Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 11 juli 2011

Pai Hsien-yung, Helmut Krausser, Giuseppe Bonaviri, Herman de Man, Kurt Klinger, Henri Coulonges

De Taiwanees-Amerikaanse schrijver Pai Hsien-yung werd geboren op 11 juli 1937 in Guilin, Guangxi in China. Zie ook mijn blog van 11 juli 2007 en ook mijn blog van 11 juli 2009 en ook mijn blog van 11 juli 2010.

 

Uit: Crystal Boys (Vertaald door Howard Goldblatt)

 

„Little Jade, Mousey, and Wu Min were sitting around the table eating and arguing about something. The sight of the food reminded me that I was hungry. Might as well eat something before going to the hospital.When Little Jade saw me he pointed and laughed:

“Here comes another one! What’ll we call him? How about a carp fairy!”

Mousey and Wu Min laughed.

“What the hell is that supposed to mean?” I sat down and slid Little Jade’s bowl and chopsticks

over. I quickly shoveled some rice into my mouth. “I think you’re a fox fairy!”

Mousey jumped up and pointed at Little Jade.

“See there, Wu Min and I said you were a fox fairy, but you didn’t believe us. Now it’s unanimous!”

“Okay, okay, then I’m a fox fairy,” Little Jade said as he thumped his chest. “You’re a rat fairy.

And you,” he pointed at Wu Min, “you’re a rabbit fairy.” Then he turned to me. “You’re a carp fairy, the

chief’s an old tortoise fairy, and A-xiong’s a gorilla fairy . . . so our ‘den of fairies’ has one of every kind.

Tonight if people come over to gawk at the fairies, we’ll sell tickets at a hundred yuan apiece. If they look too long it’ll be another hundred. That way we won’t have to sell booze to stay in business.” Little Jade snatched Mousey’s chopsticks out of his hand, banged them against the side of his bowl, and sang the children’s song “Two Little Tigers” with new words:

 

Four little fairies

Four little fairies

 

All the same height

All the same height

 

This one has no pecker

That one has no nuts

 

Isn’t that wonderful

Isn’t that wonderful

 

We laughed like crazy and joined in the next chorus of our “Fairy Song.”

 

 

 

950509-83d1a6f3559142a0c9574ac2c3992069.jpg
Pai Hsien-yung (Guilin, 11 juli 1937)

 

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Helmut Krausser werd geboren op 11 juli 1964 in Esslingen am Neckar. Zie ook mijn blog van 11 juli 2007 en ook mijn blog van 11 juli 2008 en ook mijn blog van 11 juli 2009 en ook mijn blog van 11 juli 2010.

 

 

Kleines Lied der Erinnerung

 

Im auto deines vaters
wein aus seinem
keller trinken, nie hat ers
gemerkt, der zungenkuß,
deine hand an meinem
reißverschluß.

wie wenig damals viel war
gar nicht lange her

auf der brücke stehn,
dem mond im wasser
zuzusehn, und eine schar
enten mit dem luftgewehr
abzuknallen. schön.

wie wenig damals viel war.
gar nicht lange her.

 

 

 

Sonett an die schreibfaule Brieffreundin

 

Zu deinen Gunsten nehm ich an, du seist
gestorben. Liefest dunkle Herbstalleen
vereinsamt auf und ab. Du süßer Geist.
Und wüßtest nicht, es wäre Zeit. Zu gehen.

 

Suchtest Lichter. Abschiedsworte,
Musik für menschenleere Straßen,
für einst bedeutungsvolle Orte,
die dich kannten. Und vergaßen.

 

Schriebest Briefe in den Wind.
Schreie, halb gehauchte Zeilen, die
nicht länger zuzustellen sind.

 

So stell ich es mir vor. Dein Schweigen ließe
sonst Schlimmeres befürchten. Hieße,
du lebtest. Irgendwo. Und irgendwie.

 

 

950509-5a1c879c2b8da461f46a9ca55029785c.jpg 

Helmut Krausser (Esslingen am Neckar, 11 juli 1964)

 

 

 

 

De Italiaanse dichter en schrijver Giuseppe Bonaviri werd geboren in Mineo op 11 juli 1924. Zie ook mijn blog van 11 juli 2009 en ook mijn blog van 11 juli 2010.

 

Uit: Die blaue Gasse (Vertaald door  Annette Kopetzki)

 

„Caterina-Caterinella und Dardania hatten sich neben Donna Peppinella gestellt, der Alte war näher gekommen und hatte sich mit gefalteten Händen vor ihr niedergekniet. Wir, Santo, Turi Simili und ich, versteckten uns im catoio unseres Hauses, um nicht gesehen zu werden. Er grenzte direkt an den Treppenabsatz von Donna Peppinella – so konnten wir alles, wenngleich nur schräg von der Seite, ungesehen beobachten.
Achilles Mutter machte immer noch «weg, weg» mit den Händen, doch die Bewegung wurde allmählich langsamer, die Finger schwankten, hielten inne. Dardania sagte: «Gestattet mir, Euch zu helfen, bitte.» Und eine Hand auf die Schulter der Freundin gestützt, half sie ihr, die himmelblaue Bluse aufzuknöpfen. Beide, Dardania und Donna Peppinella, legten zart zwei Finger um die linke Brust und ließen sie hervorschauen. Caterina-Caterinella nahm Achille, der schon eingeschlafen war, auf den Arm.
Dardania strich mit ihren fuchsroten Haaren über Donna Peppinellas Brust und ließ dabei die Blütenblätter zweier spät blühender purpurroter Rosen, von denen sie sich eine in den Nacken, die andere hinter das Ohr gesteckt hatte, auf die Brust fallen.
Außer dem hellen Morgen war in diesem Moment nichts und niemand in der Gasse.
Donna Peppinella, die Haare zu zwei sauberen Zöpfen geflochten und zum Knoten verbunden, wehrte sich noch.
Es war Dardania, die dem Alten die Brust reichte, worauf er den Mund mit dem gelben Zahnfleisch öffnete und, nachdem er mit der Zunge über den Busen gefahren war, die Milch zu saugen begann.
Turi Simili sagte sehr leise: «Seht ihr dieses starke Licht? Schaut euch das an!»
Wir bemerkten, daß von den Körpern der drei Frauen, einer wahren Dreifaltigkeit, ein sehr helles Licht ausging, so daß sie wie von einem leuchtenden Tuch umhüllt schienen. In der Gasse herrschte tiefe Stille.“

 

 

 950509-995a733697c225885c0961022b3b8deb.jpg

Giuseppe Bonaviri (11 juli 1924 - 21 maart 2009)

 

 

 

 

De Nederlandse schrijver Herman de Man (eig. Salomon Herman (Sal) Hamburger) werd geboren in Woerden op 11 juli 1898. Zie ook mijn blog van 11 juli 2009 en ook mijn blog van 11 juli 2010.

 

Uit: Het wassende water

 

"In Hoenkoop, achter den IJsselstroom, daar ligt een zware kruishoef met breede lage stalling, twee vijfroei's hooibergen, zomerhuis en open wagenschuur, te midden van het vette land. Water-Snoodt is die woning geheeten. Dat is het onbezwaard bezit van de oude vrouw Beijen, de weeuw van Rijk Beijen verscheiden, die al zijn baasjaren Hoofdingeland, later Heemraad van de Vereenigde Waterschappen is geweest."

[…]

 

„In welk bezwaarlijk avontuur had hij zich mogelijk gestoken, met de aanvaarding van dat wichtig Heemraadschap. [...] Waar was er een kop aan dien warrewinkel van wetten, statuten en verordeningen?

[...] Neen; er moest een boek hier in de kast staan, dienstig voor versch gekozen Heemraden, waarin voor aan 't begin met grootgedrukte letters te lezen stond: ... hier een leerschool voor Waarslieden, Hoofdingelanden, Heemraden en Hoogheemraden, Schouten, Watergraven en Dijkgraven en al wie dat worden willen, waarin getrouwelijk te lezen staat, álles en niks vergeten, hetgeen die mannen rechtevoort te verstaan hebben —. Zulk soort boek zou lezers, zou machtig veel koopers vinden,

docht hij dien middag.“

 

 

950509-2622a6fa9461edbcd6ce55eae6c73a93.jpg
Herman de Man (11 juli 1898 - 14 november 1946)

Het Herman de Man monument in Oudewater

 

 

 

 

 

De Oostenrijkse dichter, schrijver en criticus Kurt  Klinger werd geboren op 11 juli 1928 in Linz. Zie ook mijn blog van 11 juli 2009 en ook mijn blog van 11 juli 2010.

 

 

Die Reichen

Den Reichen gehört auch der Schmutz
auf deiner Haut,
wie ihnen alles gehört.
Darum herrschen sie dich an:
Wo ist mein Schmutz?
Er kostet mich ein Vermögen.
Kein Zementstaub im Gesicht?
Keine Verbrennungen
durch Teer und Asphalt?
Keine Steinsplitter
unter den Fingernägeln,
kein Schmieröl?
Warum bist du nicht bedreckt
von oben bis unten?
Warum kriecht dir nicht
der Sand der Mischmaschinen
bis in den Arsch hinein?
Sag das noch einmal:
Du wäschst dich?
Wer hat dir befohlen,
daß du dich waschen sollst.
Das wird vom Lohn abgezogen.
Ich will meinen Schmutz
auf deinem Körper sehen!

 

 

 950509-615541ffa05dff5bcd776e686555845c.jpg

Kurt Klinger (11 juli 1928 – 23 april 2003)

Portret door Ferry Ahrlé, 1966

 

 

 

 

De Franse schrijver Henri Coulonges werd geboren op 11 juli 1936 in Deauville. Zie ook mijn blog van 11 juli 2009 en ook mijn blog van 11 juli 2010.

 

Uit: Six oies cendrée

 

« Madonna sancta... Il était là ? chuchota-t-il à l'oreille de dom Mauro.
- Je vous l'avais bien dit, murmura ce dernier. Il revient toujours sans qu'on y prenne garde. Eh bien, au moins saura-t-il ce que je pense de lui. Mais nous aurions discuté des pressentiments de l'immortalité chez le père Malebranche qu'il nous aurait interrompus avec la même désinvolture. »
« C'est la voiture d'hier ! reprit la voix. Je crois bien que c'est une Horch ! Elle vient de passer à la hauteur de la Rocca Janula. »
Dom Gaetano se leva cette fois avec agacement et chercha des yeux l'interrupteur. Suivi par dom Mauro il s'avança alors entre les tables de lecture. L'imposante stature du père prieur contrastait avec la silhouette fluette et voûtée du bibliothécaire.
« Corrado, je ne te vois pas ! appela ce dernier. Où es-tu, d'abord ?
- J'suis là ! » lui fut-il répondu.
La voix provenait de l'une des embrasures des fenêtres.
« On dit : " Je suis ici, mon père ", se récria dom Mauro ; Ah, te voilà, sacripant. »
Le profil aigu du jeune novice se détachait à contre-jour sur la plaine déjà roussie par l'automne. La main en abat-jour, il scrutait la route en lacets qui grimpait vers l'abbaye et sa tonsure brillait au soleil.
« V' z'entendez ? » fit-il lorsqu'il vit le religieux.
Le bruit de moteur d'une puissante voiture recouvrit sa voix.
« On ne parle pas comme ça, Corrado ! lança dom Mauro avec exaspération. Occupe-toi plutôt de passer le plumeau sur les rayonnages et cesse de t'agiter pour rien !
- Pour rien ! Alors là je peux vous dire qu'y viennent pas pour rien avec une bagnole pareille ! Hier ils étaient déjà venus mais ils avaient fait demi-tour avant le poste de garde. »
Renonçant à lui faire une nouvelle remarque le prieur s'approcha à son tour de la fenêtre. Le bruit de la puissante limousine augmentait à chaque virage.
« Apparemment, cette fois ils continuent, constata dom Gaetano sans chercher à masquer son inquiétude.“

 


950509-78529192928dd7379d9fa04a33b5a100.jpg
Henri Coulonges (Deauville, 11 juli 1936)

Deauville



Zie voor nog meer schrijvers van de 11e juli ook mijn vorige blog van vandaag.
Geschreven door Romenu om 19:26 Reageer op dit bericht

Ronald M. Schernikau, Marjan Berk, Luis de Góngora, Léon Bloy, Johanna Schouten-Elsenhout, Richard Beer-Hofmann, Jean-François Marmontel

De Duitse schrijver Ronald M. Schernikau werd geboren op 11 juli 1960 in Magdeburg. Zie ook mijn blog van 11 juli 2010.

 

Uit: Kleinstadtmovelle

 

“denn natürlich ist b. schwul. er geht mit den mädchen auf den schulhof, sieht sich um, grüßt, bleibt stehen und ist schwul. meine damen und herren, sie hören jetzt die sendung: ein homosexueller ist immer verdächtig, johanna müller berichtet über vorurteile gegen eine minderheit. welche vorurteile wir gegen homosexuelle haben und wie die damit umgehen, das soll in dieser sendung verhandelt werden. die originaltöne sind so entstanden: fünf homosexuelle männer haben sich interviews mit zwei heterosexuellen männern angehört und sind anschließend auf einige aussagen eingegangen. b.s bekanntenkreis ist groß, er gerät durch eine männergruppe in ein rundfunkstudio des örtlichen dritten programms mit eindrucksvoller toilette, in der man tanzen kann: mal sehen, ob ich auf die damen? oder die herrentoilette gehe!, verkündet er, ein lacherfolg, er flirtet mit dem leitenden redakteur, der germanistische kolumnen im stern schreibt und ihnen, zitat, mit warmherziger sympathie zugehört hat, wie er nach der aufnahme versichert. sie sitzen in der kantine des funkhauses, und b. langweilt das tuscheln der anderen: hast du den?, guck mal der!, ist das nicht?, weil er keinen von denen kennt. auf der fahrt hierher hat er martina getroffen und es ihr in wagemutiger stimmung erzählt: also, da wird ne sendung gemacht, fünf schwule in nem studio, und wieso dann du?, ganz einfach, achso. und sie wird vor dem radio sitzen wie alle aus der schule, und es wird bekannt sein danach. und wenn einer sagt, ich tue nichts gegen das bekanntwerden meiner homosexualität aber auch nichts dafür, dann ist das zu einfach. vielleicht ist das bewußte tragen des rosa winkels, der kennzeichen der schwulen in kzs war, die nur komische überschätzung der eigenen isolation, aber es gibt diffamierung in jeder form.”

 

  

 950502-3cf4c5c17396af980d22c13e6478ddd2.jpg

Ronald M. Schernikau (11 juli 1960 - 20 oktober 1991)

 

 

 

 

 

De Nederlandse schrijfster en coumniste Marjan Berk werd geboren op 11 juli 1932 in Zeist als Marie-Janne van Baaren. Zie ook mijn blog van 11 juli 2010. en eveneens alle tags voor Marjan Berk op dit blog.

 

Uit: Ze is de vioolmuziek vergeten

”Mijn moeder maakt een cruise. Als een koningin zit zij aan tafel en laat zich bedienen met koffie en koek. Hoogst verbaasd kijkt zij op van het bezoek van pap en mij. Zij wist niet dat de boot was afgemeerd. Kwamen wij van ver? 'Dat valt wel mee', zeggen wij en we nemen ook een kopje koffie. De bediening is inderdaad uitstekend en erg vriendelijk. De andere dames aan tafel keuvelen gezellig mee en op goed geluk geven wij vage antwoorden en vertellen de alledaagse dingen van thuis. Mam buigt zich over de tafel en wijst op een mevrouw in een rolstoel die met het hoofd achterover de mond open als een jong vogeltje een dutje ligt te doen. 'Zonde hè', vindt mam, 'zo'n cruise is toch niet niks en zij slaapt de hele dag.' Daar begrijpen wij ook niks van, dus we knikken instemmend. 'En die daar',vervolgt ze, 'snap je nu hoe zo iemand dit allemaal kan betalen? Moet je die kleren zien!' We manen haar wat zachter te praten en giechelen met haar mee. Pap stopt haastig een opgeladen batterij in mans gehoorapparaat. Samenzweerderig bespreken we de overige passagiers. De dansende mevrouw heet mevrouw Blanken. Ze kan geen moment op haar stoel blijven zitten, zelfs niet voor een kopje koffie. Mevrouw Blanken danst haar eeuwige dans: twee passen vooruit en één achteruit. Mevrouw Pietersen, die altijd zingt en grapjes maakt. De norse mevrouw De Graaf, die altijd scheldt en moppert. En de vele, vele anderen. Het wordt een gezellig koffie-uurtje en als ik afscheid neem, wuift mam me vriendelijk na. Alle dames wuiven mee. 'De zachte zorg' noemen ze zulke verpleeghuizen. Daar zijn ze aardig voor je, ze overleggen welke jurk je aan wilt, je krijgt soms ontbijt op bed, ze lakken je nagels als je dat leuk vindt en elke dag mag je meedoen met allerlei bezigheden: volksdansen, appeltaart bakken, het konijn knuffelen en ga zo maar door. Ze zijn er zo lief dat je je op een cruiseschip waant. En niemand spreekt je tegen. Mijn moeder maakt een cruise. Ze kan niet zwemmen, maar ze is niet bang. Ze vaart over zeeën van tijd naar het verleden.”

 

 

950502-4d91b11dba197563583c9980e2eb8260.jpg
Marjan Berk (Zeist, 11 juli 1932)

 

 

 

 

De Spaanse dichter Luis de Góngora y Argote werd geboren op 11 juli 1561 in Cordoba. Zie ook mijn blog van 11 juli 2007 en ook mijn blog van 11 juli 2008 en ook mijn blog van 11 juli 2009 en ook mijn blog van 11 juli 2010.

 

 

Clear honor of the liquid element

 

Clear honor of the liquid element,

Sweet rivulet of shining silver sheen!

Whose waters steal along the meadows green,

With gentle step and murmur of content!

When she for whom I bear each fierce extreme,

Beholds herself in thee,--then Love doth trace

The snow and crimson of that lovely face

In the soft gentle movement of thy stream.

Then, smoothly flow as now, and set not free

The crystal curb and undulating rain

Which now thy current's headlong speed restrain;

Lest broken and confused the image rest

Of such rare charms on the deep-heaving breast

Of him who holds and sways the trident of the seas.

 

 

Vertaald door H.W. Longfellow

 

 

 950502-9f746bb2beb7ba9a6da54ba1002fd0b3.jpg

Luis de Góngora (11. juli 1561 - 24 mei 1627)

 

 

 

 

De Franse schrijver Léon Marie Bloy werd geboren op 11 juli 1846 in Périgueux. Zie ook mijn blog van 11 juli 2010 en eveneens alle tags voor Léon Bloy op dit blog.

 

Uit: Le Désespéré

 

„Quand vous recevrez cette lettre, mon cher ami, j'aurai achevé de tuer mon père. Le pauvre homme agonise et mourra, dit-on, avant le jour.

«Il est deux heures du matin. Je suis seul, dans une chambre voisine, la vieille femme qui le garde m'ayant fait entendre qu'il valait mieux que les yeux du moribond ne me rencontrassent pas et qu'on m'avertirait _quand il en serait temps_.

«Je ne sens actuellement aucune douleur ni aucune impression morale nettement distincte d'une confuse mélancolie, d'une indécise peur de ce qui va venir. J'ai déjà vu mourir et je sais que, demain, ce sera terrible. Mais, en ce moment, rien; les vagues de mon cœur sont immobiles. J'ai l'anesthésie d'un assommé. Impossible de prier, impossible de pleurer, impossible de lire. Je vous écris donc,

puisqu'une âme livrée à son propre néant n'a d'autre ressource que l'imbécile gymnastique littéraire de le formuler.

«Je suis parricide, pourtant, telle est l'unique vision de mon esprit! J'entends d'ici l'intolérable hoquet de cette agonie qui est véritablement mon œuvre,--œuvre de damné qui s'est imposée à moi avec le

despotisme du destin!

«Ah! le couteau eût mieux valu, sans doute, le rudimentaire couteau du chourineur filial! La mort, du moins, eût été, pour mon père, sans préalables années de tortures, sans le renaissant espoir toujours déçu de mon retour à l'auge à cochons d'une sagesse bourgeoise; je serais fixé sur la nature légalement ignominieuse d'une probable expiation; enfin, je ne resterais pas avec cette hideuse incertitude d'avoir eu raison de passer sur le cœur du malheureux homme pour me jeter aux

réprobations et aux avanies démoniaques de la vie d'artiste.“

 

 


950502-1a064af1ff639c71473cc776276bafe1.jpg
Léon Bloy (11 juli 1846
- 3 november 1917)

 

 

 

 

De Oostenrijkse dichter en schrijver Richard Beer-Hofmann werd geboren op 11 juli 1866 in Wenen. Zie ook mijn blog van 11 juli 2009.

 

Uit: Der Tod Georgs

 

“Er sah zum Himmel auf. Zwischen regenschweren rostbraun gerandeten Wolken schwamm der Mond, und von ihm floß Licht über die Dächer [...]. Über den feuchten Auen am Fluß lag ein zarter blauer Hauch, der wie lauer Atem aus der Erde in die kühle Nacht zu strömen schien. Hart am Weg wanden sich in dunklem Knäuel Baumstämme -wie Schlangenleiber gefleckt vom Mondlicht, das sickernd durch die Lücken des Blattwerks rann. Drüben am andern Ufer, wo das Tal sich öffnete, war eine weiße Wolke wie ein mächtiges Schiff zwischen dunkle Berge gebettet. Trag wiegte sie sich über dem dünnen Nebel, daß es wie ein breiter Vorhang aus den Wolken herab zur Erde wallte.”

(…)

 

„Auf der Traunbrücke blieb er stehen. Drüben, gegen die Salinen zu, war es dunkel; nur eine weißleuchtende Rauchsäule quoll dicht und träge aus dem hohen Schornstein, hob sich licht von dem Schwarz der Berge, und floß dann in eins mit schweren schwarzgrauen hellgerandeten Wolkenballen, durch deren Spalten das Licht des Vollmondes sich drängte. [...] Die weiße Masse der Häuser überragte die runden Wipfel der niederen Bäume in der Allee.“

 

 

 950502-96ac31c3fddac16c911d96a6368882bb.jpg

Richard Beer-Hofmann (11 juli 1866 – 26 september 1945)

 

 

 

 

De Surinaamse dichteres Johanna Schouten-Elsenhout werd geboren in Paramaribo op 11 juli 1910. Zie ook mijn blog van 11 juli 2007 en ook mijn blog van 11 juli 2009.

 

Sweat

 

 

My brand new clock

spread under wings

of bird of prey.

This I have won

as prize on Queen's Birthday.

The hour begins to chime,

recedes...

It seems as if I'd learn to swim

with magicality amidst the fire,

let it but be for one day long

to be submersed a fleeting time

amidst a sea of vampire blood

to set a mark on but a drop of my own sweat

and let it flow like water cold into the blood.

Fear then begins, usurps me whole.

Instead of entering into yesteryears,

I jump with my eyes closed

straight into the river Surinam.

And when I raised my head again,

I saw that I was back once more

amidst the Jewish cemetery,

among the dank airs

of the rotten bones

of slaves of yesteryears.

 

 

 

Vertaald door Ursy M. Lichtveld en Jan Voorhoeve

 

 

 

 950502-5f18b72fb423efc1ba598d98dfe33bd5.jpg

Johanna Schouten-Elsenhout (11 juli 1910 - 23 juli 1992)

Borstbeeld van Erwin de Vries

 

 

 

 

De Franse schrijver Jean-François Marmontel werd geboren op 11 juli 1723 in Bort-les-Orgues. Zie ook mijn blog van 11 juli 2009.

 

 

La neuvaine de Cythère (Fragment)

 

Dans un bosquet, dont l'amoureux feuillage
En se courbant mariait son ombrage,
Vénus dormait sur un gazon naissant ;
Le coloris, la fraîcheur du bel âge.
De la santé l'éclat éblouissant,
Et les rondeurs d'un élégant corsage,
Et d'un beau sein le tour appétissant,
Et cette croupe et si blanche et si belle,
Et mille attraits dont il n'est pas décent
De peindre aux yeux l'image naturelle,
Se déployaient sur ce corps ravissant.

Dans le sommeil un songe caressant
Flattait son sein, voltigeait sur sa bouche,
D'un doigt folâtre appelait le désir,
Et d'un coup d'aile éveillait le plaisir.
Vénus soupire : une nouvelle couche
De vermillon colore son beau teint.

Son coeur ému se dilate et palpite,
Et chaque instant redouble et précipite
Le mouvement qui soulève son sein.
Son oeil humide, à travers la paupière,
Laisse échapper une douce lumière,
Feu du désir, feu rapide et brillant,
Qui de son coeur jaillit en pétillant.
Elle touchait à ce moment où l'âme
De ses liens est prête à s'envoler,
Et n'attend plus qu'une bouche où sa flamme
Par un soupir se plaise à s'exhaler.

 

 

 950502-ad2a5fd30d319263401a30c846ef8728.jpg

Jean-François Marmontel (11 juli 1723 – 31 december 1799)

Geschreven door Romenu om 19:18 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten