Berichten van 27 juni 2026 tot 28 juni 2026

 

Dolce far niente

 

Vóór het onweer  door Andrei Balakirev, 2022

 

 

The wind begun to rock the grass

The wind begun to rock the grass
With threatening tunes and low,–
He flung a menace at the earth,
A menace at the sky.

The leaves unhooked themselves from trees
And started all abroad;
The dust did scoop itself like hands
And throw away the road.

The wagons quickened on the streets,
The thunder hurried slow;
The lightning showed a yellow beak,
And then a livid claw.

The birds put up the bars to nests,
The cattle fled to barns;
There came one drop of giant rain,
And then, as if the hands

That held the dams had parted hold,
The waters wrecked the sky
But overlooked my father’s house,
lust quartering a tree.

 

Emily Dickinson (10 december 1830 – 15 mei 1886)
Amherst College in Amherst, de geboorteplaats van Emily Dickinson

 

 

De Britse dichteres en schrijfster Sophie Hannah werd geboren in Manchester op 28 juni 1971. Zie ook alle tags voor Sophie Hannah op dit blog.

 

 

Villain Elle

Stories are stories. Real life is real life.
You hint that you might sue for defamation.
It’s not illegal to dislike your wife.

Fictional bitch gets stabbed with made up knife
and you perceive your stab-less situation.
Stories are stories. Real life is real life.

Is ‘trouble’ just a few lines down from ‘strife’?
That’s where you’re finding risk to reputation?
It’s not illegal to dislike your wife.

Traduced ex-friends, from Oswestry to Fife,
privately think she’s an abomination.
Stories still stories. Real life still real life.

Discussion of her awfulness is rife
(yet lawful) at Heathrow, at Cambridge station.
It’s not illegal to dislike your wife.

I could invent a creature called a Spife
(spindly-wife-esque and prone to pustulation).
Stories remain just stories, life is life.
The law allows me not to like your wife.

 

 

Let’s

Let’s steal a clapped-out camper van
And push it to the edge
Of occupied Afghanistan.
Let’s perch it on a ledge
Of sinking sand, and test how fast
Its punctured wheels will spin.
Whoever’s lung collapses last
Must lift the van to win.

Let’s roast the carcass of a beast
In sweat and single malt,
Subject whoever eats the least
To a prolonged assault,
Blindfolded, beer cans in the face;
Let’s scale the sharpest rock
Straight from a polar ice floe race,
In hypothermic shock.

Is it high-risk and ill-thought-out?
Will victory equal pain?
Will all involved be plagued by doubt
Unless they are insane,
And will this be dismissed as grounds
To stop and think again?
I only ask because it sounds
Like a plan made by men.

 

Sophie Hannah (Manchester, 28 juni 1971)

 

 

De Duitse dichter, schrijver, uitgever en vertaler Thomas Frahm werd geboren op 29 juni 1961 in Homberg. Zie ook alle tags voor Thomas Frahm op dit blog.

 

Mijn naam

hoort niet bij de groten
van de wereldgeschiedenis, die met bloed,
soms met hersensmeer
werden geschreven. Hij staat
op geen banier dat, stel dat my home
my castle was,
knetterend vanaf de kantelen,
grootsheid zou suggereren.

Ik weiger
de kleine menselijkheden van mijn leven
te verploeteren als brandstof
om vooruit te komen, wil
de onvermijdelijkheid van de dood
onder ogen kunnen zien, wetende dat
mijn naam bij een paar mensen
op de tong smelt als ze praten.

 

 

Vertaald door Frans Roumen

 

Thomas Frahm (Homberg, 29 juni 1961)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 28^e juni ook mijn blog van 28 juni 2020 en eveneens mijn blog van 28 juni 2019 en ook mijn blog van 28 juni 2018 en ook mijn blog van 28 juni 2014 deel 2.

 

Dolce far niente

 

Boys Of Summer door Hyatt, 2018

 

 

I See The Boys Of Summer

I
I see the boys of summer in their ruin
Lay the gold tithings barren,
Setting no store by harvest, freeze the soils;
Theire in their heat the winter floods
Of frozen loves they fetch their girls,
And drown the cargoed apples in their tides.

These boys of light are curdlers in their folly,
Sour the boiling honey;
The jacks of frost they finger in the hives;
There in the sun the frigid threads
Of doubt and dark they feed their nerves;
The signal moon is zero in their voids.

I see the summer children in their mothers
Split up the brawned womb’s weathers,
Divide the night and day with fairy thumbs;
There in the deep with quartered shades
Of sun and moon they paint their dams
As sunlight paints the shelling of their heads.

I see that from these boys shall men of nothing
Stature by seedy shifting,
Or lame the air with leaping from its hearts;
There from their hearts the dogdayed pulse
Of love and light bursts in their throats.
O see the pulse of summer in the ice.

 

Dylan Thomas (27 oktober 1914 – 9 november 1953)
Swansea, de geboorteplaats van Dylan Thomas

 

 

De Amerikaanse dichteres en schrijfster Lucille Clifton werd geboren in New York op 27 juni 1936. Zie ook alle tags voor Lucille Clifton op dit blog.

 

 

The Photograph: A Lynching

is it the cut glass
of their eyes
looking up toward
the new gnarled branch
of the black man
hanging from a tree?

is it the white milk pleated
collar of the woman
smiling toward the camera,
her fingers loose around
a christian cross drooping
against her breast?

is it all of us
captured by history into an
accurate album? will we be
required to view it together
under a gathering sky?

 

 

Notes to Clark Kent

if i should

enter the house and speak
with my own voice, at last,
about its awful furnitutre,
pulling apart the covering
over the dusty bodies; the randy
father, the husband holding ice
in his hand like a blessing,
the mother bleeding into herself
and the small imploding girl,
i say if i should walk into
that web, who will come flying
after me, leaping tall buildings?
you?

 

 

Further note to Clark

  do you now how hard it is for me? 
 do you know what you’re asking?

what i can promise to be is water,
water plain and direct as Niagara.
unsparing of myself, unsparing of
the cliff i batter, but also unsparing
of you, tourist. the question for me is
how long can i cling to this edge?
the question for you is
what have you ever traveled toward
more than your own safety?

 

 

mijn droom over de wederkomst

mary is een oude vrouw zonder schoenen.
ze gelooft het niet.
niet wanneer haar buik begint te borrelen
en de afdruk van een vinger achterlaat op een plek
die geen man aanraakt.
niet wanneer de sneeuw in haar haar wegsmelt.
niet wanneer de vreemdeling op wie ze altijd wachtte
verschijnt, gekleed in lichtjes, aan haar
keukentafel.
ze is een oude vrouw en
gelooft het niet.

wanneer er op een nacht iets op haar tenen valt,
noemt ze het een vos,
maar ze geeft het te eten.

 

 

Vertaald door Frans Roumen

 

Lucille Clifton (27 juni 1936 – 13 februari 2010)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 27^e juni ook mijn blog van 27 juni 2020 en eveneens mijn blog van 27 juni 2019 en ook mijn blog van 27 juni 2016 en eveneens mijn blog van 27 juni 2015 deel 2.