Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 4 april 2011

Maya Angelou, Wolfgang Windhausen, Marguerite Duras

De Amerikaanse dichteres en schrijfster Maya Angelou (eig. Margueritte Johnson) werd geboren in Saint Louis, Missouri, op 4 april 1928. Zie ook mijn blog van 4 april 2009 en ook mijn blog van 4 april 2010.

 

 

Alone 

 

Lying, thinking

Last night
How to find my soul a home

Where water is not thirsty

And bread loaf is not stone

I came up with one thing

And I don't believe I'm wrong

That nobody,

But nobody

Can make it out here alone.

 

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

 

There are some millionaires

With money they can't use

Their wives run round like banshees

Their children sing the blues

They've got expensive doctors

To cure their hearts of stone.

But nobody

No, nobody

Can make it out here alone.

 

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

 

Now if you listen closely

I'll tell you what I know

Storm clouds are gathering

The wind is gonna blow

The race of man is suffering

And I can hear the moan,

'Cause nobody,

But nobody

Can make it out here alone.

 

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

 

 

 

 

Touched by an Angel 

 

We, unaccustomed to courage

exiles from delight

live coiled in shells of loneliness

until love leaves its high holy temple

and comes into our sight

to liberate us into life.

 

Love arrives

and in its train come ecstasies

old memories of pleasure

ancient histories of pain.

Yet if we are bold,

love strikes away the chains of fear

from our souls.

 

We are weaned from our timidity

In the flush of love's light

we dare be brave

And suddenly we see

that love costs all we are

and will ever be.
Yet it is only love

which sets us free.

 

 

 886510-6f81fa300b0f5f3de9a81b89fe8c9081.jpg

Maya Angelou (Saint Louis, 4 april 1928)

 

 

 

 

 

De Duitse schrijver, dichter en graficus Wolfgang Windhausen werd geboren op 4 april 1949 in Duderstadt. Zie ook mijn blog van 4 april 2007 en ook mijn blog van 4 april 2008 en ook mijn blog van 4 april 2009  en ook mijn blog van 4 april 2010.

 

 

schicht auf schicht


lagert die zeit
folgend
einer linie
ins nirgendwo

 

federn gleich
in der schwebe

 

und worte
bleiben in
der spur
des gesagten
hängen

 

(Für Kay E.)

 

 

 

886510-a93bccf870fe7ee420368196c8aae6d3.jpg
Wolfgang Windhausen (Duderstadt,  4 april 1949)

 

 

 

 

De Franse schrijfster Marguerite Duras (pseudoniem van Marguerite Donnadieu) werd geboren op 4 april 1914 in Gia Dinh, Indochina (nu Vietnam). Zie ook mijn blog van 4 april 2007 en ook mijn blog van 4 april 2008 en ook mijn blog van 4 april 2009  en ook mijn blog van 4 april 2010..

 

Uit: L'amant

 

„Je n'avais jamais vu de film avec ces Indiennes qui portent ces mêmes chapeaux à bord plat et des tresses par le devant de leur corps. Ce jour-là j'ai aussi des tresses, je ne les ai pas relevées comme je le fais d'habitude, mais ce ne sont pas les mêmes. J'ai deux longues tresses par le devant de mon corps comme ces femmes du cinéma que je n'ai jamais vues mais ce sont des tresses d'enfant. Depuis que j'ai le chapeau, pour pouvoir le mettre je ne relève plus mes cheveux. Depuis quelque temps je tire fort sur mes cheveux, je les coiffe en arrière, je voudrais qu'ils soient plats, qu'on les voie moins. Chaque soir je les peigne et je refais mes nattes avant de me coucher comme ma mère m'a appris. Mes cheveux sont lourds, souples, douloureux, une masse cuivrée qui m'arrive aux reins. On dit souvent que c'est ce que j'ai de plus beau et moi j'entends que ça signifie que je ne suis pas belle. Ces cheveux remarquables je les ferai couper à vingt-trois ans à Paris, cinq ans après avoir quitté ma mère. J'ai dit: coupez. Il a coupé. Le tout en un seul geste, pour dégrossir le chantier, le ciseau froid a frôlé la peau du cou. C'est tombé par terre. On m'a demandé si je les voulais, qu'on en ferait un paquet. J'ai dit non. Après on n'a plus dit que j 'avais de beaux cheveux, je veux dire on ne l'a plus jamais dit à ce point-là, comme avant on me le disait, avant de les couper. Après, on a plutôt dit elle a un beau regard. Le sourire aussi, pas mal.

Sur le bac, regardez-moi, je les ai encore. Quinze ans et demi. Déjà je suis fardée. Je mets de la crème Tokalon, j'essaye de cacher les taches de rousseur que j'ai sur le haut des joues, sous les yeux. Par dessus la crème Tokalon je mets de la poudre couleur chair, marque Houbigan. Cette poudre est à ma mère qui en met pour aller aux soirées de l'administration générale. Ce jour-là j'ai aussi du rouge à lèvres rouge sombre comme alors, cerise. Je ne sais pas comment je me le suis procuré, c'est peut-être Hélène Lagonelle qui l'a volé à sa mère pour moi, je ne sais plus. Je n'ai pas de parfum, chez ma mère c'est l'eau de Cologne et le savon Palmolive.“

 

 

 

 886510-b0c71275c24fb1c743833cc8407e93f7.jpg

Marguerite Duras (4 april 1914 – 3 maart 1996)



Zie voor nog meer schrijvers van de 4e april ook
mijn vorige blog van vandaag en eveneens mijn eerste blog van vandaag.

Geschreven door Romenu om 19:34 Reageer op dit bericht

Edith Södergran, Michiel van Kempen, Robert Schindel

De Fins-Zweedse dichteres Edith Irene Södergran werd geboren in Sint-Petersburg op 4 april 1892. Zie ook mijn blog van 4 april 2009 en ook mijn blog van 4 april 2010.

 

 

The Hyacinth

I.

I stand here courageous, in joyful anticipation.
Will fate throw snowballs at me?
May the snow seep through my brown hair,
may the snow cool my exuberant neck.
I raise my head. I have my secret. What could master me?
I am unbroken, a hyacinth that cannot die.
I am a spring flower with pink bells
rising full of earth's carefree triumph:
To live unsurpassed, certain, without resistance in the world.

II.
I emerge a hyacinth out of hard-frozen ground.
Break me off with your mighty hands--Life.
I kiss your hand, more succulent than I.
Break me off as a jewel for a queen.
If there be a carefree and lighthearted queen,
may she hold the hyacinth as a sceptre in her hand,
spring's fragile symbol, related to the sun.

 

 


886501-2bdb45005081b28beaeb1e1495bf7437.jpg
Edith Södergran (4 april 1892 - 24 juni 1923)

 

 

 

 

De Nederlandse schrijver, letterkundige en Surinamist Michiel van Kempen werd geboren in Oirschot op 4 april 1957. Zie ook mijn blog van 4 april 2007 en ook mijn blog van 4 april 2008 en ook mijn blog van 4 april 2009  en ook mijn blog van 4 april 2010.
 

Uit: De beweging is gebleven, maar het zwarte punt ligt anders. De poëzie van Astrid Roemer

 

„Zestien jaar na het verschijnen van Astrid Roemers poëziedebuut Sasa mijn actuele zijn (1970) ervaart de lezer bij het doornemen van die bundel een déjà-vu-effect. De langwerpige bundel, verschenen onder het pseudoniem Zamani, met gedichten met een regellengte van gemiddeld drie, vier woorden ziet er al te bekend uit en de titels van de gedichten prikkelen niet meer direct tot lezing: ‘voor Suriname’, ‘de aarde bloedde’, ‘winti’, ‘twee tongen’, ‘koloniaal souvenir’ ‘aan jou te denken’, ‘lobi’, om maar een greep te doen. Voor de lezer van 1970 moet dat heel anders geweest zijn. Het is niet moeilijk te gissen wat van dit verschil in appreciatie de oorzaken moeten zijn.

Tussen 1970 en 1986 liggen voor Suriname roerige jaren, om maar eens een platgeslagen uitdrukking te gebruiken. Wat voor de poëzie daarnaast van direct belang is: een hele horde zichzelf als dichter kwalificerende lieden heeft zich tussen Sasa en de waardering van de lezer anno 1986 opgesteld. Sasa was een bundel over het neger-zijn, het zich-neger-voelen, een beleven van de négritude dat voor Roemer niet los gezien kon worden van een eeuwenlange, trieste geschiedenis van de zwarte mens in Suriname, én van de weg die Suriname nog wachtte. Poëzie was geen vrijblijvend woordspel - is dat voor Roemer nooit geweest - maar was een deel van de strijd, de inzet van de dichteres met de middelen die haar ter beschikking stonden. Die overtuiging werd met een felheid beleden waarin geen plaats was voor nuanceringen. Haat was in verschillende gedichten tastbaar aanwezig.

 

 jullie met je zedige hoofden

 je kalme walsen

 je rokkostuums

 je zwarte sleeën

 je betaalde liefdes

 je stijve lichamen

 je nuchter verstand

 je miljarden

 jullie willen wij uitmoorden (p. 36)

 

De poëzie was zeker de stem van een collectiviteit: evenmin als - zoals in alle strijdvaardige poëzie - zij zich kon ontrukken aan een schematisering van verhoudingen, kende zij veel psychologische nuancering.“

 

 

 

886501-d2edc3878f6193cb62bd1b65a6ed8daf.jpg
Michiel van Kempen (Oirschot, 4 april 1957)

 

 

 

 

De Oostenrijkse schrijver en dichter Robert Schindel werd geboren op 4 april 1944 in Bad Hall. Zie ook mijn blog van 4 april 2007 en ook mijn blog van 4 april 2008 en ook mijn blog van 4 april 2009  en ook mijn blog van 4 april 2010. 

 

 

Hinter nirgendwo

 

Hinter nirgendwo
War es kalt und Liebe
Dort sprang ich hin
Fürchterlich niedergeschlagen
Kam ich an und war da und das dauert ewig.

 

Da ist die gewisse
Hinterm Zorn und
Irrsinn aufgekommene
Traurigkeit die kommt nie um mich herum

 

Vorm Liebeslied
Hüpfen die Arbeiter
Von den Staubstraßen
In die Bäder der Meere und Teiche und Dauer

 

Abgegeben mit nichts
Habe ich alle Zeit sondern
Deutliche Blicke gehabt
Jetzt lache ich grinse dort geh ich und gut

 

Bei einigen Fragen
War es still und irrsinnig
Komisch wird die Ausbeutung
Der Menschen genannt sein in diesen Traurigkeiten so ist es

 

 

 

Bin 8 (Aufatme ich)

 

Aufatme ich und hebe ab und fliege
Da unten sind, daweil mein Atem absinkt
Geröllfiguren in den Waldquadraten unbedingt
Am Boden, zwischendrin Geschluchze und Gewiege

 

Das Mutterkommunistenleben altersstarr.
Sie selbst bricht ab und liegt als Mutter
Im Geröll, ein Amsel, Drossel, Finkenfutter
Erschoßner Vater unter ihrem Leib, der junge Narr

 

Ich hebe ab und atme auf, bin sowieso
sehr sinnenhaft und lebensfroh
Und golden glänzen meine Larifariflügel

Prachtvoll links unten nun der Belsener Hügel
Auf dem der Käfer geht mit Grille und mit Igel
Dem Morgen zu. Vergangen brennt der lichterloh

 

 

 

 886501-3f5ed592e888427304974d75f76b3b79.jpg

Robert Schindel (Bad Hall,  4 april 1944)

Geschreven door Romenu om 19:26 Reageer op dit bericht

Bettina von Arnim, Paul Gadenne, Comte de Lautréamont, Rémy de Gourmont, Thomas Mayne Reid, Michael Schneider

De Duitse dichteres en schrijfster Bettina von Arnim werd op 4 april 1785 geboren in Frankfurt am Main. Zie ook mijn blog van 4 april 2007 en ook mijn blog van 4 april 2008,en ook mijn blog van 4 april 2009 en ook mijn blog van 4 april 2010.

