Berichten van 24 december 2015

 

Aan alle bezoekers en mede-bloggers een Prettig Kerstfeest!

 

 
Die Verkündigung an die Hirten door Christian Wilhelm Ernst Dietrich, 1758

 

 

The Shepherds

O than the fairest day, thrice fairer night!
    Night to blest days in which a sun doth rise
Of which that golden eye which clears the skies
Is but a sparkling ray, a shadow-light!

And blessed ye, in silly pastors' sight,
    Mild creatures, in whose warm crib now lies
That heaven-sent youngling, holy-maid-born wight,
    Midst, end, beginning of our prophecies!

Blest cottage that hath flowers in winter spread,
    Though withered - blessed grass that hath the grace
    To deck and be a carpet to that place!

Thus sang, unto the sounds of oaten reed,
    Before the Babe, the shepherds bowed on knees;
    And springs ran nectar, honey dropped from trees.

 

 

 
William Drummond (13 december 1585 - 4 december 1649)
Hawthornden Castle, waar William Drummond werd geboren.

 

 

Zie voor de schrijvers van de 24e december ook mijn vorige twee blogs van vandaag.

De Oostenrijkse dichter en schrijver Ingo Baumgartner werd op 24 december 1944 in Oberndorf an der Salzach geboren. Zie ook alle tags voor Ingo Baumgärtener op dit blog.

 

Weihnachtsahnung

Ist's Engelswerk, ist's Augentrug?
Noch gestern standen grün die Lärchen,
als Turmgeläut zum Abend schlug.
Der Morgen sieht ein Weihnachtsmärchen.

Welch Zuckerguss auf allen Bäumen,
welch Wunderwerk der kalten Nacht!
Die stolzen Weißgetünchten säumen
noch Tannen voller Zapfenpracht.

Ein Bild, gemalt für liebe Grüße
zum frohen Fest der Christenheit.
Doch Kälte zieht in meine Füße,
so weiß ich, es ist Wirklichkeit.

 

 

Krippenzauber

Die Mauer bröckelt, Schindeln brechen,
in losen Angeln hängt die Tür.
Nur Armes will ins Auge stechen,
für nobles Wohnen schlechte Kür.

Doch drängen Menschen hin zum Haus
mit Körben voll von Nützlichkeiten.
Vom Stall dringt Chorgesang heraus,
ein Engel scheint sie anzuleiten.

Es ist ein Werk verdienter Meister,
das hier so zauberhaft erzählt.
Geschick mit Messer, Holz und Kleister
macht Krippen so zur Wunderwelt.

 

 
Ingo Baumgartner (Oberndorf an der Salzach, 24 december 1944)
De Stille Nacht kapel in Oberndorf, altaar (detail) 

 

 

De Nederlandse schrijver en journalist Karel Glastra van Loon werd geboren in Amsterdam op december 1962. Zie ook alle tags voor Karel Glastra van Loon op dit blog.

Uit:Ik zei de gek

“Money is de maat van alle dingen! Verdommeste klootzakken! VERDOMMESTE KLOOTZAKKEN!''
In de deuropening van de Etos verschijnt een allochtoon in een bewakingsuniform, handen op de rug, voeten iets te ver uiteen, bestudeerde onverschilligheid.
,,Het kan jullie natuurlijk geen ene fuck schelen'', sist de jongen. ,,Geen ene fuckfuckfuckfuckfuck!'' En dan, zangerig: ,,Geen ene FUCK, geen ene FUCK, geen ene FUCK!'' Hij maakt er kleine hupjes bij, zoals voetbalsupporters dat vroeger deden, toen je nog staantribunes had.
De allochtoon in uniform trekt zich terug in de drogisterij.
,,Hierrrr!'' De jongen slaat met de McDonald's-beker op de krant. ,,Schrijf 'em maar bij op uw lijstje: DE ONDERTITELAAR. Slachtoffer nummer 347 van dit kalenderjaar. En we moeten nog bijna twee maanden!''
Met gedragen stem begint hij voor te lezen uit het artikel: ,,Steeds meer ondertitelaars houden het voor gezien. Zij krijgen te weinig tijd om hun werk naar behoren te kunnen doen - en worden nog slecht betaald bovendien.''
,,Zie daar!'', roept de jongen. ,,Alweer een niche die vrijkomt voor de meest succesvolle specimen van dit neo-neoliberale tijdsgewricht: de BEUNHAAS!''
En weer begint hij te zingen, ditmaal op een melodie van Jaap Visser: ,,De beunhaas, de beunhaas, de beunhaas is een kuthaas, de beunhaas is een...''
Er stopt een politieauto voor de Etos. Als de twee agenten zijn uitgestapt, komt ook de allochtoon in uniform weer tevoorschijn. Met een klein knikje van zijn gemillimeterde hoofd wijst hij de agenten op de jongen, als om er zeker van te zijn dat zij niet, in een primaire reflex, hém voor de boosdoener aan zullen zien. De agenten pakken de jongen vast, het heeft bijna iets liefdevols: zoals de één een arm om hem heenslaat, terwijl de ander zich licht vooroverbuigt om hem in het gezicht te kunnen zien.
,,Komt u met ons mee?''

 

 
Karel Glastra van Loon (24 december 1962 – 1 juli 2005)
 

 

De Amerikaanse schrijver en dichter Dana Gioia werd op 24 december 1950 in Los Angeles geboren. Zie ook alle tags voor Dana Gioia op dit blog.

 

Rough Country

Give me a landscape made of obstacles,
of steep hills and jutting glacial rock,
where the low-running streams are quick to flood
the grassy fields and bottomlands.
A place
no engineers can master–where the roads
must twist like tendrils up the mountainside
on narrow cliffs where boulders block the way.
Where tall black trunks of lightning-scalded pine
push through the tangled woods to make a roost
for hawks and swarming crows.
And sharp inclines
where twisting through the thorn-thick underbrush,
scratched and exhausted, one turns suddenly
to find an unexpected waterfall,
not half a mile from the nearest road,
a spot so hard to reach that no one comes–
a hiding place, a shrine for dragonflies
and nesting jays, a sign that there is still
one piece of property that won't be owned.

 

 
Dana Gioia (Los Angeles, 24 december 1950)

 

 

De Nederlandse dichteres en schrijfster Henriette Roland Holst-van der Schalk werd geboren op 24 december 1869 in Noordwijk. Zie ook alle tags voor Henriette Roland Holst op dit blog.

 

Der getijden loop

I.
Toen god het wilde, werden wij geboren
en om te zingen op aarde gebracht.
toen ik gegroeid was tot een weinig macht
hief ik mijn stem liefelijk om te hooren.
 
Mijn hart werd ied're dag als nieuw-geboren,
ik zong en dacht ‘zoo vlieden jaren zacht’
maar wee, maar wee, eer ik had uitgedacht
ging veel van wat ik eens bezat verloren.
 
En toen begonnen mij twijfels te steken,
of het goed was zichzelf alleen te zien,
te zingen en te leven van zichzelven...
het licht dat in mij brandde ging verbleeken:
ik kon het schoon der wereld niet meer zien,
en trad als onder duistere gewelven.

           

 

II.
Den winter lang, lagen de boome' en lag
't huis wit-gedekt als schoone kalme dooden;
uit de wereld kwam slechts zelden een bode
de stilte storen van den korten dag.
 
Niet uit de heem'len zonk, van witte zoden
steeg licht op aard: sneeuw-licht; zijn rein gezag
omvatte elk ding en verre stem en lach
klonk hel en toch gedempt door zijn geboden.
 
In 't huis zagen helderder-wordende oogen
soms op: was 't waar, dat daar een kracht uitbrak
in die wereld, en dat zij was te kennen?
Vrolijk, peinsden zij even, dan weer bogen
hoofde' om wijsheid terwijl een enk'le tak
afwierp zijn last, van de besneeuwde dennen.

 

 
Henriette Roland Holst (24 december 1869 – 21 november 1952)
 

 

De Franse schrijfster en historica Dominique Manotti werd geboren op 24 december 1942 in Parijs. Zie ook alle tags voor Dominique Manotti op dit blog.

Uit : Or Noir

« Daquin finit la deuxième bouteille de champagne, puis se décide à parler.
— Je suis ici depuis trois jours, et j’ai l’impression de vivre au milieu de sables mouvants. Un inspecteur de mon équipe me tient par la main, et m’explique où je peux mettre les pieds et où je ne peux pas, à qui je peux parler, et à qui je ne peux pas, et je ne sais pas encore si je peux lui faire confiance ou non. D’après lui, les Stups de Marseille sont aux mains des Américains. Et d’après toi ?
— Oui, la pression américaine sur le gouvernement français est très forte et, aux Stups de Marseille, ils sont omniprésents.
— Pourquoi ?
— Raisons multiples. Pendant vingt ans, l’héroïne française aux États-Unis a été une "success story". Les Américains pensaient que c’était un excellent sédatif à faire circuler dans les prisons. Quand la jeunesse de la bonne société a commencé à en consommer en quantité, ils ont trouvé cela moins drôle. Et puis les Américains sont foncièrement protectionnistes. Nixon a quelques amis dans la mafia de Floride qui font dans la cocaïne, une drogue produite aux portes des États-Unis. Il a entrepris de leur déblayer le terrain en liquidant l’héroïne française. »

 

 
Dominique Manotti (Parijs, 24 december 1942)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 24^e december ook mijn vorige blog van vandaag.

De Poolse dichter Adam Mickiewicz werd geboren op 24 december 1798 in Zaosie, nabij Nowogródek. Zie ook alle tags voor Adam Mickiewicz op dit blog.

 

Morgen und Abend

Der Sonnenaufgang schimmert durch die Wolkendecken,
und gegenüber sinkt der Mond, löscht sein Gesicht.
Die Rose öffnet ihre Knospen, Schicht um Schicht,
und taugebeugte Veilchen woll'n sich lichtwärts strecken.
 
Das Bildnis Lauras will mich aus den Träumen wecken.
Ich knie vorm Fenster, als sie ihre Zöpfe flicht
und fragt: Warum, ach, leuchten eure Augen nicht,
woll'n sich mein Liebster, Veilchen und der Mond verstecken?
 
Zum Abend zeige ich ihr wieder meine Treue,
Der Mond kehrt wieder und die Veilchen blühn verborgen,
süß duftend, auch der Himmel rötet sich aufs Neue.
 
Doch ich steh dort vom Fenster mit den alten Sorgen,
seh' wie sie sich herausputzt, und sich d’ran erfreue.
Nur ich knie ihr zu Füßen, traurig wie am Morgen.

Vertaald door ZaunköniG

 

 

Aloesjta bij dag

De berg opent zijn nevelgordijnen,
Het graan ruist knielend neer, een golf van goud;
Als uit 's kaliefen bidsnoer schudt het woud.
Granaten uit zijn lokken en robijnen.

De weide bloeit; boven de weide deinen
Ook bloemen- vleugelige - zover 't oog schouwt;
't Insectenheir veelkleurig zwermend, bouwt
Hoog in de lucht briljanten baldakijnen.

Maar als de rots zijn donkere gezicht
In 't water spiegelt, wordt de zee ontsticht:
Een dreigend grommen spelt de stormfanfaren

Terwijl de branding tijgerogig licht;
Maar over d'afgrond wiegen stil de baren
Waarover zwanen drijven, schepen varen.

 

 
Adam Mickiewicz (24 december 1798 - 26 november 1855)
Portret door S. Chejmann, 1897

 

 

De Duitse schrijfster Angelika Schrobsdorff werd geboren op 24 december 1927 in Freiburg im Breisgau. Zie ook alle tags voor Angelika Schrobsdorff op dit blog.

Uit:Der Vogel hat keine. Flügel mehr.

„Faro, 6. Dezember 1938

Liebes Muttilein!
Ich bin unendlich unruhig. Was ist geschehen, dass Du mir nicht antwortest? Ich habe seit nahezu einem Monat keine Nachricht von Dir. Lass mich bitte nicht in dieserSorge. Ich bin nicht so weit aus der Welt, als dass ich nicht um alles wüsste. Ist Euch etwas zugestoßen'? Bist du krank?
Ich "ehe Dich an: schreib mir sofort, und wenn es auch nur einige Zeilen sind.
Ich ersehne Deine nmgehende Nachricht und bin Dir in Gedanken und Wünschen innner nah. Sei tapfer, kleine Frau, glaube an die Wendung. Sie kommt. Sie kommt immer. Kann Dir meine Liebe etwas helfen? Ach, wie töricht ich bin! Es kann ja nichts helfen als das eigene Leiden.
Du, dies will ich Dir ins Herz sprechen: verleugne und verlluche nicht Dein Judentum und das Deiner Kinder! Es ist Deine ganze Kraft, Du sollst keine Märt>werin sein, Du sollst nur lieben, was Dir aufgegeben wurde als eine Auszeichnung. Es ist eine Auszeichnung. Es ist ein schwerer Auftrag. Vergiss es nicht, dass Du allem entkommen kannst, aber nie Dir selbst.

Mit dem innigsten Gebet für Euch alle bin ich

Dein Peter”

 

 
Angelika Schrobsdorff (Freiburg im Breisgau, 24 december 1927)

 

 

De Amerikaanse schrijfster Stephenie Meyer werd geboren in Connecticut op 24 december 1973. Zie ook alle tags voor Stephenie Meyer op dit blog.

Uit: Twilight

“Why not?”
He glanced back at me, biting his lip. “Oops. I’m not supposed to say anything about that.”
“Oh, I won’t tell anyone, I’m just curious.” I tried to make my smile alluring, wondering if I was laying it on too thick.
He smiled back, though, looking allured. Then he lifted one eyebrow and his voice was even huskier than before.
“Do you like scary stories?” he asked ominously.
“I love them,” I enthused, making an effort to smolder at him.
Jacob strolled to a nearby driftwood tree that had its roots sticking out like the attenuated legs of a huge, pale spider. He perched lightly on one of the twisted roots while I sat beneath him on the body of the tree. He stared down at the rocks, a smile hovering around the edges of his broad lips. I could see he was going to try to make this good. I focused on keeping the vital interest I felt out of my eyes.
“Do you know any of our old stories, about where we came from—the Quileutes, I mean?” he began.
“Not really,” I admitted.
“Well, there are lots of legends, some of them claiming to date back to the Flood—supposedly, the ancient Quileutes tied their canoes to the tops of the tallest trees on the mountain to survive like Noah and the ark.” He smiled, to show me how little stock he put in the histories. “Another legend claims that we descended from wolves—and that the wolves are our brothers still. It’s against tribal law to kill them.”

 

 
Stephenie Meyer(Connecticut, 24 december 1973)

 

 

De Turkse dichter Tevfik Fikret werd geboren op 24 december 1867 in Istanbul. Zie ook alle tags voor Tevfik Fikret op dit blog.

 

Das Kätzchen Goldfaden       

Schreib von der Liebes spracht ihr. - Seht ihr, als Kind
Liebete ich ein klein ungezogenes Kätzchen;
Nie ließ ich‘s los, und wenn‘s im Schooße mir schlief,
Bebte die Zärtlichkeit

All meines Buhlens um sie; manchmal zur Nacht
Schliefen in einem Bett wir. Ging ich zur Schule,
Machte mich Sehnsuchtleid

Sicher ganz unaufmerksam. - “Döskopp, du heda!“
Ohrfeigen prasselten mir mit Tadeln aufs Haupt ...
Liebend - verirrt jedoch

Liebte ich‘s, Tyrannei zu leiden; denn damals
Wusst um den Trost ich, der dem Lieben entstammt,
So wie ein jeder; noch

Wurde ich manchmal grundlos schmerzüberwältigt.
Goldfaden - denn so hieß sie - schien wohl zu kennen
Meinen verborgenen Schmerz;

Schmeichelte, sprang und koste, streichelte, leckte,
Mich zu erheitern, fand sie sicher ein Mittel
Löste sich dann mein Herz

Schließlich vom Gram, setzt‘ sie sich in Positur,
Stolz, als sei alle Lust nur ihr zu verdanken,
Stolz und verächtlich; hier

Fing sie mit Untreu an; ich Armer, Betörter
Ihren Vergnügen, ihren Launen gehorchend
Manchmal erstaunend schier,

Bald überlegen, dann doch töricht und gläubig -
Sah ich nur unbewiesne Neigung, so glaubt‘ ich.
Hilflos, ach, war ich ja,

Immer wurd ich gekratzt, gekratzt, nur gekratzt.
Schreib von der Liebe, spracht ihr. Bitte, hier ist‘s.
Wenn ich geliebt, auch da

Sah ich in allen doch das gleiche, die Krallen,
Sah dieses bösen Kätzchens Bild ich in allen -
Und so verging mein Leben voll Höllenqualen.

Vertaald door Annemarie Schimmel

 

 
Tevfik Fikret (24 december 1867 - 19 augustus 1915)
 

 

 

De Engelse dichter en cultuurcriticus Matthew Arnold werd geboren op 24 december 1822 in Laleham, Middlesex. Zie ook alle tags voor Matthew Arnold op dit blog.

 

Longing

Come to me in my dreams, and then
By day I shall be well again!
For so the night will more than pay
The hopeless longing of the day.

Come, as thou cam'st a thousand times,
A messenger from radiant climes,
And smile on thy new world, and be
As kind to others as to me!

Or, as thou never cam'st in sooth,
Come now, and let me dream it truth,
And part my hair, and kiss my brow,
And say, My love why sufferest thou?

Come to me in my dreams, and then
By day I shall be well again!
For so the night will more than pay
The hopeless longing of the day.

 

 

To A Friend

Who prop, thou ask'st in these bad days, my mind?--
He much, the old man, who, clearest-souled of men,
Saw The Wide Prospect, and the Asian Fen,
And Tmolus hill, and Smyrna bay, though blind.

Much he, whose friendship I not long since won,
That halting slave, who in Nicopolis
Taught Arrian, when Vespasian's brutal son
Cleared Rome of what most shamed him. But be his

My special thanks, whose even-balanced soul,
From first youth tested up to extreme old age,
Business could not make dull, nor passion wild;

Who saw life steadily, and saw it whole;
The mellow glory of the Attic stage,
Singer of sweet Colonus, and its child.

 

 
Matthew Arnold (24 december 1822 - 15 april 1888)
All Saint's Church Laleham in Laleham