Een goede katholiek is altijd wat anti-institutioneel, zo citeert Rik Torfs een interviewgast in zijn nieuwe boek. Het zou zijn baseline kunnen zijn.
Voor de zesdelige documentaire Het Vaticaan, de staat van de Kerk, die in het najaar wordt uitgezonden op VRT en nu al op Pickx+ (voor abonnees) te zien is, had kerkjurist Rik Torfs (67) tientallen gesprekken met curiekardinalen en andere betrokkenen. Die interviews verwerkte hij ook in het boekHet Vaticaan, Achter de schermen van de Kerk (Lannoo),ingebed in zijn eigen kritische visie op het instituut, dat hij ondanks alles ‘fantastisch’ blijft vinden (met een knipoog naar een eerder boek). Een gesprek.
Hoe tevreden bent u met de documentaire?
Rik Torfs • De makers van Panenka wilden als buitenstaanders een idee krijgen van wat er zich afspeelt in de Kerk en het Vaticaan. We hebben gekozen voor een kritische insteek, waarbij de hete hangijzers aan bod komen: de rol van de vrouw, seksueel misbruik, financiële schandalen. We spraken zowel met kardinaal Kasper als kardinaal Müller, om twee uitersten van het spectrum – die overigens onder elkaar in hetzelfde appartementsgebouw wonen maar elkaar nauwelijks spreken – te noemen. Het geheel is zeker geen ophemeling, maar ook geen afstraffing van het instituut, vind ik.
Vijf van de zes delen hebben we bekeken met Paolo Ruffini, hoofd van het dicasterie voor de Communicatie, tijdens een marathonsessie met toast en worstjes. Hoewel hij het project aanvankelijk niet zo genegen was, heeft hij ons wel aan de nodige contacten geholpen. En uiteindelijk denk ik dat hij tevreden was met het resultaat.
Wat dacht u toen de VRT de reeks verschoof naar het najaar?
Normaal gezien moest ze ongeveer samen met het boek uitkomen, maar de VRT vond het ongepast om zo kort na Godvergeten een documentaire te brengen over het Vaticaan, ook al is ze kritisch, maar wel minder emotiegedreven.
Gaat het ook over het geloof of enkel over het instituut?
In de reeks komt het geloof minder aan bod dan in mijn boek, waar ik er een apart hoofdstuk aan wijd, vooral aan de hand van gesprekken met de Franse filosoof Jean-Luc Marion en de Praagse priester en psychiater Tomáš Halík. Ze zijn het erover eens dat Kerk en geloof geen equivalenten van elkaar zijn.
Het instituut is ondergeschikt aan de inspiratie.
Of zoals Marion het zegt: ‘Een goede katholiek is altijd een beetje anti-institutioneel. Ik ben trouw aan de Kerk wegens de patron, niet wegens een groep bestuurders.’
Maar praten over het geloof is niet makkelijk. Het is makkelijker om het te hebben over het dagelijkse reilen en zeilen, of om de boodschap samen te vatten in ethische kwesties. Dat gebeurt maar al te vaak. Ook paus Franciscus doet dat naar mijn aanvoelen te veel, hoewel hij de klemtoon verlegt van biomedische naar sociale en ecologische moraal. ‘Wie niet uitkijkt, praat binnen de muren van het Vaticaan nooit over geloof’, schrijf ik in mijn boek.
In uw voorwoord geeft u de lezer al mee dat u vooral naar machtsverhoudingen ging kijken. Waarom?
Van Panenka tot Kerk & Leven hebben instituten altijd met machtsverhoudingen te maken. Vanuit mijn expertise, het kerkelijk recht, heb ik daar bijzondere aandacht voor. Maar zoals gezegd zijn Kerk en geloof geen gelijke grootheden. De drijfveren om er iets van te maken, zijn heel sterk en de lat ligt hoog. Ik gebruik graag een dosis ironie, wat niet iedereen lust. Hoewel ik best een optimistisch persoon ben, zal ik nooit doen alsof kardinalen doorgaans bevlogen persoonlijkheden zijn.
Hebt u nog iets nieuws ontdekt, bijvoorbeeld in uw gesprek met John Kennedy, die in het Vaticaan dossiers van seksueel misbruik behandelt?
Een uitspraak van hem staat in schril contrast tot wat ik jaren geleden nog hoorde in het Vaticaan. In 2005 bracht ik een bezoek aan de toenmalige Congregatie voor Katholiek Opvoeding. De functionaris die mij ontving, toonde zich streng voor het Westen: ‘Seksueel misbruik is typisch voor jullie streken’, wist hij. ‘Hier in Italië hebben we dat niet.’
Kennedy zei me nu ongeveer het tegenovergestelde: ‘Ik maak mij vooral zorgen over plaatsen waar we niets van horen. Misschien hebben mensen daar nog niet de moed gevonden om hun verhaal te vertellen. Want dat er misbruikvrije zones waren, is onwaarschijnlijk.’ De wil om doortastend op te treden, is er ongetwijfeld, en het gebeurt ook wel, zeker beter dan vroeger.
Het cliché dat Rome nog altijd niets tegen seksueel misbruik heeft ondernomen, is manifest onjuist.
Daarnaast ben ik onder de indruk van kardinaal Pietro Parolin, de nummer twee van het Vaticaan. Zijn oprechtheid en bescheidenheid hebben me echt ontroerd.
U bent best kritisch voor paus Franciscus. U laat twee pauskenners een ranking maken in uw boek. Waar staat hij voor u in de ranglijst beste pausen sinds de Tweede Wereldoorlog?
Kerkjuridisch storen mij bepaalde acties van paus Franciscus. Zo veroordeelde hij kardinaal Becciu, verwikkeld in een financieel schandaal, al voordat diens proces was afgelopen. Mijn gesprekspartners Lucetta Scaraffia en Giovanni Maria Vian, allebei ex-werknemers van L’Osservatore Romano en aan de kant geschoven door paus Franciscus, schatten hem laag in. Ze vinden hem autoritair en chaotisch. Hun grootste waardering gaat uit naar Paulus VI, maar dat was toch ook de paus van Humanae Vitae, een encycliek die in West-Europa de kerkverlating in een stroomversnelling bracht door zijn strenge seksuele moraal.
Alles bijeen ben ik wel een voorstander van de hervormingen die paus Franciscus doorvoert. Ik zal hem dus zeker niet lager inschatten dan zijn voorgangers.
Wat verwacht u van het synodale proces dat van het instituut Kerk weer een beweging van en voor iedereen wil maken?
Wat onze bisschoppen nu in een ontwerptekst als prioriteiten naar voren schuiven, had al lang besproken moeten zijn in de Kerk. Toen was het altijd ‘niet het moment’. Men zag onvoldoende dat de onbeantwoorde vragen rond de rol van de vrouw in de Kerk of het verplichte celibaat zoveel andere vragen hypothekeerden.
Zal de Kerk er nu wel klaar voor zijn? Decentralisatie zou een oplossing kunnen bieden, meer macht voor bisschoppenconferenties, maar dan moeten die intern wel overeenkomen. Er zijn bijzondere grote verschillen binnen de Franse Kerk, om maar iets te noemen.
De rode draad van het boek, schrijft u, is de vraag of er redding is voor de Kerk. En?
Ik ben niet zo pessimistisch. Er is altijd wel een plek in de wereld waar de Kerk bij wijze van spreken op instorten staat, zo zei de Franse filosoof Marion me. Maar ze heeft een inspiratiebron die geestverruimend is.
Voor veel mensen in Vlaanderen is het christelijk geloof een instituut dat hun vrijheid wil beknotten.
Maar Jezus is net het tegenovergestelde. Hij maakt me vrij, vergroot mijn wereld. Daarin zit het religieuze genie van Jezus Christus. Dat zal nooit verdwijnen. De culturele bedding waarin die boodschap bij ons lag, is wel zo goed als verdampt.
Ook het Vaticaan blijft ondanks alles iets moois. Ze blijven proberen de Kerk te realiseren met ups en downs – vooral downs. Maar ze is nooit reddeloos verloren.
21-04-2024 om 20:57
geschreven door Gust Adriaensen
19-04-2024
Bisschoppen: ‘Menswaardige samenleving kiest altijd voor leven’
Bisschoppen: ‘Menswaardige samenleving kiest altijd voor leven’
De Belgische bisschoppen reageren in een persbericht onthutst op het voorstel tot euthanasie voor wie levensmoe is.
De Belgische bisschoppen zeggen in het bericht dat ze met grote verbazing en ontgoocheling kennis hebben genomen van het voorstel van de voorzitter van de Christelijke Mutualiteiten (CM) om euthanasie mogelijk te maken voor wie levensmoe is. Luc Van Gorp deed die uitspraak in een interview in Het Nieuwsblad eerder deze week, al nam hij nadien gas terug (zie ons interview met Luc Van Gorp: 'Ik gebruikte stuitende beelden om de ogen te openen').
'Dit voorstel is in strijd met wat tot de kern van een menswaardige samenleving en een lange beschavingsgeschiedenis behoort, namelijk de fundamentele eerbied voor het menselijke leven, in de eerste plaats dat van de meest kwetsbare mens', zo schrijven de bisschoppen. 'Dat net de voorzitter van een grote christelijke zorgorganisatie dat fundament in vraag stelt, is onbegrijpelijk.'
We citeren verder: 'De CM-voorzitter had het over de kosten van de vergrijzing en de zoektocht naar het nodige zorgpersoneel. De uitdagingen ter zake zijn inderdaad groot, de middelen niet oneindig en er moeten zeker keuzes worden gemaakt. Maar in een echt menswaardige samenleving kunnen die nooit ten koste gaan van de zorg voor wie ze nodig heeft. Laat staan dat als oplossing mensen desgewenst uit het leven zouden kunnen stappen.'
De korte verklaring besluit: 'Dat de voorzitter van de CM die optie toch voorstelde, vinden we onthutsend. De waardigheid van de mens is immers onaantastbaar en het fundament zelf van elk menselijk samenleven.'
(kerknet)
19-04-2024 om 09:06
geschreven door Gust Adriaensen
18-04-2024
Een betere wereld
Lieven Boeve: 'Een betere wereld moet de droom van opvoeders zijn.'
18-04-2024 om 19:49
geschreven door Gust Adriaensen
17-04-2024
Siegfried over Melissa
Siegfried Bracke over de voorzitster van Vooruit:
‘Hoe meer ze zegt dat zij, en zij alleen, de voorzitter is van Vooruit, hoe minder ze dat blijkt te zijn. Melissa Depraetere is dan ook het enig mogelijke foutje in het wonderverhaal over Conner.’
Is het niet sterker verantwoord te zeggen:
'Hoe meer Jambon zei en zegt dat hij, en hij alleen, de minister-president van Vlaanderen is, hoe minder hij dat blijkt te zijn en hoe duidelijker het wordt dat de echte op het op het Schoon Verdiep resideert'?
17-04-2024 om 09:20
geschreven door Gust Adriaensen
De Hoge Raad voor Justitie evalueerde Operatie-Kelk en ziet disfuncties, maar geen clandestiene zittingen om dossiers terug te geven.
Na weken van uitstel en onduidelijkheid gaf de Hoge Raad voor de Justitie vandaag in het federale parlement voor de onderzoekscommissie Misbruik uitleg over Operatie-Kelk. Bedoeld wordt daarmee de veelbesproken huiszoekingen in juni 2010 bij het aartsbisdom, kardinaal Danneels en de commissie-Adriaenssens.
Hilde Melotte, voorzitter van de Hoge Raad voor de Justitie, Valérie Delfosse, voorzitter verenigde advies- en onderzoekscommissie van de Hoge Raad voor de Justitie, Davy Jordens, lid-magistraat en voorzitter werkgroep bijzonder onderzoek Kelk en Daan Vyverman, eerste auditeur, gaven nauwkeurig verslag van de lange procedure, die al veertien jaar duurt. Het dossier bestaat uit 104 kaften, zijnde zo’n 50.000 bladzijden.
Geen namen
De Hoge Raad ondervroeg magistraten, speurders en advocaten, om een antwoord te geven op de vragen of er clandestiene zittingen zijn geweest, er druk vanuit het aartsbisdom of elders is uitgeoefend op magistraten, of de dossiers onrechtmatig aan het aartsbisdom zijn teruggegeven en waarom dit onderzoek nu zo lang aansleept. Over de feiten van misbruik of schuldig verzuim door geestelijken sprake de Hoge Raad zich niet uit. Dat is niet haar bevoegdheid.
De getuigen noemden geen of nauwelijks namen, ook al werd Operatie-Kelk een publieke zaak en schreef meester Walter Vansteenbrugge, advocaat van de burgerlijke partijen, er zelfs een boek over.
Ook in de televisiereeks Godvergeten werd er over de procedure gezegd dat ze van hogerhand werd tegengewerkt.
Crypte
Valérie Delfosse gaf een uitgebreid chronologisch overzicht van alle onderzoekshandelingen en rechtbankzittingen. De aanleiding van de huiszoekingen is te lezen in twee pv’s van een commissaris van de federale politie, waarin priester Rik Devillé een aantal dossiers aan het gerecht wil overmaken, maar daarvoor geen toestemming heeft van alle slachtoffers.
Ook Godelieve Halsberghe, voorzitster van de eerste kerkelijke commissie, wil dossiers overmaken, maar ze bevinden zich in het Rijksarchief.
Op 16 juni 2010 biedt Devillé zich met zijn dossiers aan, op 21 juni beslist de onderzoeksrechter een onderzoek te openen dat de naam Operatie-Kelk krijgt. Het Rijksarchief geeft de dossiers aan het gerecht. Halsberghe suggereert dat kardinaal Danneels haar over een geheim archief in een crypte in de Sint-Romboutskathedraal vertelde. Op 24 juni vinden er gelijktijdig huiszoekingen plaats in het aartsbisdom, de woning van kardinaal Danneels en bij de commissie-Adriaenssens.
931 dozen werden meegenomen.
Daarop volgt een ongeziene procedureslag.
Inzagerecht
‘Nog nooit zo’n ingewikkeld dossier gezien’, zei Jordens de kamerleden. Advocaat Vansteenbrugge beweert in zijn boek en in interviews dat er clandestiene zittingen plaatsvonden om de Kerk haar dossiers terug te geven. De Hoge Raad voor Justitie ziet er geen. Op bepaalde zittingen moesten de burgerlijke partijen niet worden uitgenodigd. Wel zijn er disfuncties vast te stellen, slordigheden. Vansteenbrugge kreeg geen antwoord op zijn brieven, een rechter die gewraakt werd, zat later wel zittingen voor. ‘We kunnen vaststellen dat de burgerlijke partijen inzagerecht kregen.’
Niemand van de ondervraagden kwam klagen over druk.
Wel zijn er vragen te stellen bij een ontmoeting tussen de advocaat van het aartsbisdom en het parket-generaal. ‘We kunnen de druk niet bewijzen of uitsluiten’, luidt het eindoordeel. Wel waren er veel strubbelingen tussen magistraten onderling. Als er al druk was, gebeurde dat door advocaten die elke brief in de media brachten.
De Hoge Raad treedt daarmee de verklaring bij van het Federale Parket, dat al eind september 2023 in een uitvoerig persbericht beklemtoonde dat er geen enkele inmenging door de Kerk is geweest.
Vier onderzoeksrechters
In Operatie Kelk zijn er vier onderzoeksrechters geweest, en veel magistraten. Dat was al een garantie dat het onderzoek onafhankelijk verliep. Dit dossier duurt al heel lang. En de Hoge Raad vindt dat betreurenswaardig voor de slachtoffers, die hopen op een gerechtelijk onderzoek. ‘We moeten vaststellen dat er tot 2013 hard gewerkt werd en veel mensen werden verhoord.’ Nadien kon de Raadkamer niet verder, doordat er partijen bijkomend onderzoek vroegen. De terroristische aanslagen van 2016 vroegen toen ook veel capaciteit van het federaal parket.
De Hoge Raad voor Justitie gaf 17 suggesties om deze problemen te vermijden in de toekomst.
Een van de cruciale punten is de goede formulering wat een onderzoeksrechter moet onderzoeken, wat in Operatie-Kelk duidelijk niet het geval was. Vrijdag mogen de kamerleden vragen stellen.
Bisschoppen: ‘Altijd meegewerkt’
‘De Kerk heeft met alle wettelijke middelen haar rechtmatige belangen verdedigd’, reageert de Belgische bisschoppenconferentie. ‘De bisschoppen hebben ook nooit geweigerd om ten volle mee te werken aan om het even welk gerechtelijk onderzoek. Respect voor het wettelijk kader dient uiteindelijk de waarheidsvinding.’
De bisschoppen van België roepen op dat de onterechte beschuldigingen nu zouden stoppen en kijken uit naar een spoedige eindvordering in dit hele dossier.
16-04-2024 om 19:57
geschreven door Gust Adriaensen
Catechismus na de mis in de abdij van Postel
Beste vrienden,
Graag nodigen we u uit voor ‘Catechismus na de Mis’, over ‘Het Onze Vader’ in de Katechismus van de Katholieke Kerk.
Op zondag 21 april is de volgende bijeenkomst, na de H. Misin de abdijkerk van Postel om 10u00, over de laatste bede van het Onze Vader ‘Verlos ons van het kwade.’.
Er is catechese voor jongeren en volwassenen in de abdijkerk; catechese voor kinderen; en catechese voor peuters en kleuters op het gastenkwartier van de abdij.
De catechese is rond 11u15 en duurt 30 à 40 min. Daarna kan men napraten bij een lekkere kop koffie of warme chocomelk op het gastenkwartier van de abdij.
Er zijn hieraan geen kosten verbonden.
De vorige keren mochten we telkens een 50-tal mensen verwelkomen. We hopen jullie deze keer even talrijk te mogen verwelkomen. En… indien u er niet kunt bij zijn: wij rekenen op uw gebed!
U mag deze mail doorsturen naar vrienden en bekenden; of dit initiatief bekend maken via uw (sociale) mediakanalen.
In bijlage vindt u een flyer met meer info en met de volgende bijeenkomsten.
Hartelijke en genegen groeten,
In Jezus en Maria,
Pater Benny
Abdij van Postel
16-04-2024 om 09:47
geschreven door Gust Adriaensen
15-04-2024
Duidelijke taal van paus Franciscus
In het op 8 april gepubliceerde uitgebreide document 'Dignitas Infinita', neemt paus Franciscus duidelijke standpunten in over ethische onderwerpen.
Enkele thema's:
Abortus
Paus Franciscus is hierover zeer duidelijk:” Wat ook de manier zij waarop abortus uitgevoerd wordt, de opzettelijke vruchtafdrijving is een opzettelijke en rechtstreekse moord op een menselijk wezen in de aanvangsfase van zijn bestaan, tussen het moment van de bevruchting en de geboorte”. Het document stelt dat” de verdediging van het leven innig verbonden is met de verdediging van alle menselijke rechten. Het veronderstelt dat een menselijk wezen altijd heilig en onschendbaar is, in elke situatie en in elke fase van zijn ontwikkeling”.
“Dignitas Infinita” wijst ook op de gevaren van een ‘nieuw politiek correct taalgebruik’, zoals in de Nederlandse taal steeds meer voorkomt. De bedoeling hiervan is de” ware aard” van de daad te verbergen en de ernst ervan in de publieke opinie af te zwakken. Zo wordt een dubbelzinnige terminologie opgedrongen, zoals ‘zwangerschapsonderbreking’, een leugen, want abortus is onherroepelijk!
Euthanasie en begeleide zelfmoord
De paus stelt dat het”het vanzelfsprekend is, dat de waardigheid van de zieke persoon in een kritische of terminale situatie van iedereen de aangepaste en noodzakelijke inspanningen vereist om het lijden met aangepaste palliatieve zorgen te verzachten. Terzelfdertijd moet het eindeloos doorbehandelen of elke buitensporige ingreep vermeden worden “.
” Een dergelijke inspanning is fundamenteel verschillend en zelfs tegengesteld aan de beslissing om zijn eigen leven of het leven van iemand anders uit de weg te ruimen omwille van de last van het lijden”, zo stelt het document verder. “Zelfs in de meest smartelijke omstandigheden, is het menselijk leven immers drager van een waardigheid, die altijd moet geëerbiedigd worden, die niet verloren mag gaan en waarvoor de eerbied onvoorwaardelijk is”. ” Het leven is een recht, niet de dood, deze moet aanvaard worden en niet toegediend”, zo luidt het besluit van de tekst.
Draagmoederschap: een praktijk die “de waardigheid van de vrouw en van het kind fundamenteel aantast”
De paus neemt ook stelling tegen de praktijk van de draagmoeders, door dewelke het kind een simpel voorwerp wordt . ” De weg van de vrede vereist de eerbied van het leven, van elk menselijk leven, vanaf het leven van het kind dat zich ontwikkelt in de schoot van zijn moeder en noch opgeruimd, noch een commerciële materie mag worden”. “Daarom vind ik de praktijk van wat men “draagmoeder” noemt betreurenswaardig. Het tast de waardigheid van het kind aan, maar ook die van de vrouw die gewoon een middel wordt om winst te maken of om te voldoen aan het willekeurige verlangen van een vreemde. Het ontstaat uit een situatie van materiële behoefte van een vrouw. Een kind is altijd een geschenk en nooit het gevolg van een contract”.De paus vraagt dus dat de internationale gemeenschap er zich toe zou verbinden deze afschuwelijke praktijk wereldwijd te verbieden.
De genderideologie: een bedreiging voor onze mensheid
Tenslotte behandelt paus Franciscus een ander belangrijk thema: de gendertheorie en de geslachtsverandering. De paus hekelt de “ideologie” van de gendertheorie, zoals zoveel waanideeën overgewaaid uit de VS, die ” ons een maatschappij voorspiegelt, zonder verschil van geslacht en zo de antropologische basis van de familieondermijnt”. “Alle pogingen om de referentie tot de seksuele verschillen tussen man en vrouw te verdoezelen moeten verworpen worden, omdat zij gewoon deel uitmaken van het mens-zijn en niet ongedaan kunnen gemaakt worden. Wij kunnen het mannelijke en het vrouwelijke niet van elkaar scheiden in het werk van God, dat al onze beslissingen en al onze ervaringen voorafgaat en waarin vanzelfsprekende biologische elementen vervat zijn”.
Over geslachtsverandering is het document heel duidelijk:” het menselijk lichaam maakt deel uit van de waardigheid van de mens, in de mate waarin het de mens als persoon tekent, wat zich uit in zijn unieke geslachtelijke aard”.In het lichaam herkent elke mens zich als verwekt door anderen en het is door middel van het lichaam dat de man en de vrouw een liefdesrelatie kunnen aanknopen waardoor zij andere personen kunnen verwekken.Volgens paus Franciscus zijn wij geroepen tot het beschermen van onze mensheid en dat betekent in de eerste plaats dat wij ze moeten aanvaarden en eerbiedigen zoals zij geschapen werd”.
15-04-2024 om 08:27
geschreven door Gust Adriaensen
14-04-2024
Ontmoetingsdag Abdijkring Postel
Ontmoetingsdag Abdijkring Postel
Een boeiende dag in het verschiet…
Zaterdag 27 april : Ontmoetingsdag van de Abdijkring van Postel.
"Zeg me wat je gelooft": Taal en geloof vandaag; de uitdaging niet uit de weg gaan!
met Zuster Nicole Vennekens (bisschoppelijk gedelegeerde voor de religieuzen in het bisdom Antwerpen en docente spiritualiteit aan het Hoger Instituut voor Godsdienstwetenschappen Antwerpen) en Diaken Jurgen Deckx (diaken van de Pastorale Eenheid H. Augustinus).
Nieuwe mensen zijn van harte welkom! De Abdijkring is een groep van mensen die zich verbonden voelen met de abdijgemeenschap en haar spiritualiteit.
Nodig je vrienden uit.
-----------------------
Dagorde:
09.15 u. : Onthaal met koffie/thee in de refter van het Kontaktcentrum
09.45 u. : Welkom en mededelingen
10.00 u. : Conferentie : "Zeg me wat je gelooft" : Taal en geloof vandaag; de uitdaging niet uit de weg gaan!
11.15 u. : Naar de abdijkerk
11.30 u. : Eucharistie met de abdijgemeenschap
12.30 u. : Middagmaal
14.00 u. : Namiddagprogramma : verwerking
15.15 u. : Pauze
15.30 u. : Gebedsmoment in de kapel van het Kontaktcentrum
16.00 u. : Koffietafel
17.00 u. : Afscheid
De bijdrage bedraagt 30 euro per persoon alles inbegrepen.
Inschrijven via mail of per post voor 20 april
Pater Nicolaas Gorts
Abdijlaan 16
2400 Mol
of via nicolaasgorts@hotmail.com
De betaling gebeurt best vooraf via storting op het nr. BE31 4194 0102 0155 met BIC-code : KREDBEBB
Vriendelijke groet
p. Nicolaas
14-04-2024 om 17:08
geschreven door Gust Adriaensen
13-04-2024
Pater Daniƫl in ...Postel
12 april 2024
Goede Vrienden,
Ondertussen ben ik veilig en wel in de abdij van Postel beland om er enkele weken te verblijven “met vakantie”, om confraters, familie en vrienden te ontmoeten. Ik heb nog een meditatie klaar die ik hier aanbiedt. Na mijn vakantie zal ik daarop verder gaan.
Meditatie
Maak alle volken tot leerling van Jezus Christus
“De elf leerlingen trokken naar Galilea, naar de berg die Jezus hun had aangewezen. Toen ze Hem zagen, vielen ze op de knieën, sommigen twijfelden. Jezus kwam op hen toe en zei: Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Ga dan, maak alle volken tot leerling; doop hen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest en leer hun alles onderhouden wat Ik jullie geboden heb. Weet wel, Ik ben met jullie, alle dagen tot aan de voleinding van de wereld” (Matteüs 28, 16-20).
Na Jezus’ lijden, Kruisdood, verrijzenis en verschijningen zendt Hij zijn leerlingen de wereld in met een alomvattende opdracht vanuit zijn universele macht over gans de schepping, waardoor Hij niet meer gebonden is aan tijd en ruimte. Het is hun taak om alle mensen en alle volken tot ommekeer op te roepen, het geloof in zijn dood en verrijzenis te verkondigen, hen te heiligen door het doopsel en de sacramenten en hen te leiden in het onderhouden van zijn leer en de navolging van zijn leven. Hierbij zal Hij zelf hen altijd bijstaan met de kracht van zijn heilige Geest.
Hierin hebben de apostelen hun eigen taak van verkondigen, heiligen en besturen. Toch is deze missionaire zending van Jezus gericht, over de apostelen heen, tot iedere gelovige in Christus. Jezus roept alle gedoopte christenen op om het licht en het zout van de wereld te zijn, ieder op zijn wijze en zijn plaats. Het doel is andere mensen winnen voor Christus. Dit vraagt van ons een nieuwe levensstijl, die we dienen aan te leren en waartoe we anderen moeten aansporen. Paulus schrijft over de Verrezen Heer: “Hij heeft ook gaven uitgedeeld. Sommigen maakte hij apostel, anderen profeet, anderen evangelist, weer anderen herder en leraar... tot opbouw van het Lichaam van Christus” (Efeziërs 4, 11-12). Allen zijn we geroepen om de Kerk, het Lichaam van Chrisuts mee op te bouwen met onze eigen gaven. Sommigen zijn geroepen om als apostel de algemene leiding te nemen, anderen kunnen als profeten mensen oproepen tot bekering, anderen hebben de gave om Jezus’ leer en leven aantrekkelijk over te brengen, anderen kunnen bijzonder zorg dragen voor medemensen, hen bemoedigen en samen brengen en tenslotte zijn er mensen die de gave hebben om Jezus’ leven en leer met een helder onderricht te onderwijzen. Vooraf kunnen we twee grote vormen onderscheiden: kerygma en catechese. Het “kerygma” (Grieks: verkondiging) is de korte, wezenlijke verkondiging van Jezus’ verlossingswerk, zoals uitgedrukt wordt in de oudste en kortste geloofsbelijdenis: “Jezus is Heer”! Het is gans de Blijde Boodschap in het kort. Zo werd het einde van de tweede Wereldoorlog aangekondigd: “Het is wapenstilstand”. En de mensen dansten in de straat. Als kind heb ik dit nog meegemaakt. Niemand zal geweten hebben wat er precies gebeurd was, maar het belangrijkste wist nu iedereen: de ellende van de oorlog is voorbij. Het is zoals een heraut die destijds op het dorpsplein het nieuws kwam aankondigden dat er een koningszoon geboren is. Pas later werd de verdere uitleg gegeven. Zo komt na de korte verkondiging van het kerygma de catechese, nl. de hele uitleg.
Zonder de liefde van God en de vergeving van zonden vanwege Christus is iedereen verloren. Jezus is op zoek naar hen die verloren zijn en is gekomen om hen te verlossen, de liefde van de Vader te geven en de kracht van zijn heilige Geest. Hij wil dat allen leven en de volle vreugde zouden bezitten. Hij is de wijnstok, wij zijn de ranken opdat wij vruchten zouden dragen. Jezus vraagt dat wij in Hem zouden blijven, zodat Hij kan blijven in ons. En zijn liefde dienen we te verkondigen aan anderen, te beginnen in eigen kring. We zijn medeverantwoordelijk voor het heil van alle mensen die we ontmoeten. Velen hebben grote honger en dorst naar geestelijk voedsel. En wij moeten hen Jezus verkondigen, die de enige Weg, de waarheid en het Leven is: “Ga dan, maak alle volken tot leerling...” is voor ieder van ons.
Tot heden hebben we veel aandacht besteed aan de onwrikbare trouw aan het ware christelijk geloof, het Evangelie van Jezus Christus en de 2000 jaar oude kerkelijkie leer. Immers, het maatschappelijk leven is nu doordrongen van leugen en bedrog. Wie nu openlijk de eenvoudige waarheden verkondigt kan gestraft worden. Wie zegt dat het doden van een kind in de moederschoot een moord is of dat een huwelijk en gezin alleen maar kan bestaan uit een man, een vrouw en kinderen, kan aangeklaagd worden. Zo wordt de leugen gepromoot in de openbare opinie en het maatschappelijk leven ontwricht. Helaas is het hoogste kerkelijk gezag nu ook niet meer de onwrikbare rots die ze eens was. Het is dus nodig dat we zeer waakzaam blijven en trouw het christelijk geloof bewaren zonder ondermijnende moderne compromissen. Waarheid moet zegevieren.
We willen nu echter een stap verder zetten. Als goede katholieken, die we steeds wilden zijn, hebben wij ons nooit erg bekommerd om actieve evangelisatie. We lieten dit te vlug aan de evangelisten of protestanten over, terwijl het de taak is van ieder van ons. Een oude man zei het grappig zo: “Tijdens de zondagspreek kun je zien dat het katholieke geloof het ware geloof is, want de meesten zitten rustig te slapen!” We dienen wakker te worden om het christelijk geloof te verkondigen. Het moet een natuurlijke gewoonte worden om mensen uit te nodigen Jezus Christus als hun Verlosser te aanvaarden, tot hun eigen vreugde. In de volgende bijdragen vragen we ons af hoe we daarin kunnen groeien en ons bekwanen.
11-04-2024 om 20:37
geschreven door Gust Adriaensen
Een koud Europa zonder elan maakt ziek, zeggen bisschoppen
De bisschoppen van de Euregio (Luik, Namen, Luxemburg, Aken, Metz, Nancy, Trier, Troyes, Verdun) zoeken in een brief naar een nieuwe adem voor Europa.
In hun pastorale brief van 8 april zoeken de bisschoppen van de Euregio naar een nieuw elan voor het Europese project, met het oog op de Europese verkiezingen van 9 juni. De brief werd ondertekend voor België door de bisschop van Luik, Jean-Pierre Delville.
Europese crisissen
Volgens de bisschoppen staat het Europese solidariteitspact vanuit verschillende hoeken onder druk.
Nationalisme: het samenleven in Europa raakt verlamd door nationalistische angsten voor controleverlies.
Geopolitiek: de oorlog in Oekraïne.
Economie: het liberale vrijhandelsmodel veroorzaakt ook sociale schade.
Migratie: de Middellandse Zee is een massagraf geworden.
Gewetenscrisis: het ontbreekt ons aan een ideaal en vertrouwen in het leven.
Europese waarden
Tegenover de vele crisissen, stellen de bisschoppen dat we als Europeanen ook gemeenschappelijke waarden delen. Vaak zijn we ons daarvan niet bewust tot we een ander continent bezoeken.
Waarde van de persoon, met zijn zwaktes en noden, staat centraal.
Diversiteit van naties is een rijkdom.
Vrede en verzoening zijn de motor van het Europese samenleven.
Gerechtigheid en solidariteit staan in dienst van het algemeen belang.
Europese droom
Zullen we op 9 juni ervoor kiezen om samen te leven, vragen de bisschoppen zich af. Met welk doel of welke droom? Welke nieuwe adem kunnen we Europa geven? Deze pistes vinden de bisschoppen belangrijk.
We moeten ons opnieuw herinneren dat de ander een persoon is en zo het samenleven humaniseren.
Europa is een gemeenschappelijk goed en een echte vooruitgang in de ontwikkeling van de mensheid. Terugplooien op zichzelf is geen oplossing.
We moeten opnieuw de smaak vinden van het engagement voor broederlijkheid.
Het moet opnieuw de missie van Europa worden om haat te genezen en vrede te bevorderen.
Europa moet de weg gaan van mondiale solidariteit en delen van rijkdom.
Intermediaire organisaties moeten Europa weer een ziel geven.
Europa heeft niet alleen nood aan uniforme regels, maar ook aan sociaal leven.
Het christelijke erfgoed moet weer dienstbaar gemaakt worden aan nieuwe relaties tussen volken en de opbouw van een gemeenschappelijk project.
Creativiteit en politieke dialoog kunnen bijdragen aan het gemeenschappelijke goed.
Integrale ecologie kan de verbanden herstellen tussen de mens en zijn milieu en tussen mensen onderling, in het bijzonder met de armen.
11-04-2024 om 10:56
geschreven door Gust Adriaensen
09-04-2024
'Oneindige waardigheid van de mens'
De nieuwe Vaticaanse verklaring 'Dignitas infinita' benoemt menselijke waardigheid en somt schendingen op: van armoede en oorlog tot draagmoederschap.
De nieuwe Vaticaanse verklaring werd voorgesteld op 8 april. Er is vijf jaar aan gewerkt.
Vernieuwend is dat het klassieke bio-ethische thema's, zoals euthansie, verbindt met andere aanslagen op de menselijke waardigheid, zoals oorlog en zelfs digitaal geweld. Daarmee wil het de tweespalt opheffen tussen de exclusieve focus van sommigen op kwesties rond het begin en einde van het leven en de exclusieve focus van anderen op solidariteit met armen en migranten.
Alleen door de 'oneindige waardigheid' van elk menselijk wezen als fundament te nemen, kan 'onze maatschappij werkelijk rechtvaardig, vreedzaam, gezond en authentiek menselijk zijn', zo stelt het document.
Lijst met schendingen van de menselijke waardigheid
Het document besteedt telkens een paragraaf aan de volgende 'concrete schendingen van de menselijke waardigheid in onze tijd'.
Armoede
Oorlog
Lijden van migranten
Mensenhandel
Seksueel misbruik
Geweld tegen vrouwen
Abortus
Draagmoederschap
Euthanasie en hulp bij zelfdoding
Marginalisering van mensen met een handicap
Gendertheorie
Geslachtsverandering
Digitaal geweld
09-04-2024 om 11:19
geschreven door Gust Adriaensen
08-04-2024
Voorzitter CM Van Gorp: 'Er zou ook een zachtere vorm moeten zijn, voor mensen die het gevoel hebben dat hun leven voltooid is." Zelfdoding vindt hij een te negatieve term. "Ik zou het eerder noemen: het leven teruggeven.'
Teruggeven? Aan wie?
Beangstigend is ook dat Van Gorp zijn idee sterk verbindt met de (onbetaalbaar ? geachte) kost van de vergrijzing.
Heeft hij ook nagedacht over de mogelijke vloedgolf van gefaciliteerde zelfdodingen vanaf een bepaalde leeftijd? Copycatgedrag bestaat ook bij bejaarden.
08-04-2024 om 20:49
geschreven door Gust Adriaensen
Augustinusdag op 15 juni (en 29 juni)
Zaterdag 15 juni (en zaterdag 29 juni) vanaf 9.30 u. tot 16.00 u. op het Kontaktcentrum van de abdij van Postel.
De Norbertijnen kregen van hun stichter Norbertus de Regel van Augustinus als leefregel. Wie was de H. Augustinus? Wat staat er centraal in Zijn kloosterregel? Welke boodschap hebben wij hieraan?
Dat zijn de vragen die behandeld worden op deze spiritualiteitsdag door Pater Nicolaas Gorts.
Bijdrage : 25 euro (inclusief middagmaal en twee koffiepauzes)
Opgelet! Rekening houdend met de beschikbaarheid van zalen in het 'Kontaktcentrum', wordt aanbevolen, indien mogelijk, te kiezen voor 15 juni, omdat dan de grote zaal ter beschikking is. Op 29 juni staat enkel de tussenzaal ter beschikking.
Inschrijven voor 8 juni.
Gelieve bij inschrijving de gekozen datum (15 juni of 29 juni) te vermelden
(Klik op de afbeelding)
08-04-2024 om 16:32
geschreven door Gust Adriaensen
Ontmoetingsdag Abdijkring Postel
Zaterdag 27 april : Ontmoetingsdag van de Abdijkring van Postel : “Rondom bidden en spiritualiteit” met Mevr. Nicole Vennekens (bisschoppelijk gedelegeerde voor de religieuzen in het bisdom Antwerpen en docente spiritualiteit aan het Hoger Instituut voor Godsdienstwetenschappen Antwerpen) en Dhr. Jurgen Deckx (diaken van de Pastorale Eenheid H. Augustinus).
Welkom vanaf 9.30 u. Einde voorzien rond 16.30 u.
Nieuwe mensen zijn van harte welkom! De Abdijkring is een groep van mensen die zich verbonden voelen met de abdijgemeenschap en haar spiritualiteit.
08-04-2024 om 11:00
geschreven door Gust Adriaensen
Betweter Doornaert
'Hoe mateloos irritant zijn toch die betweters van woke links', schrijft Mia Doornaert in een pamflet in De Standaard.
Wordt die 'mateloze irritatie' niet overtroffen door die betweters van (extreem) rechts, waarvan barones Doornaert zich graag opwerpt als DE (hoogbejaarde ) Jeanne d' Arc?
Doornaert vergelijkt in datzelfde pamflet Camus met Sartre. De denkwereld van Camus biedt 'een verfrissend actuele les in bescheidenheid, in openheid van geest aan alle betweters over de 'juiste kant van de geschiedenis', aldus Doornaert.
Die 'les' geldt zeker ook voor betweter Doornaert.
08-04-2024 om 10:25
geschreven door Gust Adriaensen
07-04-2024
Rik Torfs op Twitter (X)
'Zondagochtend. Vogels fluiten. Het wordt weer licht. Er gebeurt niets. Politici en cultuurdragers met briljante ideeën slapen nog, met wie moeten ze zelf weten. De wereld is prachtig'.
Het is inderdaad een mooie lentemorgen. Maar Rik Torfs brengt me in verwarring. 'Politici en cultuurdragers met briljante ideeën slapen nog', schrijft hij. Dat doet hij heel duidelijk in ontwaakte toestand.
Heb altijd gedacht dat ex-politicus Torfs een cultuurdrager met briljante ideeën was/is. Maar die slapen nog. En, helaas, Torfs is wakker.
07-04-2024 om 10:06
geschreven door Gust Adriaensen
05-04-2024
Vrijheid en afhankelijkheid
De Duitse benedictijn Notker Wolf is overleden.
In zijn boekWaarop wachten wij. Een monnik klaagt het Avondland aan (2008) had hij scherpe kritiek op onze westerse samenleving: ‘Veel van wat wij nu vrijheid noemen, is in feite afhankelijkheid. Dat geldt volgens mij zelfs voor wat nu ‘spiritualiteit’ heet. Zo veel mensen denken in volstrekte vrijheid hun geestelijke pad te bewandelen. Ze willen zo graag vrij zijn van religieuze instituten, zijn uiterst kritisch voor vertegenwoordigers van de Kerk. Maar tegelijkertijd luisteren ze wel slaafs naar iedere goeroe of roshi. Dat verbaast me altijd zeer.’
05-04-2024 om 20:50
geschreven door Gust Adriaensen
Augustinusdag op 29 juni
Zaterdag 29 juni vanaf 9.30 u. tot 16.00 u. op het Kontaktcentrum
De Norbertijnen kregen van hun stichter Norbertus de Regel van Augustinus als leefregel. Wie was de H. Augustinus? Wat staat er centraal in Zijn kloosterregel? Welke boodschap hebben wij hieraan?
Dat zijn de vragen die behandeld worden op deze spiritualiteitsdag door Pater Nicolaas Gorts.
Bijdrage : 25 euro (inclusief middagmaal en twee koffiepauzes)