Het leven in juni (Marjoleine de Vos), Wiel Kusters, Ralf Thenior
Bij het begin van de maand juni
Junidag door Antonín Slavíček, 1898
Het leven in juni
Om mij heen is alles luidkeels in leven
de boer op zijn maaier, blatende schapen
in de esdoorn een zwartkop die roept
om een vrouwtje, uit bloemkelken klinkt
het geronk van een bij.
En ik leef ook maar moet dat zelf zeggen
want niets van al wat ik waarneem noemt mij.
Zoals je met vrienden wel praat over vroeger:
We waren aan zee, in een tent, heel gelukkig –
vraagt iemand: was jij daarbij?
Dus ben ik alleen in de tuin in de wereld
en om mij heen ademt alles en in huis
zit een man. Dit is het leven, schrijft hij,
deze ochtend in juni, de zwartkop zingt
en in de tuin zit zij.
Marjoleine de Vos (Oosterbeek, 19 april 1957)
De Oude Kerk in Oosterbeek
De Nederlandse dichter, schrijver en letterkundige Wiel Kusters werd geboren in Spekholzerheide op 1 juni 1947. Zie ook alle tags voor Wiel Kusters op dit blog.
Langzame Wals
Wij dansten, moeder, door de keuken
je had mij lachend opgetild
vier jaar was ik ‘daar bij die molen
die mooie molen’ van de radio
geboren, losgeschild
je kleine vrucht, een zoet bestaan
een appel die zo rood moest glimmen
dat je ogen ervan glansden
opgenomen in een wals
tussen tafel stoelen pannen
dat het kleine wandkleed moeder
dat je in de keuken hing
geborduurd met wolken schaapjes
bomen en een molentje
plus een boertje met een pet
dat dat helder linnen kleedje
met zijn spichtige figuurtjes
draaiend mij voor ogen bleef
in de warmte van de keuken
langs de wanden van mijn geest
zozeer dat ik het ging zingen
en mijn ogen moest bedwingen
toen je stierf en ik je zag
jij mij zag ik wilde tillen
wat er van ons overbleef
op een stoel en in een bed
en wij zwierden en wij walsten
tot je grond verzonken was
Vlag
Een vlaggenmast houdt
vlaggen vast.
Een windvlaag vindt dat
ongepast.
Maar als de vlag
gestreken wordt,
is er geen windvlaag meer
die mort.
Dan wappert fier en vrij
de wind:
er is geen vlag die hem
nog bindt.
Maal
Van iedere hap eet ik nog maar de helft.
En lucifers die breek ik door. Voor thee
dient mij het zakje van de dag tevoor.
De tandpasta moet vier keer langer mee.
Ik zou gierig moeten zijn nu ik je mis.
Ik moet niet zo ademen, de rest is dan
voor jou. En minder slapen, minder waken.
Veel minder alles waar ik vol van ben.
Ik zie je door de kamer gaan en voel
hoe je een arm mij om de schouders slaat.
Je lacht, je legt je benen op de bank.
We praten, eten, slapen – dubbel dus
en zij aan zij. Daar schuilt het missen in,
zolang ons missen gretig wordt betwist.
Wiel Kusters (Spekholzerheide, 1 juni 1947)
De Duitse dichter en schrijver Ralf Thenior werd geboren op 4 juni 1945 in Bad Kudowa. Zie ook alle tags voor Ralf Thenior op dit blog.
Pijnlijk voorgevoel
en dan is het er weer, komt van ver weg
dichterbij NL-D na 15 minuten nog 0-0
in het nieuws komt het voort uit een zijspoor en
vergiftigt het mijn gemoed
Europa kan zich niet uit de crisis sparen
de markt heeft nieuw geld nodig
de banken worden niet genationaliseerd en
dan met de lotnummers 1 5 2 5 6 7 8 9
overvalt me een voorgevoel, een angstaanjagend beeld verschijnt als
een silhouet in het venster van de ziel
richting de straat in de deuropening de zieke moeder
rookt het kind slaapt naakt op de stoep
Vertaald door Frans Roumen
Ralf Thenior (Bad Kudowa, 4 juni 1945)
Zie voor de schrijvers van de 1e juni ook mijn blog van 1 juni 2020 en eveneens mijn blog van 1 juni 2019 en ook mijn blog van 1 juni 2018.
