Berichten van 25 april 2013 tot 26 april 2013

De Amerikaanse schrijver Bernard Malamud werd op 26 april 1914 in Brooklyn, New York, geboren. Zie ook alle tags voor Bernard Malamud op dit blog. 

 

Uit: The Tenants

 

“Lesser catching sight of himself in his lonely glass wakes to finish his book. He smelled the living earth in the dead of winter. In the distance mournful blasts of a vessel departing the harbor. Ah, if I could go where it's going. He wrestles to sleep again but can't, unease like a horse dragging him by both bound legs out of bed. I've got to get up to write, otherwise there's no peace in me. In this regard I have no choice. "My God, the years." He flings aside the blanket and standing unsteadily by the loose-legged chair that holds his clothes slowly draws on his cold pants. Today's another day.Lesser dresses unwillingly, disappointing surprise, because he had gone to bed in a fire of desire to write in the morning. His thoughts were sweet, impatient for tomorrow. He goes to sleep in anticipation and wakes resistant, mourning. For what? Whom? What useless dreams intervene? Though he remembers none although his sleep is stuffed with dreams, Lesserreveries one touched with fear: Here's this stranger I meet on the stairs."Who you looking for, brother?" "Who you callin brother, mother?"Exit intruder. Yesterday's prowler or already today's? Levenspiel in disguise? A thug he's hired to burn or blow up the joint? It's my hyperactive imagination working against the grain. Lesser makes things hard for himself for certain reasons. That's a long tale but right now it means he doesn't know how to end his book. Nor why the ending, this time, is so hard to come by if you've invented every step that leads to it, though some crumble when you look hard at them. Still, it's bound to come, it always has. Maybe it's some kind of eschatological dodge? Like an end is more than I can stand? Each book I write nudges me that much closer to death? As soon as he ends one he begins another.Now that the imagination is imagining Lesser imagines it done, the long labor concluded at last. Relief, calm, mornings in bed for a month. Dawn on the sea, rose lighting the restless waves touching an island waking, breathing the fresh breath of its trees, flowers, bayberry bushes, seashells.”

 

 

 

Bernard Malamud (26 april 1914 – 18 maart 1986)

 

 

 

 

De Spaanse dichter Vincente Aleixandre (eig. Vicente Pío Marcelino Cirilo Aleixandre y Merlo) werd geboren op 26 april 1898 in Sevilla. Zie ook alle tags voor Vincente Aleixandre op dit blog. 

 

 

On the Way to School

 

I rode my bicycle to school.
Along a peaceful street that ran through the center of the noble,
   mysterious city.
I rode by, surrounded by lights, and the carriages made no noise.
They passed, majestic, pulled by distinguished bays or chestnuts
   that moved with a proud bearing.
How they lifted their hooves as they went along, like gentlemen,
   precise,
not disdaining the world, but studying it
from the sovereign grace of their manes!
And inside, what? Old ladies, scarcely a little more than lace,
silent ornaments, stuck-up hairstyles, ancient velvet:
a pure silence passing, pulled by the heavy shining animals.

I rode my bicycle, I almost had wings, I was inspired.
And there were wide sidewalks along that sunny street.
In the sunlight, some sudden butterfly hovered over the carriages
   and then, along the sidewalks,
over the slow strollers made of smoke.
But they were mothers taking their littlest children for a walk.
And fathers who, in their offices of glass and dreams...
I looked as I went by.
I sailed through the sweet smoke, and the butterfly was no stranger.
Pale in the iridescent winter afternoon,
she spread herself out in the slow street as over a sheltered,
   sleepy valley.
And I saw her swept up sometimes to hang suspended
over what could as well have been the pleasant bank of a river.
Ah, nothing was terrible.
The street had a slight grade and up I went, driven on.
A wind swept the hats of the old ladies.
It wasn't hurt by the peaceful canes of the gentlemen.
And it lit up like an imaginary rose, a little like a kiss, on the
   cheeks of the children.
The trees in a row were a motionless vapor, gentle
suspended under the blue. And by now nearly up in the air,
I hurried past on my bicycle and smiled...
and I remember perfectly
how I folded my wings mysteriously on the very threshold of the
   school.

Vertaald door Stephen Kessler

 

 

 

 

Vicente Aleixandre (26 april 1898 – 14 december 1984)

 

 

 

 

  

De Nederlandse dichter Leo Stilma werd geboren op 26 april 1953 in Hilversum. Zie ook alle tags voor Leo Stilma op dit blog.  

 

 

OUD WORDEN

 

Waar ik bang voor ben

is niet

de tijd dat ik kwijlen ga

mijn benen al bij bewegen

breken, dat ik gezichten even

snel verwissel als de dagen

 

en mijn stoel een schuilplaats

is tegen de boze wereld buiten.

 

Het is niet voor de tijd

dat mijn vrienden alleen

op oude foto’s lachen

de telefoon steeds rinkelt

voor rouw en berichten

over gladde natte straten

en afbrokkelende botten

 

het is voor de tijd

dat niemand meer

mijn voornaam weet

 

waar ik bang voor ben.

 

 

 

 

Leo Stilma (Hilversum, 26 april 1953)

Hilversum, het Raadhuis van Dudok

 

 

 

 

 

De Duitse dichteres en schrijfster Hannelies Taschau werd geboren op 26 april 1937 in Hamburg. Zie ook alle tags voor Hannelies Taschau op dit blog. 

 

 

ICH WERDE WACH ICH SEHE

sofort die Sterne und denke daran
zu bleiben
Was trennt mich von Euch Junge
Sterne sind kühler und strahlen
mehr infrarotes als sichtbares
Licht ab Was trennt mich von
euch es kann nicht wichtiger sein
als das was uns verbindet
Was die Entstehung eines Sterns
auslöst ist noch nicht bekannt

 

 

 

Der letzte

 

wird der erste Tag

Wir haben uns mehrmals um

Heute gedreht in tiefer

Befriedigung Gleich will man

dass alles so bleibt

Mit Trotz statt Gewissheit

Pilze gegessen

Durstlöschendes Wette

 

 

 

Hannelies Taschau (Hamburg, 26 april 1937)

 

 

 

 

De Nederlandse dichter en schrijver Theun de Vries werd geboren in Veenwouden op 26 april 1907. Zie ook alle tags voor Theun de Vries op dit blog. 

 

 

Terugkeer

 

De groote rust en de bezinning zinken

in mij als regens in een dooden tuin.

Na dezen waanzin en dit zelfverminken

keer ik terug. Nog ligt de droom in puin,

 

maar buiten waar men bruggen bouwt, wijd bogend,

en waar de stroom versnelt tot vurig licht,

word ik van nieuwe liefde en trots almogend -

En ik vergeet en wandel opgericht.

 

Nu eindlijk valt het masker van de dagen

en de verbijstrende eenzaamheid vergaat.

 

Zij kwam van ver. De blindelingsche vlagen

van wanhoop stierven aan mijn hart, verzaad.

 

Een vrouw wier handen in de mijne lagen

riep met éen lach den dood uit mijn gelaat.

 

 

 

Praeludium

 

Onder donkere vrouwenoogen

ben ik verwonderd ontwaakt;

een licht had den nachttuin doorvlogen

en smetteloos vervolmaakt.

 

Van een eenzaam stormachtig leven

geleid in verneedring en schuld

werd de laatste schemer vergeven

en een uiterste droom is vervuld:

 

Tusschen heldere horizonnen,

omringd van zee en wind,

is een goddelijk glanzen begonnen

over wereld en menschenkind.

 

 

 

 

Theun de Vries (26 april 1907 – 21 januari 2005)

Portret door Joop Sjollema, 1970
 

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 26^e april ook mijn blog van 26 april 2011 deel 1 en eveneens deel 2

De Amerikaanse dichter Ted Kooser werd geboren op 25 april 1939 in Ames, Iowa. Zie ook alle tags voor Ted Kooser op dit blog.

 

 

In the Basement of the Goodwill Store

 

In musty light, in the thin brown air   

of damp carpet, doll heads and rust,   

beneath long rows of sharp footfalls   

like nails in a lid, an old man stands   

trying on glasses, lifting each pair

from the box like a glittering fish   

and holding it up to the light

of a dirty bulb. Near him, a heap   

of enameled pans as white as skulls   

looms in the catacomb shadows,   

and old toilets with dry red throats   

cough up bouquets of curtain rods.

 

You’ve seen him somewhere before.   

He’s wearing the green leisure suit   

you threw out with the garbage,   

and the Christmas tie you hated,   

and the ventilated wingtip shoes   

you found in your father’s closet   

and wore as a joke. And the glasses   

which finally fit him, through which   

he looks to see you looking back—

two mirrors which flash and glance—

are those through which one day

you too will look down over the years,   

when you have grown old and thin   

and no longer particular,

and the things you once thought   

you were rid of forever

have taken you back in their arms.

 

 

 

 

Untitled [Each time I go outside]

 

Each time I go outside

the world is different.

This has happened all my life.

 

*

 

The clock stopped at 5:30

for three months. Now it's always time to quit work,

have a drink, cook dinner.

 

*

 

"What I would do for wisdom,"

I cried out as a young man.

Evidently not much. Or so it seems.

Even on walks I follow the dog.

 

*

 

Old friend,

perhaps we work too hard

at being remembered.

 

 

 

Ted Kooser (Ames, 25 april 1939)

 

 

 

 

 

De Engelse dichter, schrijver, criticus en letterkundige James Fenton werd geboren op 25 april 1949 in Lincoln. Zie ook alle tags voor James Fenton op dit blog.

 

 

A German Requiem (Fragment)

 

The better for the widow, that she should not live in fear of surprise,
The better for the young man, that he should move at liberty between the armchairs,
The better that these bent figures who flutter among the graves
Tending the nightlights and replacing the chrysanthemums
Are not ghosts,
That they shall go home.
The bus is waiting, and on the upper terraces
The workmen are dismantling the houses of the dead.

*

But when so many had died, so many and at such speed,
There were no cities waiting for the victims.
They unscrewed the name-plates from the shattered doorways
And carried them away with the coffins.
So the squares and parks were filled with the eloquence of young cemeteries:
The smell of fresh earth, the improvised crosses
And all the impossible directions in brass and enamel.

*

'Doctor Gliedschirm, skin specialist, surgeries 14-16 hours or by appointment.'
Professor Sarnagel was buried with four degrees, two associate memberships
And instructions to tradesmen to use the back entrance.
Your uncle's grave informed you that he lived in the third floor, left.
You were asked please to ring, and he would come down in the lift
To which one needed a key...

 

 

 

 

James Fenton (Lincoln, 25 april 1949)

 

 

 

 

 

De Engelse dichter Walter John de la Mare werd geboren op 25 april 1873 in Charlton, Kent. Zie ook alle tags voor Walter John de la Mare op dit blog.

 

 

All But Blind

 

All but blind
In his chambered hole,
Gropes for worms
The four-clawed mole.

All but blind
In the burning day,
The barn owl
Blunders on her way.

And blind as are
These three to me,
So blind to someone
I must be.

 

 

 

Alone

 

The abode of the nightingale is bare,
Flowered frost congeals in the gelid air,
The fox howls from his frozen lair:
Alas, my loved one is gone,
I am alone:
It is winter.

Once the pink cast a winy smell,
The wild bee hung in the hyacinth bell,
Light in effulgence of beauty fell:
I am alone:
It is winter.

My candle a silent fire doth shed,
Starry Orion hunts o'erhead;
Come moth, come shadow, the world is dead:
Alas, my loved one is gone,
I am alone;
It is winter.

 

 

 

 

Walter John de la Mare (25 april 1873 – 22 juni 1956)

Portret door William Rothenstein 

 

 

 

 

De Amerikaanse schrijver Ross Franklin Lockridge Jr. werd geboren op 25 april 1914 in Bloomington, Indiana. Zie ook alle tags voor Ross Franklin Lockridge Jr.op dit blog.

 

Uit: Raintree County

 

“ --The wisdom of the mythmakers is still with us, Professor. The profoundest mystery in the world is the existence of Another. Erotic love is the intense awareness of this Other, a Sacred Place. The lover bears the golden bough of godlike appetite and mysterious power and passes through the dismal wood that lies at the portals of Tartarus. Among the gibbering shades, he presses in with mortal thrust, making the boat of Charon heavy with his unusual weight. He bears the golden bough to the inmost shrine of the earth-goddess where he repeats the ancient frenzy. As you say, this rite is not unconnected with blood and death, for the renewal of form is possible only by the destruction of form. Love is a sweet death. A million die that one may reach the mark.
     He beheld the fading beauty of the day over Waycross. Now the roofs of the town were drenched in a last red bath of fire. A few rays thrust through to paint the green body of a nymph and touch the pooled and spouting fountain with golden light. The children were little blind swimmers in the valley of the day's receding brightness. Corn filled the earth with blind roots. All things were bathed in light and longing.
     --We'll never go any farther than those broken stones beside the inland ocean, the Perfessor said. The corn god is gone, and we have --behold!--only the corn.
     He took a long pull at his bottle, coughed, and sighed.
     --The world is still full of divinity and strangeness, Mr. Shawnessy said. The scientist stops, where all men do, at the doors of birth and death. He knows no more than you and I why a seed remembers the oak of twenty million years ago, why dust acquires the form of a woman, why we behold the earth in space and time. He hasn't yet solved the secret of a single name upon the earth. We may pluck the nymph from the river, but we won't pluck the river from ourselves: this coiled divinity is still all murmurous and strange. There are sacred places everywhere. The world is still man's druid grove, where he wanders hunting for the Tree of Life.”

 

 

Ross Franklin Lockridge Jr. (25 april 1914 – 6 maart 1948)

Hier met vriend Malcolm Correll (rechts) in 1937 

 

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Richard Anders werd geboren op 25 april 1928 in Ortelsburg, tegenwoordig Szczytno, Polen. Zie ook alle tags voor Richard Anders op dit blog.

 

 

Dreißig Jahre danach

 

Pans Stunde in Berlin, die Bewohner

vor der Mittsagshitze in die Wälder,

an die Seen geflohn, endlich wieder Stille

in der abgedunkelten Wohnung.

 

Durch einen Spalt im Vorhang flimmert

Durch die Jahre, die lauten, nach der Kindheit

Ein anderer Sommer, der tiefer

Die Baumschatten schwärzt.

 

Und drüben an der Wand, wo kein Geräusch

Durch das Bildglas kommt, steht ein alter Himmel

Über dem Feldweg, der Wiese,

die nie aufhört zu grünen, als wäre

 

auf die Vergangenheit in jenem Januar

kein Schnee gefallen, kein Schnee auf

alle früheren Sommer, und die Stille

nicht gebrochen von Geschützdonner.

 

Traum hat keine Zeit. Jeder Baum im Stadtpark

Ist aus dem Paradies verpflanzt, wo

Jemand spielt, der vielleicht schon tot ist,

ein Kind mit Greisenfalten, dessen Photo vergilbt.

 

 

 

 

Richard Anders (Ortelsburg, 25 april 1928)
Ortelsburg (Szczytno)

Zie voor nog meer schrijvers van de 25e april ook mijn blog van 25 april 2012 deel 2.

De Nederlandse dichter Erik Menkveld werd geboren op 25 april 1959 in Eindhoven. Zijn vader werkte bij Philips, die radiofabrieken startte in verre landen. Vandaar dat zijn lagere schooljaren in Tanzania en Ghana plaatsvonden. Hij sprak toen Engels, waar hij later profijt van had. In Doorn bezocht hij daarna de middelbare school. Na zijn studie Nederlands in Amsterdam was Menkveld van 1987 tot 1998 fondsredacteur van Uitgeverij De Bezige Bij. Sinds 1998 was hij stafmedewerker bij Poetry International te Rotterdam. Met ingang van jaargang 2000 was hij redacteur van het literaire tijdschrift Tirade.Samen met Margaretha H. Schenkeveld bezorgde hij de briefwisseling tussen A. Roland Holst en diens oom en tante Richard en Henriëtte Roland Holst (verschenen in de reeks Privé Domein bij De Arbeiderspers, 1989). In 1995 verscheen bij de bibliofiele uitgeverij De Lange Afstand Erik Menkvelds poëziedebuut “Koebeest en vrouwdier”. Deze bundel werd in 1996 gevolgd door “Lente”, eveneens bij De Lange Afstand. Officieel debuteerde Erik Menkveld als dichter in 1997 bij Uitgeverij De Bezige Bij met de bundel “De karpersimulator”, waarin beide genoemde bibliofiele bundels zijn opgenomen. “De karpersimulator” werd in 1998 bekroond met de C. Buddingh'-prijs voor het beste Nederlandstalige debuut, en met de Van der Hoogtprijs. Ook werd de bundel dat jaar genomineerd voor de VSB Poëzieprijs. Nieuw werk van Erik Menkveld verscheen in tijdschriften als Raster, De Revisor en De Gids. Najaar 2000 verscheen zijn tweede bundel “Schapen nu!”, in 2005 gevolgd door “Prime time”.

 

Boerenbui

Hevige aandrang te eggen of te gieren?
Een tractor te kopen? Nuchtere
kalveren voor de mesterij?

Red één ongeschoren schaap
bij nacht en ontij uit de sloot, bekijk
het liefste varken op worstkwaliteit, eet

twaalf sneeën zelfverbouwd roggebrood.
En vergeet niet bij rooien of poten
op klompen te lopen en overal bij.

Meestal waait het dan wel over.
En anders ben je onherroepelijk
geboren voor de boerderij.

 

 

Alles mag je worden

Het springzaad knapt, de brempeulen
knallen open en jij ligt er in je wieg
als een popelend boontje bij.

Alles mag je worden van mij: zeeman,
boswachter, archeoloog. Of -
als je leven ingewikkelder loopt –

gesponsord ontdekker van aangroei
werende stoffen voor scheepsverf,
alleenstaand paddenstoelenfotograaf,

pacht- en beestenlijstenonderzoeker
van verdwenen Drentse keuterijen…
Behalve ongelukkig. Beloofd?

 

 
Erik Menkveld (Eindhoven, 25 april 1959)