Wouter Steyaert, Liam Rector, Christian Filips

De Vlaamse dichter Wouter Steyaert werd geboren in Gent op 21 november 1982. Zie ook alle tags voor Wouter Steyaert op dit blog.
De zee strekt zich uit. Ademt bellen in.
De zee is een dominante vos die van beslissingsrecht afweet.
Ik ga liggen en trek haren uit de grond. Ik klop spijkers in mijn plastic aangezicht.
Wij hebben u gewaarschuwd. Wij hebben u gezegd dat het beter is om hier niet te
komen. U mag van geluk spreken dat u nog leeft. U moet ons bedanken en u moet
uw geld op onze rekeningen storten want wij waren waarlijk goed voor uw persoon.
Dank ons, wij heb uw geld nodig, godverdomme.
Bij de dood
Laat mij maar liggen bovengronds
afgescheiden van lof en ironie
geweerd van de speen
waarover we het laken heen en weer trokken.
Ik stel het wel in mijn houten huis
zo ver en even dicht bij u.
Laat mij maar liggen bovengronds
wachtend op een licht, een toehappend inzicht
laat mij de rug keren van al wie heeft getracht.
Ik heb u goed begrepen
en werd al zoveel bemind.
Aurora
er staat een huis op het water – o
een ouderenhuis, dansend op de welvingen
het is een zeepbel, want ik zie geen ziel
ik zie een walvishart – maar geen thuis
er staan redders met luchtlaarzen op het water
er staat een vrouw op het water – ze heet aurora
er staat een kapsalon op het water, maar dat zie ik niet
ik zie een schip, een huis, een welving en de dood
het water is diep – en dat schreeuwen de mensen
het is gevaarlijk om op de hoogte te drijven, maar
sommigen slepen zich voort als een kous op het nat
stiekem en doordacht dolen ze door het huis
ik ben zo een enkele die niet zwemmen kan
niet schreeuwen kan, niet imiteren kan
die de zeilen droog houdt – ik ben zo een huis
zonder das, een man zonder madonna – een pasopper
er staan hoge bomen op het water, omdat ik dat wil
ik houd van de meeste bladeren van de meeste bomen
ze vormen een drijfvlak voor de middelste redster
ze heet aurora, en ik houd van haar

Wouter Steyaert (Gent, 21 november 1982)
De Amerikaanse dichter, essayist en docent Liam Rector werd geboren als Ronald Edward Rector op 21 november 1949 in Washington, D.C. Zie ook alle tags voor Liam Rector op dit blog.
Fat Southern Men in Summer Suits
Fat Southern men in their summer suits,
Usually with suspenders, love to sweat
Into and even through their coats,
Taking it as a matter of honor to do so,
Especially when the humidity gets as close
As it does each Southern summer.
Some think men could do better
By just going ahead and taking the damned
Coats off, but the summer code stays
Because summer is the time
For many men, no matter what their class,
To be Southern Gentlemen by keeping
Those coats on. So late in life here I am
Down here again, having run to fat
(As Southern men tend), visiting the farm
Where my grandfather deposited
So much of his own working sweat,
Where Granddaddy never bought into any
Of “that Southern Gentleman crap.”
Up north where I landed in the urban
Middle class I am seldom caught
Not wearing a coat of some kind. I love
The coats, and though I love them most
In the fall I still enact the summer code,
I suppose, because my father and I did buy
That code, even though I organized students
To strike down any dress code whatsoever
In the high school I attended (it was a matter
Of honor). And it still puts me in good humor
To abide with the many pockets, including
One for a flask. So whether it’s New York,
Vermont, or Virginia, the spectacle
Of the summer seersucker proceeds,
Suspenders and all, and I lean into the sweat
(Right down to where the weather really is)
Until it has entirely soaked through my jacket.

Liam Rector (21 november 1949 – 15 augustus 2007)
De Duitse dichter, schrijver, acteur en regisseur Christian Filips werd geboren op 22 november 1981 in Osthofen. Zie ook alle tags voor Christian Filips op dit blog.
jeugdkampioenschappen
langs de weg naar school, (twee
boeken, de blauwe, in de ransel)
voorbij Bingen, aan de stroomopwaarts zich
slepende sleepkaan, voorbij
op trekpaden, de opwellingen vermijden,
tegen elkaar aan schuren in looppas, een doelgericht
steentje werpen naar de witte,
vederwitte rijnzwaan, rijmdwang –
geen plan behalve één: weg
van dit dal. de wijnrank, die
op de helling, bloeide nooit. de assonantie
op het einde echter blijft
een sleepkaan
stefan
Vertaald door Frans Roumen

Christian Filips (Osthofen, 22 november 1981)
Zie voor nog meer schrijvers van de 21e november ook mijn blog van 21 november 2020 en ook mijn blog van 21 november 2018 en ook mijn blog van 21 november 2015 deel 2.

