Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
akke.beakke.be

Berichten van 8 juli 2016 tot 9 juli 2016

Thijs Zonneveld, Gerard Walschap, Hans Arnfrid Astel, June Jordan, John Heath-Stubbs, Ann Radcliffe

 

Dolce far niente - Bij de Tour de France

 

 1934132-26d56fe7dfe46fd6146d5b423caee1ff.jpg
 Mark Cavendish

 

Uit: Mark Cavendish, een tijdbom op twee wielen

“Cavendish is, naast de beste sprinter van het afgelopen decennium, een onhandelbaar klein kind dat niet tegen zijn verlies kan. Als hij een keer niet wint, schreeuwt en scheldt hij iedereen verrot - en smijt hij met alles wat hij in zijn handen krijgt.
Hij riskeert alles in de laatste kilometers van de koers. Hij duikt in gaatjes die alleen hij ziet, hij stuurt onderdoor in blinde bochten en hij rijdt renners van de fiets; eerder in deze Tour veegde hij Bauke Mollema ook al van een rotonde. In de Ronde van Zwitserland van drie jaar terug waren zijn collega's zó klaar met zijn kamikazeacties, dat ze twee minuten staakten om de jury ervan te overtuigen dat er moest worden opgetreden tegen het Engelse testosteronbommetje. En o wee als een andere renner een gevaarlijke actie uithaalt waarvan hijzelf het slachtoffer is. De klassementsrenners moeten van hem opzouten uit de voorposten van het peloton in de aanloop naar een sprint en hij bestempelde een legertje jonge sprinters als brokkenpiloten. Vorig jaar riep hij in de Giro dat Roberto Ferrari naar huis moest toen die van links naar rechts zwiepte en daarmee het halve peloton op zijn muil legde.
Daar was ik het destijds mee eens, overigens. Wie lijf en leden van zijn collega's riskeert door bodychecks, kopstoten of zwiepers verdient het niet om in het peloton te rijden. Daarom had de jury van de Tour Cavendish van mij ook naar huis mogen sturen na zijn actie van gisteren.
Cavendish kreeg uiteindelijk geen enkele sanctie. Hij werd niet teruggezet naar de laatste plaats, hij werd niet uit de koers gezet, hij hoefde geen boete te betalen. Het is een schoolvoorbeeld van klassenjustitie. Als Veelers of een onbekende Kazak hetzelfde had gedaan, was de beslissing van de jury heel anders uitgevallen.
Dat Cavendish er zonder straf vanaf kwam, was maar aan één ding te danken: zijn status.”

 

 1934132-b09c6547ce37d79eff6f05d14d4e565f.jpg
Thijs Zonneveld (Leiden, 28 september 1980)

 

 

De Vlaamse schrijver Gerard Walschap werd geboren op 9 juli 1898 in Londerzeel. Zie ook mijn blog van 9 juli 2010 en eveneens alle tags voor Gerard Walschap op dit blog

Uit: Op vrijersvoeten in Limburg

“Overal in Limburg voel ik me thuis en als hier niemand van Romen en Zonen van Remúng aanwezig is, niemand van mijn talrijke aangetrouwde familieleden van Hasselt of Maaseik, ook gouverneur Roppe van Tongeren niet en als niemand het hun voortvertelt, wil ik er direct aan toevoegen dat Maastricht voor mij de karakteristiekste schoonste, aangenaamste en meest Limburgse stad is van de beide Limburgen van Benelux. Ik weet dat van in de tijd toen ik als jonge man, alleen of met twee kleine jongens van Maaseik tot hier kwam gefietst.
Ik heb deze Limburgen niet voor het eerst ontdekt, de Romeinen waren mij tweeduizend jaar vóór. Zij bouwden hier een prachtige brug. Zij legden hun grote heerbanen kruislings op de waterlopen aan. Zo vlochten zij een verkeersnet waarvan de waterwegen de schering waren en de landstraten de inslag. Zo brachten zij hier beschaving toen wij in Brabant nog wild waren. Wat ook niet onaangenaam is.
Met de hunne vergeleken zijn mijn prestaties in Limburg vrij gering. Ik ben hier acht en dertig jaar geleden een vrouw komen halen en daar ik ze niet direct mee kreeg ben ik er dikwijls voor moeten terugkomen.
Ik was toen redacteur, secretaris, beheerder, adresbandenschrijver, boekhouder en loopjongen van een katholiek cultureel weekblad en in deze veelvoudige kwaliteit ontving ik, het zal zeker op een vrijdag en de dertiende van de maand zijn geweest, enkele meisjesachtige gedichten van een zekere Marie-Antoinette, regentes in het pensionaat der Ursulinen te Maaseik, dochter van het hotel du chemin de fer in de Bosstraat. Ik heb later dikwijls aan die Engelsman gedacht die gezegd heeft dat een gedicht gelijk staat met een veldslag. Ik heb hem dikwijls op een postkaart met groeten uit Antwerpen willen schrijven dat een gedicht zelfs een dertigjarige oorlog kan ontketenen.
Marie-Antoinette was een boezemvriendin van Alice Nahon. De gedichten die zij mij ter opname aanbood waren geschreven in concurrentie met Alice en gekozen door de toenmaals reeds sinds lang grijze, maar toch nog levenslustige dichter Pol de Mont, die haar de eer had aangedaan haar te zijnen huize te ontvangen. Deze zanger van ‘Lentezotternijen’ bewees die eer voor zeer weinig. Als het talent dat hem raadpleegde van het vrouwelijk geslacht was en van jaren jong, konden de gedichten al moeilijk zo slecht zijn dat zij niet het verlangen in hem wekten de dichteres zelf te zien.”

 

 1934132-f505c95f7d9f6d4ce3cacc2dcfd8e32d.jpg
Gerard Walschap (9 juli 1898 – 25 oktober 1989)
Beeld van de schrijvende Walschap in Antwerpen

 

 

De Duitse dichter Hans Arnfrid Astel werd geboren in München op 9 juli 1933. Zie ook mijn blog van 9 juli 2010 en eveneens alle tags voor Hans Arnfrid Astel op dit blog.

 

DER Fluss, ein Bogen
hält die Flut zurück.
Die Schiffe müssen
durch die Schleuse fahren.
Die Wasser fließen
zärtlich übers Wehr.
Die Welle bleibt,
verweilt vor meinem Blick.

 

 

DER Hohlweg
ist zugewachsen.
Zweige ritzen die Haut,
verscheuchen die Fliegen
wie Pferdeschwänze.

 

 

Der Schlips etwa

Diese Herren haben keine Kultur,
außer beim Essen. Der Schlips etwa,
der dort mit seiner Gattin
in den Shakespeare rennt,
der wird von allen lebenden
Schriftstellern seiner Zeit verachtet.

 

 1934132-506a3f5ef798e4047ef7a5e72d36c0f8.jpg
Hans Arnfrid Astel (München, 9 juli 1933)
 

 

 

De Afro-Amerikaanse schrijfster, dichteres en politiek activiste June Jordan werd geboren op 9 juli 1936 in New York. Zie ook mijn blog van 9 juli 2010 en eveneens alle tags voor June Jordan op dit blog.

Jim Crow: The Sequel (Fragment)

And neither the Emancipation Proclamation
nor the Civil War nor one constitutional
amendment after another nor one Civil Rights
legislation after another could bring about a
yielding of the followers of that gospel
to the beauty of our human face.

Justice don't mean nothin' to a
hateful heart!

And so we needed affirmative action. We
needed a way into the big house
besides the back door. We needed a chance at
the classroom and jobs and open housing
in okay neighborhoods.
We needed a way around the hateful hearts of
America.
We needed more than freedom
because a piece of paper ain't the
same as opportunity
or education.
And some thirty years ago we agitated
and we agitated until the President said,
"We seek...
not just equality
as a right and a theory
but equality as a fact
and as a result."

And a great rejoicing rose like a spirit
dancing
fresh and happy on the soon-to-be-the-
integrated-and-most-uppity ballroom floor
of these United
States.
And Black folks everywhere dressed up in
African-American pride
and optimism.
From the littlest to the elders
we shined our shoes and brushed our hair
and got good and ready for
"equality as a fact." But
three decades later, and come to find out
we never got invited to the party
we never got included in "the people"
we never got no kind of affirmative action
worth more than a spit in the wind.

 

 1934132-3d041c1c8d369b53824a398aca98104c.jpg
June Jordan (9 juli 1936 – 14 juni 2002)
 

 

De Engelse dichter John Heath-Stubbs werd geboren op 9 juli 1918 in Londen. Zie ook alle tags voor John Heath-Stubbs op dit blog.

 

The Unpredicted

The goddess Fortune be praised (on her toothed wheel
I have been mincemeat these several years)
Last night, for a whole night, the unpredictable
Lay in my arms, in a tender and unquiet rest -
(I perceived the irrelevance of my former fears)
Lay, and then departed. I rose and walked the streets
Where a whitsuntide wind blew fresh, and blackbirds
Incontestably sang, and the people were beautiful.

 

 1934132-c99407c13511450d8af72f9ebdc28944.jpg
John Heath-Stubbs (9 juli 1918 – 26 december 2006) 

 

 

De Engelse dichteres en schrijfster Ann Radcliffe werd geboren op 9 juli 1764 in Londen. Zie ook alle tags voor Ann Radcliffe op dit blog.

 

Morning

Darkness! thro thy chilling glooms,
Weakly trembles twilight grey;
Twilight fades-and Morning comes,
And melts thy shadows swift away!

She comes in her Aetherial car,
Involv'd in many a varying hue;
And thro' the azure shoots afar,
Spirit-light-and life anew!

Her breath revives the drooping flowers,
Her ray dissolves the dews of night;
Recalls the sprightly-moving hours,
And the green scene unveils in light!

Her's the fresh gale that wanders wild
O'er mountain top, and woodland glade;
And fondly steals the breath, beguil'd,
Of ev'ry flow'r in ev'ry shade.

Mother of Roses!-bright Aurora!-hail!
Thee shall the chorus of the hours salute,
And song of early birds from ev'ry vale,
And blithsome horn, and fragrant zephyr mute!

And oft as rising o'er the plain,
Thou and thy roseate Nymphs appear,
This simple song in choral strain,
From rapturing Bards shall meet thine ear.

CHORUS.

Dance ye lightly-lightly on!
'Tis the bold lark thro' the air,
Hails your beauties with his song;
Lightly-lightly fleeting air!'

 

 1934132-46afaed177d753fa14f55466c9bd007c.jpg
Ann Radcliffe (9 juli 1764 – 7 februari 1823)
Cover

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 9e juli ook mijn blog van 9 juli 2015 en ook mijn blog van 9 juli 2014 en ook mijn blog van 9 juli 2011 deel 2 en eveneens deel 3.



Geschreven door Romenu om 11:05 Reageer op dit bericht

Tim Hofman

De Nederlandse presentator, blogger, journalist, dichter en columnist Tim Hofman werd geboren in Vlaardingen op 9 juli 1988. In 2011 werd Hofman toegelaten tot BNN University. Na BNN University afgerond te hebben begon hij bij 101 TV als verslaggever voor TimTV en 101 Timeline. Van 2011 - 2012 trad hij in het BNN- en VARA-programma 24/7 op als verslaggever, panellid en internetdeskundige. Vervolgens maakte hij in de zomer van 2012 voor BNN het programma FC Gay. In de week voor kerst was Hofman te zien als verslaggever bij het Glazen Huis waar hij regelmatig korte nieuwsrubrieken versloeg tijdens de Serious Request Update. In 2013 was hij te zien als verslaggever voor het BNN-programma Spuiten en Slikken, waar hij onder andere Tim's Tuintje voor maakte, een tiendelige serie over het wietbeleid in Nederland, waarin hij zijn eigen wietplantage had. Daarnaast begon hij zijn schrijfcarrière met een artikel in het blad 'Foxy', waarin hij een Belgische dame uit de kleren liet gaan in een wasruimte. In 2014 werd Hofman presentator voor het dagelijkse programma De Social Club, Je zal het maar hebben, de studio van Spuiten en Slikken, Spuiten en Slikken op reis en Mijn 5000 Vrienden. Hofman won het zestiende seizoen van het spelprogramma Wie is de Mol? In 2016 begon Hofman een Youtube-kanaal, getiteld #BOOS, waar hij mensen die boos zijn helpt met hun problemen. Later werd het programma uitgebreid met #BOOS Polertiek. Samen met presentator presentator Jan Versteegh stond hij op de cover van de L'HOMO . De presentators probeerden hiermee het onderwerp meer bespreekbaar te maken. Hiervoor werden ze genomineerd voor de OUTtv Media Award 2016, een prijs die elk jaar wordt uitgereikt aan een persoon die homoseksualiteit positief onder de aandacht wist te brengen.

 

Mijn ex-vriendin had anorexia en ik
had daar last van (fictie)

Terwijl jij calorieën telt
en weer prevelt van te veel,
raakt je geest verder bekneld
in watje lichaam niet meer wil.

Werpt een holle blik naar mij,
voelt voor beiden veel te vol
van honger of verdriet, gezicht
uit zicht, zo eist de tol.

Ik heb mijn heil in jou geteld,
het was niet meer genoeg
en heb je het gebrek verteld,
waarop je mij toen vroeg:

‘Ga je bij me weg?’ Ik zei:
‘Ik kan niet meer, ben leeg.
t Is niet zozeer jouw gewicht,
maar wat je ziekte weegt.’

 

1999243-e2a33c01fb2f69a090670b3b19e7dc85.png
Tim Hofman (Vlaardingen, 9 juli 1988)

Geschreven door Romenu om 00:00 Reageer op dit bericht

Micha Hamel, Maria van Daalen, Peter Orlovsky, Walter Hasenclever, Richard Aldington, Jean Ray, Jean de La Fontaine

De Nederlandse dichter, componist en dirigent Micha Hamel werd geboren in Amsterdam op 8 juli 1970. Zie ook alle tags voor Micha Hamel op dit blog.

 

Iedereen

weet dat lelijke mensen ook gevoelens
hebben zoals er ook in de allerknapste
vrouwen mensen zitten zeg ik op een
verjaardag om te kijken of ik iemand
uit de rimboe zijner gedachten los kan
lokken om een robbertje uitmiddelpuntig
te speculeren over dit type wetmatigheden
in ons persistent onbenullige universum.

Ik lieg niet als ik zeg dat er een zestal seconden
voorbijgaat voordat er iemand reageert: ze ademt
in 7,8 en of ik even warme melk kan gaan kloppen.

Naast mijn voltijds baan als burgerman heb ik
tegenwoordig een leven als mens probeer ik dan
op joviale toon tegen een kalend voorhoofd dat
ik vagelijk herken van de haastige minuten
tijdens het zonen halen en brengen. Hij zegt

ik ken u niet maar u mij denk ik wel want ik
werk bij de televisie. Ik zeg ik zou nooit rijk
en beroemd willen zijn maar wel alleen maar
rijk. Weet je dat er op de zeebodem een kabel
ligt die de continenten met elkaar verbindt?
Dan doorkruist een snater ons gesprek: Arend?
Arend Kaaks? Van het journaal? Wat ontzettend -

Vlug waad ik door het gekrioel van kleuters
naar de tafel met taarten en kom langszij bij
een weelderig opgedofte moeder die vraagt hoe
ik het bolwerk als kunstenaar terwijl de geefwet
in belastingtechnisch opzicht nog niet behoorlijk
is afgedicht. Nog geen acht minuten later stokt
mijn pleidooi voor schooluniformen als een
luizenmoeder zegt sinds ik de gymspullen
op de hand was blijven alle kleuren goed.

Ik haal adem en zeg trek vooral geen broeken uit van
rugbehaarde heren die grager in verstandshuwelijken
blijven zitten. Schilder uw slaapkamer in geborgen kleurstelling,
keer het hoofdeinde richting raam en zet de voordeur open, dan
komt het goed. Normaliter drukken wij hier onze Havana's uit
in de aardbeien met slagroom, rijen tegen de serveersters op
en kotsen brullend van ambivalentie in de champagnekoelers
om onze lediggang te vieren. Buiten staat de stoet limousines
te wachten op de komst van de allesverpletterende gram
des Heren maar tot die tijd draaien de chauffeurs hun
schoenpunten kaal in het grind van onze oprit. En

kun je tegen die bloemkool in mijn kop zeggen dat wij
allebei zo snel mogelijk afgehaald moeten worden?

 

 1933914-8e2c5208236a6685770ec70dec0fc704.jpeg
Micha Hamel (Amsterdam, 8 juli 1970)

 

 

De Nederlandse dichteres Maria van Daalen werd geboren op 8 juli 1950 in Voorburg. Zie ook alle tags voor Maria van Daalen op dit blog.

 

Juno

‘De maan! De maan staat aan de nacht’, zegt zij, weer-
barstig, tilt met twee open handjes het licht
naar de duisterende gewelven. Het zicht
is karig, maar de maan hangt als een juweel

aan het blauwende speldenkussen. Zoveel
geluk in de vorm van een sikkel die dicht
op de rand van het donker zit, zich opricht
om toe te slaan en te oogsten. Als de neer-

gaande beweging die over mij waakt, schrijft
wie ik zijn moet, heeft lichaam mij verzoend
met de eindigheid van taal, met het laatste

woord dat mijn vorm is. ‘Kom!’ zeg ik. Nu haasten,
naar huis, een ster verschiet, hollend en joelend,
‘Oma! Oma!’, waarbij ze mij steeds voor blijft.

 

 

Huwelijk en wat daarna kwam

toen je lay lady lay zei, ik niet langer
daar lag of mocht liggen, allang een ander
daar lag, toen het kind huilde en vroeg om
liefde, en aandacht, toen het koud was, hoe

de deur dicht sloeg, door de wind, moe, zo moe
was de onmacht, ik hield het tegen, stom
geworden van ontroostbaarheid, verander
niets, houd vast, nooit meer werd deze buik zwanger

opengesneden en het bloedt. eindelijk
kent deze hand wat er mist, neemt het hart
zichzelf mee, op reis, er is geluk, leest

aren, en letters, en muziek. geneest
niets meer dat niet al levend was, is, start
opnieuw, met hetzelfde, de tekst een lyric

 

 

Wolfskuil

In de avond daal ik af
naar de donkere kuil, en sta.
 
Ze naderen in groepen van acht, van vier,
bekleed met de grijze vellen,
de halve kop over het hoofd.
Wie draagt het offer? Brixa.
Norbert het mes, ik de bekers.
 
Vóór het bloedt, wordt er gebeden
tot de koude godin naast de steen,
die wacht, eist in het maanlicht
van november, tijd van begin.
Een enkele schreeuw wordt weggemoffeld.
 
Het vriest als wij het dennenbos
de rug toekeren. Bespat. Bevestigd.

 

 1933914-b8b01932d3d289fd77573b7d75545810.jpg
Maria van Daalen (Voorburg, 8 juli 1950)

 

 

De Amerikaanse dichter Peter Orlovsky werd geboren in New York op 8 juli 1933. Zie ook alle tags voor Peter Orlovsky op dit blog.

 

FRIST POEM

A rainbow comes pouring into my window, I am electrified.
Songs burst from my breast, all my crying stops, mistory fills
    the air.
I look for my shues under my bed.
A fat colored woman becomes my mother.
I have no false teeth yet. Suddenly ten children sit on my lap.
I grow a beard in one day.
I drink a hole bottle of wine with my eyes shut.
I draw on paper and I feel I am two again. I want everybody to
    talk to me.
I empty the garbage on the tabol.
I invite thousands of bottles into my room, June bugs I call them.
I use the typewritter as my pillow.
A spoon becomes a fork before my eyes.
Bums give all their money to me.
All I need is a mirror for the rest of my life.
My frist five years I lived in chicken coups with not enough
    bacon.
My mother showed her witch face in the night and told stories of
    blue beards.
My dreams lifted me right out of my bed.
I dreamt I jumped into the nozzle of a gun to fight it out with a
    bullet.
I met Kafka and he jumped over a building to get away from me.
My body turned into sugar, poured into tea I found the meaning
    of life
All I needed was ink to be a black boy.
I walk on the street looking for eyes that will caress my face.
I sang in the elevators believing I was going to heaven.
I got off at the 86th floor, walked down the corridor looking for
    fresh butts.
My comes turns into a silver dollar on the bed.
I look out the window and see nobody, I go down to the street,
    look up at my window and see nobody.
So I talk to the fire hydrant, asking "Do you have bigger tears
    then I do?"
Nobody around, I piss anywhere.
My Gabriel horns, my Gabriel horns: unfold the cheerfulies,
    my gay jubilation.

 

 1933914-753fcf5aa0477dfa959c9f9c941b17a0.jpg
Peter Orlovsky (8 juli 1933 – 30 mei 2010)
Gefotografeerd door Allen Ginsberg, San Francisco, 1955

 

 

De expressionistische Duitse schrijver en dichter Walter Hasenclever werd op 8 juli 1890 in Aken geboren. Zie ook alle tags voor Walter Hasenclever op dit blog.

 

Der Jüngling (Fragment)
Anweisung zum Lieben

Du sitzt in dem Café. Du bist ein Name.
Da steigt aus der Musik erregtem Spiel
Das kalte Antlitz einer blassen Dame
Irr vor dir auf, wie ein begehrtes Ziel.
Du wirst sie nicht erreichen und nicht küssen.
Was ist ein Kuß vor deinem Liebessinn!
Doch später wirst du dich erinnern müssen,
Dann tritt die blasse Dame vor dich hin.
Du mußt sie milde mit dir selbst versöhnen,
Mußt dich berühren wie ein Geigenstrich:
So strömt in schönen, unerhörten Tönen
Glück, das du nicht besitzest, über dich.

Die Frauen, die man liebt, gehören Vielen -
Und weil sie wechselnd ihre Güter reichen,
So reizt es, ihre Freuden zu vergleichen;
Sie aber trinken. Und wir wollen spielen.
Laß nie dich einer einzigen vermählen!
Sie haben einen Raum für tausend Seelen,
Der immer ihr Verlangen weckt und stillt,
Und jagen wie ein herrenloses Wild
An uns vorbei, da wir die Spur verfehlen.
Ich will von ihnen Vieles, Vieles lernen!
Und jede soll mir sein, was sie mir gibt,
So steig ich, ohne das Gefühl von Sternen,
In ihren Schoß: wissend und verliebt.

Ich will vor ihren Augen alles können
Und alles finden, wie ein Kind, das liest.
Ich will die stärksten Zauberdinge nennen,
Bis sich ihr Berg mir öffnet und verschließt.
Ich will die fernste Welt herübergießen,
Bis dem Bewußtsein alles sich entrückt:
O laß den Strom der Freude überfließen,
Denn ich bin wach! Ich bin von dir entzückt!
Ich weiß, ich kann dich ewig wiederholen;
Ein Hauch von meiner Hand ist deine Bahn -
Du liebst mich, und ich kann auf leisen Sohlen
Von dir entfliegen wie ein Aeroplan.

 

 1933914-2826eccfd43e8ab552214be0da85a2f0.jpg
Walter Hasenclever (8 juli 1890 – 21 juni 1940) 
Cover 

 

De Engelse schrijver en dichter Richard Aldington werd geboren op 8 juli 1892 in Portsmouth. Zie ook alle tags voor Richard Aldington op dit blog.

 

Au Vieux Jardin

I have sat here happy in the gardens,
Watching the still pool and the reeds
And the dark clouds
Which the wind of the upper air
Tore like the green leafy boughs
Of the divers-hued trees of late summer;
But though I greatly delight
In these and the water-lilies,
That which sets me nighest to weeping
Is the rose and white color of the smooth flag-stones,
And the pale yellow grasses
Among them.

 

 

Glaucopis

O maidens, whom I loved
And now love not at all,
Nor even the memory of your shadowy faces,
Who loved me also,
Striving with delicate and sensuous days
To thrall my soul,
Behold!
From the hush and the dusk
Come, like the whisper of dawn,
Her frail, her magical feet.
From the desert she blossoms,
A flower of the winds,
Tremulous, shaken by love.

Ah Gods!
And I may not hearken
Nor stoop to the flower.

 

 1933914-49454326bc7e271d309e246f4af5d540.jpg
Richard Aldington (8 juli 1892 – 27 juli 1962)
Cover 

 

De Frans- en Nederlandstalige Belgische schrijver Jean Ray (bekendste pseudoniem van Raymond de Kremer) werd geboren op 8 juli 1887 in Gent. Zie ook alle tags voor Jean Ray op dit blog.

Uit: Malpertuis

« Des mèches soufrées, de l’huile siccative,
de l’huile de schiste, du mastic gris et blanc, de l’ocre, du vernis blanc et brun, du blanc de zinc et de plomb, gras comme crèmes, du talc et des acides mordants. Je me nomme Lampernisse et je jouissais des couleurs. Maintenant, on m’a mis dans le noir. Autrefois j’ai vendu du noir animal et du noir de charbon, mais je n’ai jamais servi le noir de la nuit à personne. Je suis Lampernisse. Je suis si bon et l’on m’a mis au fond de la nuit, avec quelqu’un qui éteint toujours les lampes ! À présent, le monstre pleure et rit à la fois. Il tend ses pattes d’aragne vers les flammes des bougies qui lui brûlent les ongles. Il n’en a cure et continue à donner cours à sa pauvre joie. »
(…)

« Une gifle claque. — C’est l’oncle Charles ! Le vieillard est d’excellente humeur et, n’était son teint plombé et le soufflet pénible de sa poitrine, je ne le croirais jamais à l’article de la mort. — Elle au moins est digne de son coquin de grand-père ! déclare-t-il avec une satisfaction évidente. Le silence retombe dans la chambre. Le soufflet de forge anime un brasier invisible. Les mains griffent les couvertures avec un bruit de lime."

 

 1933914-d01d8a44cacd24f65bc0aa81788a7c0a.jpg
Jean Ray (8 juli 1887 – 17 september 1964)
Cover

 

De Franse dichter en schrijver Jean de La Fontaine werd op 8 juli 1621 geboren in Château-Thierry in Champagne. Zie ook alle tags voor Jean de La Fontaine op dit blog.

 

De duif en de mier

Het  tweede  voorbeeld  is  ontleend  aan  kleiner  dieren.
Een  tortelduif  was drinkende  uit  een  klare  beek,
waarin  een  mier  viel,  die  te  ver  voorover  keek.
En  in  dien  oceaan  lag 't  arme  beest  te  mieren,
maar  tevergeefs,  om  zich  te  redden  op  den  kant.
Onverwijld  liet  de  duif  het  medelijden  spreken,
door  aan  de  mier  in  nood  een  grashalm  toe  te  steken,
waarop  deze  als  op  een  soort  reddingkaap  belandt.
Ze was er. Maar  onder  de  hand
kwam  daar  een  kerel,  die  blootvoets  ging  langs  de  paden,
toevallig  met  een  kruisboog  in  de  hand  voorbij.
Den  Venusvogel  ziende,  acht  hij
dien  als  weikomen  buit  al  in  zijn  pan  gebraden.
Reeds  legt  hij  aan,  maar  wordt,  terwijl  hij  rustig  mikt,
door  de  mier  in  den  hiel  geprikt,
en  maakt  daardoor  een  weinig  leven.
De duif, verschrikt,  weet  hem  het  nakijken  te  geven.

En  daarmede  is  't  ook  met  zijn  avondmaaltijd  uit:
geen  lekker  duifje  voor  een  duit.

 

Vertaald door Jan Prins

 

 1933914-727714890b4b3a431c8b1738d57ecfed.jpg
Jean de La Fontaine (8 juli 1621 – 13 april 1695)
Illustratie door Gustave Doré

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 8e juli ook mijn blog van 8 juli 2014 en ook mijn blog van 8 juli 2011 deel 2.

Geschreven door Romenu om 18:30 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten