Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 11 februari 2011

Kazys Bradūnas, Maryse Condé, Gerhard Kofler, Else Lasker-Schüler, Roy Fuller, Rachilde

De Litouwse dichter Kazys Bradūnas werd geboren in Kiršai, Rayon Vilkaviškis, op 11 februari 1917. Zie ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

 

Please Rest

 

Sit down, on a rock – –

We have come to the planet's edge,

To the limits of this earth,

To the heavens' infinity

Chewing on bitter crumbs – –

A long hungry journey.

 

A cold wind blows from the sea;

Hot gusts come from the desert.

And the sun, like a dandelion puff,

Descends and rises – –

Only you, rest.

 

 

 

A Sketch Of A Nations Autoportrait

 

I am a nation rooted in you,

I'm not a nomad tribe.

History has not uprooted me,

And death is but a toy.

 

I'm not a flaming grass blade of the steppe.

I am a flower of ice in the north.

 

Blown by God's breath,

I shatter into millions.

 

But again I am welded by kindred spirit –

It is me you receive at birth.

 

 

 

Vertaald door Jurgis Bradūnas

 

 

 

 850741-004f6792e0bd155fad4b25416701ade4.jpg

Kazys Bradūnas (11 februari 1917 -  9 februari 2009)

 

 

 

 

De Franse schrijfster Maryse Condé werd op 11 februari 1937 in Pointe-à-Pitre op Guadeloupe geboren. Zie ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

Uit: En attendant la montée des eaux

 

„Babakar fut précipité de la tiédeur du sommeil à la clameur d'une nuit d'orage et atterrit, étourdi, saisi dans un vacarme. Le tonnerre grondait. Les tôles du toit grinçaient. Les branches des pié bwas craquaient avant de se fracasser à terre tandis que les mangots tombaient drus comme roches. Pendant son sommeil, il avait vu sa mère, souriante, radieuse, ses yeux de bleuet lumineux et rafraîchis comme si, au milieu du désordre des éléments, elle apportait un rameau d'olivier. Elle venait lui signifier que les pages noires de deuil étaient tournées et que se dessinait enfin la promesse du bonheur.  

La pendule marquait 23 h 15. Il songea aux hommes qui en ce moment buvaient du rhum agricole, jouaient aux dés ou aux dominos et caressaient les seins durcis des femmes qu'ils s'apprêtaient à baiser. Lui, dormait déjà dans un pyjama de coton rayé.  

Personne ne comprenait rien de rien à cet hivernage-là. Des semaines qu'on aurait dû en voir le bout. Mais la pluie n'arrêtait pas de flageller la Nature avec violence et de faire déborder les ravines les plus secrètes. Frissonnant dans l'humidité, Babakar enfila un peignoir et glissa sur ses pieds nus à travers l'enfilade de pièces de sa villa meublée sans goût, à la va-vite. Les maisons s'expriment à leur manière. Celle-là parlait de solitude et d'exclusion. Dans la cuisine, il se versa un verre de lait qu'il but trop hâtivement, en se salissant le menton. Il ne touchait jamais à l'alcool, non par souci de religion, mais parce que cela lui donnait des aigreurs qui ajoutaient au goût déjà si mauvais de sa vie.“

 

  

 850741-144ccc8960f0075eea087c898af2bb45.jpg

Maryse Condé (Pointe-à-Pitre, 11 februari 1937)

 

 

 

 

De Oostenrijkse dichter Gerhard Kofler werd geboren op 11 februari 1949 in Bozen. Zie ook mijn blog van 11 februari 2007 en ook mijn blog van 11 februari 2008 en ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

 

TAUWETTER

 

der baum weint
im abschied
des schnees

 

nackt wird er
sich wieder zeigen
so wie er ist

 

doch ich
würde
(hatte ich doch gesagt)
über den winter
nicht reden

 

 

LANGSAMER OKTOBER


ich sehe daß ich gehe / ohne ein ziel hier
ich gehe daß ich sehe / nur den nebel
ich sehe daß ich sehe / ich gehe
daß ich gehe

 

 

 

ANSPIELEN


Café Central

es regnet und regnet
doch für ein weilchen
bin ich geborgen
an diesem typischen
wiener ort
im italienischen stil

 

 


850741-82e6343fce9e23b787786a73e587447a.jpg
Gerhard Kofler (11 februari 1949 -  2 november 2005)

 

 

 

 

De Duitse schrijfster en dichteres Else Lasker-Schüler werd geboren in Elberfeld op 11 februari 1869. Zie ook mijn blog van 11 februari 2007 en ook mijn blog van 11 februari 2008 en ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

 

Es kommt der Abend

 

Es kommt der Abend und ich tauche in die Sterne,

Daß ich den Weg zur Heimat im Gemüte nicht verlerne

Umflorte sich auch längst mein armes Land.

 

Es ruhen unsere Herzen liebverwandt,

Gepaart in einer Schale:

Weiße Mandelkerne -

 

.....Ich weiß, du hältst wie früher meine Hand

Verwunschen in der Ewigkeit der Ferne.....

Ach meine Seele rauschte, als dein Mund es mir gestand.

 

 

 

 

Mein armes Lied

 

Mein Angesicht liegt nachts auf deinen Händen,

Es leuchten stille Kerzen von den Wänden

Und werfen um mich einen feierlichen Schein.

Ich will dein heiliger Widder sein,

Führ mich zur Opfergabe in den Hain.

 

Die Welt bricht auf allen Enden

Und an den Stöcken glüht in zarten Ampeln süßer Wein.

Und Mond und Sterne gehen auf mit meinem Herzen im Verein.

Und meine Lenden sprießen feierlich verzückt: vergessene goldene Legenden.

 

Und die Welten um mich streiten sich

Und berauschen sich am blutigen Weine.

 

Weißt du noch im Mondenscheine?

Du und ich –

Eh noch mein Herz verblich

Und ich deinem Herzen glich

Tausendmal und eins verklärt um dich –

 

 

 

 850741-1562eb7b5e4908ba51868c41fa14ee40.jpg

Else Lasker-Schüler (11 februari 1869 - 22 januari 1945)

 

 

 

 

De Engelse dichter en schrijver Roy Fuller werd geboren op 11 februari 1912 Failsworth in Lancashire. Zie ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

Spring 1942

 

Once as we were sitting by

The falling sun, the thickening air,

The chaplain came against the sky

And quietly took a vacant chair.

 

And under the tobacco smoke:

"Freedom," he said, and "Good" and "Duty."

We stared as though a savage spoke.

The scene took on a singular beauty.

 

And we made no reply to that

Obscure, remote communication,

But only stared at where the flat

Meadow dissolved in vegetation.

 

And thought: O sick, insatiable

And constant lust; O death, our future;

O revolution in the whole

Of human use of man and nature!

 

 

 

 850741-885bc4a75809eb3e0db7b8ad03d4fb1b.jpg

Roy Fuller (11 februari 1912 – 27 september 1991)

Failsworth 

 

 

 

De Franse schrijfster Rachilde werd geboren als Marguerite Vallette-Eymery in Périgueux op 11 februari 1860. Zie ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

Uit: La Tour d'amour

 

„- C'est vous, Jean Maleux ?
- J'en ai l'avantage, que je répondis très poliment, car je pensais bien qu'il ne fallait point parler tout à trac en cette cambuse.
- Nous vous avons choisi, mon garçon, sur les dix concurrents, et j'espère que nous n'aurons pas à nous repentir de notre choix. Vous êtes nommé pour Ar-Men.
Ah ! C'était pour Ar-Men. Je respirais comme si on m'avait ôté un poids de soixante kilos de dessus l'estomac. Je ne savais pas ce qui m'attendait. J'étais joyeux de l'affaire à m'en mettre à giguer devant eux. Fini des ballottements et des apprentissages. On était casé, son maître dans une propriété de l'Etat, un endroit respectable où qu'on serait tranquille.
- Vous n'avez pas trente ans, que dit le petit sec, et c'est jeune.
Il se caressait la barbe, regardait toujours ses ongles. Il avait l'air de se chercher des poux qu'il voulait tuer.
- On vieillira, que je lui répondis en rigolant.
Un vieillit même très vite à Ar-Men, fit le patron galonné, qui ne riait pas, peut-être parce qu'il savait ce qu'il disait. Seulement, nous vous prenons à cause de l'autre, là-bas, qui décline. Malgré son expérience, il a besoin d'un luron pour le renforcer. On ravitaille à Ar-Men.“

 

 

 850741-7af84b855ce55cec24aabce9ec3a3660.jpg

Rachilde (11  februari 1860 – 4 april 1953)

Portret in het Album Mariani


Zie voor nog meer schrijvers van de 11e februari ook mijn vorige blog van vandaag.
Geschreven door Romenu om 19:07 Reageer op dit bericht

Karoline von Günderrode, Johannes van Melle, Lydia Francis Child, Marie-Joseph Chénier, Bernard de Fontenelle, Honoré d'Urfé, Rudolf Hans Bartsch

De Duitse dichteres Karoline von Günderrode werd geboren op 11 februari 1780 in Karlsruhe. Zie ook mijn blog van 11 februari 2007 en ook mijn blog van 11 februari 2008 en ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

 

Adonis Tod
 

1.
Die Göttin sinkt in namenlosem Leide;
Den Jäger traf des Thieres wilde Wuth;
Die Rose trinkend von des Jünglings Blut,
Glänzt ferner nicht im weißen Liljenkleide.
 
Das Abendroth der kurzen Liebesfreude
Blickt traurig aus der Blume dunklen Gluth;
Adonis todt im Arm der Göttin ruht;
Das Schönste wird des kargen Hades Beute.
 
Verhaßt ist ihr des langen Lebens Dauer,
Das Götterlos wird ihrer Seele Trauer,
Die sehnsuchtskrank den süßen Gatten sucht.
 
Und still erblühet heißer Thränen Frucht;
Den stummen Schmerz verkünden Anemonen,
Den ew'gen Wunsch im Schattenreich zu wohnen.

 

 

 

 850736-8cdfe6637df2d9d13cc51daeacec30d6.jpg

Karoline von Günderrode (11 februari 1780  - 26 juli 1806)

Anoniem portret

 

 

 

 

De Zuidafrikaanse-Nederlandse schrijver Johannes van Melle werd op 11 februari 1887 in Goes. Zie ook mijn blog van 11 februari 2007 en ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

Uit: Bart Nel, de opstandeling

 

„In de zitkamer zat de vrouw van Bart aan haar naaimasjien te werken. Het was niet erg licht in de kamer, want de brede stoep, die om het huis liep, was overdakt; bovendien waren de drie vensters, twee op het Noorden en een op het Westen, niet groot en daarom had mevrouw Nel haar naaimasjiene voor een van de vensters gerold om voldoende licht op haar werk te hebben.

Het was een blonde, knappe vrouw, niet groot, met een fijn, verstandig gezicht, maar dat als het in rust stond, een weinig trots was. Zij was magerder dan gewoonlijk want zij zoogde een kind. Ze had lang, witblond haar, veel en glanzend en haar lichtblauwe ogen verdonkerden en werden lichter onder het gaan van haar gedachten. De frisse, gebloemde japon had korte rokken en haar witte armen waren bloot. Behendig bewogen haar mooie, zachte handen over haar werk en haar kleine voeten trapten haastig de trede van het naaimasjien. Op het eerste gezicht al zag je wat zij was; een vrouw die lief kon zijn als zij wou en met een wil dien zij kon laten gelden.

De deur naar de slaapkamer stond open en zij hield nu en dan even op om te luisteren of haar kindje al wakker was. Na een tijd hoorde ze hem gapen en een paar snikjes geven.

‘Huil maar eers 'n bietjie’, zei ze half luid, maar toen het kind harder begon te schreien stond zij op en kwam ermee op haar arm terug.“

 

 

 850736-8621f0103cba2112cef56972c1139030.jpg

Johannes van Melle (10 februari 1887 – 8 november 1953)

Boekomslag

 

 

 

 

De Amerikaanse schrijfster Lydia Maria Francis Child werd geboren op 11 februari 1802 in Medford, Massachusetts. Zie ook mijn blog van 11 februari 2007 en ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

Uit: The Magicinan’s Show Box

 

„There was once a boy, named Gaspar, whose uncle made voyages to China, and brought him home chessmen, queer toys, porcelain vases, embroidered skullcaps, and all kinds of fine things. He gave him such grand descriptions of foreign countries and costumes, that Gaspar was not at all satisfied to live in a small village, where the people dressed in the most commonplace way. At school he was always covering his slate with pictures of Turks wearing turbans as large as small mosques, or Chinese with queues several yards long, and shoes that turned up to their knees. Then he read every story he could find ofall possible and impossible adventures, and longed for nothing so much as to go forth, like Napoleon or Alexander, and make mincemeat of the whole world.

One day he could bear it no longer; so, taking with him an oaken dagger which he had carved with great care, off he started on his conquering expedition.  He walked along the sunny road, kicking up a

great dust, and coming to a milestone, threw a stone at a huge bullfrog croaking at him from a spring, and made it dive under with a loud splash.  Pleased with his prowess, he took a good drink at the

spring, and filled his flask with the sparkling water. At the second milestone he threw a pebble at a bird, singing in a tree. Off flew the bird, and down fell a great red apple. "Ah, how fine!" he exclaimed,

picking it up; "and how the bird flies! I wish I had such wings." On the third milestone sat a quiet-looking little man, cracking nuts; so Gaspar stopped to crack nuts, and have a chat with him.“

 

 

 850736-40ae8a41537d30df7af7f7376b8f3fb5.jpg

Lydia Child (11 februari 1802  - 7 juli 1880)

 

 

 

 

De Franse dichter en schrijver Marie-Joseph Chénier werd geboren op 11 februari 1764 in Constantinopel. Zie ook mijn blog van 11 februari 2007 en ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

Uit: Le chant du départ (Fragment)

 

Un député du peuple :

La victoire en chantant
Nous ouvre la barrière
La liberté guide nos pas.
Et du Nord au Midi
La trompette guerrière
A sonné l'heure des combats.
Tremblez, ennemis de la France
Rois ivres de sang et d'orgueil
Le peuple souverain s'avance
Tyrans, descendez au cercueil!

 

Choeur des guerriers :


refrain  (à répeter deux fois):

La République nous appelle
Sachons vaincre ou sachons mourir
Un Français doit vivre pour Elle
Pour Elle, un Français doit mourir.
Un Français doit vivre pour Elle
Pour Elle, un Français doit mourir.

 

 

 

 850736-7b76f3d4feb676c17e5c6edf14c236c3.jpg

Marie-Joseph Chénier (11 februari 1764 – 10 januari 1811)

Portret door Marie-Gabrielle Capet, ca. 1800 

 

 

 

 

De Franse dichter en schrijver Bernard le Bovier de Fontenelle werd geboren op 11 februari 1657 in Rouen. Zie ook mijn blog van 11 februari 2007 en ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

 

Epitaphe à Ninon de Lenclos

 

Clusine, qui dans tous les temps
Eut de tous les honnêtes gens
L'amour ou l'estime en partage ;
Qui toujours pleine de bon sens,
Sut de chaque saison de l'âge
Faire toujours un juste usage,
Qui dans son entretien dont on fut enchanté
Faisait un heureux alliage
D'un agréable badinage
Avec la politesse et la solidité.
Et que le ciel doua d'un esprit droit et sage,
Toujours l'intelligence avec la vérité
Clusine est, grâce au Ciel
En parfaite santé.
Et voici l'épitaphe inutile :

Ci-gît la femme qui voulut
Etre un honnête homme et le fut
Voilà votre épitaphe faite
Et par avance, Dieu merci,
Puissiez-vous comme je le souhaite
La lire dans cent ans d'ici.

 

 

 

 850736-34a88ef91f05226941aa252a9947a24a.jpg

Bernard de Fontenelle (11 februari 1657 -  9 januari 1757)

Buste door Jean-Baptiste Lemoyne, 1749

 

 

 

 

De Franse dichter en schrijver Honoré d'Urfé werd geboren op 11 februari 1568 in Marseille. Zie ook mijn blog van 11 februari 2007 en ook mijn blog van 11 februari 2009 en ook mijn blog van 11 februari 2010.

 

 

Qu'il connaît qu'on feint de l'aimer


Elle feint de m'aimer, pleine de mignardise,
Soupirant après moi, me voyant soupirer,
Et par de feintes pleurs témoigne d'endurer
L'ardeur que dans mon âme elle connaît éprise.

Le plus accort amant, lorsqu'elle se déguise,
De ses trompeurs attraits ne se peut retirer :
Il faut être sans coeur pour ne point désirer
D'être si doucement déçu par sa feintise.

Je me trompe moi-même au faux bien que je vois,
Et mes contentements conspirent contre moi.
Traîtres miroirs du coeur, lumières infidèles,

Je vous reconnais bien et vos trompeurs appas :
Mais que me sert cela, puisqu'Amour ne veut pas,
Voyant vos trahisons, que je me garde d'elles ?

 

 

 850736-41603f5519a4efbcc99dedf69e0b7617.jpg

Honoré d'Urfé (11 februari 1568 – 1 juni 1625)

 

 

 


De Oostenrijkse dichter en schrijver
Rudolf Hans Bartsch werd geboren op 11 februari 1873 in Graz. Zie ook mijn blog van 11 februari 2009.

 

 

Der Rauch

 

Es geht, es weht ein Rauch

Vor dem Wald ins Land hinein,

Von alten geschnittenen Reben,

Die sie verbrennen,

Weingartenreben von einstigem Wein,

Und Asche graben sie ein.

 

O blauer, wurmrollender Wolkenrauch,

Du vor dem Walde!

Erinnerung, letztes Gedicht eines Alten,

Der sein Werk schon vollbracht.

Ach, sie verbrennen das alte Rebholz,

Und selbst der Rauch ist schön!

 

 

 850736-2f8175e32a5265953d781cdf15c1d356.jpg

Rudolf Hans Bartsch (11 februari 1873 – 7 februari 1952)

 

Geschreven door Romenu om 18:58 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten