Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 3 januari 2015

Peter Ghyssaert, J.R.R. Tolkien, Marie Darrieussecq, Alex Wheatle, Cicero, Drieu la Rochelle

De Vlaamse dichter Peter Ghyssaert werd geboren op 3 januari 1966 te Wilrijk. Zie ook alle tags voor Peter Ghyssaert op dit blog.

 

Eiken

Eiken zijn de bomen van het dies irae;
als de grond breekt zullen zij,
over het land gezaaiden, toekijken
met een oud, houten gezicht
dat onbewogen blijft:

te veel stormwind is in
hun taaie takkenkroon verstard;
zij zijn niet meer verstoord
door groei, dat eeuwenoud tumult
en in hun stilstand glanst niets op
van minachting, van deernis
met het oude land,
alleen geduld.

En vliegen dan zielen der geredden
als briljante edelgassen
naar hun maker; schieten verdoemden,
brandend van de diarree, voorbij
koude, ijzerharde wortels
dieper in de grond:

zij hebben het gezien,
zij hebben het gehoord,
zij doen niet mee.

 

 

Levensverhaal

Toen hij geboren was begon het al:
zijn moeder had de bijsluiter verloren.

Nooit wist hij waartoe dit
of dat dienen moest. Hoewel
hij toch kon raden
liep het steeds verkeerd.

Zijn vrienden durfde hij niet vragen:
in hun jeugd hadden die goed
hun eigen voorschriften gelezen
en die toen verbrand.

Iedereen hield alles maar geheim
en deed volmaakt wat hij niet kon:
ze lachten hem al op de speelplaats uit:

een tegenstrijdigheid, verlamd
en huilend in de zon.

 

 1702836-afd5b5ed8964729bfa6ea418c24d562c.jpg
Peter Ghyssaert (Wilrijk, 3 januari 1966)

 

 

De Engelse schrijver J.R.R. Tolkien werd geboren op 3 januari 1892 in Bloemfontein, Zuid-Afrika. Zie ook alle tags voor J.R.R. Tolkien op dit blog.

Uit: Der Hobbit oder Hin und zurück (Vertaald door Wolfgang Krege)

„In einem Loch im Boden, da lebte ein Hobbit. Nicht in  einem feuchten, schmutzigen Loch, wo es nach Moder  riecht und Wurmzipfel von den Wänden herabhängen, und  auch nicht in einer trockenen, kahlen Sandgrube ohne Tische und Stühle, wo man sich zum Essen hinsetzen kann:  Nein, das Loch war eine Hobbithöhle, und das heißt, es war  sehr komfortabel.Die Tür war kreisrund wie ein Bullauge, grün gestrichen,  mit einem blanken gelben Messingknopf genau in der Mitte.  Sie führte in eine röhrenförmige Diele, eine Art Tunnel, aber  ein sehr komfortabler, luftiger Tunnel mit holzgetäfelten  Wänden, gekacheltem und mit Teppichen belegtem Fußboden, lackierten Stühlen und einer Unmenge Haken an der  Wand für Hüte und Mäntel – der Hobbit hatte gern Besuch.  Die Diele zog sich in Windungen ein ganzes Stück weit hin,  aber nicht tief in den Bühl hinein – so wurde die kleine Anhöhe von den Nachbarn auf etliche Meilen im Umkreis genannt –, und viele kleine runde Türen gingen darauf hinaus,  abwechselnd zu beiden Seiten. Treppen brauchte der Hobbit  nicht zu steigen: Schlafzimmer, Bad, Keller, Speisekammern  (deren er mehrere hatte), Garderoben (ganze Kammern voller Kleider), die Küche und die Speisezimmer, alles lag auf  gleicher Höhe und grenzte an diesen Gang. Die besten Zimmer waren auf der linken Seite (wenn man hereinkam), denn  nur hier gab es Fenster, tief über dem Boden angesetzte runde  Fenster, aus denen der Hobbit auf seinen Garten und die  zum Fluss abfallenden Wiesen dahinter hinaussah.Dieser Hobbit war ein sehr wohlhabender Hobbit, und  er hieß Beutlin. Die Beutlins wohnten schon seit unvordenklichen Zeiten in der Gegend um den Bühl und galten  als sehr achtbare Leute, nicht nur, weil die meisten von ihnen  reich waren, sondern auch, weil sie sich nie auf irgendwelche  Abenteuer einließen oder etwas Unerwartetes taten: Was  ein Beutlin auf irgendeine Frage sagen würde, wusste man  immer schon, ohne die Frage erst stellen zu müssen.“

 

 1702836-fab7698e742a09886c1b5aebd6cbae68.jpg
J.R.R. Tolkien (3 januari 1892 – 2 september 1973)

 

 

De Franse schrijfster Marie Darrieussecq werd geboren in Bayonne, Pyrénées-Atlantiques, op 3 januari 1969. Zie ook alle tags voor Marie Darrieussecq op dit blog.

Uit:Il faut beaucoup aimer les hommes

« Elle l'a d'abord cru américain. Ses inflexions, sa démarche. Un Américain excentrique, certes, mais sur les hauteurs de Hollywood on s'habille comme on l'entend. Elle, tout le monde savait qu'elle était française. Elle pouvait travailler son accent pour jouer l'Américaine, mais la plupart du temps, c'était la Française qu'on lui demandait: la salope pointue, la froide élégante, la romantique sacrifiée. En Chanel et Louboutin, qu'on lui offrait après le tournage.
Lui, on lui demandait le dealer ou le boxeur, parfois le flic ou le prêtre ou le meilleur ami du héros aux idées larges. Il avait fait un Jedi discret dans un épisode de Star Wars. Dans la vie il jouait l'Américain comme le reste, comme il avait joué Hamlet à ses débuts. Avec la même intensité tranquille. La même indifférence concentrée. Aux Bouffes du Nord, à Paris, elle était au Conservatoire, ça ne pouvait être que lui. Sa voix était mate et grave; un torse massif, des épaules larges sur un corps très long, qu'elle ne pouvait encore que deviner sous son espèce de houppelande. Sa voix semblait sortir loin au fond de sa gorge, sous ce creux doux où le cou commence et qu'elle aimerait tant embrasser, plus tard, lui demandant si sa tendresse ne l'ennuyait pas, et il lui répondrait: "Pourquoi m'ennuierait-elle?"
Ses t avaient une rondeur mouillée, à peine différents de ses d, ce qu'elle prit d'abord pour une coquetterie de bel homme et d'acteur (comme font certains aristocrates en France) alors qu'ils signaient ses origines."


1702836-ba4b6de1cdfca6a38ba884a98ddcb6bb.JPG
Marie Darrieussecq (Bayonne, 3 januari 1969)

 

 

De Britse schrijver Alex Wheatle werd geboren op 3 januari 1963 in Londen. Zie ook alle tags voor Alex Wheatle op dit blog.

Uit: East of Acre Lane

“The red-lit circle indicated that the lift had reached the 25th floor. The two flunkies shunted Biscuit through a wire-meshed door that led the way to the balcony. Biscuit ran the scene through his mind in trepidation. This was the end; he could see his eighteen-year-old body crumpled on the concrete forecourt below, as lifeless as a black bag of rubbish. He felt an asthma attack gathering force in his chest and his fear rendered him speechless. Nunchaks was still fiddling with his lighter.
‘Wha’ yard number did you raid the uder day?’ Nunchaks demanded“
(…).

“How did I ever get hook up wid dis bad man? Biscuit thought. A cold sweat snaked down from his temples. He thought hard of his hard-working mother and his younger sister and brother, wondering if he would see them again. Only half an hour ago he was smoking a spliff and enjoying a serious smooch with a fit girl. Now he felt like he was approaching the end of his short life.”
(…)

“They get all dolled up, hair and nails and underwear, then they drop their knickers for the first man that comes along. Most of them do it for the p’s. Some of think they’re going to hook a gangsta and get all the latest threads and ice and champagne on tap. Some of them do it to get knocked up.”

