Berichten van 16 april 2013 tot 17 april 2013

De Nederlandse schrijver Antoon Coolen werd geboren in Wijlre in Zuid-Limburg op 17 april 1897. Zie ook alle tags voor Antoon Coolen op dit blog.

 

Uit:Dorp aan de rivier

 

“Daar had hij lange jaren zijn geweldige hoogmoed over gehad, maar eens, toen het wekenlang regende en het water geweldig waste, toen er ook binnendijks huizen aan moesten geloven, ja, toen was Janus de Mert ook overstroomd geweest. Toen zat hij grif afgesloten, er waren koeien en varkens van hem verdronken, hij zat in de grote opkamer van angst te klagen, sindsdien had hij een noodklok op de nok van zijn zwaar rieten dak. Hij dacht, als het weer gebeurt, dan zal ik die noodklok luiden, dan kannen ze mij komen redden. Want Janus de Mert, dat mocht nou voor zijn doen in deze omgeving een flinke boer zijn, hij mocht zijn grootspraak hebben, hij had een hazenhart, hij was schrikkelijk laf en bang als het om zijn lijf en leden ging. Daar heeft hij later nog angst en ellende genoeg over gehad, toen was hij te zwak geworden om de noodklok te luiden. Ge hadt hier ook Cis de Dove, die woonde in een klein arkje op de Maas, dat had hij een beetje buiten het dorp achter het veer liggen. Hij had het zelf blinkend groen geverfd, en de spijlen van de ruitjes had hij blinkend wit geschilderd. Daar had hij pleizier in, in die heldere dingen. Hij had gordijnen van bloemen, zozeer als hij geraniums, foksia's en floxen voor het raam had staan, omdat hij daar zo'n pleizier in had. In het warm, klein, planken inwendige van zijn drijvende huis, hoe was het daar gesteld. Tegen de planken zoldering hingen honderden hazenstrikken bijeengekluwd. Cis zat daaronder dicht bij zijn dubbelloops jachtgeweer, en zijn petroleum-

[p. 10]

stel, dat gaf als het brandde 's avonds voor de koffie, die Cis ging zetten, nog op zekere zin gezelligheid. En Cis zijn onsterfelijke witte, bruingevlekte hondje, dat kefte als ge binnenkwaamt en het sprong voor geweld, om Cis, die zo doof was als een hout, te waarschuwen.”

Antoon Coolen (17 april 1897 – 9 november 1961)

 

 

 

 

 

De Duitse schrijfster Ida Boy-Ed werd geboren op 17 april 1852 in Bergedorf (Hamburg). Zie ook alle tags voor Ida Boy-Ed op dit blog.

 

Uit: Um ein Weib

 

„Den Geburtstag des Bürgermeisters feierten Amtsrichter Dr. Fritz Haldenwang und Frau Antoinette mit einem Frühstück. Es war ein Sonntag im September. Die kleine Schar der Gäste saß im vollen Sonnenschein, der durch die Fenster der Veranda hereinkam und alle weinheißen Gesichter etwas zu rücksichtslos beleuchtete. Man hatte gut gegessen und getrunken.

Seit Bürgermeister Mandach mit imposanter Majestät und doch auch mit schmunzelndem Wohlwollen hier als Stadtvater wirkte, war in dem engeren Kreis, dem er gleich wie von selbst vorsaß, ein lebemännischer Ton aufgekommen. Wie lange der Bürgermeister sich in dem Amt behaupten würde, darauf war er selbst objektiv neugierig. Im allgemeinen war er nicht gut mit sich umgegangen. Er sagte es selbst, teils aus wirklicher Erkenntnis, teils aus einer gewissen grandiosen Art heraus, die sich lieber selbst scharf kritisiert, als daß sie die scharfe Kritik anderer abwartet.

Im Grunde genommen fiel es aber niemandem ein, ihn scharf zu beurteilen. Er trug ja seine eigene Haut zu Markte. Und selbst die alten Freunde, die wohl hier und da einige Schulden für ihn bezahlt hatten, rechneten ihm ihre Großmut nicht an, was doch gewiß bedeutsam war.

Erst hatte er ein paar Semester studiert, und von jener Zeit her stammte seine Freundschaft mit Amtsrichter Dr. Haldenwang. Sie waren beide Rhenanen und hatten in Freiburg unvergeßliche Zeiten zusammen durchbummelt. Dann, als Leutnant der Reserve, ging ihm bei einem köstlichen Manöver sein Soldatenherz auf. Es war das reinste Lustspielmanöver gewesen, im Stil des seligen Gustav von Moser. Herrliches Wetter, großartige Quartiere, bezaubernde Schloßfräuleins, Vorgesetzte von gutem Humor. Mandach kapitulierte. Aber als er ein paar Jahre die Einförmigkeit des Rekrutendrillens genossen und seine Finanzen derartig verworren wurden, daß seinen guten Freunden die Haare zu Berge standen – seine eigenen Kopfnerven waren nicht so reizbar –, nahm er seinen Abschied mit dem Titel eines Hauptmanns z.D. Wovon er dann lebte, bis ihm, dank der geradezu leidenschaftlichen Bemühungen seiner Freunde, die Bürgermeisterstelle in Wachow zufiel, war niemandem ganz klar.”

 

 

 

Ida Boy-Ed (17 april 1852 – 13 mei 1928)

Bergedorf, haven

 

 

 

 

 

De Engelse schrijver Nick Hornby werd geboren op 17 april 1957 in Redhill. Zie ook alle tags voor Nick Hornby op dit blog.

 

Uit: About a Boy

 

'Mushroom omelette and fries, please. And a Coke,' said Marcus.
'I'll have the swordfish steak,' said Will. 'No vegetables, just a side salad.'
Fiona was having difficulty deciding.
'Why don't you have the swordfish steak?' said Marcus.
'Ummm...'
He tried to get his mother's attention across the table without Will noticing. He nodded hard, once, and then he coughed.
'Are you all right, sweetie?'
He just felt it would help if his mum ordered the same food as Will. He didn't know why. It wasn't like you could talk for ages about swordfish steak or anything, but maybe it would show them that they had something in common, that sometimes they thought the same way about things. Even if they didn't. 'We're vegetarian,' said Marcus. 'But we eat fish.'
'So we're not really vegetarian.'

 

Hugh Grant en Nicholas Hoult in de film ‘About a boy” uit 2002

 

 

'We don't eat fish very often though. Fish and chips sometimes. We never cook fish at home, do we?'
'Not often, no.'
'Never.'
'Oh, don't show me up.'
He didn't know how saying she never cooked fish was showing her up - did men like women who cooked fish? Why? - but that was the last thing he wanted to do.
'All right,' he said. 'Not never. Sometimes.'
'Shall I come back in a couple of minutes?' said the waiter.
Marcus had forgotten he was still there.
'Ummm....'
'Have the swordfish,' said Marcus.
'I'll have the penne pesto,' said his mother. 'With a mixed salad.'

 

 

 

Nick Hornby (Redhill, 17 april 1957)

 

 

 

 

 

De Amerikaanse schrijver Thornton Niven Wilder werd geboren op 17 april 1897 in Madison, Wisconsin. Zie ook alle tags voor Thornton Wilder op dit blog.

 

Uit: The Eighth Day

 

“For almost twenty years these ladies were in and out of one another’s house, as were their children. They got on well together without one vibration of sympathy. Beata Ashley lacked the imagination or freedom of attention to penetrate the older woman’s misery. (John Ashley was well aware of it but did not speak.) One art they shared in common: both were incomparable cooks; one condition: both were far removed from the environment that had shaped their early lives.

For these two families the first ten years went by without remarkable event: pregnancies, diapers, and croup; measles and falling out of trees; birthday parties, dolls, stamp collections, and whooping cough. George was caught stealing Roger’s three-sen stamp; Roger had his mouth washed out with soap and water for saying “hell.” Felicite, who aspired to be a nun, was discovered sleeping on the floor in emulation of some saint; Constance refused to speak to her best friend Anne for a week. You know all that.”

 

 

 

Thornton Wilder (17 april 1897 – 7 december 1975)

 

 

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 17e april ook mijn blog van 17 april 2012 deel 2 en ook   mijn blog van 17 april 2011 deel 2 en eveneens deel 3.

De Nederlandse dichter Vincent Daniel Corjanus werd geboren op 17 april 1995 in Zwolle. Toen hij nog maar 8 jaar oud was probeerde hij al woorden te vangen op papier. Zijn grote inspiratiebron is Frank Boeijen. Zijn eerste bundel “Woorden wonen in huizen” verscheen in 2012. In 2013 verscheen de tweede bundel “De Zichtbare Ziel.” Corjanus nam deel aan diverse evenementen als Dichters op het Erf in Den Andel en Poetry Musica in Amsterdam

 

Liefde online

Een foto van liefde
op de achtergrond van je telefoon.
Een tweet op mijn timeline,
een kus in een discotheek.
#lovehim #love.

Op facebook je ‘’vrienden’’
overtuigen dat het allemaal zo mooi en gezellig was.

Liefde online.
De liefdesbrieven zijn digitaal.
Een pot inkt gesmeten naar je beeldscherm.

Een slecht toneelstuk
in een afgebrand theater.
Romeo en Julia door de slechtste acteurs, geacteerd.
Liefde ingeblikt
in het internet.

 

 
Vincent Corjanus (Zwolle, 17 april 1995)

De Engelse schrijver Kingsley Amis werd geboren op 16 april 1922 in Londen. Zie ook alle tags voor Kingsley Amis op dit blog.

 

Uit: Lucky Jim

 

“He and Welch might well be talking about history, and in the way history might be talked about in Oxford and Cambridge quadrangles. At moments like this Dixon came near to wishing that they really were. He held on to this thought until animation abruptly gathered again and burst in the older man, so that he began speaking almost in a shout, with a tremolo imparted by unshared laughter:

'There was the most marvellous mix-up in the piece they did just before the interval. The young fellow playing the viola had the misfortune to turn over two pages at once, and the resulting confusion ... my word ...'

Quickly deciding on his own word, Dixon said it to himself and then tried to flail his features into some sort of response to humour. Mentally, however, he was making a different face and promising himself he'd make it actually when next alone. He'd draw his lower lip in under his top teeth and by degrees retract his chin as far as possible, all this while dilating his eyes and nostrils. By these means he would, he was confident, cause a deep dangerous flush to suffuse his face.

Welch was talking yet again about his concert. How had he become Professor of History, even at a place like this? By published work? No. By extra good teaching? No in italics. Then how? As usual, Dixon shelved this question, telling him­self that what mattered was that this man had decisive power over his future, at any rate until the next four or five weeks were up. Until then he must try to make Welch like him, and one way of doing that was, he supposed, to be present and conscious while Welch talked about concerts. But did Welch notice who else was there while he talked, and if he noticed did he remember, and if he remembered would it affect such thoughts as he had already? Then, abruptly, with no warning, the second of Dixon's two predicaments flapped up into consciousness. Shuddering in his efforts to repress a yawn of nervousness, he asked in his flat northern voice: 'How's Margaret these days ?'

 

 

 

Kingsley Amis (16 april 1922 – 22 oktober 1995)

Kingsley en zijn zoon Martin Amis in 1992

 

 

 

 

De Vlaamse schrijfster, filosofe, hoogleraar en essayiste Patricia De Martelaere werd geboren in Zottegem op 16 april 1957. Zie ook alle tags voor Patricia de Martelaere op dit blog.

 

Uit: Een verlangen naar ontroostbaarheid

 

“Zelfmoord is ‘in’. Meer en meer mensen denken erover, meer en meer mensen doen het, meer en meer mensen proberen het ook eens een keertje. Maar meest van al nog wordt er over zelfmoord gesproken - door psychologen, sociologen en filosofen, door dokters en priesters, door critici, moralisten en sympathisanten, door sekteleiders, begeleiders en weifelende vertwijfelden.

Bij dit alles is reeds vaak gewezen, vanuit diverse hoeken, op een merkwaardige band die zou bestaan tussen de zelfmoord en het kunstenaarschap, meer in het bijzonder het schrijverschap. Tal van studies zijn gewijd aan het suïcidaal gedrag van schrijvers als Sylvia Plath, Cesare Pavese en Fernando Pessoa, aan het bestendige gevecht tegen de verlokking van zelfmoord dat het leven van een onnoemelijk aantal andere schrijvers karakteriseerde, en aan de uitgesproken cultus van het literaire zelfmoordideaal in de romantische - en later de dadaïstische - kunstconceptie. Ondanks dit alles is de band tussen het schrijven en de zelfmoord relatief onopgehelderd gebleven. Want niettegenstaande hun manifeste, latente of onbewuste zelfmoordobsessies blijft het een feit dat de meeste schrijvers het hebben volgehouden tot ze een natuurlijke dood stierven, vaak zelfs op onbetamelijk hoge leeftijd, en dat ze zich intussen vrij succesvol en comfortabel met hun schrijverschap hebben weten te verzoenen. Weliswaar zijn er kunstenaars, uit heden en verleden, die te kennen geven dat ‘de kunst en zij alleen’ hen van de zelfmoord heeft weerhouden. Maar waarom de kunst, en niet bijvoorbeeld het pottenbakken, het kleiduifschieten of het postzegelverzamelen? Wat is er in het schrijven dat een mens, in plaats van hem tot zelfmoord te drijven - wat aannemelijker zou zijn -, juist van de zelfmoord doet afzien?”

 

 

 

Patricia De Martelaere (16 april 1957 – 4 maart 2009)

 

 

 

 

 

De Duitse schrijfster en dichteres Sarah Kirsch (eig. Ingrid Hella Irmelinde Kirsch) werd geboren op 16 april 1935 in Limlingerode. Zie ook alle tags voor Sarah Kirsch op dit blog.

 

 

 

THE LAST OF NOVEMBER

 

Erst in die Wechselstuben am Zoo

die letzten silbernen Pferdchen aus allen

Manteltaschen

Umtausch – ein toller Kurs

es blieb noch was übrig

Der Wind, der Wind, unhimmlisches Kind

blies uns im schönen Kabriolett an den Reichstag

Schneebeeren rieselten

kleines Getier raschelte an dem furchtbaren Ort

stellenweis grüner Kalk

das ist die Mauer

Türmchen und Aussichtspodeste hüben und drüben

alles registrieren sagt er

wie Hemingway auf dem Rückzug in Spanien

das stinkende Pferd

wir fuhren und flogen dreimal um den frisch

vergoldeten Engel

trafen unsere töten Dichter in ihren Wagen

die flogen schneller und schöner als wir.

 

 

 

Die Luft riecht schon nach Schnee

Die Luft riecht schon nach Schnee, mein Geliebter
Trägt langes Haar, ach der Winter, der Winter der uns
Eng zusammenwirft steht vor der Tür, kommt
Mit dem Windhundgespann. Eisblumen
Streut er ans Fenster, die Kohlen glühen im Herd, und
Du Schönster Schneeweißer legst mir deinen Kopf in den Schoß
Ich sage das ist
Der Schlitten der nicht mehr hält, Schnee fällt uns
Mitten ins Herz, er glüht
Auf den Aschekübeln im Hof Darling flüstert die Amsel

 

 

 

Sarah Kirsch (Limlingerode, 16 april 1935)

 

 

 

 

 

De Franse dichter, dadaïst en surrealist Tristan Tzara werd op 16 april 1896 in de Roemeense plaats Moinesti geboren als Samuel Rosenstock. Zie ook alle tags voor Tristan Tzara op dit blog.

 

 

(DADAist eine jungfräuliche Mikrobe)

 

DADAist eine jungfräuliche Mikrobe
Dada ist gegen das teure Leben
Dada
Aktiengesellschaft für die Ausbeutung von Ideen
Dada hat 391 verschiedene Haltungen und Farben je nach
dem
Geschlecht des Vorsitzenden
Es wandelt sich um – behauptet – sagt zugleich das
Gegenteil –
ohne Bedeutung – brüllt – angelt.
Dada ist das Chamäleon der schnellen und interessierten
Veränderung.
Dada ist gegen die Zukunft. Dada ist tot. Dada ist idiotisch.
Es lebe Dada. Dada ist keine literarische Schule, brüllt

 

 

 

 

Tristan Tzara (16 april 1896 – 24 december 1963)

Cartoon door David Baldinger 

 

 

 

 

 

De Nederlandse schrijver Ewald Vanvugt werd geboren op 16 april 1943 in 's-Hertogenbosch. Zie ook alle tags voor Ewald Vanvugt op dit blog.

 

Uit: Roofgoed

 

“Bijna de hele golvende buitenwand is van glas: de hoge zalen en hallen kijken uit op de polder waar ’s zomers vette koeien in het groen grazen en ’s winters soms de lokale bevolking door de sneeuw voorbij schaatst. De negen ranke witte palen van de windmolens die de energie voor het gebouw opwekken, staan in drie rijen van drie achter de parkeerplaatsen. Binnen durven de ruime vitrines de zwevende vormen van het gebouw te herhalen.

Het silhouet van het Europees Museum van het Wereldgeheugen is nu al een internationaal bekend beeldmerk van Amsterdam. En sinds de opening blijft het nieuwe schouwpaleis hoge aantallen bezoekers naar de stad trekken, de positiefste voorspellingen nog overtreffend.

Net als in elk mammoetmuseum - het Louvre, de Hermitage, de Uffizi, het British Museum, het Museum van het Vaticaan – kan een bezoeker in het Europees Museum in veel galerijen temidden van het massale aanbod vaak niet kiezen welke verbazingwekkende schepping het eerst nauwkeuriger te bekijken. Hij of zij dreigt te verdrinken of is al ondergegaan in de overvloed aan beelden, voorwerpen, schilderingen, documenten. Overweldigd door de veelheid glijdt de aandacht vluchtig over de meeste spullen en deze onderdompeling in de cultuurgoederen geeft een geweldig plezier omdat we delen in de scheppingskracht van de vele vaklui en kunstenaars.”

 

 

 

Ewald Vanvugt (’s-Hertogenbosch, 16 april 1943)

 

 

 

 

De Nederlandse dichter en etser Jan Luyken werd geboren in Amsterdam op 16 april 1649. Zie ook alle tags voor Jan Luyken op dit blog.

 

 

Het Kind Gewaarschouwd

 

Die Oog, en Ooren heeft gemaakt,

Denkt, dat hy hoord, en dat hy waakt.

Het Kind en moet het niet vergeeten,

Dat alles wat van hem geschied,

Schoon zyne Oud'ren dat niet weeten,

Dat Onzen Lieven Heer dat ziet;

Die 't al kan zien, en al kan hooren,

Van alle die'er zyn gebooren.

 

 

De Boog

 

Schiet niet in 't wild; maar, doeld op 't wit.

Daar Eeuwig voordeel achter zit.

Elk rekt (als 't Kind) zyn spanning uit,

En schiet, na 't geen, dat niet beduid:

Maar and'ren, die wat meer beoogen,

Die schieten (om een groote vrucht)

Na God, met eene scherpe zucht,

Van haar gespannen herte Boogen.

 

 

 

  

Jan Luyken (16 april 1649 – 5 april 1712)

Illustratie bij De Boog

 

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 16^e april ook mijn blog van 16 april 2012 deel 2 en ook mijn blog van 16 april 2011 deel 3.