Berichten van 23 augustus 2014 tot 24 augustus 2014

De Amerikaanse schrijver John Green werd geboren in Indianapolis, Indiana, op 24 augustus 1977. Zie ook alle tags voor John Green op dit blog.

Uit: An Abundance of Katherines

“The morning after noted child prodigy Colin Singleton graduated from high school and got dumped for the 19th time by a girl named Katherine, he took a bath. Colin had always preferred baths; one of his general policies in life was never to do anything standing up that could just as easily be done lying down. He climbed into the tub as soon as the water got hot, and he sat and watched with a curiously blank look on his face as the water overtook him. The water inched up his legs, which were crossed and folded into the tub. He did recognize, albeit faintly, that he was too long, and too big, for this bathtub—he looked like a mostly grown person playing at being a kid.
As the water began to splash over his skinny but unmuscled stomach, he thought of Archimedes. When Colin was about four, he read a book about Archimedes, the Greek philosopher who’d discovered you could measure volume by water displacement when he sat down in the bathtub. Upon making this discovery, Archimedes supposedly shouted “Eureka! ” and then ran naked through the streets. The book said that many important discoveries contained a “Eureka moment.” And even then, Colin very much wanted to have some important discoveries, so he asked his mom about it when she got home that evening.
“Mommy, am I ever going to have a Eureka moment?”
“Oh, sweetie,” she said, taking his hand. “What’s wrong?”
“I wanna have a Eureka Moment,” he said, the way another kid might have expressed longing for a teenage mutant ninja turtle.
She pressed the back of her hand to his cheek and smiled, her face so close to his that he could smell coffee and make-up. “Of course, Colin baby. Of course you will.” But mothers lie. It’s in the job description.
Colin took a deep breath and slid down, immersing his head. I am crying, he thought, opening his eyes to stare through the soapy, stinging water. I feel like crying so I must be crying, but it’s impossible to tell because I’m underwater. But he wasn’t crying. Curiously, he felt too depressed to cry. Too hurt. It felt as if she’d taken the part that cried from him.”

 

 
John Green (Indianapolis, 24 augustus 1977)

 

 

De Nederlands-Zwitserse schrijver, tekstschrijver, componist, zanger en pianist Drs. P (eig. Heinz Hermann Polzer werd geboren in het Zwitserse Thun op  24 augustus 1919. Zie ook mijn blog van 24 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Drs. P. op dit blog.

 

Arminius, Varus, Teutenburgerwoud

Woorden doen wonderen
Hermann (Arminius)
Werd de legioenen
Van Varus gewaar

Teut niet, o burgers, de
Urbodenständige
Deutschtumsverwirklichung
Is in gevaar!

 

1984

Voor George Orwell

Toen 't Koude Oorlog was:
IJselijk toekomstbeeld
In 't algemeen nochtans
Blijft het gewis

Dat een regering op
Ideologische
Grondslag gewoonlijk
Een schrikbewind is

 

Credo

Ik waarschuw u op goede gronden
Veel dichters zijn te licht bevonden
Light verse (plezierdicht, zeggen wij)
Is speels, maar geenszins ongebonden

Dus (zij het dan qua inhoud vrij)
Qua vorm van hechte makelij!
En dat men ’t puntig af moet ronden –
Die noodzaak komt er ook nog bij

’t Gaat niet om kolder, niet om grap
Ook niet om rederijkerskuren
Het is geen zwelgen in de taal

Maar wel berust het allemaal
Op innerlijke avonturen
En onvermoeibaar vakmanschap

 

 
Drs. P (Thun, 24 augustus 1919)

 

 

De Nederlandse dichteres en schrijfster Marion Bloem werd op 24 augustus 1952 geboren in Arnhem. Zie ook mijn blog van 24 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Marion Bloem op dit blog.

 

Vrijheid

Als vrij zijn is: hou jij je mond
want ik heb iets te zeggen

Als vrij zijn is: jij achter tralies, want
dan hoeven wij niet bang te zijn
voor al jouw anders zijn en doen en anders
laten

Als vrij zijn is: de dag van morgen
strak bepalen door de dag vandaag
iets minder dag te laten zijn

Als vrij zijn is: de deuren sluiten
en op het beeldscherm vrij bekijken
wat veilig uit de buurt moet zijn

Als vrij zijn is: steeds rustig slapen
omdat de anderen hun tong moedwillig
is ontnomen

Als vrij zijn is: eten wat en wanneer je wilt
maar de schillen laten vallen in de kranten
waar de honger wordt verzwegen

Als vrij zijn is: niet hoeven weten wat mij
heeft vrijgemaakt, mij vrij houdt, mij
in vrijheid elke dag gevangen neemt

Als vrijheid is: wachten tot de ander
mij bevrijdt van angsten waar ik
heilig op vertrouw

Als vrijheid mijn gedachten pleistert
Als vrijheid om mij heen overal rondom
en in mij waait,
maar voor jou niet is te vangen

Als vrijheid mij beschermt
tegen jouw ideeën die voor mij te
anders zijn

Als vrijheid voor mij vandaag zo
vanzelfsprekend lijkt, en jij niet
weet wat dat betekent

Dan is vrijheid munt voor mij
en kop eraf voor jou
Dan is vrijheid lucht en willekeurig

Maar staat het mij misschien wel vrij
om iets van mijn riante vrijheid -met
wederzijds goedvinden natuurlijktijdelijk
of voor langere duur
af te staan om jou
van mijn verstikkende vrijheid
te bevrijden

 

 
Marion Bloem (Arnhem, 24 augustus 1952)

 

 

De Engelse komiek, schrijver, acteur en presentator Stephen John Fry werd geboren in Londen op 24 augustus 1957. Zie ook mijn blog van 24 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Stephen Fry op dit blog.

Uit: The Fry Chronicles

“But just as we can all agree on what is red, even if we will never know if we each see it in the same way, so we can all agree - can’t we? - that no matter how confident we may appear to others, inside we are all sobbing, scared and uncertain for much of the time. Or perhaps it’s just me.
Oh God, perhaps it really is just me.
Actually it doesn’t really matter, when you come to think of it. If it is just me, then you are reading the story of some weird freak. You are free to treat this book like science fiction, fantasy or exotic travel literature. Are there really men like Stephen Fry on this planet? Goodness, how alien some people are. And if I am not alone, then neither are you, and hand in hand we can marvel together at the strangeness of the human condition.”
(…)

“There are young men and women up and down the land who happily (or unhappily) tell anyone who will listen that they don’t have an academic turn of mind, or that they aren’t lucky enough to have been blessed with a good memory, and yet can recite hundreds of pop lyrics and reel off any amount of information about footballers. Why? Because they are interested in those things. They are curious. If you are hungry for food, you are prepared to hunt high and low for it. If you are hungry for information it is the same. Information is all around us, now more than ever before in human history. You barely have to stir or incommode yourself to find things out. The only reason people do not know much is because they do not care to know. They are incurious. Incuriosity is the oddest and most foolish failing there is.”

 

 
Stephen Fry (Londen, 24 augustus 1957)

De Argentijnse schrijver Jorge Luis Borges werd geboren op 24 augustus 1899  in Buenos Aires. Zie ook mijn blog van 24 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Jorge Luis Borges op dit blog.

Uit: The Cruel Redeemer Lazarus Morell (Vertaald door Andrew Hurley)

„THE CATASTROPHE
Manned by trustworthy fellows, the business was bound to prosper. By early 1834, some seventy Negro slaves had been "emancipated" by Morell, and others were ready to follow their fortunate forerunners. The zone of operations was larger now, and new members had to be admitted to the gang. Among those who took the oath, there was one young man, Virgil Stewart, from Arkansas, who very soon distinguished himself by his cruelty. This boy was the nephew of a gentleman who had lost a great number of slaves. In August of 1834, he broke his vow and denounced Morell and the others. Morell's house in New Orleans was surrounded by the authorities, but Morell somehow (owing to some oversight--or a bribe in the right quarters) managed to escape.
Three days passed. Morell hid for that period in an old house with vine-covered courtyards and statues, on Toulouse Street. Apparently he had almost nothing to eat and spent his days roaming barefoot through the large, dark rooms, smoking a thoughtful cheroot. Through a slave in the house, he sent two letters to Natchez and another to Red River. On the fourth day, three men entered the house; they sat talking things over with Morell until almost daybreak. On the fifth day, Morell got out of bed at nightfall, borrowed a razor, and carefully shaved off his beard. He then dressed and left the house. Slowly and calmly he made his way through the northern outskirts of the city. When be reached open country, out in the bottomlands of the Mississippi, he breathed easier.
His plan was one of drunken courage. He proposed to exploit the last men that still owed him respect: the accommodating Negroes of the Southland themselves. These men had seen their comrades run away, and had not seen them brought back.”

 

 
Jorge Luis Borges (24 augustus 1899 – 14 juni 1986)

 

De Engelse schrijfster A. S. Byatt werd geboren als Antonia Susan Drabble op 24 augustus 1936 in Sheffield. Zie ook mijn blog van 24 augustus 2010 en eveneens alle tags voor A. S. Byatt op dit blog.

Uit: Babel Tower

“Or it might begin with Hugh Pink, walking in Laidley Woods in Herefordshire in the autumn of 1964. The woods are mostly virgin woodland, crowded between mountainsides, but Hugh Pink is walking along an avenue of ancient yews, stretched darkly over hills and across valleys.
His thoughts buzz round him like a cloud of insects, of varying colours, sizes and liveliness. He thinks about the poem he is writing, a rich red honeycomb of a poem about a pomegranate, and he thinks about how to make a living. He does not like teaching in schools, but that is how he has recently made some sort of living, and he reconstructs the smells of chalk and ink and boys, the noise of corridors and tumult, amongst the dark trees. The wood floor smells pungent and rotting. He thinks of Rupert Parrott, the publisher, who might pay him to read manuscripts. He does not think he will pay much, but it might be enough. He thinks of the blooded pink jelly of pomegranates, of the word "pomegranate," round and spicy. He thinks of Persephone and is moved by the automatic power of the myth and then repelled by caution. The myth is too big, too easy, too much for his pomegranate. He must be oblique. Why is there this necessity, now, to be oblique? He thinks of Persephone as he used to imagine her when he was a boy, a young white girl in a dark cavern, before a black table, with a gold plate containing a heap of seeds. He had supposed the six seeds she ate were dry seeds, when he was a boy and had never seen a pomegranate. Her head is bowed, her hair is pale gold. She knows she should not eat, and eats. Why? It is not a question you can ask. The story compels her to eat. As he thinks, his eyes take in the woods, brambles and saplings, flaming spindle-berries and gleaming holly leaves.”

 

 
A. S. Byatt (Sheffield, 24 augustus 1936)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 24e augustus ook mijn vorige blog van vandaag.

De Duitse dichter en schrijver Sascha Anderson werd geboren op 24 augustus 1953 in WeimarZie ook mijn blog van 24 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Sascha Anderson op dit blog.

 

Eine Harzreise

gebettet in bulgarische tanzmusik
durchraste ich acht tode
floh nackt und leicht und pass pardon

für ungestellte fragen
erfand ich salomon nochmal
und leerte meinen magen
am nächsten morgen im zugigen klo
kotzte ich pfefferminz pur

unter die harzbahn auf die gleise
in die deutsche natur
was treibt mich immer wieder fort
aus mir und an die grenzen
das denken ist ein schwarzes loch

in meinen existenzen
so halt ich das thema und dieses den leib
am orte dem provinziellen
komposthaufen für das glück
das idiomaterielle

saatgut für den grossen vergleich
wer ist der schönste im grab
wer hat nach dieser nabelschnur
den endlich sichersten sarg
in eiche ulme stahlbeton

als asche in die vier winde
ein abdruck deiner 3. zähne
in einer verschimmelten rinde
ein fingerabdruck in der kartei
der kaffeesatz in der tasse

das bleibt ach ach ich geh komm mit
wenn ich uns jetzt verlasse
zwischen den dörfern elend und sorge
vergällts mir die dichterei ganz
die wirklichen grenzen bewirken nur

einen hängenden schwanz
erhebend ist die deutsche geschichte
so ineinandergekrallt
die grenze ein erleuchtendes zeichen
für den fliehenden wald

die da paarweise im sperrgebiet hocken
sich belauern beschützen bewahren
den heiligen familien winken
die sonntags harzquerbahn fahren
Was ist der Mensch? ein dudelsack

für den dialektischen marsch
der mit dem kopf nur wackeln kann
und brüllen mit dem arsch
die gleise fliehen südwärts den harz
da flieh ich mit ganz vorn

in nordhausen gibts einen guten schnaps
nordhäuser doppelkorn

 

 
Sascha Anderson (Weimar, 24 augustus 1953)

 

 

De Britse dichter en musicus Linton Kwesi Johnson werd geboren in Chapelton (Jamaica) op 24 augustus 1952. Zie ook mijn blog van 24 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Linton Kwesi Johnson op dit blog.

 

Bass Culture

Muzik of blood
Black reared
Pain rooted
Heart geared;

All tensed up
In the bubble and the bounce
An the leap an the weight-drop.

It is the beat of the heart,
This pulsing of blood
That is a bublin bass,
A bad bad beat
Pushin gainst the wall
Whey bar black blood

An is a whole heappa
Passion a gather
Like a frightful form
Like a righteous harm
Giving off wild like is madness

 

 
Linton Kwesi Johnson (Chapelton, 24 augustus 1952)

 

 

De Nederlandse schrijver Johan Johannes Fabricius werd op 24 augustus 1899 in Bandoeng in Nederlands-Indië geboren. Zie ook mijn blog van 24 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Johan Fabricius op dit blog.

Uit: De scheepsjongens van Bontekoe

“En dan was Padde er ook bij, die goeiige dikzak die altijd met z'n oogjes knipte en nu natuurlijk weer de netten en de emmer dragen moest.
Padde was Hajo's schaduw; volgde hem bij al zijn schelmenstreken op de voet. Hij was het, die Hajo's heldendaden ruchtbaar maakte en hem tegenover iedereen verdedigde wanneer Hajo er zelf niet was om dat te doen. Honderdmaal was het gebeurd dat Padde, die niet zo hard kon lopen als de omstandigheden soms vereisten, in de vingers van een nijdige boer of nachtwacht was terechtgekomen en Hajo de volgende dag met bitter verwijt op zijn builen, schrammen en blauwe plekken wees.
Maar als Hajo weer appelen ging ‘rapen’ in de tuin van het Sinte Clarens-klooster, was Padde bij hem en kroop hijgend en blazend over muurtjes en heggen, tot groot ongenoegen van zijn moeder, die hem daarna met haar grote harde handen bont en blauw sloeg, - wanneer ze er niet te moe voor was. Want Padde had zeven jongere broertjes en zusjes...
‘Hajo!’ riep Padde verheugd, toen hij zijn held zag aankomen. ‘Ik dacht dat je in “De IJzeren Man” stond!’
‘'t Werd me er te warm!’ zei Hajo. ‘En Wouter was zo aan het hameren dat ik al maar door aan botkloppen moest denken. Waar gaan jullie het doen?’
‘In de Karperkuil,’ zei er een.
‘Zou je 't niet liever eens in je moeders wastobbe proberen? Weet je wáár bot zit? Tegen de Italiaanse zeedijk aan!’
‘Juist!’ zei Padde, ‘daar zit de bot.’
‘Wel,’ zei Lange Leen, ‘gaan jullie dan naar de Italiaanse zeedijk. Geef die bijl hier, Padde. Wij gaan naar de Karperkuil.’

 

 
Johan Fabricius (24 augustus 1899 – 21 juni 1981)
Scene uit de gelijknamige film uit 2007 

 

 

De Braziliaanse schrijver Paulo Coelho werd geboren in Rio de Janeiro op 24 augustus 1947. Zie ook mijn blog van 24 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Paulo Coelho op dit blog.

Uit: The Alchemist

“The alchemist picked up a book that someone in the caravan had brought. Leafing through the pages, he found a story about Narcissus.
The alchemist knew the legend of Narcissus, a youth who knelt daily beside a lake to contemplate his own beauty. He was so fascinated by himself that, one morning, he fell into the lake and drowned. At the spot where he fell, a flower was born, which was called the narcissus.
But this was not how the author of the book ended the story.
He said that when Narcissus died, the goddesses of the forest appeared and found the lake, which had been fresh water, transformed into a lake of salty tears.
'Why do you weep?' the goddesses asked.
'I weep for Narcissus," the lake replied.
'Ah, it is no surprise that you weep for Narcissus,' they said, 'for though we always pursued him in the forest, you alone could contemplate his beauty close at hand.'
'But... was Narcissus beautiful?' the lake asked.
'Who better than you to know that?' the goddesses asked in wonder. 'After all, it was by your banks that he knelt each day to contemplate himself!'
The lake was silent for some time. Finally, it said:
'I weep for Narcissus, but I never noticed that Narcissus was beautiful. I weep because, each time he knelt beside my banks, I could see, in the depths of his eyes, my own beauty reflected.'
'What a lovely story,' the alchemist thought.”

 

 
Paulo Coelho (Rio de Janeiro, 24 augustus 1947)

 

 

De Oostenrijkse dichter, schrijver en politiek journalist Arthur West werd geboren op 24 augustus 1922 in Wenen. Zie ook mijn blog van 24 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Arthur West op dit blog.

Kreislauf

Weil ich dich liebe,
suche ich dich.

Weil ich dich suche,
finde ich mich.

Weil ich mich finde,
liebe ich dich.

 

Erziehung

»Ich habe Kinder großgezogen!«
So mancher hat sich's vorgelogen,
verhüllend, woran's einzig liegt:
Er hat sie halt nicht kleingekriegt.

 
Freie Bahn

»Freie Bahn dem Tüchtigen!«,
und recht gut hört es sich an.
Doch freie Bahn auch dem Vater, dem Mann,
schön tüchtig zu züchtigen?

 

 

 
Arthur West (24 augustus 1922 - 16 augustus 2000)

 

 

De Schotse schrijver en jurist Alexander McCall Smith werd geboren in Bulayawo in het toenmalige Rhodesië (nu Zimbabwe) op 24 augustus 1948. Zie ook mijn blog van 24 augustus 2010 en eveneens alle tags voor Alexander McCall Smith op dit blog.

Uit: The Dog Who Came In From The Cold

“There was a lot wrong with it, he decided, just as he felt there was a lot that was not quite right with his life in general. Sorting out one’s flat, though, is often easier than sorting out oneself, and there is a great deal to be said for first getting one’s flat in order before attempting the same thing with one’s life. Perhaps there was an adage for this – a pithy Latin expression akin to mens sana in corpore sano. Which made him think … Everybody knew that particular expression, of course; everybody, that is, except William’s twenty-eight-year-old son, Eddie, who had once rendered it within his father’s hearing as “men’s saunas lead to a healthy body”. William had been about to laugh at this ingenious translation, redolent, as it was, of the cod Latin he had found so achingly funny as a twelve-year-old boy: Caesar adsum iam forte, Pompey ad erat. Pompey sic in omnibus, Caesar sic in at. Caesar had some jam for tea, Pompey had a rat … and so on. But then he realised that Eddie was serious.
The discovery that Eddie had no knowledge of Latin had depressed him. He knew, of course, that the overwhelming majority of people had no Latin and did not feel the lack of it. The problem with Eddie, though, was that not only did he not have Latin, he had virtually nothing else either: no mathematics worthy of the name, no geography beyond a knowledge of the location of various London pubs, no knowledge of biology or any of the other natural sciences, no grasp of history. When it came to making an inventory of what Eddie knew, there was really very little to list.
He walked slowly about his flat, moving from room to room, thinking of what would be necessary to reform his flat completely. Starting in the drawing room, he looked at the large oriental carpet that dominated the centre of the room. It was said that some such carpets gained in value as the years went past, but he could not see this happening to his red Baluch carpet, which was beginning to look distinctly tattered at the edges”.

 

 
Alexander McCall Smith (Bulayawo, 24 augustus 1948)

De Amerikaanse schrijver en acteur Charles Busch werd geboren op 23 augustus 1954 in New York. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2010 en ook alle tags voor Charles Busch op dit blog.

Uit: The Divine Sister

“My husband, Morris, was an explorer and surprisingly, a man of faith. To prove to me the existence of God, he took me on a voyage to the ancient Island of Crete. We traveled to the dark corner of the island, far away from any tourists. I wore a Bill Blass safari jacket with a stand up collar and matching slacks. Morris wanted me to observe the life cycle of the species Sepia Officinalis, otherwise known as the cuttle fish. Yes, I saw them hatched from their mothers, small yet sinister creatures with eight arms and two tentacles. Their shells iridescent and jewel-like. Did you know that the large, staring black eyes of the cuttle fish are fully developed before birth, allowing them to hunt their prey even before hatching? And hunt their prey they did. I saw them move together as one as they stalked and ultimately devoured a terrified octopus, its ink spreading through the water in grim black floating sentences. I said, “Morris, take me away from here. I have seen enough.” “No, Margaret, we must stay. We must stay. We must now see them die to feed the more superior species.” And so we stayed. I removed my jacket and slacks, revealing a Schiaparelli pink bathing suit. We saw the great dolphin leap from the sea and snatch a generation of cuttle fish into its hideous gaping mouth. Morris shouted, “We are looking at the face of God! It is His will to create such divine perfection.” I replied, “If that is your God, then He is a cruel one and I’ll have none of Him.” We returned to our hotel in silence. With an over powering dread of the unknown, I slipped into a turquoise silk Galanos. I found Morris standing on our balcony, hypnotized by the sea. And then, without a warning, he grasped his heart and fell to the ground. I knew at that very instant he was dead. And now, when I look upon the ocean, despite its glorious magnitude, all I see is debris, debris, debris. An endless trail of debris.
Is that an answer to your question? »

 
Charles Busch (New York, 23 augustus 1954)

 

 

De Nederlandse schrijver en vertaler Albert Alberts werd op 23 augustus 1911 in Haarlem geboren. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2010 en ook alle tags voor Albert Alberts op dit blog.

Uit: Groen

“Ik ga vandaag naar Peereboom en ik heb er echt zin in. Ik spreek met het dorpshoofd af, dat we er ten minste drie [en als we dat prettig vinden, zelfs vier dagen over zullen lopen. In het laatste geval, zei hij, moeten we eenmaal buiten een nederzetting, dus gewoon in het bos overnachten. Ik vraag hem, of dit voor hem een bezwaar is. Hij zegt: Neen, niet voor mij, maar misschien voor u.
Ik kan er nooit achter komen, of die kerels zoiets nu menen, of dat ze er zelf het land aan hebben om buiten een nederzetting te slapen. Ik zeg dus: Ik wil ook wel in drie dagen. Hij zegt: Als u liever in drie dagen gaat, kunnen we in drie dagen gaan, dan slapen we in nederzettingen. Maar ik zeg: Als u liever in vier dagen gaat, dan is het voor mij helemaal geen bezwaar om in het bos te slapen.Ziezo, nu heb ik de bewijslast van oprechtheid op hem afgewenteld. Die haast is nergens goed voor, zeg ik. Neen, zegt hij, dat is nergens goed voor.”
(…)

Voorop gaat de gids, de verspieder, hij loopt tien meter voor me uit. In de archaïsche vorm zou deze afstand omtrent een dagreis zijn geweest. Mijn tocht is dus wat gestileerd. Daartoe behoort ook de plaats van het dorpshoofd. Terwijl hij eigenlijk maar een paar schreden voor mij uit zou moeten gaan, heeft hij zich bij de verspieder gevoegd, de zogenaamde gezelligheidsstijl.
Dan kom ik zelf, omgeven door wal en gracht der voornaamheid, ik, de prins uit de verre hofstad, van eeuwen terug. Eerbiedig achter mij enige mindere waardigheidsbekleders, leden van het dorpsbestuur, als ik het goed zie. Vermoedelijk schuilen er onder hen ook nog enige particuliere, welgestelde zoekers van hars. Zij hebben natuurlijk recht op een plaats in mijn gevolg. De tros van dit gevolg ten slotte, bestaat uit een aantal provianddragers.”

 

 
Albert Alberts (23 augustus 1911 – 16 december 1995)
A. Alberts (midden) in Nederlands-Indië, eind jaren 1930

 

 

De Duitse schrijver en uitgever Ilija Trojanow werd geboren in Sofia, Bulgarije, op 23 augustus 1965. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2010 en ook alle tags voor Ilija Trojanow op dit blog.

Uit: EisTau

“Eis zu erklären, das war es, was mich von Anfang an für diese Aufgabe eingenommen hat, die mir aus zugezogenem Himmel ins Haus flatterte. Kollege Hölbl stand da, maskiert als Bote, der eine freudige Nachricht zu überbringen hat, er klappte seinen Regenschirm zu und erkundigte sich, ob er im Entree die Schuhe ausziehen solle. Ich weiß nicht mehr, ob er »Ich habe einen Anschlag auf dich vor« oder »Kannst du mir einen Gefallen tun?« sagte, ob er mich angrinste oder prüfend beäugte, im Institut gärten die Gerüchte, ich würde verwahrlosen, so ohne Arbeit ohne Ehe ohne irgend etwas, in das ich mich hineinsteigern könne, ich sei so leicht auf die Palme zu bringen, ist euch aufgefallen, er nimmt keine Einladung mehr an, obwohl, gesellig ist er ja nie gewesen (Wörter, die mit »Gesell« beginnen, waren mir schon alleweil suspekt, »Gesellschaft« – eine Fata Morgana, »gesellig« – ein Leichenbaumeln, »Geselle« – ein Sklave der eigenen Nützlichkeit), der mutiert gänzlich zum Klausner, den derbröselt’s bald, so wurde geunkt, laut Hölbl, doch trotz seines sarkastisch beschwingten Berichts war unüberhörbar, daß auch er sich Sorgen um mich machte, mit ehrlichen Sorgenfalten, das berührte mich und erboste mich zugleich, bei den Unzähligen, die sich für letscherten Lohn in der Tretmühle aufreiben, die Blasen an den Fingern kriegen und Krätze im Gehirn, vermuten die Hölbls dieser Welt niemals geistigen Verfall.“

 

 
Ilija Trojanow (Sofia, 23 augustus 1965)

 

 

 

De Engelse dichter, schrijver, dramaturg en componist Willy Russell werd geboren op 23 augustus 1947 in Whinston bij Liverpool. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2010 en ook alle tags voor Willy Russell op dit blog.

Uit: Educating Rita

“FRANK coughs and goes back to looking for the admission paper.
RITA: Is it supposed to be erotic? I mean when he painted it do y'think he wanted to turn people on?
FRANK: Erm...probably.
RITA: I'll bet he did y'know. Y'don't paint pictures like that just so that people can admire the brush strokes do y'?
FRANK (giving a short laugh): No...no ... you're probably right.
RITA: This was the pornography of its day, wasn’t it? It’s sort of like Men Only isn’t it? But in those days they had to pretend it wasn’t erotic so they made it religious, didn’t they? Do you think it’s erotic?
FRANK (taking a look): I think it's very beautiful.
RITA: I didn't ask y' if it was beautiful.
FRANK: But the term 'beautiful' covers the many feelings I have about that picture, including the feeling that, yes, it is erotic.
RITA (coming back to the desk): D'y'get a lot like me?
FRANK: Pardon?
RITA: Do you get a lot of students like me?
FRANK: Not exactly, no...
RITA: I was dead surprised when they took me. I don't suppose they would have done if it'd been a proper university. The Open University's different though, isn't it?
FRANK: I've...erm...not had much more experience of it than you. This is the first O.U. work I've done.”

 

 
Willy Russell (Whinston, 23 augustus 1947)
Julie Walters en Michael Caine in de film “Educating Rita” uit 1983

 

 

De Oostenrijkse schrijver Gustav Ernst werd geboren in Wenen op 23 augustus 1944. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2010 en ook alle tags voor Gustav Ernst op dit blog.

Uit: Grundlsee

„Lili beginnt plötzlich zu weinen. Was ist?, sagt Bella. Sie ist überrascht. So einen abrupten Ausbruch von Tränen hat  sie bei Lili seit ihrer Kindheit nicht mehr erlebt. Was ist los?, sagt sie. Ich weiß nicht, sagt Lili. Sie nimmt die zerknüllte Serviette von ihrem Kuchenteller und wischt sich die Tränen ab. Brösel fallen heraus und auf den Tisch. Sie sagt: Da ist doch absurd mit John, oder? Wegen John weinst du?, sagt Bella. Lili sagt: Das ist jetzt ein Jahr her, dass das mit John passiert ist, und noch kein einziges Mal hab ich deswegen geweint. Und jetzt plötzlich … Sie unterbricht sich und weint in die Serviette. Bella hört nur ein leises Schniefen, aber Lilis Schultern zittern immer wieder heftig. Bella rückt zu ihr und legt ihr den Arm um die Schulter. Sie wischt ihr die paar Brösel weg, die von der Serviette an ihrer Wange hängen geblieben sind. Lili sagt: Er hat mich genervt, echt. Sie sagt: Seit ich mich erinnern kann, hat er genervt. Du ihn aber auch, sagt Bella. Ja, sicher, sagt Lili. Aber er mich mehr, sagt sie, er war der Ältere, er hätte sich zurückhalten können,, aber er hat sich nie zurückgehalten. Sie sagt: Ich war echt froh, wie er weg ist von daheim. Sie sagt: Er war ein Arschloch, aber er war mein Bruder. Und weißt du, sagt Lili, das Idiotische ist, er ist mir abgegangen. Sie sagt: Ich bin in Brüssel gesessen und hab mir nicht nur einmal gedacht, wenn jetzt John da wäre. Sie sagt: Ich hab mit meinem Freund gestritten und hab mir gedacht, mit John würd ich jetzt echt lieber streiten. Sie sagt: Das hat mich richtig erschreckt, dass ich mich plötzlich nach meinem Bruder gesehnt hab. Sie sagt: Aber zum Anrufen hat es komischerweise nie gereicht. Da hätt ich mir lieber die Zunge abgebissen. Lili sagt: Ich versteh es bis heute nicht.“

 

 
Gustav Ernst (Wenen, 23 augustus 1944)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 23^e augustus ook mijn vorige blog van vandaag.

De Hongaars/Israëlische schrijver Ephraïm Kishon werd op 23 augustus 1924 in Boedapest geboren. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2010 en ook alle tags voor Ephraïm Kishon op dit blog.

Uit: Picassos süße Rache (Vertaald door Ephraim Kishon en Brigitte Sinhuber)

„Nach so vielen sarkastischen Seiten, kommt meine Behauptung vermutlich überraschend, daß ich eigentlich gar nichts gegen moderne Kunst habe. Ich plädiere nur dafür, die Schmier- und Schrott-Produktionen neu zu definieren. Wenn die geschätzten Handwerker dieser Branche zugäben, lediglich recht nette Muster für Tapeten, Vorhänge und Krawatten zu entwerfen, oder die Müllhaufen als Witz gemeint wären, dann könnten sie von mir aus ruhig so weitermachen. Leider gibt es aber einen Berufsstand, der dann seine Existenzberechtigung verlieren würde.
Ich spreche natürlich von den Päpsten der modernen Kunst, den ehrenwerten Kritikern, die alles tun, damit die Sache nicht auffliegt. Keiner der Päpste würde jemals zugeben, daß seine Religion ein Irrglaube ist. So behaupten auch die Jungs der Moderne nach dem Beuys'schen Dogma steif und fest, daß alles und jedes auf der Welt Kunst sei. Außer dieses Buch, natürlich. Von mir aus kann also jeder schmieren und basteln, was er will, wenn nur der Bürgermeister dafür nicht in mein Portemonnaie greifen muß. Und mir selbst sollen die hochgeschätzten Herren Kritiker mit dem Zeug vom Leibe bleiben. Vor allem aus gesundheitlichen Gründen.
Das Hauptwerk des wichtigsten Vertreters des abstrakten Expressionismus, Franz Kline, kann ich zum Beispiel noch verhältnismäßig ruhig betrachten (Blutdruck 85 zu 140). Dann aber lese ich leichtsinnigerweise nachfolgende Kritik aus berufener Feder darüber, und mein Blut gerät in Wallung (105 zu 170): »Fünf breite schwarze Pinselstriche schwimmen auf einem reich strukturierten roséfarbenen Grund. Kline ließ sich von technischen Zeichnungen anregen, vor allem von halbfertigen oder zerstörten Bauträgern, Eisenbahnen, Gerüsten und Brücken.“

 

 
Ephraïm Kishon (23 augustus 1924 – 29 januari 2005)
Hier geïnterviewd door Klaus Urban(l) in 2001

 

 

De Engelse dichter en schrijver William Ernest Henley werd geboren op 23 augustus 1849 in Gloucester. Zie ook alle tags voor William Henley op dit blog en ook mijn blog van 23 augustus 2009.

 

Back-View

I watched you saunter down the sand:
Serene and large, the golden weather
Flowed radiant round your peacock feather,
And glistered from your jewelled hand.
Your tawny hair, turned strand on strand
And bound with blue ribands together,
Streaked the rough tartan, green like heather,
That round your lissome shoulder spanned.
Your grace was quick my sense to seize:
The quaint looped hat, the twisted tresses,
The close-drawn scarf, and under these
The flowing, flapping draperies -
My thought an outline still caresses,
Enchanting, comic, Japanese!

 

 

Life Is Bitter

Life is bitter. All the faces of the years,
Young and old, are gray with travail and with tears.
Must we only wake to toil, to tire, to weep?
In the sun, among the leaves, upon the flowers,
Slumber stills to dreamy death the heavy hours …
Let me sleep.

Riches won but mock the old, unable years;
Fame’s a pearl that hides beneath a sea of tears;
Love must wither, or must live alone and weep.
In the sunshine, through the leaves, across the flowers,
While we slumber, death approaches through the hours …
Let me sleep.

 

 

London Types: Barmaid

Though, if you ask her name, she says 'Elise,'
Being plain Elizabeth, e'en let it pass,
And own that, if her aspirates take their ease,
She ever makes a point, in washing glass,
Handling the engine, turning taps for tots,
And countering change, and scorning what men say,
Of posing as a dove among the pots,
Nor often gives her dignity away.
Her head's a work of art, and, if her eyes
Be tired and ignorant, she has a waist;
Cheaply the Mode she shadows; and she tries
From penny novels to amend her taste;
And, having mopped the zinc for certain years,
And faced the gas, she fades and disappears.

 

 
William Henley (23 augustus 1849 – 11 juli 1903)
Portret door Francis Dodd, 1900

 

 

De Amerikaanse dichter Edgar Lee Masters werd geboren op 23 augustus 1868 in Garnett, Kansas. Zie ook alle tags voor Edgar Lee Masters op dit blog enook mijn blog van 23 augustus 2009.

 

Calvin Campbell

Ye who are kicking against Fate,
Tell me how it is that on this hill-side,
Running down to the river,
Which fronts the sun and the south-wind,
This plant draws from the air and soil
Poison and becomes poison ivy?
And this plant draws from the same air and soil
Sweet elixirs and colors and becomes arbutus?
And both flourish?
You may blame Spoon River for what it is,
But whom do you blame for the will in you
That feeds itself and makes you dock-weed,
Jimpson, dandelion or mullen
And which can never use any soil or air
So as to make you jessamine or wistaria?

 

 
Edgar Lee Masters (23 augustus 1868 – 5 maart 1950)
Cover

 

 

De Duitse dichter Theobald Hock werd geboren op 23 augustus 1573 in Limbach/Pfalz-Zweibrücken. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2010 en ook mijn blog van 23 augustus 2007.

 

Von Art der Deutschen Poeterey (fragment)

So doch die Deutsche Sprach vil schwerer eben
Alss ander all / auch vil mehr müh thut geben
Drin man muss obseruiren
Die Silben recht führen
Den Reim zu zieren.

Man muss die Pedes gleich so wol scandiren,
Den Dactilum und auch Spondeum rieren
Sonst wo das nit würd gehalten
Da sein d′Reim gespalten
Krumb und voll falten.

Und das nach schwerer ist so sollen die Reime
Zu letzt grad zsammen gehn und gleine
Das in Lateiner Zungen
Nit würdt erzwungen
Nicht dicht noch g′sungen.

 

 
Theobald Hock (23 augustus 1573 - † na 1624)
Fresco met bijbelcitaat en het wapen van Theobald Hock links boven
in de kerk van Sonnberg (Geen portret beschikbaar)

 

 

De Roemeense essayist, filosoof, kunsthistoricus en politicus Andrei Gabriel Pleşu werd geboren op 23 augustus 1948 in Boekarest. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2010 en ook mijn blog van 23 augustus 2007.

Uit: Das Schweigen der Engel (Vertaald door Georg Aesct)

„Leider muß ich mich gleich zu Anfang meines Vortrages zu einem Handicap bekennen: Ich kenne meine Zuhörer nicht. Die Tatsache, daß sie sich einen Monat lang der Musik zuliebe in Luzern aufhalten, spricht zwar für ihren guten Geschmack, garantiert jedoch keine Einmütigkeit, was die himmlischen Hierarchien betrifft. Für die einen sind die Engel wahrscheinlich schlicht eine Metapher, für die anderen ein blasses Überbleibsel aus der Bilderwelt des Mittelalters, und für wieder andere schließlich ein kulturelles Thema wie jedes andere. Hingegen mögen unter den Zuhörern auch Gläubige sein, für die die Existenz der Engel eine durch die kirchliche Doktrin bestätigte und durch das Gebet vermittelte Erfahrung ist. Deshalb ist es sehr schwer, den rechten Ton zu finden, der alle zufriedenstellt, indem er die Schwebe hält zwischen der aufgeklärten Skepsis der einen und der steifen Frömmigkeit der andern. Mit dieser Schwierigkeit haben sich auch Geister auseinandersetzen müssen, die über weit mehr Erfahrung verfügten als ich selbst. Allerdings habe ich auch Vorteile, sogar deren zwei: Zwischen den Engeln und der Musik besteht eine alte Beziehung.
In gewissem Sinn ist die erhabenste Betätigung der himmlischen Hierarchien das Singen. Himmlische Chöre und Orchester lobpreisen unablässig die geschaffene Welt und vor allem ihren Schöpfer, sie sind stimmlich vollkommen und verfügen über hymnentaugliche Instrumente, zumal Posaunen. Davon spricht das Matthäus-Evangelium in Kapitel 24:
Et mittet angelos suos cum tuba et voce magna ... (»Und er wird senden seine Engel mit hellen Posaunen ...«) In diesem Saal über Engel zu reden heißt also, am richtigen Ort über den richtigen Gegenstand zu reden.”

 

 
Andrei Pleşu (Boekarest, 23 augustus 1948)

 

 

De Russische schrijver Aleksander Grin (eig. Aleksandr Stepanovitsj Grinevski) werd geboren in Vjatka op 23 augustus 1880. Zie ook alle tags voor Aleksander Grin op dit blog en eveneens mijn blog van 23 augustus 2009.

Uit: A Trip (Vertaald door Barry Scherr)

„„Ammon  was hungry and  sensed  opposition welling  up within him.  He well knew that he
could just as easily have not stopped in here --  nobody had asked  him to do so  --  but' it  was hard for him to resist his  chance whims. Staring at his plate,  Ammon said  in a low voice, as though to himself, but clearly enough so that he could be heard:
"What garbage. I'd love to have some meat now!" At the word "meat" many people gave a start, and several dropped their forks; all pricked  up  their ears and looked at the impudent visitor.
"I'd really like some meat!" Ammon repeated with a sigh.
Somebody  coughed  emphatically, and  another person began  to  breathe noisily in the corner.
Ammon grew bored and  went out into the foyer. A servant handed him his coat.
"I'll send you a turkey," said Ammon, "eat to your heart's content."
"Oh, sir!" objected the  emaciated old servant, sadly shaking his head.
"If only you were used to our regimen...."
Ammon  went out without listening to him. "Now the day's been spoiled," he thought, as he walked along the shady side  of the street. "That cucumber has stuck  in my throat." He wanted to return  home  and did so.  Tonar  was sitting in the living room at  the open piano; he  had  finished playing his favourite  bravura pieces  but was  still  under the spell  of  their  great liveliness. Tonar  liked everything that was  definite, absolute, and clear: for example, milk and money.
"Admit that the article is stupid!" said Ammon as he entered. "I'd like to give that  minister of yours  my boot in the ... but the police inspector is an efficient fellow."

 

 
Aleksander Grin (23 augustus 1880 - 8 juli 1932)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 23e augustus ook mijn blog van 23 augustus 2011 deel 1   en eveneens deel 2.