Antjie Krog, Masiela Lusha, Willem Bijsterbosch
De Zuid-Afrikaanse dichteres en schrijfster Antjie Krog werd geboren in Kroonstad op 23 oktober 1952. Zie ook alle tags voor Antjie Krog op dit blog.
Hoe zeg je dat
Ik weet echt niet hoe ik het zeggen moet
je verwinterde getrimde baard is misschien
te nà, mij voor taal te dichtbij, te kiezelgrijs
ik weet werkelijk niet hoe ik je ouder wordende lijf moet weergeven
zonder de woorden ‘verlies’ of ‘fataal’. Ik heb geen idee
ik weet niet waarom het woord ‘rimpels’ zo banaal klinkt
ik weet niet hoe ouder worden moet klinken in taal
de irissen van je beruchte blauwe ogen
zijn intussen doordesemd geraakt met groen
maar dan stamelender en inniger – twee
blijvende koelten die mij een leven lang liefhebben
mijn wijsvinger trekt je wenkbrauwen na
waaruit haren groeien als bliksemschichten
gezicht dat ik liefheb: gezicht van verwering
als ik je tegen me aandruk voelen je haren als dons
je hoofdhuid verbaast me om zijn textuur – evenals
de lange groeven die van je oren naar je hals lopen
de mond die geniaal aan mootjes hakte rust nu
geurig tegen mijn slaap genadig als brood
je handen laten mijn borsten als glazen donkere
wijn in hun palmen zinken misschien wil ik wel zeggen
dat ik je dikke buik zo sexy vind
dat een erectie tegen de lichte glooiing
mij het water in de mond doet lopen misschien wil ik
wel zeggen dat ik mij voor de eerste keer
kan overgeven aan je dijen vanwege hun weke
witheid, dat ik het zachte lubberen van je billen
liever heb dan de jonge harde opgefokte geilheid
van vroeger het gaat je bij seks niet meer
om jezelf, maar om mij het gaat
je niet meer om de voortplanting, maar je
wijdt je in alle rust aan mij – in
deze schat aan ervaring strek ik me uit. het is
alsof je dieper in me gaat, ik stiller word, alsof we
in alle heelheid klaarkomen. hoe verzet je
je tegen de gemakkelijke smoes die oud worden botweg
tot metafoor van de dood vermomt? hoe
kom je aan de woordenschat van de ouderdom?
l’envoi
ik wil een ander leven
waarin ik onbevangen aanraak
en me blijf inzetten
ik heb genoeg van mijn tekortschietende handen
mijn zwatelende brein en snedige tong wil ik niet meer
ik ben moegeswitcht van:
hoe blijf je jong naar hoe blijf je levendig
van hoe blijf je levendig naar hoe heb je lief
van hoe heb je lief naar hoe heb je onbaatzuchtig lief
ik ben het zat een leven lang
een ander leven te willen
Antjie Krog (Kroonstad, 23 oktober 1952)
De Albanees-Amerikaanse schrijfster en actrice Masiela Lusha werd geboren op 23 oktober 1985 in Tirana. Zie ook alle tags voor Masiela Lusha op dit blog.
Een man van veertig
Een man van veertig. Veertig jaar lang een kind.
Zijn ogen zien mij niet, maar zijn moeder.
Zijn verleden. En als een kind dwaalt hij
dwars door de tunnels van zijn eigen tijd.
En is de logica kwijt, en heeft spijt gevonden.
Zijn geschiedenis speelt zich af in zijn ogen,
en zijn vingers spelen met zijn pijn.
Met logica speelt hij niet. Logica
is in het lot van dit kind niet te vinden.
En als een moeder ontferm ik me over hem.
Maar ik ken hem niet – hij lijkt mij wel te kennen,
en kan niet glimlachen. Zijn ogen dwalen slechts
van mijn lippen naar het haar van zijn moeder;
en zonder een woord te zeggen, toont hij zijn polsen.
Zijn mannelijke polsen, met kleine sporen van pijn.
Als ik kon, zou ik zijn polsen kussen.
Als ik maar de helft van de moed had om met zijn pijn om te gaan.
Vertaald door Frans Roumen
Masiela Lusha (Tirana, 23 oktober 1985)
De Nederlandse dichter en schrijver Willem Bijsterbosch werd geboren in Vught op 23 oktober 1955. Zie ook alle tags voor Willem Bijsterbosch op dit blog.
In de bus
Dode vogels in de sneeuw:
lage huizen en stallen
onder rook van een winter-
vuur ver weg in de velden.
Haar gezicht: been, wit vlees
in een donkere doek geknoopt,
ze moet kaal zijn of bijna.
Gebogen over tas en koffer
waar rabarberstokken en prei
als zieke asters uit puilen,
vliegen haar koortsige ogen
– rond, klein als van vissen –
door de bus, tot ze voorbij
het dorp niemand meer vreest,
ze haar hand, die oude bloem,
ontvouwt, kroonblaadjes plukt,
het zachte stuifmeel wrijft
en over haar zitplaats
strooit voor ze uitstapt
en verdwijnt achter bomen.
Willem Bijsterbosch (23 oktober 1955 – 18 januari 2010)
Zie voor nog meer schrijvers van de 23e oktober ook mijn blog van 23 oktober 2018 en ook mijn blog van 23 oktober 2017.