Berichten van 8 september 2013 tot 9 september 2013

De Nederlandse dichter, essayist en germanist C. O, Jellema werd geboren op 9 september 1936 in Groningen. Zie ook mijn blog van 9 september 2010 en eveneens alle tags voor C. O. Jellema op dit blog.

 

 

Zomernacht

 

Doe nu eens even die gedachten dicht van je.
Denk nu eens liever niet na over morgen.
Kijk niet steeds weer die bosrand van gisteren
na. Bramenplukker die je bent zoals vroeger
maar nu. Maak even geen onderscheid tussen
een wie en hoezo en de kans op anders.

Doe in je hoofd uit de lamp, hoor wat er is,
ademt en ritselt, kwaakt in de kikkers.
Leef met je lichaam van nachtwind de koelte.
Geeuw je een gat in het hart en proef het
zo rood als het sap van de bramen. Wees langzaam
door vogels gezonden het wordende licht.

 

 

 

 

De verborgen wegen zijn het mooist

(H.N.Werkman)

De wegen waarlangs de gedachten komen
met het beeld dat je draagt van jezelf in de dingen,
de wegen waarlangs het herinnerde opdaagt,
waarlangs je herkent wie er niet meer zijn;
de wegen waarlangs de uren voorbijgaan,
die van niemand de uren, je werkt aan de wens
wat uit woorden te maken, in de slaap van de woorden
ontwaak je: zo heet het geluk;

de wegen waarlangs je nog 's winters het koolzaad
ziet bloeien, de bijen hoort gonzen, de zon
op je huid voelt, een lentedag leeftocht -
in het blijvend verbeelde ben je hier;

de wegen waarlangs je de wereld ontvluchten kunt
met je wetende hand op het witte papier,
je raadt wat er staat, maar hoe het te maken
dat het er staan zal, zelf zo ver te komen

daarginds waar het waar is, naar het woord: dat in 't hart
der kunstvaardigen wijsheid gelegd werd te maken
alles in opdracht -

kijk, mooi hoe een weg in zijn bocht wordt verborgen,
dan ruik in de berm van vers maaigras de geur.

 

 

 

 

Thomas, genaamd Didymus

4. 

 

Dit is ons brood. Die dood. Daarvan bestaan.

Neem. Eet. Van dag tot dag. Wat ik vergat

wanneer je naast me lag. Beeldspraak is dat.

Ik droeg je immers en je blijft voortaan

 

als ik het gras opschrijf, schaduw bewaar

voor lettergrepen. Ieder ding bevat

een woord voor taal. Je ging wel maar ik had

verdwijning al tot voorraad opgespaard:

 

herinnering, je bent er weer, een late

namiddag en de zon schijnt, het is zomer,

de blaren leggen schaduw op het gras -

 

ik slaap nog net niet, denk, er vallen gaten -

dan lichaamloos door beelden weggenomen:

die eeuwigheid duurt voort in wat ooit was.

 

 

 

 

C. O. Jellema (9 september 1936 – 19 maart 2003)

 

 

 

 

 

De Russische schrijver Leo Tolstoj werd geboren op 9 september 1828 op het landgoed Jasnaja Poljana, in de buurt van Toela. Zie ook mijn blog van 9 september 2010 en eveneens alle tags voor Leo Tolstoj op dit blog.

 

Uit: Oorlog en vrede (Vertaald door Peter Zeeman en Dieuwke Papma)

 

“De salon van Anna Pavlovna begon zich zoetjesaan te vullen. De hoge adel van Petersburg arriveerde, qua leeftijd en karakter totaal verschillende mensen, maar eender wat betreft het milieu waarin ze allen verkeerden: graaf Z., een diplomaat, arriveerde, behangen met sterren en ridderorden van alle buitenlandse hoven, evenals vorstin L., een verwelkte schoonheid, echtgenote van een ambassadeur; een afgetakelde generaal kwam kreunend binnen, stommelend met zijn sabel; de dochter van vorst Vasili, de beeldschone Hélène, kwam haar vader ophalen om samen met hem naar het feest van de Engelse gezant te gaan. Ze droeg een baljurk met het monogram van de keizerin. Ook de jonge, kleine vorstin Bolkonskaja, die gold als de verleidelijkste vrouw van Petersburg, arriveerde; ze was vorige winter getrouwd, meed nu vanwege haar zwangerschap het drukke uitgaansleven, maar ging nog wel naar bescheiden avondjes.
‘Heeft u mijn tantetje nog nooit ontmoet?’ of ‘Heeft u al eens kennis gemaakt met mijn tantetje?’ vroeg Anna Pavlovna de binnenkomende genodigden, die ze vervolgens bloedserieus meenam naar een klein oud besje dat, met linten hoog in het haar, vanuit een ander vertrek was opgedoken zodra de eerste gasten waren verschenen. Anna Pavlovna noemde hen bij hun naam terwijl ze haar blik langzaam van de bezoeker naar het tantetje liet glijden en verwijderde zich dan. Alle gasten verrichtten dat begroetingsritueel voor het tantetje dat bij niemand bekend was, voor wie niemand zich interesseerde en aan wie niemand behoefte had. Weemoedig, plechtig en begripvol zag Anna Pavlovna goedkeurend toe op hun begroetingen. Het tantetje gaf iedereen in steeds dezelfde bewoordingen iets te verstaan over zijn of haar gezondheid, over haar eigen gezondheid en over de gezondheid van Hare Majesteit, met wie het nu godzijdank beter ging. Allen die op haar toegetreden waren en uit beleefdheid niet lieten merken dat ze haast hadden, gingen met het opgeluchte gevoel zich van een zware plichtpleging te hebben gekweten bij het oudje vandaan om de hele avond niet meer, maar dan ook niet één keer, in haar buurt te komen.”

 

 

 

Leo Tolstoj (9 september 1828 – 20 november 1910)

Tolstoj in zijn studeerkamer door Ilya  Repin, 1891

 

 

 

 

 

De Vlaamse dichter en componist Gentil Theodoor Antheunis werd geboren te Oudenaarde op 9 september 1840. Zie ook mijn blog van 9 september 2010 en eveneens alle tags voor Gentil Th. Antheunis op dit blog.

 

 

Serenade

Naar de muziek van Franz Schubert

 

Smeekend zacht, als liefdebeden,

Dringt tot u mijn zang;

't Woud is stil, kom naar beneden,

Liefste, wees niet bang.

Slanke boomen heimlijk fluistren

In den maneschijn;

Geen bespieder staat te luistren;

Kom, o liefste mijn!

           

 

't Zoet gefluit der nachtegalen,

Liefste, hoort-gij 't niet?

Kan uw hart nog langer dralen

Bij dit smachtend lied?

't Voegt zich streelend bij mijn zangen,

't Klaagt van liefdepijn;

't Zingt van hoop en heet verlangen;

Kom, o liefste mijn!

 

Ach! hoe kunt-gij langer wachten,

Onverbidlijk zijn?

Kom, en stil mijn liefdeklachten,

Liefste, kom, wees mijn!

Ja! kom, wees mijn.

 

 

 

Gentil Th. Antheunis (9 september 1840 – 5 augustus 1907)

 

 

 

 

De Vlaamse schrijver, dichter en journalist Gaston Cyriel Durnez werd geboren in Wervik op 9 september 1928. Zie ook mijn blog van 9 september 2010 en eveneens alle tags voor Gaston Durnez op dit blog.

 

 

Mei

 

Als de koe koekt in de bomen
En de nachte gaalt weer blij,
Is de lente weer gekomen,
Is het weer eens mei in mij.

Als de wiele weer gaat walen,
Als de tor weer vrolijk telt,
Vrij ik weer op grote schaal en
Vaart de ooie boven 't veld.

Alle goud vinkt, elke mé relt,
Elke mei kevert weer fit.
Eén nochtans die nu niet meetelt,
Is de kie dit somber vit.

 

 

 

 

Gaston Durnez (Wervik, 9 september 1928)

 

 

 

 

De Italiaanse dichter en schrijver Cesare Pavese werd geboren in Santo Stefano Belbo op 9 september 1908. Zie ook mijn blog van 9 september 2010 en eveneens alle tags voor Cesare Pavese op dit blog.

 

 

Death will Come with your Eyes

 

Death will come with your eyes—
this death that accompanies us
from morning till night, sleepless,
deaf, like an old regret
or a stupid vice. Your eyes
will be a useless word,
a muted cry, a silence.
As you see them each morning
when alone you lean over
the mirror. O cherished hope,
that day we too shall know
that you are life and nothing.

For everyone death has a look.
Death will come with your eyes.
It will be like terminating a vice,
as seen in the mirror
a dead face re-emerging,
like listening to closed lips.
We'll go down the abyss in silence.

 

 

 

 

Cesare Pavese (9 september 1908 – 27 augustus 1950)

 

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 9e september ook mijn blog van 9 september 2011 deel 1 en eveneens deel 2.

De Duitse dichter en schrijver Clemens Brentano werd geboren op 8 september 1778 in Ehrenbreitstein. Zie ook mijn blog van 8 september 2010 en eveneens alle tags voor Clemens Brentano op dit blog.

 

 

An dem Feuer saß das Kind

 

An dem Feuer saß das Kind,

  Amor, Amor,

  Und war blind;

Mit dem kleinen Flügel fächelt

In die Flamme er und lächelt,

Fächle, lächle, schlaues Kind!

 

Ach, der Flügel brennt dem Kind,

  Amor, Amor

  Läuft geschwind!

»O, wie mich die Glut durchpeinet!«

Flügelschlagend laut er weinet,

In der Hirtin Schoß entrinnt

Hülfeschreind das schlaue Kind.

 

Und die Hirtin hilft dem Kind

  Amor, Amor,

  Bös und blind.

Hirtin, sieh, dein Herz entbrennet,

Hast den Schelm du nicht gekennet?

Sieh, die Flamme wächst geschwind,

Hüt dich vor dem schlauen Kind!

 

 

 

 

Juni 1834. Aus einem Briefe nach Karlsbad

 

Was heiß aus meiner Seele fleht,

Und bang in diesen Zeilen steht

Das soll dich nicht betrüben

Die Liebe hat es ausgesäet

Die Liebe hat hindurchgeweht,

Die Liebe hat’s getrieben

 

Und ist dies Feld einst abgemäht,

Arm Lindi durch die Stoppeln geht,

Sucht Ähren, die geblieben,

Sucht Lieb, die mit ihr untergeht,

Sucht Lieb, die mit ihr aufersteht,

Sucht Lieb, die ich mußt lieben!

 

 

 

 

Annonciatens Bild

 

Am Hügel sitzt sie, wo von kühlen Reben

Ein Dach sich wölbt durchrankt von bunter Wicke,

Im Abendhimmel ruhen ihre Blicke,

Wo goldne Pfeile durch die Dämmrung schweben.

 

Orangen sind ihr in den Schoß gegeben

Zu zeigen, wie die Glut sie nur entzücke,

Und länger weilt die Sonne, sieht zurücke

Zum stillen Kinde in das dunkle Leben.

 

Der freien Stirne schwarze Locken kränzet

Ihr goldner Pomeranzen süße Blüte,

Zur Seite sitzt ein Pfau, der in den Strahlen

 

Der Sonne, der er sehnend ruft, erglänzet.

Mit solchen Farben wollte das Gemüte

Von Annonciata fromm ein Künstler malen.

 

 

 

 

Clemens Brentano (8 september 1778 – 28 juli 1842)

 

 

 

 

 

De Duitse schrijver Wilhelm Raabe werd op 8 september 1831 in Eschershausen geboren. Zie ook mijn blog van 8 september 2010 en eveneens alle tags voor Wilhelm Raabe op dit blog.

 

Uit: Holunderblüte

 

“Ich bin Arzt, ein alter Praktiker und sogar Medizinalrat. Seit vier Jahren besitze ich die dritte Klasse des Roten Adlerordens; dem Jahrhundert schreite ich um einige Jahre voran und stehe deshalb dem biblischen Lebenspunktum ziemlich nahe. Ich war verheiratet; meine Kinder sind gut eingeschlagen; die Söhne sind auf ihre eigenen Füße gestellt, meine Tochter hat einen guten Mann. Über mein Herz und meine Nerven habe ich mich nicht zu beklagen, sie bestehen aus zähem Material und halten gut bei manchen Gelegenheiten, wo andere Leute ihren Gefühlen nicht mit Unrecht unterliegen. Wir Ärzte werden, sozusagen, innerlich und äußerlich gegerbt, und wie wir unempfindlich werden gegen den Ansteckungsstoff der Epidemien, so hindert uns nichts, inmitten des lauten Schmerzes und der stummen Verzweiflung den ergebenen und gelassenen Tröster zu spielen. Jedermann soll seine Pflicht tun, und ich übe hoffentlich die meinige nach bestem Vermögen. Das sind schlechte Doktoren, die da glauben, daß ihre Aufgabe gelöst sei, wenn sie in ihrer Krankenliste ein Kreuz oder irgendein anderes Zeichen hinter dem Namen eines Patienten gemacht haben. Unsere schwierigste Aufgabe beginnt sehr oft dann erst; wir, deren Kunst und Wissenschaft sich so machtlos erwiesen, wir, die wir so oft von den Verwandten und Freunden unserer Kranken nicht mit den günstigsten und gerechtesten Augen angesehen werden, wir sollen noch Worte des Trostes für diese Freunde und Verwandten haben. Die Stunden und Besuche, welche wir, nachdem der Sarg aus dem Hause geschafft ist, den Überlebenden widmen müssen, sind viel peinlicher als die, welche wir am Lager des hoffnungslosen Kranken zubrachten.

Doch das hat eigentlich nichts mit diesen Aufzeichnungen zu tun; ich will nur an einem neuen Beispiele zeigen, welch ein wunderliches Ding die menschliche Seele ist. Nicht ohne guten Grund überschreibe ich dieses Blatt: Holunderblüte; der Leser wird bald erfahren, was für einen Einfluß Syringa vulgaris auf mich hat.”

 

 

 

Wilhelm Raabe (8 september 1831 - 15 november 1910)

Postuum portret door  Wilhelm Immenkamp, 1911

 

 

 

 

De Engelse dichter Siegfried Sassoon werd geboren op 8 september 1886 in Brenchley, Kent. Zie ook mijn blog van 8 september 2010 en eveneens alle tags voor Siegfried Sassoon op dit blog.

 

Butterflies

 

Frail Travellers, deftly flickering over the flowers;
O living flowers against the heedless blue
Of summer days, what sends them dancing through
This fiery-blossom’d revel of the hours?

Theirs are the musing silences between
The enraptured crying of shrill birds that make
Heaven in the wood while summer dawns awake;
And theirs the faintest winds that hush the green.

And they are as my soul that wings its way
Out of the starlit dimness into morn:
And they are as my tremulous being—born
To know but this, the phantom glare of day.

 

 

 

Enemies

 

He stood alone in some queer sunless place
Where Armageddon ends. Perhaps he longed
For days he might have lived; but his young face
Gazed forth untroubled: and suddenly there thronged
Round him the hulking Germans that I shot
When for his death my brooding rage was hot.

He stared at them, half-wondering; and then
They told him how I’d killed them for his sake—
Those patient, stupid, sullen ghosts of men;
And still there seemed no answer he could make.
At last he turned and smiled. One took his hand
Because his face could make them understand.

 

 

 

 

Lovers

 

You were glad to-night: and now you’ve gone away.
Flushed in the dark, you put your dreams to bed;
But as you fall asleep I hear you say
Those tired sweet drowsy words we left unsaid.

Sleep well: for I can follow you, to bless
And lull your distant beauty where you roam;
And with wild songs of hoarded loveliness
Recall you to these arms that were your home.

 

 

 

 

Siegfried Sassoon (8 september 1886 – 1 september 1967)
Hier met vriendje Stephen Tennant.(links)

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Eduard Mörike werd geboren op 8 september 1804 in Ludwigsberg. Zie ook mijn blog van 8 september 2010 en eveneens alle tags voor Eduard Mörike op dit blog.

 

 

Der Zauberleuchtturm

 

Des Zauberers sein Mägdlein saß

in ihrem Saale rund von Glas;

sie spann beim hellen Kerzenschein

und sang so glockenhell darein.

Der Saal, als eine Kugel klar,

in Lüften aufgehangen war

an einem Turm auf Felsenhöh’,

bei Nacht hoch ob der wilden See,

und hing in Sturm und Wettergraus

an einem langen Arm hinaus.

Wenn nun ein Schiff in Nächten schwer

sah weder Rat noch Rettung mehr,

der Lotse zog die Achsel schief,

der Hauptmann alle Teufel rief,

auch der Matrose wollt’ verzagen:

O weh mir armen Schwartenmagen!

Auf einmal scheint ein Licht von fern

als wie ein heller Morgenstern;

die Mannschaft jauchzet überlaut:

Heida! jetzt gilt es trockne Haut!

Aus allen Kräften steuert man

jetzt nach dem teuren Licht hinan,

das wächst und wächst und leuchtet fast

wie einer Zaubersonne Glast,

darin ein Mägdlein sitzt und spinnt,

sich beuget ihr Gesang im Wind;

die Männer stehen wie verzückt,

ein jeder nach dem Wunder blickt

und horcht und staunet unverwandt,

dem Steuermann entsinkt die Hand,

hat keiner acht mehr auf das Schiff;

das kracht mit eins am Felsenriff,

die Luft zerreißt ein Jammerschrei:

Herr Gott im Himmel, steh uns bei!

Da löscht die Zauberin ihr Licht;

noch einmal aus der Tiefe bricht

verhallend Weh aus einem Mund;

da zuckt das Schiff und sinkt zu Grund.

 

 

 

Eduard Mörike (8 september 1804 – 4 juni 1875)

Mörikes geboortehuis in  Ludwigsburg

 

 

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 8e september ook mijn vorige blog van vandaag.

De Zwitserse schrijver Perikles Monioudis werd geboren op 8 september 1966 in Glarus. Zie ook mijn blog van 8 september 2010.

 

Uit: Freulers Rückkehr

 

"Ich komme stets um sechs rein, Herr Freuler.«

»Um sechs? Sie sind ein Held.« Freuler schaltete die neue Espressomaschine ein und löffelte Kaffeepulver in den Kolben.

»Ist Ihnen ein gewisser Moser bekannt, Herr Doktor? Heinrich Moser, der Industrielle aus Schwanden?« Freuler überlegte. Seit er wieder im Glarnerland lebte, seit ein paar Tagen also, war es ihm bereits mehrmals begegnet, dass er Menschen aus einer vergangenen Zeit wiedersah, ohne dass er sich an ihren Namen oder an den Zusammenhang zu erinnern vermocht hätte, aus dem sie ihm bekannt waren.

Vorgestern hatte er umgekehrt einen alten Schulfreund beim Namen begrüßt, ohne sich dessen Namen, nachdem er in der Bankstraße vorbeigegangen war, erneut vergegenwärtigen zu können.

Wenn wir wüssten, was wir alles wissen, dachte er wie- der. Das war der Lieblingssatz seiner Frau. Sie hatte Freuler oft unerbittlich genannt, sogar streng. Auch wenn sie ihn für sein heiteres Gemüt geliebt hatte.

»Heinrich Moser? Der war zu meiner Zeit noch nicht hier.«

»Er wurde heute früh in seiner Villa tot aufgefunden.«

So schnell hatte Freuler seinen ersten Einsatz nicht erwartet. Er schaltete die Kaffeemaschine aus.“

 

 

 

Perikles Monioudis (Glarus, 8 september 1966)

 

 

 

 

De Franse (Occitaanse) dichter en schrijver Frederic (Frédéric) Mistral werd geboren op 8 september 1830 in Maillane. Zie ook mijn blog van 8 september 2010 en eveneens alle tags voor Frederic Mistral op dit blog.

 

Uit: Mireio. A Provencal poem

 

CANTO I.

Lotus Farm.

 

Methinks I see yon airy little bough :

It mocks me with its freshness even now ;

The light breeze lifts it, and it waves on high

Fruitage and foUage that cannot die.

Help me, dear God, on our Provençal speech,

To soar until the birds' own home I reach !

Once, then, beside the poplar-bordered Rhône,

There lived a basket-weaver and his son,

In a poor hut set round with willow-trees

(For ail their humble wares were made from thèse) ;

And sometimes they from farm to farm would wend,

And horses' cribs and broken baskets raend.

 

And so one evening, as they trudged their round

With osier bundles on their shoulders bound,

" Father," young Vincen said, " the clouds look wild

About old Magalouno's ® tower up-piled.

If that gray rarapart fell, 'twould do us harm :

We should be drenched ère we had gained the farra."

" Nay, nay ! " the old man said, " no rain to-night !

'Tis the sea-breeze that shakes the trees. Ail right !

A western gale were différent." Vincen mused :

" Are raany ploughs at Lotus farmstead used ? "

" Six ploughs ! " the basket-weaver answered slow :

" It is the finest fi-eehold in La Crau.

 

 

 

Frederic Mistral (8 september 1830 – 25 maart 1914)

 

 

De Italiaanse dichter, toneelschrijver Ludovico Ariosto werd geboren in Reggio Emilia op 8 september 1474. Zie ook mijn blog van 8 september 2010 en eveneens alle tags voor Ludovico Ariosto op dit blog.

 

Uit: Der rasende Roland (Vertaald door Friedrich Schiller)

 

Erster Gesang.

 

4.

 

In jenem heldenvollen Kreis,

Den ich jetzt zu besingen mich bereite,

Erblikst du Rogern groß im Streite,

Einst deiner Ahnen würd’ges Reiß.

Von seinem weit berühmten Siegen,

Von seinen Löwenmuth will ich dir Kunde thun,

Gefällt es dir, von deines Geistes hohen Flügen

In meinen Versen auszuruhn.

 

5.

 

Nach tausend glänzenden Trophäen

Die, für Angelika entbrannt,

In Indien, am Phrat und auf des Kaukas Höhen,

Held Roland sich ersiegt an ihrer Hand,

Erschien er jetzt mit ihr am Fuß der Pyrenäen,

Wo streitend für sein Vaterland

Die fränkischen und deutschen Schaaren

Im Lager Karls versammelt waren.

 

6.

 

Er kam just zu gelegner Zeit,

Den Muth der Christen anzufeuern,

Dem Uebermuth des Agramant zu steuern,

Der mit Barbaren Frankreich überschneit,

Und Marsils Wuth, der, es gewisser zu zerstören,

Zu Leons Waffen seine Zuflucht nahm.

Nicht günst’ger konnte Roland wiederkehren,

Doch bald bereut er, daß er kam.

 

 

 

 

Ludovico Ariosto (8 september 1474 – 6 juli 1533)

Portret door Palma il Vecchio, 1525

 

 

 

De Amerikaanse schrijfster Grace Metalious werd geboren in Manchester, New Hampshire, op 8 september 1924. Zie ook mijn blog van 8 september 2010 en eveneens alle tags voor Grace Metalious op dit blog.

 

Uit: Peyton Place

 

"I am not at liberty to say". "Nonsense " roared Dcotor." What kind of rot is that ? "You're not the first girl in the world who has to get married , nor the in this town for that matter.Who is it now, and no more foolishness . Young Carter's ? " No " said Selena .
Don't you lie to me ! shouted Dr.Swain." I've seen the way that boys looks at you.What gave the idea he was inhuman. ?. Come on now don't lie to me Selena "
"I am not lying " said the girl , and in the next moment she lost her control and began to shout.I am not lying. If it were Ted's I'd be the happiest girl in the world.But it's not his.Doctor please help me.

What you mean by help , Selena? , he asked .How can I help you?" Give me something"she said." Something to get rid of it"" There is nothing I can give you to take, Selena, that would help you now.
" Tell me who is responsible? May be I could help you in that way.You could get married until after the baby is born ." He is already married ", she said.

 

 

Ryan O'Neal, Barbara Parkins, Leigh Taylor-Young en Christopher Connelly als
Rodney Harington, Betty Anderson, Rachel Welles  en Norman Harrington in de tv-serie (1964 – 1969)

 

 

" Selena " ,said Dr.Swain." there is nothing I can give you at this point that will make you miscarry.The only thing now is an abortion and that's against  the law.
" I have done a lot of things in my time, but I never broken the law."Selena, tell me who this man is, and I will see he is held responsible.He will have to take care of you and provide for the baby.I could work it so nobody would know.
Just tell me who it is, Selena and I'll do everything I can to help you .
"Its my father ", said Selena Cross.Its my Stepfather".She fell forward onto the floor and beat her fists against it."Its Lucas",she screamed."It's Lucas.It's Lucas ", my father.

 

Grace Metalious (8 september 1924 - 25 februari 1964)

Hier met echtgenoot George in 1956