Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
akke.beakke.be

Berichten van 20 april 2026 tot 21 april 2026

Patrick Rambaud, Louise Glück

De Franse schrijver Patrick Rambaud werd geboren op 21 april 1946 in Parijs. Zie ook alle tags voor Patrick Rambaud op dit blog.

Uit: Die Schlacht (La Bataille, vertaald door Ina Kronenberger)

“Wien 1809
Am Dienstag, dem 16. Mai 1809, verließ am frühen Vormittag eine von Reitern umringte Kutsche Schön-brunn, um in gemächlichem Tempo das rechte Donau-ufer entlangzufahren. Es war ein gewöhnlicher Wagen, olivgrün und ohne Wappenschilder. Die österreichischen Bauern nahmen ihre breitkrempigen schwarzen Hüte ab, wenn er an ihnen vorbeifuhr, aus Vorsicht, aber ohne Ehrerbietung, denn sie kannten die Offiziere, die auf ihren langmähnigen Arabern vorbeitrabten, ein Pantherfell unter den Schenkeln, mit ungarisch anmutenden Uniformen, weiß, scharlachrot und gold-beladen, eine Reiherfeder am Tschako: Die jungen Herren waren die ständige Begleitung von Berthier, dem Generalstabschef der Besatzungsarmee. Durch das heruntergelassene Fenster kam ein Ärmel zum Vorschein und eine Hand, die ein kurzes Zeichen gab. Sogleich presste Oberstallmeister Caulaincourt, der dicht neben der Wagentür ritt, die Knie fester zusammen, nahm mit akrobatischem Geschick Zweispitz und Handschuhe ab, löste sodann vom Knopf seiner Weste eine zusammengefaltete Karte über die Umgebung von Wien und streckte sie salutierend hin. Kurze Zeit später hielt der Wagen vor dem reißenden gelben Fluss. Ein Mameluk mit Turban sprang vom Lakaiensitz, zog das Trittbrett heraus, öffnete die Tür und erging sich in unzähligen Verbeugungen. Der Kaiser stieg aus dem Wagen und setzte seinen Biberhut auf, dessen Fell vom vielen Aufbügeln einen rötlichen Schimmer an-genommen hatte. Gleich einem Umhang hatte er sich den Überzieher über seine Grenadieruniform geworfen, dessen graues Tuch aus Louviers stammte. Seine Hose war mit Tinte befleckt, weil er die Unsitte besaß, seine Federn daran abzuwischen: Vor der Tagesparade hatte er einen Armvoll Dekrete unterzeichnen müssen, denn er wollte über alles entscheiden, angefangen von der Verteilung neuer Stiefel an die Garde bis hin zur Versorgung der Pariser Brunnen, tausend Kleinigkeiten, die selten mit dem Krieg in Zusammenhang standen, den er derzeit in Österreich führte. Napoleon wurde allmählich beleibt. Seine Kaschmirweste spannte über einem nunmehr runden Bauch, er hatte kaum noch einen Hals und nahezu keine Schultern. Sein gleichgültiger Blick wurde nur noch feurig, wenn er in Wut geriet. Heute war er verdrossen, der Mund zusammengekniffen. Als er die Gewissheit erhalten hatte, daß sich Österreich gegen ihn rüstete, war er innerhalb von fünf Tagen von Valladolid nach Saint-Cloud zurückgekehrt und hatte im Galopp wer weiß wie viele Pferde zuschanden geritten. Er, der damals jede Nacht zehn Stunden schlief und noch zwei Stunden im Bad zubrachte, hatte dank seiner Rückschläge in Spanien und angesichts dieser neuen Herausforderung mit einem Mal seine Zähigkeit und Stärke wiedergefunden.“

 

2701915-4087bca571d2e5425227496da0d284ec.png
Patrick Rambaud (Parijs, 21 april 1946)

 

 

De Amerikaanse dichteres, essayiste en schrijfster Louise Elisabeth Glück werd geboren op 22 april 1943 in New York. Zie ook alle tags voor Louise Glück op dit blog.

 

Afnemende wind

Toen ik jullie maakte, hield ik van jullie.
Nu heb ik medelijden met jullie.

Ik gaf jullie alles wat jullie nodig hadden:
bed van aarde, dek van blauwe lucht –

naarmate ik verder van jullie vandaan raak
zie ik jullie steeds duidelijker.
Jullie zielen hadden al lang immens moeten zijn,
niet wat ze bleven,
kleine kletsende dingen –

ik gaf jullie ieder geschenk,
blauw van de lenteochtend,
tijd waarvan jullie het gebruik niet begrepen –
jullie wilden meer, dat ene geschenk
bestemd voor een andere schepping.

Wat jullie ook hoopten,
jullie gaan jezelf niet vinden in de tuin,
tussen de groeiende planten.
Jullie levens zijn geen kringloop als die van hen:

jullie levens zijn een vogelvlucht
die begint en eindigt in stilte –
die begint en eindigt, een echo in vorm
van deze boog tussen de witte berk
en de appelboom.

 

Vertaald door Erik Menkveld

 

2701915-247a3542547946fc7488f3724f062c36.jpg
Louise Glück (22 april 1943 – 13 oktober 2023)

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 21e april ook mijn blog van 21 april 2020 en eveneens mijn blog van 21 april 2019 deel 2 en eveneens deel 3.

Geschreven door Romenu om 16:25 Reageer op dit bericht

Martinus Nijhoff, Sarah Kirsch

De Nederlandse dichter, toneelschrijver en essayist Martinus Nijhoff werd geboren in Den Haag op 20 april 1894. Zie ook alle tags voor Martinus Nijhoff op dit blog.

 

 

Het uur U (Fragment)

Geen dief overtrof, geen spion,
hetgeen hij moeiteloos kon;
en het gevederd leder waarop
de god Hermes van zijn bergtop
neer te dalen placht
doorkruiste het ruim niet zo zacht
als hij op straat kon gaan,
gewoon lopend, met schoenen aan.

Hij maakte op het trottoir
het onheilspellende maar
onhoorbare gerucht
van het hoog in de lucht
verschoten vliegerbericht:
in een wolkje ploft licht
tot een blinkende ster uiteen,
en langs heel de vuurlinie heen
weet men: dit meldt het uur u,
nu gaat het beginnen, nu
verdwijnt de onzekerheid
van de mij gegunde tijd,
nu is het voor alles te laat.
De stilte die dan ontstaat
is een stilte, niet slechts naar de vorm
een stilte voor de storm,
maar een stilte van het soort
waar dingen in worden gehoord
die nog nimmer het oor vernam.
Zo ook hier. Toen de man kwam
en met zijn gestrekte pas
voortliep, begon men het gas
in de buizen onder het huis
te horen, en het gesuis
van water onder de straat,
en, in de elektrische draad
naar radio en telefoon,
een vonkende zoemertoon
als waren er bijen in de buurt.
Er werd niet gegluurd.

 

 

De verbrandende lampion

Vannacht zag ik, door ’t raam op het balkon,
Waar ’t maanlicht langs de natte planken glansde,
Voorbij de balustrade, een lampion
Van vreemd bleek licht, die in het donker danste,
Kantelen op den wind –
En plotseling
Herkende ik: zijn gelaat, dat met vermoeide
Wijd-open oogen daar voor ’t venster hing
Terwijl de huid als dun doek openschroeide –

 

2701794-afb7ff00f4299c0e19d690063339696f.jpg
Martinus Nijhoff (20 april 1894 – 26 januari 1953)

 

 

De Duitse schrijfster en dichteres Sarah Kirsch (eig. Ingrid Hella Irmelinde Kirsch) werd geboren op 16 april 1935 in Limlingerode. Zie ook alle tags voor Sarah Kirsch op dit blog.

 

 

Aarde

Nieuws uit het leven van rupsen
De koekoek stottert en de verdroogde bedden
Scheuren open als ik gieters sjouw
De mij toevertrouwde planten, groenten met bladluizen
Hulpeloos bekijk, toen ik jaren geleden
in de tuin van mijn vader kwam
Waren er de zeven plagen
Helachtig ongedierte niet en de bodem
Deed nog zijn werk, deze hier
Is een drop-out, smerig en lui
Je moet hem vragen om de mest
overal in te blazen, anders produceert hij
niet eens een cantharel. Hoezeer moeten de mensen
De aarde beledigd hebben mij verschijnt
Om zevenentwintig rozenstruiken te redden
Een verdwaalde engel, de gele jerrycan,
over de beschimmelde vleugels gespannen
De hemelse duim in de rubberen handschoen
Draait het ventiel omlaag en het ruikt
Urenlang naar bittere amandelen.

 

Vertaald door Frans Roumen

 

2701794-5138c1b938a985540a517601cc59000a.jpeg
Sarah Kirsch (16 april 1935 – 5 mei 2013)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 20e april ook mijn blog van 20 april 2020 en eveneens mijn blog van 20 april 2019 deel 2 en ook deel 3.

Geschreven door Romenu om 17:07 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten