenkrad liegen. Dann bog der Wagen in die Allee ein und verschwand.
Gregor hatte nicht einmal zurückgeblickt, nicht aus Unfreundlichkeit, sondern weil er ganz und gar mit der Aufgabe beschäftigt war, seinen Wagen zu starten, außerdem wäre ihm nie eingefallen, Annette könne dort oben am Fenster stehen und ihm nachsehen. "Leg dich doch noch einmal hin", hatte er gesagt, "du siehst nicht gut aus" und "du hast ja heute Zeit". Ja, sie hatte Zeit, ihr freier Tag war heute, ein ganzer Tag ohne Bibliothek, aber auch ohne Gregor.
Sie fühlte sich müde und schwindlig, wie immer in den letzten Monaten; es war vielleicht wirklich besser, noch einmal zu versuchen einzuschlafen.
Auf dem Tisch stand die Schale, aus der Gregor eben noch getrunken hatte, ein Zigarettenstummel lag zerdrückt im Aschenbecher. Annette nahm die Schale in die Hand und setzte sie an den Mund, genau an der Stelle,
an der Gregor getrunken hatte. Der kleine Kaffeerest schmeckte bitter und war schon ganz kalt. Annette lächelte über sich selbst bei dem Gedanken, wie sehr sie es immer verabscheut hatte, aus einer fremden Schale zu trinken oder einen schon benützten Löffel zu verwenden. Ich kenne mich selbst nicht wieder, dachte sie, ich bin einfach nicht mehr der Mensch, der ich einmal war.“
 

 1749670-406c3a2f1467f8ec16aa75b56cf12c1b.jpg
Marlen Haushofer (11 april 1920 – 21 maart 1970)

 

 

De Amerikaanse schrijver David Westheimer werd geboren op 11 april 1917 in Houston, Texas. Zie ook alle tags voor David Westheimer op dit blog.

Uit: Death Is Lighter than a Feather

"In his own regiment there was a private who had been a teacher in the middle school but it was known that he entertained subversive ideas and was not to be trusted with authority. It was a measure of the Army's desperate need that he had been permitted to serve at all. His proper place was prison, with other traitors and weaklings."

 

 1749670-8b15171eb4e1b34cf6fac7c3fb709060.jpg
David Westheimer (11 april 1917 – 8 november 2005)
Cover

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 11e april ook mijn vorige blog van vandaag.

Geschreven door Romenu om 14:39 Reageer op dit bericht

Bernard O'Dowd, Luise Gottsched, Anastasius Grün, Johann Heinrich Merck, Christopher Smart, Lev Blatný

De Australische dichter, schrijver en journalist Bernard O'Dowd werd geboren op 11 april 1866 in Beaufort, Victoria. Zie ook alle tags voor Bernard O’Dowd op dit blog.

 

The Cow

THIS is a rune I ravelled in the still,
Arrogant stare of an Australian cow—
‘These prankt intruders of the hornless brow,
Puffed up with strange illusions of their skill
To fence, to milk, to fatten and to kill,
Once worshipped me with temple, rite and vow,
Crowned me with stars, and bade rapt millions bow
Before what abject guess they called my will!

‘To-day, this flunkey of my midden, Man,
Throws child-oblations in my milking byre,
Stifles in slums to spare me lordly fields,
Flatters with spotless consorts my desire,
And for a pail of cream his birth-right yields,
As once in Egypt, Hellas, Ind, Iran!’

 

 

Sloth (I)

Too many a Samsan lip your teeth indent:
Too many a Sybil girl you lure to make
The Great Refusal for a fireside sake:
And glamoured poet many a look has sent
Into those eyeballs bear-brown, somnolent,
Nor dreamed that devils in each muddy lake
Were sucking his devotion in to slake
The furrowed belly of your fanged content!
Religion's bane and Freedom's subtlest foe!
Behold the poppied freight your barges bring
The dim-lit souls that crave the prophet's gleam,
Or fettered people's writhing 'neath their woe--
Gossamer clips and thriftless harvesting
Of phantom flocks and shadowy tilth of dream!

