De Amerikaanse dichter Carl Sandburg werd geboren op 6 januari 1878 in Galesburg, Illinois. Zie ook alle tags voor Carl Sandburg op dit blog.
Our Prayer of Thanks
For the gladness here where the sun is shining at evening on the weeds at the river,
Our prayer of thanks.
For the laughter of children who tumble barefooted and bareheaded in the summer grass,
Our prayer of thanks.
For the sunset and the stars, the women and the white arms that hold us,
Our prayer of thanks.
God,
If you are deaf and blind, if this is all lost to you,
God, if the dead in their coffins amid the silver handles on the edge of town, or the reckless dead of war days thrown unknown in pits, if these dead are forever deaf and blind and lost,
Our prayer of thanks.
God,
The game is all your way, the secrets and the signals and the system; and so for the break of the game and the first play and the last.
Our prayer of thanks.
Carl Sandburg (6 januari 1878 - 22 juli 1967)
Carl Sandburg en zijn vrouw Lillian
De Duitse schrijver Jens Johler werd geboren op 6 januari 1944 in Neumünster. Zie ook mijn blog van 6 januari 2009 en ook mijn blog van 6 januari 2010 en ook mijn blog van 6 januari 2011.
Uit: Gottes Gehirn
“Zwischen den Weiden, deren Zweige bis hinunter ins Wasser reichten, konnte Britta jetzt das Haus sehen. Alles schien wie sonst. Der Wagen stand im Carport, also war John zu Hause. Irritierend war nur der Lieferwagen mit dem Dell-Logo, der in der Einfahrt stand. Hatte John sich einen neuen Computer bringen lassen? Das hätte sie sehr gewundert, benutzte er doch die neuen Geräte ausschließlich in der Universität. Zu Hause begnügte er sich immer noch mit seinem alten Mac, auf dem damals das Buch entstanden war. Merkwürdig, obwohl er einen so strengen mathematischen Verstand hatte, war John zutiefst abergläubisch. Sie hatte ihn schon oft damit aufgezogen, dass er glaubte, der Zauber seines Erfolges würde sofort verfliegen, wenn er seinem alten Mac untreu würde.
Britta drosselte den Motor und nahm Kurs auf den Landungssteg. Sie war nun doch beunruhigt. Zwei Männer hatten die Hecktüren des Transporters geöffnet und offenbar in höchster Eile eine Trage ins Haus gebracht, auf der jemand zu liegen schien. Was ging hier vor? War John etwas passiert? Warum kamen die Männer mit der Trage aus einem Dell-Transporter?
Für einen Augenblick war Britta unaufmerksam gewesen. Es gab einen fürchterlichen Schlag, ein heftiger Ruck zog ihr den Boden unter den Füßen weg, und sie prallte gegen die Frontscheibe der Steuerkabine. Ich hab den Steg gerammt, dachte sie noch, dann wurde ihr schwarz vor Augen.
Als sie wieder zu sich kam und sich benommen am Steuer hochzog, sah sie, wie dicke, schwarze Rauchschwaden aus dem Haus drangen. Mit einem Satz sprang sie vom Schiff auf den Anlegesteg und begann zu laufen.”
Jens Johler (Neumünster, 6 januari 1944)
Neumünster, raadhuis
De Amerikaanse schrijver Edgar Laurence Doctorow werd geboren op 6 januari 1931 in New York. Zie ook alle tags voor E. L. Doctorow op dit blog.
Uit: City Of God
„I would like to find an astronomer to talk to. I think how people numbed themselves to survive the camps. So do astronomers deaden themselves to the starry universe? I mean, seeing the universe as a job? (Not to exonerate the rest of us, who are given these painful intimations of the universal vastness and then go about our lives as if it is no more than an exhibit at the Museum of Natural History.) Does the average astronomer doing his daily work understand that beyond the celestial phenomena given to his study, the calculations of his radiometry, to say nothing of the obligated awe of his professional life, lies a truth so monumentally horrifying-this ultimate context of our striving, this conclusion of our historical intellects so hideous to contemplate-that even one's turn to God cannot alleviate the misery of such profound, disastrous, hopeless infinitude? That's my question. In fact if God is involved in this matter, these elemental facts, these apparent concepts, He is so fearsome as to be beyond any human entreaty for our solace, or comfort, or the redemption that would come of our being brought into His secret.
-At dinner last night, code name Moira. After having seen her over the course of a year or two and having spoken to her only briefly, always with the same sign within myself, I have come to recognize some heightened degree of attention, or a momentary tightness in the chest, perhaps, or a kind of, oddly, nonsexual arousal, that usually gives way in a moment to a sense of loss, to a glimpse of my own probably thrown away life, or more likely of the resistant character of life itself in refusing to be realized as it should be ... I understood as I found myself her dinner partner why, finally, it was worthwhile to endure a social life in this crowd.“
E. L. Doctorow (New York, 6 januari 1931)
De Nederlandse schrijfster, publiciste, feministe en politica Anja Meulenbelt werd geboren in Utrecht op 6 januari 1945. Zie ook alle tags voor Anja Meulenbelt op dit blog.
Uit: De schaamte voorbij
„Ga je nog mee naar de Pieter, zegt een van de vrouwen van de werkgroep na afloop van de avond.
We hebben hard gewerkt, zeven vrouwen en drie mannen van wie er twee aardig en homofiel zijn en de derde aardig en bedeesd. Skriptie over vrouwen in deze maatschappij, waar we als themagroep aan de universiteit toestemming voor kregen na gezeik of we het verband met de klassenstrijd wel konden aantonen. Daar gaan we nu juist op studeren, zeiden we, en omdat nog niemand het verband tussen feminisme en klassenstrijd heeft aangetoond zou het wel goed zijn als wij toestemming kregen om er aan te beginnen. Maar dat was niet voldoende reden en dus produceerden we maar een papiertje waar wat blabla op stond in hun jargon, tenslotte wisten we er altijd nog meer van dan de heren die ons officieel moesten goedkeuren en nu mogen we een heel jaar werken aan vrouwen.
Ik weet het niet, ik ben moe zeg ik.
De vrouwenbeweging vult langzaam maar zeker mijn hele week op, open avonden op de Zocherstraat om nieuwe praatgroepvrouwen op te vangen, de vergaderingen van de Vrouwenkrant, stukjes schrijven, voorbereidingen voor het kongres. De praatgroep is nu afgelopen, na een jaar. We wilden andere dingen gaan doen, het bewustwordingsproces gaat vanzelf door, niet meer te stuiten. En tijdens het stencillen, vergaderen blijven we praten over onze eigen ervaringen. En dan is er Armin, ik blijf nog steeds moeder en huisvrouw tussen mijn studie door, en verder al mijn aktiviteiten om een beetje geld te verdienen naast mijn beurs, vijfhonderd gulden ekstra. Per jaar. Om een kind van tien van te onderhouden, die meer eet dan ik en meer kleren verslijt en met schoolreisjes mee moet en kadootjes moet kopen voor vriendjes en een fiets om naar school te gaan. En voortdurend zijn zijn schoenen stuk van het voetballen.“
Anja Meulenbelt (Utrecht, 6 januari 1945)
Am Feste der heiligen drei Könige (Annette von Droste-Hülshoff)