 

 1702836-352024263449dc1cc55f9319bfcb5b58.jpg
Alex Wheatle (Londen, 3 januari 1963)

 

 

De Romeinse schrijver, redenaar, politicus, advocaat en filosoof Marcus Tullius Cicero werd geboren in Arpinum op 3 januari 106 v. Chr. Zie ook alle tags voor Cicero op dit blog.

Uit: Vriendschap (Laelius (de amicitia, vertaald door Rogier van der Wal)

“Dat zal zeker gebeuren, Laelius. U hebt nu het thema vriendschap ter sprake gebracht, en wij hebben een vrije middag. Daarom zou ik het fijn vinden, en ik hoop Scaevola ook, als u uiteen wilt zetten hoe u over vriendschap denkt, hoe u haar waardeert en welke adviezen u zou geven. Op dezelfde manier als u dat bij andere onderwerpen doet wanneer uw mening gevraagd wordt.
scaevola Dat zou mij inderdaad welkom zijn, en ik wilde u net hetzelfde vragen, maar Fannius was me voor. U zou ons beiden een groot genoegen doen.
laelius Natuurlijk zou ik zo’n verzoek niet weigeren als ik mij op mezelf kon verlaten, want het is een schitterend thema en we zijn vrij, zoals Fannius al zei. Maar wie ben ik, en welk talent heb ik daarvoor? Het is onder geleerde mannen en Grieken gebruikelijk dat hun op enig moment een willekeurig onderwerp wordt opgegeven om over te spreken. Dat is een zware taak en die vergt niet weinig oefening. Daarom raad ik jullie aan een uiteenzetting over vriendschap te vragen van hen die daar hun beroep van hebben gemaakt. Ik kan jullie alleenmaar aansporen vriendschap te prefereren boven alle aardse zaken; niets is zo natuurlijk en zo voordelig in voor- en tegenspoed.
Ten eerste ben ik ervan overtuigd dat vriendschap alleen tussen hoogstaande mannen kan bestaan. Ik wil dat niet tot op het bot onderzoeken, zoals degenen die hier diep op ingaan
* — misschien hebben ze wel gelijk, maar het heeft te weinig algemeen belang. Zij zeggen dat iemand niet hoogstaand kan zijn als hij niet wijs is. Dat mag zo zijn, maar zij vatten wijsheid zó op dat geen sterveling die ooit verworven heeft.”

 

 1702836-c02d6b60dede9080c131e5cc2bb32832.jpg
Cicero (3 januari 106 v. Chr. – 7 december 43 v. Chr.) 
Standbeeld in Arpino 

 

 

De Franse dichter, schrijver en essayist Pierre Eugène Drieu la Rochelle werd geboren op 3 januari 1893 in Parijs. Zie ook alle tags voor Pierre Drieu la Rochelle op dit blog.

Uit: Le feu follet

« - Ma vie, ce n’est que des moments perdus.
Mais qu’est-ce que tu aurais voulu faire ?
J’aurais voulu captiver les gens, les retenir, les attacher. Que rien ne bouge plus autour de moi. Mais tout a toujours foutu le camp.
Mais quoi ? Tu aimes tant de gens que ça ?
J’aurais tant voulu être aimé qu’il me semble que j’aime.
Oui, je te comprends, je suis comme ça. Mais entre nous, je ne sais pas si c’est suffisant.
J’ai toujours été aussi sensible qu’on peut l’être à toute gentillesse : je ne suis pas du tout un mufle.
Oui, c’est déjà beaucoup. Mais, tu sais, de là à l’amour, il y a encore du chemin… Et puis d’ailleurs, quand   même nous aurions vraiment de l’amour dans le coeur, est-ce que ça retiendrait les gens ?
On est aimé qu’autant qu’on aime. Ca a l’air idiot de dire ça, mais c’est vrai.
Au contraire, c’est parce que nous sommes trop sensibles, que les gens se foutent de nous.
Nous sommes sensibles, mais nous n’avons pas envie de les prendre. Voilà, il faut donner aux gens l’impression qu’on a envie de les prendre, et quand on les a pris, qu’on les tient.
Alain s’arrêta là-dessus. Il regardait droit devant lui la rue Scribe, un endroit comme un autre. Il jouissait amèrement de dire sur sa vie le mot le plus exact. Milou le regardait et s’effrayait. Ils allumèrent de nouvelles cigarettes et repartirent du côté de la Madeleine. »

 

 1702836-5aa2daa5a022b3813956f3afad4850ba.jpg
Pierre Drieu la Rochelle (3 januari 1893 – 16 maart 1945)
In 1929

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 3e januari ook mijn vorige twee blogs van vandaag. 

Geschreven door Romenu om 13:51 Reageer op dit bericht

Henry Handel Richardson, Xavier Orville, Jacob Balde, Wolf von Aichelburg, Elsa Asenijeff, John Gould Fletcher

De Australische schrijfster Henry Handel Richardson (eig. Ethel Florence) werd geboren op 3 januari 1870 in Melbourne. Zie ook alle tags voor Henry Handel Richardson op dit blog.

Uit: Australia Felix

“That had been the hardest job of any: keeping the party together. They had only been eight in all--a hand-to-mouth number for a deep wet hole. Then, one had died of dysentery, contracted from working constantly in water up to his middle; another had been nabbed in a manhunt and clapped into the "logs." And finally, but a day or two back, the three men who completed the nightshift had deserted for a new "rush" to the Avoca. Now, his pal had gone, too. There was nothing left for him, Long Jim, to do, but to take his dish and turn fossicker; or even to aim no higher than washing over the tailings rejected by the fossicker.
At the thought his tears flowed anew. He cursed the day on which he had first set foot on Ballarat.
"It's 'ell for white men--'ell, that's what it is!"
"'Ere, 'ave another drink, matey, and fergit yer bloody troubles."
His re-filled pannikin drained, he grew warmer round the heart; and sang the praises of his former life. He had been a lamplighter in the old country, and for many years had known no more arduous task than that of tramping round certain streets three times daily, ladder on shoulder, bitch at heel, to attend the little flames that helped to dispel the London dark.”

 

 1702833-bb1757864b0234b9bea22a67d2e3592b.jpg
Henry Handel Richardson (3 januari 1870 – 20 maart 1946)
Cover

 

De Franstalige schrijver Xavier Orville werd geboren op 3 januari 1932 in Case-Pilote, op Martinique. Zie ook alle tags voor Xavier Orville op dit blog.

Uit: Délice et le fromager

“On ne pouvait plus se confier, même entre amis ; la franchise valait son pesant de chaînes depuis que, d'une manière ou d'une autre, les masques paraissaient trop crispés pour être honnêtes. C'était toujours Un tel qui avait dit qu'Un tel avait dit à Un tel... Mais qui, Un tel ? En fin de compte on ne savait jamais au juste et les gens se rabougrissaient de peur, rentraient dans la coquille du silence, serrant les fesses, fermant les yeux. »
(…)

« Cette chose triste, d'avoir des yeux pour rien ! Moi qui aimais tellement la lumière, me voilà en exil. J'aurai beau retourner mes veines refaire le chemin de mon sang, je sais maintenant qu'au bout de mes yeux, il n'y a qu'une longue nuit vide. Le soleil brille ailleurs. Mon cœur a froid. La vie ne donne plus sur mon visage. Il ne me reste qu'à me souvenir des choses que j'ai connues. Je deviens moi-même une chose.”
(…)

« Entre eux — elle aurait aimé pouvoir le dire aux autres —, ils avaient scellé ce qui les dépassait, comme le feuillage dépasse la graine ; ce qui ne pouvait plus se défaire, pas plus que le fruit ne défait sa saveur."

 

 1702833-7a9752c3646f5081a8b51b0e10cc81a9.jpg
Xavier Orville (3 januari 1932 – 19 augustus 2001)

 

 

De Duitse dichter en schrijver Johann Jacob Balde S.J. werd geboren op 3 januari 1604 in Ensisheim in de Elzas. Zie ook alle tags voor Jacob Balde en voor Jacob Balde S.J. op dit blog.

Uit: Oden und Epoden

XIV. 
An die jungfräuliche Mutter
mit dem Knaben im Schooße

Jungfrau: mehr als gewohnt, ich weiß
Nicht, wie sichtliche Lust glänzet an Dir, sobald
Dich der rosige Knab' umschlang.
Fester klammert der vielarmige Strauch sich nicht
Um der Eiche bejahrten Stamm.
Innig hangest du Ihm, innig er Dir verknüpft.
Wie gespannt er auf Küsse, Dir
Von den Lippen die süß athmenden Weste saugt!
Du mit weichendem Kinne drückst
Deines Holden Gesicht, schlürfend des myrrhenen
Gott's ambrosischen Duft ganz mit entzücktem Mund.
Eine Seele nur ist, Eine nur Sohn und Frau.
Deinem Leben das süße Band
Ist der Knabe, du bist's, Mutter! dem seinigen.

 

 1702833-497dff313bd69b762f3f02abb8553b6c.jpg
Jacob Balde (3 januari 1604 – 9 augustus 1668)

 

 

De Duitstalige dichter en schrijver Wolf von Aichelburg werd geboren in Pula,Transsylvanië, (destijds Oostenrijke-Hongarije, tegenwoordig Kroatië) op 3 januari 1912. Zie ook alle tags voor Wolf von Aichelburg op dit blog.

 

Der Dichter  

Laßt ihn doch in Aeroplanen
Schweben über Wolkenmeeren!
Die das Hochgefühl nicht ahnen,
Solln sich nicht bei ihm beschweren.

Über Felsen laßt ihn klettern,
Wo sich kleine Echsen sonnen
In den fessellosen Wettern
Spürt er panisch Schöpfungswonnen.

Selbst der Maulwurf, unverdrossen,
Der gepflegte Rasen hügelt,
Weiß in ihm den Artgenossen,
Den kein Wohlverhalten zügelt.

Und er läßt auch gern den großen,
Pan um Syrinx weiter klagen,
Denn er fühlt sich nicht verstoßen,
Aus dem Bund der Lotophagen.

 

 1702833-4badc8c0edbbc08eb451ca0e438d5027.jpg
Wolf von Aichelburg (3 januari 1912 – 24 augustus 1994)
In 1990 

 

 

De Oostenrijkse dichteres en schrijfster Elsa Asenijeff (eig. Elsa Maria von Packeny) werd geboren op 3 januari 1867 in Wenen. Zie ook alle tags voor Elsa Asenijeff op dit blog.

 

Heimlicher Jubel

Süsser, – Einziger, – Grosser, – Schöner!
Mein Herz bricht vor Glück, wenn ich dich denke!
O gib – o schenke,
Ein leises Grüssen der Fernen!

Herrlicher, Süsser, Schöner.
Der du Grosses erstrebst!
Ich jauchz es bis zu den Sternen:
Wie schön ist die Welt, weil du lebst!

 

 

Schmerz

Vorbei, vorbei
Des Frühlings frühste Amsel-Schelmerei
Nun singt die Nachtigall ihr schwüles Lied
Und alle Blumen sind erblüht
Und die sich lieben, liegen Arm in Arm.
Der Frühling ist so kurz!
Ich stoss die Hände weg, die nach mir langen –
Die Augen sind von Tränen warm –
Mein ganzes Blut ist traumumfangen
Und sehnet Einen, der nicht meiner denkt.
Bald fällt der letzte Blütenschnee,
Und nimmt samt meiner Seele Weh
Mich weg von dieser lichten Welt.

 

 1702833-8684c8f9cde002704e2cf66a53a17c9f.jpg
Elsa Asenijeff (3 januari 1867 – 5 april 1941)
Bronzen beeld door Max Klinger, 1899/1900

 

 

De Amerikaanse dichter en schrijver John Gould Fletcher werd geboren op 3 januari 1886 in Little Rock, Arkansas. Zie ook alle tags voor John Gould Fletcher op dit blog.

 

Blue Water

Sea-violins are playing on the sands;
Curved bows of blue and white are flying over the pebbles,
See them attack the chords--dark basses, glinting trebles.
Dimly and faint they croon, blue violins.
"Suffer without regret," they seem to cry,
"Though dark your suffering is, it may be music,
Waves of blue heat that wash midsummer sky;
Sea-violins that play along the sands."

 

 

Night Song

Ask me no more but love,
-- See, the west is all roses! --
Darkness comes down from above;
No more -- the hour closes;

Ask me no more but love,
I have no other might.
Sun of my dusk, dream of my dawn, I come to you
Sure as the stars to-night!

 

 1702833-cdcaddf8e3896e47e9fb08eb1aa00e29.jpg
John Gould Fletcher (3 januari 1886 – 20 mei 1950)
Hier met zijn vrouw, de kinderboekenschrijfster Charlie May Simon

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 3e januari ook mijn vorige blog van vandaag. 

Geschreven door Romenu om 13:42 Reageer op dit bericht

Douglas Jerrold, Charles Palissot de Montenoy, Heinrich Wilhelm von Gerstenberg, Hermann von Weinsberg, Sven Kivisildnik

De Engelse schrijver Douglas William Jerrold werd geboren op 3 januari 1803 in Londen. Zie ook alle tags voor Douglas Jerrold op dit blog.

Uit: St. Giles and St. James

“The streets were empty. Pitiless cold hod driven all who had the shelter of a roof to their homes : and the north-east blast seemed to howl in triumph above the untrodden snow. "Winter was at the heart of all things. The wretched, dumb with excessive misery, suffered, in stupid resignation, the tyramiy of the season. Human blood stagnated in the breast of want ; and death in that despoji'ing hour losing its terrors, looked, in the eyes of many a wretch, a sweet deliverer. It was a time when the very poor, barred from the commonest things of earth, take strange counsel with themselves, and, in the deep humility of destitution, believe they are the burden and the offal of the world,
It was a time whea the easy, comfortable man, touched with finest sense of human suffering, gives from his abundance ; and, whilst bestowing, feels almost ashamed that, with such widespread misery circled round him, he has all things fitting ; all things grateful. The smitten spirit asks wherefore he is not of the multitude of wretchedness ; demands to know for what especial excellence he is promoted above the thousand, thousand starving creatures ; in his very tenderness for misery, tests his privilege of exemption from a woe that withers manhood in man, bowing him downward to the brute. And so questioned, this man gives in modesty of spirit — in very thankfulness of soul.”

 

 1702824-4bc54d34673c2c778388ae3d45f4adf2.jpg
Douglas Jerrold (3 januari 1803 – 8 juni 1857)

 

 

De Franse dichter en schrijver Charles Palissot de Montenoy werd geboren in Nancy op 3 januari 1730. Zie ook alle tags voor Charles Palissot de Montenoy op dit blog.

Uit: Petites Lettres Sur De Grands Philosophes

«LETTRE 1
Ce ton d' inspiration dans les uns, d' emphase dans les autres, si éloigné de celui de la raison qui doute, ou de la vérité qui persuade, révolta quelques gens sensés. En examinant de près des ouvrages qui promettaient de si grandes choses, ils trouvèrent que les uns étaient servilement copiés de Bacon, sans que l' on ait jugé à propos d' en prévenir le public; et que d' autres ne contenaient que des pensées mille fois rebattues, mais rajeunies, ou par un tour épigrammatique et de mauvais goût, fort à la mode aujourd' hui, ou par un certain ton d' audace bien propre à séduire les simples.
On donna de nouvelles définitions de quantité de choses déjà très-bien définies. On affecta pour jouer la concision et le style nerveux, d' embrouiller ce qui était clair. On confondit tous les genres; et cet étrange bouleversement dans les idées et dans le style parut à quelques esprits vulgaires, la preuve d' un siècle abondant en génies lumineux et hardis, digne d' être appelé siècle philosophique."

 

 1702824-0ce2d6626d3ace319cb6ec7dcb65e94b.jpg
Charles Palissot de Montenoy (3 januari 1730 - 15 juni 1814)
Buste door Jean-Antoine Houdonin de Bibliothèque Mazarine, Parijs

 

 

De Duitse dichter, schrijver en criticus Heinrich Wilhelm von Gerstenberg werd geboren op 3 januari 1737 in Tondern, Schleswig. Zie ook alle tags voor Heinrich Wilhelm von Gerstenberg op dit blog.

 

Kriegslist des Amors

»Du Amor bessre deinen Bogen!
Die Sehn ist wohl zu schlaff.
Drey Pfeile sind nun schon nach meiner Brust geflogen,
Und keiner, keiner traf. –«

Da hat mein Spott ihn weggetrieben!
Da flieht er schamroth hin!
Heil mir! mir Glücklichen! der ich von Amors Trieben
Nun ganz befreyet bin!

Doch muß ich ihn schon wieder sehen?
Er scheut nicht meinen Spott?
Seht doch den Knaben dort auf Chloens Auge stehen!
O der verschmitzte Gott!

Itzt möcht es wohl dem Frevler glücken:
Ach ja, da sink ich hin!
Denn welcher Mensch kann doch zugleich der Chloe Blicken
Und seinem Pfeil entfliehn?

 

 1702824-03dd5c86d06b31aa978f8d32132d3377.jpg
Heinrich Wilhelm von Gerstenberg (3 januari 1737 – 1 november 1823) 
Tondern

 

De Duitse schrijver en jurist Hermann von Weinsberg werd geboren op 3 januari 1518 in Keulen. Zie ook alle tags voor Hermann von Weinsberg op dit blog.

Uit: Liber Iuventutis

„Dweil ich nuhe sulchs ernstlich bedacht und der geschrift das zu mois geben, so hab ich zu andern zeiten die herkomst, genealogi und eigenschaft des stams und haus Weinsberch in ein boich geschriben und vergadert, damit es auch nit gar vergessen worde, sonder das es deste daurhaftiger mogt bleiben, und hab dasselb genant das boich Weinsberch, wilch ich euch vurhin zugeschriben, vertruwet und befollen hab, wie daselbst vermelt ist, und gode dem almechtigen zu lob und dem gemeinen haus Weinsberch zu eren und nutz. Dan wer kunte unser vurelter leben und geschichten nachverzellen ader uis bloissem nachsagen behalten, wan sei nit in geschrift verfast weren, in sonderheit dieweil sei etliche vil hondert jar und vur miner zeit geschein sint und nemans lebendichs darvon sunst etwas wiste. So hab ich auch weiders sorg getragen, das der geschichten, die sich min leben lank in meiner zit zugetragen und in sonderheit unsern stam und haus Weinsberch und sunst betreffende nit ins vergess gestalt, dan mit fleis angezeignet und in ein geschrift zu ewiger gedechtnis verfast worden, und hab sei derhalb in ein boich samen geschriben, wilchs ich nit bessers gewist hab zu intituleren ader zu nennen dan ein gedenkboich der jaren mines lebens, angesehen, das es angefangen ist a. 1517 im jar, do ich eirstlich das leben bekomen und menschs worden bin, und soll auch von mir (ob got will) continueirt und vollenzogen werden, so lang mir got das leben verlenet, nach minem geringen vermogen, damit ir und das gemein haus und menniglich gedenken sollt, was in miner zeit, ungeferlich jar vur jar, gescheit ist und miner auch dabei in allem goeden gedenken.“

 

 1702824-5ab794b14ee47e0153309a3063446e0d.jpeg
Hermann von Weinsberg (3 januari 1518 – 23 maart 1597)
Beeld van Erwin Nöthen aan de Rathausturm in Keulen

 

 

De Estlandse dichter en schrijver Sven Kivisildnik (eig. Sven Sild) werd geboren op 3 januari 1964 in Rakvere. Zie ook alle tags voor Sven Kivisildnik op dit blog.

Uit: From enfant terrible to heavy artillery man (Artikel door Peeter Helme in Elm, 2013)

« At times, however,) Kivisildnik’s actions leave you confused: he can be seen ranting on the telly or calling himself a genius in a newspaper, but then you chance upon a book by him or by one of his disciples, and nothing remains of all that mudslinging and scandalous behaviour – the book presents high-quality poetry, in content, style and language. What’s happening?
“I gladly represent everything confusing”, replies the poet, with a benevolent smile, sitting under the shade of old trees at his Sanga farm in the depths of Pärnu County.
“It is better for the masses to be confused rather than dumbed down by silly entertainment, excited about sporting news or mocked by the propaganda of warmongers. Amidst the media’s unambiguous sales truths, a nice dose of confusion has a truly healthy effect. There are no high or low genres for me; everything must be done properly.”

 

 1702824-ccbb3ce19352927b566c89e40b133ae4.jpg
Sven Kivisildnik (Rakvere, 3 januari 1964)

Geschreven door Romenu om 13:30 Reageer op dit bericht

Jean Muno

De Belgische schrijver Jean Muno (pseudoniem van Robert Burniaux) werd geboren in Molenbeek op 3 januari 1924. Zijn vader, Constant Burniaux, was een bekend schrijver. Zijn moeder, Jeanne Taillieu, was eveneens schrijfster. Beide werkten ook als docent(e). Na de Grieks-Latijnse humaniora studeerde hij Romaanse filologie aan de Vrije Universiteit van Brussel. Vanaf 1945 leverde hij bijdragen aan literaire tijdschriften en koos hij het pseudoniem Jean Muno, verwijzend naar een dorp in de Gaumestreek waar hij een vakantie vierde. Hoewel hij vooral bekend is als schrijver van romans en kort verhalen schreef Muno eerst artikelen over film en hoorspelen. In 1947 werd hij professor aan normaalschool Charles Buls. Hij trouwde en leidde blijkbaar lhet rustige leven van een jonge leraar en ambtenaar. Zijn eerste belangrijke publicatie, na “St. Bedon” (1955) en “L'Homme qui s'efface” (geschreven in 1958, maar pas gepubliceerd in 1963) was “L’Hipparion” in 1962, een korte poëtische-satirische roman. In 1968, met “The Joker”, toonde Muno zijn meesterschap als schrijver. De jaren zeventig waren voor de schrijver een periode van twijfels en aarzelingen maar er ontstonden wel belangrijke boeken. “Ripple-mark” verscheen, een eerste autobiografische bekentenis en “Histoires singulières” waarvoor hij in 1979, de Rossel prijs kreeg. In 1981 publiceerde hij het monoloogstuk Caméléon” en ook een prachtig kerstverhaal “Les Petits Pingouins”. In 1981 nam hij ook deel aan de oprichting van het Centre international du fantastique. In 1982 verscheen "Histoire exécrable d'un héros brabançon", in 1983 "Entre les lignes", in 1985 "Histoires griffues" en in 1988 "Jeu de rôles".

Uit: Histoires singulières

« Ce jour-là, de juin ou de septembre, était l'anniversaire de sa mort. Trois ans tout juste l'en séparaient. Sans doute le terme anniversaire convient-il mal ici; mais je n'en ai pas d'autre pour évoquer cette espèce de souvenir du futur, cette très vague prémonition célébrant un événement qui s'accomplira à pareille date, quelques années plus tard.
Comme il faisait agréable, Walter se rendit à son bureau à pied. Il travailla avec zèle à la vérification des formulaires jaunes. Il se sentait bien, plutôt heureux de vivre. L'après-midi, à cause de la chaleur, portes et fenêtres s'ouvrirent au large.
Six heures. Walter refit sa route du matin et refranchit le fleuve. Deux fois par jour, il passait ainsi d'une rive à l'autre, du travail au repos, du repos au travail. Jamais il ne s'arrêtait sur le pont. A quoi bon regarder les eaux grises s'engouffrer sous les arches ?
- Toujours rien, madame Blanche ?
Elle eut comme une hésitation avant de secouer la tête.
- Rien, monsieur Walter.
Elle n'était blanche que de prénom, la concierge. Grise pour le reste, d'un gris sans rémission, comme les eaux du fleuve.
- Il me semble pourtant que je devais vous dire quelque chose. Mais quoi ?
Un moment, ils se dévisagèrent. Quoi ? à propos de quoi ? Les yeux mi-clos, Mme Blanche se passa les doigts sur le front. Walter eut un petit sourire incertain.
- Une visite peut-être ? »

 
1803234-177ae1de3e6585573b737078160407b9.jpg
Jean Muno (3 januari 1924 - 6 april 1988)

Geschreven door Romenu om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten