Naar de inhoud

Romenu

Over literatuur, gedichten, kunst en cultuur
akke.beakke.be

Berichten van 3 juli 2026 tot 4 juli 2026

Ricardo Domeneck

De Braziliaanse dichter, beeldend kunstenaar en criticus Ricardo Domeneck werd geboren op 4 juli 1977 in São Paulo. Zie ook alle tags voor Ricardo Domeneck op dit blog.

 

 

FEARFUL SKIN HEALS: AND BEGINS AGAIN

1.

this initial disturbance: fork
will not fit mouth
and food falls
onto startled plate; water
glass meets tooth.
Throat stretches
eager palms. 

2.

Damp cotton
on forehead heaves
breakdown; hiccups
quicken their rhythm.

I put on an overcoat not mine
and lose myself in the scent,
for a moment,
a moment.

The owner catches
me red-handed
and it troubles
my sleep.

3.

Reserve
of the feet

in another’s
house,

when, in
pursuit

of a novel distribution
of weight, they discover

levitation. 

4.

The floor is a recurrent,
constant invitation;
something in us awaits
reunion. Till wind scatter
us to the four corners.

 

Vertaald door Chris Daniels

 

 

Lichaam

lich.aam
zn. o lichaam [lichaam]. Mv. lichamen Van nie-
mand. Massa en gewicht
(niet door elkaar halen a.u.b.)
als aanhangsels bij oppervlakten
met een binaire code
aka mannelijk en vrouwelijk
 
1. a. Geografie van de opstelling. Gebied met welomschreven grenzen; stuk ruimte om te dromen met woordenboeken.
1. b.  Locus van focus bij angst, hocus pocus van de logica in vochtige openingen.
1. c. Karkas. Terugkeer naar de werkelijkheid.

 
Men zegt
dat dezelfde lucht
geen twee
tegelijk
kan omgeven.
 
2. a. Patroon van gevaarlijk uiterlijk voor de mechaniek van zuiverheid; de illusie van  hygiëne.
2. b. Geen boom.
Kleuren naar smaak te bestellen.

 
Ontvangst volgt volgens regels
van genetische fabricatie.
Roodharige exemplaren
als aanhangsel van een penis
gelden als lekkernijen.
 
3. a. Niet te vertrouwen in regenjassen. Voorlopig en vaak schommelend. Alles wat in stukken klaarkomt.
3. b. Een verzameling fouten en dubbelzinnigheden die als gezondheid bekendstaan; een Vereniging z.w.
 
Maar de privésfeer
is ook een nachtmerrie.
 
4. a. Commercieel etablissement.
4. b. Voor instructies, zie handleiding, of mondeling.
 
Klank bekend
als stem
veroorzaakt de aankleving
aan zijn definitie.
 
5. a. Ramsj die op foto’s niet zweet.
5. b. Grootst mogelijk wrijvingsvlak. Anale tomie.
5. c. Machinerie voor vloeistoffenproductie.
5. d. Bestemd voor glijmiddel.
 
Neigt ertoe waakzamer te worden
indien gesneden of doorboord.
 
6. a. Uitsluitend voor indices en appendices.
6. b. Massa van het tastbare en materie voor vodden.
 
Geef het water
en het wordt hemels.
 
7. Comfortabel meubelstuk dat onderhoud vereist. Verzameling of hoeveelheid, zoals van materiaal of informatie: de vanzelfsprekendheid van zijn toename.
 
JIJ BENT HIER
op een kaart.

 

 

Vertaald door Bart Vonck

 

 

2711333-c0a0c97f587aae60165e96a0b3881d88.jpg
Ricardo Domeneck (São Paulo, 4 juli 1977)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 4e juli ook mijn blog van 4 juli 2020 en eveneens mijn blog van 4 juli 2019 en ook mijn blog van 4 juli 2017 en ook mijn blog van 4 juli 2014 en ook mijn blog van 4 juli 2011 deel 2.

Geschreven door Romenu om 16:26 Reageer op dit bericht

Christopher Kloeble, Christine Lavant

De Duitse schrijver Christopher Kloeble werd op 3 juli 1982 geboren in München. Zie ook alle tags voor Christopher Kloeble op dit blog.

Uit: Fass von Segendorf

„Es fiel mir schwer zu schlucken. Der Raum war leer, von draußen drang das Dröhnen herein, der Chor der Knaben, unterstützt durch das Orchester. Es hörte sich schräg und falsch an, wenn man hinter der Bühne saß, ganz anders, als auf ihr oder davor. Es hörte sich an, als klagten sie, prusteten und spuckten ihren Unmut gegen die Wände, von denen er abprallte, zurückkehrte, sich vermehrte und verstärkte und dann, dann wurde es mit einem Mal still.
Der Wink des Dirigenten.
So graziös, als würde er den Dirigierstab in der Hand halten, ohne ihn zu berühren.
Bei der Generalprobe hatte der Chor der Knaben nicht geschlossen darauf reagiert, und der Dirigent hatte unseren Chorleiter – wir nennen ihn den Chef –, mit einem Kopfschütteln zu sich gebeten. Dann beschimpfte uns der Chef. In der Pause stürmte er in unseren Probenraum, warf die Tür hinter sich zu, dass wir verstummten, aufstanden, auf den Boden sahen. Mit gehetzten Schritten durchquerte er das Zimmer, kam zurück, durchquerte es ein weiteres Mal. Nannte uns einen Haufen Arschlöcher. Mit einer brabbelnden, undeutlichen Stimme, von der man als allerletztes gedacht hätte, dass sie die eines Gesangslehrers sei. Er sah einzelne an, deutete auf uns. Wir hätten ihn so sehr blamiert. Vor einem Weltorchester! Vor einem Weltdirigenten! Wir waren Arschlöcher! Kinder!
Gleich darauf seufzte er, sagte, er könne das alles nicht mehr ertragen, die Proben, die Strapazen. Die Diskussionen! Die ewige, ewige Kritik. Von oben! Nein, wir sollten nach Hause gehen. Er verließ den Raum, die Gesangslehrer stoben durcheinander, einer folgte ihm, ein anderer, Herr Scheid, blieb bei uns und sagte, flüsternd, wir üben die ganze Sache nun gemeinsam. Bis es sitzt.
Der Herr Scheid probte darauf zwei Stunden mit uns. Er ließ uns einzeln singen, bis jeder die Stelle perfekt beherrschte. Was der Chef in dieser Zeit trieb, wussten wir nicht, wir sahen nur, dass er später das Lob des Dirigenten grinsend entgegennahm und mit keinem Wort den Herrn Scheid erwähnte.
Das heißt aber nicht, dass wir den Herrn Scheid mehr leiden mochten, als den Chef.“

 

2711214-ebc4f44717308638fee9f7161f49152c.png
Christopher Kloeble (München, 3 juli 1982)

 

 

De Oostenrijkse dichteres, schrijfster en kunstenares Christine Lavant werd geboren op 4 juli 1915 in Groß-Edling als Christine Thonhauser. Zie ook alle tags voor Christine Lavant op dit blog.

 

Oude slaap, waar zitten toch je zonen?
Jonge, sterke zonen heb je immers,
kerels, die nog andere dingen kunnen
dan hier komen en de lamp uitdoven.

Eentje moet zich naast mijn angst uitstrekken,
eentje zich op mijn verlangen zetten,
harde handen moeten beiden hebben,
dat de buren niet het schreeuwen horen.

En wat wil je in mijn ogen strooien?
Zand? Ik lach erom. Woestijnen
kan ik je voor zulke ogen geven
die zich daarmee al tevreden stellen.

Mijne, weet je, zijn twee vuurkolommen,
eenmaal zal de hemel daarvan branden!
Maar voorlopig wil ik eindelijk slapen.
Oude, oude, heb je dan geen zonen?

 

 

Vertaald door C. O. Jellema

 

 

2711214-2d4cbbcf9b133395676af275d60096cf.jpg
Christine Lavant (4 juli 1915 – 7 juni 1973)

 

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 3e juli ook mijn blog van 3 juli 2023 en ook mijn blog van 3 juli 2020 en eveneens mijn blog van 3 juli 2019 en ook mijn blog van 3 juli 2017 en ook mijn blog van 3 juli 2016 deel 1 en eveneens mijn blog van 11 juli 2015.

Geschreven door Romenu om 16:52 Reageer op dit bericht

Meer van Romenu

↑ Terug naar de berichten