 

 

Auf diesem Hügel überseh ich meine Welt!
 
Auf diesem Hügel überseh ich meine Welt!
Hinab ins Tal, mit Rasen sanft begleitet,
Vom Weg durchzogen, der hinüber leitet,
Das weiße Haus inmitten aufgestellt,
Was ist's, worin sich hier der Sinn gefällt?
 
Auf diesem Hügel überseh ich meine Welt!
Erstieg ich auch der Länder steilste Höhen,
Von wo ich könnt die Schiffe fahren sehen
Und Städte fern und nah von Bergen stolz umstellt,
Nichts ist's, was mir den Blick gefesselt hält.
 
Auf diesem Hügel überseh ich meine Welt!
Und könnt ich Paradiese überschauen,
Ich sehnte mich zurück nach jenen Auen,
Wo Deines Daches Zinne meinem Blick sich stellt,
Denn der allein umgrenzet meine Welt.


 

 

 886467-b6d465811551c4d5dc526f3ea6573eaf.jpg

Bettina von Arnim (4 april 1785 – 20 januari 1859)

Een oud 5 D-Mark biljet

 

 

 

 

De Franse schrijver Paul Gadenne werd geboren op 4 april 1907 in Armentieres. Zie ook mijn blog van 4 april 2009 en ook mijn blog van 4 april 2010.

 

Uit: La Fringale

 

« Dorothy…Dorothy…Verity…Non, Dorothy. Dorothy Namer. Dorothy Besmer. Non, pas Besmer. Dorothy Gesmer, Desmer. D, E, F, G, Gesmer. H, I, J, K…Ca ne va pas. Dorothy…il faut que d'ici ce soir j'aie trouvé. Il faut que j'aie trouvé un bouquin sur l'astrologie ; non, sur les poissons ; sur l'existentialisme. Dorothy… »

Aussi, pourquoi s'était-elle affublée d'un nom anglais ? Au lieu de s'appeler Marie-Claire, ou Juliette, comme tout le monde. Henriette ?… C'était peut-être Henriette, après tout.

- Philippe, qu'est ce que tu fais ?

- Je lis !

C'était faux, il pensait à Henriette.

- Encore des bouquins ! toujours des bouquins ! T'es pas un homme, tu n'es qu'une chiffe !

- Tu sais bien, on devient ce qu'on aime, peu à peu, c'est une loi.

- Soit. Je deviendrai chiffe. Et l'esprit, bon Dieu, qu'est-ce que tu en fais ?

- L'esprit ! L'esprit ! se mit à clamer Robert. Tu n'as donc jamais bu, jamais dansé, jamais joué au bridge ? Jamais rien fait d'inutile ? Tu n'as jamais perdu ton temps ?…

Si. Ça lui était arrivé ; justement. Pendant trois semaines il avait perdu son temps. Avec une fille qui faisait des bouquins, naturellement. Dorothy…Non…Harriet … Zut ! Ses bouquins, il ne les avait d'ailleurs jamais lus. On ne peut pas tout faire ! Á vrai dire ça ne lui avait pas paru important. Le reste non plus, pour être franc, ne lui avait pas paru important ; ils s'étaient quittés sans grande peine. Et il était revenu à ses chères études. C'est-à-dire qu'il préparait mollement son droit.“

 

 

 

 886472-382561448b2a620e0d3fd19cc27bb89f.jpg

Paul Gadenne (4 april 1907 - 1 mei 1956)

Boekomslag

 

 

 

 

De Franse schrijver Isidore Lucien Ducasse, Comte de Lautréamont, werd geboren op 4 april 1846 in Montevideo. Zie ook mijn blog van 4 april 2007 en ook mijn blog van 4 april 2009 en ook mijn blog van 4 april 2010.

