Berichten van 16 januari 2014 tot 17 januari 2014

De Deense schrijver Ib Michael (eig. Ib Michael Rasmussen) werd geboren op 17 januari 1945 in Roskilde. Zie ook alle tags voor Ib Michael op dit blog.

Uit: Der Papst von Indien (Vertaald door Sigrid Engeler)

„Don Felipe stockt. Das ist mehr geschmeichelt als wahr. Aber tritt er schon zu Beginn hart auf, werden sich die feinen Herren bloß mit einer trägen Handbewegung vom Lesen des übrigen befreien, und Reformen hat es immerhin gegeben. Hier will er den besten der Vizekönige zu Wort kommen lassen.
Er denkt lange über die Fortsetzung nach. Er hat gehört, der König sei ein Sammler, der mit Vergnügen seine Kunstkammern füllt. Deshalb macht er sich auf der Stelle an die Illustrationen, die den Brief begleiten sollen. Als Chronikschreiber weiß er ausgezeichnet, wie sehr Bilder das Aneignen der trockenen Schrift erleichtern.
Er spitzt die Feder und taucht sie in die eigenhändig angerührte Mischung. Die Tinte ist nach dem Rezept seines alten Lehrmeisters hergestellt; schwarz oder braun, je nach Grad der Verdünnung. Sie hat sich bewährt – die Jahre haben gezeigt, daß die Buchstaben unendlich langsamer verblassen, als sein eigener Körper verfällt. Die Haut hat ihre Falten und Krähenfüße, die sich nur auf eine Weise lesen lassen, aber die Schrift besteht. Er muß alles niederschreiben, solange das Herz noch stark ist und der Verstand klar.
Don Felipe benutzt zum Schreiben den großen Federhalter, der von der Schwungfeder des Kondors stammt. Damit geht ihm auch nicht so schnell die Tinte aus. Ihm ist klar, daß er den Brief nicht beenden kann, ehe nicht alle wichtigen Punkte angesprochen sind. Ausgestattet mit dem guten Gedächtnis eines langen Lebens, stürzt er sich mit der Beharrlichkeit, die ihn sein Leben lang ausgezeichnet hat, in die Arbeit. Und wenn es bis Pfingsten dauern sollte, er wird nicht eher lockerlassen, als bis er auch noch die letzte Ungerechtigkeit notiert hat, die den Bauern in den Provinzen, in denen er sein Leben lang wechselnde Ämter bekleidet hat, widerfahren ist.“

 

 
Ib Michael (Roskilde, 17 januari 1945)

 

 

De Nederlandse schrijver en schilder Anton Valens werd geboren op 17 januari 1964 in Paterswolde. Zie ook alle tags voor Anton Valens op dit blog.

Uit: Het Boek Ont

‘Laten we beginnen, heren. Sylvio, hoe zit je er vanavond bij?’
Isebrand had de opbouw van de meetings van Man&Post geënt op de bijeenkomsten van de lichaamsgerichte therapie die hij in de periode van het verbetertraject had bijgewoond. ‘Hoe zit je erbij?’ was het standaardzinnetje bij de korte openingsronde (één minuut per persoon, de tijd werd bijgehouden met een keukenwekker).
‘Gewoon.’
‘Hoe gewoon?’ vroeg Isebrand door. De verpleger zat er altijd ‘gewoon’ bij, maar ‘gewoon’ kon bij hem een baaierd aan betekenissen hebben. Hij haalde de schouders op, ontweek de blik van de groepsleider en mompelde iets.
‘Gewoon?’ raadde Isebrand.
Sylvio knikte.
‘Dus je zit er gewoon gewoon bij?’
‘Ja.’
‘Oké. Goed, Sylvio. Als je niets toe te voegen hebt, ga ik verder met je buurman. Jean-Luc, hoe zit je erbij?’
Jean-Luc de la Salle wiebelde met zijn benen. Hij leefde van een bijstandsuitkering, maar had wegens administratief falen een strafkorting gekregen, zodat hij enkele leningen was aangegaan. Hij werd door ernstige schulden achtervolgd.
‘Ik kan mijn benen niet stil krijgen.’

 

 
Anton Valens (Paterswolde, 17 januari 1964)

 

 

De Zweedse dichter, schrijver en regisseur Lukas Moodysson werd geboren op 17 januari 1969 in Malmö. Zie ook alle tags voor Lukas Moodysson op dit blog.

Uit: Show Me Love (Fucking Åmål)

“Er blickt lange auf den Titel, dann fügt er hinzu und die gute Regierung.
Agnes: If this is the best you can do, don't bother. Go home, and keep your perfume. We just pretend to be friends because there's no one else to be with. You know what the most boring thing I've ever done is? When you took me to that wheelchair basketball game in Karlstad. I don't want to be friends with a palsied cripple who listens to Backstreet Boys or whatever sh*t you listen to.
(…)

Agnes' Father Olof: When our class met, I think it was our 25-year reunion, when they found out that I'd done well for myself. Bengt, who was then the class king, he didn't become anything. And the girls who were considered the prettiest, they weren't special any longer. So I think you'll be glad that you don't have it so easily. Because those who have it easy often become quite uninteresting.
Agnes: But you're speaking in about 25 years. I'm sorry, but I'd rather be happy now than in 25 years.“
(…)

Jessica: If she's so nice go and make out with her.
Elin: Okay, what do I get if I do?
Jessica: If you do what?
Elin: If I make out with her.
Jessica: You'll get AIDS, probably“.

 

 
Lukas Moodysson (Malmö, 17 januari 1969)
Scene uit de film Fucking Åmål van Moodysson uit 1998

 

 

De Oostenrijkse schrijver Raoul Schrott werd op 17 januari 1964 geboren in Landeck, Tirol (en volgens andere bronnen op een schip „São Paulo“ dat van Brazilië onderweg was naar Europa). Zie ook alle tags voor Raoul Schrott op dit blog.

 

ISAAC NEWTON – PRINCIPIA

es war ein dienstag · der weiß gestrichene tisch
und die stühle standen im rasen und ich saß
zum essen mit meinen stiefschwestern · es war warm

und wegen der pest die fakultät geschlossen · ein glas
wasser neben dem teller und der ausgelöste fisch
verursachten ekel mir: der dünne darm

das schwarz gestockte blut · wir sprachen belangloses
ihre münder sah ich lautlos sich bewegen
und hinter ihrem rücken so etwas wie einen flügel

bloß beschnitten an den rändern · ein absichtloses
streifen fast als wollte ein engel ihre gedanken erwägen
dann fiel ein apfel plötzlich von seinem ast

und die welt war in sich aufgehoben · die hügel
das haus der zaun · kein anfang fand
mehr zum ende an vorbestimmter stelle – widerstand

seinem natürlichen drang nach ordnung · eine last
lag auf den dingen und von ihrer masse ging eine schwere
aus die sie voneinander abstieß · ins ungefähre

 

 
Raoul Schrott (Landeck, 17 januari 1964)

 

 

De Nederlandse dichter en schrijver Ilja Leonard Pfeijffer werd geboren op 17 janauari 1968 in Rijswijk. Zie ook alle tags voor Ilja Leonard Pfeijffer op dit blog.

 

Gebruiksaanwijzing

gelukwens op u aankop van de wonderW(tm)
voor ingebruikneem steker in contact
bevestigen met aardding (kopcontract
garant voor hoogspan) wacht u voor stap 2

tot warschuwlam epifaneert dan zet
(zie weergaaf) moederknoop in onstand tegen
de klok verschakel pal met neerdruk (9)
zinkrecht ops pel: u aankop is gered

vals onhoorlijk borrel borrel binnen
buikig van u wonderW(tm) aanhoord
gewis ontzekering vervolg bevelen

in val bestandig onvertoon of minnen
finctionerend staken en zovoort
de maker van beklach in hoogte stelen

 

 

Air

niet is het een bange hand die klampt en keelt het is een
wonderlijke hand jouw hand die mij heel
streelt heelt en zon oplegt

niet is het zoenen jouw zoenen maar spreken van dier
tot dier tot het zomer is en heuvels zingen

niet zijn het de heuvels die mij doen klimmen en dalen
op de lange reis over zeven continenten van jouw lijf
het is een soort vliegen op witte wolken
van jouw lijf en het is en het is jouw zijn

want niet is het vliegen dit vliegen
niet is het mij zijn dit heel zijn
het is mij zijn en jou zijn en zon zijn

 

 
Ilja Leonard Pfeijffer (Rijswijk, 17 janauari 1968)

 

 

De Nederlandse dichter en schrijver Roel Houwink werd geboren op 17 januari 1899 in Breda. Zie ook alle tags voor Roel Houwink op dit blog.

 

Afscheid

O, dat uw jeugd zo toomloos mij moest haten,
dat gij niet meer een vriendenwoord verstond!
Wat mocht bij dit hooghartig neen nog baten
tegen de bittre wrok van uwe mond?

Zo heb ik u met smart alleen gelaten
en losgelaten wat ons in vriendschap bond,
maar vraag niet, dat ook ìk u nu zal haten,
die weet: wij staan geworteld in dezelfde grond.

Want, dichter, 't zelfde werk roept onze handen
en, in de spiegel, schouw ons eender lot
van smalle kaarsen, die aan weerszij branden
naar 't vlammend Aanschijn van de Ene God.

 

 
Roel Houwink (17 januari 1899 – 3 juni 1987)

 

 

De Engelse dichteres en schrijfster Anne Brontë werd geboren op 17 januari 1820 in Thornton. Zie ook alle tags voor Anne Brontë op dit blog.

 

Verses To A Child

1
O raise those eyes to me again
And smile again so joyously,
And fear not, love; it was not pain
Nor grief that drew these tears from me;
Beloved child, thou canst not tell
The thoughts that in my bosom dwell
Whene'er I look on thee!

2
Thou knowest not that a glance of thine
Can bring back long departed years
And that thy blue eyes' magic shine
Can overflow my own with tears,
And that each feature soft and fair
And every curl of golden hair,
Some sweet remembrance bears.

 

 
Anne Brontë (17 januari 1820 – 28 mei 1849)
Portret door haar zuster Charlotte, 1833

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 17^e januari ook mijn blog van 17 januari 2012 en ook mijn blog van 17 januari 2011 deel 2 en eveneens deel 3.

De Engelse schrijver Gavin Extence werd geboren op 17 januari 1982 in Swineshead, Lincolnshire. Op de leeftijd tussen 5 en 11 jaar maakte hij kort carrière als schaker en won hij diverse nationale kampioenschappen. Ook reisde hij naar Moskou en St. Petersburg om te schaken tegen de beste jonge spelers in Rusland. Extence behaald verder zijn PhD in de filmstudies. In 2013 debuteerde hij met de roman “The Universe Versus Alex Woods”. Hij won daarmee de Waterstones Eleven, een literaire prijs voor de beste debuten van het jaar. “The Universe Versus Alex Woods” vertelt het verhaal van een tiener met een fascinatie voor wetenschap en astronomie die getroffen wordt door een meteoriet en in coma raakt. Na zijn herstel sluit hij een ongewone vriendschap met een oude, dope rokende Vietnamveteraan.

Uit: The Universe Versus Alex Woods

‘That’s a funny name for a book,’ I said with a gulp. ‘Are those women going to get arrested?’
Mr Peterson didn’t know what the hell I was talking about.
‘They’re not wearing many clothes,’ I pointed out.
‘What’s your point?’ he asked.
‘So I thought maybe the sirens might be for them.’
Mr Peterson frowned.
‘ I think the police are allowed to arrest you for wearing too few clothes,’ I explained.
Comprehension dawned on Mr Peterson’s face. ‘No, kid. Not sirens as in police sirens. Sirens as in Homer.’
I frowned. ‘Simpson?’
‘The Odyssey!’
I looked at him blankly. At some point in the last thirty seconds, we’d stopped speaking the same language.
Mr Peterson sighed and rubbed his wrinkled forehead. ‘The Odyssey’s a very old Greek story by a very old Greek man called Homer. And in The Odyssey there are these very beautiful women called sirens ……
‘oh’, I said. ‘So the women are the sirens? And that’s why they’re not wearing very many clothes?”
‘Right. Except in Kurt Vonnegut’s book the Sirens don’t live in the Mediterranean. They live on Titan, which is one of Saturn’s moons.’
‘Yes, I know that,’ I said. (I didn’t want Mr Peterson to think I was an idiot). ‘It’s the second largest moon in the solar system, after Ganymede, Jupiter’s largest moon. It’s actually larger than Mercury, though not nearly so dense.’
Mr Peter frowned again and shook his head. ‘I guess these days school puts a big emphasis on sciences instead of the arts, huh?’
‘No, not really. School puts a big emphasis on exam questions. Do sirens breathe methane?”

 

 
Gavin Extence (Swineshead, 17 januari 1982)

De Nederlandse dichteres Ester Naomi Perquin werd geboren in Utrecht op 16 januari 1980. Zie ook alle tags voor Ester Naomi Perquin op dit blog.

 

Raad eens wie we tegenkwamen

Er was toch al met tegenzin, dat bleef je zien, een bankje neergezet.
Hier dan, harde planken naast een boom,
als je zo nodig zitten moet.

Maar liefdeloos of niet; het bleef bezet. Een oude vrouw,
al in zichzelf gekrompen, half voorover, hoofd
onder de takken door en kin vooruit geschoven alsof alles haar
was overkomen, alles voor haar was gemaakt

zo was dat ook, zo keek ze je aan als je langskwam met je gewrichten
nog nauwelijks krakend, met blakend van gezondheid
je kinderen met liedjes zoekend naar eenden

en ze keek je aan dat je je schaamde dat je je niet vaker schaamde
dat je uit had geslapen, dat je net een nieuwe droger
was gaan kopen en vanavond pizza at

en dan lachte ze van denk jij maar niet dat jij
hier komt te zitten jongedame, had je wat

 

Gezocht

Man met grote handen en dito boekenkasten,
bij voorkeur met uitzicht op zee.

Veel gerookt mag er worden en films gekeken
waarvan ik het einde al weet.

Beloftes voor later het liefst onoprecht zodat
wat hij vertelt steeds weer uit kan gelegd

als een broek die te kort is,
een man die daar altijd in past,

die van mij leert te houden maar
onredelijk is en behoorlijk kan slaan,

academisch niveau, die dan onverwacht
met een kinderwens voor me zal staan.

 

 

 
Ester Naomi Perquin (Utrecht, op 16 januari 1980)

 

 

De Deense dichteres, schrijfster en essayiste Inger Christensen werd geboren op 16 januari 1935 in de stad Vejle aan de oostkust van Jutland. Zie ook alle tags voor Inger Christensen op dit blog.

Uit: Alphabet (fragment)

9

ice ages exist, ice ages exist,
ice of the arctics and ice of the kingfisher;
cicadas exist, chicory, chrome

and the chrome yellow iris, the blue iris; oxygen
indeed; also ice floes in the arctic ocean,
polar bears exist, as fur inscribed
with an individual number he exists, condemned to his life;
& the kingfisher's mini-drop into the ice-blue rivers

of mars exists, if the rivers exist;
if oxygen in the rivers exists, oxygen
indeed; exists indeed there where the cicadas'
i-songs exist, there indeed where chicory
heaven exists blue dissolved in

water, the chrome yellow sun, oxygen
indeed; it will exist for sure, we will
exist for sure, the oxygen we breathe exists,
eye of fire crown of fire exist, and the heavenly
inside of the lake; a handle infolded
with bulrushes will exist , an ibis exists,
and the movements of the soul inhaled into clouds
exist, like oxygen storms deep inside Styx
and in the heart of wisdom's landscape ice-light,
ice identical with light, and in the inner
heart of the ice-light emptyness, live, intense
like your gaze in the rain, that fine life-
iridescent rain where gesture-like
the fourteen crystal lattices exist, the seven
crystalline systems, your gaze in mine,
and Icarus, impotent Icarus exists;

 

 
Inger Christensen (16 januari 1935 – 2 januari 2009)

 

 

De Amerikaanse schrijfster en essayiste Susan Sontag werd geboren op 16 januari 1933 in New York. Zie ook alle tags voor Susan Sontag op dit blog.

Uit: Against interpretation

“Of course, I don't mean interpretation in the broadest sense, the sense in which Nietzsche (rightly) says, "There are no facts, only interpretations." By interpretation, I mean here a conscious act of the mind which illustrates a certain code, certain "rules" of interpretation.
Directed to art, interpretation means plucking a set of elements (the X, the Y, the Z, and so forth) from the whole work. The task of interpretation is virtually one of translation. The interpreter says, Look, don't you see that X is really -- or, really means -- A? That Y is really B? That Z is really C?
What situation could prompt this curious project for transforming a text? History gives us the materials for an answer. Interpretation first appears in the culture of late classical antiquity, when the power and credibility of myth had been broken by the "realistic" view of the world introduced by scientific enlightenment. Once the question that haunts post-mythic consciousness -- that of the seemliness of religious symbols -- had been asked, the ancient texts were, in their pristine form, no longer acceptable. Then interpretation was summoned, to reconcile the ancient texts to "modern" demands. Thus, the Stoics, to accord with their view that the gods had to be moral, allegorized away the rude features of Zeus and his boisterous clan in Homers epics. What Homer really designated by the adultery of Zeus with Leto, they explained, was the union between power and wisdom. In the same vein, Philo of Alexandria interpreted the literal historical narratives of the Hebrew Bible as spiritual paradigms.”

 

 
Susan Sontag (16 januari 1933 – 28 december 2004)

 

 

De Duitse schrijver Reinhard Jirgl werd op 16 januari 1953 in Oost-Berlijn geboren. Zie ook alle tags voor Reinhard Jirgl op dit blog.

Uit: Nichts von euch auf Erden

„Wer aus der Ewigkeit kosmosschwerer Nacht zur heutigen Zeit, Mitte des 25. Erdzeitjahrhunderts, dem Planeten Erde vom interstellaren Raum sich nähert, so weit, dass er die festen Kontinente von den Wassern unterscheiden kann, der wird gegenüber den von Alters her bekannten Ansichten dieses Planeten zunächst kaum nennenswerte Veränderungen bemerken. Obschon auch aus diesen Höhen die fleckigen und spiraligen Blauweißeinfärbungen des Ellipsoiden, witterungs- und klimazonenbedingt, nun ein verändertes Bild ergeben. Ein insgesamt milchiger Dunst oder Schleier, stabil und von keinerlei Konvektion beeinflussbar, scheint den Planeten Erde zu umhüllen. Und die Annäherung bis in die Stratosphärenschichten lässt dann gegenüber älteren Abbildungen die Veränderungen deutlich erkennen.
Zwar heben sich die Massive der Kontinente, der beiden Pole sowie die Ozeane in ihren Konturen nach altbekannten Abbildern auch heute noch hervor – insbesondere die äußeren, zerklüfteten Kontinentbegrenzungen in geradezu überdeutlicher Manier wie mit breiten, hellen
Farbstrichen penibel nachgezogen –, wohingegen der Anblick der Kontinente selbst etliche gazeähnliche Membrangebilde sehen lässt. Die zeigen sich über das gesamte Festland ausgespannt und erinnern an große helle, in den Lüften schwebende Inseln.
Diese Membrangebilde – die so genannten Imagosphären– bestehen aus feinem, extrem widerstandsfähigem, elektrisch leitfähigem Glasfaserflechtwerk. Es überwölbt in Halbkugelform, unterteilt zu gleichmäßigen Sechsecksegmenten, die Stadtschaften sowie deren nähere Umgebung. Getragen wird dieses Flechtwerk von unzähligen über die Lande nach statischen Gesichtspunkten verteilten Stützpfeilern, die die Imagosphären einige hundert Meter über dem Boden halten.“

 

 
Reinhard Jirgl (Oost-Berlijn, 16 januari 1953)

 

De Australische schrijver en essayist Brian Castro werd geboren op 16 januari 1950 in Hongkong. Zie ook alle tags voor Brian Castro op dit blog.

Uit: Shanghai Dancing

„So my father looks out across the Whangpoo and the Soochow and it is already midday, 1932. He bathes in tepid water, rinsing and wincing at a pain in his genitals and donning his cream linen suit and knitted tie, repairs for brunch in the hotel restaurant. He plans his trip next season, on the President Line, to Vancouver, maybe the Great Lakes and home via Japan. Calls for the candlestick telephone and rings his friends. Waves for a car and he’s on his way to the Cercle Sportif where he meets Joao and Meme and Carlinho da Silva and two French girls and they play tennis and swim for an hour or so. Tiffin at three at the American Club and then a few rounds of ten-pin along polished alleys tingling with wax and the layered air of ripe cigars. Then a siesta in the Reading Room with the day’s paper upon his face, stuttered breath calibrating the hard canons of perfect billiard shots until the Boy wakes him at six for a shave, massage and then back to the Cathay to change for a tea-dance the Sassoons are holding; a casual slow-waltzing affair before cocktails out on dappled verandahs marking dates for future business. By nine it’s drinks on board his launch, jokes rippling across the water while they snack on crisp Peking duck folded into crepes, Meme tossing his Moet over the transom on account of his cirrhosis. But death, too, passes by ten when the cabarets are starting to jump. So onto the Ambassador, then the Canidrome, or perhaps the Venus Cafe and then by rickshaw convoy to back-street speak-easies, the high class, low class and no class at all, each boasting of hostesses at a dollar a dance for taxi-dancing.”

 

 
Brian Castro (Hongkong, 16 januari 1950)
Cover

 

 

Onafhankelijk van geboortedata:

De Duitse schrijver Tino Hanekamp werd geboren in 1979 in Wippra in Saksen-Anhalt. Zie ook alle tags voor Tino Hanekamp op dit blog.

Uit:So was von da

"Muss sofort an was anderes denken. Zum Glück rauscht das Blut jetzt Richtung Unterleib. Die Dame dreht sich um. Blaue Augen, mohnroter Kussmund.
»He, Oskar, du Schweinchen.«
»Guten Morgen«, sage ich und versuche mich zu erinnern: Wer?
Wie? Was?
»Was ist denn hier schon wieder los?«, sagt die Unbekannte und umfasst meinen Schwanz. In meinem Kopf Mathilda. Mein Schwanz erschlafft. Die Dame lächelt. Sie küsst mich. Ich rieche ihren sauren Atem. Schließe die Augen und streichle verzweifelt ihren Körper, aber es regt sich nichts. Weil sie nicht Mathilda ist. Weil ihr alle nicht Mathilda seid.
»Sag mal, wie heißt du eigentlich?«
Sie lacht. Sie schnurrt. Sie verschwindet unter der Bettdecke.
»Julia? Maria? Elena? Katrin? Anna?«
Sie taucht wieder auf. »Soll das ein Witz sein?«
»Sorry, ist mir noch nie passiert. Jana?«
Sie wirft die Decke weg und springt auf. Gleich tritt sie mir ins Gesicht. Nein, sie zerrt sich wütend die Hose hoch. Reißt sich den Pullover über den Kopf. Wenn ich doch nur wüsste . . .
»Clara, du Arschloch.«
»Tut mir leid, Clara.«
»Fick dich!«
Die Wohnungstür knallt ins Schloss. In meinem Kopf explodiert ein Strauß Silvesterkracher. Auf keinen Fall wird das ein guter Tag. Mit ziemlicher Sicherheit wird das sogar der schlimmste Tag meines Lebens. Merkwürdigerweise bleibt die Welt vollkommen unbeeindruckt von meinem Elend. Weder läuten die Glocken, noch reißt die Wolkendecke auf. Es sind auch keine blond gelockten Engel in Sicht. Noch nicht mal Steve McQueen lehnt am Türrahmen und murmelt: »Steh auf, Trottel, Krieg ist schlimmer.«

 

 
Tino Hanekamp (Wippra, 1979)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 16e januari ook mijn blog van 16 januari 2012 en ook mijn blog van 16 januari 2011 deel 2 en eveneens deel 3.