De Russische schrijver Anton Tsjechov werd geboren op 29 januari 1860 in Taganrog, een havenstad in Zuid-Rusland. Zie ook alle tags voor AntonTsjechov op dit blog.

 

Uit: Droefenis

“De avond schemert. Grove, natte sneeuw dwarrelt langzaam langs de zopas aangestoken straatlantaarns, en een dunne, zachte laag legt zich op daken, paardenruggen, mutsen. Koetsier Iona Potapov ziet helemaal wit, als een spookverschijning. Krom gebogen, zo krom als voor een mensenlichaam enigszins mogelijk is, zit hij op de bok en roert niet. Al zou een ganse sneeuwberg op hem neervallen, dan zou, zo schijnt het, hij het nog niet nodig vinden de sneeuw van zich af te schudden… Ook zijn paardje staat wit en roerloos. Door zijn onbeweeglijkheid, zijn hoekig uitzicht en zijn kaarsrechte stokkebenen lijkt het zelfs heel erg op een goedkoop beschilderd speelgoedpaardje. Het staat, naar alle waarschijnlijkheid, diep in gedachten verzonken. Wie, weggerukt is van de ploeg, van zijn vertrouwde grijze omgeving, en hier geworpen werd in deze draaikolk, vol afschuwelijke lichten, onophoudelijk gerommel en rennende mensen, moet wel staan denken… Iona en zijn paardje staan al lange tijd stil op hun plaats. ….“

 

 

 

Anton Tsjechov (29 januari 1860 – 15 juli 1904)

 

 

 

 

 

De Nederlandse dichter en schrijver Hans Plomp werd op 29 januari 1944 in Amsterdam geboren. Zie ook mijn blog van 29 januari 2009 en ook mijn blog van 29 januari 2010 en ook mijn blog van 28 januari 2011.

 

 

ÉÉN POT NAT

De ruimte
wordt nu wel erg klein:
als sigarenrook mijn neus prikkelt
word ik sigaar,
als ik gedachtenloos
een kuiltje in de dijen
van een buurvrouw observeer
word ik zelf kuiltje.
Invoelen is prachtig,
maar er moet ergens een grens zijn
tussen mij en anderen.

 

 

 

Ik ken de weg, zij kent de waarheid

 

Nu heb ik me vrij gelogen,

nu is alles omgedraaid.

Vaders hoofd niet meer gebogen:

moeder voor het eerst genaaid.

En als ik me niet bedrieg,

schamen zij zich, als ik lieg.

 

In de wirwar van de waarheid

smelt de leugen van mijn droom

met mijn vrouw in dronken traagheid

samen rond de lulleboom.

En nu ik mijn leugens ken,

komt de waarheid waar ik ben.

 

 

 

 

Hans Plomp (Amsterdam, 29 januari 1944) 

In de vroege jaren tachtig 

De Nederlandse schilder en dichter Willem Hussem werd geboren in Rotterdam op 29 januari 1900. Zie ook mijn blog van 29 januari 2009 en ook mijn blog van 29 januari 2010 en ook mijn blog van 28 januari 2011. 

 

 

wind in de bomen

het gebladerte licht op

onder komt boven

 

 

*

 

de appelboom in onze tuin

staat in volle bloei

hij moet al oud zijn

om zich zo jong te voelen

 

 

*

 

al dat hout bij de haard

voor één vuur;

warmte vergt jaren groei

 

 

 

 

Willem Hussem (29 januari 1900 - 21 juli 1974)

 

 

 

 

 

De Nederlandse tekstdichter, columnist en schrijver  Lennaert Nijgh werd geboren in Haarlem op 29 januari 1945. Zie ook alle tags voor Lennaert Nijgh op dit blog.

 

 

Verdronken vlinder

 

Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zo maar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken, zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten met de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer

Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht
Als een vlinder altijd vrij en voor het leven op de vlucht
Wil ik sterven op het water maar dat is een zorg van later
Ik wil nu als vlinder vliegen op de bloemenblaadren wiegen

Maar zo hoog kan ik niet komen
Dus ik vlieg maar in mijn dromen
Altijd ben ik voor het leven op de vlucht
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht
Om te leven, dacht ik, je zou een vlinder moeten zijn
Om te vliegen heel ver weg van alle leed en alle pijn

Maar ik heb niet langer hinder
van jaloers zijn op een vlinder
Als zelfs vlinders moeten sterven
Laat ik niet mijn vreugd bederven
Ik kan zonder vliegen leven
Wat zal ik nog langer geven
Om een vlinder die verdronken is in mij

Om te leven hoef ik echt geen vlinder meer te zijn

 

 

 

 

Lennaert Nijgh (29 januari 1945 - 28 november 2002)

  

 

 

 

De Franse schrijver Romain Rolland werd geboren op 29 januari 1866 in Clamecy. Zie ook alle tags voor Romain Rolland op dit blog.

 

Uit: Jean-Christophe

 

“Faites à votre choix un résumé ou une analyse de cette page, dégagez-en un thème qui vous paraît intéressant et commentez-le. Sous la grâce nonchalante et le dilettantisme apparent de ces petites pièces pour piano, de ces chansons, de cette musique française de chambre, sur laquelle l'art allemand ne daignait pas lever les yeux, et dont Christophe lui-même avait négligé la poétique virtuosité, il commençait à entrevoir la fièvre de renouvellement, l'inquiétude — inconnue de l'autre côté du Rhin — avec laquelle les musiciens français cherchaient dans les terrains incultes de leur art les germes qui pouvaient féconder l'avenir. Tandis que les musiciens allemands s'immobilisaient dans les campements de leurs pères et prétendaient arrêter l'évolution du monde à la barrière de leurs victoires passées, le monde continuait de marcher ; et les Français en tête se lançaient à la découverte ; ils exploraient les lointains de l'art, les soleils éteints et les soleils qui s'allument, et la Grèce disparue et l'Extrême-Orient rouvrant à la lumière, après des siècles de sommeil, ses larges yeux fendus, pleins de rêves immenses. Dans la musique d'Occident, canalisée par le génie d'ordre et de raison classique, ils levaient les écluses des anciens modes ; ils faisaient dériver dans leurs bassins de Versailles toutes les eaux de l'univers : mélodies et rythmes populaires, gammes exotiques et antiques, genres d'intervalles nouveaux ou renouvelés.”

 

 

 

Romain Rolland (29 januari 1866 – 30 december 1944)

Hier links met de vlaamse graficus Frans Masereel

 

 

 

 

De Nederlandse dichter Hubert Kornelisz. Poot werd geboren in Abtswoude op 29 januari 1689. Zie ook mijn blog van 29 januari 2009 en ook mijn blog van 29 januari 2010 en ook mijn blog van 28 januari 2011.

 

 

Uchtentstont

 

Aurore, die het al verblydt

Behalven ons, wat wrevle nydt

Prest u zoo vroeg te wagen?

Wilt gy de snelle morgenstar

Te rugge ryden met uw kar

Om lieven dus te plagen?

Wy lagen immers stil in vrê:

De midnacht zweeg; myn Doris mê.

Wat doet u dan vergrimmen?

Ik wed gaf 's ouden Thitons koets

U wat min leets en wat meer zoets,

Gy zoudt wel later klimmen.

           

Een jongeling hielt u gewis

Op 't rozedons in hechtenis:

Daer zoude u Cefal boeien.

Maer, goede goden, 'k most dat woort

Zoo luidt niet denken dat ze 't hoort;

Het mogt haer bet doen spoeien.

En gy, myn lief, schoon 't licht alreê

De werelt op haer oude stê

Komt leveren en wyzen,

Wat raekt ons 's hemels wenteling?

Die om geen' nacht te bedde ging

Hoeft om geen' dagh te ryzen.

 

 

 

Hubert K. Poot (29 januari 1689 - 31 december 1733)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 29^e januari ook mijn blog van 29 januari 2011 deel en eveneens deel 2 en ook deel 3.

De Vlaamse dichter, romancier en theatermaker Peter Verhelst werd geboren op 28 januari 1962 in Brugge. Zie ook alle tags voor Peter Verhelst op dit blog.

 

 

Intensive care

 

Als liepen er bloemen uit mijn aders.

een boeket laaiende amarylissen. Aan slangetjes -

een angstpil onder mijn tong - droomde ik van rode

pijn: hoe die op mij bloeide als een mooie wonde;

vrouw met maanwit vlees in zwarte lingerie

en lakleer, knielt voor mij en bijt) een afrosidiacum.

 

Mijn zuurstofmasker en haar ouwevleeskleur.

Pompgeluiden. In mijn achterhoofd roert muziek

het potje slaap open. Zuiggeluidjes;

bloed smaakt zoet en lacht zoals beloofd,

de loop der dingen loopt.

 

Geef mij Thaise massage, Griekse beurt en blow job.

(Wat er van mij blijft? een boekje zwart

en liefde liefde liefde

uit de ghettoblaster van mijn hart.)

Geef mij de definitie van de dood.

 

 

 

Boomhut

Kongo onder het bladerdek

overtrokken met een tijgervel

of malachiet:

boven hijg ik op een tak

in mezelf zingend met een lastig gezicht over mijn vrouw

(Vanilla) die mij treiterde door te verschijnen (handgroot,

slechts benaderbaar met lepels) in een wolkje.

 

Voorbijdrijvend.

 

Vertakt het groen van de jaloersheid zich hier?

Met transparante pootjes houvast zoekend?

 

Het hijst zich zeker aan mijn uitgestoken arm omhoog.

 

Het is niet goed alleen te zijn.

 

Het hurkt als een mond die al kauwt.

 

 

 

 

het netwerk gloeide

 

het netwerk gloeide
aan de hemel
waren opwellingen te zien
uitlopende kiemen
waar je ook ging liggen
flonkerde het
er ontstonden gebaren
uit een rafelige flits
van een vrouw
die lam van de hitte
aan de rand van het water
bij elke ademhaling
zichzelf leek te beademen
als houtskool
drie zwarte vlammen
nu ze de handen in de nek legt
terwijl ze in het water stapt
en je eindelijk het besluit neemt
in de onmogelijkheid
van die blauwig oplichtende herinnering
op haar af te waden

 

 

 

 

Peter Verhelst (Brugge, 28 januari 1962)

 

 

 

 

De Palestijns-Nederlandse dichter, schrijver en acteur Ramsey Nasr werd geboren in Rotterdam op 28 januari 1974. Zie ook alle tags voor Ramsey Nasr op dit blog.

 

 

Feest in de stad

 

het is daar een fluiten en gijgen
ze smijten de trompetten erbij
op een hoop de genodigden
slopen de rieten en kleppen
een select groepje poept fagotten vol
een ander gezelschap spuit voor straf
de celesta tussen de bellen
men stampt er de bas in zijn kloten
kontneukt de piano het podium af
en dan ook ineens de hans
in het bruiloftorkest
het is feest in de stad
dat moet godverdomme gedanst

het was er een klingen en dreunen
van hard pauken hard posaunen

daartussen hinkten en steunden
de kreupele engelen

gezeten vanaf kraakwitte schouders
keken er twee op haar hart ze wezen

onherstelbaar deze bruid
haar huid gebroken zwart

 

 

 

 

Mijn wit plafond

 

Mijn wit plafond en ik
wij ontwaken weer tezamen.
Het bedmetaal en ik
wij scheiden minnaars van elkaar.
'k Heb niemand nodig. Kijk
hoe ik de theekop stevig kus.
Ik wijdopen dode ramen
en je geur is buitenlucht.

 

 

 

 

Slotkoor

 

het is niet de dood die je bevriest
het is niet de dood die je benauwt
het is dat allebei en meer
de dood is houvast in de duisternis
met borden UIT achterstevoren
goed is de dood oneindig goed
vergeleken bij dit levenloze
vallen vallen van het doek dat
valt

en de zaal is leeg en de vloer is klein
en het doek kent geen begin of eind

 

 

 

 

Ramsey Nasr (Rotterdam, 28 januari 1974)

 

 

 

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Maik Lippert werd geboren op 28 januari 1966 in Erfurt. Zie ook alle tags voor Maik Lippert op dit blog.

 

 

reinemachen

ist andacht
wie der einsame wanderer
die hand aus der schneekugel
streckt
zu den fixsternsphären
der allzweck
reiniger
der im riechhirn kreisende
geruch nach anilin
und citronensäure
chemie der frische
ich tauche
den lappen ein
in das kreisen der flusen
mutters weiße hände
in der lauge
denen ich nachgreife

 

 

 

spacy stefan geht fischen

mit schistöcken stakt er
in untergrund
bahnen
von abteil zu abteil
einen skapanter
aus müllsäcken
trägt er um den mergel
leib botschaften auf
kopierpapier
ein paar cents
oder eine tube majo
für den großen
selbstverzehrer in ihm

 

 

 

 

 Maik Lippert (Erfurt, 28 januari 1966)

 

 

 

 

De Albanese dichter en schrijver Ismail Kadare werd geboren in Gjirokastër op 28 januari 1936. Zie ook alle tags voor Ismail Kadare op dit blog.

 

 

Longing for Albania

 

I was filled with longing for Albania
Tonight as I returned home on the trolley,
The smoke of a Partizani cigarette in the hand of a Russian
Curled bluish, twirled upwards
As if whispering to me, its compatriot,
In the language of the Albanians.

 

I long to stroll through the streets of Tiranë in the evening,
Where I used to get into mischief,
And through the streets where I never got into mischief.
Those old wooden doorways know me,
They will still hold a grudge against me
And will snub their noses at me,
But I won't mind
Because I am filled with longing.
I long to stroll through the lanes full of dry leaves,
Dry leaves, autumn leaves,
For which comparisons can so easily be found.

 

I was filled with longing for Albania,
For that great, wide and deep sky,
For the azure course of the Adriatic waves,
For clouds at sunset ablaze like castles,
For the Albanian Alps with their white hair and green beards,
For the nylon nights fluttering in the breeze,
For the mists, like red Indians, on the prowl at dawn,
For the locomotives and the horses
That huff and puff, dripping in sweat,
For the cypresses, the herds and graves
I was filled with longing.
I was filled with longing
For the Albanians.

 

I was filled with longing and swiftly journey there,
Flying over the mists, as over desires.
How far and how beloved you are, my country.
The airport will tremble with the droning,
The mists will hang in suspense over the chasms.
Surely those who invented the jet engine
Must have been far from their country once.

 

 

 

Vertaald door Robert Elsie

 

 

 

Ismail Kadare (Gjirokastër, 28 januari 1936)



Zie voor nog meer schrijvers van de 28e januari ook mijn vorige blog van vandaag

De Vlaamse dichter en schrijver Wies Moens werd geboren in Sint-Gillis-bij-Dendermonde op 28 januari 1898. Zie ook alle tags voor Wies Moens op dit blog.

 

 

Drieluik

 

Loopt hij met zijn meisje
langs witte maanpaden-
ver ronken de kermisorgels
en de Bengaalse vuren zieltogen in het dorp-
hij vooist haar al de zoete wijsjes van zijn hart,
want zijn hart is een weke occarina.
Ronde boomkruintjes, haar ogen,
waaien gestaag hun bloesems in zijn hand

 

Maar hij is soldaat
die op nachtwake staat-
nacht: blauwe cowboyfilm;
zeebrand blikvuurt: alle einders langs, de opalen,
buitelen de nachtegalen!-
Drievoudig ontbloeit zijn heimwee:
Zodag-dorp-meisje,
en hij loop een pas of wat,
kuchend als het treintje
dat hem naar huis voert….
Dan, onder de sterrewielingen
staat hij verloren,
en kijkt scherp uit, als een stuurman.

 

Drinkt hij zijn pint met de dorpskameraden,
brult zijn keel schor,
danst vonken uit de vloerkarelen-
een plots, koele
doet hem opspringen; “mijn lief !”
En hij wipt de straat over
als een jonge haas!

 

 

 

Wies Moens (28 januari 1898 – 5 februari 1982)

 

 

 

 

 

De Cubaanse dichter en schrijver José Martí werd geboren op 28 januari 1853 in Havanna. Zie ook alle tags voor José Martí op dit blog.

 

 

I Have a Page of Loyal-Renown (Verse XI)

 

I have a page of loyal-renown

Who bends to all my desires,

Takes care of me, never tires,

Cleans and shines my laurel clown.

 

My page excels at his job:

He will neither eat nor sleep,

And writhes in pain when I keep

Long hours at work, or sob.

 

When I leave, the scoundrel dashes

And in my pocket appears;

When I return the dolt nears

To offer a cup of ashes.

 

When I wake at crack of dawn,

He's up and beside my bed;

When I write, the blood he's shed

Into my inkwell is drawn.

 

My page I can always count on,

Though he rattles as he walks,

Chills and warms the one he stalks:

My page is a skeleton.

 

 

 

 

José Martí (28 januari 1853 – 19 mei 1895)

Standbeeld in Mexico City

 

 

 

 

 

De Cubaanse dichter en schrijver Miguel Barnet werd geboren op 28 januari 1940 in Havanna. Zie ook alle tags voor Miguel Barnet op dit blog.

 

CHE

 

Che, tu connais tout,

les replis de la Sierra,

l'asthme sur l'herbe froide,

la tribune, la houle dans la nuit

et même de qui sont faits

les fruits, les attelages.

 

Ce n'est pas que je veuille t’échanger

plume contre pistolet, mais le poète c'est toi.

 

 

 

Vertaald door Julian Garavito

 

 

 

 

Miguel Barnet (Havanna, 28 januari 1940)

 

 

 

 

 

De Duitse dichter en schrijver Hermann Kesten werd geboren op 28 januari 1900 in Podwoloczyska (tegenwoordig Oekraïne). Zie ook alle tags voor Hermann Kesten op dit blog.

 

Uit: Filialen des Parnass

 

“"[...] Nürnberg, so lange Zeit freie Reichsstadt, einst das Schatzkästlein des Heiligen Römischen Reiches, einst eine Burg der Reformation, einst ein Tummelplatz der Humanisten, Nürnberg, dessen Bürger sich von einem Landsmann malen ließen, und es war Albrecht Dürer, Nürnberg, dessen Drucker das revolutionäre Buch jenes großen Jahrhunderts druckten, das von himmlischen Umwälzungen handelte, das Buch des Nicolaus Copernicus, die Stadt, wo ein Melanchthon mein Gymnasium gegründet hat, an dem ein Hegel Rektor war, [...] - wie häufig war diese alte Stadt eine große Stadt, wie lange berühmt in aller Welt, wie reich, wie schön!"

(...)

 

Aber natürlich ist Nürnberg für ihn auch ein Ort der unliebsamen Erinnerungen und bitterer Enttäuschung. Kesten kann und will nicht vergessen... "Daß nämlich die Stadt Nürnberg neben ihrem echten Glanz eine Weile lang auch einen falschen Glanz, einen fürchterlichen Abschein der Hölle trug, als es die Stadt von Streicher war, die Stadt des "Stürmer" die Stadt der Reichsparteitage, die Stadt der Nürnberger Gesetze, die Stadt der Nürnberger Prozesse. Wie liebte ich die sanften Ufer der Pegnitz! Aber gestern, in der verhexten Mondnacht, schien mir plötzlich, als wäre das Wasser der Pegnitz rot vom Blut von sechs Millionen Juden, darunter mehr als hundert meiner nahen Verwandten und Freunde, und unter den sechs Millionen mehr als zwei Millionen Halbwüchsige, Kinder und Säuglinge."

 

 

 

Hermann Kesten (28 januari 1900 – 3 mei 1996)

In 1915 

 

  

Zie voor nog meer schrijvers van de 28^e januari ook mijn blog van 28 januari 2011 deel en eveneens deel 2 en ook deel 3.