NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • 'Trainen in onmogelijkheidszin'
  • Ethisch besef?
  • Pater DaniŽl Maes in het Syrische klooster Mar Yakub
  • Sterke stijging kinderarmoede
  • De schande van de partijfinanciering
    Zoeken in blog

    RASP

    24-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De avonddienst in de abdijkerk van Postel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De avonddienst of de vespers in de norbertijnenabdij van Postel: een aanrader voor iedereen!

    ----------------------------------------------------------------

    Het geklep van het klokje. Het sfeervol verlichte romaanse abdijkerkje.


    Stipt 18 uur : de ruisende stoet der norbertijnen. De diepe buiging, twee aan twee, voor het altaar. Het gestommel bij het plaatsnemen in het gestoelte.

    De voorzanger heft de hymne aan, begeleid door zachte orgelmuziek. Het rustgevende psalmodiëren. De lezing uit eeuwenoude teksten van kerkvaders en heilige priesters. De stilte nadien. Het magnificat . De voorbeden. De namen van de confraters die sinds de stichting in de 12de eeuw op dezelfde dag gestorven zijn.

    Het zegenlied en de zegen. Het convent richt zich naar het Mariabeeld, zingt het Marialied. Ga in vrede.

    De diepe buiging voor het altaar. De stoet verdwijnt in de lange kloostergangen.

    Het is net geen 18.30 uur wanneer we de kerk verlaten.

    De avonddienst in al zijn eenvoud: telkens opnieuw een deugddoende geestelijke ervaring.

    24-05-2015 om 20:34 geschreven door Gust Adriaensen


    23-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tegen de god van het geld

    In een toespraak tot de Italiaanse christelijke werknemersverenigingen, heeft paus Franciscus opnieuw 'de god van het geld als kern van ons globaal economisch systeem' krachtig verworpen.

    Dergelijk systeem promoot een cultuur van verspilling, die kinderen en ouderen weggooit, aldus de paus.

    23-05-2015 om 22:25 geschreven door Gust Adriaensen


    22-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het wordt teveel voor de burgervader...

    De burgervader ijsbeerde door de pompeuze zalen van het Schoon Verdiep. Diep in zichzelf gaf zijn mantra 'Ik ben het Stad' hem altijd een superieur machtsgevoel. Maar het zat zijn stad en dus ook hemzelf de laatste dagen echt niet mee.

    De calamiteiten stapelden zich op.

    Nummer 1: Bergens dierengeluk versus Antwerpse -tragiek. In de Plankendaelse-Antwerpse Zoölogie gaf een olifantenjong, hardvochtig verstoten door zijn eigen volk, de geest. In Bergen, in het hol van die gehate rooie Di Rupo zag een olifantenkalf gezond en wel het levenslicht.

    Nummer 2: Gentse voetbalapotheose versus Antwerpse -klucht. De ploeg van de stad, geleid door die rooie rakker van een Termont, nota bene uitgeroepen tot een van de beste burgemeesters van Europa, wordt toch wel landskampioen. En de ploeg van de stad, geleid door die rooie schavuit van een Landuyt, dreigt toch wel tweede te worden. Het Antwerpse voetbal moddert ondertussen maar wat aan in een of andere lage klasse. De bestuurders rollen vechtend over de kinderkopjes van de koekenstad. Een klucht, een potsierlijk schouwspel voor de eenvoudige landslieden van de Antwerpse gouw, een pijnlijk en gênant theaterstuk voor de fiere stedelingen.

    Nummer 3: Sint-Niklaas zorgt voor een economische Antwerpse aderlating. Het oer-Antwerpse borstbollenbedrijf Wycam's snijdt brutaal zijn Antwerpse roots door en verkoopt schaamteloos zichzelf aan een Sint-Niklase commerçant. Weg zoete troost van Antwerpen. Waar is der vadren fierheid toch gevaren?

    De burgervader maakte zich kwaad en diepe zorgen. Hij vervloekte het moment waarop hij de grijnzende tronie van die Bracke onder ogen moest zien, die nu nog nadrukkerlijker zou doen alsof hij een oerechte Gentenaar was. Had hij die maar nooit tot Eerste Burger van het land gemaakt.

    Op den duur zou hij alleen nog maar kunnen uitpakken met de haven. Maar ook dat lag moeilijk. Want die onvoorstelbaar sluwe tsjeef van een Van Peel beschouwde die haven zoniet als zijn eigendom dan toch wel als zijn exclusief speelterrein.

    Ach, het was toch niet alles, die politiek. Vaker en vaker droomde de burgervader ervan, volkomen zorgeloos, zoals vroeger, zonder veiligheidsagenten aan zijn lijf, met vrouw en kinderen een jodel te gaan slaan in Tirol. Ja, dat was het ware leven...

    22-05-2015 om 11:52 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rusthuisprijzen stijgen

    De prijs van een verblijf in een rusthuis is de voorbije drie jaar met tien procent gestegen.

    Per maand betaal je in Vlaanderen gemiddeld 1520 euro, terwijl het gemiddelde pensioen 1212 euro bedraagt.

    22-05-2015 om 11:03 geschreven door Gust Adriaensen


    21-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

    Paus Franciscus:

    'Het is beter een gewonde Kerk te hebben maar die zich op straat toont, dan een Kerk die ziek is omdat ze zich in zichzelf opsluit.'

    21-05-2015 om 10:55 geschreven door Gust Adriaensen


    20-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik vecht voor waarheid, hulp en verzoening.'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik vecht voor waarheid, hulp en verzoening

    Daniël Maes trok naar Syrië toen daar geen voordeur op slot was. Nu zwijgt hij niet over wat er gebeurt, ook al kiest hij volgens sommigen de verkeerde kant. Lees het interview.

    Sinds 2011 woont Daniël Maes in het klooster van Mar Yacub in Syrië. Zijn vaak stekelige e-mails vanuit Syrië gaan in diverse talen de wereld rond. Onlangs was de 76-jarige norbertijn terug in Postel voor de viering van zijn vijftigjarige priesterjubileum. Het centrum van mijn afwezigheid, zoals hij zijn thuisbasis bestempelt.

    Maes was amper één toen zijn leven werd overschaduwd door oorlog.

    Nu hij in Syrië woont, gebeurt dat opnieuw. Ondanks de oorlog blijft hij er wonen. Wat er zich nu afspeelt, heeft volgens hem immers een diepe betekenis. In de huidige wereldgebeurtenissen leest hij zonder schroom de beproeving van de christenen door de komst van het Beest uit hoofdstuk 13 van Openbaring. We moeten onze naïviteit durven op te geven.

    -------------------------------------

     

    Hoe verzeilt een norbertijn van Postel in Syrië?

    Daniel Maes • De joodse wortels van het evangelie boeiden me altijd al, evenals het beeld van de oorspronkelijke Kerk van bekeerde joden en niet-joden. In 2004 ontmoette ik op een conferentie in Wenen over dat onderwerp moeder Agnes-Myriam, een bijzondere persoon met een markante geschiedenis.

    Ooit was ze hippie, maar na een intense religieuze ervaring werd ze in 1971 karmelietes.

    In 1992 begon ze met toestemming van de plaatselijke melkitische bisschop aan het herstel van het religieuze leven in het verlaten klooster van Mar Yacub in Syrië, tussen Damascus en Homs. Ik nodigde haar uit naar Vlaanderen en zij mij naar Syrië.

    In 2010 was het zover. Moeder Agnes opperde dat ik in haar klooster een voorbereidend jaar voor seminaristen zou geven. Waarom ook niet? In de priesteropleiding van de norbertijnen en in ’s-Hertogenbosch had ik moraaltheologie gegeven en in Postel hadden mijn oversten er niets op tegen, ik was tenslotte de pensioenleeftijd al voorbij. Ik vertrok richting Mar Yacub.

    Wat deed Syrië u?

    Daniel Maes • Het land bezorgde mij een cultuurschok. Ik vertrok met vooroordelen, bijvoorbeeld dat Syrië een dictatuur was. Ik trof er een harmonieuze samenleving aan. In het dorp rond het klooster was geen enkele voordeur op slot. Het was de tijd vóór het uitbreken van de oorlog en het werd een zalige ervaring van gastvrijheid.

    Het werd ook een diepe spirituele ervaring. In Mar Yacub werkte moeder Agnes aan een nieuwe vorm van religieus leven. Geroepen mannen en vrouwen vormen een soort familie, ingebed in de traditie van het oosterse kloosterleven. Daarin ligt de nadruk niet op uiterlijke stilte zoals bij ons, maar op innerlijk leven.

     

     En toen brak in 2011 de burgeroorlog uit. Wat deed u?

    Daniel Maes • We deden gewoon voort. Vooral 2013 was een moeilijk jaar. Het dorp rond het klooster groeide aan met tienduizenden ontheemden. Er kwamen pick-ups met bebaarde strijders aangereden, maar geruime tijd werden we met rust gelaten.

    In november 2013 verergerde de situatie en leek het erop dat de terroristen zich tegen ons zouden keren.

    We lieten de toegangspoort dichtmetselen, want de vrees voor kidnapping was groot. Ik drukte iedereen op het hart dat voor mij beslist geen losgeld mocht worden betaald. Toen vierden we de liturgie van de Goede Week in de byzantijnse ritus. Ik gaf iedereen de absolutie, maar wie moest mij de absolutie geven? Ik was de enige priester in het klooster.

    Na gevechten met de terroristen nam het regeringsleger de controle in de streek weer over. Het scheelde niet veel of het klooster was daarbij opgeblazen, maar verkenners van het regeringsleger hadden gelukkig een kind zien lopen over onze binnenplaats. Ik vraag me nog altijd af hoe we het hebben overleefd.

    Waarom wil u nog in Syrië blijven?

    Daniel Maes • Vanwege de vitaliteit en de openheid. Syriërs leefden lange tijd in harmonie met elkaar, ongeacht ze moslim of christen zijn. Bij ons kwamen geregeld moslims over de vloer. Ik hunker naar vrede, zodat we Mar Yacub verder kunnen uitbouwen.

    De strijd in Syrië is geen burgeroorlog. Met eigen ogen zag ik dat het buitenlanders waren die herrie kwamen schoppen in moskeeën. Het is een georganiseerde hetze van buitenaf om een welvarend land te ontwrichten. Buitenlandse krachten zijn er op uit de christenen te verjagen en de sporen van tweeduizend jaar christendom uit te wissen.

    U laat zich in uw e-mails kennen als een overtuigd aanhanger van de regering van president Bashar al-Assad. Klopt dat?

    Daniel Maes • Ik word inderdaad beschouwd als een handlanger van het regime, maar wat wil dat zeggen, het regime? Ik verdedig de soevereiniteit van Syrië. De lekenstaat waarvoor de Syrische regering strijdt, blijft de beste garantie voor het voortbestaan van de christenheid in het land en bij uitbreiding in het Midden-Oosten.

    Volgens mij wil men met de verdrijving van de christenen uit het Midden-Oosten de joods-christelijke wortels van Europa doorhakken. Ik vecht voor waarheid, voor hulp aan en zorg voor het Syrische volk, en ik vecht voor verzoening.

    Verzoening blijft mogelijk, ook al doen mensen elkaar vreselijke dingen aan.

    Laatst hoorde ik een soennitische moslim zeggen dat vergeving de prijs is die we allen moeten betalen voor de vrede. Die man heeft het evangelie begrepen.

    (Kerk&Leven-Nieuw Kerknet)

    20-05-2015 om 08:25 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alweer een peiling

    De politieke peilingen volgen mekaar snel op. Gisteren verschenen de resultaten van een peiling georganiseerd door La Libre Belgique en de RTBF, waaraan door de Vlaamse media weinig of geen aandacht werd besteed. De uitslag bevestigt en versterkt een trend die ook al in vorige peilingen tot uiting kwam.

    Partij Verkiezingen 25 mei 2014 Peiling Verschil
    N-VA 32,4 28,1 -4,3
    CD&V 18,5 17,2 -1,3
    Open VLD 15,6 15,4 -0,2
    SPA 14,1 15,6 +1,5
    Groen 8,5 10 +1,5
    Vlaams Belang 5,9 7,9 +2

    20-05-2015 om 07:50 geschreven door Gust Adriaensen


    19-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wordt Rik Torfs schoenmaker?

    Op een van zijn talloze reizen, die Rik Torfs, de rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, noodzakelijk acht voor zijn wekelijkse tweekolommencolumn in De Standaard, was hij weer eens in de VS aanbeland, meer bepaald op de campus van Boston College in Chestnut Hill. Daar stonden prachtige bomen, elk met een eigen persoonlijkheid, en nieuwe grijze en waardige gebouwen in gothic colonial architecture.

    Rik werd door deze setting  plotseling vervuld van de Amerikaanse levensdrift maar tegelijk, waarschijnlijk van de weeromstuit, spreidde een typisch Europese somberte zich als een verstikkende deken over hem uit.  Amerikaanse Sturm und Drang en Europese faiblesse, omtrent, let wel, de heilige financies en economie.

    Aimabele Rik zag in de avondschemering tussen de prachtige bomen-met-eigen-persoonlijkheid op Chestnut Hill, plots licht in de VS-passie versus de EU-slapte: wij Europeanen wantrouwen groei, let wel economische groei, en wij hechten te veel belang aan herverdeling, let wel financiële herverdeling. De combinatie van die twee hebbelijkheden is een dodelijke coctail die verhindert dat er zich op de Europese campussen, bv. de Leuvense, prachtige bomen, elk met een eigen persoonlijkheid, bevinden.

    Toen het voorgaande voldoende diep tot mij was doorgedrongen, maakte een diepe ontgoocheling zich van mij meester. Hoorde ik de katholieke rector van de Katholieke Universiteit van Leuven niet roepen: 'Leve de eeuwigdurende economische groei!' en 'Weg met de financiële herverdeling!'? Ja, ongetwijfeld, dat riep ie. En stonden die kreten niet haaks op wat de ongetwijfeld door ons beiden erg gerespecteerde en geliefde paus, met vuur voorstaat? Ja, dat doen ze overduidelijk.

    Outte Rik zich niet op die manier, misschien wat dronken gemaakt door de schemerende lenteavond op Chestnut Hill, als een wat hardvochtige economische volbloedneoliberaal?

    En hoe zit dat met die bange Europeanen, die zich verschansen achter hun veilige zelfbeeld? En zo ter plaatse blijven trappelen ?  Hun hele leven klampen ze zich vast aan dezelfde job, dat is het veiligste. Schoenmakers zijn ze, die Europeanen, die bij hun leest blijven. 

     Die houding, aldus Rik, fnuikt onze levensdrift, de Europeanen moeten zich loswringen uit dat carcan. Schoenmakers mogen niet bij hun leest blijven!, laat de rector verstaan in zijn eens te meer lezenswaardige column.

    En zo is het goed mogelijk dat onze gewaardeerde rector, zijn eigen advies indachtig, over enkele jaren zijn toga aan de kapstok hangt en plaatsneemt bij de schoenmakersleest. Misschien komt hij inderdaad op die manier te weten wie hij werkelijk is.





    19-05-2015 om 00:00 geschreven door Gust Adriaensen


    18-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater DaniŽl Maes in ... Amerika

    Pater Daniël Maes in ... Amerika

    X/2

    Zondag 17 mei 2015

    Van Brussel naar Denver

    Onze vakantie verliep in feite op twee plaatsen: in België en in Amerika. Fr. Jean en David kregen de gelegenheid om aanwezig te zijn bij mijn gouden jubileum (al waren ze door een licht auto-ongeval niet tijdig in de jubilemviering zelf!) Vermits zij hun ouders en familie al vier jaar niet meer hadden ontmoet, was dit de goede gelegenheid. Zo vertrokken we op 1 mei alle drie vanuit België naar de ouders van fr. David in Denver, Colorado. We hadden een tussenstop van verschillende uren in Newark, New Jersey, waar we onze klok 7 uur moesten terugzetten. We werden door twee vrienden van fr. David, professoren van Princeton, opgevangen en rondgeleid in de universiteit, waar ook fr. David gestudeerd heeft. Omwille van het habijt kwamen velen vragen wie we waren en zo volgden er herhaaldelijk geanimeerde gesprekken. Toen we in het studentenrestaurant wat aten, kwam een dienster ons uit sympathie een gebak aanbieden. Uiteindelijk vertrokken we van Newark naar Denver waar we nog eens 2 uur onze klok moesten terugzetten. Denver heeft wellicht de grootste luchthaven van de VS. We werden heel hartelijk ontvangen door de oudere broer en de ouders van fr. David, waar we onze thuis kregen. Toch deden we eerst nog een ommetje langs de oma, moeder van de moeder van fr. David, die een gezin grootbracht van 10 kinderen, waarvan twee priesters en drie dokters. Oma doet nagenoeg niets anders dan bidden, zowat dag en nacht. Haar huis en tuin staan vol met geliefde heiligen. In huis vind je heel het Nieuwe Testament terug en in de tuin de kerkgeschiedenis. Het bezoek aan oma geldt als een soort oefening in praktische, nieuwe evangelisatie.

    Amerikaanse parochies

    De eerste zondag gingen we naar de eigen parochiekerk: “Het Licht van de Wereld”, Littleton. Het kerkgebouw temidden van een groot complex is gloednieuw. In de centrale hal is er een mooie aanbiddingskapel, afgesloten met glazen wanden. Hier is dag en nacht aanbidding van het uitgestelde Allerheiligste Sacrament. Je merkt dat hier het hart van de parochie klopt. Vandaag deden 143 kinderen hun eerste communie. In de kerk is er plaats voor 1.400 gelovigen en alle plaatsen waren volzet. De klank, de projectie van liederen, gebeden en mededelingen op een groot scherm rechts en links waren perfect. Er werd gezorgd voor de nodige sfeer van eerbied en gebed. De banken waren voorzien van knielbanken, die ook gebruikt werden. Na afloop waren allen welkom in de grote aanpalende “parochiezaal” waar overvloedig versnaperingen en gebak met koffie en thee voor handen waren. Er waren ‘stands’ met activiteiten en organisaties van de parochie en de administratieve dienst van de parochie deed haar werk.

    De volgende zondag concelebreerden we in de parochiekerk van het Onbevlekt Hart van Maria, Northglenn, waar father James, de oom van fr. David pastoor is. Het was moederdag. Ook weer een gloednieuw complex met een grote ruimte als onthaal en een kerk met 800 zitplaatsen, die volzet waren. Opzij is weer een kleine kapel waar 24/24 uur verschillende mensen in aanbdding zijn. We concelebreerden tweemaal: om 9.00 u en om 17.00 u. Zoals in de vorige parochie zijn ook hier vijf zondagsvieringen: zaterdagavond een en zondag vier. De vorige parochie heeft een pastoor en een vicaris met drie diakens. Deze parochie heeft naast de pastoor twee priesters-vicarissen en vier diakens. Ze telt ongeveer 20.000 gelovigen. Tijdens de laatste paasviering werden 80 mensen gedoopt, volwassenen en kinderen. Na de homilie van de pastoor werden enkele foto’s getoond van ons klooster en daarbij gaven fr. David en fr. Jean de nodige uitleg. Na de mis kreeg ik de kans een toespraak te houden. Getuigen van wat er werkelijk in Syrië gebeurt is hier erg delicaat. Toch merkte ik aan het spontane applaus achteraf en de begroetingen na de mis dat de boodschap wel was overgekomen. Verschillenden gaven ook een geldelijke bijdrage.

    Bijna dagelijks zochten we een bepaalde kerk op. In de St. Frances Cabrini Catholic Church concelebreerden we met de jonge priester die net een jaar geleden gewijd was. Het is ook weer een grote en nieuwe kerk waar op de gewone werkdag toch nog een honderdtal mensen aanwezig was. De priester vroeg achteraf een woordje te zeggen, wat ik met plezier gedaan heb. Dezelfde reactie. We hebben de politek achterwegen gelaten maar toch trachten te getuigen van wat er werkelijk in Syrië gebeurt. Het applaus toonde dat ze het er mee eens waren, wat me ook achteraf door verschillenden gezegd werd. Enkele mensen overhandigden een finantiële gift.

    Een andere weekdag concelebreerde ik in de St. Louis parochie samen met een oude priester, geholpen door twee tienermisdienaars die hun taak bijzonder goed deden. Na afloop kwam een zuster uit Nigeria, die hier werkzaam is, de priester een blad geven met informatie om aan te kondigen. Het was een aansporing voor de jonge koppels om de natuurlijke vruchtbaarheidsbeheersing te leren. Deze priester had hierna nog twee eucharistievieringen. Eerst voor de schoolkinderen. Onder leiding van de leerkrachten kwamen groepen kinderen de kerk binnen. Met grote eerbied bereidden ze zich voor door het bidden van een tientje van de rozenkrans. Daarna celebreerde de priester nog zijn derde mis, een begrafenis. Het zijn situaties voor priesters die ook wij in ons land goed herkennen.

    Na de eucharistie in de oudste kerk van Denver, de Holy Ghost Church, werd er eucharistische aanbidding gehouden, die de ganse dag duurt. Deze oude kerk is helemaal omgeven door immense wolkenkrabbers, wat een heel bijzonder zicht oplevert.

    Bijzonder hartelijk werden we ontvangen door de Libanese priester Andre-Sebastian Mahanna , pastoor van de maronitische parochie St. Rafka. Hij wilde dat we zijn huis als onze thuis zouden beschouwen en we zijn er ook enkele keren teruggekeerd, o.m om onze powerpoint over Syrië aan te passen voor het “oecumenisch ontbijt” dat in zijn parochie georganiseerd werd op vrijdag mei 2015. Bij die gelegenheid hebben we ook een getuigenis gegeven. We moesten voorzichtig maar toch ook zo efficient mogelijk getuigen om het uitroeien van de christenen in het Midden–Oosten te helpen stoppen. We hadden geanimeerde gesprekken over de situatie in het Midden-Oosten, samen met zijn medewerkers, die uit Noord-Syrië afkomstig zijn. Eentje van hen is de man die de “nun” als het teken van de solidariteit met de christenen, de nazareners, gelanceerd heeft. Het is het teken dat in Irak op de huizen van de christenen getekend wordt, waardoor ze practisch vogelvrij verklaard                         worden:

     

     

    De eucharistieviering was in de late namiddag. Vlak voor de mis kwam een jonge vrouw, die zich ernstig had voorbereid op een biecht. Pater Andre zou de eucharistie vieren en ik zou me over die vrouw ontfermen. Samen met haar kon ik nog het laatste deel van de eucharistie, die anderhalf uur geduurd had, meevieren.

    Een gewoon christelijk gezin

    In plaats van afscheid te nemen drong zij er sterk op aan om haar familie te komen bezoeken. Het deed me denken aan de houding van een zekere Lydia uit de Handelingen van de apostelen 16, 15: “En zij drong er bij ons sterk op aan”. Fr. Jean en fr. David hadden er niets op tegen om daar even een tas koffie te gaan drinken. Het werd evenwel onverwachts een groot avondfeest. Zij vierde haar dertigste verjaardag. Van de zes kinderen waren er twee getrouwd en de vier anderen waren thuis: drie meisjes en een jongen. Samen maakten we het avondmaal klaar als op een scoutskamp. Ondertussen werd uitvoerig de hele familie met kinderen en kleinkinderen voorgesteld. De jongste dochter repareerde spontaan ons gescheurd habijt. We hebben samen gebeden, gezongen en gezegend. En ondertussen maar foto’s nemen. De jongste dochter heeft met enkele vriendinnen een koortje waarmee ze op cd een hele reeks gekende Latijnse en gregoriaanse gezangen heeft opgenomen, ook meerstemmige. De zoon is een professionele zanger in het koor van de kathedraal. Deze jongeren beschouwen dit als hun religieuze zending. Wat een onvergetelijke avond. Aan het einde stelde de vader voor om nog even naar de aanbiddingskapel te gaan, waar hij zelf ingeschreven is voor de dag- en nachtaanbidding. Dit is de parochie waar father James, de nonkel van fr. David pastoor is. Het was al middernacht maar toch reden we met zijn allen (uitgezonderd de zoon die ’s anderendaags vroeg moest gaan werken) daar nog naar toe. Onderweg was er nog een andere aanbiddingskapel, die we ook bezochten. In beide kapellen waren verscheidene mensen in aanbidding. Uiteindelijk namen we afscheid alsof we echte familie waren. Zo was het al in de vroege uurtjes vooraleer we konden gaan slapen. We hebben een gewone maar authentieke, christelijke en gelukkige familie ontmoet. Het versterkte onze overtuiging dat dergelijke famlilies alles hebben om zowat alle grote problemen in onze samenleving op te lossen.

    Enkele hoogtepunten

    Op Hemelvaartsdag werden we in het seminarie van Denver verwacht, waar fr. James, de oom van fr. David ons naartoe bracht. Daar zijn meer dan honderd seminaristen. Er is nog een ander seminarie in hetzelfde comlplex, Redemptoris Mater, een seminarie van het neo-catechumenaat. Er was eerst een interview met ons en opname voorzien in hun studio. Hiervan zal ook een verslag verschijnen in Denver Catholic. Fr. James is hier goed thuis en bracht ons bij de aartsbisschop, die reeds lang voordat hij bisschop werd, zijn goede vriend is: Aartsbisschop Samuel J. Aquila. Hij is een beminnelijk man met veel aandacht voor de christenen in het Midden-Oosten en bereid te helpen waar hij kan. Hij zal onze seminaristen, wanneer het om een of andere reden nodig mocht zijn, hartelijk welkom heten.

    De volgende dag werd het “Oecumenisch Ontbijt” georganiseerd in de katholieke kerk van O.L.Vrouw van Libanon, de St. Rafka Maronite parochie, Lakewood, met deelname van de aartsbisschop Samuel J. Aquila, de maronitische bisschop Abdallah E. Zaidan, een orthodoxe aartsbisschop, een evangelische bisschop en vertegenwoordigers van andere kerken. Een mooi boekje met gebeden, gezangen en lezingen diende als handleiding. Er was een erg geanimeerde rechtstreekse verbinding met christenen in Irak en de powerpoint vanwege ons klooster die nauwkeurig was voorbereid en gecorrigeerd met passende tekst en muziek. Ik mocht een korte toespraak houden en ook de fraters stelden zich voor en gaven een getuigenis. Daarna was er een gezellig ontbijt. Er waren een 30-tal bisschoppen en clerici op het podium en een hondertal deelnemers in een tent. Dit is een initiatief dat zeker voor herhaling vatbaar is. Dat is ook de bedoeling, zodat meer orthodoxen en de kopten vertegenwoordigd zijn. Hierna vierden we de eucharistie samen met de maronitische bisschop en pater Andre in het Moeder Cabrini Heiligdom, Golden, in de bergen, met een kleine groep van een dertigtal gelovigen. Het was voor mij even wennen aan de maronitische ritus, maar de bisschop wees telkens met zijn goudgeel kruis discreet de gebeden aan die ik diende te lezen. Daarna was er weer een simpel maar gezellige maaltijd in de vorm van een selfservice.

    Zaterdag was het een grote viering in de kathedraal van Denver, waar vijf diakens tot priester werden gewijd. Een jongen is van de parochie van fr. James. Wij concelebreerden in de overvolle kathedraal met veel meer dan honderd priesters. En alles was super: meer dan honderd seminaristen van de twee seminaries, de massazang, een orgel dat bij het begin en bij het einde speelde alsof het dak er af moest en ook het koor liet de polyfonische klanken langs de gewelven rollen tot glorie van God. Het was een aangename verrassing dat we voor en na de dienst door verschillende mensen, die ons bij een of andere gelegeheid gehoord hadden, begroet werden. Na de dienst was er een fotosessie van de aartsbisschop met de families van de nieuwgewijde priesters. Daar kwam de aartsbischop zelf nog even naar ons toe om ons te begroeten en hij droeg het kleine zwarte armbandje, ons oosters mini-rozenhoedje. Wij hadden er geen moeite mee hem extra en hartelijk te feliciteren.

    De Pinksternoveen is “de moeder van alle novenen”: we bidden tot God om de heilige Geest zelf. De laatste zondag, 17 mei, die in deze noveen valt, vierden we in de St. Rafka parochiekerk met bisschop Zaidan en de pastoor Andre. Het is traditioneel een heel bijzondere viering ter ere van O.L. Vrouw, de eerste mens, geheel vervuld van de heilige Geest. Eerst een processie met Marialitanie en kroning van het beeld van Maria. De eucharistie is gedeeltelijk in de taal van Jezus. Het misboek heeft links de Engelse tekst en rechts twee kolommen: Arabisch en Syriac. Na de mis processie naar buiten op het plein waar onder een stralende zon vier spierwitte duiven werden los gelaten. Drie duiven ter ere van de hl. Drieenheid. De andere duif werd eerst door allen nog even gestreeld en dan losgelaten. Deze was ter ere van O.L.Vrouw. En daarna waren alle gelovigen welkom in de parochiezaal waar ieder zich vrij kon bedienen van allerlei spijzen en dranken. Een erg actieve groep van de “Goddelijke barmhartigheid” nodigde me uit even bij hen te komen om nog wat te vertellen, samen met hen te bidden en hen te zegenen.

    Wat kunnen wij van deze Amerikaanse prochies leren?

    Amerikanen zijn goede organisatoren. In de parochies, die we bezochten waren alle diensten goed en practisch georganiseerd: de diakens, de misdienaars, de uitreiking van de hl. Communie overal onder twee gedaanten, de projectie, de zang enz. Het was allemaal zoals wij alleen bij uitzondering in een grote gebeurtenis in een kathedraal kunnen meemaken. Verder zijn de pastoors, de priesters, onbetwist de leiders van heel het parochiegebeuren. Het praktische verloop is allemaal in handen van leken. Aan twee jongeren met een badge vroeg ik wat hun taak was. Zij moesten zorgen dat   kelk, wijn en water, hosties klaar stonden en later weer netjes opgeruimd. Alles is tot in de puntjes geregeld. Uiteraard slingeren er ook geen zelfgemaakte teksten op het altaar rond, zoals wij in de jaren ’70 en nog heel lang daarna, gekend hebben. Het waren losse bladen, uitgegeven door “Gooi en Sticht”. Wij noemden dat toen al een liturgie “van gooi en smijt”. In het seminarie van Antwerpen vroegen we eens de officiele liturgische misboeken om een bezinningsdag met een eucharistie te kunnen besluiten. Die moesten ze nog gaan zoeken, want die werden alleen maar bij uitzondering gebruikt, nl. als de bisschop eens op bezoek kwam. Hier in Denver heb ik niets anders gezien dan officiële en mooi uitgegeven liturgische boeken. Ook het altaarmissaal zelf heeft binnenin fraaie versieringen. In het hogepriesterlijk gebed is nu overal de heilige Jozef bijgevoegd. De woelige periode van secularisatie van de jaren ’70 zijn hier lang voorbij. In de meeste parochies is er dag en nacht aanbidding. En daarmee verdwijnen heel veel zinloze discussies en uitwassen. Wij zijn in ons land deze secularistie nog niet ontgroeid.

    BBQ’s als afscheid

    We hebben heel de familie van fr. David ontmoet. De kleinkinderen, twee meisjes van 3 en 5 jaar hebben gedurende een verlengd weekend zonder ophouden voor de animatie gezorgd, van ’s morgens vroeg totdat ze ’s avonds als een blok in slaap vielen. We bezochten tevens een zieke tante van fr. David in het ziekenhuis.

    De tuin van het huis van de ouders van fr. David geeft uit op het immens Fort Logan nationaal kerkhof met zijn tienduizenden witte steentjes, in alle richtingen zo ver je zien kunt, kaarsrecht geordend. Het zijn gesneuvelde soldaten van WO II, Korea, Vietnam ... Aan de ene kant staat de naam van de soldaat, aan de andere kant de naam van zijn vrouw. Naar aanleiding van moederdag staan er extra bloemen voor moeders. Af en toe heb ik een omgevallen bloementuil rechtgezet, alsof het voor een van mijn eigen geliefden was uit de grote “gemeenschap van de heiligen”. Een wandeling op dit eindeloze grasveld is een ware meditatie.

    Skiën in Loveland en kajakken in Pueblo op de Arkansas River heb ik overgelaten aan mijn halve eeuw jongere medebroeders. Ik speelde fotograaf op het droge. Vooral het kajakken op een wilde rivier met sterke stroming is een waar avontuur en ik gunde hen het plezier van herhaaldelijk over kop te gaan. Van een korte bergwandeling kon ik wel genieten, alsook van de “hot springs” aan de voet van de berg Princeton. We konden ons in deze rivier ongestoord in zwembroek neerleggen tussen de stenen en zalig genieten van het echt warm bad.

    Als afscheid waren twee BBQ’s voorzien. De eerste in het huis en de tuin van grootmoeder. De overvloedige spijzen waren klaargemaakt door de tweede, jongere zoon priester, Steve, S.J. In korte broek en op blote voeten speelde hij tegelijk chef kok, maitre d’hotel en conferencier. Met de kinderen, kleinkinderen en enkele vrienden genoten we in overvloed van eten, drinken, gezelligheid en hartelijkheid. In de late avond volgde nog spontaan een zangstonde. De volgende avond was het BBQ in de tuin en het huis van de ouders van fr. David voor de vele vrienden. Dezelfde sfeer en tegen middernacht hetzelfde scenario, ditmaal met gitaar en viool.

    Tijdens de oorlog tegen Syrië hebben we het dikwijls erg moeilijk gehad met de buitenlandse politiek van de VS. De voorbije dagen hebben we ervaren dat het Amerikaanse volk veel beter is dan het officiele buitenlandse beleid. Bovendien begrepen we dat vele Amerikanen beginnen te beseffen wat er echt in Syrië gebeurt. Hieraan konden we een beetje bijdragen en bovendien hebben we overvloedig mogen genieten van de gastvrijheid en de gulheid van het volk van Colorado en zijn prachtige, erg gevarieerde natuur.

    P. Daniel

    18-05-2015 om 09:28 geschreven door Gust Adriaensen




    Archief per week
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 26/12-01/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 30/01-05/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 26/12-01/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 03/08-09/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007

    Blog als favoriet !

    Archief
  • Alle berichten

    Archief per jaar
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!