Berichten van 26 mei 2011 tot 27 mei 2011

De Franse schrijver Louis-Ferdinand Céline (pseudoniem van Louis Ferdinand Destouches) werd geboren in Courbevoie op 27 mei 1894. Zie ook mijn blog van 27 mei 2010 en eveneens alle tags voor Louis-Ferdinand Céline op dit blog.

 

Uit: Reise ans Ende der Nacht (Vertaald door Hinrich Schmidt-Henkel)

 

„Die Arbeiter konnten einen anwidern, wie sie sich über die Maschinen beugten, ängstlich bemüht, ihnen jeden nur denkbaren Gefallen zu tun, sie mit passenden Bolzen zu füttern, einem nach dem anderen, statt ein für alle Mal Schluß damit zu machen, mit diesem Ölgestank, diesem Qualm, der einem die Kehle hochsteigt, bis in die Ohren, und einem die Trommelfelle verbrennt. [...] Man ergibt sich dem Lärm wie dem Krieg. [...] Man muß das Leben draußen zunichte machen, es genauso in Stahl verwandeln, in etwas Nutzbares. [...] Man muß einen Gegenstand draus machen, was Hartes, das ist die Vorschrift.

(...)

 

Die Sonnenuntergänge in dieser afrikanischen Hölle erwiesen sich als spektakulär. Beeindruckend. Tragisch jedes Mal, wie ein Riesengemetzel an der Sonne. Eine Mordsveranstaltung. Allerdings ein bißchen zu viel Bewunderung für einen einzelnen Menschen. Der Himmel vollführte eine Stunde lang Paraden, vom einen Ende zum anderen mit delirierendem Scharlachrot angeklatscht, dann platzte das Grün inmitten der Bäume los und stieg in zitternden Schlieren vom Boden bis zu den ersten Sternen hinauf. Danach eroberte Grau den gesamten Horizont, dann wieder Rot, aber jetzt war es müde, das Rot, und hielt sich nicht lang. So ging es zu Ende. Sämtliche Farben fielen in Fetzen wieder herab, ausgewaschen, auf den Wald, wie Flitterkram nach der hundertsten Vorstellung. Jeden Tag genau um sechs Uhr lief das so ab.“

 

 

 

Louis-Ferdinand Céline (27 mei 1894 - 1 juli 1961)

 

 

 

 

De Nederlandse schrijver, journalist en columnist Jan Blokker werd geboren in Amsterdam op 27 mei 1927. Zie ook mijn blog van 27 mei 2010 en eveneens alle tags voor Jan Blokker op dit blog.

 

Uit: Hans Righart (column)

 

„Huizinga moet zich in zijn graf hebben omgedraaid over de manier waarop Righart de popmuziek, de familie Doorsnee, en een 'rookmagier' -   stuk voor stuk uitingen van cultuurverval zou de oude Leidenaar hebben gezegd – als even belangrijke historiografische elementen gebruikte als de Korea-crisis, de bestedingsbeperking van het derde kabinet-Drees, of de opkomst van Nieuw Links. Dat was een definitieve breuk met een geschiedbeschouwing waarin maatschappelijke verschijnselen werden geduld of buitengesloten volgens een heel strikte en onverbiddelijke hiërarchie.

 Over hoe het de wetenschapper Righart in de toekomst zou zijn vergaan kunnen we alleen maar speculeren, zij het dat we van een voorgenomen volgende stap in ieder geval deels op de hoogte zijn. Eind vorig jaar verschenen als een uitgave van het Instituut Geschiedenis van de Utrechtse universiteit de ruwe, maar niet eens zo erg ruwe omtrekken van een boek waarmee Righart in de laatste fase van zijn leven bezig was. Het zou ‘De wereldwijde jaren zestig’  zijn gaan heten, en het zou een vergelijkende studie zijn geworden naar de betekenis van de jaren zestig in een aantal Europese landen én de Verenigde Staten. Twee collega's bezorgden het halfklare manuscript tot een gedrukt boek.

De gezonde behoefte om ter vergelijking buiten de grenzen te kijken was er bij Righart van meet af aan: zijn proefschrift behandelde de katholieke verzuiling in Oostenrijk, Zwitserland, België en Nederland. Maar we hadden hem uit eigenbelang toch vooral als observator en criticus van de Nederlandse samenleving in de buurt willen houden met analyses zoals bij die gelegenheid in 1998 toen hij het neoliberalisme van de jaren negentig verweet dat het zich nu wel tegen de jaren zestig keerde, maar er het hedonisme en de permissiviteit graag van had overgenomen om er handel mee te drijven, waardoor bijvoorbeeld het ideaal van de sexuele revolutie eigendom werd van wat Righart in de desbetreffende lezing ‘het pooierdom van de vrije markt’ noemde.“

 

 

 

Jan Blokker (27 mei 1927 -  6 juli 2010)

 

 

 

 

De Nederlandse schrijver, journalist, blogger en gamedeskundige Niels 't Hooft werd geboren in Leiderdorp op 27 mei 1980. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

Uit: Sneeuwdorp

 

„Dit is de winter. Er komt damp uit mijn mond als ik adem. De damp verdunt, vermengt zich met de onzichtbare lucht.

Een smeulend peukje. Teken van een echte, levende wereld. Ik kijk naar het perron, de tegels zijn vierkant. Mijn schoenen. Een veter-uiteinde dat loshangt. Dit is waar het allemaal begint.

Mensen vragen mij wel eens: ‘Kever, waar was je toen die Engelse prinses dood ging in haar auto, in een tunnel in Frankrijk?’

Ik zeg dan: ik speelde Super Mario 64, Tick Tock Clock, dat verticale veld waarin je tussen de tandwieltjes van een enorme klok omhoog moet klauteren. Geen gemakkelijk veld. Eentje waarop je dagen moet oefenen voordat je de top bereikt en de gouden ster krijgt waar het je allemaal om te doen was.

De datum: 31 augustus 1997. Ik was nog niet zo lang elf. Ik speelde voor het eerst van mijn leven een spel dat helemaal in 3D was uitgevoerd. Waarin je overal naartoe kunt lopen en alles kunt doen. Met een druk op de knop een achterwaartse salto maken. Op de hoofden van wandelende paddestoelen springen. Je kent dat wel.

Het was zomervakantie. Nog even en ik ging naar de middelbare school. Ik wapende mijzelf door Mario’s sprong te perfectioneren. Achter de tv had ik de touwtjes in handen. De paddestoelenwereld, die begreep ik volledig.“

 

 

 

Niels 't Hooft (Leiderdorp, 27 mei 1980)

 

 

 

 

De Estse schrijver Kaur Kender werd geboren op 27 mei 1971 in Estland. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

Uit: Through Peaceful Eyes (Vertaald door Jurgen Kaljuvee)

 

„I first met her a year ago. Beautiful young Russian girl. But a little short. When I met her again, she finally had the exact right height. I asked, how come? She said: “I just turned 17 and I grew a little last year.” Good girl, I thought. Since she was even more beautiful and with the right height, I felt this irresistible desire to spend time with her. I called her the next day (one minute 4.50 Estonian crowns, I spoke 10. 45.00), she said yes. But we could meet only after two hours. I sat in my car (Mercedes, 250 000, on lease, monthly payment about 7000) and drove to the Stockmann department store. I bought Boss (1400) and Armani jeans (1800), two Gant shirts (1400 and 1100), two pairs of Lagerfeld socks (250), Armani underwear (900). Everything in less than 15 minutes. I had 1.45 left. From the ground floor I bought Paco Rabanne XS perfume. Large 100ml bottle (810). They gave me an XS sports bag with the bottle. I had 1.30 left. It will be a while, I knew. I went to an ATM and took out 5000. I drove to the verge of the Old Town. I bought three packs of Camel lights (a 18.50). Then I went to the strip bar on Müürivahe Street. I was the only guest. There were five girls. They danced with little intermissions. I looked at my watch (Rado 32 000). Because I wanted to give away all my money, I had to hurry up. I gave in 500 bills. Even during the first song when you actually do not have to give anything. The girls were looking at me. They suspected that I was a pervert. I ran out of the bar. My mobile phone (Ericsson t28s. 5100) rang. An old lover of mine called. She calls me herself nowadays.“

 

 

Kaur Kender (Estland, 27 mei 1971)

 

 

 

De Duits-Iraanse dichter en schrijver Said werd geboren op 27 mei 1947 in Teheran. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

 

für madame f.

eine vergessene haarsträhne
im waschbecken
gestern als du schliefst
krümmte sie sich um meinen finger
als hätte sie angst
die nacht alleine zu verbringen
ob sie heute noch an uns denkt?

 

 

 

Said (Teheran, 27 mei 1947) (Teheran, 27 mei 1947)

 

 

 

 

De Nederlandse journalist, schrijver en kunsthandelaar Adriaan Harrie Venema werd geboren in Heiloo op 27 mei 1941.  Zie ook mijn blog van 27 mei 2007 en ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

Uit: Schrijvers, uitgevers en hun collaboratie. Deel I.5

 

„Niet lang daarna vergrepen de nationaal-socialisten zich opnieuwaan het werk van Henriëtte Roland Holst. Ditmaal ging het om het gedicht dat begon met de regel ‘Nu kwam de winter met zijn stille luimen’. Het was oorspronkelijk verschenen in de bundel De nieuwe geboort uit 1902. In latere drukken wijzigde Roland Holst het gedicht. De derde en vierde druk verschenen respectievelijk in 1913 en 1918. Deze versie annexeerden de nationaal-socialisten, zodat we in het Midwinterboek 1943, uitgegeven bij Uitgeverij Storm, de regels kunnen lezen:

 

Nu kwam de winter met zijn stille luimen

zooals hij in het Hollandsch laagland keert,

als de herfstwinden het gebied ontruimen:

hij laat het groen der weiden ongedeerd,

 

hij stort uit vlakke heemle' als uit een zeef

daglang de helderkleine dropp'len

wier zacht geruisch en regelmatig tokk'len

al de stem is van het natuur-geleef.

 

Nu gaan de deuren dicht en wij vereenen

door onze zinnen ons niet meer met haar

en beseffen zuiver dit vreemde eene:

er is iets eeuwigs tusschen ons en haar.

 

Wat trok de nationaal-socialisten in dit gedicht aan om het te plaatsen in een bloemlezing, notabene door Reichsführer ss Heinrich Himmler ingeleid? Spoor heeft een antwoord: ‘In deze eerste twee katrijnen zou een nationaal-socialist de pool nationalisme van het nationaal-socialisme hebben kunnen herkennen, hoewel de Nederlandse ss dit nationale in een Groot-Germaans perspectief zag. In het laatste kwatrijn, met de slotregel “er is iets eeuwigs tusschen ons en haar”, is er sprake van een mystieke band met de natuur. Dit leverde een bruikbaar aanknopingspunt voor de vage ss-ideologie op.’

 

 

Adriaan Venema (27 mei 1941 – 31 oktober 1993)

Zie voor nog meer schrijvers van de 27e mei ook mijn vorige blog van vandaag en eveneens mijn eerste blog van vandaag.

De Amerikaanse schrijver John Barth werd geboren op 27 mei 1930 in Cambridge, Maryland. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

Uit: The End of the Road

 

“What the hell for?"

Rennie had started out with pretty firm, solemn control, but now she got choky and couldn't, or wouldn't, answer the question.

"Has he turned you out?"

"No. Can't you understand why he sent me up here? Please don't make me explain it!" Tears were imminent.

"Honestly, I couldn't guess, Rennie. Are we supposed to reenact the crime in a more analyzable way, or what?"

Well, that finished her control; the head-whipping began. Rennie, incidentally, looked great to me. She'd obviously been suffering intensely for the past few days, and, like exhausted strength, it lent her the sexual attractiveness that tormented women occasionally have. Tender, lovelike feelings announced their presence in me.

"Everything that's happened wrenches my heart," I said to her, laying my hand on her shoulder. "You've no idea how much I sympathize with Joe, and how much more with you. But he sure is making a Barnum and Bailey out of it, isn't he? This sending you up here is the damnedest thing I ever heard of. Is it supposed to be punishment?"

"It's not ridiculous unless you're determined to see it that way," Rennie said, tearfully but vehemently. "Of course you'd say it was, just so you won't have to take Joe seriously."

"What's it all about, for heaven's sake?"

"I didn't want to see you again, Jake. I told Joe that. He told me everything you said to him last night, and at first I thought you were lying all the way. I guess you know I've hated you ever since we made love; when I told Joe about it, I didn't leave out anything we did--not a single detail--but I blamed you for everything."

 

 

 

John Barth (Cambridge, 27 mei 1930)

 

 

 

 

De Amerikaanse schrijver Herman Wouk werd geboren op 27 mei 1915 in New York. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

Uit: A Hole In Texas

 

„Poking here and there, Carpenter spied the bedraggled creature under a padded lounge chair. Okay, Sweeney! He crouched to grab the beast. Sweeney inched rearward just beyond his grasp, blinking at him. Standard cat maneuver, but this was no time for such foolery, so Carpenter kicked the chair aside and pounced on the cat. With an electric stab of pain, his back went out. Three weeks of slow healing, shot in an instant! He had pulled a muscle playing tennis, with an overhand smash at set point plunk into the net; and now this, no tennis for at least another three weeks. Standard Carpenter performance, he thought, clutching at his throbbing back. Guy's colleagues regarded him as a top man in high-energy physics, his wife Penny adored him when he remembered to take out the trash, but he had a downbeat opinion of Dr. Guy Carpenter, due to a perfectionist bent always nagging at his self-esteem.
"Bad cat," Penny said as he brought Sweeney in, meowing in outrage. Muffled in a bathrobe, she was drying her hair. "Good Lord, you're drowned. I hope you didn't catch your death. The Project Scientist phoned in a huge tizzy —"
"Call her back, say I'm on my way."
Wincing at each move, he dressed, limped out to the garage, and eased himself into his car. When he pressed the garage-door opener, nothing happened. What now? Low battery? He lurched to Penny's car and tried her remote. It did not work, either. The wall button goosed the door to rattle upward a foot, then it halted. He had never before tried using the manual lift. How did it work, exactly? He grasped the thick rough cord in both hands and with excruciating pain hauled the screeching door halfway up, where it stuck. His lower back aflame, pulsating, he called the Project Scientist on his cell phone to beg off from the meeting.“

 

 

Herman Wouk (New York, 27 mei 1915)

 

 

 

 

De Amerikaanse schrijver John Cheever werd geboren op 27 mei 1912 in Quincy, Massachusetts. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

Uit: Verscheurde stilte. De dagboeken (Vertaald door Frank van Dixhoorn)

 

„De middelbare leeftijd gaat gepaard met mysterie, met mystificatie. Het enige wat ik tegenwoordig merk is een zekere eenzaamheid. Zelfs de schoonheid van de buitenwereld lijkt in verval, ja, zelfs de liefde. Voor mijn gevoel is het ergens misgelopen, ergens scheef gegaan, maar ik weet niet wanneer en ik geloof niet dat ik daar achter zal komen.

Ik denk nu al een week aan Leander, Betsey, en Eben zonder dat ik een woord op papier krijg, zonder enige vooruitgang. En zo zie ik al mijn plannen -- de reis naar Genua, et cetera -- in duigen vallen. Is er iets elementairs aan de hand met die drie, waardoor ik ze niet in mijn vingers krijg? Vanmorgen bedacht dat ik de opera zal laten schieten.

Gisteren was het regenachtig en neerdrukkend bewolkt. Om vier uur met B. over Holbrook Road naar de K.'s gelopen. Het waaide inmiddels, en daardoor klaarde het op. Nu de bewolking verdween voor een gloed van kleur en de zon doorbrak in de vallei, kreeg het uur van de dag iets groots en meeslepends. Backgammon en gin.

Een middag schaatsen bij de Newberry's. Het einde van een heel koude winterdag. Door de kou trok het ijs samen, en maakte een bulderend lawaai. Toen we over het bevroren veld naar het huis liepen hoorden we het bulderen. 's Avonds zijn we teruggegaan. We waren de enigen op de vijver. De hond van de G.'s blafte. Geen maan, en het ijs was zwart. Toen ik naar het midden van de vijver reed leek het aantal sterren dat ik kon zien verveelvoudigd. Ze leken kwistig uitgestrooid, als een vlaag sneeuwvlokken. Toen ik terugschaatste naar de rand van de vijver leken ze weer in aantal af te nemen. Ik was verbijsterd. Misschien lag het aan de whiskey en de wijn. Misschien aan mijn volstrekte onwetendheid op het gebied van kosmologie.“

 

 

John Cheever (27 mei 1912 – 18 juni 1982)

 

 

 

 

De Amerikaanse schrijver Dashiell Samuel Hammett werd geboren in Saint Mary's County (Maryland), op 27 mei 1894. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

Uit: The Maltese Falcon

 

„She was tall and pliantly slender, without angularity anywhere. Her body was erect and high-breasted, her legs long, her hands and feet narrow. She wore two shades of blue that had been selected because of her eyes. The hair curling from under her blue hat was darkly red, her full lips more brightly red. White teeth glistened in the crescent her timid smile made

Spade rose bowing and indicating with a thick-fingered hand the oaken armchair beside his desk. He was quite six feet tall. The steep rounded slope of his shoulders made his body seem almost conical--no broader than it was thick--and kept his freshly pressed grey coat from fitting very well.

Miss Wonderly murmured, "Thank you," softly as before and sat down on the edge of the chair's wooden seat.

 

 

 

Humphrey Bogart in de film uit 1941

 

 

Spade sank into his swivel-chair, made a quarter-turn to face her, smiled politely. He smiled without separating his lips. All the v's in his face grew longer.

The tappity-tap-tap and the thin bell and muffled whir of Effie Perine's typewriting came through the closed door. Somewhere in a neighboring office a power-driven machine vibrated dully. On Spade's desk a limp cigarette smoldered in a brass tray filled with the re-mains of limp cigarettes. Ragged grey flakes of cigarette-ash dotted the yellow top of the desk and the green blotter and the papers that were there. A buff-curtained window, eight or ten inches open, let in from the court a current of air faintly scented with ammonia. The ashes on the desk twitched and crawled in the current.

Miss Wonderly watched the grey flakes twitch and crawl. Her eyes were uneasy. She sat on the very edge of the chair. Her feet were flat on the floor, as if she were about to rise. Her hands in dark gloves clasped a flat dark handbag in her lap.“

 

 

Dashiell Hammett (27 mei 1894 – 10 januari 1961)

 

 

 

De Belgische Franstalige schrijver Georges Eekhoud werd in Antwerpen geboren op 27 mei 1854. Zie ook mijn blog van 27 mei 2007 en ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

Uit: La faneuse d'amour

 

„Lorsque, devenue comtesse d'Adembrode, Clara Mortsel s'éprit de la nature campinoise, parfois le décor oublié de sa première enfance, écoulée dans une autre région rurale, revenait à sa pensée.

La famille de Clara était originaire du canton de Boom, de ces polders gras et argileux qu'alluvionnent le Rupel et l'Escaut. Sa mère, orpheline élevée par charité, sortit de l'ouvroir vers les dix-huit ans, avec quelques connaissances manuelles, outre la lecture, l'écriture et les quatre règles, et se mit, sur la recommandation des religieuses, au service d'une dame de qualité retirée à la campagne près d'Hemixem, après que, ravies de l'intelligence et de la gentillesse de la petite, les soeurs eussent vainement essayé de la coiffer du béguin. Une piquante brunette, la camériste de la douairière de Dhose! On vantait surtout ses yeux qu'elle avait très noirs et régulièrement fendus et sa chevelure indisciplinée. Elle savait ses avantages, aimait à se les entendre énumérer. Aucun ne les lui détaillait aussi complaisamment que Nikkel Mortsel, le briquetier, un courtaud membru, âgé de vingt ans. Il

avait la joue plutôt cotonneuse que barbue, la parole facile et l'oeil polisson. Nikkel Mortsel, s'était bientôt accointé de cette éventée de Rikka, toujours à la rue, du côté des briqueteries, le panier au bras par contenance.“

 

 

Georges Eekhoud (27 mei 1854 - 29 mei 1927)

De Tsjechisch-Israëlische dichter, schrijver, criticus en componist Max Brod werd geboren in Praag op 27 mei 1884. Zie ook mijn blog van 27 mei 2007 en ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

 

Die dunklen Mächte

Die dunklen Mächte, denen du gebietest,
Sind ohne Mund und Augen. Starr
Verzaubern sie, wie Nebel fugendicht und schwer
Durch die ein süsser Dunst von Most versickert.

Doch draussen, vor dem offnen Fenster spielen
Die Kinder, klingt der Amseln
Geläut wie starker Mai,
und ging ich diese Vorstadtstrasse weiter,
Käm ich zu Hügeln, hell ergrünten Feldern
Mit Licht und leichter Luft darüber hin,
Die sich in Blüten reingebatet hat, -
Fern aller Sorge, allem Fuselduft,
Wie gerne zög ich diesen Weg, und frei
Trüg ich die Hände, hochgemut das Haupt.

 

 

 

Max Brod (27 mei 1884 - 20 december 1968)

 

 

 

 

De Engelse schrijver Arnold Bennett werd geboren in Hanley, Staffordshire, op 27 mei 1867. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

Uit: The Card

 

„Edward Henry Machin first saw the smoke on the 27th May 1867, in Brougham Street, Bursley, the most ancient of the Five Towns. Brougham Street runs down from St Luke's Square straight into the Shropshire Union Canal, land consists partly of buildings known as "potbanks" (until they come to be sold by auction, when auctioneers describe them as "extensive earthenware manufactories") and partly of cottages whose highest rent is four-and-six a week. In such surroundings was an extraordinary man born. He was the only anxiety of a widowed mother, who gained her livelihood and his by making up "ladies' own materials" in ladies' own houses. Mrs Machin, however, had a speciality apart from her vocation: she could wash flannel with less shrinking than any other woman in the district, and she could wash fine lace without ruining it; thus often she came to sew and remained to wash. A somewhat gloomy woman; thin, with a tongue! But I liked her. She saved a certain amount of time every day by addressing her son as Denry, instead of Edward Henry.

Not intellectual, not industrious, Denry would have maintained the average dignity of labour on a potbank had he not at the age of twelve won a scholarship from the Board School to the Endowed School. He owed his triumph to audacity rather than learning, and to chance rather than

design.“

 

 

Arnold Bennett (27 mei 1867 - 27 maart 1931)

Standbeeld in Burslem

 

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Richard von Schaukal werd geboren op 27 mei 1874 in Brünn. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

 

Die Mutter Gottes im Himmel

 

Die Mutter Gottes im Himmel
hat ein Fenster für sich allein.
Das sitzt sie die ganzen Tage
und schaut in die Welt hinein.

Und hinter ihr steht ein Engel,
der schreibt in ein Buch genau,
was von den guten Kindern
ihm sagt die hohe Frau.

Was aber die bösen machen,
das sagt sie dem Engel nicht:
Der würde das garnicht glauben,
so sanft ist sein Gesicht.

 

 

 

Richard von Schaukal (27 mei 1874 – 10 oktober 1942)

 

 

 

 

De Poolse schrijver, journalist, ontdekkingsreiziger en globetrotter Ferdynand Ossendowski werd geboren op 27 mei 1876 in Dvina. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

Uit: Beasts, Men And God

 

"Do you understand, 'Comrade,'" said one of them to me, "we are looking for counter-revolutionists to shoot them?"

I knew it without his explanations. All my forces were directed to assuring them by my conduct that I was a simple peasant hunter and that I had nothing in common with the counter-revolutionists. I was thinking also all the time of where I should go after the departure of my unwelcome guests. It grew dark. In the darkness their faces were even less attractive. They took out bottles of vodka and drank and the alcohol began to act very noticeably. They talked loudly and constantly interrupted each other, boasting how many bourgeoisie they had killed in Krasnoyarsk and how many Cossacks they had slid under the ice in the river. Afterwards they began to quarrel but soon they were tired and prepared to sleep. All of a sudden and without any warning the door of the hut swung wide open and the steam of the heated room rolled out in a great cloud, out of which seemed to rise like a genie, as the steam settled, the figure of a tall, gaunt peasant impressively crowned with the high Astrakhan cap and wrapped in the great sheepskin overcoat that added to the massiveness of his figure. He stood with his rifle ready to fire. Under his girdle lay the sharp ax without which the Siberian peasant cannot exist. Eyes, quick and glimmering like those of a wild beast, fixed themselves alternately on each of us. In a moment he took off his cap, made the sign of the cross on his breast and asked of us:

"Who is the master here?"

I answered him.

"May I stop the night?"

"Yes," I replied, "places enough for all. Take a cup of tea. It is still hot."

 

 

 

Ferdynand Ossendowski (27 mei 1876 – 3 januari 1945)

 

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Moritz August von Thümmel werd geboren op 27 mei 1738 in Schönefeld. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010

 

Uit: Reise in die mittäglichen Provinzen von Frankreich im Jahre 1785-1786

 

„Wie klein war indeß die Erleichterung, die ich mir damit verschaffte! – Denn, ob ich gleich weder Menschen noch Esel begegnete, die mich an mein Dörfchen erinnerten, so konnte ich doch unmöglich jedem Moose, jedem sprossenden Strauche, das den Moosen und Gesträuchen auf dem Fichtenberge ähnlich sah, aus dem Wege gehen: und als ich mir vollends einfallen ließ, einen seitwärts gelegenen Hügel zu besteigen, so brachte ich mich auf einmal um allen Vortheil meines listigen Umwegs; denn nun trat mir, in dem weiten Zirkel des freundlichen Languedocs, den ich übersah, das kleine liebe Caverac so nahe vor die Augen, daß sie mir übergingen, ehe ich es wehren konnte.

Ein Weilchen ließ ich meinem kindischen Herzen seinen Willen: da aber der annähernde Abend die Gegend immer mehr in's Dunklere zog, so nahm ich den Zeitpunkt wahr, ehe sie mir entwischte, ihr meinen feierlichen Segen zu geben. Es war ein süßer belohnender Augenblick, der mich über mich selbst erhob – ein Gefühl, wie es nur der heilige Vater haben kann, wenn er auf dem Balkon der Peterskirche seine segnende Hand erhebt, und sein ganzes Volk in andächtiger Schwärmerei vor ihm zur Erde niederstürzet. – Der Fleck, wo Margot wohnte, schien noch, ehe er meinen Blicken verschwand, einen sanften Schimmer von sich zu werfen, der meine Seele stärkte, erwärmte, beruhigte. Ich ergriff gutes Muths meinen Wanderstab, und suchte mich zu überreden, ich wäre gefaßt und zufrieden.“

 

 

Moritz August von Thümmel (27 mei 1738 – 26 oktober 1817)

De Britse schrijver Alan Hollinghurst werd geboren op 26 mei 1954 in Stoud, Gloucestershire. Zie ook mijn blog van 26 mei 2007 en ook mijn blog van 26 mei 2008 en ook mijn blog van 26 mei 2009 en ook mijn blog van 26 mei 2010.

 

Uit: The Line of Beauty

 

“He had a blind date at eight that evening, and the hot August day was a shimmer of nerves, with little breezy interludes of lustful dreaming. The date wasn't totally blind - 'just very short-sighted", Catherine Fedden said, when Nick showed her the photograph and the letter. She seemed to like the look of the man, who was called Leo, and who she said was so much her type; but his handwriting made her jumpy. It was both elaborate and impetuous. Catherine had a paperback called Graphology: The Mind in the Hand, which gave her all sorts of warnings about people's tendencies and repressions ("Artist or Madman?" "Pet or Brute?"). "It's those enormous ascenders, darling," she said: "I see a lot of ego." They had pursed their lips again over the little square of cheap blue writing paper. "You're sure that doesn't just mean a very strong sex drive?" Nick asked. But she seemed to think not. He had been excited, and even rather moved, to get this letter from a stranger; but it was true the text itself raised few expectations. "Nick - OK! Ref your letter, am in Personnel (London Borough of Brent). We can meet up, discuss Interests and Ambitions. Say When. Say Where" - and then the enormous rampant L of Leo going halfway down the page.

 

 

 

Don Gilet (Leo) en Dan Stevens (Nick) in de tv-serie „The Line of Beauty“ uit 2006.

 

Nick had moved into the Feddens' big white Notting Hill house a few weeks before. His room was up in the roof; still clearly the children's zone, with its lingering mood of teenage secrets and rebellions. Toby's orderly den was at the top of the stairs, Nick's room just along the skylit landing, and Catherine's at the far end; Nick had no brothers or sisters but he was able to think of himself here as a lost middle child. It was Toby who had brought him here, in earlier vacations, for his London "seasons", long thrilling escapes from his own far less glamorous family; and Toby whose half-dressed presence still haunted the attic passage. Toby himself had never perhaps known why he and Nick were friends, but had amiably accepted the evidence that they were. In these months after Oxford he was rarely there, and Nick had been passed on as a friend to his little sister and to their hospitable parents. He was a friend of the family; and there was something about him they trusted, a gravity, a certain shy polish, something not quite apparent to Nick himself; which had helped the family agree that he should become their lodger.”

 

 

Alan Hollinghurst (Stoud, 26 mei 1954)

 

 

De Egyptische schrijfster en literatuurwetenschapster Radwa Ashour werd geboren op 26 mei 1946 in Caïro. Zie ook mijn blog van 26 mei 2009 en ook mijn blog van 26 mei 2010.

 

Uit: Spectres

 

“The specters open their eyes, light their lanterns, traverse the underground waterway bynight. Who is this they are telling their story to, filling him with determination, filling their noses with the breath of life? Who is this thatlaments morning and evening, will not be parted from his beloved and yet cannotreach her?”

(…)

 

“I have found myself at a fork in the road branching before me. I don’t know what it is I need…in order to make a choice between the two paths. The possibilities have multiplied, the threads have become tangled, and it seems that they become more knotted each day, while I am as yet not even able to distinguish safety from calamity.”

 

Radwa Ashour (Caïro, 26 mei 1946)

 

 

 

De Belgische schrijver Hugo Raes werd geboren in Antwerpen op 26 mei 1929. Zie ook mijn blog van 26 mei 2007 en ook mijn blog van 26 mei 2008 en ook mijn blog van 26 mei 2009 en ook mijn blog van 26 mei 2010.
 

Uit: De Vadsige Koningen

 

‘Wat een vreemd, hoofd heb ik. In vooraanzicht ben ik een andere persoon dan in profiel. Voorzichtig het hoofd draaien. Een gelaat is een onnoembaar wezen, een levend voorwerp, een gedeeltelijk dier. Een zelfstandig fragment dat aan iets vastzit. Uit je huid kunnen treden en jezelf kunnen gadeslaan, het lachen ontleden zoals je met andere mensen doet. Kritisch al de zwakten van hut karakter er in zoeken, de goede kanten, afkeer construeren, of vriendschap tegenover het levend bewegend gelaat. Ik lach in de spiegel. Er zijn veel manieren van lachen. Ik wijzig de lach. Intelligente lach, rustige ogen, trage mond, gescherpte lippen, nadenkende blik. Dolle lach, hoofd achterover, zo lach ik dikwijls.”

(,,,)

 

"Dan ineens besef ik het, wanneer ik Billy met opgekrulde bovenlip, gesloten mond zie zitten kijken alsof hij woedend op me is. Zijn kaakspieren bewegen. Ik had dit niet moeten vertellen aan jou. Het spijt me. Ik had er niet aan gedacht waarom wil ik jou zoiets duidelijk maken."

 

 

 

Hugo Raes (Antwerpen, 26 mei 1929)

Buste van François van de Wildebergh

 

 

 

 

De Duitse schrijfster Isabella Nadolny (eig. Isabella Peltzer) werd geboren op 26 mei 1917 in München. Zie ook mijn blog van 26 mei 2009 en ook mijn blog van 26 mei 2010.

 

Uit: Ein Baum wächst übers Dach

 

»Wenn wir«, sagte mein Bruder Leo, »jeden Sommer zu viert auf Sommerfrische gehen, so kostet

das pro Jahr . . . Wartet mal.« Er griff nach einem Blatt Papier und fragte mich über die Schulter:

»Wie lange dauern deine Ferien eigentlich?«

Ich gab mürrisch Auskunft. Gegen die Autori- tät eines um elf Jahre älteren Bruders war nichts

auszurichten.

»Und zwei Jahre mußt du doch noch zur Schule gehen – ist sowieso wenig genug«, murmelte

er, »zweimal Ferien à sechs Wochen. Also das macht . . .« Er blinzelte gegen den Rauch seiner
Zigarette und rechnete. »Da ist es viel billiger, wir bauen uns ein Sommerhaus.«

Er strich die Zahlen aus und begann einen Grundriß zu zeichnen.

Wir saßen im Eßzimmer, Mama in dem Sessel unter dem Porträt, so daß man prüfen konnte, ob

es ähnlich genug war. Nur drei der vielen Porträts, die von Mama gemalt worden waren, hatten in

unserer Wohnung Platz gefunden, einer großen, altmodischen Wohnung mit hochherrschaftlichen

Stuckdecken.

»Ein Sommerhaus«, sagte Mama und drehte mit gedankenvoll gerunzelter Stirn an ihrem Ring,

»ein Sommerhaus wäre fein. Man könnte einen Hund dort halten!«

Hunde und Pferde waren vielleicht das einzige, was Mama seit jenem Tage entbehrt hatte, als sie

neunzehnjährig das Schloß ihrer Ahnen verließ, um zu heiraten. Hätte sie, der Pferde und Hunde

wegen, damals den ungarischen Offizier genommen, der sie so glühend verehrte, so wäre ich heute

schwarzhaarig und braunäugig, was ich mir immer gewünscht habe. Sie verzichtete jedoch auf die

Pferde und Hunde und heiratete Papa. Das ist zu verstehen. Papa war reizend, hochmusikalisch und

ungewöhnlich sprachbegabt, wenn auch etwas schüchtern. In seinem Paß stand als Berufsbezeichnung »Kaufmann«, ein dehnbarer Begriff, der nichts besagte, außer daß Papa Geld genug hatte, um nur gelegentliche weite Geschäftsreisen unternehmen zu müssen, und zwar von Moskau aus, wo er und seine ganze Verwandtschaft lebten.“

 

 

 

Isabella Nadolny (26 mei 1917 – 31 juli 2004)

Het Nadolnyhaus in Chieming

 

 

 

 

De Tsjechische dichter en vertaler Vítezslav Nezval werd geboren op 26 mei 1900 in Biskoupky. Zie ook mijn blog van 26 mei 2009 en ook mijn blog van 26 mei 2010.

 

 

Fireworks 1924, A Cinemagenic Poem (Fragment)

 

a gunshot (fade in)

a hand illuminated holding a revolver (dissolve into)

a hand sporting a diamond ring that

blows to pieces like a fireworks display with the inscription ALL THIS BECAUSE OF LOVE (double exposures moving from one image to another) a dance pavilion (full shot) & the sparks dying away

a street corner (fade out) the helmets of 3 policemen

a coffee house a lady on the phone (full shot)

it rings a few times

a gentleman’s quarters (full shot)

the telephone bell (close up)

the lady setting the receiver down

the clock on the clocktower moonlight 10 o’clock

in the fields a hare is running down a path

sniffing with whiskers erect (dissolve)

the hare standing up on its hind legs

from the bushes a gentleman with monocle steps out

a coffee house (full shot)

a detective observes a lady’s hand move nervously along a marble table

the diamond transmutes into

a show window with a passing tram’s reflection

the detective pays his check & as he hands the money over surreptitiously displays

his badge (dissolve into close-up)

the detective goes to the lady’s table

asks for permission

thumbs thru magazines

& newspapers (dissolve into close-up)

a headline ALL THIS BECAUSE OF LOVE

 

Vertaald door Jerome Rothenberg en Milos Sovak

 

 

 

Vítězslav Nezval (26 mei 1900 – 6 april 1958)

Zie voor nog meer schrijvers van de 26^e mei ook mijn vorige blog van vandaag.

De Amerikaanse dichter en schrijver Maxwell Bodenheim werd geboren op 26 mei 1892 in Hermanville, Mississippi. Zie ook mijn blog van 26 mei 2009 en ook mijn blog van 26 mei 2010.

 

 

Advice To a Blue-Bird

 

Who can make a delicate adventure

Of walking on the ground?

Who can make grass-blades

Arcades for pertly careless straying?

You alone, who skim against these leaves,

Turning all desire into light whips

Moulded by your deep blue wing-tips,

You who shrill your unconcern

Into the sternly antique sky.

You to whom all things

Hold an equal kiss of touch.

 

Mincing, wanton blue-bird,

Grimace at the hoofs of passing men.

You alone can lose yourself

Within a sky, and rob it of its blue!

 

 

 

The Child Meditates

 

The oak-tree in front of my house

Smells different every morning.

Sometimes it smells fresh and wise

Like my mother's hair.

Sometimes it stands ashamed

Because it doesn't own the smell

It borrowed from our flower-garden.

Sometimes it has a windy smell,

As though it had come back from a long walk.

The oak-tree in front of my house

Has different smells, like grown up people.

 

My doll hides behind her pink cheeks,

So that you can't see when she moves,

But it doesn't matter because

She always moves when no one is looking,

And that is why people think she is still.

People laugh when I say that my doll is alive,

But if she were dead, my fingers

Wouldn't know that they were touching her.

She lives inside a little house.

And laughs because I cannot find the door.

 

The colours in my room

Meet each other and hesitate.

Is that what people call shape?

Nobody seems to think so,

But I believe that lines are dead shapes

Unless they fall against each other

And look surprised, like the colours in my room!

 

 

 

Maxwell Bodenheim (26 mei 1892 – 6 februari 1954)

 

 

 

 

De Belgische, Franstalige, schrijver en essayist Ivan O. Godfroid werd geboren in Boussu op 26 mei 1971. Zie ook mijn blog van 26 mei 2007 en ook mijn blog van 26 mei 2009 en ook mijn blog van 26 mei 2010.

 

Uit: Pacte de contrition

 

“"L’archétype du berserkr se retrouve tant dans les sagas islandaises (et scandinaves en général) que dans les mythes de la civilisation celtique. Il s’agit d’un combattant qui, saisi d’une fureur sacrée, voit sa force décupler, et devient invincible. Dans les sagas islandaises, c’est un guerrier-fauve, qu’il faut rattacher au culte du dieu Odin (Boyer, 1987). Chez les Celtes, son représentant le plus célèbre est le héros Cûchulainn, sous l’égide du dieu Ogmios. Mais le lien est possible avec certains tableaux psychiatriques assez rares, telle la fureur catatonique (un état d’exaltation frénétique – voir Rosebush, 1990), ou des agitations incoercibles induites par les drogues. Les légendes urbaines colportent aussi l’histoire de paisibles citoyens qu’une émotion brutale doterait un instant d’une force herculéenne. Cet archétype transparaît même dans certaines créations de la culture populaire moderne (par exemple, Lee & Kirby, 1962). Enfin, le berserkr peut être considéré comme une variante du légendaire loup-garou."

 

 

 

Ivan O. Godfroid (Boussu, 26 mei 1971)

Boussu

 

 

 

De Franse schrijver Edmond de Goncourt  werd geboren op 26 mei 1822. Zie ook mijn blog van 26 mei 2006 en ook mijn blog van 26 mei 2008 en ook mijn blog van 26 mei 2009 en ook mijn blog van 26 mei 2010.

 

Uit: La Fille Élisa

 

„La femme, la prostituée condamnée à mort, était la fille d’une sage-femme de la Chapelle. Son enfance avait grandi dans l’exhibition intime et les entrailles secrètes du métier. Pendant de

longues maladies, couchée dans un cabinet noir attenant à la chambre aux speculum, — le cabinet de visite de sa mère, — elle entendit les confessions de l’endroit. Tout ce qui se murmure dans des larmes, tout ce qui parle haut dans un aveu cynique, arriva à ses jeunes oreilles. La révélation des mystères et des hontes du commerce de l’homme et de la femme de Paris vint la trouver dans sa couchette, presque dans son berceau. La croyance naïve de la petite fille au nouveau-né trouvé sous le buisson de roses de l’enseigne maternelle fut emportée par des paroles cochonnes, instruisant son ignorance avec d’érotiques détails, des matérialités de la procréation. Du milieu de la nuit de son cabinet, l’enfant alitée, l’enfant à la pensée inoccupée, rêvassante, assista aux aventures du déshonneur, aux drames des liaisons cachées, aux histoires des passions hors nature, aux consultations pour les maladies vénériennes, à la divulgation quotidienne de toutes les impuretés salissantes, de tous les secrets dégoûtants de l’Amour coupable et de la prostitution.“

 

 

Edmond De Goncourt (26 mei 1822  -  16 juli 1896) 

 

 

 

 

De Engelse schrijfster Lady Mary Wortley Montagu werd geboren in Thoresby Hall, Nottinghamshire, op 26 mei 1689. Zie ook mijn blog van 26 mei 2009 en ook mijn blog van 26 mei 2010.

 

 

Uit: Letters of the Right Honourable Lady M—y W—y M—e

 

„_Cologn (sic), Aug_, 16. O. S. 1716.

IF my lady ---- could  have any notion of the fatigues that I have suffered these two last days, I am sure she would own it a great proof of regard, that I now sit down to write to her.  We hired horses from Nimeguen hither, not having the conveniency (sic) of the post, and found but very indifferent accommodations at Reinberg, our first stage; but it was nothing to what I suffered yesterday.  We

were in hopes to reach Cologn; our horses tired at Stamel, three hours from it, where I was forced to pass the night in my clothes, in a room not at all better than a hovel; for though I have my bed with

me, I had no mind to undress, where the wind came from a thousand places.  We left this wretched lodging at day-break, and about six this morning came safe here, where I got immediately into bed.  I

slept so well for three hours, that I found myself perfectly recovered, and have had spirits enough to go and see all that is curious in the town, that is to say, the churches, for here is nothing else worth seeing.  This is a very large town, but the most part of it is old built.  The Jesuits church, which is the neatest, was shewed (sic) me, in a very complaisant manner, by a handsome young Jesuit; who, not knowing who I was, took a liberty in his compliments and railleries, which very much diverted me.  Having never before seen any thing of that nature, I could not enough admire the magnificence of the altars, the rich images of the saints (all massy silver) and the _enchassures_ of the relicks (sic); though I could not help murmuring, in my heart, at the profusion of pearls, diamonds, and rubies, bestowed on the adornment of rotten teeth, and dirty rags.“ 

 

 

Mary Wortley Montagu (26 mei 1689 – 21 augustus 1762)

 

 

 

 

Nagekomen bericht:

 

De Nederlandse dichteres en schrijfster Ellen Deckwitz werd geboren op 20 mei 1982 in Deventer. Deckwitz behaalde aan de Rijksuniversiteit Groningen een dubbele bachelor in Nederlandse Taal en Cultuur en rondde aan dezelfde instelling de Research Master Literary and Cultural studies af. Zij publiceerde in o.a. Tirade, Dietsche Warande en Belfort en Bunker Hill. In 2009 won ze ook het Nederlands Kampioenschap Poetry Slam. Ze trad op in binnen- en buitenland, van Lowlands tot Carre, van Edinburgh tot Warschau, van Berlijn tot Parijs. Haar verzen werden tot dusver in het Zweeds, Engels en Duits vertaald en gepubliceerd. Daarnaast staat ze met Ingmar Heytze en Spinvisbassist Cor van Ingen op de planken als de poetische rockfolkdubstepsensatie Asfaltfeeen en bracht ze met het Scapino Ballet Rotterdam een poetische bewerking van G.F.Handels Scherza Infida ten tonele.

 

 

HUIS I

Rondjes razend om het huis,
smeulende wolken, er is iemand
die het ziet. Warm me met gedachten
aan een naam, die lang geleden kwijtgeraakte
ring.

Warm me met gedachten aan handen,
zacht en verweerd, balletschoentjesleer.
En dat er een bed voor me is, ergens
in de kamers. Dat er een bed is.

Raas langs de lege vrachtwagen, de volle kamer.
Ramen waarachter mensen zich traag bedrinken.
Ogen glinsterend van benzine. Mensen die zien
welke herinneringen je wenste
om te brengen. Ze trillen in hun lijstjes,

glazen waaronder ze zweven. Opgepinden,
opgewonden. Razend om die pin. Om het staan blijven
in albums van mensen die je niet meer spreekt.

Ik zie niets meer (dat wil zeggen letselsterfte),
geen bed dat nog zinken kan.

 

Ellen Deckwitz (Deventer, 20 mei 1982)

 

 

Zie voor onderstaande schrijfster ook mijn blog van 26 mei 2010.

 

De Nederlandse dichteres Machteld Brands werd geboren in 1986 in Kampen.