De Nederlandse schrijver Harry Mulisch werd geboren op 29 juli 1927 in Haarlem. Zie ook alle tags voor Harry Mulisch op dit blog.

 

Uit; The Procedure (Vertaald door Paul Vincent)

 

„FIRST DOCUMENT

MAN

yes, of course I can come straight to the point and start with a sentence like: The telephone rang. Who's ringing whom? Why? It must be something important, otherwise the file wouldn't open with it. Suspense! Action! But I can't do it that way this time. On the contrary. Before anything can come to life here, we must both prepare ourselves through introspection and prayer. Anyone who wants to be swept along immediately, in order to kill time, would do better to close this book at once, put the television on, and sink back on the settee as one does in a hot foam bath. So before writing and reading any further we're going to fast for a day, and then bathe in cool, pure water, after which we will shroud ourselves in robes of the finest white linen.

I've switched the telephone and the front doorbell off and turned the clock on my desk away from me; everything in my study is waiting for the events to come. The first luminous words have appeared in the ultramarine of the computer screen, while outside the dazzling, setting autumn sun shines over the square. From the blazing western sky tram rails stream like molten gold from a blast furnace; between the black trees cars appear from the chaos, disappear into it, people walk at the tips of shadows that are yards long. From the position of the sun in my room I can see what time it is: the light is falling diagonally, it's six o'clock, rush hour, for most people the day's work is over.

The origin of man was a complicated affair. Much of it is still obscure, not only in biological, but also in theological circles. In the Bible, indeed, this creature is actually created twice, and to a certain extent three times. Genesis 1:27 tells us that on the sixth and last day of creation the following happened: "So God created man in his own image, in the image of God created he him; male and female created he them." So there were two of them; immediately afterward God says: "Be fruitful, and multiply." So the man was Adam, but the woman wasn't Eve, because the primeval mother of us all saw the light of day only later, when the week of creation was long since over; she wasn't created separately, but came forth from a rib of Adam's.“

 

 

 

Harry Mulisch (29 juli 1927 – 30 oktober 2010)

 

 

 

 

De Koreaans-Amerikaanse schrijver Chang-Rae Lee werd geboren op 29 juli 1965 in Seoel. Zie ook alle tags voor Chang-Rae Lee op dit blog.

 

Uit: A Gesture Life

 

„In my first years in Bedley Run, things were a bit different. Even the town had another name, Bedleyville (this my attribution), which was changed sometime in the early 1970s because the town board decided it wasn't affluent-sounding enough. The town in fact wasn't affluent at the time, being just a shabby tan brick train station and the few stores that served it, some older village homes, several new housing developments, and the surrounding dairy cow pastures and wooded meadows, nothing fancy at all, which was how I was able to afford to move here and open a business. There were perhaps a few thousand residents, mostly shopkeepers and service people, and the small bedroom community who were their patronage.

    I'd read about the town in the paper, a brief slice-of-life article with a picture of a meadow that had been completely cleared for new suburban-style homes, just white stakes in the frozen ground to mark where the streets would be. It looked sterile and desolate, like fresh blast ground, not in the least hopeful, and yet I felt strangely drawn to the town, in part because of the peaceful pace of life that the article noted, the simple tranquillity of the older, village section that made me think of the small city where I lived my youth, on the southwestern coast of Japan. I had already driven through the more established suburbs nearer to the city and found them distinctly cold, as well as too expensive. I'd ask for directions at a garage, or buy some gum at a candy store, and an awkward quiet would arise, that certain clippedness, and though I never heard any comments, I could tell I wasn't being welcomed to remain too long.“

 

 

 

Chang-Rae Lee (Seoel, 29 juli 1965)
Hier links

 

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Wolfgang Bittner werd geboren op 29 juli 1941 in Gleiwitz, Oberschlesien (tegenwoordig Gliwice, Polen). Zie ook alle tags voor Wolfgang Bittner op dit blog.

 

 

Gedichte

 

Was aber finden wir vor,

verurteilt und fremd,

und wonach suchen wir,

trauernd,

in unseren Hoffnungsgedichten,

den empfindsamen Spielen,

Ablichtungen.

So mauern wir Bunker,

zu überleben,

und schreiben uns

frierend

über den Winter.

Gedichte

wie Leuchtfeuer an Land,

wie Botschaften einer anderen Kultur,

Pflugschar,

brechend den Boden,

Gedichte wie Furchen,

in denen Saat aufgeht.

 

 

Dem Vollmond entgegen ...

Ließen mich einst den Neumond gebären
Nun laß ich ihn einfach gewähren
Wenn er sich mutwillens  voll - säuft
Wie ein lüsterner Hund
Trunken  sich selbst überläuft
Verliert er ganz ohne mein Tun
Das so ersehnte vollmundige Rund
Kehrt betrübt – doch mehr klug als zuvor
Zurück zu dem lichtlosen Anbeginn
Den ich ihm einst verlieh'n
Vielleicht kommt's ihm dann in den Sinn
Endlich vor mir zu k n i e n
Dann wäre ich wahrlich aufgeschmissen
Aus meiner Selbstherrlichkeit rausgerissen
Und müßte bekennen:
Ich war es nicht
Der Dich formloses Mondgesicht
Einst aus düsterem Dunkel gebar
Du bist das Geschöpf einer namlosen Kraft
Die mir bis heute nicht offenbar

Doch bis dies zur Wirklichkeit wird
Mag ruhig weiter die Mode sein:
In der Regel schlafen die Frauen allein

 

 

 

Wolfgang Bittner (Gliwice, 29 juli 1941)

Gleiwitz (Gliwice), der Schlesische Hof

 

 

 

 

De Amerikaanse dichter en vertaler Stanley Jasspon Kunitz werd geboren in Worcester, Massachusetts, op 29 juli 1905. Zie ook alle tags voor Stanley Kunitz op dit blog.

 

The Testing-Tree

             

1

 

On my way home from school

   up tribal Providence Hill

      past the Academy ballpark

where I could never hope to play

   I scuffed in the drainage ditch

      among the sodden seethe of leaves

hunting for perfect stones

   rolled out of glacial time

      into my pitcher's hand;

then sprinted lickety-

   split on my magic Keds

      from a crouching start,

scarcely touching the ground

   with my flying skin

      as I poured it on

for the prize of the mastery

   over that stretch of road,

      with no one no where to deny

when I flung myself down

   that on the given course

      I was the world's fastest human.

 

 

2

 

Around the bend

   that tried to loop me home

      dawdling came natural

across a nettled field

   riddled with rabbit-life

      where the bees sank sugar-wells

in the trunks of the maples

   and a stringy old lilac

      more than two stories tall

blazing with mildew

   remembered a door in the

      long teeth of the woods.

All of it happened slow:

   brushing the stickseed off,

      wading through jewelweed

strangled by angel's hair,

   spotting the print of the deer

      and the red fox's scats.

Once I owned the key

   to an umbrageous trail

      thickened with mosses

where flickering presences

   gave me right of passage

      as I followed in the steps

of straight-backed Massassoit

   soundlessly heel-and-toe

      practicing my Indian walk.

 

 

 

Stanley Kunitz (29 juli 1905 – 14 mei 2006)

Cover

 

 

 

De Nederlandse schrijfster Marja Brouwers werd geboren op 29 juli 1948 in Bergen op Zoom. Zie ook alle tags voor Marka Brouwers op dit blog.

 

Uit: Joost Zwagerman: Tegen de literaire quarantaine (fragment over “ Casino” van Brouwers)

 

“Net als Mystiek lichaam en De buitenvrouw beeldt ook Casino allerlei conflicten uit, in dit geval onder andere het conflict tussen de 'oude' intellectuele adel en de 'nieuwe' pragmatische rijken tussen de jaren zestig en de jaren negentig; tussen engagementsdenken en rendementsdenken. Marja Brouwers vervlecht die conflicten met een algemeen menselijke tragiek, en juist in die vervlechting schuilt de grote literaire kracht van Casino. Die kracht toont zich onder meer in de opzettelijk hoekige en losse vorm: verhalende fragmenten worden afgewisseld met essayistische passages, en die afwisseling is ruw, grillig en ongepolijst - en weerspiegelt zo de betrekkelijke ruwheid van de inhoud van de roman. 
Michaël Zeeman introduceerde in zijn artikel Casino als volgt: 'In haar roman Casino leidt Marja Brouwers ons binnen in de wereld van de veelverdieners, die in het afgelopen decennium zo spraakmakend en zichtbaar zijn geworden, de mannen van de "exorbitante zelfverrijking" over wie toenmalig minister-president Wim Kok met zoveel afschuw sprak. (..) De geest die Brouwers beschrijft en de zeden waartoe die geest (..) hebben geleid zijn springlevend. Zelfs wie maar sporadisch een krant leest, weet meteen waarover zij het heeft.' 
Hee, is dat niet diezelfde krant waaruit de schrijver nu juist volgens diezelfde Zeeman niét mocht putten? Raar is dat. Wie vraagt naar de moord op Van Gogh als mogelijk materiaal voor een roman, krijgt van Zeeman het dogma over het verbod op 'het dagelijks nieuws' om de oren; wie zich in een roman concentreert op het traject van idealisme van de jaren zestig naar verloedering in de jaren negentig wordt door diezelfde Zeeman bewierookt en toegejuicht. Dat zal wel een bedrijfsfoutje zijn.” 

 

Marja Brouwers (Bergen op Zoom, 29 juli 1948)
Cover

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 29e juli ook mijn blog van 29 juli 2011 deel 1 en eveneens deel 2.  

De Nederlandse dichter schrijver Remco Campert werd op 28 juli 1929 in Den Haag geboren. Zie ook alle tags voor Remco Campert op dit blog.

 

 

Boerin in Iviers

 

Elke dag nog praat ze
met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnendraad in het Noord-Franse licht

sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots

ze kreeg er nog een prijs voor
de senator kwam er voor over
helemaal uit Parijs
waar hij een appartement had
en een vriendin
het was vlak voor de verkiezingen
die hij won

de koeien zijn verkocht
de tractor staat te roesten in het hoge gras
het erf is netjes aan kant
en er is nog hout voor één winter

 

 

 

Het Vak

 

Langzaam groeit in mij
de ander die in niets op mij lijkt
en toch alles in zich heeft
van mij die hem baren moet

dan rijst het doek dat me scheidt
van mijn tijd die nu gekomen is
de zaal opent zich veelvuldig
gespiegeld vlees en bloed

even is het alles stilte
wachtend op het eerste woord
dat het schouwtoneel de wereld
tot leven beven doet

côté jardin: de geliefde werpt haar mantel af
côté cour: de moordenaar komt aangezet

 

 

 

Straattheater

 

In de zoele middagwind
zat ik op een bankje
op de Boulevard du Général Leclerc
naast een oude heer
die Indochina nog had meegemaakt
rozet in zijn knoopsgat
witte sjaal om zijn uitgedroogde hals
en een mormel van een hondje
aandachtig aan zijn voet
toen Sophie Marceau actrice
die ik kende uit de bladen
vergezeld van haar fotograaf
uit een limousine stapte
en bij het lichtjes vasthouden
van haar zonnehoed
haar roomblanke oksel toonde

het hondje kefte
en de oude heer en ik
we stonden als één man op
zongen een liedje
maakten kleine pasjes
draaiden met onze kont

maar zij zag ons niet.

 

 

 

 

Remco Campert (Den Haag, 28 juli 1929)

 

 

 

 

 

De Engelse dichter, verhalen- en romanschrijver Malcolm Lowry werd geboren 28 juli 1909 in Birkenhead Merseyside. Zie ook alle tags voor Malcolm Lowry op dit blog.

 

Uit: Under the Volcano

 

“M. Laruelle finished his drink. He rose and went to the parapet; resting his hands one on each tennis racquet, he gazed down and around him: the abandoned jai-alai courts, their bastions covered with grass, the dead tennis courts, the fountain, quite near in the centre of the hotel avenue, where a cactus farmer had reined up his horse to drink. Two young Americans, a boy and a girl, had started a belated game of ping-pong on the verandah of the annex below. What had happened just a year ago to-day seemed already to belong in a different age. One would have thought the horrors of the presentwould have swallowed it up like a drop of water. It was not so. Though tragedy was in the process of becoming unreal and meaningless it seemed one was still permitted to remember the days when an individual life held some value and was not a mere misprint in a communique. He lit a cigarette. Far to his left, in the northeast, beyond the valley and the terraced foothills of the Sierra Madre Oriental, the two volcanoes, Popocatepetl and Itaccihuatl, rose clear and magnificent into the sunset. Nearer, perhaps ten miles distant, and on a lower level than the main valley, he made out the village of Tomalin, nestling behind the jungle, from which rose a thin blue scarf of illegal smoke, someone burning wood for carbon. Before him, on the other side of the American highway, spread fields and groves, through which meandered a river, and the Alcpancingo road. The watchtower of a prison rose over a wood between the river and the road which lost itself further on where the purple hills of a Dore Paradise sloped away into the distance. Over in the town the fights of Quauhnahuac's one cinema, built on an incline and standing out sharply, suddenly came on, flickered off, came on again. "No se puede vivir sin amar," Mr. Laruelle said . "As that estupido inscribed on my house."

 

 

 

Malcolm Lowry (28 juli 1909 - 26 juni 1957)

Scene uit de film van John Huston (1984) met Albert Finney, Jacqueline Bisset en Anthony Andrews

 

 

 

De Argentijnse schrijfster Angélica Gorodischer werd geboren in Buenos Aires op 28 juli 1928. Zie ook alle tags voor Angélica Gorodischer op dit blog.

 

Uit: Kalpa Imperial (Vertaald door Ursula K. Le Guin)

 

“Ekkemantes I will probably smile, since he too loves plays, and fall to talking enthusiastically about the poetic tragedy by Orab’Maagg recently presented in the capital, until one of his counselors reminds him with a discreet cough that he can’t spend an hour chattering with every one of his subjects because it would leave him no time to rule the Empire. And probably the good emperor, who seems born to smiles and good nature, though he wielded weapons like the black-winged angel of war when it was a matter of eradicating from the Empire the greed and cruelty of a damnable race, will reply to the counselor that chattering for an hour with each of his subjects is one way of ruling the Empire, and not the worst way, but that the lord counselor is right, and in order not to lose any more valuable time, he’ll dictate a decree to the lord counselor and sign it himself, ordering that a theater be constructed in the town of Sariaband. And very likely the counselor will stare and say: “My lord! building a theater, even a theater for a very small town, is an expensive business!”

 

 

 

Angélica Gorodischer (Buenos Aires, 28 juli 1928)

Cover 

 

 

 

De Engelse dichter en Jezuïet Gerard Manley Hopkins werd geboren op 28 juli 1844 in Stratford, Essex. Zie ook alle tags voor Gerard Manley Hopkins op dit blog.

 

 

Barnfloor and Winepress

And he said, If the Lord do not help thee, whence shall I help thee? out of the barnfloor, or out of the winepress?
2 Kings VI: 27

Thou that on sin's wages starvest,
Behold we have the joy in harvest:
For us was gather'd the first fruits,
For us was lifted from the roots,
Sheaved in cruel bands, bruised sore,
Scourged upon the threshing-floor;
Where the upper mill-stone roof'd His head,
At morn we found the heavenly Bread,
And, on a thousand altars laid,
Christ our Sacrifice is made!

Thou whose dry plot for moisture gapes,
We shout with them that tread the grapes:
For us the Vine was fenced with thorn,
Five ways the precious branches torn;
Terrible fruit was on the tree
In the acre of Gethsemane;
For us by Calvary's distress
The wine was racked from the press;
Now in our altar-vessels stored
Is the sweet Vintage of our Lord.

In Joseph's garden they threw by
The riv'n Vine, leafless, lifeless, dry:
On Easter morn the Tree was forth,
In forty days reach'd heaven from earth;
Soon the whole world is overspread;
Ye weary, come into the shade.

The field where He has planted us
Shall shake her fruit as Libanus,
When He has sheaved us in His sheaf,
When He has made us bear his leaf. -
We scarcely call that banquet food,
But even our Saviour's and our blood,
We are so grafted on His wood.

 

 

 

Gerard Manley Hopkins (28 juli 1844 – 8 juni 1889)

 

 

 

 

De Nederlandse schrijver, columnist, presentator en essayist Stephan Sanders werd geboren in Haarlem op 28 juli 1961. Zie ook alle tags voor Stephan Sanders op dit blog.

 

Uit: Robin Hood in actie (Column)

 

„Wat heb ik een drukke zaterdag achter de rug - en ik zeg dit met veel ironie. Het huisje dat ik huur in Kaapstad hoorde lang geleden tot het slavenkwartier. In de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw werd het een whites only area, en de gekleurde Kaapmensen en moslims moesten verdwijnen. Maar de moslims hadden iets verderop nog een wijk in bezit die door het apartheidsregiem niet onteigend kon worden - de Bo-kaap - en daar bleef de moslimmedemens wonen: een bruine enclave in een wit centrum.

Die Groups Area Act is allang afgeschaft, maar de oude slavenwijk is nog steeds blank, omdat de huisjes er door designers werden opgeknapt, met daktuintjes, hippe badkamers en voor buiten een zeer bescheiden plunge-in pool ter grootte van een badkuip. Huur omhoog, blank toeristenvolk komt en blijft.
Wat heb ik een drukke zaterdag achter de rug - en nu zal ik de ironie verklaren. Want iedere dag komt hier een vrouw die het beddengoed verschoont, de vloer veegt en de vaat doet. Zwart is zij, uit de Oost-Kaap. Dan is er de gekleurde conciërge, Ibrahim, die het dakterras nakijkt en de stoppen controleert. En voor dat kikkerbadje komt de poolman - want de kwaliteit van het water, je weet maar nooit, en de haperende pomp.

Er waren die zaterdag dus drie mensen om mij heen aan het werk. Ik zat achter mijn computer en ik probeerde te schrijven. In vroeger tijden moet de gezeten burgerij hier zeer bedreven in zijn geweest: het personeel loopt rond, maar jij ziet ze niet, ze zijn onzichtbaar, schemerlampen die op hun gebruikelijke plek staan. De gemiddelde Nederlander is dit leven niet gegeven. Bij ons is arbeid duur, je wacht je wel voor elk wissewasje iemand in te huren, en de eventuele hulp, éénmaal in de week, wordt ontvangen als een koningin – overcompensatie.“

 

 

 

Stephan Sanders (Haarlem, 28 juli 1961)

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 28e juli ook mijn blog van 28 juli 2011 deel 2.