 

 1749668-64db16b2efa8d0963b180e2aea50b829.jpg
Bernard O'Dowd (11 april 1866 – 1 september 1953)

 

 

De Duitse schrijfster en vertaalster Luise Adelgunde Victorie Gottsched werd in april 1713 geboren in Danzig. Zie ook alle tags voor Luise Gottsched op dit blog.

Uit: Der Witzling

„JUNGFER LOTTCHEN. Nein, mein Herr Reinhart; dieser Fehler nimmt gewiß mit den Jahren nur noch mehr zu. Die Fehler, an denen die Jugend schuld ist, und die mit den Jahren vergehen, die bestehen gemeiniglich nur in einem gar zu großen Feuer der Leidenschaften. Bey ihm aber ist es ein Mangel der Vernunft, ein innerer Hochmuth des Herzens, eine närrische Selbstliebe: und die nimmt mit den Jahren immer mehr zu.
HERR REINHART. Glaube Sie das nicht, Jungfer Lottchen.
JUNGFER LOTTCHEN. Das glaube ich gewiß. Wer in seinem 20sten Jahre noch nicht so viel Urtheilskraft hat, daß er seine Selbstliebe verbergen kann: der bleibt sein Lebenlang ein Thor.
HERR REINHART schüttelt den Kopf. Es ist mir sehr leid, Jungfer Lottchen, daß Sie wider den jungen Menschen so sehr aufgebracht ist.
JUNGFER LOTTCHEN. Daran hat er selbst Schuld. Hätte er mir einen bessern Begriff von sich beygebracht: so würde ich ihn auch haben.
HERR REINHART. Der Mensch denket und saget doch aber alles Gutes von sich.
JUNGFER LOTTCHEN lachend. Eben darum glaube ich es nicht, weil er es selbst sagt.
HERR REINHART. Nun, nun, er ist nur erst vierzehn Tage hier: wenn Sie ihn länger kennen wird; so wird er Ihr schon noch gefallen.
JUNGFER LOTTCHEN lächelnd. Ich versichere Sie, daß er mir je länger je abgeschmackter vorkommen wird. Gewisse Leute haben nun einmal das Schicksal, je länger man sie sieht, desto verdrießlicher werden sie einem: und Herr Vielwitz ist gewiß von der Art.“

 

 1749668-d379e5c8439cea85e877d6394b82ebee.jpg
Luise Gottsched (11 april 1713 – 26 juni 1762)

 

 

De Duitse dichter, schrijver en criticus Johann Heinrich Merck werd geboren op 11 april 1741 in Darmstadt. Zie ook alle tags voor Johann Heinrich Merxk op dit blog.

 

Rhapsodie (Fragment)

Wer herrschet über Reich und Land
Von hier aus bis nach Samarkand –
Bei der Gesetz-Kommission
Als Präses – auf der Russen Thron
Den Frieden zu Focsany macht –
– Und hat auf die Kometen acht,
Und sieht sie um eintausend Jahr
Auf seinem Blatt Papier vorher;
Der hat Genie, und braucht's, fürwahr!
Allein der Dichter braucht noch mehr!

Der Junge von Zigeunerart
Der unterm Baum empfangen ward,
Und der auf einem Bauholz zart
Kam an das Licht der Welt hervor;
Der Fündling auf dem Mist – am Tor;
Der junge muntre Savoyard
Der künftig Schuh und Schornstein fegt,
Die Butte, die Muskete trägt;
Die jungen Herren allzumal
Die kommen, glaubet meinem Wort
Im Audienz- im Richtersaal
Auf Kanzel, Pult, und jedem Ort
Gewißlich eher alle fort,
Als wen in seinem Zorn Apoll
Zum Dichter schaffen will, und soll.

 

 1749668-f55a716caeb06b23539fa46495d29d61.jpg
Johann Heinrich Merck (11 april 1741 – 27 juni 1791)
Darmstadt door Johann Tobias Sonntag, z.j.

 

 

De Engelse dichter Christopher Smart werd geboren op 11 april 1722 in Shipbourne. Zie ook alle tags voor Christopher Smart op dit blog.

 

A Song to David (Fragment)

Sublime—invention ever young,
Of vast conception, tow'ring tongue
To God th' eternal theme;
Notes from yon exaltations caught,
Unrivall'd royalty of thought
O'er meaner strains supreme.

His muse, bright angel of his verse,
Gives balm for all the thorns that pierce,
For all the pangs that rage;
Blest light still gaining on the gloom,
The more than Michal of his bloom,
Th' Abishag of his age.

He sang of God—the mighty source
Of all things—the stupendous force
On which all strength depends;
From whose right arm, beneath whose eyes,
All period, power, and enterprise
Commences, reigns, and ends.

Tell them, I AM, Jehovah said
To Moses; while earth heard in dread,
And, smitten to the heart,
At once above, beneath, around,
All Nature, without voice or sound,
Replied, O LORD, THOU ART.

 

 1749668-3f569fbd22f3e4f26e78d3223af6a804.JPG
Christopher Smart (11 april 1722 – 21 mei 1771)

 

 

De Oostenrijkse dichter en politicus Anastasius Grün (eig.Anton Alexander Graf von Auersperg)  werd geboren op 11 april 1808 in Laibach (tegenwoordig Ljubljana, Slovenië). Zie ook alle tags voor Anastasius Grün op dit blog.

 

Familiengemälde

Großvater und Großmutter,
Die saßen im Gartenhag,
Es lächelte still ihr Antlitz
Wie sonniger Wintertag.

Die Arme verschlungen, ruhten
Ich und die Geliebte dabei,
Uns blühten und klangen die Herzen
Wie Blumenhaine im Mai.

Ein Bächlein rauschte vorüber
Mit plätscherndem Wanderlied
Stumm zog das Gewölk am Himmel,
Bis unseren Blicken es schied.

Es raschelte von den Bäumen
Das Laub, verwelkt und zerstreut,
Und schweigend an uns vorüber
Zog leisen Schrittes die Zeit.

Stumm blickt aufs junge Pärchen
Das alte stille Paar;
Des Lebens Doppelspiegel
Stand vor uns licht und wahr:

Sie sahen uns an und dachten
Der schönen Vergangenheit;
Wir sahen sie an und träumten
Von ferner, künftiger Zeit.

 

 1749668-f7be7c26e315b4904062d401c7f68e82.jpg
Anastasius Grün (11 april 1808 – 12 september 1876)
Lithografie van Josef Kriehuber, rond 1840

 

 

De Tsjechische dichter, schrijver en criticus Lev Blatný werd geboren op 11 april 1894 in Brno. Zie ook mijn blog van 11 april 2010.

 

NA CÍSAŘSKÉ SILNICI

Pás prachu bílého se plazí před námi a v lhostejnu se tratí.
Kraj v pravo, v levo bez sil v ¸áru refrénem zní fádním: "Umírat!"
a slunce urputně jak ve mstě šťávy saje na své dlouhé trati.
Jak zoufale se táhnem po císařské cestě - já a kamarád.

Vůz s vozkou ospalým se mimo odhrkal a za ním dlouhou chvíli
prach letí štiplavý jak svědomí. - Vzruch chvilkový krev línou rád
by oklamal - a nudno zas, neb víme zcela určitě, ¸e k cíli
se dostaneme přece ještě před večerem - já a kamarád.

I pro siesty rozkoš hledali jsme trsy popelavých stvolů - -
a¸ před branami města do příkopu ulehli jsme pod akát,
jen¸ sporý stín tu rozstříkl. A v chvíli oddechu jak o symbolu
jsme přemýšleli o své pouti, mudrovali - já a kamarád.

A naše putování po té nudné cestě končí přece jaře:
"Eh, šli jsme po císařské, po široké cestě, do slouhých řad,
je¸ telegrafních tyčí vlo¸ena - kde slunci rouhají se tváře
všech poutníků, kde jsme se hloupě rouhali té¸ - já a kamarád.

 

 1749668-95dedba3d49b05096878e1a332fdd76a.jpg
Lev Blatný (11 april 1894 – 21 juni 1930)

Geschreven door Romenu om 14:27 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten