De Nederlandse schrijver en vertaler Albert Alberts werd op 23 augustus 1911 in Haarlem geboren. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2006 en ook mijn blog van 23 augustus 2007 en ook mijn blog van 23 augustus 2008 en ook mijn blog van 23 augustus 2009.

 

Uit: Monna Paola, het meer en de liefde

 

“Marino is een stadje aan de noordelijke oever van het meer van Albano. Het is gebouwd in een bescheiden terrasvorm en het onderste terras is tegelijkertijd de weg, die om het hele meer ligt. Iedereen, die in een auto, op een scooter of zelfs op een fiets die weg oprijdt in wat voor richting dan ook, komt na een kilometer of twaalf weer in Marino terecht. Hij kan tijdens die rit heel wat hebben gezien: Castel Gandolfo, het buitenverblijf van de paus, het bijzonder deftige stadje Albano Laziale met de graftomben van enige Horatiussen en het nog kleinere en misschien nog deftiger Arricia.

Het meer is bijna voortdurend te zien: een diepe krater, bijna tot de rand toe vol met water, waar maar zelden rimpels op komen. Geweldig mooi, maar op de duur een beetje eentonig. Soms ondergaat de weg een kleine omlegging. Dan ziet men het meer even niet. En weer even later zegt men: kijk daar is het meer nog steeds. Het is bijna een opluchting weer in Marino terug te komen, uit- of af te stappen en aan de zijkant, tussen de weg en het meer het kleine, lage, langgestrekte restaurant van Monna Paola binnen te gaan. Aan de straatkant is het een café, aan de andere kant een veranda. En die veranda ziet natuurlijk weer uit op het meer, maar dat is dan niet erg.

Dat is natuurlijk niet erg. Het meer is van een wat al te langdurige bezienswaardigheid ineens een tevreden decor geworden. In de zomer zitten er 's middags tegen een uur of zes een stuk of wat mensen in de veranda wijn te drinken en rauwe tuinbonen te doppen en te eten. Daarna wordt het wat stiller en tegen een uur of negen wordt het weer wat voller. Om tien uur is het er bepaald gezellig druk. Het meer is dan allang niet meer te zien, alleen nog maar de lichtjes op de hellingen.”

 

 

 

 

Albert Alberts (23 augustus 1911 – 16 december 1995)

Portret door Bertus Sondaar, 1938

 

 

 

 

 

De Amerikaanse schrijver en acteur Charles Busch werd geboren op 23 augustus 1954 in New York. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2008  en ook mijn blog van 23 augustus 2009.

 

Uit: Busched and Ambushed in “The Third Story” (Bespreking in The Village Voice door Michael Feingold)

 

„This is rich food; not surprisingly, palates accustomed to the thin gruel that today's theater too often serves up have grimaced at it. It's also, let's face the fact, hearty peasant cuisine—a thick stew, the chewy ingredients and peppery flavor of which may not appeal to fastidious tastes. Nor is it dished up with much elegance: The designs have been conceived serviceably but without panache; Carl Andress's direction comes in, competently, just under the imaginative flair that gives such works sparkle.

The cast's likability partly makes up for these shortfalls: Jennifer Van Dyck embodies the monomaniac scientist with crisp comic authority; Turner's brassy energy is as delightful as her slurry diction is maddening (startlingly, it improves when she takes on the German accent). Walker is irresistibly charming as he lurches, like a bipedal shuttlecock, from lapsed screenwriter to Oedipally traumatized gangster; Sarah Rafferty makes his ambiguously wide-eyed doll and the woebegone Russian princess equally fetching. Busch's definitive gift for female haughtiness, whether sporting gangster haute couture or a massive gray fright wig larger than himself, needs no critic's confirmation.

The main joy of The Third Story is that its foolery embodies something substantive, making its occasional unevenness easy to bear. Like that good peasant food, it sticks to your ribs. Jung says somewhere that the psychic "work" accomplished by myths and fairy tales doesn't occur on the story's realistic, psychological, or allegorical level; it's in the energy created as our minds move among the three. No wonder The Third Story feels like such an energizing event.“

 

 

 

Charles Busch (New York, 23 augustus 1954)

Hier met Arthur Miller (links) 

 

 

 

 

De Duitse schrijver en uitgever Ilija Trojanow werd geboren in Sofia, Bulgarije, op 23 augustus 1965. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2009.

 

Uit: Juli Zeh. Angriff auf die Freiheit

 

Wenn wir Angst haben, raschelt es überall.

Sophokles

 

“Früh raus. Der Wecker klingelt. Es ist noch dunkel. Nicht gleich Licht machen, eine Minute auf dem Bettrand sitzen bleiben. Die Morgenluft einatmen. Das Fenster ist gekippt, die Tür zum Flur offen. In der Küche wartet die Espressomaschine. Wo sind die Hausschuhe? Sich strecken, aufstehen,

das Licht anknipsen.

Sie ziehen den Vorhang am Küchenfenster zu, damit der Nachbar von gegenüber nicht hereinschauen kann, für alle Fälle, denn eigentlich schläft der an Wochentagen so lange wie Sie am Wochenende. Sie kochen sich einen doppelten Espresso, in ihrer großen Lieblingstasse, damit Platz bleibt für die Milch. Sie führen die Tasse zum Mund, sie pusten ein wenig, dann nehmen Sie einen Schluck. Jetzt kann der Tag beginnen. Sie setzen die Tasse auf dem Tisch ab. Am Rand haben Sie zwei wunderschöne Fingerabdrücke hinterlassen. So scharf konturiert und vollständig wie die in Ihrem Reisepaß. Oder die in den Datenbanken der U.S. Customs and Border Protection, seit Ihrem letzten Sommerurlaub in Florida. Beruflich sind Sie viel unterwegs? Dann kennt man das Muster auf der Kaffeetasse, die Sie gerade ins Arbeitszimmer tragen, auch in Schweden, Georgien und im Jemen.

Wie jeden Morgen rufen Sie Ihre privaten E-Mails ab. Die sind schon überprüft worden – nicht nur von Ihrem Virenscanner. Sie haben noch ein paar Minuten Zeit, bevor Sie zur Arbeit müssen, also rufen Sie die eine oder andere Webseite auf – die Kripo weiß, welche, wenn sie möchte, und kann das auch in sechs Monaten noch überprüfen. Sie nehmen schnell noch eine Überweisung vor, die Ihnen gerade

eingefallen ist – die zuständigen Behörden wissen, an wen. Zum Glück heißen Sie Müller, das schützt ein wenig. Bei Ihrem Kollegen Tarik al-Sultan, der neulich zum Bergsteigen in Kaschmir war, verschickt der Computer gerade den gesamten Inhalt der Festplatte an den Verfassungsschutz.”

 

 

 

Ilija Trojanow (Sofia, 23 augustus 1965)

 

 

 

 

 

De Engelse dichter, schrijver, dramaturg en componist Willy Russell werd geboren op 23 augustus 1947 in Whinston bij Liverpool. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2009.

 

Uit: The Wrong Boy

 

„I thought about it. And then I said, 'Because of Morrissey.'

'Morris who?' he said.

'Morrissey,' I told him, 'not Morris who. Morrissey, the greatest living lyricist. He used to be with The Smiths.'

'Oh,' he said, 'that boring twat!'

I didn't talk to him any more. He put a Phil Collins cassette on and farted a few times which, in the musical circumstances, I thought was rather apposite.

He's just stuffed another bacon buttie between his teeth and he's laughing again so that you can see all the chewed-up bread and bacon and saliva in his mouth. He thinks it's dead hilarious 'cause I said I was a vegetarian. That's what started him laughing.

'I don't know what you're laughing for,' I said, 'because all sorts of people are vegetarian; like George Bernard Shaw was vegetarian. And Mahatma Gandhi! And the majority of the world happens to be vegetarian,' I said, 'including Morrissey. And me.'

He just laughed even more.

'And that's why I became a vegetarian,' I told him. 'Because of Morrissey.'

But I was wasting my breath so I shut up and let him laugh. What can you say to a Philistine who's into Phil Collins and Dire Straits and other such frivolity? I've got my Walkman on now so at least I can't hear him laughing. The only saving grace in having a lift from him is that he's so fat he makes me feel really thin. It's not that I'm obese or anything, not any more, Morrissey. But even though I'm not fat nowadays, I sometimes forget and still think of myself as being corpulent. And I hate having to look at pictures of me when I was fat. Photographs are just like computers - they never tell the truth. It's like that picture of Oscar Wilde, Morrissey, you know the one where he's got those boots on and he's leaning against that wall. And if that was the only surviving picture of Oscar Wilde everybody'd think he was a fat person, wouldn't they? But Oscar Wilde wasn't fat, not on the inside. And I wasn't fat, not on the inside, I wasn't. It was just a phase I was going through. And probably it was just a phase that Oscar Wilde was going through and he couldn't help it just like I couldn't help it. They used to call me Moby Dick! When we moved to Wythenshawe and they put me in that comprehensive school where I didn't know nobody and it was already the middle of term by the time I started, I walked into the classroom and Steven Spanswick looked up and said, 'Fuckin' hell, it's Moby Dick!'

 

 

 

 

Willy Russell (Whinston, 23 augustus 1947)

 

 

 

 

De Oostenrijkse schrijver Gustav Ernst werd geboren in Wenen op 23 augustus 1944. Zie en ook mijn blog van 23 augustus 2009.

 

Uit Mit Mir Nicht

 

Theater der Jugend 1

Eins (Mutter/Vater) zieht, schleift Zwei (Kind) in den Zuschauerraum.

EINS Jetzt geh anständig!

ZWEI Ich will nicht!

EINS Die Leut schauen schon.

ZWEI Ich will nicht! Ich will nicht!

EINS Du kommst jetzt!

ZWEI Nur weil du das Abo bezahlt hast!

EINS Jetzt halt den Mund!

ZWEI Hättest mir lieber neue Schi gekauft um das Geld!

EINS Schi hast du eh erst neue gekriegt!

ZWEI Charly hat auch schon wieder neue gekriegt!

EINS Jetzt setz dich her da und aus!

ZWEI Ich scheiß aufs Theater!

Eins schlägt auf Zwei ein.

EINS Red anständig! Wird dir nicht schaden, wenn du was lernst! Bleib sitzen!

Theater ist Bildung, du Trottel! Still jetzt! Immer mit dem depperten

Skateboard herumfahren, das kannst! Deine Freund treffen! Da lernst nichts!

Da lernst was! … Unterbricht, da das Stück beginnt.

ZWEI Na, das wird wieder ein Schas werden!

 

 

 

Gustav Ernst (Wenen, 23 augustus 1944)



Zie voor nog meer schrijvers van de 23e augustus ook mijn vorige blog van vandaag.

De Hongaars/Israëlische schrijver Ephraïm Kishon werd op 23 augustus 1924 in Boedapest geboren. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2006. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2007 en ook mijn blog van 23 augustus 2008 en ook mijn blog van 23 augustus 2009.

 

Uit: Schokolade auf Reisen

 

„Alles ist eine Frage der Einteilung. Deshalb bewahren wir in einem nach Fächern eingeteilten

Kasten unbrauchbare Geschenke zur künftigen Wiederverwendung auf.Wann immer so ein Geschenk

kommt, und es kommt oft, wird es registriert, klassifiziert und eingeordnet. Babysachen kommen automatisch in ein Extrafach, Bücher von größerem Format als 20 × 25 cm werden in der »Geburtstags«-Abteilung abgelegt,Vasen und Platten unter »Hochzeit«, besonders scheußliche

Aschenbecher unter »Neue Wohnung«, und so weiter.

Eines Tages ist Purim, das Fest der Geschenke, plötzlich wieder da, und plötzlich geschieht Folgendes:

Es läutet an der Tür. Draußen steht Benzion Ziegler mit einer Pralinenschachtel unterm Arm. Benzion Ziegler tritt ein und schenkt uns die Schachtel zu Purim. Sie ist in Cellophanpapier verpackt. Auf dem Deckel sieht man eine betörend schöne Jungfrau, umringt von allerlei knallbunten Figuren.Wir sind tief gerührt und Benzion Ziegler schmunzelt selbstgefällig.

So weit, so gut. Die Pralinenschachtel war uns hochwillkommen, denn Pralinenschachteln sind sehr verwendbare Geschenke. Sie eignen sich für vielerlei Anlässe, für den Unabhängigkeitstag so gut wie für silberne Hochzeiten.Wir legten sie sofort in die Abteilung »Diverser Pofel«.

Aber das Schicksal wollte es anders. Mit einem Mal befiel die ganze Familie ein unwiderstehliches

Verlangen nach Schokolade, das nur durch Schokolade zu befriedigen war. Zitternd vor Gier, rissen wir die Cellophanhülle von der Pralinenschachtel, öffneten sie – und prallten zurück.

Die Schachtel enthielt ein paar bräunliche Kieselsteine mit leichtem Moosbelag.“

 

 

 

Ephraïm Kishon (23 augustus 1924 – 29 januari 2005)

 

 

 

 

 

De Engelse dichter en schrijver William Ernest Henley werd geboren op 23 augustus 1849 in Gloucester. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2007 en ook mijn blog van 23 augustus 2008 en ook mijn blog van 23 augustus 2009.

 

 

 

Anterotics 

 

Laughs the happy April morn

Thro' my grimy, little window,

And a shaft of sunshine pushes

Thro' the shadows in the square.

 

Dogs are tracing thro' the grass,

Crows are cawing round the chimneys,

In and out among the washing

Goes the West at hide-and-seek.

 

Loud and cheerful clangs the bell.

Here the nurses troop to breakfast.

Handsome, ugly, all are women . . .

O, the Spring--the Spring--the Spring!

 

 

 

 

Fill A Glass With Golden Wine 

 

Fill a glass with golden wine,

And the while your lips are wet

Set your perfume unto mine,

And forget.

Every kiss we take and give

Leaves us less of life to live.

 

Yet again! Your whim and mine

In a happy while have met.

All your sweets to me resign,

Nor regret

That we press with every breath,

Sighed or singing, nearer death.

 

 

 

 

Waiting 

 

A square, squat room (a cellar on promotion),

Drab to the soul, drab to the very daylight;

Plasters astray in unnatural-looking tinware;

Scissors and lint and apothecary's jars.

 

Here, on a bench a skeleton would writhe from,

Angry and sore, I wait to be admitted:

Wait till my heart is lead upon my stomach,

While at their ease two dressers do their chores.

 

One has a probe-it feels to me a crowbar.

A small boy sniffs and shudders after bluestone.

A poor old tramp explains his poor old ulcers.

Life is (I think) a blunder and a shame.

 

 

 

 

William Henley (23 augustus 1849 – 11 juli 1903)

 

 

 

 

 

De Amerikaanse dichter Edgar Lee Masters werd geboren op 23 augustus 1868 in Garnett, Kansas. Zie ook  Zie ook mijn blog van 23 augustus 2007 en ook mijn blog van 23 augustus 2008 en ook mijn blog van 23 augustus 2009.

 

 

Zilpha Marsh 

 

At four o'clock in late October

I sat alone in the country school-house

Back from the road 'mid stricken fields,

And an eddy of wind blew leaves on the pane,

And crooned in the flue of the cannon-stove,

With its open door blurring the shadows

With the spectral glow of a dying fire.

In an idle mood I was running the planchette --

All at once my wrist grew limp,

And my hand moved rapidly over the board,

Till the name of "Charles Guiteau" was spelled,

Who threatened to materialize before me.

I rose and fled from the room bare-headed

Into the dusk, afraid of my gift.

And after that the spirits swarmed --

Chaucer, Caesar, Poe and Marlowe,

Cleopatra and Mrs. Surratt --

Wherever I went, with messages, --

Mere trifling twaddle, Spoon River agreed.

You talk nonsense to children, don't you?

And suppose I see what you never saw

And never heard of and have no word for,

I must talk nonsense when you ask me

What it is I see!

 

 

 

Edgar Lee Masters (23 augustus 1868 – 5 maart 1950)

 

 

 

 

De Duitse dichter Theobald Hock werd geboren op 23 augustus 1573 in Limbach/Pfalz-Zweibrücken. Zie ook mijn blog van 23 augustus 2007.

 

 

Von Art der Deutschen Poeterey (fragment)

 

Wir wundern uns dass die Poeten gschriben
So künstlich Vers und Meisterstück getrieben
Dass doch nit ist solch wunder
Weil sie gschrieben b'sunder
Ihr Sprach jetzunder.

 

Den sein Ouidius und Maro Gierte
Nit gwesen Reimer also hoch geehrte
Die sie in der Mutter Zungen
Lateinisch gsungen
Dass ihnen g'lungen.

 

Warumb sollen wir den unser Teutsche Sprachen
In gwisse Form und Gsatz nit auch mögen machen
Und Deutsches Carmen schreiben
Die Kunst zutreiben
Bei Mann und Weiben.

 

 

 

 

Theobald Hock (23 augustus 1573 - † na 1624)
Kerk in Limbach (Geen portret beschikbaar)

 

 

 

De Roemeense essayist, filosoof, kunsthistoricus en politicus Andrei Gabriel Pleşu werd geboren op 23 augustus 1948 in Boekarest. Zie voor onderstaande schrijvers ook mijn blog van 23 augustus 2007.

 

Uit: Interview with Andrei Pleşu (Door Alexandre Mirlesse in Notre Europe)

 

„Can we speak of a “European identity”?

I think on the contrary that it is time to pause, to stop speaking about it in the hyperbole currently in favour. Much has been said about Europe already, much has been written; the original nucleus has been enlarged.

Now, whatever happens, there will be a break before the next enlargement, if it takes place. Under these circumstances an exercise in silence might help. Besides, what has been said was not terribly imaginative. Some words appear too often!

 

So you think, like Hungarian writer Peter Esterhazy, that people should be fined for using expressions like “return to Europe”, “common house”, “European values”?

Oh! I have heard better: “A soul for europe”! It was the theme of a conference recently organised by some Germans. They like that sort of schmaltz … But, to be quite candid, it isn’t just a few similar words but also the same themes that keep popping up…

 

Which ones?

Before we go any further let one thing be clear: these themes are per se utterly honourable. What actually shocks me is the way they are treated. Firstly, of course, we find the famous ‘values’. Ah! Values! Culture! Heritage! They never fail to adorn the end of speeches, but you can’t help feeling that they are not the heart of the matter – rather some kind of flourish, so to speak, the rococo of political discourse. I was recently disturbed by something Angela Merkel said on this subject: “Europe is not a Christian club, Europe is a club of values”. As though there were some primary contradiction between Christianity and values! If she had said: “Europe is not a Christian club, Europe is a ecumenical club” or “Europe is not a club of madmen, Europe is a club of values” – that would have been logical. But, as it stands, her sentence suggests a serious lack of understanding of values, Christianity and Europe.“

 

 

 

Andrei Pleşu (Boekarest, 23 augustus 1948)

De Amerikaanse schrijfster en journaliste Annie Proulx werd geboren op 22 augustus 1935 in Norwich, Connecticut. Zie ook mijn blog van 22 augustus 2007 en ook mijn blog van 22 augustus 2008 en ook mijn blog van 22 augustus 2009.

 

Uit: Brokeback Mountain

 

“Ennis Del Mar wakes before five, wind rocking the trailer, hissing in around the aluminum door and window frames. The shirts hanging on a nail shudder slightly in the draft. He gets up, scratching the grey wedge of belly and pubic hair, shuffles to the gas burner, pours leftover coffee in a chipped enamel pan; the flame swathes it in blue. He turns on the tap and urinates in the sink, pulls on his shirt and jeans, his worn boots, stamping the heels against the floor to get them full on. The wind booms down the curved length of the trailer and under its roaring passage he can hear the scratching of fine gravel and sand. It could be bad on the highway with the horse trailer. He has to be packed and away from the place that morning. Again the ranch is on the market and they’ve shipped out the last of the horses, paid everybody off the day before, the owner saying, “Give em to the real estate shark, I’m out a here,” dropping the keys in Ennis’s hand. He might have to stay with his married daughter until he picks up another job, yet he is suffused with a sense of pleasure because Jack Twist was in his dream.

The stale coffee is boiling up but he catches it before it goes over the side, pours it into a stained cup and blows on the black liquid, lets a panel of the dream slide forward. If he does not force his attention on it, it might stoke the day, rewarm that old, cold time on the mountain when they owned the world and nothing seemed wrong. The wind strikes the trailer like a load of dirt coming off a dump truck, eases, dies, leaves a temporary silence.”

 

 

Scène uit de film Brokeback Mountain

 

 

They were raised on small, poor ranches in opposite corners of the state, Jack Twist in Lightning Flat up on the Montana border, Ennis del Mar from around Sage, near the Utah line, both high school dropout country boys with no prospects, brought up to hard work and privation, both rough-mannered, rough-spoken, inured to the stoic life. Ennis, reared by his older brother and sister after their parents drove off the only curve on Dead Horse Road leaving them twenty-four dollars in cash and a two-mortgage ranch, applied at age fourteen for a hardship license that let him make the hour-long trip from the ranch to the high school. The pickup was old, no heater, one windshield wiper and bad tires; when the transmission went there was no money to fix it. He had wanted to be a sophomore, felt the word carried a kind of distinction, but the truck broke down short of it, pitching him directly into ranch work.

 

 

 

Annie Proulx (Norwich, 22 augustus 1935)

 

 

 

 

De dichteres en critica Dorothy Parker werd geboren in New York op 22 augustus 1893. Zie ook mijn blog van 7 juni 2006 en ook mijn blog van 22 augustus 2006 en ook mijn blog van 22 augustus 2007 en ook mijn blog van 22 augustus 2008 en ook mijn blog van 22 augustus 2009.

 

 

Afternoon 

 

When I am old, and comforted,

And done with this desire,

With Memory to share my bed

And Peace to share my fire,

 

I'll comb my hair in scalloped bands

Beneath my laundered cap,

And watch my cool and fragile hands

Lie light upon my lap.

 

And I will have a sprigged gown

With lace to kiss my throat;

I'll draw my curtain to the town,

And hum a purring note.

 

And I'll forget the way of tears,

And rock, and stir my tea.

But oh, I wish those blessed years

Were further than they be!

 

 

 

 

Daylight Saving 

 

My answers are inadequate

To those demanding day and date

And ever set a tiny shock

Through strangers asking what's o'clock;

Whose days are spent in whittling rhyme-

What's time to her, or she to Time? 

 

 

 

 

Garden-Spot 

 

God's acre was her garden-spot, she said;

She sat there often, of the Summer days,

Little and slim and sweet, among the dead,

Her hair a fable in the leveled rays.

 

She turned the fading wreath, the rusted cross,

And knelt to coax about the wiry stem.

I see her gentle fingers on the moss

Now it is anguish to remember them.

 

And once I saw her weeping, when she rose

And walked a way and turned to look around-

The quick and envious tears of one that knows

She shall not lie in consecrated ground.

 

 

 

 

 

Dorothy Parker (22 augustus 1893 – 7 juni 1967)

 

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Wolfdietrich Schnurre werd geboren op 22 augustus 1920 in Frankfurt am Main. Zie ook mijn blog van 22 augustus 2006. Zie ook mijn blog van 22 augustus 2007 en ook mijn blog van 22 augustus 2008 en ook mijn blog van 22 augustus 2009.

 

Wahrheit

 

 

Ich war vierzehn, da sah ich,

im Holunder aß eine Amsel

von den Beeren der Dolde.

 

Gesättigt flog sie zur Mauer

und strich sich an dem Gestein

einen Samen vom Schnabel.

 

Ich war vierzig, da sah ich,

auf der geborstenen Betonschicht

wuchs ein Holunder. Die Wurzeln

 

hatten die Mauer gesprengt.

Ein Riss klaffte in ihr,

bequem zu durchschreiten.

 

Mit splitterndem Mörtel

schrieb ich daneben: "Die Tat

einer Amsel."

 

 

 

 

Wolfdietrich Schnurre (22 augustus 1920 – 9 juni 1989)

 

 

 

 

 

De Nederlandse schrijver en beeldend kunstenaar Willem Arondéus werd op 22 augustus 1894 in Naarden geboren. Zie en ook  Zie ook mijn blog van 22 augustus 2007 en ook mijn blog van 22 augustus 2008 en ook mijn blog van 22 augustus 2009.

 

Uit: In memoriam W. Arondéus door Martinus Nijhoff

 

„Van aanleg was Arondéus schilder. Geleid - misleid, zou hij later zeggen - door zijn vereerde oudere vriend R.N. Roland Holst, ontwikkelde zich zijn werk in de richting van monumentaal-decoratieve kunst. Grote, peinzende gestalten schiep zijn hand, omlijst door symbolische siermotieven, dikwijls toegelicht door versregels van Leopold en anderen. Hij bleek veel talent te bezitten. Geen prijsvraag die hij niet won als hij meedong. De ramen van het stadhuis te Rotterdam, de muren van andere openbare gebouwen, bewaren blijvende getuigenissen van zijn artistiek vermogen. Maar hij zelf bleef onbevredigd. Hij was, in tegenstelling tot Roland Holst, een anti-maatschappelijk wezen, geladen met ironie, waarmee hij zichzelf in bedwang en de buitenwereld op een afstand hield. De decoratieve kunst, zoveel aanpassing vergend, was niet het gebied waarin hij zijn eigenmachtig gevoelsleven op den duur uit kon drukken. Hij verliet de figuurlijke ‘tekens’ en wendde zich tot de levende ‘taal’. Hij ging schrijven, romans, novellen, een studie genaamd ‘Monumentale schilderkunst in Nederland’, in wezen een felle, partijdige afrekening met Roland Holst. Hiermede ontdeed hij zich van een obsessie: de kunst om de kunst. Ten slotte schreef hij dit boek over Matthijs Maris, het schoonste en persoonlijkste werk dat hij voortbracht. In Matthijs Maris, de dromer die ongebaande wegen insloeg, de schilder die geen schilder was, maar zich van de schilderkunst bediende om zijn verbeelding een telkens weer voorlopige vorm te geven, herkende hij zichzelf, neen, ontmoette hij voor het eerst de grotere, zielsverwante broeder, naar wie hij zijn leven lang had gehunkerd. De winter dat hij in het Amsterdamse museum - waar hij Sandberg leerde kennen - gebogen zat in een doodstille zaal over de uit honderden onbeduidende briefjes bestaande correspondentie van Matthijs Maris, was, naast de laatste maanden, de gelukkigste tijd van zijn leven. Hoe graag, zei hij mij eens, had ik één van Thijs' ontelbare kattebelletjes, die voor de historie toch geen waarde hebben, meegenomen en voor mijzelf behouden, om zijn handschrift altijd bij mij te hebben... Arondéus had lief gekregen.“

 

 

Willem Arondéus (22 augustus 1894 – 1 juli 1943)

Temidden van Urker vissers



Zie voor nog meer schrijvers van de 22e augustus ook mijn vorige blog van vandaag.

De Nederlandse dichter Krijn Peter Hesselink werd op 22 augustus 1976 geboren in Utrecht. Zie ook mijn blog van 22 augustus 2008 en ook mijn blog van 22 augustus 2009.

 

 

Grootmoeder op haar ziekbed

‘Ja ik zie je wel kijken, maar ik fietste toch echt
de Amstel af, gister nog, jij rende met
mij op, riep kijk daar, zon, meeuw, wind die mij opstuwde
met jou in mijn kielzog, werd ik even moe
ik ging gewoon liggen op een bed in de V&D
ja raar was het wel, maar het ging zo en niemand
die iets merkte, ook niet toen ik wakker werd, een zwiep
aan dit rotbeen gaf, verder liep, daar lag het pontje
naar Amsterdam-Noord, een agent nam mijn hand
en bracht mij naar moeder – uw zoon, mevrouw? – tss
alsof alleen jongens in bomen klommen, zo
zag ik ons aan, op de voorplecht, de achterplecht
heen en weer, de mensen stroomden
voorbij en niemand die mij aanzag, zelfs jij niet.’

 

 

 

Krijn Peter Hesselink (Utrecht, 22 augustus 1976)

 

 

 

 

 

De Duitse schrijfster Irmtraud Morgner werd geboren op 22 augustus 1933 in Chemnitz. Zie ook mijn blog van 22 augustus 2008 en ook mijn blog van 22 augustus 2009.

 

Uit: Leben und Abenteuer der Trobadora Beatriz

 

“Natürlich ist das Land ein Ort des Wunderbaren. Mir fiel es auf, als mir eine Frau entgegentrat. In meiner Straße. Eines Morgens im April. Die fremde Frau fragte, ob ich Geld hätte. Da ich nüchtern Gesprächen abgeneigt bin, grüßte ich zurück. War auch in Eile, auf dem Weg zum Kindergarten. Die Frau, an deren linker Hand ebenfalls ein Junge zerrte, holte mich ein, nötigte mir mit der rechten Hand ein Paket auf und sagte: »Fünftausend.

« Wir starrten einander an. Die Jungen rissen sich los. Ich hörte der Zahl nach. Als sie mir bewußt wurde, versuchte ich, die Last loszuwerden. Aber die Frau wich zurück und grub ihre Hände in die Taschen ihres Mantels. Seine reichliche Weite war gefüllt. Das kurze Kleidungsstück ließ keineswegs Knie sehen, kaum Waden. Obgleich ich allen Grund hatte, der aufdringlichen Frau eine Entschuldigung abzugewinnen, entschuldigte ich mich. Ließ mir von ihren braunen Knopfaugen das

Gesicht durchmustern. Duldete, wer weiß, warum, das unverlangte Gewicht. Erst als ich spürte, daß die Paketverschnürung meine Fingerkuppen abgebunden hatte, schickte ich mich an, das Heck eines parkenden Personenwagens als Ablageplatz zu benutzen. »Dreitausend«, sagte die Frau. Dann zog sie ein Zellstofftaschentuch aus der Manteltasche und rieb ihre Augen. Bald die Nase. Meine kitzelte Regenwasser. Es floß vom Scheitel ab. Die Kunstlocken der Frau waren bereits in ein Stadium

demoliert, das Wolle einer aufgetrennten braunen Socke vermuten ließ. Drei Schluchzer.”

 

 

 

 

Irmtraud Morgner (22 augustus 1933 – 6 mei 1990)

 

 

 

 

 

De Zweedse dichter Gustaf Fröding werd geboren op 22 augustus 1860 in Alsters gård bij Karlstad. Zie ook mijn blog van 22 augustus 2007 en ook mijn blog van 22 augustus 2009.

 

 

Der Ball. Ein Heldengedicht (Fragment)

 

1.

Es war einmal, ein Jüngling war ich noch,

da jede Müh mir schien ein schweres Joch,

und auf den Wogen der Bohème trieb ich,

Childe-Harold-Dichtung schrieb ich und zerrieb mich,

manchmal im Freundeskreis im Punsch ertrank ich,

manchmal in dumpfer Lethargie versank ich,

erträumte Gold und Lorbeer unermeßlich,

bis ich war gelb und mager, krank und häßlich.

 

Es war einmal, es war beim Oskarsball

im Winter in der Stadt im Festlokal,

ich stand im Fracke zwischen lauter Fracken,

er war geliehn, zu lang, zu hoch im Nacken,

mein Hemd war steif und bräunlich von der Plätte,

weiß kontrastierend meine Halsrosette,

ein Knopf war ab, der eine Absatz schief,

die Seele war erstickt in Muff und Mief.

 

Und ringsherum gedrängt des Städtchens Crème

in ihrer Pracht provinziell vornehm,

mit Tressengold bestückte Staatsgewalt

rings um des Landrats stattliche Gestalt,

die Vasaritter aus den Salzkontoren

rings um den werten Branntweinmatadoren.

In einem Eck stand Major Gyldenstorm

mit Hauptmann Adelfeldt in Uniform,

und hier und da ein Leutnant aus dem Stab

ging Schnurrbart zwirbelnd wandernd auf und ab.

Und hier und da ein Rudel Zivilisten,

die steif zum Gruße ihre Hüte hißten,

und Tante neben Tante an der Wand,

in Gredelin mit buntem Seidenband,

und tüllumrauscht und knisternd farbenfroh

die holden Edelfräulein comme il faut

mit Wedeln kühlend sich ihr junges Blut,

ganz edelfräuleinhaft und hochgemut.

 

 

 

Vertaald door Klaus-Rüdiger Utschick

 

 

 

Gustaf Fröding (22 augustus 1860 – 8 februari 1911)

 

 

 

 

 

De Franse dichter en schrijver Georges de Scudéry werd geboren op 22 augustus 1601 in Le Havre. Zie ook mijn blog van 22 augustus 2007 en ook mijn blog van 22 augustus 2009.

 

 

L'hiver

 

L'Air paraît tout obscur ; la clarté diminue ;
Les arbres sont tous nus ; les ruisseaux tous glacés ;
Et les rochers affreux, sur leurs fronts hérissés,
Reçoivent cet amas, qui tombe de la Nue.

Tout le Ciel fond en eau ; la grêle continue ;
Des vents impétueux, les toits sont renversés ;
Et Neptune en fureur, aux Vaisseaux dispersés,
Fait sentir du Trident, la force trop connue :

Un froid âpre et cuisant, a saisi tous les corps ;
Le Soleil contre lui, fait de faibles efforts ;
Et cet Astre blafard, n'a chaleur, ni lumière :

L'Univers désolé, n'a plus herbes ni fleurs ;
Mais on le doit revoir, dans sa beauté première,
Et l'orage éternel, ne se voit qu'en mes pleurs.

 

 

 

 

Georges de Scudéry (22 augustus 1601 – 14 mei 1667)

 

 

 

 

 

De Franstalige Roemeense schrijver Panait Istrati werd geboren op 10 augustus 1884 in Brăila, Roemenië. Zie ook mijn blog van 22 augustus 2009.

 

Uit: Codine

 

« Il tira de sa poche une de ces bourses en canevas avec des fausses perles et des franges, que les prisonniers fabriquent dans les maisons centrales ; il m’offrit une pièce en cuivre.
Je dis :
- Merci, monsieur : je n’accepte pas…
Très étonné, il laissa tomber sa main :
- Tu n’acceptes pas ? Pourquoi ?
- Parce que ma mère me dit qu’il ne faut rien accepter quand on rend un service…
- Tiens ! Ça, c’est pas mal… »
[…]
« – Sais-tu ce que c’est : faire mal à quelqu’un ?
- C’est le faire souffrir, dis-je.
- Non mon bonhomme… Tu n’y es pas. Le mal, le seul mal, c’est l’injustice : tu attrapes un oiseau et tu le mets en cage ; ou bien, au lieu de donner de l’avoine à ton cheval, tu lui fous un coup de fouet. »

(...)

 

« – Alors, tu ne crois pas en la patrie, Kir Nicolas ? demandait Adrien.
- Mais si, pédakimou (mon petit enfant), j’y crois : la nuit, quand je travaille seul. Je me rappelle que je suis ici un « sale Albanais ». Alors je pense aux belles montagnes où je suis né et où j’ai passé une enfance douce et paisible… Et dans ces moments-là, je chante, ou je pleure ; mais jamais l’envie ne me prend d’égorger un homme en pensant à ma patrie. »

 

 

 

Panait Istrati (22 augustus 1884 – 16 april 1935)

 

 

 

 

Zie voor onderstaande schrijver ook mijn blog van 22 augustus 2007

 

De Franse dichter, schrijver en vertaler Jean Regnault de Segrais werd geboren op 22 augustus 1624 in Caen.

De Vlaamse dichter en schrijver Jeroen Theunissen werd geboren in Gent op 22 augustus 1977. Zie ook mijn blog van 1 juni 2009 en ook mijn blog van 1 juni 2010.

 

Van oude kerken als kreuken in hun heuvel

 

Van oude kerken als kreuken in hun heuvel
kende de klankenverliezer het gebed. Een klamme
echo een akoestiek een gesuis dat ragfijn geel
onophoudelijk de muren in rinkelt.

Van oude kerken waar schellend zijn stem
voor de adem op fresco's een sleutel vroeg
herhaalde hij het bezoekuur. Een vraag brandde
in des klankenverliezers koudvuur en nu niet.

 

 

 

 

Jeroen Theunissen (Gent, 22 augustus 1977)