 

Uit: Les chants de Maldoror

 

“Lecteur, c'est peut être la haine que tu veux que j'invoque dans le commencement de cet ouvrage! Qui te dit que tu n'en renifleras pas, baigné dans d'innombrables voluptés, tant que tu voudras, avec tes narines orgueilleuses, larges et maigres, en te renversant de ventre, pareil à un requin, dans l'air beau et noir, comme si tu comprenais l'importance de cet acte et l'importance non moindre de ton appétit légitime, lentement et majestueusement, les rouges émanations? Je t'assure, elles réjouiront les deux trous informes de ton museau hideux, ô monstre, si toutefois tu t'appliques auparavant à respirer trois mille fois de suite la conscience maudite de l'Éternel! Tes narines, qui seront démesurément dilatées de contentement ineffable, d'extase immobile, ne demanderont pas quelque chose de meilleur à l'espace, devenu embaumé comme de parfums et d'encens; car, elles seront

rassasiées d'un bonheur complet, comme les anges qui habitent dans la magnificence et la paix des agréables cieux.

 

******************

 

J'établirai dans quelques lignes comment Maldoror fut bon pendant sespremières années, où il vécut heureux; c'est fait. Il s'aperçut ensuitequ'il était né méchant: fatalité extraordinaire! Il cacha son caractèretant qu'il put, pendant un grand nombre d'années; mais, à la fin, àcause de cette concentration qui ne lui était pas naturelle, chaque jourle sang lui montait à la tête; jusqu'à ce que, ne pouvant plus supporterune pareille vie, il se jeta résolûment dans la carrière du mal ...atmosphère douce!“


 

 


De Franse dichter en schrijver
Rémy de Gourmont werd geboren op 4 april 1858 in Argentan, Basse-Normandie. Zie ook mijn blog van 4 april 2009 en ook mijn blog van 4 april 2010.

 

 

Dans la terre torride...

 

Dans la terre torride, une plante exotique
Penchante, résignée : éclos hors de saison
Deux boutons fléchissaient, d'un air grave et mystique ;
La sève n'était plus pour elle qu'un poison.

Et je sentais pourtant de la fleur accablée
S'évaporer l'effluve âcre d'un parfum lourd,
Mes artères battaient, ma poitrine troublée
Haletait, mon regard se voilait, j'étais sourd.

Dans la chambre, autre fleur, une femme très pâle,
Les mains lasses, la tête appuyée aux coussins :
Elle s'abandonnait : un insensible râle
Soulevait tristement la langueur de ses seins.

 



886472-fa8115eeda4f04a66654fe128e33c67a.jpg
Rémy de Gourmont (4 april 1858 – 27 september 1915)

 

 

 

 

 

De Iers-Amerikaanse schrijver Thomas Mayne Reid werd geboren op 4 april 1818 in Ballyroney, Down, Ierland. Zie ook mijn blog van 4 april 2009 en ook mijn blog van 4 april 2010.

 

Uit: The Boy Hunters

 

„Go with me to the great river Mississippi. It is the longest river in the world. A line that would measure it would just reach to the centre of the earth,—in other words, it is four thousand miles in length. Go with me to this majestic river.

I do not wish you to travel to its source; only as far up as Point Coupée, about three hundred miles from its mouth. There we shall stop for a while—a very short while—for we have a long journey to make. Our route lies to the far west—over the great prairies of Texas; and from Point Coupée we shall take our departure.

There is a village at Point Coupée—a quaint, old, French-looking village built of wood. In point of fact it is a French village; for it was one of the earliest settlements of that people, who, with the Spaniards, were the first colonists of Western America. Hence we find, to this day, French and Spanish people, with French and Spanish names and customs, all through the Mississippi valley and the regions that lie west of it.

We have not much to do with these things at present, and very little to say of Point Coupée, more than we have already said. Our subject is an odd-looking house that, many years ago, stood upon the western bank of the river, about a mile below the village. I say it stood there many years ago; but it is very likely that it is still standing, as it was a firm, well-built house, of hewn logs, carefully chinked, and plastered between the chinks with run-lime. It was roofed with cedar shingles that projected at the eaves, so as to cast off the rain, and keep the walls dry. It was what in that country is called a “double house,”—that is, a large passage ran across the middle of it, through which you might have driven a wagon loaded with hay. This passage was roofed and ceiled, like the rest of the house, and floored with strong planks. The flooring, elevated a foot above the surface of the ground, projected several feet in front of the passage, where carved uprights of cedar-wood supported a light roof, forming a porch or verandah. Around these uprights, and upon the railing that shut in the verandah, clung vines, rose-bushes, and convolvulus plants, that at certain seasons of the year were clustered over with beautiful flowers.“

 

 

 886472-a911c662f7d7b192ea0624c50df15dfc.jpg

Thomas Mayne Reid (4 april 1818 – 22 oktober 1883)

 

 

 

 

De Duitse schrijver Michael Schneider werd geboren op 4 april 1943 in Königsberg. Zie ook mijn blog van 4 april 2007 en ook mijn blog van 4 april 2009 en ook mijn blog van 4 april 2010.

 

Uit: Vom praktischen Nutzen der Literatur

 

„Immer mehr Menschen pflegen, um der Eintönigkeit ihres beruflichen Alltags zeitweise zu entfliehen, einen Abenteuer-Urlaub zu buchen. Nun- als Schriftsteller habe ich das nicht nötig, das Schreiben ist mir Abenteuer genug.

Immer abenteuerlicher werden auch meine Lesereisen. Meine letzte war das reinste Survival-Training, zugleich die verrückteste Posse, die ich als Handlungsreisender in Sachen Literatur je erlebt habe.

Es begann mit einem Dreh. Der WDR wollte über meinen neuen Roman „Das Geheimnis des Cagliostro“ ein kleines Feature machen. Die Idee für das Feature war, die Nähe des Autors zu seinem Romanhelden zu betonen, dem selbst ernannten Grafen Cagliostro, der, in den Armenvierteln Palermos geboren, als gefeierter Magus, Medicus und subversiver Freimaurer ganz Europa in Bann

schlug und die unwahrscheinlichste Karriere seiner Epoche gemacht hat. Ich sollte also in meiner Doppelfunktion als Autor und Mitglied des Magischen Zirkels auftreten und die magische Aura meines Helden durch einige Zauberkunststücke unterstreichen. Die Redakteurin hatte für den Dreh auch

gleich die richtige Location gefunden: nämlich die Burg Drachenfels am Rhein, die vom Ambiente her gut zum Sujet dieses historischen Hochstapler- und Schelmenromans passte; zumal der Protagonist mit Vorliebe in den adeligen Kreisen des Ancien Regime zu verkehren pflegte.“

 

 

 886472-e62c2a559979fb26312dbed6480d31a3.jpg

Michael Schneider (Königsberg, 4 april 1943)

Geschreven door Romenu om 19:11 Reageer op dit bericht

Marko Klomp

De Nederlandse dichter en schilder Marko Klomp werd geboren op 4 april 1974 in Goes. Klomp volgde zijn opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten St.Joost in Breda van 1994 tot 1998 en is sinds 2009 kunstenaarslid van de Pulchri Studio te Den Haag. Hij werd in 2009 genomineerd voor de SKA Haagse Schilderkunst Award. Klomp laat zich in zijn schilderijen leiden door verschillende facetten van het contrast. Het gebruik van een onscherpe focus is kenmerkend voor zijn werk. In 2010 debuteerde Marko Klomp met de gedichtenbundel "Spalken van de levenslijn" uitgegeven door De Witte Uitgeverij.

 

 

Schoonmaakbeurt

 

Ruimtelijkheid komt geen stap verder

ze liggen daar al een tijdje,
sterk vervuild geraakte herinneringen
naast de overvolle afvalbakken

lege handen reinigen en poetsen en
opgebouwde struikelblokken soppen,
in het bekende excuus,

sommige rotzooi mag blijven liggen,
geleefd hebben is binnen
een paar tellen opgeruimd
en verwerkt.

 

 

901702-f98e31e6fd9831333f8879ea58857991.jpg
Marko Klomp (Goes, 4 april 1974)

Geschreven door Romenu om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten