NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Pater Daniël Maes in het Syrische klooster Mar Yakub
  • Gebedsvideo paus november 2018: liefde ja, geweld neen
  • 'Menschen in den Grooten Oorlog'
  • Gemeenschapsvorming? Integratie?
  • 'The Armed Man'
    Zoeken in blog

    Archief per jaar
  • 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007
  • -0001
    RASP

    31-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paus Franciscus in 'Evangelii Gaudium'

    “De wereld gaat gebukt onder de nieuwe tirannie van een markt die als een nieuwe God wordt beschouwd en waarin financiële speculatie, corruptie en egoïsme overheersen.”

    31-12-2013 om 08:28 geschreven door Gust Adriaensen


    30-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De onbekende gelovige

    De onbekende gelovige

    In dit autobiografische verhaal vertelt Thierry Bizot, producer van het populaire Franse televisieprogramma Sept à Huit op TF1, gehuwd en vader van drie kinderen, hoe hij het christelijke geloof ontdekte.

    Op aanraden van de leerkracht van zijn zoontje woont hij een catechesebijeenkomst voor volwassenen bij. Bij het verlaten van het lokaal zweert hij dat hij er nooit nog een voet zal binnenzetten. Maar wanneer het hem op een dag zowel privé als professioneel minder goed gaat, richt hij zich opnieuw tot de Kerk, op zoek naar antwoorden op zijn vragen. En hij doet een ontdekking die zijn leven verandert.

    Dit verhaal maakte Thierry Bizot in Frankrijk tot een fenomeen. Alledaags is het niet: een publieke figuur met een geslaagd professioneel en persoonlijk leven die beweert dat zijn leven helemaal anders - vrijer en vreugdevoller - is sinds hij Jezus leerde kennen.

    30-12-2013 om 20:44 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geen schaamte of angst om openlijk over Jezus Christus te spreken
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Thierry Bizot, een bekende Franse televisieproducent en auteur, vertelt het merkwaardige verhaal van de ommekeer die in zijn leven plaatsvond nadat hij een catechese bijwoonde. Zijn boek  'Catholique anonyme' beschrijft dit kantelmoment in zijn leven; soms humoristisch, soms ernstig, maar altijd authentiek en eerlijk. Het boek, verfilmd door zijn vrouw, werd op korte tijd een bestseller. Bizot kwam onlangs naar Drongen om er de Nederlandse vertaling 'De onbekende gelovige' voor te stellen. Voor 'Braambos' had Lucette Verboven een gesprek met hem, in zijn kantoor vlak bij het Bois de Boulogne in Parijs.  

    Bekijk VIDEO:
    http://www.youtube.com/watch?v=1yhgXCZIvtg&feature=youtu.be

    Klik daarna bij de You Tubefilmpjes op 'Getuigenis Thierry Bizot'. Echt een meeslepend en rijk getuigenis!

     

    30-12-2013 om 16:17 geschreven door Gust Adriaensen


    28-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tijd voor de prijzen

    Klaagzang om Johnny
    -----------------------

    De bekwaamste en sinds kort de meest beklaagde en beklagenswaardigste aller Belgen, de genaamde Johnny Thijs, ex-CEO van B-post verdiende 1,1 miljoen euro. Dat is 30 keer het loon van een postbode en 23 keer het gemiddelde loon van een B-postwerknemer.

    De door zijn werkgever, de regering, voorgestelde wedde bedroeg 650.000 euro. Dat is 18 keer meer dan wat de postbode verdient en 13 keer het gemiddelde loon van een B-postwerknemer.

    'Niet genoeg', zei Johnny en hij startte een steuncampagne voor hem en een beschadigingsoffensief voor de regering, die bij sommige journalisten, politici en collega's-grootverdieners veel meer support kregen dan bv. de humanitaire hulpacties voor Syrië of de Filippijnen. 

    De inhoud van de reacties en wie ze uitten, maakten veel duidelijk. Tijd, dacht ik, om prijzen toe te kennen:

    -De prijs voor de ridicuulste maar bewust misleidende kromredenering: CEO Bruno Segers: 'De beslissing van de regering vergroot de kloof tussen arm en rijk.'

    -De prijs voor bewustzijnvernauwend fundamentalisme: Baron Buysse: 'Marktconform denken is een verplichting. De rest is ideologie.'

    -De prijs voor cynisme: CD&V'er en ex-ACW'er en verzamelaar van bestuursmandaten Jean-Luc Dehaene: 'Ik begrijp Thijs helemaal.'

    -De prijs voor onnauwkeurige informatie: het grootste deel van de media: 'De helft van 1,1 miljoen is 650.000 euro.'

    -De prijs voor journalistieke hielenlikkerij: Sturtewagen van De Standaard: ''t Is toch wel erg voor Thijs, zo'n bekwame jongen. De regering begaat een enorme blunder.'

    -De prijs voor gedegen kritische journalistiek na een aantal dagen: Goossens van De Standaard: 'Blijkbaar kan een maximumloon van een schamele 650.000 euro alleen nog maar een marxistische vondst van de vermaledijde PS zijn.'

    -De prijs voor gedegen kritische journalistiek vanaf het begin van de miljoenensoap: Desmet van De Morgen: Ironisch wel, dat net diezelfden die de uitkeringen in de tijd beperkt willen zien, net diezelfden die vinden dat het grootste probleem van het land de veel te hoge lonen van gewone arbeiders en bedienden zijn, zich ontpopten tot de grootste cheerleaders van Johnny Thys, toen die weigerde voor een armoezaaiersloontje van 650.000 euro per jaar Bpost te blijven leiden.'

    -De prijs voor politieke angst, lafheid en draaikonterij: regeringspartijen CD&V en Open VLD, die de beslissing tot loonvermindering goedkeurden maar nu zwijgen als vermoord of belangrijke partijfiguren kritiek laten uiten op die beslissing.

    -De prijs voor politiek opportunisme, lafheid en verloochening van de eigen maatschappijvisie: Groen en PvdA, die geen kik geven.

    -De prijs voor politieke rechtlijnigheid en sobere ad remreacties: SPA'er Bruno Tobback: '650.000 euro niet genoeg? 99% van de Belgen verdient veel en veel minder.'

     

     

    28-12-2013 om 09:06 geschreven door Gust Adriaensen


    27-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waarom zwijgt Groen?

    Heel merkwaardig, onbegrijpelijk en laf: niet anders kan ik de houding van Groen in de opgeklopte en geregisseerde commotie rond het exuberante loon van Thijs noemen.

    De partij zwijgt als vermoord in een debat dat haar fundamenteel zou moeten interesseren. En op basis van haar maatschappijvisie en ideologie zou ze zonder verpinken de regeringsbeslissing om de schandalig hoge en ethisch totaal onverantwoorde lonen van de CEO's en in dit geval dan nog de CEO van een overheidsbedrijf, te verminderen, moeten toejuichen.

    Maar het blijft oorverdovend stil aan het groene front. Krijgen degenen uit de groene beweging die al een hele tijd zeggen dat de huidige Groentop haar ziel zou verkopen om door andere (en vooral neoliberale ) partijen 'salonfähig' geacht te worden, toch gelijk?

    De Van Besiens en andere Calvo's zouden er goed aan doen zich eens serieus te verdiepen in de ontstaansgeschiedenis van de groene partij in Vlaanderen, de visies en de betrachtingen van hun founding fathers.  

    27-12-2013 om 10:28 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.650.000 euro is niet genoeg
    Thijs, Buysse, Dehaene, De Gucht:
     
    '650.000 euro is niet genoeg, maar eigenlijk gaat het niet om de centen.'
     
     
     
    Paus Franciscus:
     
    'To live charitably means not looking out for our own interests, but carrying the burdens of the weakest and poorest among us.'

    27-12-2013 om 08:27 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Een nieuwe wind door de Kerk'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In een terugblik op 2013, handelt GEERT DE KERPEL, hoofdredacteur van Tertio, over de historische verkiezing van paus Franciscus.

     

    'Hij is de eerste Zuid-Amerikaanse paus, de eerste jezuïet, de eerste opvolger van Petrus ooit die de naam Franciscus aannam. Sindsdien zijn we getuige van de ene opvallende beslissing na de andere van deze paus ‘van het einde van de wereld’. Maar meer nog vallen vooral Franciscus’ ontwapenend eenvoudige en bijzonder hartelijke stijl op in woord en daad. Er lijkt een nieuwe wind door de Kerk te waaien die ook de massamedia meer en meer oppikken. Zijn eerste exhortatie Evangelii Gaudium leest als een veelbelovende programmaverklaring. '

    27-12-2013 om 00:00 geschreven door Gust Adriaensen


    26-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zielige zeurder en de pot die de ketel verwijt...

    De de hemel ingeprezen ex-CEO van B-post blijft maar zeuren over de 650.000 euro, die hij in de toekomst zou verdienen, blijft maar collega's-grootverdieners inspireren om vlammende protesten de wereld in te sturen en blijft maar hengelen naar de steun en het medelijden van het journaille en ja, zelfs van het 'gewone volk'. Zo ontstaat in snel tempo het beeld van een zielige vrek die meer doet denken aan Hoofts 'Warenar' dan aan een competente manager.

    Wie zich helemaal vergaloppeerd heeft in de bekrompen en provocerende steun aan Thijs, is baron Buysse. Deze dacht het ei van Columbus gevonden te hebben, door de wereld, nou ja Vlaanderen, kond te doen dat minister Lamille handelde op basis van ideologische overwegingen en niet gehandeld heeft conform de marktwetten. En als dat geen absoluut, verwerpelijke doodzonde is! Voor Buysse zijn de marktwetten klaarblijkelijke absoluut, normbepalend en referentiepunt voor alles. Het ontgaat hem dat hij op die manier evenzeer reageert op basis van een ideologie en zich bovendien laat kennen als een fanatieke fundamentalistische aanhanger van de suprematie van het huidige marktdenken.

    Het is duidelijk dat beide heren wel wat vakantie kunnen gebruiken om tot bezinning te komen. Op een euro hoeven ze niet te zien. Bij de 20 % Belgen die onder of tegen de armoedegrens zitten, liggen de zaken niet zo eenvoudig.

     

    26-12-2013 om 08:20 geschreven door Gust Adriaensen


    25-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De eerste keer voor twee koningen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Koning Filip wint op punten van koning Willem-Alexander

    Dit stukje handelt niet over de inhoud van de koninklijke kersttoespraken. Ze waren gevuld met humanitaire bekommernissen en nobele betrachtingen. Zo hoort het.

    Wel even handelen over de setting en hoe de heren het er in hun kerstmaidenspeech vanaf brachten.

    Willem-Alexander wordt op het scherm gebracht, zittend in een royale zetel, bij de brandende open haard. Een  vraag die bij me opkwam: was het vuur echt of nep? Als de Nederlandse koning echte houtblokken aan het stoken was, is het de hoogste tijd dat hij in kennis wordt gesteld van wetenschappelijke onderzoeken die aangeven dat houtverbranding een van de grootste veroorzakers van fijn stof is. Op de schouwmantel is een gouden of vergulde pendule te zien, die dringend naar de uurwerkmaker gebracht moet worden, want ze is op 12 uur stil blijven staan.

    Onze koninklijke Noorderbuur heeft het linkerbeen over het rechter geslagen en zoals dat ook bij gewone stervelingen bij die houding meestal het geval is: de linkervoet wiebelt de hele tijd lichtjes op en neer. Tegen de muur zijn de schilderijen van zijn drie kinderen zo opgehangen dat Willem-Alexanders hoofd precies ertussen past. Op een tafel zijn foto's van zijn vrouw en ouders te zien.

    Malou van Hirtum schrijft in De Volkskrant dat de koning zijn tekst abominabel slecht heeft voorgelezen met een uitdrukkingsloos gezicht. Ze heeft niet helemaal ongelijk. Willem-Alexander ziet er gespannen uit, voelt zich niet echt op zijn gemak. Was het feit dat de opnamevideo weer eens was uitgelekt -dat was niet het geval bij Filip- daarvan de oorzaak?

    Koning Filip spreekt zijn kerstboodschap uit, staande bij de kerstboom. Soms komt een groot schilderij van koning Leopold I in beeld.  Daaronder bemerk je een reeks kleine familiefoto's. De camerabewegingen en in het bijzonder de afwisseling van close-ups en meer algemene beelden zijn vinniger en creatiever dan bij de Nederlandse royal. Nu en dan krijg je een zicht op de paleistuinen.

    Het meest opvallende bij onze kersverse koning is wellicht de expressiviteit waarmee hij de tekst naar voren brengt. Expressiviteit zowel in intonatie als in mimiek. Filip oogt ook toegankelijker, minder gespannen dan Willem-Alexander. In tegenstelling met de Nederlandse koning, last hij ook in de loop van de toespraak een begroeting in: een eenvoudig 'Dames en Heren'. Welke functie  het spiekkaartje had, is niet duidelijk. Hij heeft er geen blik op geworpen. Misschien om de nervositeit in bedwang te houden en de handen onder controle?

    En de duur van de speeches? Willem-Alexander spendeerde er een kleine minuut meer aan dan Filip.

    Mijn conclusie? Voor een eerste keer kon het er voor beiden goed mee door. Zij zegden dingen die politiek ongevaarlijk waren en eigenlijk door 'iedereen van goede wil' beaamd konden worden. Maar in presentatie en stijl was 'onze' Filip m.i. beter dan Willem-Alexander, en dat hadden weinigen verwacht.

    Ongetwijfeld zal dit stuk, stof tot boeiende gedachtewisselingen vormen wanneer Filip en Mathilde binnenkort op de koffie gaan bij Willem-Alexander en Maxima in Wassenaar.

     

    25-12-2013 om 19:54 geschreven door Gust Adriaensen


    24-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Shame on you, CEO's!!

     

    Na  sommige politici en ja, ook heel wat journalisten, heffen nu een aantal CEO's hun misselijk makende klaagzang om Thys aan. 

     Gisteren fulmineerden diezelfde politici en CEO's  nog tegen de uitkeringtrekkers en de te hoge lonen van arbeiders en bedienden. Nu scharen ze zich met ontroerende eensgezindheid aan de zijde van Thys, die 650.000 euro veel te weinig vindt.

    Sommige journalisten die niet eens het twintigste deel van die jaarwedde verdienen, huilen mee met die grootverdieners, die niet doorhebben met welk diep misprijzen de publieke opinie hun ridicule misbaar veroordeelt.

    De media hebben het ook al de hele tijd over 'halvering' van de wedde. Thys verdiende 1,1 miljoen euro (!!!), de regering besliste dat loon terug te brengen tot 650.000 euro. Wel speciale rekenkunde die de gazetten en de tv toepassen. Maar ja, 'halvering' klinkt dramatischer en is beter geschikt om medelijden op te wekken met die onfortuinlijke ex-CEO van B-post. Ochot, ocharme toch. Hoe durven ze toch, die onvervangbare Thys zo te behandelen!  Afkomen met maar 650.000 euro. Ze moesten beschaamd zijn! 

    24-12-2013 om 18:24 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Leve de fraude!'

    Ene Willy De Wit, verbonden aan de 'onafhankelijke economische denktank Workforall (!!)' -waar blijven ze toch al die denktanks halen-, mag van De Standaard ook eens uitleggen wat hij denkt over fraude.

    En wat denkt Willy? Fraude zou natuurlijk niet mogen, aldus onze wijze denktanker, maar 't is de schuld van de overheid. Zo simpel is dat.

    Voor de rest somt  de heer De Wit de niet te onderschatten voordelen van fraude op. Je gaat je warempel schuldig voelen als je niet fraudeert.

    Nomen est omen. Zou het kunnen dat onafhankelijke (!) economische denktankers van het kaliber van de heer De Wit in fraude een belangrijke mogelijkheid zien om uiteindelijk te realiseren wat uitgedrukt wordt in hun naam: WORK FOR ALL?

    24-12-2013 om 07:42 geschreven door Gust Adriaensen


    22-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstmis in Postel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

     

    De norbertijnengemeenschap van Postel nodigt iedereen van harte uit op de vieringen van de geboorte van Jezus Christus.

     

    Op dinsdag 24 december om 21 uur is er een Pontificale Kerstnachtmis (geen toegangskaart nodig) en op woensdag 25 december is er om 10 uur een Pontificale Hoogmis.

    22-12-2013 om 20:43 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Wever: 'Kies niet voor NVA'

    In zijn onweerstaanbare drang om er na volgende verkiezingen ook op het federale niveau bij te horen, heeft De Wever opgeroepen om de NVA niet al te sterk te maken. Want, aldus Bart, 'boven de 35% zijn we een kannibaal en niemand wil met een kannibaal aan tafel gaan zitten'.

    Voila, zeker de would-be NVA-kiezers weten wat ze moeten doen, willen ze echt dat hun geliefde partij zich nestelt in en conformeert aan het Belgische federale systeem: niet met zijn allen een stem uitbrengen op de NVA-lijsten, er helpen voor zorgen dat De Wever niet als een kannibaal wordt beschouwd.

    Anderzijds, als het objectief van de andere partijen is de Vlaams-nationalistische neoliberalen buiten de deur te houden, moeten ze een deel van hun achterban ertoe bewegen op de NVA te stemmen, zodat die partij meer dan 35% haalt en De Wever, zijnde een kannibaal, van de onderhandelingstafel geweerd wordt.

    Het is een misschien moeilijke, maar alleszins boeiende oefening, die de in (partij)politiek geïnteresseerde burger nog veel waarlijk genoeglijke uurtjes kan opleveren.

    Heerlijke maanden, vol strategospelletjes, liggen nog in het verschiet!

    22-12-2013 om 07:37 geschreven door Gust Adriaensen


    21-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zalige Kerstmis. Gelukkig Nieuwjaar.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

    Aanbidding der herders-einde 16de eeuw-Sint-Martinuskerk Retie
    (gerestaureerd in 2010)

    ---------------

    Aan alle lezers

    van harte

    een zalige Kerstmis

    en

    een gelukkig Nieuwjaar!

    21-12-2013 om 11:35 geschreven door Gust Adriaensen


    20-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Standaard als koppelaar

    Het zal de aandachtige lezer al wel opgevallen zijn: al geruime tijd is de zelfverklaarde kwaliteitskrant De Standaard bezig met de regeringsformatie. Wellicht meer dan de politieke partijen zelf.

    Daarbij tekenen zich duidelijker en duidelijker bepaalde patronen af. Niet zonder leedvermaak wordt telkens weer herhaald dat de SPA er niks van bakt en geconstateerd wordt dat Open VLD er flink van langs krijgt. De Standaardstrategen, van het kaliber van bv. een Sturtewagen, zijn intens bezig met koppelaarsactiviteiten. Ze willen het kartel CD&V-NVA uit hun as doen herrijzen. En aast Sturtewagen misschien op een verkennersopdracht van koning Filip? Dat zou pas een primeur zijn.

    Hoe dan ook, op die manier wil De Standaard klaarblijkelijk de overgrote meerderheid van haar lezers plezieren. Dat lezerspubliek behoort grotendeels tot de Vlaamse middenklasse, die in politiek opzicht, rechts en centrum-rechts georiënteerd is. De 'formateurs' van de krant koppelen de hardvochtige, rechtse, neoliberale NVA -the bad cop- aan de wat mildere-het ACW zorgt nog altijd voor wat sociale correctie-, centrum-rechtse CD&V-the good cop.

    Sturtewagen schrijft in de krant van 20 december dan ook een 'analyse' in functie van zijn vooropgezette doel: een heruitgave van het kartel CD&V-NVA zou toch mooi zijn voor rechts, conservatief Vlaanderen.

    Maar die koppelaars zijn er zich ook van bewust dat er in die CD&V een toch nog altijd invloedrijk centrum-links segment is: het ACW. Dat moet verzwakt of doodgezwegen worden.

    Het was opvallend hoe gretig en in grote opmaak, de meeste media, ook De Standaard, de NVA-beschuldigingen van fraude en schriftvervalsing aan het adres van het ACW, opnamen.

    Het is even opvallend hoe onopvallend en dubbelzinnig het nieuws dat de BBI geen fraude heeft vastgesteld, nu gebracht wordt. Wat meer is, het parlementslid dat het ACW van criminele feiten beschuldigde, krijgt nog volop de kans om te toeteren dat de BBI hem gelijk geeft.

    In die context moet ook het gebruik van één woordje door Sturtewagen gezien worden. Het is een woordje van welgeteld vijf letters. Maar je kan er donder op zeggen: de journalist gebruikt het heel bewust, ook al weet hij dat er helemaal geen sprake van is. Sturtewagen schrijft: het ACW heeft weliswaar geen fraude gepleegd, maar kreeg wel een BOETE.

    En dat is een flagrante leugen, duidelijk met weer eens het doel het ACW in een slecht daglicht te stellen, en parlementslid De Decker toch een beetje gelijk te geven.

    Het moge duidelijk zijn voor het ACW: help CD&V niet om een rechts-conservatief regime te vestigen, want de beweging zal stank voor dank krijgen, haar geloofwaardigheid verliezen en voortdurend energie moeten steken in het afweren van destructieve aanvallen tegen het middenveld.    

    20-12-2013 om 08:19 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter @pontifex
    'Laat ons bidden dat God ons de genade schenkt een wereld te leren kennen waar niemand van honger sterft.'

    20-12-2013 om 07:07 geschreven door Gust Adriaensen


    19-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jan Becaus: 'Ik ben een ketter'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Jan Becaus, het nieuwsanker rond wie naar zijn pensionering toe, door de media een heuse hype werd gefabriceerd, neemt in een interview in De Standaard, 'geen blad meer voor de mond', althans volgens De Standaard.

    Becaus werd enkele weken geleden door Kerk&Leven, het weekblad van de Vlaamse Kerk en parochies aangetrokken om regelmatig een column te schrijven. Enkele zijn ondertussen verschenen, en eerlijk gezegd, ze zijn niet om van achterover te vallen. Eerder saai, net zoals zijn VRT-spreekstijl.

    Wat me erg stoort in het De Standaard-interview, gezien Becaus' (betaalde) medewerking aan Kerk&Leven, zijn de denigrerende én superieure én negationistische uitlatingen van de heer Becaus over geloof en Kerk.

    Er zijn natuurlijk de obligate vragen over geloof en Kerk. En Becaus reageert daarop zoals bijna alle BV's menen te moeten doen om serieus en intelligent bevonden te worden.

    'Wat ik mij voorstel bij een opperwezen, staat lichtjaren ver van wat de Kerk zegt. In de ogen van Rome ben ik een ketter', orakelt Jan. 'De Kerk is commedia dell' arte, één groot spektakel', gaat Becaus op zijn elan verder. En voor zijn column in Kerk&Leven heeft hij toegezegd omdat hij dat 'een interessant blad' vindt. Interessant, niet omwille van de inhoud, maar het heeft '600.000 lezers en slaagt erin 280 regionale edities tegelijk van de persen te laten rollen'. 'En', besluit Becaus, 'ik mag ook schrijven wat ik wil'.

    Becaus mag natuurlijk volkomen vrij zijn mening ventileren, hoewel de absoluutheid en ongenuanceerdheid van een uitspraak als 'de Kerk is commedia dell' arte, één groot spektakel', vragen oproept over zijn intellectuele niveau. 

    Het ergerlijke is dat Jan Becaus brave stukjes schrijft in Kerk&Leven en daarbuiten zich laat kennen als iemand die superieur neerkijkt op de miljoenen mensen voor wie de Kerk geen schijnvertoning is.

    Eigenlijk voert Jan zelf door zich op die manier te outen en toch (betaalde) columns voor die Kerk te schrijven, een schijnvertoning op.

    Dat Jan Becaus de schijn ophoudt, wordt het best bewezen door het feit dat hij tot nu toe er zich van weerhouden heeft in zijn column voor Kerk&Leven te schrijven dat 'de Kerk commedia dell'arte, één groot spektakel is'.   Want hij mag er toch schrijven, wat hij wil, nietwaar.

    De vraag is nu: hoe lang kan, mag Jan die dubbelzinnige houding nog volhouden. Want zo'n spagaat, da's toch echt gene kattenpis!

    19-12-2013 om 08:54 geschreven door Gust Adriaensen


    18-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Torfs maakt ontslag van aardappelactiviste ongedaan
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    U herinnert zich de commotie nog wel rond de actie tegen genetisch gemanipuleerde aardappelen. Barbara Van Dijck, een onderzoekster verbonden aan de KUL, nam deel aan de actie en werd door Torfs' voorganger, rector Waer, prompt ontslagen.

    Toen enkele maanden geleden Rik Torfs tot rector van de Katholieke Universiteit van Leuven werd verkozen, had hij het er in artikels en toespraken geregeld over dat de universiteit, de vrijheid van denken en de zelfstandigheid in zeer hoge mate moet koesteren.

    Op dit blog onderschreef ik op 5 juni 2013 volledig de suggestie van gastprofessor Lieven De Cauter: 'Dat het Torfs menens is met die vrijheid, kan hij al bewijzen,  door het ontslag van 'aardappelactiviste' Barbara Van Dyck, in te trekken. Inderdaad. '

    Rik Torfs, opvolger van Waer, heeft nu inderdaad de daad bij het woord gevoegd. Hij maakt het ontslag ongedaan. Van Dyck kan vanaf 1 januari weer aan de slag op het departement Architectuur, Ruimtelijke Ordening en Stedenbouw. Wel moet ze ieder geweld afzweren en afzien van een rechtszaak.

    Torfs zegt de actie niet goed te keuren. ‘Maar tegelijk staan we voor de vrijheid van meningsuiting. We mogen werknemers niet zomaar uitsluiten vanwege hun overtuiging’, zegt hij. ‘Zelf ben ik altijd een groot voorstander geweest van de vrijheid van denken. Door Van Dyck opnieuw aan te nemen, voeg ik de daad bij het woord.’ Dat is een gemeend proficiat waard!

    En de beslissing flatteert me wel enigszins. Zou het toch zo zijn wat vanuit een beperkte academische kring nu en dan tot me doordringt: de rector leest met belangstelling RASP en kijkt met spanning uit naar het moment waarop weer een stukje dat over hem handelt, online verschijnt?

    Ja, wadde.


    18-12-2013 om 10:07 geschreven door Gust Adriaensen


    17-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Newspeak van een parlementslid

    Enkele maanden geleden beschuldigde het tot dan toe totaal onbekende parlementslid Peter De Decker, het ACW van fraude en schriftvervalsing. Zware beschuldigingen die het ACW ertoe noopten een rechtszaak aan te spannen (behandeling in het voorjaar van 2014).

    Zopas heeft de BBI (Bijzondere Belastinginspectie) de beschuldiging van fraude van tafel geveegd. Er is geen fraude vastgesteld.

    Dat is voor propagandachef in spe De Decker geen reden om zich te verontschuldigen. Integendeel. Hij schreeuwt in de beste Newspeakstijl van de daken dat de BBI hem gelijk geeft.

    Dat is 'pervers' in de letterlijke betekenis van het woord. Want wat doet De Decker als een (bijna) volleerde politieke manipulator en Newspeakgebruiker? Terwijl natuurlijk zijn beschuldiging van 'fraude en schriftvervalsing' het zwaarste woog (en nog weegt)-het zijn criminele feiten-, verschuift hij nu het accent naar het forse bedrag dat het ACW aan achterstallige belastingen moet betalen. En daaruit concludeert gladde jongen De Decker dat de BBI hem 'gelijk geeft'.

    Wat meneer De Decker zeer bewust probeert te doen, is de publieke opinie misleiden, is de waarheid verdraaien, om daaruit politiek voordeel te halen.

    Het tegenovergestelde van wat De Decker in zijn stuitend kronkelend, 'frauduleus' taalmisbruik, de goegemeente probeert wijs te maken, maakt de BBI glashelder duidelijk: de fraudebeschuldiging van parlementslid De Decker steunde op niets.

    Terecht heeft het ACW tegen die beschuldiging van criminele feiten, een aanklacht ingediend.

    17-12-2013 om 10:06 geschreven door Gust Adriaensen


    16-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Stop de voedselverspilling'

    Paus Franciscus:

     

    'Met al het voedsel dat overschiet en dat we weggooien zouden we zovelen te eten kunnen geven. Als we de verspilling zouden kunnen stoppen en voedsel zouden recyclen, zou de honger in de wereld enorm afnemen.'

    16-12-2013 om 18:21 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

    Vrede voor het Midden-Oosten:

    'We cannot resign ourselves to think of a Middle East without Christians. Let us pray every day for peace.'

    16-12-2013 om 17:38 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Hou de fiscale achterpoortjes open'

    De strijd tegen de fiscale fraude kan bij de doorsnee-inwoner van dit gezegende land op veel bijval rekenen. Althans, zolang het gaat om de megafraudeurs. Maar raak niet aan de centen van wat steevast 'de kleine spaarder' wordt genoemd.

    Dat heeft minister Geens dezer dagen ondervonden. Elke vorm van fraude moet bestreden worden, moet Geens gedacht hebben. Dus ook de ruim ingeburgerde (en door de banken besmuikt aangeprezen) praktijk om de spaarcenten te spreiden over verscheidene spaarboekjes. Zo kan 'de kleine spaarder' per spaarboekje, onder het intrestbedrag blijven, waarboven belasting verschuldigd is.  Er bestaat namelijk geen verplichting voor banken en 'kleine spaarder', om al die spaarrekeningen aan de fiscus bekend te maken.

    Eenvoudig op te lossen, meende Geens in zijn professorale naïviteit: voer die verplichting in. Was dat even buiten de klaarblijkelijk van nature sjoemelende Belgische 'kleine spaarder' én kiezer gerekend!

    De minister kreeg het hele Belgische, en zeker Vlaamse, partijbestel over zich heen. De regeringspartijen lieten hem vallen als een baksteen. Allemaal sprongen ze in de bres ter verdediging van 'de kleine spaarder'. De liberalen voerden de hoogste toon. De socialisten lieten horen dat er eerst nog wel grotere katten te geselen waren. De christendemocraten sprongen hun partijgenoot niet bij. Groen en PVDA, van wie je zou verwachten dat ze rechttoe rechtaan elke vorm van fraudebestrijding zouden toejuichen, hulden zich in stilzwijgen.

    Zo is nog maar eens bewezen dat de partijen, zeker in het zicht van de verkiezingen, het niet aandurven de fiscale fraude aan te pakken, die zich genesteld heeft in het doen en laten van een groot deel van het electoraat, nl. 'de kleine spaarder'.

    Wie helemaal niets hoeft te vrezen, mocht Geens' voorstel ooit goedgekeurd worden, dat zijn de 15, 3 % Belgen, die, volgens een Europees onderzoek,  in armoede leven of een ernstig armoederisico lopen. Dat zijn de mensen die minder dan 60% van het mediaan netto-inkomen hebben. In Vlaanderen alleen al, zijn er dat om en bij de 700.000. Zij moeten er niet aan denken met een goed gevulde spaarpot uit te pakken, laat staan te gaan jongleren met diverse spaarboekjes. Zij behoren niet tot de door de politici momenteel erg geliefde en gepamperde 'kleine spaarders'. Zij zijn alleen maar 'klein'.

    Journalist Karel Verhoeven schreef in 'De Standaard': 'De kiezer is een sjoemelaar'. Inderdaad. En je kan eraan toevoegen: de partijen die sjoemelaars in bescherming nemen, zijn sjoemelpartijen. Het deprimerende is dat er in dit welvarende landje klaarblijkelijk geen andere op de politieke scène momenteel nog actief zijn. 

    16-12-2013 om 09:33 geschreven door Gust Adriaensen


    14-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Washington Post verdedigt paus tegen kritiek conservatieven

    WASHINGTON POST VERDEDIGT PAUS TEGEN KRITIEK VAN AMERIKAANSE CONSERVATIEVEN

    BRUSSEL (KerkNet/Vatican Insider) – De Amerikaanse krant ‘The Washington Post’ neemt de verdediging op zich van paus Franciscus tegen de kritiek van bepaalde Amerikaanse conservatieve kringen, waaronder de Tea Party. Een bekende conservatieve commentator bestempelde de recente apostolische exhortatie van de paus zelfs als “puur marxisme” en noemde de paus de “Obama van de katholieke Kerk”. Columnist Michael Gerson van ‘The Washington Post’ repliceert dat het christendom geen ideologie is. Volgens Gerson maakt de kritiek duidelijk dat in de kringen van de Tea Party het geloof is verdrongen door ideologie. 

    “Wie verbaasd is dat de katholieke sociale leer onverzoenbaar is met de liberale ideologie hebben decennia gemist. Ook paus Joannes Paulus II en Benedictus XVI verdedigden gelijkaardige standpunten. De paus onderstreept dat individualisme strijdig kan zijn met rechtvaardigheid en dat welvaart een gevangenis kan zijn.” Gerson betoogt nog dat de kloof tussen beide opvattingen nog het duidelijkst wordt geïllustreerd door het contrast tussen de advent als voorbereidingstijd en diegenen die de tijd voor Kerstmis louter als een koopjestijd beschouwen, met luide en steeds weerkerende reclameboodschappen.

    14-12-2013 om 16:10 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervreemdingseffect

     Door het met open armen ontvangen van overlopers uit Open VLD, handelt NVA helemaal in tegenspraak met haar uitspraak van 2002: 'Het oordeel van de kiezer over overlopers zal vernietigend zijn'.

    Het is evenwel niet de kleine liberale garnaal die De Wever met grote gretigheid binnenhaalt. Het zijn vooral donkerblauwe politici en economisten, die de harde neoliberale conservatieve partij van het grote geld, die De Wever voor ogen heeft, meer liberaal-economische ruggensteun moeten geven. Voor hen wordt de deur wagenwijd opengezet.

    Zij staan mijlenver van het Vlaams-nationalisme. Zij omarmen het nationalisme alleen maar omdat ze momenteel denken dat er zaken te doen zijn. Dat  voor hen bij de NVA met misselijk makende serviliteit, de rode -beter op zijn plaats is: de donkerblauwe- loper wordt uitgerold, is bovendien een bevestiging van wat al vaak werd gezegd en geschreven: het is De Wever niet om Vlaanderen -zelfstandig, confederaal of wat dan ook- te doen. Nee. Het gaat hem om het vestigen van een ultraliberaal, hardvochtig, rechts-conservatief economisch systeem.

    De vraag rijst ook: hoe moet de gewone NVA-militant of -mandataris zich voelen? De wereld van bv. de tsaar van de Antwerpse haven, van de manitoe van Uplace en Club Brugge, is totaal verschillend, zoniet totaal vreemd, voor hen. Hun politieke biotoop en cultuur zitten in een Vlaams, eerder romantisch, idealisme, hebben hun wortels in (christelijke) jeugdverenigingen, in de middenklasse van ambtenaren en onderwijsmensen.

    Om het nog concreter te stellen: wat hebben hardwerkende, eigenlijk eenvoudige idealisten als Bourgeois en Van Dijck - en ik zou daar zelfs ook een Bracke, een Weyts, aan toe durven voegen-, nog te zoeken in of nog gemeen met figuren van het grote geld, die neerkijken op het volgens hen 'bekrompen wereldje van het traditionele Vlaams-nationalisme'?  En voor wie die Vlaams-nationalisten zonder pardon de plaats moeten ruimen op de kandidatenlijsten.

    Het is, zoals Paul Goossens schrijft: 'NVA kan beter een andere naam krijgen: NVC, de partij van de CEO's'.

    Ik kan me moeilijk indenken dat het gros van de huidige NVA-leden, -militanten en -mandatarissen, het met die evolutie, gedicteerd door De Wever, eens kan zijn. Als dat zo is, verloochenen ze de politieke ideologie die ze altijd hebben verkondigd.

    14-12-2013 om 00:00 geschreven door Gust Adriaensen


    13-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hilde Kiebooms: 'Stop de euthanasietrein'

    Hilde Kiebooms: 'Stop de euthanasietrein'

    (Hilde Kiebooms is voorzitter van de Gemeenschap van Sant'Egidio in de Lage Landen)

    Nu ons land zich opmaakt om als enige land ter wereld iedere leeftijdsgrens voor euthanasie af te schaffen, roept Hilde Kiebooms op tot een nieuwe, grondige bezinning (De Standaard van 11 december).

    Zij slaat daarbij spijkers met koppen. Enkele citaten:

    -Het komt ons voor dat dit wetsvoorstel niet zozeer is ingegeven door een dringende noodzaak op de ziekenhuisvloer. Eerder is het een ideologisch project om de juridische grendels op euthanasie van de wet van 18 mei 2002 een voor een te doen springen.

    -Nieuwe wetswijzigingen worden al in het vooruitzicht gesteld: euthanasie moet ook mogelijk worden voor psychisch lijdende minderjarigen -ongetwijfeld een veel omvangrijker groep, getuige de vele zelfdodingen onder jongeren- en ook voor mensen die wilsonbekwaam zijn geworden.

    -Het fysieke en psychische lijden van medemensen, kinderen en anderen, vormt al sinds mensenheugenis een ethisch appel aan hun omgeving en de samenleving om de zorg voor hen op te nemen... Te vrezen valt dat een nieuwe wettelijke poort voor euthanasie onze samenleving almaar meer van haar verantwoordelijkheid tegenover de lijdenden ontslaat.

    -De ouderlijke toestemming die nodig is voor (euthanasie op) minderjarigen ons voorgesteld als een juridische grendel en een vetorecht. In de praktijk zal het vaak eerder andersom zijn: ouders die beginnen te hopen dat hun doodzieke kind niet te lang meer zal leven, kinderen die aanvoelen dat ze een last voor hun ouders zijn en zich daardoor aangespoord weten een einde aan hun leven te laten maken.

    -Als een soort van collectieve verdwazing verheerlijkt onze samenleving almaar meer de zelfgekozen medisch geassisteerde dood als een vooruitgang van de beschaving en het summum van menselijkheid.

    -De almaar groeiende wettelijke mogelijkheden op euthanasie openen de deur voor een nieuwe vorm van barbarij: de collectief toegejuichte zelf-eliminatie van zieke en zwakke mensen. 

    ----------------------------

    Lees ook op dit blog: 'Distelmans glijdt voort op het hellend vlak' (29-11-2013)

    13-12-2013 om 07:48 geschreven door Gust Adriaensen


    12-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bijbelcursus in Retie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    TJCII Belgium organiseert in 2014 een bijbelcursus in 'De Mantel', Markt 7 in Retie.

    Er zijn zes bijeenkomsten, telkens op vrijdag van 14 tot 17 uur. De cursus wordt verzorgd door Jeanne Vercauteren-Vandekeybus en door pater Nicolaas van de Postelse norbertijnenabdij.

    Meer inlichtingen bij nicolaasgorts@hotmail.com, 014378121 - 0495524654 of bij Juanitavdk2@hotmail.com, 014378265-0474847300.

    12-12-2013 om 20:15 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een inconsequente en bevooroordeelde journalist

    Onder de pedante titel 'Vijf manieren om een congres te laten mislukken', vult Bart Brinckman bijna twee bladzijden van De Standaard van 10 december, om duidelijk te maken dat het congresweekend 'voor de socialisten fout liep'. Het storende aan Brinckmans artikel is dat hij uitsluitend 'vormfouten' vermeldt en niet de minste aandacht heeft voor de inhoud. Op die manier laadt hij de verdenking van vooringenomenheid op zich. En spreidt hij vooral een grote inconsequentie tentoon.

    Want wat zijn de vijf redenen voor de 'mislukking', die Brinckman opgeeft.

    1. Stel scherp op eigen besognes. En daarmee gaf hij aan dat Freya Van den Bossches veroordeling van belangenvermenging dom was.

    Hoe dikwijls heeft Brinckman in vroegere opiniestukken wel niet de belangenvermenging aangeklaagd en de verdoezeling ervan door de partijen over de hekel gehaald?

    2. Zet het foute nieuws in de markt. Volgens Brinckman verloor voorzitter Tobback het noorden tijdens een pleidooi voor een efficiënt bestuur en daarbij handelde over fusies en intercommunales.

    Hoe dikwijls heeft Brinckman in vroegere opiniestukken wel niet de inefficiënte overheid aangeklaagd en de ondemocratische intercommunales over de hekel gehaald?

    3. Laat clichés hun vernietigende werk doen. Volgens Brinckman mochten protesterende partij- en ABVV-militanten het plaatje niet verstoren.

    Hoe dikwijls heeft Brinckman de spot gedreven met 'stalinistische' partijcongressen en besluiten, waar geen of amper kritiek van de basis werd geduld?

    4. Praat over het verkeerde onderwerp in de verschillende duidingsprogramma's. Brinckman bedoelt daarmee dat de week voorafgaand aan het congres, over niets anders gesproken en geschreven werd dan over de schandaalsfeer rond Electrawinds.

    Hoe dikwijls heeft Brinckman het feit gehekeld dat politici rond de pot draaien, de heikele thema's uit de weg gaan? Hoe hypocriet is Brinckman om te suggereren dat het niet de media waren die dag na dag het dossier Electrawinds door de SPA-strot ramden?

    5. Kies een foute congresvolgorde. Volgens Brinckman hadden het visie- en ideologisch congres plaats in een foute volgorde.

    Hoe dikwijls heeft Brinckman de partijen gebrek aan visie en ideologie verweten. Als een partij daar dan toch werk van maakt, misbruikt de journalist de volgorde, als argument voor zijn uitgangsstelling: het SPA-congres was een mislukking.

    Van De Standaard en van Brinckman mag verwacht worden dat ze bij een negatieve evaluatie van een congres serieuze argumenten naar voren brengen en geen vederlichte flutredenen opgeven, die bovendien scherp de inconsequente houding van de journalist in het licht stellen. Brinckman wil met zijn 'analyse' duidelijk de partij treffen, een stok vinden om de hond te slaan. Hij is bijzonder ijverig geweest. Hij heeft er wel vijf gevonden. Vijf stokken om de socialistische hond ervanlangs te geven.

    12-12-2013 om 09:50 geschreven door Gust Adriaensen


    11-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paus Franciscus: 'Person of the year'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het toonaangevende Amerikaanse tijdschrift 'Time', heeft paus Franciscus uitgeroepen tot 'Person of the year'.

    Sinds 1927 duidt het weekblad elk jaar een persoon of een zaak aan, die van enorm belang geweest zijn gedurende het (bijna) afgelopen jaar.

    Franciscus is de derde paus die de eretitel toebedeeld krijgt. Johannes XXIII en Johannes-Paulus II, die volgend jaar door Franciscus heilig worden verklaard, werden in 1962 respectievelijk 1994, door 'Time' tot 'Person of the year' uitgeroepen.

    11-12-2013 om 16:15 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Houtverbranding grootste boosdoener fijn stof
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Houtkachel en open haard

    grootste bronnen fijn stof

    Sensibilisering is noodzakelijk

    Houtstokers bedreigen de gezondheid

    Overheidsmaatregelen dringen zich op

    11-12-2013 om 00:00 geschreven door Gust Adriaensen


    09-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    09-12-2013 om 22:53 geschreven door Gust Adriaensen


    07-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nelson Mandela in de muziek

     Nelson Mandela in de muziek

    De tien bekendste liederen volgens The Nation:

     

    http://www.thenation.com/blog/175037/top-ten-songs-about-nelson-mandela#

    07-12-2013 om 15:47 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paus Franciscus over belang van internet voor de christenen

    “You must test everything, knowing that you will surely find counterfeits, illusions and dangerous traps to avoid,” Pope Francis said. “But, guided by the Holy Spirit, we will discover valuable opportunities to lead people to the luminous face of the Lord. Among the possibilities offered by digital communication, the most important is the proclamation of the Gospel.”
    He said it is not enough to acquire technological skills, however important. He said the internet must be used to meet “often hurting or lost” real people and offer them “real reasons for hope.”
    “The announcement [of the Gospel] requires authentic human relationships and leads along the path to a personal encounter with the Lord,” he said.
    “Therefore, the internet is not enough; technology is not enough,” Pope Francis continued. “This, however, does not mean that the Church's presence online is useless; on the contrary, it is essential to be present, always in an evangelical way, in what, for many, especially young people, has become a sort of living environment; to awaken the irrepressible questions of the heart about the meaning of existence; and to show the way that leads to Him who is the answer, the Divine Mercy made flesh, the Lord Jesus.”

    07-12-2013 om 13:50 geschreven door Gust Adriaensen


    06-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bisschop Bonny over onze houding ten aanzien van vluchtelingen

    'Iets in mij protesteert en zegt dat, ondanks alle redelijkheid, bepaalde fundamentele waarden in de verdrukking zijn geraakt. Van wie zijn de aarde en de natuurlijke middelen die ze voortbrengt? Wat is ouder en echter: de aarde die wij samen bewonen of de grenzen die winnende naties erin hebben getrokken, meestal na bloedige oorlogen? Is het werkelijk zo dat in onze welvoorziene landen geen ruimte is voor een groter aantal vluchtelingen? Hoevelen onder ons hebben deze mensen al persoonlijk in de ogen gekeken? Het is raar om zeggen, maar op zo’n moment protesteert mijn maag tegen de redelijkheid van ons publiek discours. Waar zit ons klankbord voor de stem van het geweten? Waar zit ons klankbord voor de stem van God? Misschien dan toch in de maag.'

    06-12-2013 om 14:12 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nelson Mandela overleden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    NELSON MANDELA 1918-2013

    06-12-2013 om 07:44 geschreven door Gust Adriaensen


    05-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Potentieel in de christelijke gemeenschappen

    Uit een onderzoek van het Interdisciplinair Kenniscentrum Kerk en Samenleving, blijkt dat er nog heel wat potentieel in de christelijke gemeenschappen te vinden is en vooral bij de hoogopgeleide katholieken tussen 45 en 65 jaar.

    Zij koesteren het christelijke geloofsverhaal, zijn bereid zich kerkelijk te (blijven) engageren, hunkeren wel naar binnenkerkelijke hervormingen en willen met anderen kernen van hoop en zingeving vormen.

    Volgens 'Tertio' is het belangrijk die groep te mobiliseren omdat zij straks de kerk moeten dragen en het roer overnemen. Bovendien en vooral kunnen zij de brug vormen naar de 'levensbeschouwelijk gemiste generaties': hun niet-hoogopgeleide en kwetsbare leeftijdsgenoten, kinderen en kleinkinderen.

    05-12-2013 om 11:58 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sinterklaas

    Sinterklaas

     

    De schoen stond klaar,
    wat hooi, een raap,
    het briefje met de wensen
    in pijnlijk schoonschrift,
    onder de plattebuiskachel.

    Op de koude zolderkamer
    met gespitste oren,
    met kloppend hart,
    vol spanning liggen luisteren
    naar elk geluid, elk gerucht.

    Onder de dekens
    je schuilhut bouwen,
    dromen van heerlijke dingen,
    rillen van angst voor straf
    tot de schimmel langs draafde.

    ‘s Morgens heel vroeg het bed uit,
    vol verwachting de trap af
    en steeds weer het wonder:
    de lege schoen
    en je hartenwensen vervuld.

    05-12-2013 om 07:53 geschreven door Gust Adriaensen


    03-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De wijsheid van de rector

    Onder de titel 'Heb genade met de gratie', stelt rector Torfs van de Katholieke Universiteit van Leuven, dat we 'het gracieuze van de gratie' niet uit het oog mogen verliezen.

    Hij ziet minstens drie gegronde redenen om het schenken van gratie niet zomaar van de hand te wijzen.

    De eerste reden is zuiver erbarmen. Het is niet omdat iemand een straf verdient, dat hij ze altijd moet krijgen. Een tweede argument is dat de gratie(verlening) de onfeilbaarheid van de rechtspraak corrigeert. En een derde voordeel van gratie is dat ze het mechanische denken een halt toeroept.

    De discussie over gratie houdt onze samenleving een spiegel voor, aldus Rik Torfs. Zij laat zien wie we zijn enw at wij denken. 'Hopelijk zal het oordeel van de komende generaties ons genadig zijn', besluit de rector.

    Wijze woorden, voorwaar.

    03-12-2013 om 07:48 geschreven door Gust Adriaensen


    02-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Reislustige Rik

     

     

    ‘’t Is niet meer te doen met onze Rik’, zuchtte de aanminnige mevrouw Torfs, al in het deurgat. 'Rik reist wat af, is bijna nooit nog thuis. En dat ligt aan die columns in De Standaard.’

     Na lang aandringen had mevrouw toegestemd in een gesprekje. ‘Alleen omdat het voor Rasp is, had ze verklaard. ‘ Voor de welwillende stukjes die Rasp geregeld aan mijne Rik wijdt.’

     De weeklacht van mevrouw noopte tot nadere verklaring. En die kwam er ook, niet vooraleer we neergezeten waren op de robuuste Ikeabank in de eenvoudige leefkamer van de Torfsen en genoten van een kopje Max Havelaarkoffie.

     ‘Rik was altijd al gebeten door de reismicrobe’, stak mevrouw Torfs van wal. ‘Maar tijdens zijn senatorschap, beleefde hij echt een rustige periode. Hoe dom het ook was dat hij in de politiek ging, hij had zo goed als niets te doen. Onze Rik was toen veel thuis, lekker bij het haardvuur, samen bezig zijn in ons moestuintje, een heerlijke tijd. Maar sinds hij rector is, niet te vatten, jezusmina! Rik rotst de wereld rond, alsof zijn zielenheil ervan afhangt!’

     ‘Maar mevrouw’, vroeg ik, ‘wat hebben zijn maandagse columns in De Standaard daarmee te maken?’

     ‘Dat zit zo’, hernam de bevallige mevrouw Torfs. ‘Hij is bezig met een never-ending reeks over de plekken die hij ooit heeft bezocht en de boeiende mensen die hij daar heeft ontmoet. Hij is van mening dat hij, om inhoudrijke en lezenswaardige stukjes te kunnen schrijven, daar opnieuw naartoe moet reizen, of het nu Straatsburg, Johannesburg, Bittburg, Sint-Petersburg, Tokio, New-York, Rio de Janeiro, Moermansk, of waar dan ook, is. Hij wil 'toen' vergelijken met 'nu' en nagaan of de boeiende mensen van toen, nu nog even boeiend zijn, of misschien al wel het loodje gelegd hebben.’

     ‘Maar mevrouw’, vroeg ik, ‘Moet uw echtgenoot niet vooral in Leuven op zijn werk zijn? Het rectoraat van de grootste Katholieke Universiteit der Lage Landen, is toch niet niks?’

     ‘Ik wil u wat toevertrouwen’, fluisterde mevrouw Torfs. ‘Eigenlijk vraagt die job niet zoveel werk en inspanning. Een beetje rondlummelen in de uitgestrekte rectorssuite in de Hallen, krabbels zetten op documenten, professorale akkefietjes behandelen, docentenruzietjes oplossen. En weet je, onze Rik heeft altijd heel goed kunnen delegeren.’

     De lieflijke mevrouw Torfs stond op. ‘Willen we onze moestuin, eigenlijk moet ik zeggen ‘mijn moestuin’ want Rik zet er sinds hij reizende rector geworden is, geen voet meer in, eens van naderbij bekijken?’

     Het was een fraai tuintje met een grote variëteit aan groente. Tot mijn blijde, Kempense verrassing, bemerkte ik een bedje heilige boontjes, die ik had leren kennen in de magnifieke kruidentuin van de Postelse abdij. Ik vertelde het haar. Mevrouw glimlachte. ‘We hebben het zaaigoed ook in Postel gehaald’, zei ze, ‘bij broeder Guy, de herborist. We zijn en blijven Kempenaars, nietwaar. Het lievelingsgerecht van mijne Rik is overigens heilige boontjes in tomatensaus, daar kan ie extreem van genieten. Maar zelfs die delicatesse houdt hem niet meer thuis. Schrijf het gerust op: onze Rik is een echte rakker, ja, dat is hij!’

    02-12-2013 om 13:22 geschreven door Gust Adriaensen


    30-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bernard Dewulf: 'Wie denken we dat we zijn?'

    'Vraag de narcist waarom hij narcist is, en hij raadpleegt de spiegel. Vraag de Vlaming waarom hij racistisch is, en hij kijkt naar de andere Vlaming. We dwalen in het spiegelpaleis van de zelfgenoegzaamheid.'

    'Mijn hele leven al besta ik, net als u, achter onze gordijnen. Ik heb niet anders geweten. Die gordijnen zijn mijn maliënkolder en onze spiegels zijn mijn schild. Maar mijn achillespees is mijn kleine, miezerige blanke vrees. En precies die vrees fezelt het me nu, nu ik ouder word en op een dag toch de toekomst zal moeten achterlaten, dagelijks luider in:

    Wie denk ik dat ik ben?'

    'Straks zien we helemaal scheel van inteelt. Van weelde en verveling. Straks, wanneer we elk vreemd stofje buiten hebben gekeerd, zien de astronauten ons vlek op de planeet schitteren door afwezigheid, onder de verlichting op onze smetteloze snelwegen.'

    30-11-2013 om 20:01 geschreven door Gust Adriaensen


    29-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Distelmans glijdt voort op het hellend vlak

     Nu een senaatscommissie, dankzij een wisselmeerderheid, de weg heeft vrijgemaakt voor de uitbreiding van de euthanasiewetgeving naar 'wilsbekwame minderjarigen' toe, bereikt de euforie van de voorstanders van onbeperkte euthanasie een nieuw hoogtepunt.

    Dr. Distelmans noemt in een krantenartikel euthanasie 'toepasbaar maken bij mensen die niet meer aanspreekbaar zijn door dementie', een verdere 'optimalisering' van de bestaande euthanasiewet.

    Hij pleit dus voor een euthanasiewetgeving met betrekking tot niet-wilsbekwame meerderjarigen. Distelmans en anderen die het absolute zelfbeschikkingsrecht inroepen om euthanasie te verantwoorden, schuiven dat heilige principe opzij wanneer het gaat om demente mensen.

    Wie moet,volgens Distelmans , mocht dergelijke wetgeving ooit goedgekeurd worden, beslissen over het doden van dementen?

     

    29-11-2013 om 08:32 geschreven door Gust Adriaensen


    28-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goed nieuws over pater Daniël Maes in Syrië

     We hebben eindelijk goed nieuws uit Quara.  Pater Daniël in I Mar Yacub kan zich opnieuw vrij bewegen in zijn eigen regio. De rebellen waardoor zij omgeven waren, zijn bijna overwonnen. Het klooster heeft in de gevechten schade opgelopen, maar al de bewoners van het klooster hebben de plaatselijke strijd overleefd. Het internet is wel uitgevallen, waardoor Pater Daniël zijn laatste nieuwsbrief niet kon opsturen. De heropbouw van het stadje Quara kan nu beginnen. U kan hen steunen met een gift.

    ----------------------------------------

     

    STEUN SYRIË!
    November 2013

    Het stadje Quara en het klooster I Mar Yacub zijn pas bevrijd door het Syrische leger. Nu kunnen de 10 000 mensen terugkeren naar hun huizen en start de wederopbouw van de stad. De kloostergemeenschap heeft nu eindelijk haar vrijheid terug en zal helpen de eerste nood te lenigen. Zij werken samen met het Nationale Volkscomité Voor Verzoening, het ministerie van sociale zaken, het ministerie van gezondheid.

    Zij trachten de mensen voedselpakketten te bezorgen die het volgende bevatten: 1 kg rijst, 1 kg suiker, 1 kg linzen , 1 kg macaroni, 1 doos plantaardig vet, 1 liter olijfolie, 1 pot confituur, 10 dozen tonijn, 1 doos ‘Hallaweh’, 1 doos ham, 1 doos melkpoeder, 10 dollar om vlees en groenten te kopen.

    Ze hebben nood aan melk voor de kinderen, medicamenten tegen kanker en tegen diabetes, medicamenten voor het hart..., gewoon medisch verzorgingsmateriaal, verband, rolstoelen ....

    De verzendingskosten voor de volgende bootcontainer moeten  nog gesponsord worden. Helpen jullie mee? 

    We zijn dankbaar voor de goede afloop. En we hopen hen nu  te kunnen steunen in de heropbouw van het stadje met het zenden van een bootcontainer hulpgoederen.

    Hartelijk dank voor uw medewerking.

    Info: Koen Peeters, gsm 0032(0)496514666; koen@postel-antiek.be; 
    of Jeanne Vercauteren , 0032(0)14/378265; juanitavdk2@hotmail.com

    Geld kan gestort worden op:
    IBAN BE 32 0682 0832 44 02
    BIC GKCCBEBB (van P. Daniël Maes, norbertijnenabdij POSTEL)

     

    28-11-2013 om 14:31 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De ergerlijke domheid van wetenschapsfilosoof Boudry

    Het behoort klaarblijkelijk tot de essentie van het marketingbeleid van de zgn. 'kwaliteitskranten', in het bijzonder De Standaard: als een min of meer 'Bekende Vlaming' een opinie ventileert, volgt gegarandeerd een of twee dagen later een bijdrage van een andere min of meer 'Bekende Vlaming', die een totaal andere mening is toegedaan en de opvattingen van zijn collega-opiniemaker, soms in een weinig samenhangend betoog, probeert te weerleggen, zoniet belachelijk te maken.

    Neem nu wetenschapsfilosoof Maarten Boudry, van de Gentse Universiteit. Hij wordt van stal gehaald om de positieve beoordeling van religie, die uit bijdragen van de auteurs Rik Peels en Stefan Paas en van publicist Mark Van de Voorde blijkt, belachelijk te maken.

    Die positieve evaluatie van religie werkt op Boudry, die zich in vroegere artikels ook al liet opmerken als een benepen, antireligieuze fundamentalist, als een rode lap op een stier. Van wetenschappelijk sérieux is er in Boudry's bijdrage niet veel te merken. Hij moet het vooral hebben van denigrerende en kwaadaardige, sarcastische opmerkingen, die hij klaarblijkelijk beschouwt als uitingen van zijn superieur intellect.

    Tegenover 'God maakt gezond en gelukkig', wat uit het boek van Peels en Paas naar voren komt en bevestigd wordt door het persoonlijke getuigenis van Van de Voorde, plaatst 'wetenschapsfilosoof !, het toogzinnetje 'Sinterklaas maakt ook gelukkig'. En dan volgt een vermoedelijk toppunt van Gentse universitaire eigendunk en krampachtig sarcasme: 'Laten we allen een mentale krachtinspanning doen: peinzende blik, Rodin-pose, misschien enig geprevel. Welaan dan: voortaan zal ik de geneugten van het godsgeloof smaken!'  Komaan zeg, puber!!

    Boudry gaat helemaal de wetenschappelijke mist in, wanneer hij als repliek op Van de Voorde, die, in navolging van Jürgen Habermas, het christendom het 'ultieme fundament van onze vrijheid, het geweten, de democratie en de mensenrechten', noemt, aan Van de Voorde de agressieve vraag stelt: 'Gelooft Van de Voorde die onzin echt?' 

    Nog los van het feit dat Maarten Boudry in intellectueel en wetenschappelijk opzicht, nog niet tot aan de enkels van Jürgen Habermas reikt, is de 'argumentatie contra' van Boudry een intellectuele en wetenschappelijke giller van formaat, en beschamend voor het intellectuele niveau van de Gentse universiteit. Want wat durft onze Gentse bolleboos te schrijven: 'In de Bijbel wordt met geen woord gerept over democratie, slavernij wordt er expliciet goedgekeurd, en voor hen die in eer en geweten tot het besluit komen dat Jezes waarschijnlijk niet de zoon van God is, wacht het eeuwige hellevuur'.

    Voila, als voorbeeld van gebrek aan kennis van kerk en religie- hoewel hij de pretentie heeft als wetenschapper daarover te schrijven-, als voorbeeld van een totaal onvermogen om tot een ruim inzicht in de geschiedenis te komen, als voorbeeld van de compleet onwetenschappelijk obsessie om met normen van nu, het verleden te benaderen en te veroordelen, als voorbeeld van bevooroordeelde, fundamentalistische antireligiositeit, kan Boudry's pamflet tellen. En finaal, komt het vooral lachwekkend over.

    28-11-2013 om 10:51 geschreven door Gust Adriaensen


    26-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daniël Maes in Syrië: geen telefoon of internet maar iedereen veilig

    Beste,

    Pater Daniël heeft vandaag, 26 november 2013, het volgende laten weten, dat ik graag aan u allen doorgeef (aangezien hij geen internet meer heeft voorlopig).

    De streek rond het klooster van Mar Yakub is bijna bevrijd van rebellen. Er is wel wat schade aan de kloostergebouwen, maar wij allen zijn ongedeerd!!! Dank God!

    Wij zijn nog steeds veilig en kunnen overleven!
    Dit kan nog even duren. Geen telefoon of internet.
    Geen reden tot paniek. God zij dank!
     
    P. Daniël.

    Nicolaas Gorts o. praem.
    Norbertijnenabdij Postel
    Abdijlaan 16
    2400 Mol
    Tel. 014.378121
    www.abdijpostel.be

    .

    26-11-2013 om 21:05 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex
    'To live charitably means not looking out for our own interests, but carrying the burdens of the weakest and poorest among us.'

    26-11-2013 om 09:12 geschreven door Gust Adriaensen


    25-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Testaankoop met een petitie voor een transparante geneeskunde

    Ziekenhuizen vergelijken? Moet kunnen!

    Kom op voor uw recht en teken de petitie.

    De kwaliteit van de zorg is niet even goed in elk ziekenhuis. Cijfers hierover worden niet publiek gemaakt. Nochtans hebt u recht op deze informatie.


    Teken de petitie

     

    Overheid en ziekenhuizen moeten open communiceren over de kwaliteit van de zorgverlening in ziekenhuizen. Met deze petitie willen wij druk op de ketel zetten.
    U hebt het recht om te weten waar de kans op een succesvolle ingreep het grootst is en het risico op een ziekenhuisinfectie het kleinst.
    De overheid moet daarvoor een website opzetten waar u de kwaliteit van ziekenhuizen kunt vergelijken.
     
    Overheid en ziekenhuizen moeten open communiceren over de kwaliteit van de zorgverlening in ziekenhuizen

    Teken de petitie

    SAMEN VOOR TRANSPARANTE GEZONDHEIDSZORG

    25-11-2013 om 22:45 geschreven door Gust Adriaensen


    24-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een haar in de boter bij de Van Rompuys?

    Erik knalde bij zijn thuiskomst de deur dicht. Woede en somberheid vulden de uitgestrekte woonkamer. Zijn lieftallige eega schrok ervan. Zij wist dat haar plichtsbewuste echtgenoot een cholerisch type was en ze was wel wat gewoon. Maar nu was hij buiten zichzelf.

    'Erik, liefste, vertel me wat er op je hart ligt', zei ze zacht. Dat was genoeg om Erik te doen uitbarsten. 'De partij heeft mij opzij gezet!', schreeuwde hij. 'Dertig jaar me met hart en ziel ingezet, mijn gezondheid op het spel gezet, altijd de echte Vlaming uitgehangen, en nu dit!!! Die Beke uit dat boerengat ergens in Limburg, geeft begot de voorkeur aan de Peter van onzen Herman om de lijst te trekken! En dan durft dat jonk nog zeggen dat er niks aan de hand is binnen de familie, en dat de Van Rompuys vrolijk en eensgezind binnenkort zijn kerkelijk huwelijk zullen vieren!! In de kerk zal ik mijn fatsoen nog wel houden. Maar na de sjampieter, de vijfde gang en een paar flessen wijn, zal er wel een hartig woordje gesproken worden. Ik ben er zeker van dat onzen Herman van miserie een rustig plekje zal opzoeken om er enkele haiku's in elkaar te flansen. Dat ze me dat verdorie durven aandoen. Ik ben er echt kapot van.'

    'Ik zou op dat feest van de Peter toch niet te veel drinken, Erik', adviseerde zijn vrouw. 'Je weet hoe je dan tekeer kan gaan. Bangelijk en niet goed voor je hart. En als de gazetten het te weten komen, is het allemaal nog erger.'

    Erik plofte in de zetel. Zijn vrouw had gelijk. Zij had altijd gelijk. Hij schonk zich een stevig glas whiskey in. Een diepe somberte nam bezit van hem. 







    24-11-2013 om 12:56 geschreven door Gust Adriaensen


    23-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Christenen zijn origineel'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De bespreking van het boek 'God bewijzen' van Peels en Paas, geeft publicist Mark Van de Voorde de kans om nog eens vrij en vrank, 'de schaamte voorbij', uit te komen voor zijn geloof, zijn christen-zijn.

    Van de Voorde merkt op dat vooral in Vlaanderen, en in het bijzonder in de media, vaak nog lacherig, meewarig, hautain, ja ook kwaadaardig, gedaan wordt over geloof en religie. Dat is een achterhaalde, gedateerde houding. In andere West-Europese landen is dat niet het geval.

    'Zelfs in Frankrijk niet meer', aldus Van de Voorde. 'Daar hebben ze ingezien dat christenen origineel zijn, in twee betekenissen: zij zijn niet louter na-apende kinderen van hun tijd én zij hebben een origine die de grondslag is van ons denken over mens en samenleving, individualiteit en solidariteit, rechten en plichte, zlefs scheiding van kerk en staat en de Verlichting.'

    De Poolse filosoof Leslek Kolakowski merkte ooit op dat een Europeaan die beweert niets met het christendom te hebben, 'zich buiten zijn eigen beschaving plaatst'. Jürgen Habermas, typevoorbeeld van de methodische atheïst, noemt 'het christendom, en niets anders, het ultieme fundament van de vrijheid, het geweten, de mensenrechten en de democratie, de benchmark van de westerse beschaving'.

    Van de Voorde schrijft: 'Ik geloof. Meer nog, ik ben christen, zelfs katholiek. Ik voel mij niet geremd in mijn vrijheid. Integendeel, de hoop van mijn geloof geeft mij het lef om niet elke waan van de dag te moeten beamen. Mijn spirituele levenshouding doet mij balen van amechtige pogingen om er bij te horen'.

    23-11-2013 om 09:48 geschreven door Gust Adriaensen


    21-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'God maakt gelukkig'

    Rik Peels, filosoof, en Stefan Paas, theoloog, beiden verbonden aan de Vrije Universiteit van Amsterdam, hebben een boek geschreven met als titel 'God bewijzen. Argumenten voor en tegen geloven'.

    Hun bevindingen en conclusies liegen er niet om.

    Een goed doordacht godsbeeld is volgens hen prima bestand tegen atheïstische argumentatie. Geloof in God is bovendien natuurlijk, aldus de auteurs. 'Uiteraard komt niemand ter wereld met een uitgewerkt geloofssysteem, maar een snel groeiende hoeveelheid onderzoek laat overtuigend zien hoezeer religiositeit is ingebakken in ons systeem. Pogingen om godsgeloof uit de mensheid te verwijderen, zijn daarom ten dode opgeschreven: alles in ons verzet zich ertegen.

    Een samenleving kan volgens Peels en Paas, veel baat hebben bij religies. 'In de eerste plaats zijn religieuze mensen gemiddeld gelukkiger. Zij hebben minder last van stress. Dat blijkt uit onderzoek. Een goed ontwikkelde religiositeit is gunstig voor onze gezondheid, levensgeluk en maatschappelijke inzet.'

    21-11-2013 om 08:56 geschreven door Gust Adriaensen


    19-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Respect voor grootouders
    Paus Franciscus:

    “Een samenleving die geen respect heeft voor de grootouders, verliest zijn herinnering en zo ook zijn toekomst.'

    19-11-2013 om 18:35 geschreven door Gust Adriaensen


    18-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Studenten politicologie kiezen voor Groen en Di Rupo
    Professor Hooghe heeft een steekproef uitgevoerd bij 363 eerstejaarsstudenten die het vak politicologie volgen aan de Universiteit Leuven.

    Het resultaat is opvallend. De jongeren die het vak politiek volgen (voornamelijk studenten politicologie, geschiedenis en communicatie) én weldra voor het eerst in het kieshokje mogen duiken zetten hun rode bol voornamelijk bij partij Groen (23.1%). Ook Open VLD is een bijzonder populaire partij (22.3%), gevolgd door CD&V (16.5%), N-VA (16%) en SP.A (15.7%). PvdA en Vlaams Belang sluiten met respectievelijk 2.8% en 0.8 % de rij.

    Een groot verschil met de mening van de gemiddelde Vlaming dus, die bij de verkiezingen in 2010 vooral voor N-VA koos (28.2%). Maar de partij van Bart De Wever zit de laatste jaren in een neerwaartse spiraal bij de studenten, merkt Marc Hooghe. ‘N-VA steeg onder de studenten pijlsnel van 8 procent in 2008 tot 32,5 procent in 2011. Twee jaar later is de partij gehalveerd naar 16 procent. '

    Die daling vertaalt zich ook in de keuze voor een premier. Als de eerstejaarsstudenten rechtstreeks zouden mogen beslissen wie onze eerste minister wordt, dan kiest 27 procent voor de huidige premier Elio Di Rupo (PS). Bart De Wever (N-VA) komt slechts op de derde plaats met 13.2% en moet nog Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) laten voorgaan, met 19.3% van de stemmen. Open VLD-politica Maggie De Block (12.7%) en Wouter Van Besien (Groen, 9.1%) vervolledigen de top vijf.

    18-11-2013 om 21:54 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onder Vlaamse intellectuelen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Zou Koen Geens, toen hij nog (buitengewoon) hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven was, het bestaan hebben op het publieke forum te verkondigen dat één van zijn collega's, bv. professor Waer, een 'groot intellectueel' is? Nee toch. Doe je toch niet. Misschien, heel misschien, op het einde van iemands loopbaan of in een grafrede.

    Enkele maanden in de politiek zijn voor minister Geens evenwel voldoende, om zijn academische nuancering en gereserveerdheid wat ronkende etiketten betreft, opzij te schuiven en over een van de vele partijvoorzitters te verklaren dat hij een  'groot intellectueel' is.

    Uiteraard maakt Geens niet duidelijk welke criteria hij gebruikt om iemand een 'groot intellectueel' te noemen. Om dat duidelijk te maken is er een serieuze academisch-intellectuele inspanning nodig en daarvoor heeft hij als minister niet langer de tijd.

    Neemt Geens, bij het gebruik van het label 'groot intellectueel', zichzelf als maatstaf? Beschouwt hij de als 'groot intellectueel' bejubelde partijvoorzitter, in intellectueel opzicht als gelijkwaardig aan zichzelf? Of als een 'grotere intellectueel' dan zichzelf? Als een 'grotere intellectueel' dan zo goed als alle vroegere collega's aan de Katholieke Universiteit van Leuven?

    Het wachten is nu op de volgende 'grote intellectuelen' die door Geens bij politieke vriend en vijand worden ontdekt: andere partijvoorzitters, ministers uit alle mogelijke regeringen, werkgevers- en vakbondsbonzen, enz., enz.

    Natuurlijk mag nu ook binnenkort een 'wedercompliment' van de 'groot-intellectueel-partijvoorzitter' verwacht worden. Geens eveneens bestempelen als een 'groot intellectueel' zou getuigen van weinig creativiteit en wellicht ook van gebrek aan respect. Want Geens is natuurlijk al jàààren een 'groot intellectueel'. Dat kenmerk geeft hem overigens het privilege, het inzicht en de bravoure om iemand anders, na korte tijd, te voorzien van de drukkende eretitel 'groot intellectueel'. 

    Nee, het passende compliment vinden, wordt geen gemakkelijke klus. Echt benieuwd wat het worden zal.
     

    18-11-2013 om 09:27 geschreven door Gust Adriaensen


    17-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doris Lessing overleden

    Nobelprijswinnaar Doris Lessing op 94-jarige leeftijd overleden

    Doris Lessing

    Doris Lessing in Hamburg in 2006. Foto EPA / Oliver Berg

    Nobelprijswinnaar Doris Lessing is overleden. Dat meldt de Britse krant The Guardian. De schrijfster en dichteres is 94 jaar geworden. Ze schreef in haar leven meer dan vijftig werken, waaronder The Golden Notebook en The Grass is Singing.

    The Golden Notebook uit 1962 werd ook wel de feministische bijbel genoemd. Lessing werd geboren in Iran en groeide op in het Afrikaanse Zimbabwe. Daar speelde ook haar eerste roman (1950), The Grass is Singing, zich af.

    In 2007 werd haar de Nobelprijs voor de Literatuur toegekend. Ze was toen 88 jaar en daarmee de oudste schrijver ooit die deze prijs in ontvangst mocht nemen.
    ---------------------------

    Enkele fragmenten uit The Golden Notebook:

    “Ideally, what should be said to every child, repeatedly, throughout his or her school life, is something like this: 'You are in the process of being indoctrinated. We have not yet evolved a system of education that is not a system of indoctrination. We are sorry, but it is the best we can do. What you are being taught here is an amalgam of current prejudice and the choices of this particular culture. The slightest look at history will show how impermanent these must be. You are being taught by people who have been able to accommodate themselves to a regime of thought laid down by their predecessors. It is a self-perpetuating system. Those of you who are more robust and individual than others will be encouraged to leave and find ways of educating yourself — educating your own judgements. Those that stay must remember, always, and all the time, that they are being moulded and patterned to fit into the narrow and particular needs of this particular society.”

    “Sometimes I dislike women, I dislike us all, because of our capacity for not-thinking when it suits us; we choose not to think when we are reaching out for happiness.”

    “For with my intuition I knew that this man was repeating a pattern over and over again: courting a woman with his intelligence and sympathy, claiming her emotionally; then, when she began to claim in return, running away. And the better a woman was, the sooner he would begin to run. I knew this with my intuition, and yet I sat there in my dark room, looking at the hazed wet brilliance of the purple London night sky, longing with my whole being.”

    “We spend our lives fighting to get people very slightly more stupid than ourselves to accept truths that the great men have always known. They have known for thousands of years that to lock a sick person into solitary confinement makes him worse. They have known for thousands of years that a poor man who is frightened of his landlord and of the police is a slave. They have known it. We know it. But do the great enlightened mass of the British people know it? No. It is our task, Ella, yours and mine, to tell them. Because the great men are too great to be bothered. They are already discovering how to colonise Venus and to irrigate the moon. That is what is important for our time. You and I are the boulder-pushers. All our lives, you and I, we’ll put all our energies, all our talents into pushing a great boulder up a mountain. The boulder is the truth that the great men know by instinct, and the mountain is the stupidity of mankind.”

    “It is terrible to destroy a person's picture of himself in the interests of truth or some other abstraction.”

    “Laughter is by definition healthy.”

    “Do you know what people really want? Everyone, I mean. Everybody in the world is thinking: I wish there was just one other person I could really talk to, who could really understand me, who'd be kind to me. That's what people really want, if they're telling the truth.”

    17-11-2013 om 17:18 geschreven door Gust Adriaensen


    15-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex
    'Take care of God’s creation.
    But above all, take care of people in need.'

    15-11-2013 om 08:20 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    VI. 65

    Van vrijdag 8 – Vrijdag 15 november 2013

    Miss Maïs

    Over het algemeen regent het niet voor september en daarna slechts enkele keren in de maand. Vrijdag heeft het goed geregend en heel de maïs was al door arbeiders van het dorp geoogst en lag buiten. Deze moest dus verwerkt worden om te beletten dat hij zou rotten. Daarmee is het  maïsfestival begonnen. Zo hebben we zaterdag nog eens gezellig met allen een ganse dag de maïskolven uit hun omhulsel bevrijd. Ook een aantal van onze vluchtelingen werkten graag mee. En maar fotootjes nemen, met een grote glimlach. ’s Middags wordt er ter plaatse gepicknickt. Zoals naar gewoonte wordt alles gebruikt: de pluimen of haren, de omhulsels en de kolven zelf. De pluimen of haren worden gedroogd en er wordt thee van gezet, die zuiverend is en goed voor een vermageringskuur. De beste  omhulsels dienen als verpakking voor  het koken van gerechten. Het omhulsel zelf wordt echter niet gegeten. Van de omhulsels kan ook mooi papier gemaakt worden. En de kolven met de maïs worden op verschillende wijzen klaar gemaakt. Onze Amerikaanse medebroeder, onze Chileense en Venezolaanse medezusters kennen verschillende gerechten van maïs. We hebben al maïspap gegeten en gebak van maïs. Tenslotte worden de lege kolven gedroogd en dienen als voedsel voor de dieren. Vroeger dacht ik dat maïs alleen maar voor de (andere) kiekens was, maar hier wordt heel de winter maïs gegeten onder verschillende vormen. Als de oorlog nog jaren zou duren, zouden ze hier  met maïs kunnen overleven. We hebben nog gans de  maandag nodig gehad om de rest te doen. Daarna moest er alleen nog opgeruimd worden. Zaterdag eindigen we in de late namiddag, vieren de eucharistie met de slotzang van de hymne aan O.L. Vrouw en verdwijnen in onze (min of meer) veilige plaats waar we een eenvoudig maal verorberen  door het afknabbelen van… gekookte maïskolven. En zo gaan we met de kippen op stok. Tot een echte  “miss-maïs”-verkiezing is het niet gekomen. Deze zou trouwens met glans gewonnen worden door Fadia die nog twee maanden heeft om krijsend naar haar eerste verjaardag toe te kruipen.

    Kwart voor twaalf

    Sommigen evalueren de toestand van de oorlog in Syrië aldus: het is kwart voor twaalf. Het zegt dat de oorlog op zijn einde loopt, wat een grote hoop wekt. Nochtans blijven de aanslagen en moordpartijen helaas nog doorgaan. Zondag hebben we tijdens het middagmaal uitgebreid nieuws gevolgd op de Syrische tv. Het leger is nu werkelijk in heel het land op beslissende wijze rebellenhaarden aan het opruimen. In Vele  wapenopslagplaatsen worden ontdekt. In Jibreen (Aleppo) heeft de bevolking een rally gehouden als steun aan het leger. Er vallen talrijke doden aan de kant van de rebellen. Ze hebben ondertussen wel verschrikkelijke moorden gepleegd en verwoestingen aangericht. Bovendien  blijven fanatieke strijders toestromen. En als de Griekse kustwacht nu een schip onderschept heeft dat vol zit met oorlogsmateriaal voor Syrië, dan vermoeden we dat de eigenlijke bedoelingen van de zogenaamde ‘vrienden van Syrië’ nog steeds dezelfde zijn. Georges Malbrunot onthult trouwens in het Franse dagblad Le Figaro hoe de VS, Saoedi-Arabië en Jordanië samenwerken om wekelijks 15 ton wapens langs Jordanië in Syrië binnen te brengen voor de rebellen. Zo zouden ze dit jaar 600 ton naar hier versast hebben. En Saoedi-Arabië (dat beslist heeft om 4 miljoen emigranten buiten te zetten) geeft 300 miljoen dollar voor een “overgangsregering van de Doha Coalitie in Syrië”, weer een mooie uitdrukking om de meest fanatieke strijders, verbonden met Al Qaida te steunen. Volgens de soennitische  journalist Said Hilal al-Charifi heeft het wahhabitisme van Saoedi-Arabië en Qatar zelfs niets met de islam te maken maar is een criminele sekte, die machtig werd dank zij de petroleum en de steun van UK en VS.  De grote pioniers van de vernietiging van Syrië hebben in ieder geval hun oorlog verloren. De VS zal voortaan moeten luisteren naar Rusland, dat de val van Syrië heeft belet. Frankrijk staat zelf op zijn kop in een spel van één tegen allen. Stilaan is zo ongeveer iedereen  tegen de president en de regering. Ook een flink deel van het Turkse volk is tegen zijn president, die Syrië wilde ontwrichten met zijn steun aan de terroristen van de moslimbroeders. Deze twee presidenten waren de grote leiders die de Syrische president wilden ten val brengen. Ze krijgen zelf wat ze een ander hebben willen aandoen. Ondertussen spartelt Israël als een duivel in een wijwatervat omdat de VS vreedzame betrekkingen met Iran wil aanknopen. Gaan we tenslotte terug naar een nieuwe vorm van ‘koude oorlogen’ (VS-Rusland, VS-China, Saoedi-Arabië – Iran) waarbij Syrië het brandpunt is, zoals op een colloquium van Kerk in Nood in Parijs wordt gesteld? Een soort  opgewarmde “koude oorlog”?

    Strikte veiligheidsmaatregelen

    We wilden de zondag weer afsluiten met een uur gezamenlijke aanbidding maar we waren nauwelijks begonnen of we hoorden de ontploffingen al dichtbij. Dat betekent: onmiddellijk eindigen en wegwezen. Toch is er goed nieuws voor ons eigen dorp. Het leger heeft een flinke groep strijders in de val weten te lokken. In de dorpen rondom heeft al Nousra zware verliezen geleden en hun vurige collega’s van bij ons snelden hen ter hulp. Toen ze wilden terugkeren naar hier heeft het leger hen onderschept. Er zijn er natuurlijk nog altijd, maar het dorp blijkt daarmee toch al flink gezuiverd te zijn. Bovendien heeft de gewone oppositie van het dorp die fanatieke strijders duidelijk laten weten dat ze niet willen dat aan de christenen geraakt wordt. Als ze de christenen willen aanvallen zullen ze eerst met hen moeten afrekenen.

    Omdat er nu echt rondom ons gevochten wordt nemen we de meest strikte  maatregelen. Maandag avond hoorden we al een formidabele knal juist buiten het klooster. De stukken van dat ontploffingstuig konden we de volgende dag bij ons oprapen. Voor de rest bleef het  tamelijk rustig. Toch trachten  we ons deze week steeds vroeger in veiligheid te brengen. We leven een beetje zoals de eerste christengemeenschap in de catacomben. Hier is een pittig verhaal over te schrijven maar dat kan pas als ook dit  “laatste kwartier” echt voorbij is.

    Positieve tekens

    In heel het land is er een steeds grotere eensgezindheid en zelfvertrouwen aan het groeien. Zaterdag zijn in Damascus vele partijen samengekomen die een vredevolle verandering willen in Syrië. Als voorbereiding op Geneve 2 hebben zij duidelijk gesteld dat het bestuur van het land alleen door Syriërs bepaald moet worden zonder enige inmenging vanuit  regionale of internationale hoek. Tegelijk neemt de regering allerlei maatregelen voor hulp aan de behoeftige bevolking,   het herstel van het land; de heropbouw van de huizen,  de heropbouw van de industrie, het tegengaan van de corruptie… Hoopvol is ook dat tegelijk alle nadruk gelegd wordt op vriendschap, eenheid en verzoening om de begane fouten te herstellen.

    Ondertussen heeft een groep Fransen het  initiatief genomen om Kerstmis hier te komen vieren met behoeftige gezinnen waarbij ze hulpgoederen meebrengen en kerstcadeaus voor de kinderen (www.noelensyrie.fr).

    Vrijdag belde Radio Moskou voor een interview om onze reactie te kennen op de plaatsing van het grootste Christusbeeld ter wereld in Saidnaya (waarover we al eerder een verslag gaven) . Het was een gelegenheid om de Russische christenen, het Russische volk en zijn leiders te danken en te feliciteren voor hun veelvuldige steun en aanmoedigingen. Het werd een rechtstreekse uitzending van een kwartier (om 17.00 u).

    Waakzaam blijven

    Terwijl de chemische wapens en de productiemogelijkheden van Syrië ontmanteld worden, behouden de rebellen alle vrijheid en mogelijkheid om nieuwe gifgasaanslagen te plegen. Bovendien hebben we niets meer gehoord van die vreselijke aanslag in Ghouta. Nu er geen enkel bewijs is om de schuld hiervan aan Syrië te geven,lijkt het voor de media niet meer interessant te zijn. We vinden het onverantwoord om deze misdaad ongemerkt te laten voorbijgaan. Daarom hebben we hierover een eenvoudige samenvatting gemaakt van de tot heden beschikbare elementen: De gifgasaanval in Ghouta (Damascus), toppunt van gruwel én westerse verblinding. Willy van Damme heeft evenwel een grondig dossier samengesteld: De Syrische gifgasaanval  -  En Barbertje zal hangen. Hij toont o.m. aan dat sommige internationale organisaties en zelfs hoofdverantwoordelijken van befaamde laboratoria zo “geamerikaniseerd” zijn dat er helaas geen  objectief rapport van kan verwacht worden. Pijnlijk is verder ook hoe niet alleen onze Vlaamse media maar nagenoeg heel de westerse media eenzijdig alle schuld aan Syrië blijven geven zonder enig bewijs of kritische vraag. Tenslotte geeft hij nog dit pittig nieuws. Een van de belangrijke Engelse rabbijnen, Jonathan Romain roept de Britten op om ten oorlog te trekken tegen Syrië “uit solidariteit met de Syriërs”. En hoewel het  Nieuwe Testament door een gewone rabbijn doorgaans misprezen wordt, aarzelt hij niet te verwijzen naar het voorbeeld van de barmhartige Samaritaan! Een rabbijn  met wel erg grote oogkleppen.

    Verder kregen we van een al te ijverige Nederlandse dame, die blijkbaar meespeelt in de internationale politiek, een dringende uitnodiging om de “democratische partijen”, waaruit volgens haar de opstand in Syrië ontstaan is en die de afzetting eisen van de Syrische president te steunen. Ziehier een korte samenvatting van mijn antwoord.

    Het lijkt me democratischer, rechtvaardiger en heilzamer voor het Syrische volk van buiten af geen enkele beweging te steunen die de omverwerping van de regering of president beoogt. Laat het volk zelf beslissen over zijn bestuursvorm nu en in de toekomst. Deze omverwerping van de president was vanaf het begin het beoogde middel van het Westen en zijn bondgenoten om het land in een “creatieve chaos” te storten en te onderwerpen. Er haperde in dit land natuurlijk wel veel op gebied van politieke vrijheid. Ondertussen zijn er echter grondige hervormingen
    doorgevoerd met een nieuwe constitutie en een meer partijen stelsel. De groei van politieke partijen is nu niet bij te houden. Iedereen, die niet  met de wapens het land  en volk vernietigt, kan aan de tafel zitten en wordt gehoord, zoals recent (9 nov 2013) nog bleek bij de samenkomst van de Coalition of Peaceful Change Forces in Damascus.  Als 70% of meer van de bevolking nu achter de regering en de president staat omdat ze moedig land en volk hebben beschermd en trachten herop te bouwen, wie heeft dan nog het recht om partijen van buitenaf te steunen om hen omver te werpen? Als je toch goede informatie wenst en wil steunen, nodig dan ISTEAMS uit (Intern. Support Team for Mussalaha in Syria). Deze mussalaha-beweging van verzoening vertegenwoordigt inmiddels alle stamhoofden uit het land en werkt met dialoog, onderhandeling en concrete hulp aan het lijdende volk. Het is op initiatief van ISTEAMS  dat al duizenden mensen, door rebellen gegijzeld, vrij gekomen zijn en geholpen werden
    . Door deze mussalaha-beweging te steunen kun je daadwerkelijk meehelpen aan de materiële en geestelijke heropbouw van een volk. En laat de politieke keuze asjeblieft aan hen zelf over.

    15-11-2013 om 07:09 geschreven door Gust Adriaensen


    13-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.René Stockman: 'Abortus is euthanasie op wilsonbekwamen'
    In een interview met Humo, zegt René Stockman, generaal-overste van de Broeders van Liefde, het volgende:

    'Toen de wet op abortus van kracht ging, heb ik gezegd: "Nu staat de deur open voor de rest .Nu staat de deur open voor euthanasie." Ik beschouw abortus als een vorm van euthanasie. Euthanasie op wilsonbekwamen. Dat men nu verder gaat en de wet wil uitbreiden naar minderjarigen en wilsonbekwamen, is voor mij geen verrassing. Dat krijg je als je de deur openzet.'

    13-11-2013 om 08:03 geschreven door Gust Adriaensen


    12-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Paus Franciscus lokt volk naar de kerken'

    ‘PAUS FRANCISCUS LOKT VOLK NAAR DE KERKEN’

    Bron: Siciliani-Gennari/SIR

    BRUSSEL (KerkNet/SIR/CWN) – Volgens Italiaanse en Britse priesters is er duidelijk sprake van een ‘Franciscuseffect’, waardoor het kerkbezoek zichtbaar is gestegen. Volgens 51% van de Italiaanse priesters nam het aantal kerkgangers betekenisvol toe sinds de verkiezing van paus Franciscus. Ook 65% van de ondervraagde Britse geestelijken delen volgens een bescheidener rondvraag dezelfde mening. 

    Volgens de Italiaanse socioloog en onderzoeker Massimo Introvigne, van het ‘Centrum voor de studie van Nieuwe Godsdiensten’ (Cesnur), zijn zelfs honderdduizenden Italiaanse katholieken naar de kerken teruggekeerd. Al na de verkiezing van de Argentijnse paus werd volgens hem duidelijk dat gelovigen de weg hebben terugvonden naar de Kerk. Die vaststelling resulteerde in dit onderzoek, waarin deze trend ook statistisch werd bevestigd. “De aanvankelijke stijging kon worden toegeschreven aan de emoties na de verkiezing van de nieuwe paus. Maar ook na zes maanden blijft de aangroei onveranderlijk.” 

    Kardinaal Giuseppe Betori, de aartsbisschop van Firenze, zegt dat vele randkerkelijken soms na decennia de weg hebben teruggevonden naar de kerk. Socioloog Introvigne waarschuwt echter dat van onthaal van de plaatselijke parochiepriesters zal afhangen of deze mensen ook voor langere tijd hun plaats in de geloofsgemeenschap terugvinden.

    (Kerknet)

    12-11-2013 om 17:36 geschreven door Gust Adriaensen


    09-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Euthanasie is geen kinderspel'
    Naar aanleiding van het debat over euthanasie voor minderjarigen, schreef rector Rik Torfs van de Katholieke Universiteit Leuven, een belangrijke opiniebijdrage voor De Standaard van donderdag 7 november. Enkele fragmenten:

    'Voor jongeren euthanasie om psychische redenen aanvaarden, staat haaks op een beleid dat zelfdoding bij jongeren probeert tegen te gaan.'

    'Het hellend vlak waarop we ons bevinden, dreigt ook consequenties te hebben die de discussie over euthanasie ver overschrijden. Gaan we, in voor Europa economisch moeilijke tijden, en met een vergrijzende bevolking, ouderen medisch blijven behandelen? Ook als ze heel oud zijn, hun levensverwachting kort is, en hun behandeling duur? Tot op welke leeftijd beginnen we met nierdialyse bijvoorbeeld? Behandelen we ouderen ook als daardoor het materiële comfort van wie jons en gezond een klein beetje achteruitgaat? Ik hoop van wel, beschaving heeft een prijs.'

    Lees ook op dit blog:

    -De verantwoordelijkheid van artsen 23-10
    -Harteloosheid 21-10
    -Onlogisch 14-10
    -René Stockman over euthanasie 5-10
    -Torfs en euthanasie 21-6
    -Euthanasie en het sociale weefsel 19, 20, 21, 23, 29 - 5

    09-11-2013 om 13:02 geschreven door Gust Adriaensen


    08-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    VI/64

    Vrijdag 1 – vrijdag 8 november

    De slag om Qalamoun?

    In de byzantijnse liturgie worden alle heiligen op de zondag na Pinksteren herdacht als  afsluiting van de Paaskring.  Wij vieren op 1 november toch maar het Latijnse feest van Allerheiligen en we maken er een halve zondag van. In de late namiddag houden we samen een aanbidding bij het uitgestelde Allerheiligste Sacrament met gebeden en gezangen, maar sluiten dan af om ’s avonds nog eens een mooie film te bekijken, nl over de grote Libanese heilige Charbel Maklouf. Wat is dat een  inspirerende man geweest! Ook de voorstelling van het monastieke leven van zijn tijd spreekt ons wel aan. Werken, bidden, samen leven ... het is allemaal erg sober en ascetisch maar tevens zo eenvoudig en echt. Geen nood aan technische apparaten, trimtoesellen of een hoog electrische uitrusting, alles hand made. Geen haast, stress en hollen van de ene vergadering naar de andere,  waarbij iedere minuut telt, om daarna uren voor een stomme tv te liggen.Toegegeven, electriciteit en internet zouden ook wij  niet graag missen. We vinden het nu al zo vervelend dat iedere dag, soms meerdere malen  voor ‘n vier uur of meer de elektriciteit verdwijnt. Een bijzonder aspect van het oosterse monastieke leven is de intense verwevenheid van de monniken met heel de geloofsgemeenschap rondom. Leken en monniken leven, bidden en werken samen als in één gemeenschap waar ieder toch zichzelf blijft. De christelijke gemeenschappen zijn ook bescheidener  dan we in het westen gewoon zijn.

    Wanneer we bijna aan het einde van de film zijn  komt onze schildwacht zeggen dat het veiliger is ons zo vlug mogelijk te schuilen. Er wordt inderdaad weer gevochten en  het is vlakbij. Ja, op  vrijdag is er altijd meer kans dat er “schietgebeden” gelanceerd worden. Het goede nieuws is dat er ondertussen flink wat regen valt. Hopelijk zal  de  regenbui de vechtjassen wat afkoelen. We hebben er in ieder geval niet van wakker gelegen.

    Zondag is het weer zo ver. We hebben deze vrije en zonnige dag zo aangenaam mogelijk proberen te beleven. Naar gewoonte sloten we samen af met een uur gezamenlijke aanbidding. Na een half uur kregen we echter al de aanmaning om zo vlug mogelijk in de refter iets eetbaars te nemen en ons veilig terug te trekken. Dat hebben we dan ook gedaan. Inmiddels viel de elektriciteit nog eens uit. Gelukkig hielden ook deze keer de bombardementen weer vlug op.

    Vanaf maandag besluiten we de dag nog veel vroeger te beëindigen omdat het niet verstandig is pas te schuilen  als er al gevochten wordt. Om 17.15 u beëindigen we de aanbidding in de kerk, zingen de vespers en gaan rechtstreeks naar onze trekken ons terug terwijl we iets eten bij wijze van eenvoudig avondmaal op een matras. En maar hopen dat dan het licht niet uitvalt. Het is niet de meest comfortabele situatie maar we leren  er mee leven. Verder verwachten we dat het leger ondertussen weet waar het klooster precies ligt en dat ze ons kunnen sparen. Ieder ogenblik kan de situatie in ons dorp tot een ontploffing leiden maar tot heden gebeurt het niet. Hopen dat het zo blijft.

    Het lijkt er op dat de ‘slag om Qalamoon’ begonnen is. Dat is onze streek hier, ten noorden van Damascus. Waar is de tijd dat een bisschop uit Damascus ons kwam bezoeken en ik met moeder Agnes-Mariam en die bisschop de eerste vrije “universiteit van Qalamoun” kon bezoeken. De inkom leek wel als van een kazerne: aanmelden, wachten totdat iemand u komt ophalen, die  u dan naar de rector brengt. Daarna was het een en al oosterse gastvrijheid en jovialiteit. Tenslotte riep de rector een studentinnetje om met ons overal te gaan kijken wat we nog  wilden zien. Het meisje was fier ons alles te kunnen vertellen en tonen en ze was helemaal zoals bij ons, westers, enthousiast, vol verwachting uitkijkend naar een diploma en goed werk. Hoe is deze harmonieuze samenleving nu tot een hel geworden?

    Een boodschap van vrede voor het Amerikaanse volk

    Moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel hebben een uitnodiging aanvaard om  op verschillende plaatsen in Amerika gedurende de maand november voordrachten te houden over de mussalaha-beweging (verzoening), de situatie  en de humanitaire hulp in Syrië. Ook in Amerika waren er georganiseerde acties tegen de boodschap van vrede van moeder Agnes-Mariam. Er waren dreigingen tegen haar en tegen hen die de voordrachten organiseerden. Op meerdere plaatsen werden de samenkomsten verstoord maar telkens wilde ze rechtstreeks in gesprek komen met de ordeverstoorders en meerdere malen leidde dit tot een beter begrip en vrede. In de St. Thomas More kerk te San Francisco nam zij deel aan een ecumenische gebedsdienst op zaterdag 3 november. De 400 aanwezigen kwamen  uit allerlei christelijke geloofsgemeenschappen en ethnische groepen. De dienst werd opgeluisterd met koren en solisten en haar boodschap kende een unaniem enthoesiast onthaald.  Ook de volgende voordrachten in Berkley werden niet meer verstoord maar dankbaar beluisterd.

    Op 4 november schreef Maired Maguire uit Belfast, Nobelprijswinnares voor de vrede, in een “Open brief aan het Amerikaanse volk”, een warm pleidooi om de boodschap van moeder Agnes-Mariam van harte te beluisteren en te aanvaarden. Wij zelf bidden in de gemeenschap ondertussen bijzonder voor het Amerikaanse volk dat het mag terugkeren naar zijn eigen wortels. Amerika is gebouwd op christelijke fundamenten en was in het begin een model van openheid, vrijheid, gastvrijheid, waaruit een geest van creatieve vernieuwing groeide op wetenschappelijk, technisch en sociaal gebed.

    Een keerpunt voor Syrië én de hele wereld

    De wrede oorlog tegen Syrië heeft een onbeschrijfelijke ellende meegebracht. De mogelijk 120.000 doden betekenen dat er nagenoeg in alle families  slachtoffers betreurd  worden. Verder is een deel van het land verwoest: huizen, scholen, ziekenhuizen, fabrieken, kerken, moskeeën, openbare gebouwen, de infrastruktuur, het cultureel erfgoed. Miljoenen Syriërs zijn het land uit gevlucht en miljoenen Syriërs zijn vluchteling in eigen land. Een deel van de families bezit geen huis meer, noch een inkomen om te overleven. Een familie die nauw met ons verbonden is krijgt regelmatig finantiële hulp van wat wij zelf van onze weldoeners ontvangen. Daarmee trachten zij in een wijk van Damascus de armste families te helpen. Zij ontmoeten de meest schrijnende omstandigheden waar allen vroeger in een behoorlijke welvaart en veiligheid leefden. Toch geven zij ook ontroerende getuigenissen: een zaakvoerder van een bedrijf dat door rebellen werd verwoest maakt zijn ruimten  vrij voor families die er ’s nachts kunnen slapen, families die nog enige finanties hebben nodigen anderen uit die niets meer hebben. Alawieten en moslims sluiten zich bij onze familie aan om ook anderen te trachten uit hun nood te helpen. Een alawietische vrouw die twee dagen mee op tocht geweest was werd zo getroffen door de christelijke overtuiging van onze familie dat ze nu ook chjristen wil worden.

    Anderzijds worden de werkelijke vernielingen die rebellen alom hebben aangericht dikwijls pas echt duidelijk wanneer het leger de orde hersteld heeft. Op 21 oktober vielen rebellen het christelijke dorp Sadad binnen: 2500 families konden vluchten, 1500 families werden als menselijk schild gegijzeld. Huizen, overheidsgebouwen, hospitalen, scholen werden vernield. Ouderen, vrouwen, kinderen werden gewurgd. In een massagraf werden meer dan 30 lichamen gevonden. De Syrisch orthodoxe kerk van de hl. Theodorus werd door rebellen onteerd en ingenomen. Overal slogans  vol beschimpingen tegen christenen en het christelijk geloof. Dit veroorzaakte een nieuwe vloedgolf van christenen die emigreren.

    En toch heeft deze oorlog in de Syrische bevolking ook iets goeds bewerkt. Nieuwe en onvermoede krachten werden vrijgemaakt. In het begin van de oorlog waren vele Syriërs nog onverschillig of deden mee met de algemene opinie en gaven de schuld aan ”het regime”, “de geheime diensten”, de president. Journalisten werden maar druppelsgewijze toegelaten en sterk gecfontroleerd, manifestaties verboden... Nu heeft iedereen begrepen dat buitenlandse mogendheden dit volk en land heeft willen ontwrichten om het te overheersen, waartegen ze zich nu eensgezind verzetten. Vele journalisten doen vrij hun werk in Damascus. Het volk stelt zich als één man achter de regering. Jongeren die vroeger legerdienst zouden trachten te ontvluchten komen zich nu aangeven bij het leger om het land te verdedigen en de jihadisten te verslaan. Alle geloofsgroepen staan broederlijk naast elkaar om het verraderlijk uitmoorden en verwoesten te stoppen. Vroeger werd niet in het openbaar  over politiek gesproken. De baathpartij bestuurde het land. Nu is de groei van de politieke partijen niet bij te houden en er wordt openlijk over gesproken in de café’s. Iedereen kan zich kandidaat stellen. Bij de eerste ernstige aanval op Damascus trokken de rijken weg, corrupte leiders en officieren liepen over, wachtend op de val  al Assad. De geheime diensten wilden alles controleren maar wisten niet dat er al lang tunnels gegraven waren,  massaal wapens binnen gesmokkeld werden en dat een oorlog voorbereid werd. Nu zijn de geheime diensten gezuiverd en houden zich bezig met hun wezenlijke taak: de verdediging van het land. De families waarvan soldaten als martelaren vielen worden alom geëerd en geholpen. Bij iedere aanval van rebellen groeit de wil van het volk om eensgezind met alle verschillende geloofsgroepen als één familie verder te leven. De oorlog heeft in het volk voor goed de beste  krachten van vrijheid, eenheid, broederlijk, gelijkheid vrij gemaakt.

    Ook de wereld is grondig aan het veranderen. De VS, Israël, Frankrijk, UK, Turkije, Saoedi-Arabië en Qatar hebben deze oorlog tegen Syrië gevoerd en verloren. Zij wisten niet dat hun verwoesting uiteindelijk de geboorte bevorderde van een nieuw land en volk. Een volk dat fier is  en zelfstandig zal blijven tegenover buitenlandse machthebbers. Als er nog een vredesconferentie van Genève 2 komt, zullen de grote mogendheden niets kunnen beslissen omtrent de huidige of de nieuwe regering. Dat zal het volk zelf doen. Hoogstens kunnen ze beslissen wat hun bijdrage zal zijn aan een land dat ze eerst verwoest hebben.

    Hiermee zijn ook de verhoudingen in heel de wereld grondig aan het veranderen. De Arabische wereld laat zich niet meer leiden door de leugens van Al Jazeera. De grote meerderheid van de moslimwereld  wijst  de onmenselijke dictatuur van een radicale islam af. Tunesiërs, Egyptenaren en Libiërs willen geen corrupt bestuur van moslimbroeders  die niet geinteresseerd zijn in rechtvaardigheid en er ook niet toe in staat zijn. Het Turkse volk komt in opstand tegen het steunen van de terroristische moslimbroeders. De Franse president die er alles voor gedaan heeft om Syrië te ontwrichten en zijn president omver te werpen wordt zelf afgewezen. De machtige wereldheersers hebben hun plannen om Syrië in handen te krijgen opgegeven. Ze hebben hieromtrent helemaal geen plannen meer. Het oppermachtige Westen handelde en sprak vroeger als de “internationale gemeenschap” en is nu verschrompeld tot VS, Israël, UK, Frankrijk, 8% van de wereldbevolking. Saoedi-Arabië en Israël blijven voorlopig nog onverminderd de ontwrichting van Syrië nastreven, maar zonder de steun van hun vroegere bondgenoten. Het vreedzaam samenleven van verschillende geloofsgroepen in Syrië is voor hen een doorn in het oog.  Rusland heeft door zijn moedige inzet op politiek en vooral moreel gebied een wereldgezag verworven en daarmee veel meer bondgenoten dan het Westen. Met de bevrijding van al Sfeira heeft het Syrische leger een nieuwe beslissende overwinning behaald in het Noorden. Uit de as van de uiteindelijke overwinning van Syrië op het internationaal terrorisme zal een nieuw land en een nieuwe wereld geboren worden.

    08-11-2013 om 15:21 geschreven door Gust Adriaensen


    07-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gedrukte kranten de dieperik in
    Wanneer 20 % van de werknemers in een bedrijf op straat worden gezet, is dat altijd groot nieuws op de frontpagina's van de kranten. En in commentaren wordt geschreven en terecht over een sociaal bloedbad.

    Des te opvallender is dat de reusachtige herstructurering en de enorme 'reductie' (sic), zoals CEO Ysebaert van Mediahuis, het schrappen van 205,5 voltijdse jobs wel erg eufemistisch noemde, geen frontpaginanieuws is voor de betrokken kranten. Een eigenaardige opvatting over het journalistieke metier.

    Ondanks deze maatregelen (en andere zullen ongetwijfeld nog volgen) geef ik je het op een blaadje: de neerwaartse spiraal in de krantenverkoop zal, hoe spijtig ook, niet gestopt worden. En of investeren in (betalende) digitale kranten, veel succes zal hebben, valt sterk te betwijfelen.

    Meer dan waarschijnlijk hebben alle krantendirecties de waarschijnlijke verkoopevolutie in de toekomst van de gedrukte kranten, al in kaart gebracht.

    Dat is overigens niet zo'n moeilijke oefening, zeker niet wat de abonnementen betreft. De vooruitzichten zijn somber: abonnees zijn bejaarde mensen, mensen onder de veertig die zich abonneren, zijn zeer dun gezaaid. Dat betekent: het geleidelijk verdampen van de belangstelling voor de (betalende) gedrukte krant.

    Ondertussen heeft Roularta's Gratis Pers (De Streekkrant, De Zondag en Steps) een triomfantelijk bericht omtrent de CIM-bereikstudie, de wereld ingestuurd. De Streekkrant/De Weekkrant, de grootste krant van het land, aldus Roularta, stijgt naar meer dan 2,8 miljoen lezers. Een advertentie in die (reclame)weekbladen, voegt Roularta eraan toe, bereikt nu nagenoeg evenveel mensen als een commerciële boodschap in alle dagbladen samen!

    Dat is een uppercut die kan tellen.

    07-11-2013 om 10:55 geschreven door Gust Adriaensen


    06-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laat De Wever Antwerpen in de steek?
    Laat De Wever Antwerpen in de steek?

    Het antwoord op die vraag is, wat mij betreft, volmondig 'ja'.

    Je kan een boekje vullen met straffe uitspraken van zowel de partij als de persoon over de vaste keuze voor Antwerpen: De Wever, ik, blijft/blijf zes jaar burgemeester van Antwerpen.

    Maar één wat tegenvallende peiling is voldoende geweest om overstag te gaan. Intern in de partij en in de geest van de burgemeester is de beslissing al gevallen: De Wever neemt natuurlijk deel aan de Vlaamse of federale verkiezingen, zal een belangrijke rol moeten spelen in de regeringsvormingen en zal, als het meezit, in een van die regeringen  een functie opeisen.

    Naar buiten toe moet omzichtiger en geleidelijker tewerk worden gegaan. De ferme uitspraken van vroeger moeten weggemasseerd worden. Partijtopfiguren als Jambon en Weyts (maar die in de populariteitspeilingen geen grond raken) zijn op dat vlak erg actief. En niet vergeten een hele geruststelling voor de Antwerpenaars: Bart zal, ook al stort hij zich helemaal in de Vlaamse of federale politiek, niet verloren zijn voor de Sinjorenstad: hij blijft natuurlijk titelvoerend burgemeester.

    De grote bocht nadert stilaan zijn eindpunt. De uitspraak van Bart De Wever in Reyers Laat gisteren, is veelzeggend: 'In de politiek vallen wat je graag doet en wat je moet doen, niet altijd samen'. Versta: ik zou wel graag burgemeester blijven, maar misschien is het mijn plicht kandidaat-premier te zijn.

    Tja. Dat is natuurlijk flauwekul in het kwadraat. En daarmee plaatst hij zich in de lange rij van politici uit partijen, die door Barts partij altijd 'traditioneel' worden genoemd: machtspolitici die laten uitschijnen dat ze zich beschikbaar willen stellen voor  een politieke functie uit plichtsbesef, uit missioneringsdrang, vanuit superieure ethische principes, ook al is het tegen hun zin. De Wever vergat in die uitspraak bewust of onbewust zeer waarschijnlijk één woord: partij: ... wat je moet doen van en voor de partij...

    Het wordt duidelijker en duidelijker: alle partijen die in dit gezegende land iets in de pap te brokkelen hebben zijn al even traditioneel.

    Ondertussen begin ik me serieus zorgen te maken over Siegfried Bracke, die sinds zijn passage in Mol, eigenlijk toch een bijzonder plekje in mijn Kempens hart heeft ingenomen. Bracke is zo goed als verdwenen. Mag hij van de echte partijbazen nog altijd niet uit zijn strafhoekje? Laat je niet doen Sieg!

    06-11-2013 om 09:21 geschreven door Gust Adriaensen


    05-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het ontnemen van onderdak aan weerloze mensen: een schande
    Ter overweging aan Kir en consoorten:


    Matteüs, 25 (31-46)

    Dan zal de Koning zeggen tegen wie rechts van hem staan: Mijn Vader heeft u gezegend. Kom en neem het koninkrijk in ontvangst dat voor u bestemd is vanaf de schepping van de wereld.

    35Want ik had honger en u gaf mij te eten, ik had dorst en u gaf mij te drinken, ik was een vreemdeling en u verleende mij onderdak,

    36ik was naakt en u gaf mij kleding, ik was ziek en u verzorgde mij, ik zat gevangen en u kwam mij bezoeken.

    37En de rechtvaardigen zullen hem vragen: Heer, wij hebben u nooit hongerig of dorstig gezien; hoe hebben we u dan te eten en te drinken kunnen geven?

    38We hebben nooit gezien dat u vreemdeling was of dat u naakt was; hoe hebben we u dan onderdak kunnen verlenen en kleding kunnen geven?

    39We hebben nooit gezien dat u ziek was of in de gevangenis zat; hoe hebben we u dan kunnen bezoeken?

    40Dan zal de Koning antwoorden: Ik verzeker u: al wat u gedaan hebt voor een van mijn broeders hier, hoe onbelangrijk hij ook was, dat hebt u voor mij gedaan!

    41Daarna zal hij zich richten tot wie links van hem staan: Ga weg van mij, vervloekten, naar het eeuwige vuur dat bestemd is voor de duivel en zijn engelen!

    42Want ik had honger en u gaf mij niet te eten, ik had dorst en u gaf mij niet te drinken,

    43ik was een vreemdeling en u verleende mij geen onderdak, ik was naakt en u gaf mij geen kleding, ik was ziek en ik zat in de gevangenis en u verzorgde mij niet.

    44Dan zullen ook zij hem vragen: Heer, we hebben nooit gezien dat u honger of dorst had, dat u een vreemdeling was of dat u naakt was, dat u ziek was of in de gevangenis zat, hoe hadden we u dan kunnen verzorgen?

    45En hij zal antwoorden: Ik verzeker u: toen u niets deed voor een van deze mensen, ook al was hij onbelangrijk, toen deed u niets voor mij!

    46Zij zullen eeuwig gestraft worden, maar de rechtvaardigen zullen eeuwig leven.�

     

    05-11-2013 om 13:06 geschreven door Gust Adriaensen


    02-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wetsontwerp van Herks parlementslid valt in handen van Obama
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Nadat Kim Geybels met haar hotpants, alweer een hele tijd geleden, de woede opwekte van Siegfried Bracke, steelt nu een ander NVA-parlementslid de show.

    De lieflijke maar tot nu toe totaal onbekende Karolien Grosemans uit Herk-de-Stad had de voorbije jaren gezwoegd op een wetsontwerp omtrent de veiligheid op het internet. Ze was uitermate fier op haar werkstuk, dat de perfectie benaderde maar ze wilde het toch aan een laatste controle door een IT-expert onderwerpen.

    Komt die mail, zo heeft pientere Karolien uitgevlooid, toch wel terecht bij die verfoeilijke Amerikaanse NSA-spionnen!

    Een paar seconden later ligt dat excellente Belgische wetsontwerp, inclusief Karoliens foto,  op tafel in de Oval Room van het Witte Huis en buigt Barack Obama er zich uiterst geïnteresseerd over.

    Wat beleven we toch allemaal! Die sloeries van NSA-agenten plus de Amerikaanse president, snuffelen niet alleen in het gsm-verkeer van Angela Merkel maar ook in dat van Karolien Grosemans uit Herk-de-Stad!!

    Foei, foei, foei!!!

    02-11-2013 om 20:33 geschreven door Gust Adriaensen


    01-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    VI/63

    Vrijdag 25 oktober  - vrijdag 1 november 2013

    De maskers zijn gevallen maar het drama gaat  verder

    De gevechten die vrijdagavond rondom ons begonnen,  werden uiteindelijk verderop uitgevochten.  Zo hebben we in onze schuilplaats een niet al te onrustige nacht gehad. We verwachten dat de opruiming in onze streek (Qalamoon) nabij is, hopelijk met het einde van de barbaarsheden en het herstel van de veiligheid en vrede voor allen. En dat zeggen we nu al een jaar lang. Bovendien is het best mogelijk dat het leger ons dorp voor het laatst bewaard, omdat het een heel speciaal  smokkeldorp is. Dan duurt het dus nog langer vooraleer de rust hersteld is.

    Inmiddels hebben duizend rebellen met wagens en machinegeweren  het politiecommissariaat van Sadad (25 km hier vandaan)  ingenomen, alsook de officiële gebouwen, het hospitaal en de post. Drie christenen werden vermoord en verschillende kerken beschadigd. Wie kon is gevlucht. Ook het naburige Hofar is door rebellen ingenomen.  Een 1.500 mensen, vooral ouderen,  vrouwen en kinderen werden gegijzeld, afgesloten van elektriciteit en water. Ze trachten te overleven met wat ze nog binnen hun bereik hebben (voor de laatste ontwikkelingen zie verderop).

    En de ellende houdt nog niet op.  Zaterdagmorgen wordt het bericht verspreid dat  het Jezuïetenklooster van Sint Vartan in Aleppo ingenomen zou zijn door meer dan 2000 takfiristen (soennieten die iedere afwijking van het soennisme radicaal willen uitroeien). Het ligt in de wijk van Midane als een buffer voor de christelijke wijk. Het is een  noodkreet  aan de wereld en een vraag om gebed.  Zij hopen dat het leger hen nog kan bevrijden. (Le Veilleur de Ninive, Alep, le couvent Saint Vartan…). Hierover krijgen we verder geen bevestiging.

    Al is onderhand wel duidelijk wat hier gaande is, de westerse onverschilligheid blijft  pijnlijk. De Tunesische overheid heeft terloops toegegeven dat er 800 van hun landgenoten hier vechten. Uit meer betrouwbare bron blijkt dat er niet minder dan 17.000 tot de tanden toe gewapende Tunesische fanatiekelingen in Syrië actief zijn, buiten de vele anderen! Naast de Alawieten en de Syriërs in het algemeen,  worden wel degelijk de christenen geviseerd. Tientallen christelijke dorpen zijn systematisch aangevallen, verwoest of uitgemoord. Het  doel is het meest kostbare patrimonium van de menselijke beschaving en van het christelijke geloof uit te roeien. Dit hoort tot de eindstrijd. Maaloula vormt met zijn gebuur de enige twee dorpen waar nog Aramees gesproken wordt. In één school in Maaloula werd tot voor kort Aramees onderwezen. Nu is de directeur overleden. Hafez, de vader van de huidige president was zeer gehecht aan deze school omwille van de grote culturele waarde. Het Aramees wordt hier beschouwd als de taal van Abraham en de taal van Jezus, waarmee het Hebreeuws, het Arabisch en het Syriac verwant zijn. En Sadad is een Syriac orthodox dorp uit het tweede millennium voor Christus.

    Ook de westerse waanzin gaat voorlopig nog door

    De westerse media, politici én christenen blijven voorlopig nog grotendeels de voorgeschreven leugens  herhalen om de vernietiging van Syrië en de uitroeiing van de christenen te bespoedigen.  Je kent het refrein inmiddels wel. Alle massaslachtingen zijn het werk van die baarlijke duivel van een president met zijn gruwelijk leger en als barbaarsheden van gewapende groepen te opvallend zijn eindigen ze hun verhaal eenvoudig met: “het is niet geheel duidelijk wie achter de aanslagen zit”.  En zo blijft het westen en zijn bondgenoten de criminaliteit voorlopig nog toedekken. In een westers artikel (het vermelden niet waard) over de jongeren in Damascus, die zich georganiseerd hebben onder de slogan “over ons lijk” worden dezen smalend vergeleken met  primitieven die zichzelf willen offeren voor een dictatoriaal stamhoofd dat ze als god vereren! De betreffende journaliste heeft geen enkel besef van hun ware motieven, noch van wat hier gebeurt en evenmin  van de eenheid, diep geworteld in het Syrische volk dat zich als één familie tot het uiterste zal verdedigen. Ondertussen kan de “oppositie”  een deelname aan de vredesconferentie van Genève 2 rustig blijven afwijzen omdat ze zogenaamd niet willen onderhandelen met een president en regering die volgens hen de oorzaak van alle ellende is in Syrië. Hiermee verliezen ze bij sommigen wel wat gezag. Immers  wie niet wil onderhandelen toont dat hij geen vrede wil. Er zijn evenwel nog genoeg anderen die denken dat de “oppositie” groot gelijk heeft. Zodoende kiezen ze er voor niet mee te doen om ondertussen met alle geweld de moorden en verwoestingen te kunnen opvoeren. Ook de officiële vredesgezant Elakhdar al-Ibrahimi heeft gemeend de dubbelzinnige rol van de UNO te moeten steunen en de rebellen een flinke duw in de rug te geven door te verklaren dat 40 jaar bestuur van de Assads nu wel genoeg is. Hij werd evenwel onmiddellijk en resoluut teruggefloten door Syrië,   Rusland en anderen.  Het is immers niet aan hem, als vreemde eend, om te  beslissen hoe er hier bestuurd  moet worden. Hij heeft nu zijn les geleerd en er zich bij neergelegd dat alleen het Syrische volk   het recht heeft over de huidige én toekomstige regering te  beslissen zonder enige regionale of internationale inmenging. Ondertussen gaan moorden en aanslagen verder, vooral gesteund door Saoedi-Arabië en Turkije. De eersten zijn woedend omdat Amerika niet meer openlijk wil meehelpen om Syrië klein te krijgen. En wanneer bedoeïenen en kamelen woedend zijn, kunnen ze dat heel lang volhouden.  Gelukkig zet Saoedi-Arabië zich hiermee zelf steeds meer buiten spel en werkt het aan zijn eigen ontbinding. Vrouwen, nog wat geduld, misschien krijgen jullie toch nog de kans om met een auto te rijden in dit koninkrijk! En Turkije heeft zulk een massa fanatiekelingen  aan de grens met Syrië verzameld dat ze tevens een gesel en reëel gevaar vormen  voor eigen land. En dan Qatar, de gewichtige kabouter, die  zijn heftigheid tegen Syrië al flink verminderd heeft. Hij denkt meer aan eigen economische belangen. Hij voorziet dat hij toch niet aan tafel zal kunnen zitten met zijn grote vrienden om de Syrische koek onder elkaar te verdelen en wil daarom nu Syrië als belangrijk transitland niet helemaal verliezen. Ook Frankrijk, een grote promotor van de ontwrichting van Syrië begint de trappers te verliezen. Nooit eerder  was een Franse president zo onpopulair. Hij heeft er alles aan gedaan om met de grofste leugens de Syrische president  omver te werpen. Nu krijgt hij van hetzelfde laken een broek. En de Fransen hebben daarvoor niet eens leugens nodig. Als er een radicale ommekeer naar rechts komt zou Frankrijk de banden met de NATO wel eens kunnen verbreken  en zal er aansluiting gezocht worden met een op geestelijk gebied rijkere bron, Rusland. Dan is er meteen hoop dat een radicale islam aan banden wordt gelegd, een op hol geslagen Amerikaans individualisme en neoliberalisme verdreven wordt, samen met het homohuwelijk, de gendergekte en de mensonwaardige  veterinaire manipulaties met het menselijk leven. Het kan nog spannend worden.

    Christenen, samen met alle mensen van goede wil, sta op!

    Het wordt tijd dat christenen, samen met alle mensen van goede wil, opstaan en zich verenigen om het kostbaarste erfgoed van  de menselijke en christelijke beschaving te verdedigen!

    Zaterdag wordt buiten de  Syrisch orthodoxe kathedraal van Sint Joris te Damascus een indrukwekkende avond- en gebedswake gehouden met kaarsjes en plakkaten  in solidariteit met de door terroristen gegijzelde christenen van Sadad. Deze wake is een onderdeel van vijf dagen ononderbroken gebed. Syriërs van allerlei geloofsstrekkingen alsook moslims en moskeeën nemen er aan deel. Mgr. Matthew Khoury, secretaris van de Syrisch orthodoxe patriarch doet een oproep aan alle naties die tot heden Syrië en zijn heldhaftige soldaten hebben gesteund in hun moedige  strijd tegen het internationaal terrorisme. Tevens roept hij alle internationale mensenrechtenorganisaties op om nu in dit dramatische uur achter Syrië te staan. Zondagavond zien en horen we op tv dat het leger het dorp Sadad is binnengetrokken. De tientallen  vrachtwagens, die de opstandelingen hadden buit gemaakt, werden door rebellen hier in Qâra  heroverd en teruggegeven aan de priester van Sadad. Er zijn  in het dorp  veel verwoestingen aangericht aan huizen en kerken. Bovendien heeft het leger twee massagraven gevonden van 30 vermoorde mannen, vrouwen en kinderen. De  rebellen hebben  ook jacht gemaakt op een gepensioneerde generaal, Matanius Karyaks Kasis, die een  symbool was van heldenmoed. Hijzelf was echter in een ander dorp. Zijn broer werd wel gevonden en vermoord.

    Voor ons is het een gelegenheid om onszelf nog striktere veiligheidsregels op te leggen en tegelijk nog intenser te bidden. We hebben nu ook op onze bij uitstek vrije zondag een doorlopende aanbidding met uitstelling van het Allerheiligste Sacrament voorzien, mét aanbidding tot middernacht,  in het vaste geloof dat daar een kracht van uitgaat voor allen.   Ook de volgende dagen houden we deze vorm van gebed aan,  opdat de mussalaha (verzoening) over heel Syrië bevrijdend werk zou kunnen doen. We wisten dat er opnieuw zou geprobeerd worden om in Muadamiyet (voorstad van Damascus) de nog gegijzelden vrij te krijgen nadat de vorige poging zo dramatisch mislukt was door plotse aanvallen van de rebellen die een valstrik hadden opgezet (zie vorige berichten). Natuurlijk zijn we zeer blij wanneer we dinsdagavond al mogen vernemen dat er nog eens 2300 vrouwen en kinderen vrijgekomen zijn. We zien ze op tv. Sommigen lachen, anderen wenen, ouderen strompelen, zieken worden gedragen. Ziekenwagens en autobussen staan klaar om hen naar een tijdelijk onderkomen te brengen. En ja, we zien ook hoe mensen moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel om de hals vallen. Indien hier enkel Syrische rebellen actief zouden zijn dan was de oorlog vlug voorbij. Bovendien heeft de president een algemene amnestie afgekondigd voor Syrische opstandelingen die de wapens neerleggen en zich overgeven. Het groot gevaar komt van de tienduizenden buitenlandse extremisten, gesteund door buitenlandse grootmachten die enkel komen om dood en vernieling te zaaien en uiteindelijk “Groot Syrië” te herstellen, maar dan als een strikt islamitische staat (omvattend Jordanië, Israël, Palestina, Libanon,  ongeveer de helft van Turkije en Irak), de ISIS (Islamitische Staat van Irak en Syrië). Deze strijders van ISIS zijn ook Raqqa binnengevallen, hebben het kruis op de kerk vernield en vervangen door hun vlag en zeggen er een moskee van te zullen maken. Deze strijders liggen zelfs overhoop met al Nousra.

    Tekens van hoop

    In Beiroet heeft het eerste algemeen congres voor de christenen van het oosten plaats gevonden. De initiatiefnemer dr. Faoud Abou  Nader wil de aandacht vestigen op de noodzaak van de aanwezigheid van de christenen in het oosten. Ze zijn  niet alleen de oorspronkelijke bewoners maar zij dragen ook op heel bijzondere wijze bij aan de cultuur, literatuur, wetenschap, economie en een harmonieus sociaal leven van het land waar zij wonen. Zij  zijn de voornaamste bewerkers van de vrede. Zij verdienen gehoord en gecontacteerd te worden. Met het verdwijnen van de christenen in het oosten staan de waarden van de menselijke beschaving op het spel: vrijheid, gelijkheid, rechtvaardigheid, menselijke waardigheid… Op de vraag hoe het westen hiervan overtuigd kan worden antwoordt de initiatiefnemer met een wedervraag: hoe kan de islam  in het westen vreedzaam geïntegreerd worden wanneer in het oosten de christenen verdwijnen?  Er waren vertegenwoordigers van 14 oosterse kerken aanwezig, vanuit gans het Midden Oosten, Turkije, Iran, Egypte en Marokko.

    Het laatste succesvolle initiatief van de mussalaha-beweging omtrent de bevrijding van gegijzelden, werd ruim in de media verspreid. Zelfs kwam moeder Agnes-Mariam blijkbaar met een kort interview op de VRT 1 in het woensdagmiddagnieuws, zoals  vrienden ons enthousiast meldden. Ze verdient het ook. Zij is het die met het grootste gevaar voor haar eigen leven (nu nog!) telkens het initiatief neemt (weliswaar op het smeken van de mensen zelf) om persoonlijk met de rebellen contact te nemen. Bovendien is het VRT nieuws in verband met Syrië de laatste dagen objectiever aan het worden. Proficiat, doe zo voort.

    Het nieuws van de plaatsing van ’s werelds grootste Christusbeeld in Saidnaya begint door te dringen. De gedachte ontstond in 2005 bij patriarch Ignace IV van Antiochië. De Russische stichting “Geestelijke erfenis van St. Paulus” en de Theologische Academie van Moskou namen het initiatief.   Een 39 meter (2 x zo hoog als onze Romeinse toren!)  bronzen beeld werd vervaardigd door de Armeense kunstenaar Artush Papoian. Het beeld werd geplaatst op 14 oktober 2013 (een feestdag van Maria bij de orthodoxen), daags nadat de paus de wereld toegewijd had aan het Onbevlekt Hart van Maria. Sommige wegen en gebieden werden gecontroleerd door de rebellen. Afgevaardigden van de Russische en Oekraïense Orthodoxe kerk konden zowel van de rebellen als van het leger een driedaagse staakt-het-vuren bereiken. En er werd gedurende drie dagen werkelijk niet geschoten! Het beeld werd geplaats op de 2.100 m hoge berg “van de Cherubijnen”, een heilige plaats zowel voor joden, christenen als mohammedanen. Het beeld draagt de titel: “Ik ben gekomen om de wereld te redden”. De monumentale en zegenende Christus in Syrië is tevens zichtbaar  in  Jordanië, Israël, Palestina en Libanon. Heer, laat UW RIJK nu komen in Syrië, in het Midden Oosten, in heel de Arabische wereld, in Europa, in Amerika, in Afrika, in Asië, in heel de wereld!

    01-11-2013 om 07:48 geschreven door Gust Adriaensen


    31-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex
    'Als geld en materiële dingen het centrum van ons leven worden, dan worden wij gevangenen en slaven.'

    31-10-2013 om 22:03 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Arcen aan de Maas

    Arcen en omgeving 16 oktober-18 oktober

     

    Een boeket van tien haiku’s

     

    geïnspireerd door een prachtige wandeldriedaagse

     

    --------------------------

                                                             Hotelgast bij het venster

     

    De melkbleke zon

    Zinkt weg in de trage Maas.

    De herfst is alom.

     

     

    De Hamert

     

    De kudde schapen

    Graast onverstoorbaar verder.

    Ons bestaan telt niet.

     

    Ruïne Bleyenbeek

     

    Bouwval Bleyenbeek

    Vol ijver gerestaureerd.

    Verlangen naar toen.

     

    Het Lange Ven

     

    De bossen gerooid,

    De slenk van het Lange Ven:

    Herschep het landschap.

     

    Uitkijktoren

     

    De uitkijktoren:

    Weids zicht over het Maasland.

    De kerktorens wiegen.

     

    Het Quin

     

    Schotse Hooglanders

    Spiegelen zich in het ven.

    Een voorbeeld van zen.

    Afferden

     

    Het dorp Afferden:

    De stroom, de grens, een kapel:

    Wereld en hemel.

     

    Duvelskuul

     

    Zie een klapekster

    Hoog in de berk bij het ven!

    Blijft hij er zitten?

     

    Het Schuitwater

     

    Gelach vult het bos.

    De boomklever slaat alarm.

    Te late stilte.

     

    Broekhuizen

     

    Terras aan de Maas.

    De veerpont vaart heen en weer.

    De herfstavond valt.

     

    31-10-2013 om 16:24 geschreven door Gust Adriaensen


    29-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Red Star Line: miserie en hoop
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

                                                





                                              

                                                 De Red Star Line
                                      start tocht in de Scheldebocht:
                                               een spoor van tranen.




    Een bezoek aan het recent geopende museum in de vroegere gebouwen van de Red Star Line op het Eilandje in Antwerpen loont zeker de moeite. De bezoeker volgt de verschillende stadia van de landverhuizers gedurende de eerste decennia van de 20ste eeuw op hun tocht van hun geboorteplek naar Amerika of Canada.

    Prettig voel je je daarbij niet. De overheersende indruk is verontwaardiging en medeleven. Want het overgrote deel van de mensen die met een der schepen van de Red Star Line de Atlantische Oceaan overstaken, verhuisde omwille van extreme armoede en harde vervolging.

    Zij stroomden samen in Antwerpen, vanuit Oost-Europa en ja, ook vanuit het verpauperde Vlaanderen, werden gedesinfecteerd en gekeurd als vee, bedrogen en uitgebuit door (Antwerpse) huisjesmelkers en ticketmarchands. Families werden gescheiden of teruggestuurd: een onverbiddelijke, onmenselijke wereld.

    De klassentegenstellingen van de maatschappij werden op de veel kleinere oppervlakte van het schip in stand gehouden en waren daardoor veel scherper en schrijnender.

    Alleen de hoop op een beter leven in de Nieuwe Wereld hield deze mensen overeind. Maar voor velen bleek Amerika niet het paradijs te zijn. Zij kwamen in een realiteit terecht die vaak al bijna even hard was als degene die ze ontvlucht waren.

    De Antwerpse dichter Karel van den Oever (1879-1926) heeft in zijn gedicht 'Dinska Bronska', de onzekerheid, kwetsbaarheid, weemoed, hoop van een jonge migrante uit Oost-Europa, mooi uitgedrukt.

    DINSKA BRONSKA

    Uit een oud dorp,
    - kameelbruin als de steppe -
    uit Plocka,
    kwam Dinska Bronska.
    Haar hoofddoek was pruisisch-blauw
    en haar haar vlas-geel;
    ook waren haar ogen blauw
    als fjord-water.
    Zij rook naar knoflook en spar,
    zij droeg laarzen
    en ging zeer zwaar en gauw.
    In het "Hotel Lapland" zat zij
    bij een tafel aan het straat-raam
    zij schreef 'n brief.
    Een haarlok viel laag op haar rode kaak
    en zij stak haar tong uit,
    want ze schreef moeilijk die brief
    en daaronder "Dinska Bronska", haar naam.
    Ze stak ook de penstok in haar mond
    en zocht met haar ogen langs het plafond.
    Op het papier waren 'n inktvlek
    en groot gestompel van letters:
    zij kocht het voor tien centiem
    in de kruidenierszaak
    over het hotel.
    Er was 'n beetje inkt aan heur kaak.

    O, Dinska Bronska;
    gij vertrekt naar Canada:
    de verroeste stoomboot wacht langs de kaai.
    Gij laast op een almanak
    der "Red Star Line"
    dat Canada grotere appels,
    o, hoger en geler koren heeft dan Plocka.
    Het moet in Canada veel beter zijn!

    O, Dinska Bronska,
    met je zeer dikke vingers:
    je schrijft zo moeilijk die brief.
    Je ogen zoeken vliegen op het plafond.
    "Moj Boze!"
    Er zit 'n tranen-veeg,
    o zo verdrietig,
    van je blauwe ogen naar je mond.

    O, Dinska Bronska!

    29-10-2013 om 00:00 geschreven door Gust Adriaensen


    28-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De calvarieweg van Siegfried Bracke
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ja, ik heb echt te doen met Siegfried Bracke. Sinds hij zich in de politieke arena waagde, is het allemaal misgelopen. Was hij toch maar bij de VRT gebleven. Een groot aantal collega's lustte hem weliswaar rauw en vele kijkers vonden hem een bekakte betweter, maar er was toch ook respect voor zijn vakkennis.

    En nu? Nu wordt met Sieg de vloer aangeveegd en moet hij van zijn eigen partij geregeld door het stof kruipen.. 't Is om compassie met hem te krijgen.

     

    Het begon al direct nadat hij zich tot verbijstering van al wie hem zelfs maar een beetje kende, bekeerde tot het Vlaams-nationalisme. Waren er toch een aantal vroegere collega’s die zich herinnerden dat Sieg jarenlang lid geweest was van de SPA en van het ABVV! En dat hij, godbetert, onder de schuilnaam Valère Descherp vele scherpe artikels voor een socialistisch tijdschrift had geschreven. Het ergste aan die affaire was eigenlijk dat een paniekerige Bracke dat allemaal aanvankelijk loochende, het later moest toegeven en dus prompt het etiket ‘leugenaar’ opgekleefd kreeg.

    De niet onaardige mevrouw Kim Geybels bracht korte tijd nogal wat opwinding teweeg in NVA-kringen. Die opwinding bereikte een hoogtepunt, ook in de media, toen Siegfried Bracke, forse kritiek, net zoals Valère Descherp in zijn tijd, uitte op haar weinig verhullende kledij.
     Geybels had in een interview met de VRT een hotpants aan en zedenmeester Bracke vond dit te uitdagend en sexy voor een senatrice. Siegfried ontketende zowel buldergelach als woede. Zeker de feministische vrouwen konden er niet echt mee lachen. Bracke zelf werd door de grote baas terechtgewezen en moest met hangende staart op zijn woorden terugkomen.

     

    En dan was er het beruchte onderbroekenincident. Brackes ambitie was burgemeester van Gent te worden. Hij moest dus inwoner van Gent worden. Een onderkomen huren in Gent en er zich laten inschrijven: geen probleem. Maar iedereen, en zeker de Mollenaars, konden constateren dat Siegfried bijna uitsluitend in Mol paradeerde. De Gentse politie deed wat ze moest doen: controleren of Bracke ook effectief op zijn Gentse adres woonde. Bij dat onderzoek werd ook nagegaan of Sieg voldoende ondergoed in huis had om op een fatsoenlijke manier tussen zijn toekomstige Gentse kiezers te komen. Een en ander leidde tot grote verontwaardiging van Bracke en tot immense hilariteit bij de goegemeente. Of zijn woonperikelen er iets mee te maken hadden, is niet zeker, maar hij leed in ieder geval een smadelijke verkiezingsnederlaag tegen zijn socialistische rivaal.

     

    Brackes ‘roadshow’ doorheen Vlaanderen, die met een berg cijfertjes en diagrammen moest aantonen hoe slecht de federale regering wel bezig was, leverde aanvankelijk enkele berichtjes in de media op, maar verzandde al vlug in totale onverschilligheid. Geen kat weet of hij er nog mee bezig is.

     

    Met zijn stellingname dat confederalisme als doel niet zo belangrijk is, maar dat het accent op het sociaal-economische moet liggen, haalde Siegfried wel uitgebreid de pers. Maar de pret duurde niet lang. Hij werd op een vernederende wijze door zijn  grote baas teruggefloten: ‘Siegfried is een beetje stout geweest’. En Bracke kroop terug in zijn hok.

     

    Maar Bracke is een vrije vogel, lang kan hij niet zwijgen en dat siert hem eigenlijk. Het Leuvense studentenblad Veto vertrouwde hij toe dat hij niet zo veel opheeft met vlaggen, ook niet met de Vlaamse, en zeker niet als dergelijk ‘vod’ in de wielen van coureurs terechtkomt. Nationalistisch Vlaanderen stond op zijn kop. Heiligschennis. En eens te meer moest Siegfried vliegensvlug zijn excuses aanbieden.

     

    En het laatste vervelende akkefietje is dat Bracke zware kritiek had op de VRT, terwijl hij nog altijd op de loonlijst van de openbare omroep staat. Ongehoord, zeiden verscheidene politici. ‘Hij zou ontslag moeten nemen’, zei Open VLD’er Tommelein, ‘nu hij eigenlijk nog personeelslid is, kan dergelijke kritiek deontologisch niet.’

     

    En zo sukkelt Siegfried Bracke van het ene incident in het andere. Politiek? Een hondenstiel.

     

     

    28-10-2013 om 09:34 geschreven door Gust Adriaensen


    26-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex
    'De wegwerpcultuur produceert vele bittere vruchten, van voedselverspilling tot isolering van talrijke bejaarden.'

    26-10-2013 om 19:33 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Manu Keirse over pijn en verdriet
    Manu Keirse verzorgt op uitnodiging van DF-Retie, op maandag 28 oktober om 20 uur in GC Den Dries, een lezing over 'Helpen bij pijn en verdriet'.

    Manu Keirse heeft een carrière als hoogleraar achter de rug en schreef een aantal veel gelezen boeken, o.a. 'Vingerafdruk van Verdriet-Woorden van Bemoediging', 'Stil Verdriet', 'Kinderen helpen bij verlies'.

    Keirse is een begenadigde spreker en weet zijn toehoorders te boeien van het begin tot het einde.

    26-10-2013 om 09:52 geschreven door Gust Adriaensen


    25-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De enige keuze voor een beschaving
    Paus Franciscus:


    'Een maatschappij die kinderen in de steek laat en de bejaarden marginaliseert, snijdt haar wortels door en verduistert haar toekomst. Wanneer een kind verlaten  en een bejaarde gemarginaliseerd wordt , is dat niet alleen een onrechtvaardige daad maar het demonstreert ook het falen van die samenleving. Een beschaving kan geen andere keuze maken dan zorg dragen voor kinderen en ouderen.
    '

    25-10-2013 om 13:58 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    VI/62

    Vrijdag 18 – 25 oktober 2013

    Satanische machten actief

    Bij het zien van het toenemend geweld in Syrië is de bekoring van moedeloosheid dichtbij.  Het leger verricht heldhaftig werk door in heel het land haarden van terroristen op te ruimen. Deze rebellen hebben op meerdere plaatsen alawieten gevangen genomen en hen als slaven verplicht  tunnels  te graven, waarna de arbeiders gewoon worden afgemaakt. Sevra Baklaci, een Turkse journaliste heeft deze nieuwe gruwel van de terroristen onthuld en wordt daarom nu met de dood bedreigd. Kilometers tunnels zijn door het leger ontruimd. Toch lijkt dit werk soms op de wijze waarop wij vroeger een oude  fietsband plakten: hadden we een gat gedicht, dan loste de band weer op een andere plaats. En dat was onschuldig werk. Nu gaat het telkens om tientallen doden en een veelvoud aan gewonden. Zondag zien we op tv hoe in Hama een verschrikkelijke aanslag 37 doden eist en een veelvoud aan gewonden. Ondertussen gaan de aanslagen in Irak en elders eveneens dagelijks door. En ’s maandags wordt ons dringend gevraagd te bidden voor Sadad en zijn christenen, een dorp nauwelijks 25 km hier vandaan. Daar zijn nu rebellen binnengevallen. De toestand openbaart op tragische wijze de onbekwaamheid en vooral de dubbelzinnigheid van UNO-instellingen. Rebellen die in Syrië massaslachtingen verrichten en aanslagen plegen worden met geen vinger aangewezen. Wel horen we  dramatische oproepen tot een ‘staakt het vuren’ om het leger te verlammen en de criminelen te laten verder doen. En de officiële plicht van de ‘seksuele jihad’ voor meisjes en vrouwen,  vooral vanuit Saoedi-Arabië en Qatar, om in Syrië prostitutie te komen bedrijven in naam van de godsdienst als aanmoediging voor de terroristen, is een schande en een ontwrichting van het land, waarover geen enkele officiële instantie één woord rept. Turkije (de grootste gevangenis ter wereld voor  vrije meningsuiting) en Saoedi-Arabië (op politiek gebied de meest onbeholpen staat) krijgen alle kans en tijd om hun moorden en vernietigingen in Syrië verder te zetten. De chef van de Nationale Syrische Coalitie, Georges Sabra heeft beslist niet deel te nemen aan de vredesconferentie van Genève 2. Wat kunnen we verwachten van de vergadering in Londen vorige dinsdag van 11 westerse en Arabische landen die tot heden alles gedaan hebben om Syrië te ontwrichten maar zichzelf wel ‘vrienden van Syrië’ noemen. Zij gaan nu zogenaamd de oppositie overtuigen om aan Genève 2 deel te nemen! Ondertussen wordt alle aandacht afgewend naar de zogenaamde westerse overwinning op de chemische wapens  in Syrië. Om de werkelijkheid nog meer toe te dekken krijgt de betrokken organisatie de nobelprijs voor de vrede. Daarbij heeft de officiële onderzoekscommissie nog steeds niet één woord gezegd over de werkelijke schuldigen aan die vreselijke gifgasaanval in Ghouta  op 21 augustus. Ze proberen zo lang mogelijk de schijn overeind te houden alsof de Syrische  regering schuldig zou zijn. Toch gaan de onthullingen verder. Vier families die de massale  slachtingen en ontvoeringen door rebellen op 4 augustus in Lattakia (waar de westerse media in alle talen over zwegen) overleefden, hebben nu een officiële aanklacht ingediend en getuigen dat ze op de beelden van de gifgasaanval in Ghouta hun gekidnapte kinderen herkennen! Neen, deze zaaiers van haat en dood werken niet enkel voor menselijke motieven maar spelen mee in een wereldstrijd, geleid door satanische machten, die alle waardigheid in de mensenfamilie willen vernietigen.

    Ondertussen hebben we meer details vernomen van de dramatische bevrijding vorige week van de gegijzelden in Muadamiyet-al-Cham (zie vorig bericht). Er zijn uiteindelijk 5000 mensen bevrijd geworden. De vechtersbazen  wilden echter niet dat nog meer mensen vrij kwamen. Moeder Agnes-Mariam zei dat het om te wenen was bij het zien van sommige uitgemergelde vrouwen en kinderen. En verder, dat zij werkelijk in doodsgevaar verkeerden maar uiteindelijk wilde de meest gezaghebbende onder de rebellen dat moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel vrij konden terugkeren. Een unieke foto is wel deze waarop rebellen en pro-regeringssoldaten samen olijven eten, als teken van vrede. Vrede is mogelijk in Syrië.

    En dat moeder Agnes-Mariam niet alleen maar doodsbedreigingen en laster krijgt bleek deze week. Ze  werd uitgenodigd door de Nobelprijswinnaars die in Polen vergaderden. Het is te verwachten dat hieruit nieuwe initiatieven zullen voortkomen om de vrede in Syrië te bevorderen.

    Hoop zaaien

    En nogmaals geeft president Bachar al Assad in een interview met de Al-Maydeen tv de juiste visie op de werkelijkheid. Op waardige wijze toont hij zijn vastberaden wil om land en volk te blijven beschermen tegen het vernietigend internationaal terrorisme. Rustig en beheerst spreekt hij over de verraderlijke rol die de verschillende buitenlandse machten hier blijven spelen. Als de invoer van wapens, terroristen en geld vanuit het buitenland stopt, zal de Syrische crisis voorbij zijn.

    Een gezin dat nauw verbonden is met ons,  woont  in Damascus bij hun moeder die weduwe is. Voor de oorlog heb ik nog bij hen gelogeerd en gemerkt hoe groot hun geloof is. Jeramana is de wijk waar nu dagelijks bommen vallen omdat de rebellen enerzijds de christenen viseren en anderzijds hier een toegang zoeken tot Damascus. Nu zegt de man dat het gebed sterker is dan tienduizenden terroristen. Hij vertelt hoe zij allen op wonderlijke wijze tot heden beschermd werden. De school van de jongen is door terroristen gebombardeerd. Er was enkel materiele schade. Het meisje heeft in een bombardement gezeten waarbij een deel van haar hoofdhaar gewoon werd afgesneden terwijl zij verder geen schrammetje had. Met een geleende auto van zijn broer is hij met heel zijn familie onverwachts in een kuil terecht gekomen en is overkop gegaan. Niemand van hen had enig ernstig letsel. Enkele dagen later krijgt hij net het bedrag dat nodig is om de auto te herstellen. Heel de familie blijft herhalen dat het gebed sterker is dan de aanslagen van de terroristen. Daarom verdubbelen wij ook onze tijden van aanbidding, in solidariteit met deze familie en met zovelen over heel Syrië.

    In deze vreselijke oorlog zijn er werkelijk oasen. Broeder Nabil Antaki, schrijft namens de broeders Maristen uit  Aleppo een brief over de moeilijke toestand aldaar. Hun gebied  is  door terroristen afgesloten.  Toch is de situatie sinds kort verbeterd en zelf blijven ze, zolang ze kunnen, zorgen voor een driehonderdtal gezinnen: met voeding, kleding en onderwijs. Onze leuze is, schrijft hij, hoop zaaien. En dat ligt in de lijn van het Woord Gods van deze 29e zondag: met vertrouwen volharden in gebed, geloof, hoop en liefde, over alle ontgoocheling heen.

    Ons dagelijks leven

    We zijn allen deze oorlog – vergeef me het woord – kotsbeu: het dag en nacht waken, de beperkte bewegingsvrijheid, onze schuilplaatsen… Toch trachten we ons leventje zo aangenaam mogelijk te laten verlopen met volgehouden gebed en werk. Dagelijks is er de gewone zorg voor het eten. Vrijdags is het erg sober en ‘s zondags is het wat feestelijker. Het onderhoud of herstel van de gebouwen gaat verder. De oogst van de tomaten is bijna voorbij. Op het grote terrein zijn de amandelen al geoogst. We kunnen het zelf niet meer, omwille van de grote onveiligheid. Arbeiders van het dorp hebben ongeveer vijftig  zakken met amandelen binnen gebracht. Inmiddels zijn ze al aan de olijvenoogst begonnen. Het schilderen van iconen gaat ook verder. Er is een opdracht  uit Libanon om een grote kruis-icoon met allerlei symbolen te versieren. De theologische vorming en de ‘geestelijke’ lessen gaan verder. Ook met de lessen Arabisch doen we zo goed mogelijk verder. vervolgens wordt gezorgd dat de kinderen hun lessen, vorming en ontspanning krijgen. En ondertussen zijn de voorbereidingen op Kerstmis al begonnen. Half oktober werd het kerstmateriaal al verzameld en boven gehaald. Zoals naar gewoonte wordt ongeveer voor alle kamers en ruimtes buiten een originele kerststal en kerstversiering voorzien. Dit wordt heel geleidelijk uitgebouwd. Een zuster is nogal handig in een soort modelbouw met karton. In de hal beneden zie ik de voorgevel van de abdij van Postel al verschijnen.

    Creatief, moedig en gedurfd

    Afgevaardigden van de Russische en Oekraïense  orthodoxe kerk hebben op een 2.100 m. hoge berg in Saidnaya een monumentaal  Christusbeeld opgericht. Het 39 m. hoge bronzen beeld draagt de titel: “Ik kwam om de wereld te redden”. Het is een initiatief van de  Theologische Academie van Moskou en de Russische stichting “Geestelijke erfenis van St. Paulus”. Het beeld van Christus is zichtbaar in  Jordanië, Israël, Palestina en Libanon!

    Is het te verwonderen dat 50.000 christenen van Qalamoun (onze regio, ten N. van Damascus) het Russisch staatsburgerschap hebben aangevraagd?  Zij profiteren van de mogelijkheid in de Syrische grondwet om een dubbele nationaliteit te hebben. Zij willen niet direct weg maar vinden het een eer om de Russische nationaliteit te bezitten nu het westen  onverminderd terroristen blijft steunen die de christelijke aanwezigheid in Syrië aan het  uitroeien zijn. Zullen Syriërs en Russen zo stilaan de zeldzame wereldburgers  worden die nog reden hebben om fier te zijn op hun land, volk,  regering en president?

    Terwijl ik donderdagavond dit bericht heb afgesloten begint het plots rond  21.00 u flink te rommelen. De verschillende rebellengroepen zijn elkaar aan het beschieten en bombarderen. Omdat het vlakbij is wordt groot alarm geblazen. Iedereen in de ene schuilplaats. Voor de derde keer een echt grote volksverhuizing. Omdat we woensdag en donderdagavond nachtaanbidding houden, moeten we  deze nu noodgedwongen onderbreken.

     

     

    25-10-2013 om 10:15 geschreven door Gust Adriaensen


    24-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zware tijden voor Zwarte Piet
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zwarte Piet zag er echt belabberd uit, toen ik hem onlangs tegen het lijf liep. Ook al vermoedde ik wat de oorzaak was, toch vroeg ik gewoontegetrouw: 'Alles goed, Piet?' 'Slecht, zeer slecht', was het prompte antwoord. Ik voelde dat hij zijn hart wilde uitstorten. 'Vertel op', zei ik.

    'Hoe durven ze, en dan nog enkele hysterische dikbetaalde madammen van de Verenigde Naties! Mij willen liquideren.' Het schreien stond hem nader dan het lachen.

    'Ik ben zwart. Et alors? Of dat kleurtje er gekomen is via mijn voorouders of door het schoorsteenroet, het zal me worst wezen. Zwart is zwart en ik ben er fier op. En ik pak er ook mee uit dat ik Sinterklaas -die is blank, et alors?- elk jaar opnieuw zo ijverig en deskundig kan helpen. Je mag het werk dat wij samen doen -met liefde, je mag me niet verkeerd begrijpen-, echt niet onderschatten. Samen. Sinterklaas is dan wel zogezegd de baas en ik de knecht, maar wij zijn echt gelijkwaardig, we kunnen ook niet zonder elkaar en de oude, goedheilig man heeft enorm veel respect voor mij. Noem ons compagnons de route én soulmates. Plus het beste voorbeeld van interraciale en interculturele samenwerking en integratie.'

    Van vroegere ontmoetingen wist ik al dat Zwarte Piet intellectueel niet de eerste de beste was, in tegenstelling tot wat soms over hem gezegd en geschreven werd. Maar nu was hij toch wel enorm goed op dreef.

    'Ik ben de kwaaie. Ik moet de stoute kindjes afschrikken en eventueel straffen. Ik ben de boeman. En zwart. En de combinatie van zwart en straffer zou dan weer een smet werpen op alle zwarten. Racisme! Waar halen ze het toch in Sinterklaas' naam! Ik word er zo moedeloos van. '

    'Nog nooit heb ik één stout kindje in de zak gestopt. Er zijn geen stoute kindjes. Zelfs de kleinste kleuter heeft geen schrik van mij. Als mama of papa met Zwarte Piet dreigt, geeft dat alleen maar een lekker kickje bij het jonge volkje. Het verhoogt de aangename spanning en verwachting rond Sinterklaas.'

    Hij richtte zich nu rechtstreeks tot mij: 'Kan jij je Sinterklaas inbeelden zonder Zwarte Piet? Ben jij ooit bang geweest voor Zwarte Piet? Heeft mijn zwarte huidskleur bij jou als kind ooit racistische gevoelens opgewekt?'

    Zwarte Piet had overschot van gelijk. Bizarre surrealistische domheid was het allemaal. Maar Piet ging er wel zwaar onder gebukt.

    Ik zei: 'Zwarte Piet, het waait allemaal wel over. Ze krijgen je niet weg. Je wordt van de hele heisa alleen maar sympathieker. Weet je dat de Pietitie al een paar miljoen likes heeft gekregen? En zo dadelijk zal ik ook mijn 'like' eraan toevoegen.'

    Ja, hij had er weet van. Een van die likes was overigens van hem. Het succes deed hem duidelijk deugd. Zijn ogen schitterden weer.

    'Het is een prachtig werk'
    , zei hij vol geestdrift, 'samenwerken met Sinterklaas om alle kindertjes blij en gelukkig te maken.'

    Hoopvol namen we afscheid.



    24-10-2013 om 08:57 geschreven door Gust Adriaensen


    23-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'De verantwoordelijkheid van artsen'
    In De Standaard is er reeds enkele dagen alweer een groot euthanasieoffensief aan de gang. De bedoeling kan niet anders zijn dan de publieke opinie door voortdurende herhaling indoctrineren in de denkrichting van: euthanasie moet in alle omstandigheden kunnen.

    En wat blijkt duidelijk? Waarvoor vanaf het begin gewaarschuwd werd: het zgn. 'hellend vlak', waarschuwing die bv. door Distelmans weggewuifd werd, is volop realiteit geworden. De vragen naar uitbreiding van de euthanasiewetgeving worden de ene na de andere op tafel gegooid: dementen, mindervaliden, psychisch zieke mensen, minderjarigen, kinderen...

    Ex-senator Jacinta De Roeck, directeur Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging, zit al helemaal op het einde van de glijbaan, ongeveer op het punt waar euthanasie en abortus mekaar 'ontmoeten'.

    Om euthanasie ook mogelijk te maken voor prematuurtjes en baby's, pleit zij voor een 'protocol dat aan artsen het kader geeft om een levensbeëindigende beslissing te nemen met of zonder overleg met het kind (!?) of met de ouders (!!!).

    Deze ex-senator glijdt helemaal weg wanneer ze verwijzend naar 'het verhaal van kindje Ella-Louise', stelt dat een levenseinde schrijnend kan zijn 'als artsen hun verantwoordelijkheid niet meer durven te nemen'.

    Daaruit kan geconcludeerd worden dat mevrouw De Roeck van mening is dat het tot de verantwoordelijkheid van artsen behoort een totaal weerloze mens te doden. Als ze dat niet wensen te doen, 'durven ze hun verantwoordelijkheid niet te nemen'.

    Op het 'hellend vlak van de dood', probeert De Roeck ook de artsen mee te trekken. Als er volgens De Roeck en anderen maar een 'wettelijk kader' is, zijn alle  problemen, ook de ethische, van leven en dood opgelost. Zo simpel is het allemaal. Althans volgens de euthanasiehardnekkigen.

    23-10-2013 om 13:04 geschreven door Gust Adriaensen


    22-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuw leven voor de parochie
    Sociologen, filosofen, politici, psychologen, spreken en schrijven over individualisering, vereenzaming, isolering, en de negatieve effecten daarvan. Vele mensen zijn zich daarvan ook bewust, praten erover, jeremiëren erover. Talloze mensen ervaren de destructieve gevolgen aan den lijve.

    Oplossingen worden gezocht en voorgesteld. Misschien is een van de efficiëntste oplossingen -maar er wordt vaak bewust aan voorbijgegaan-, opnieuw aandacht hebben voor het parochieleven en erin durven investeren.

    De infrastructuur en het netwerk zijn er nog altijd. En de parochie heeft precies als doel mensen uit alle rangen en standen, uit alle leeftijdsgroepen, samen te brengen en er aandacht voor te hebben. Daaraan meewerken is een progressieve uitdaging!

    Worden er zich niet meer en meer mensen van bewust dat ze wel erg gemakkelijk het parochieleven de rug hebben toegekeerd, ondanks de vaak terechte kritische bedenkingen?

    Wellicht is de tijd voor een heropleving van het parochieleven rijp. Ik ben er alleszins van overtuigd dat dergelijke revival, individu en gemeenschap ten goede zou komen.

    22-10-2013 om 10:04 geschreven door Gust Adriaensen


    21-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Hier treurt het weesken...'

    In het prachtige omwalde stadje Elburg aan het Veluwsemeer, las ik op een vroeger weeshuis, gesticht in 1585, volgende tekst van Vondel:


    Hier treurt het weesken met geduld
    dat arm is dog sonder schult
    en in zijn armoe sou vergaen
    indien men weigerdt bij te staen.
    So gij gesegent sijt van Godt
    vertroos ons met uw overschot.

    21-10-2013 om 11:45 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Harteloosheid
    Uit een ernstig onderzoek blijkt dat een groot deel van de Vlamingen vindt, dat, als er te besparen valt op de ziekteverzekering, dat het eerst moet gebeuren bij bejaarden en terminaal zieken.

    Het -beschamende- resultaat van dat onderzoek verwondert niet. Het is een kenmerk van een neoliberale, (groeps)egoïstische grondstroom, die sterk aanwezig is in Vlaanderen en waarop het (voorlopige) electorale  succes van sommige politieke partijen gebaseerd is.

    Het onderzoek bewijst ook, aldus journalist Marc Reynebeau, dat velen zelf doen aan wat ze anderen snel verwijten: gehecht blijven aan verworven rechten. En vooral: dat ze er zelfs harteloosheid voor over hebben om hun eigen sociale zekerheid intact in stand te houden.

    Dat die harteloosheid gericht is tegen de meest weerloze bevolkingsgroepen, maakt het allemaal nog navranter en gewetenlozer. 

    21-10-2013 om 09:29 geschreven door Gust Adriaensen


    19-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    VI/61

    Vrijdag 11 - vrijdag 18 oktober 2013

    Een aangenaam familiebezoek zoals voorheen.

    Omdat het kouder wordt moeten overal de kapotte glasramen hersteld worden. Hiervoor is op vrijdag een man gekomen uit een naburig dorp. Hij bracht meteen zijn vrouw en twee kleine kinderen mee. Man en vrouw schijnen met dit klooster van af het begin goede relaties te hebben, al heb ik hen nooit eerder ontmoet. Terwijl de man zijn werk doet, komen de vrouw en de twee kleine kinderen mee naar de eucharistie. Ze zijn christen. Op het einde van de mis komt ook de man  vragen om de hl. Communie te ontvangen. En na de mis vragen ze om  het jongetje te zegenen en te bidden om genezing want het heeft een letsel aan zijn voetje. Onze twee meisjes van 10 j doen natuurlijk niet liever dan enthousiast voor die twee kleine kinderen te zorgen. ’s Middags zitten we allen aan tafel en wordt er verteld. De ouders zeggen dat de toestand in het dorp ondertussen bijna normaal is. Ook economisch verbetert het leven. Sommige prijzen zijn nog viermaal hoger dan voor de oorlog, maar de regering neemt vele maatregelen om de bevolking tegemoet te komen. Brood en de basisvoeding is terug zoals vroeger, dus spotgoedkoop. Ook voor de kleding zijn er gunstmaatregelen zodat mensen zich kunnen bevoorraden met warme kledij. En het bezoek van deze familie geeft een  herinnering aan de vrije en hartelijke wijze waarop we voor de oorlog met de plaatselijke bevolking dagelijks konden omgaan.

    Laten we hier meteen bijvoegen dat we dinsdag 15 oktober een beetje feest gevierd hebben omwille we de hl. Theresia van Avila. Ze heeft samen met st. Jan van het Kruis de Carmel hervormd en in twee decennia tijd twintig kloosters gesticht over Spanje verspreid. Het is voor ons vandaag een gewone werkdag maar ’s avonds wordt er gefeest met sketches  en dansen, waarbij de initiatiefnemers in aangepaste kledij verschijnen. De avond duurde dan ook langer dan gewoonlijk.

    Een grootse en dramatische onderneming voor gans Syrie

    Voor zondag 13 oktober heeft paus Franciscus in het kader van het jaar van het geloof, een “dag van Maria” uitgeroepen om de wereld nogmaals toe te wijden aan het Onbevlekt Hart van Maria. Het Mariabeeld van Fatima zal uitzonderlijk naar Rome gebracht worden.  Van mei tot oktober 1917 verscheen O.L. Vrouw in Fatima aan drie kinderen, Lucia, Francesco en Jacinta om de wereld te waarschuwen en aan te sporen tot bekering, gebed en boete. We zijn nu bijna een eeuw verder en de wereld verkeert opnieuw in een verregaande goddeloosheid, moreel verval en sociale ontwrichting.

    Terwijl we ons op deze dag van Maria goed  hebben voorbereid, worden we plots gealarmeerd door de dramatische situatie van  duizenden aan de rand van Damascus die door terroristen als menselijk schild worden gebruikt en die nu van alle voorzieningen dreigen afgesloten te worden. Daarom besluiten we ons gebed uit te breiden met een nachtaanbidding, ook van zaterdag tot zondagmiddag. Ziehier een verslag van de gebeurtenissen uit eerste hand.

    Zaterdag 12 oktober. Om 11.00 begeven moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel zich naar  Muadamiyet-al-Cham  aan de rand van Damascus, samen met een hulpploeg van de Rode Halve Maan, de minister van sociale zaken, mevr. Kinda al-Chammat en het leger.  Boven de bogen die toegang geven tot de stad hebben 12 scherpschutters post gevat. Moeder Agnes-Mariam neemt resoluut een witte vlag en stapt samen met zr. Carmel naar een veertigtal  leiders van de gewapende groepen  die  hier duizenden mensen als menselijk schild hebben gegijzeld om het leger te beletten op te treden en ze  dreigen er nu mee de   bevolking van alle hulp af te snijden. Er ontstaat een  onbeschrijfelijk tumult,  er wordt geschoten en een  roept: “Hier komt ge niet meer levend uit”. Moeder Agnes-Mariam zegt tot zr. Carmel: “Laten we bidden” en ze beginnen de naam van Jezus aan te roepen.  Plots wordt het stil  en kan er gepraat worden en  onderhandeld over de vrijlating. Pas om 16.00 u worden de mensen vrij gelaten, sommigen zijn verstijfd van de schrikt, de kinderen zijn erg verzwakt. Soldaten kussen oudere mensen uit eerbied op hun voorhoofd. Mensen omhelzen moeder Agnes-Mariam. De meest verzwakten worden naar ambulances gebracht, de anderen stappen in autobussen. Ze worden naar een school in Damascus gebracht waar gouverneur Hussein Khallouf voor de nodige verzorging en hulp zorgt. Ze zijn ook hun identiteitskaarten kwijt. 2000 personen zijn bevrijd. Morgen moeten er nog 1500 bevrijd worden en een groep van 80 gekidnapte  soldaten. Verder moet er onderhandeld worden met hen  die de wapens willen neerleggen.  De terroristen houden evenwel twee personen gegijzeld. Op de terugweg zijn er nog allerlei wegversperringen vanwege het nationale leger, vanwege het vrije leger en vanwege terroristen. Daar worden nog eens 12 personen in gijzeling genomen waarvoor weer nieuwe onderhandelingen nodig zijn voordat ze vrij komen.

    Zondag 13 oktober. Vandaag zijn nog eens 1500 mensen bevrijd, wat rechtstreeks op tv getoond werd. We zien erg emotionele beelden.  In de berichtgeving wordt vermeldt dat Fadia Laham (= moeder Agnes-Mariam) de algemene coordinatie had. Ze rekent er op dat Muadamiyet-al-Cham een voorbeeld wordt van  onderlinge vredesregelingen die voor heel Syrië kunnen gelden.

    Maandag  14 oktober.  Grote moeilijkheden.  Deze operaties zijn vol risico’s die niet iedereen wil nemen. Er komen ook misverstanden met de minister. Ondertussen blijft het vragen regenen van hen  die gegijzeld zijn om hen ter hulp te komen. In deze streek zijn massaslachtingen gebeurd, waaraan Fransen hebben deelgenomen en die als slecht voorbeeld hebben gediend voor andere streken in Syrië. Hier zijn de meest fanatieke terroristen actief. Toch zijn er ook terroristen die wenend naar moeder Agnes-Mariam komen en zeggen dat ze zich aangesproken en erkend voelen.

    Dinsdag  15 oktober. De toestand verbetert en er is vooruitzicht op een bevrijding. De minister geeft haar volle steun aan moeder Agnes-Mariam en zegt zelfs dat de Syrische regering haar wil onderscheiden met de medaille van  “Vrouw van de Vrede”.

    Woensdag 16 oktober. Er staan 35 autobussen, tien ambulances en een dertigtal vrijwilligers klaar om tussen de 1000 en 2000 mensen te evacueren.  Moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel gaan  op weg en  zijn al onder de bogen gestapt die toegang geven tot de stad,  wanneer 200 meter verder een bom valt en verschillende kinderen verwondt. Het leger doet iedereen terugkeren.  De autobussen en ambulances vertrekken. Er vallen meerdere obussen.  Het was een valstrik van de terroristen die wilden infiltreren om de aanwezige generaals te doden.  Het leger was evenwel op de hoogte en voorbereid. De vrijlating ging echter niet door.  Moeder Agnes-Mariam blijft in contact met de terroristen om te onderhandelen over een overgave. Syrische strijders die hun wapens neerleggen en zich overgeven krijgen een vrijgeleide en mogen naar hun familie terugkeren.

    Syrië op weg naar zijn bevrijding

    Omdat een buitenlandse militaire inval onmogelijk is, trachten  voorlopig tienduizenden nog het land verder uit te moorden en te verwoesten. Toch wordt  het voor vriend en vijand steeds duidelijker dat het Syrische volk en leger de strijd tegen zijn samenzweerders aan het winnen is, zoals de minister van defensie Fadh Jassem al-Freij het zei. Er is reden om de  soldaten te danken en te eren om hun moed. Dit gebeurt ook op verschillende plaatsen. We zijn bevriend met enkele jongeren die als gewone miliciens hun legerdienst doen en regelmatig moeten meemaken dat een van hun makkers is omgekomen.Ook voor de gewone miliciens is hun legerdienst nu een grote opoffering. Inmiddels wordt ieder feest als gelegenheid aangegrepen om massaal Arabische zoetigheden te bakken en uit te delen aan de behoeftige gezinnen en kinderen. De Syrische bevolking wordt uitgenodigd zoveel mogelijk terug te keren en op alle niveaus worden er inspanningen gedaan om het lijden van de bevolking te verzachten.

    Syrië heeft vroeger zijn onafhankelijkheid bewaard tegenover het westers imperialisme en zovele zinloze internationale verplichtingen afgewezen, door de ‘nieuwe wereldorde’ uitgevonden en opgelegd, om uiteindelijk de soevereiniteit van het land te ondermijnen. Syrië is daar nooit ingetrapt: milieubelasting, taxen op iedere vorm van arbeid en productie, op iedere vorm van energie… Al lieten de persoonlijke vrijheden op politiek vlak voor de oorlog heel wat te wensen over, het leven was erg goedkoop, erg veilig en harmonieus. De vrijheid en gastvrijheiddie wij hier voor de oorlog hebben genoten, is al vele decennia in geen enkel westers land meer denkbaar. Alles wijst er op dat het land geleidelijk  zal herrijzen. Het belang hiervan mogen we vergelijken met het belang van de bevrijding van het joodse volk uit Egypte. In het midden van de 13e eeuw voor onze tijdrekening heeft Mozes het volk van Israël uit de slavernij van Egypte weggeleid om het na een lange tocht doorheen de woestijn als “Gods Volk” naar het beloofde land te brengen. Deze uittocht  werd de belangrijkste gebeurtenis uit de geschiedenis van Israël en tevens het oerbeeld van iedere bevrijding. Jezus Christus, de Messias van Israël, Zoon van God en Redder van de wereld heeft als de nieuwe en definitieve Mozes deze bevrijding in haar diepste betekenis vervuld door zijn kruisdood en verrijzenis. Dat is althans ons geloof. En wij geloven en vertrouwen dat Hij ook nu de uiteindelijke Bevrijder wil zijn van Syrië.

    19-10-2013 om 08:49 geschreven door Gust Adriaensen


    14-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het portret van Rik Torfs

    In de Leuvense universiteitsbibliotheek liep rector Rik Torfs peinzend langs de prachtige portretten die Anne van Herreweghen van professoren maakte. Enkele reeds gestorven collega’s, vele nog levende. Ze zien er plotseling allemaal erg verstandig uit, een niet geringe verdienste van de kunstenares. De rondgang verleidde de aimabele rector tot diepzinnige beschouwingen over de relatie tussen kunst en onsterfelijkheid en schonk hem inspiratie voor zijn maandagse column in De Standaard.

     

    Dat stukje is bijna altijd lezenswaard. Ook nu weer. Het roept vaak vragen op. Wat een heerlijke intellectuele sensatie is. Vragen omtrent Torfs. Want hoe mysterieus hij zich ook presenteert, hoe gelaagd zijn taal dikwijls is, toch geeft Rik zich bloot precies door wat hij niet schrijft, precies door de vraagtekens die zich in het hoofd van de geboeide lezer nestelen.

     

    Deze bijvoorbeeld. Heeft Anne van Herreweghen ook Torfs geportretteerd? Indien niet, ervoer de rector dat gebrek aan belangstelling dan als een affront? Zo ja, behoorde zijn portret dan tot de selectie die goed genoeg werd bevonden om deel uit te maken van de tento? En als Torfs’ prachtig portret er hangt, ziet hij er dan plotseling heel erg verstandig uit, een niet geringe, wat zeg ik, een uitzonderlijke prestatie van de kunstenares?

     

    Stond ook Rik bij de opening van de expositie voor zijn eigen portret en keek hij? Gold ook voor hem dat het niet zeker was dat hij als kijker echter was dan zijn afbeelding?

     

    Want hoe heeft de kunstenares hem afgebeeld? Als de potsenmaker in een of andere tv-quiz? Als de diepgravende interviewer? Als de strijdvaardige verdediger van zijn Katholieke Universiteit?

     

    En was degene die stilstond en zijn eigen portret bekeek, niet de rector geworden kerkjurist, er lichtjes vermoeid uitziend in zijn mondhoeken en oogleden? Was hij niet de melancholieke, milde  ironicus, die zich gaande de jaren scherper en scherper bewust was geworden van de vergeefsheid en de futiliteit van zijn menselijk streven naar bekendheid, beroemdheid en onsterfelijkheid?

     

    Ja, het stond na deze overpeinzingen voor mij vast: kijker Torfs was echter dan zijn afbeelding.

     

     

     

    14-10-2013 om 11:53 geschreven door Gust Adriaensen


    11-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Onlogisch'
    In een verwijzing naar de voorstellen voor de uitbreiding van euthanasiepraktijk tot minderjaren en dementerenden, stelt aartsbisschop Léonard dat 'daarmee de samenleving een gevaarlijke weg inslaat'.

    'Hulp bij zelfdoding van minderjarigen is juridisch onlogisch. In België en ook elders kunnen minderjarigen geen verbintenissen ondertekenen of huwen. Zij mogen ook geen auto besturen. Maar zij zouden wel in staat moeten zijn om een euthanasie-aanvraag te doen en dat zelfs zonder toesteming van hun ouders. Dat is onlogisch. Dezelfde redenering geldt voor psychisch zieke mensen. De wetgeving over euthanasie wekt bij de publieke opinie onterecht de indruk dat iedereen zijn problemen zelf moet oplossen.'

    11-10-2013 om 08:54 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    VI/60

    Vrijdag 4 - vrijdag 11  oktober 2013

    Christenen zonder grenzen…

    Ware christenen hebben een hart voor gans de mensenfamilie. Thérèse van Lisieux heeft nooit een stap buiten haar klooster gezet en werd toch patrones van de missies omdat ze in haar hart heel de wereld omarmde. Een driedaagse internationale ontmoeting te Rome herdacht de 50e verjaardag van de encycliek Pacem in Terris, waarin paus Johannes 23  voor het eerst met open blik pleitte voor een wereldvrede op grond van vier principes: waarheid, rechtvaardigheid, solidariteit en vrijheid. Nu zegt kardinaal Jean-Louis Tauran dat de christelijke gemeenschap wereldwijd  het meest vervolgd  wordt. Hij noemde het getal van 100 tot 150 miljoen christenen, vervolgd omwille van hun geloof. Ook in Syrië, eens het model van verdraagzaamheid en godsdienstvrijheid, gaan moorden op christenen verder. In Al-Tabqah werd de christen Ninar  Odisho op 23 sept. samen met enkele moslimvrienden aangehouden. Zijn vrienden werden vrijgelaten en hij werd dood geslagen. Denken we aan de recente aanval van al-Nousra strijders tegen Maaloula, een parel onder de christelijke dorpen in Syrië, waar nog de taal van Jezus leeft. Moslimlanden over heel de wereld aarzelen niet om harde eisen te stellen die de islam moeten respecteren. Omgekeerd komt er vanuit het christelijk westen nauwelijks enige aandacht en nog minder daadwerkelijke steun voor de vervolging van christenen.

    Tijdens de voorbije vastenperiode hebben een parochie in de buurt van Parijs en onze gemeenschap een soort “geestelijke verbroedering” gesloten, wat verrijkend was voor beiden. Nu stelt die dynamische pastoor met zijn parochieploeg voor om iets gelijkaardigs te doen voor de advent, die nu op 1 december begint.  De zuster die hier de meeste iconen schildert zal vier iconen bezorgen met telkens een meditatieve uitleg er bij, voor de vier weken van de advent. Vanuit onze gemeenschap worden enkele getuigenissen gegeven als antwoord op de vraag: “Hoe beleef ik in deze omstandigheden de Advent?” Ook de kinderen zullen een getuigenis geven. Hierbij worden twee bijzondere intenties gevoegd. De parochie zal van haar kant bijzondere intenties geven waarvoor wij zullen bidden. Met dit materiaal wordt een mapje gemaakt dat aan alle gezinnen van de parochie bezorgd wordt. Ziedaar een “parochie zonder grenzen”, helemaal in de geest van onze huidige paus.

    En om niet te vergeten dat we hier zijn om, naast het priester zijn in deze gemeenschap, te zorgen voor een goede priesteropleiding, hebben we het tweede jaar theologie ingezet voor de twee kandidaat priesters. In het begin van de oorlog waren we nog met vijf en we houden goed contact met hen die onder de toenemende dreigingen een veiliger oord zochten. Ondertussen doen we voor twee kandidaten verder met onze opleiding, getekend door oorlog in  de universiteit van de woestijn.

    De dag van de granaatappel, de ‘roemaan’.

    Er zijn slechts een paar tientallen granaatappelbomen, maar die leveren toch nog een aanzienlijke oogst op. Deze grote ronde bollen met een uitstulping worden doorgesneden, met een stokje of een houten pollepel worden er de roze pitten uitgeklopt. De pitten worden door een machine gedaan (dat twee jaar geleden dank zij Belgische vrienden kon aangekocht worden) en het sap wordt gekookt. Daarna wordt dit sap in flessen gedaan om overvloedig gebruikt te worden bij gerechten, als een soort zuurzoete wijnazijn. Een deel van de oogst met de meest zoete pitten,  wordt bewaard om als nagerecht gegeten te worden in de koude wintermaanden. Met man en macht werd zaterdag deze oogst verwerkt en op het einde van de dag was alles netjes opgeruimd.

    Afwisseling op zijn zondags

    Op zondagmorgen (10.30 u!) beginnen de fraters opnieuw met een ontbijt in de binnentuin, waar we normaal nog niet in komen. Onze Libanese medebroeder maakt van alles en nog wat klaar. En tijdens het middageten in de refter genieten we nog eens van de beelden uit Rome met paus Franciscus, die blijkbaar steeds meer volk naar het St. Pietersplein weet te lokken. Deze man begint aan een grondige Kerkvernieuwing. De tijd is er ook  rijp voor. Het lijkt er op dat hij er alles aan zal doen om de christenen ‘uit hun hokje’ te krijgen om onbevangen contact te zoeken met armen, uitgestotenen, andersdenkenden. Neen, zelf draagt hij geen witte, rode of extravagante schoenen, want zijn zwarte zijn nog niet versleten. En uit een interview met Eugenio Scalfari, de oude rakker van de Italiaanse communistische partij, blijkt dat hij zich echt interesseert aan het ‘geloof’ van deze man die zich atheïst noemt, God zij dank, zonder agressiviteit. Deze zondagavond, nadat we nog eens een uur gezamenlijke aanbidding voor de vrede hebben gehouden genieten we nogmaals van een deugdelijke ontspanningsfilm, zelfs geschikt voor de baby Fadia.

    7 oktober: O.L. Vrouw van de overwinning.

    Vandaag gedenken we de zeeslag in de golf van Lepanto op 7 oktober 1571. De Turken waren hun Ottomaanse Rijk fameus aan het uitbreiden, gebruik makend van de grote verdeeldheid onder de christenen omwille van het protestantisme. In september 1570 wist sultan Selim het eiland Cyprus praktisch te veroveren. Paus Pius V (1566-1572) bezat echter het juiste inzicht en de moed om te reageren. Hij alarmeerde de christelijke leiders maar de meesten wilden er niet op ingaan uit schrik voor de moordtroepen van de Turken. Spanje en de republiek van Venetië wilden de oproep van de paus wel beantwoorden. Om alle verdeeldheid te vermeiden benoemde Pius V Don Juan, zoon van Karel V als opperbevelhebber  van deze vloot uit drie delen: de pauselijke, de Spaanse en de Venetiaanse schepen. Met de  banier van Christus en het Kruis zond hij hen in zee: “Ga de vijand bestrijden in naam van Christus en ge zult overwinnen!”  Tegelijk riep hij heel de christenheid op om te bidden voor de overwinning. Over heel de wereld begonnen vooral de broederschappen van Onze Lieve Vrouw vurig de rozenkrans te bidden. De paus zelf was een dominicaan (daarom zijn de pausen sindsdien in het wit gekleed!) met een voorliefde voor het rozenkransgebed. In augustus 1571 hebben de Turken het eiland Cyprus helemaal veroverd, de christenen gevangen genomen en de kathedraal tot een moskee omgevormd. Zij zien hun overheersing over Europa al nabij. Op 15 september 1571 vertrokken 200 galeiboten uit de haven van Messina in  Sicilië, de 300 galeiboten van de Turken tegemoet, die beschouwd werd als een onoverwinnelijke vloot. In de morgen van 7 oktober 1571 vond de zeeslag plaats in de golf van Lepanto. Alle boten hadden een banier met het kruis en voor de aanvang van de strijd knielden allen neer, van de admiraal tot de eenvoudigste soldaat. De Turken zijn verrast en overdonderd. Op de geënterde schepen van de Turken worden onmiddellijk de galeislaven, de roeiers van hun ketenen bevrijd, die  zich enthousiast scharen aan de kant van de pauselijke troepen.  130 Turkse boten  worden  gekaapt, 90 zinken en 30.000 Turken vinden de dood tegen 8.000 christenen. Omdat de wereld wel over het visnet beschikte maar nog niet over het internet kwam het officiële bericht van de overwinning de paus pas op het einde van de maand ter ore. Toch had hij op die 7 oktober al een sterke overtuiging. Hij onderbrak een vergadering, opende het raam en zei: ”Laten we God danken want ons leger behaalt de overwinning.” Later voegde hij aan de litanie van O.L. Vrouw deze aanroeping toe: “Hulp van de  christenen, bid voor ons” en voor 7 oktober stelde hij het feest in van “O.L. Vrouw van de overwinning”.  Zijn opvolger Gregorius XIII veranderde de naam in het feest van “O.L. Vrouw van de rozenkrans” en Clemens XI  breidde het feest uit over heel de Kerk.

    In de kerkgeschiedenis kennen we niet vele “politieke acties, ingegeven door de heilige Geest.”  De tijd van de kruistochten bood wellicht een bijzondere kans voor een ontmoeting tussen christendom en islam, maar het was geen gelukkige confrontatie. In de Latijnse liturgie wordt voorzichtigheidshalve op 7 oktober de nadruk gelegd op de mysteries van de rozenkrans. Mijn ervaring in deze vreselijke oorlog tegen Syrië doet mij evenwel de oorspronkelijke betekenis van dit feest herontdekken, zoals we op die wijze ook al de werkelijke betekenis van Jeanne d’Arc mochten inzien. Af en toe zijn er in de wereld en in de Kerk  leiders nodig die het juiste inzicht en de moed  hebben om daadkrachtig te handelen met verstrekkende gevolgen, ook op politiek vlak. In die zin vierden we dit feest ter ere van O. L. Vrouw ‘hulp der christenen’ met een bijzonder gebed voor president Bachar al-Assad, de Syrische regering en het Syrische volk, alsook voor president Vladimir Putin. Al werden ze tot heden door het westen en hun bondgenoten (de Turken op kop) verguisd, hun inzet zal weldra profetisch blijken te zijn voor heel de mensenfamilie. En gedurende drie dagen zullen we plechtig samen de rozenkrans bidden, elke dag een rozenhoedje.

    Een groeiende bewustwording.

    In verschillende   landen groeit er een bewustwording. Kemal Kilicdaroglu, voorzitter van de Turkse republikeinse volkspartij zegt onomwonden dat Turkije  een land is dat terrorisme uitvoert. Moncef Marzonki, de Tunesisch president, zegt dat er tussen de 5 à 800 jongeren uit zijn land naar Syrië trekken om er te vechten. En dan vergeet hij nog de meisjes en vrouwen te vermelden die naar hier gestuurd worden om de terroristen te plezieren  en aan te moedigen. En in Frankrijk is er het merkwaardige manifest van de “Sentinelles de l’Agora”, vanwege hogere officieren en generaals van de drie afdelingen van het leger, die de regering waarschuwen. Zij willen geen ontmanteld leger dat een marionet wordt in dienst van een ideologie van politici. Zij willen het land verdedigen als er chaos is, zoals het Syrische leger zijn volk en land verdedigt tegen  een internationaal terrorisme.

    En dan deze spectaculaire omwenteling. Het ziet er naar uit dat Amerika niet verder het knechtje zal blijven dat de plannen, door Israël gemaakt om het M.O. te ontwrichten, moet uitvoeren. Amerika als de gewapende arm in dienst van Israël is voorbij.  Aldus Mark Glenn in een meesterlijke analyse (US waking up to threat of Israel, presstv.ir, 3/10/13). Een jaar lang werd de wereldopinie voorbereid op een militaire inval in Syrië, indien er chemische wapens gebruikt werden. Een onderzoekscommissie van de UNO wordt naar Damascus gestuurd. Onder hun neus wordt een vrij omvangrijke gifgasaanval uitgevoerd door rebellen met  steun van de gespecialiseerde diensten van het buitenland. Deze wordt onmiddellijk in 35 professionele video’s de wereld rondgestuurd. Israël  fabriceert een zogenaamd onderschept bericht van de Syrische regering, dat voor Amerika het ultieme bewijs van de schuld van Syrië moet leveren. En Amerika marcheert. Nog voordat de onderzoekscommissie enige waarneming heeft kunnen doen beschuldigt Obama Syrië van een aanval met chemische wapens op eigen burgerbevolking en stuurt een oorlogsvloot richting Syrië. O ja, de president herinnert zich plots zijn eed op de constitutie. Hij zal dus het Congres raadplegen. Ondertussen is er de ontmoeting van de G 20 en een vastberaden Putin kijkt Obama recht in de ogen en zegt hem: “Doe het niet mr. de president!’ De wereld begrijpt nu dat Syrië aanvallen zo veel  betekent als Rusland aanvallen. Ze weten dat de Russische beer weer vrij rondloopt en tanden heeft. Benjamin Netanyahu (“Nutty Netti”) blijft echter bezeten van een oorlog in het Midden Oosten omdat deze “voor het overleven van de Zionistische club even belangrijk is als het bloed voor vampiers”.  En plots belt Obama de nieuwe Iraanse president Rouhani op om te zeggen dat er diplomatiek tussen de twee landen misschien toch wel iets te regelen is, nadat er 34 jaar geen enkel rechtstreeks contact was. Netanyahu, de man  met honderden atoombommen (naast een massa chemische én biologische wapens!) en een apocalyptische droom om heel de regio in vuur en vlam te doen opgaan, is razend omdat  “een Amerikaans president van Afrikaanse afkomst ‘neen’ gezegd heeft op zijn Zionistische oorlogsplannen tegen Syrië, Iran en zelfs Rusland”. Netanyahu staat nu voor heel de wereld te kijk en hij heeft geen mogelijkheid meer om Amerika in te zetten voor een oorlog “in de hemel, in de hel of ergens tussenin”. Het goede is dat Amerika zich bewust wordt van het  werkelijke gevaar dat  van de Israëlische politiek uitgaat. Als het Amerika blijft opjagen zouden de VS wel eens Israël als hun volgende doelwit kunnen kiezen en voor goed een einde maken aan de Zionistische overheersing.

    De gigantische gemanipuleerde mediamachine begint te sputteren.

    In de westerse media verschijnen geleidelijk foto’s en verhalen over gruwelheden door de zogenaamde revolutionairen in Syrië begaan. Het doek wordt van de  façade getrokken  en het ware gelaat van de zogenaamde democratische beweging, de volksopstand, de onderlinge burgeroorlog komt te voorschijn. Beelden en nieuwsberichten die 2,5 jaar lang deskundig werden geheim gehouden komen in de openbaarheid. Ze tonen de meest onwaarschijnlijke barbaarsheden van de takfiristen, jihadisten, criminelen, psychopaten, gedrogeerde beulen, kindermoordenaars, verkrachters. De fameuze Jeanine Pirro toont op 12 september  op FoxNews voor heel Amerika overtuigend aan hoe Obama Al Qaida aan het helpen is om Syrië uit te moorden en te verwoesten.  Sindsdien spreken ze in Amerika van de “jihadisten van Obama”. Steeds meer nieuwszenders en journalisten trekken naar Damascus om Bachar al Assad te interviewen. Bovendien schijnen zelfs politici zich klaar te maken om op hun pantoffels naar de president te komen en te vragen  hoe zij kunnen helpen om de opmars van de jihadisten te stoppen. De president spreekt waardig en goed gedocumenteerd, zoals hij vanaf het begin heeft gedaan, maar nu wordt er plots naar hem geluisterd. Syrië vecht tegen een internationaal terrorisme. Er zijn hier tienduizenden strijders, waarvan 80 % verbonden met al Qaida. Ze zijn afkomstig uit niet minder dan 80 landen. De politiek van het westen geeft al tien jaar de volle steun aan al Qaida, zo maakt hij duidelijk.

    De gifgasaanval in Ghouta was bedoeld om als voorwendsel te dienen voor een massale militaire inval in Syrië. Dit is mislukt. De vernietiging van de chemische wapens kwam er voor in de plaats. Niettemin moeten alle mysteries rond die vrij omvangrijke en gruwelijke slachting in het licht komen. Indien de onderzoekscommissie van de UNO geen rapport kan of wil maken dat onpartijdig is zal Rusland dit doen. Het is onaanvaardbaar dat zulk een menige mensen en kinderen op die wijze worden misbruikt en afgemaakt, terwijl de schuldigen in stilte zouden verdwijnen. Verder is de vernietiging van de chemische wapens in Syrië voor Rusland en anderen nu een gelegenheid om te eisen dat alle chemische wapens wereldwijd onder internationale controle worden geregistreerd en vernietigd.

    Syrië is plots in onze Vlaamse nieuwsberichten totaal afwezig, terwijl er nu juist zoveel nieuws is. Onze zelfverklaarde Midden Oosten specialisten die “de ontwikkelingen in Syrië op de voet volgen” hebben tot heden slaafs het voorgeschreven draaiboek afgelezen en beginnen te vermoeden dat de werkelijkheid precies tegenovergesteld is. Zijn ze van ontgoocheling in hun zetel in slaap gevallen? Wat zou het een weldaad zijn indien een van hen nu de moed zou kunnen opbrengen om te spreken en te zeggen: mensen, we hebben ons laten misleiden door een gigantische, gemanipuleerde mediamachine op een wijze die we ons voorheen niet konden voorstellen.  Ik stel voor om zulk een man de prijs te geven van de beste journalist van de laatste 2,5 jaar!

     

     

    11-10-2013 om 08:31 geschreven door Gust Adriaensen


    10-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wilfried Martens overleden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Oud-premier Wilfried Martens is op 77-jarige leeftijd overleden.

    Hij was vanaf 1979 bijna ononderbroken 13 jaar eerste minister.

    10-10-2013 om 08:17 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Feest kerkwijding Postelse abdij- en parochiekerk
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het woord 'kermis' is de verkorte vorm van 'ker(wijdings)mis. De Postelse abdij- en parochiekerk werd ingewijd door de norbertijner bisschop Isfridus op 15 oktober 1190.

    De abdijgemeenschap van Postel start dit kerkelijk feest op de vooravond. Op 14 oktober om 18 uur hebben de plechtige Eerste Vespers plaats. Iedereen is daar hartelijk welkom.

    Op dinsdag 15 oktober is er om 11.30 uur een Pontificale Hoogmis, voorgegaan door de abt. En om 18 uur zijn er Plechtige Vespers.

    De norbertijnen van Postel nodigen iedereen van harte uit om met hen het kerkwijdingsfeest mee te vieren!

    10-10-2013 om 07:17 geschreven door Gust Adriaensen


    09-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De dingen van de dag
    De dingen van de dag

    De Nobelprijswinnaar en de banana toast:

    Onze kersverse Nobelprijswinnaar fysica is een bijzonder aimabele man. Maar ook iemand met zin voor public relations. Naar eigen zeggen had hij voor de kleinkinderen banana toast bereid. Toen het telefoontje vanuit Zweden uitbleef en er wat onzekerheid ontstond over de prijs, zouden de kleinkinderen hem getroost hebben als volgt: 'Opa, ook al win je de Nobelprijs niet, je banana toasts zijn in ieder geval de beste van de wereld!'

    Of dat verhaal nu waar is of niet, doet er niet toe. Maar het gaat er bij de media wereldwijd in als ... banana toast.

    Wedden dat over enkele dagen het grote publiek zich van Englert nog uitsluitend de banana toast zal herinneren?

    De professor en de politici

    Carl Devos is ongetwijfeld het bekendste gezicht van de Gentse universiteit. Heeft hij dat te danken aan zijn gedegen, baanbrekend, grensverleggend, enz., academisch werk aan de universiteit? Geenszins. Wel aan de tv.

    Kwatongen beweren dat hij meer rondloopt in de gebouwen van de VRT en van het parlement dan in die van de Gentse universiteit. En dat hij vooral nog in Gent verschijnt om de gastcolleges van politici in te leiden. Die organiseert hij aan de lopende band.

    Wedden dat nu al het grote publiek Devos beschouwt, niet als een hoogleraar aan de Gentse universiteit maar als een vast personeelslid van de VRT?
     
    De ex-premier en de democratie

    Jean-Luc Dehaene zegt in een interview dat 'de democratie een teer plantje' is. Mooi, die bekommernis om de democratie. Maar zijn bekendheid met de vetpotten van mandaten en zijn uitlatingen over de verloning van CEO's (300000 euro is peanuts), geven niet veel blijk van bekommernis om het tere plantje dat de democratie is.

    Wedden dat nu en in de toekomst het grote publiek Dehaene zal beschouwen, niet als iemand die bezorgd is om  de democratie maar wel als een figuur die vooral bezig is met zijn eigen portemonnee?

    09-10-2013 om 08:00 geschreven door Gust Adriaensen


    08-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Belg wint Nobelprijs fysica
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    De Belg François Englert heeft de Nobelprijs natuurkunde gewonnen. Hij legde met zijn theorie in 1964 mee de basis voor de ontdekking van het fameuze Higgs-deeltje in 2012. Englert deelt de prijs met de Brit Peter Higgs.

    08-10-2013 om 18:59 geschreven door Gust Adriaensen


    05-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een wijze beslissing van de bisschoppen
    In sommige kranten wordt weer en clichématig uitgehaald naar de beslissing van kerkelijke overheid om vanaf 2015 geen kerkelijke voorgangers meer 'uit te lenen' aan de crematoria om in de aula's een religieus tintje te geven aan de uitvaartdienst.

    Er vallen enkele dingen op in de krantenartikels én in de commentaren daarop.

    Zowel in artikels als in vele reacties is er een verwarring tussen crematie en uitvaartplechtigheid. Klaarblijkelijk weet men niet of wil men niet weten dat ook in kerkelijke uitvaartplechtigheden  er meer en meer diensten met asurne zijn of waarbij nadien de overledene gecremeerd wordt. Het is ook opvallend dat de media, wellicht bewust, Léonard weer eens als een soort van boeman afschilderen, terwijl alle bisschoppen die beslissing genomen hebben.

    Ik ben het volkomen eens met de bisschoppen. Als een christelijk-katholieke uitvaartdienst gewenst wordt, ligt het voor de hand dat die in de plaatselijke religieuze ruimte van die geloofsgemeenschap gebeurt. De ervaring leert me bovendien dat de uitvaartplechtigheden in de kerk veel rijker zijn aan rituelen en blijk geven van een gedegen, persoonlijke voorbereiding en veel grotere betrokkenheid. Zeker ook van de plaatselijke gemeenschap (buren, vrienden, kennissen) waarin de overledene vaak geboren en getogen is, professioneel en sociaal actief was, enz.

    Een zeer wijze beslissing dus van de Belgische bisschoppen. Ze maken daarbij ook duidelijk dat de kerkgemeenschap met haar voorgangers meer is dan een dienstenbedrijf, dat ingehuurd kan worden naargelang het in bepaalde omstandigheden in het kraam past.

    05-10-2013 om 09:59 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.René Stockman over euthanasie
    René Stockman, generaal overste van de Broeders van Liefde:

    'De banalisering van euthanasie is een signaal dat de maatschappij erop achteruit gaat. Het is een gevolg van het neoliberale denken dat zelfbeschikking heilig is. Door de individualiserng verliezen we onze medemenselijkheid.'

    05-10-2013 om 09:04 geschreven door Gust Adriaensen


    04-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    VI/59

    Van vrijdag 27 september - vrijdag 4 oktober 2013

    Extra gebed … totdat er vrede is in Syrië.

    We hebben een min of meer vast ritme gevonden met elke dag vrije doorlopende aanbidding. Op donderdagavond wordt er nachtaanbidding gehouden van 21.00 u tot vrijdagmiddag. Deze zondag had de priester van het dorp beloofd te komen voor de byzantijnse zondagsviering (na vele maanden), maar om één uur was hij er nog niet, zodat we dan toch maar de Latijnse eucharistie vierden. Later melde hij dat hij een uur gewacht heeft op een taxi, die dan liet weten dat hij geen benzine had. ’s Avonds hebben we nog eens met allen genoten van een ontspanningsfilm.

    Maandag hebben we het feest gevierd van de heilige Thérèse van Lisieux.

    Ze is  hier echt geliefd. We hebben de dag dan ook als een zondag beleefd met de eucharistie op de middag,  lang tafelen, in de late namiddag een uur gezamenlijke aanbidding waarbij groot en klein liederen zong in eigen taal. En ’s avonds werd nagenoeg heel het leven van de kleine heilige Térèse in toneel uitgebeeld, tot en met haar bezoek aan de paus.  Met een norbertijner toog en nog enkele extra attributen was het allemaal net echt.  Ook de baby Fadia kon er van genieten, al verhuizend van de ene persoon naar de andere. De spelers hadden zelfs voor iedereen een klein cadeautje vanwege Thérèse voorzien. En voor de twee tienjarige meisjes hadden de zusters een volwaardig habijt gemaakt met alles er op en er aan. Natuurlijk wilden de kinderen deze outfit ook de volgende dagen dragen en tijdens de eucharistie in de kerk mét zwarte kap.

    Tot heden zijn we nog veilig en ongedeerd.

    Wel worden de meest strikte veiligheidsregels onderhouden, dag én nacht. Hoe we dat doen zullen we na de oorlog wel vertellen. We worden nog steeds  omringd door vele en zwaar bewapende bebaarde geburen en kunnen  dus niet voorzichtig genoeg zijn. Het is soms echt beangstigend. Zowel het dorp aan de ene kant als het Anti Libanongebergte aan de andere kant zit vol. Zo  wordt er af en toe flink gevochten zowel rechts als links naast het klooster.  Dan davert de grond en trilt de lucht. Meer hinder hebben we voorlopig niet. We verwachten dat onze streek zowat de laatste zal zijn die grondig gezuiverd zal worden.

    De oogst.

    Kersen, appelen, peren, abrikozen, druiven, vijgen, perziken  … zijn al lang binnen. Tomaten, aubergines,  courgetten … verminderen.  De granaatappels beginnen rijp te worden. Nu komt de grote oogst van de amandelen en olijven. Er worden nog wel enkele groenten als een soort sla geteeld. Ondertussen  zitten we met de veldvruchten aan de ajuinen. Er ligt een flinke hoeveelheid te drogen onder de galerij van de grote koer. Er zijn twee soorten: purperrode  en spierwitte ajuinen. Een lange tijd hadden we geen ajuinen, het was om te wenen en nu we ajuinen pellen en klaarmaken moeten we er van wenen.

    Eensgezindheid over vernietiging van Syrische chemische wapens?

    Syrië heeft het verdrag van de OPCW getekend (Organisation for Prohibition of Chemical Weapons) en de resolutie 2118 werd eensgezind aangenomen. Automatische sancties bij niet nauwkeurige naleving werden afgewezen. Rusland heeft in de rand van de 68e Algemene Vergadering van de UNO wel laten verstaan dat deze resolutie nu ook telt voor de oppositie (die de eigenlijke gifgasaanvallen in Syrië tot heden heeft uitgevoerd). En Syrië maakt duidelijk dat nu Israël over de brug moet komen met zijn massavernietigingswapens (chemische,  biologische én nucleaire!)  S. Lavrov zegt dat een crisis opgelost moet worden met “beschaafde” politieke en diplomatieke middelen. Dat is, voor wie het niet verstaat, het tegendeel van wat uit het westen komt: uit puur eigenbelang wordt een staatshoofd eerst als duivel afgeschilderd en dan trachten ze hem uit te schakelen. Minister Wallid al-Moallem zegt dat Syrië klaar is voor Genève 2, voor een open dialoog, niet om de macht over te dragen aan gelijk wie.  Hopelijk komt het westen zijn beloften na en zorgt het dat “de oppositie” ook echt deelneemt. Ambassadeur al-Jaafari veegt ondertussen de Franse minister de mantel uit omdat hij in de gebouwen van de UNO een vergadering belegt met de oppositie om het geweld in Syrië aan te moedigen in plaats van een diplomatieke oplossing te steunen. Frankrijk schijnt af en toe graag een buitenbeentje te zijn.  Ze hebben zelfs een bisschop die in zijn oordeel over Syrië de trappers kwijt is (die van Angoulème). Van de situatie in Syrië kent hij niets. Het volk,  de christenen, bisschoppen en patriarchen hier interesseren hem niet, hij gelooft blindelings de drogredenen van het westen en wil een militaire interventie. Een bisschop is aangesteld om leiding te geven aan “het volk Gods onderweg”, niet om “het volk Gods op hol” te brengen.

    Een ‘nieuw Midden Oosten’, bedoeld om uiteen te spatten in etnische groepen die elkaar blijven bestrijden.

    Dat lijkt het doel te zijn van de wereldheersers, aldus de oosterse patriarchen die vrijdag vergaderden in de zetel van het maronitisch patriarchaat te Bkerké (Libanon). De  Chaldeeuwse patriarch  Louis Raphaël Sako zegt dat ze van Irak hiervan het model gemaakt hebben als een oefenterrein. Er zijn nog nauwelijks 1/3e van de 1,5 miljoen christenen over en de uittocht blijft verder gaan. En de maronitische patriarch, kardinaal  Boutros Bechara Raï, zegt dat de Arabische lente een massaslachting en verwoesting geworden is. Hij zal met een boodschap naar de paus gaan samen met de vertegenwoordigers van de orthodoxe kerk.

    Christenen zijn wel degelijk het doelwit, al zijn zij niet de enigen. De Takfiri, de soennitische extremisten, willen alles en allen uitroeien die niet met hun leer overeenkomen. De alevieten en sjiieten zijn de ergste “ketters”, en de anderen, de christenen, druzen…hebben volgens hen niet eens het recht om te  bestaan.

    Driedaagse van de Nationale Media Werkgroep in Damascus

    Deze vond plaats in aanwezigheid van Libanese, Egyptische, Iranese en Jordaanse journalisten. Minister van informatie Omran al-Zoubi benadrukte nogmaals dat er in Syrië geen eigenlijke burgeroorlog of etnisch conflict  heerst. Hij onthulde het Amerikaanse-Zionistische plan dat opgezet werd nadat de Libanese weerstand in 2006 Israël had verslagen. Toen werd besloten Syrië te ontwrichten.

    Toch gaat de oorlog verder…

    Het plan om Syrië te ontwrichten en de regering omver te werpen is mislukt. De eenheid van het volk, van het leger en van de regering is sterker dan ooit. De “openbare opinie” moet de (voorlopige) overwinning van Syrië erkennen, ondanks de barbaarse moorden en verwoestingen van de rebellen, de herhaalde bombardementen van de Zionisten, de massale steun van de wahabitische monarchieën en de monsterlijke medialeugens van het westen. Rusland  heeft diplomatiek onbetwist de leiding en verdient ze ook. Iran speelt volop mee. De verschijning van een president als waardig staatsman slaat  de westerse media met verstomming. Maar… de gruwelen in Syrië gaan verder. De wereldheersers blijven de zogenaamde “democratische krachten” onverminderd steunen, al ziet heel de wereld dat het in feite een massa psychopaten zijn die hele dorpen blijven uitmoorden, een cultuur en patrimonium van duizenden jaren oud blijven verwoesten en het dagelijkse leven van de nog resterende bevolking verlammen.

    Het positieve perspectief

    In de huidige ellende richten we onze blik naar het positieve perspectief, nl dat de  Syrische crisis een grondige verandering in heel de wereldpolitiek bewerkt, waarbij  het westen zijn barbarij inziet en  afzweert en de volken terugkeren naar hun eigenlijke “ziel”, door hun eigen wortels en waarden te herwaarderen. De bezielde jongeren in Frankrijk (van de “Manifestation pour tous” en de “wakers”, die  over heel het land blijven groeien) kunnen een voorbeeld zijn voor andere landen. Zij verwerpen o.m. de afbraak van de  universele (christelijke) waarden en van het gezin  Dictaturen hebben altijd het gezin willen vernietigen om de maatschappij naar hun willekeur te kunnen “kneden”, zoals nu ook nagenoeg alle westerse “democratische” dictaturen doen. Ondertussen is Syrië met grote vastberadenheid bezig aan zijn eigen heropbouw en herstel, waaruit een hernieuwd land en volk zullen opstaan, met meer persoonlijke politieke vrijheden en met het behoud van de grote onderlinge harmonie en gelijkheid voor allen. Hopelijk ontdekt het westen ooit eens in Syrië de rijkdom van het gezinsleven als bron  van vreugde, welvaart en veiligheid. Zo hebben we het voor de oorlog ten overvloede zelf kunnen ervaren.

     Graag moedigen we goede initiatieven in Vlaanderen aan.

    Volgende zaterdag 5 okt. wordt in Gent, in het mooie vormingscentrum van de Broeders van Liefde (Jozef Guislainstr. 43) een geloof congres gehouden uitgaande van de Dovengemeenschap en de horende die met doven in contact staan, waarbij Mgr. J. De Kesel  een voordracht zal geven. Tema: Spreek Heer, uw dienaar luistert. Ook praktisch voor hen die mogelijk geestelijk doof zijn. Aansluitend zal Mgr. L. van Looy voorgaan in een eucharistie in de basiliek van Oostakker op zondag 6 okt..  Informatie: Broeder Maurice Buyens, www.emmaus-komenzie.be (waarop ook onze wekelijkse berichten te lezen zijn. Graag zou br. Maurice op een Engels luik van zijn website onze berichten in het Engels willen opnemen. Hiervoor zoekt hij iemand die wil vertalen.  Indien iemand zich geroepen voelt, laat het maar weten).

    04-10-2013 om 08:26 geschreven door Gust Adriaensen


    03-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nationalistische newspeak
    Juicht Vlamingen, juicht!
    Het is dankzij ex-senaatsvoorzitter Pieters, die zijn vertrekpremie opeiste, dat hij nu wordt afgeschaft.

    Dit stuitend voorbeeld van bewuste kromredenering en volksverlakkerij, hoor je dezer dagen van Bracke en Broers. Bracke kreeg daarbij dan nog de welwillende steun uit intellectuele (?) hoek. Rector Torfs van de Katholieke Universiteit Leuven, sprong hem grootmoedig (?) bij.

    Torfs had er beter aan gedaan de perverse newspeak van Bracke scherp aan de kaak te stellen.

    03-10-2013 om 13:28 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex
    Paus Franciscus:

    'Het geluk zoeken in materiële dingen, leidt met zekerheid naar het ongelukkig zijn.'

    03-10-2013 om 07:44 geschreven door Gust Adriaensen


    02-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Torfs-Bracke in Terzake: een misselijk makende vertoning
    Ik nodig u uit het gesprek (?) met Torfs en Bracke omtrent de vertrekpremie van parlementsleden opnieuw te beluisteren.

    Intellectueel en ethisch beschamend.

    Het ging er de heren om partijgenoot en collega-rector Pieters uit de wind te zetten. Bracke bestond het zowaar in een theatrale predikersstijl Pieters uit te roepen tot de held die ervoor gezorgd heeft dat die schandelijke vertrekregeling wordt afgeschaft. En Torfs, die zo voor openheid van zaken is, riep meer vragen op over de besteding van de premie (50.000 euro!!), die hij wel opgestreken heeft, dan dat hij er beantwoordde.

    En voor de rest mekaar maar bevestigend toeknikken. En mekaar gelijk geven. En maar neuzelen dat ieder voor zich (het persoonlijk geweten nietwaar) maar moest uitmaken wat een ethisch verantwoord standpunt was. Maar dat er vooral aan het 'systeem' gesleuteld moest worden.

    Het scheelde echt niet veel of Bracke en Torfs vielen mekaar in de armen. Zoveel hartroerende eensgezindheid. Zoveel pogingen om vanuit hun politieke en intellectuele ivoren toren, recht te praten wat door de 'goegemeente' als heel krom wordt aangevoeld.

    Torfs die zich zonder verzet politiek laat misbruiken door Bracke. En de rector die afschuwelijke zoete broodjes bakt met de politicus. Sjonge, sjonge.

    02-10-2013 om 21:10 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Roept rector Torfs vicerector Pieters op het matje?
    Zegt de naam Danny Pieters je nog iets? Ex-senator, ex-senaatsvoorzitter, NVA-kopstuk, door rector Torfs van de Katholieke Universiteit Leuven tot vicerector gebombardeerd, ook als vicerector blijvend belijder van zijn onwrikbaar NVA-geloof, grote bestrijder samen met zijn partij van de schandalig royale uittredingsvergoedingen voor parlementsleden.

    Geen dag geleden raakte bekend dat hij voor zichzelf toch die vertrekpremie opeist en wil opstrijken. Net als Stefan De Clerck enkele dagen geleden.

    Pieters geraakte klaarblijkelijk van zijn melk door de storm van kritiek op hem en op zijn partij. En enkele uren geleden deelde hij mee dat hij die vertrekpremie alsnog laat vallen.

    Veel respect dwingen zowel De Clerck als Pieters, die beiden het parlement verlaten hebben om een andere vetbetaalde job aan te nemen, met hun aanvankelijke hebberigheid niet af. Integendeel. En het extra vervelende voor hen is, dat ook hun terugkrabbelen, het zo vlug overstag gaan voor kritiek, op niet de minste sympathie bij het grote publiek kan rekenen. Het versterkt hun imago van poenscheppende, ruggengraatloze politici.

    De vraag is ook of een figuur als Pieters wel een goede keuze van Torfs is geweest. De kronkelingen van Pieters, met als oorsprong zijn materiële hebzucht, stralen hoe dan ook erg negatief af op het imago van de Katholieke Universiteit van Leuven.

    02-10-2013 om 14:57 geschreven door Gust Adriaensen


    28-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het wordt te veel voor Bart
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De spieren in de buurt van de Redder van Vlaanderens heiligbeen zijn in een uiterst pijnlijke spreidstandkramp geschoten.

    Een vrolijke Frans is Bart niet meer geweest sinds hij zijn klantenkaart van 't Draakske heeft weggegooid en zijn slobberige outfit van weleer heeft ingeruild voor de duurste Italiaanse driedelige maatpakken en de duurste Italiaanse schoenen uit de duurste Antwerpse schoenenwinkel.

    Maar in de aanloop naar het koninklijk bezoek aan 't stad (je weet wel: dat van ons is en niet van iedereen), is het allemaal nog veel erger geworden. Ecce homo, een lijdende politicus. Kwaad op de buitenwereld. Vooral op de media, die hem ongenadig in allerlei spreidstanden dwingen en er speciaal uitvinden, gewoonweg om de burgemeester te treiteren.

    Bart verdient begrip. Het is verdorie niet allemaal gemakkelijk. En zeker die koningskwestie is niet van de poes.

    Het begon al met dat bezoek aan de koning, 's morgens op een ontiegelijk uur. Stonden hem toch al enkele van die ongeschoren VTM-journalisten op te wachten. Stelden hem venijnige vragen over republiek en koninkrijk ( een scherpe spreidstandkrampsteek vergalde zijn humeur helemaal). Brachten bevooroordeeld zijn bedremmeldheden (zoals de meeste Antwerpenaren wanneer ze zich buiten de wallen van de trotse stede wagen) in de voortuinen van het paleis in beeld.

    En dan die vervloekte dag zelf. Hou ik dat royale koppel buiten het stadhuis of niet? Buiten, want de coureurs hebben voorrang. Wat moet ik in godsnaam aantrekken en vooral, wat niet? Geen burgemeesterssjerp. Staat madammeke Berx, daar toch wel te pronken met een gouverneurssjerp bijna even uitgebreid als haar frèle figuurtje. Dedju. Een plastron? Die met Venetiaanse leeuwtjes (een cadeautje bij mijn schoenen), heeft Veerle geadviseerd. Moet ik me weer verantwoorden bij die oenen van journalisten over die leeuwtjes. Geen Vlaamse maar Venetiaanse, idioten! Krampscheuten, jezusmina.

    En mijn gezicht. Welk gezicht mag, moet ik trekken? Afstandelijk, heeft Bracke geadviseerd. Hoeveel meter moet ik achter Filip en Mathilde drentelen? Zeker niet te dicht bij die Mathilde, heeft Veerle geadviseerd. Draaide helemaal verkeerd uit. De perceptie, bedoel ik. Verschijn ik op het scherm als een afstandelijke Antwerpse boer die kiespijn heeft, naast een stralende gouverneur en een nog stralender koninklijk koppel. Een pronte madam, hoor ik mijn kiezers zeggen. Ne ferme jongen, kirren de vele Antwerpenarinnen. De adviezen van de Bracke zijn ook niks waard. Ik moet hem nog eens stevig aanpakken.

    Maar met al die miserie, zit ik wel met een serieuze spreidstandkramp. Misschien ebt ze wel weg. Bij de coureurs op het stadhuis. Daar heb ik die Brusselaars dan toch kunnen weghouden. Op mijn stadhuis.

    28-09-2013 om 10:43 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onderwijs is meer dan kennisoverdracht
    Tijdens de stijlvolle, boeiende én gezellige afscheidsviering van directeurs Mia Lodewijckx en Lucien Van Craenendonck op de Rozenberg in Mol, werd door diverse sprekers aangegeven dat een school veel meer is, moet zijn dan een instituut dat kennis en kunde overdraagt en dat de leerlingen klaarstoomt voor de arbeidsmarkt.

    Zowel Kristien Arnouts, Louis De Groof als André Van Genechten, de voorzitter van de raad van bestuur van de KSOM, kantten zich tegen deze eenzijdige , materialistische, neoliberale nuttigheidsdoelstelling voor het onderwijs. De heer Van Genechten verwoordde bovendien op een heldere manier waarvoor het katholiek onderwijs staat.

    Afscheidnemende directeurs Mia Lodewijckx en Lucien Van Craenendonck vormden gedurende de vele jaren van hun 'lumineus leiderschap', de beste illustratie voor dergelijke onderwijsopvatting. Aandacht voor de mens in elke leerling, elk personeelslid, elke ouder. En die opstelling hoeft gedegen onderwijs niet in de weg te staan. Dat bewijst het Rozenberginstituut.

    28-09-2013 om 08:39 geschreven door Gust Adriaensen


    27-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

     

    VI/58

    Vrijdag 20 tot vrijdag 27 september 2013

    Werken, bidden en ontspannen.Terwijl de Latijnse kerk op zaterdag 21 september de apostel en evangelist Mattheüs gedenkt, viert de byzantijnse liturgie het slot van het feest van het hl. Kruis.  Op 24 september wordt hier de heilige Thecla, gevierd, door de apostel Paulus tot geloof gebracht in Iconium en Antiochië. De oosterse kerk vereert haar als eerste vrouwelijke martelares en als “gelijkwaardig aan de apostelen”. Zij is de patrones van Maaloula, dat onlangs nog door rebellen werd aangevallen.

    Wij blijven doorgaan met onze twee voorzieningen: materieel wordt er flink gebroken en verbouwd om een zo veilig mogelijke schuilplaats te scheppen met alles er op en er aan, voor het geval het nodig is, nl. als we toch ongewenst bezoek krijgen. In WO II waren onze Duitse broeders ook welkom in België, maar niet allemaal tegelijk en niet zo zwaar bewapend. Daar moeten we ons tegen beschermen. O ja, er is tussendoor ook nog aan de knoflook gewerkt. Maanden geleden werd al een  grote hoeveelheid geoogst en onder de galerij gelegd om te drogen. Eindelijk wordt die nu samen gebonden en opgeruimd. Het is meer dan  250 kg. Voor de gezondheid. Verder houden we vol met de  dagelijkse doorlopende aanbidding bij het Allerheiligste Sacrament, met daarbij een nachtaanbidding van donderdagavond tot vrijdagmiddag. Zondag blijft natuurlijk een rustdag over heel de lijn.   En deze zondag is het nog eens extra rustig. Geen gerommel van bombardementen, ontploffingen of schoten  te horen. Het lijkt wel of ze allemaal in de hoogmis zitten. Tijdens het middageten kijken we nog eens naar de koptische tv’s  in Egypte. Vandaag zegt Jezus in het evangelie dat de kinderen van de duisternis slimmer handelen dan de kinderen van het licht. Daar hebben de kopten blijkbaar hun lessen uit getrokken. Hun tv’s geven mooie uitzendingen, modern, aantrekkelijk en inhoud rijk. De priesters lijken wel recht uit de  tijd van de patriarchen te stappen maar ze preken direct,  eenvoudig en overtuigend. Wat zijn die kopten  creatief! Daar kunnen we nog van leren. We vernemen ook dat ze de verwoeste kerken  meteen gaan heropbouwen, en nog mooier maken (meer dan 80 de laatste maanden, waarvan meerderen uit de 5e eeuw!).

    Dinsdag valt er eindelijk voor het eerst regen. Het begint hier ’s nachts kouder te worden en ’s avonds kan er al eens een ietwat gure wind waaien. Overdag blijft de zon meestal stralen. Gelukkig zullen de gebouwen met hun heel dikke muren nog  lang de zomerwarmte bewaren. Ondertussen zagen of klieven we wat hout voor onze kacheltjes in de winter. De regen vandaag laat ons voelen dat het dak van het atrium  door het laatste bombardement helemaal verwoest werd. Daar moet nu dus dringend iets aan gedaan worden. En ’s avonds houden we toch nog wat ontspanning. Een van onze fraters is jarig, de zusters hebben een taart gebakken, de kinderen een sketchje voor hem gedaan en ook van de volwassenen kreeg hij een verrassing. Vladimir Putin en patriarch Cyrillus kwamen  warempel persoonlijk op bezoek, legden hem heel de huidige wereldpolitiek uit en gaven hem en heel de gemeenschap van Mar Yakub zelfs nog  de prijs voor de vrede, vanwege de Euro-Aziatische Unie.  (De authentieke oorkonde zal hopelijk na de oorlog alhier nog te bewonderen zijn).

    Op woensdag bereikt ons het aangename nieuws dat Dr. Saad al-Naef, Syrische minister van volksgezondheid, in een ontmoeting met  moeder Agnes-Mariam de gemeenschap van Mar Yakub  en haar dankt voor hun inzet voor het rijdend hospitaal dat nu in Homs kan geïnstalleerd worden. Omdat er zovele ziekenhuizen door rebellen zijn verwoest, is er op dit gebied een grote nood. Dit mobiel  hospitaal is een medisch-technisch wonder,  uitgerust met alle moderne middelen en medicamenten voor een omvangrijke bevolking. Het heeft 400.000 Euro gekost. Tevens willen we hierbij alle weldoeners, die ons blijven steunen,  van harte danken  omdat zij op die wijze blijven mee werken aan de heropbouw van Syrië.

    Gifgasaanval in Ghouta: beschuldigen, ontkennen, zwijgen.  Ziedaar de drie stadia van de westerse media en politici. Met de heftigste verontwaardiging beschuldigen ze eerst geheel onterecht Syrië. Wanneer blijkt dat de rebellen er iets mee te maken hebben, wordt dit glansrijk ontkend. Wanneer hiervoor verpletterende bewijzen aanwezig zijn wordt er over gezwegen. Het gevaar voor ons ligt in de bekoring om er ons bij neer te leggen.

    Dale Gavlak, de journaliste van Associated Press, die onthulde dat het rebellen waren die chemische wapens hadden gebruikt welke ze van Saoedi Arabië hadden gekregen moest haar artikel ontkennen en intrekken onder druk van de Saoedi-Arabische prins Bandar  bin Sultan. Resultaat: ze werd zonder verklaring ontslagen (Infowars, 24 sept. 2013).

    Craig John Murray, een voormalig Brits ambassadeur verwerpt de bewering van John Kerry over de onderschepte communicatie van de Syrische regering waaruit zou blijken dat zij achter de gifgasaanval in Ghouta zit. Deze zogenaamde onderschepte Syrische berichten zijn volgens hem gewoon bedrog, georganiseerd door de Israëlische Mossad.

    Het Britse parlementslid Sarah Wollaston klaagt de dubbelzinnige houding aan van de VS en Israël voor het bezit en het gebruik van chemische wapens. Vietnam was de grootste chemische oorlog. De VS hebben nog een massa chemische wapens ondanks hun belofte van 2007 om ze te vernietigen. Israël en de VS aarzelen geen ogenblik om chemische wapens in te zetten als zij het wenselijk achten en zij komen nu Syrië aanklagen!

    President François Hollande in zijn interview aan TF1 op 15 september 2013 veronderstelt nog dat de wereld blijft geloven in de schuld van Syrië. Zijn het de stuiptrekkingen van het Franse kolonialisme?

    Em. Prof. Peter Dale Scott (Berkley, California) heeft onderzoek gedaan naar de moord op president  John Kennedy, Martin Luther King en Rob Kennedy, allemaal in de jaren ’60. John Kennedy wilde de bankiers en de bazen van de wapenindustrie wat intomen en werd meteen vermoord. Martin Luther King had een machtige volksbeweging tegen de oorlog in Vietnam gevormd en werd vermoord. Rob Kennedy  wilde in de voetsporen van zijn broer gaan en werd vermoord. Na een tijdje wisten de meeste Amerikanen dat deze moorden een samenzwering waren en dat de CIA er bij betrokken was, maar men legde er zich bij neer. Hieraan mogen we echter niet gewoon worden maar de waarheid blijven zoeken en verkondigen.

    Inmiddels is de UNO onderzoekscommissie weer in Damascus. Hopelijk wordt zij nu gedwongen de waarheid te zien en mee te delen.

    De huidige “Westerse beschaving” loopt ten einde. Paul Craig Roberts (The West Dethroned, 7/9/2013) geeft hierover enkele krasse uitspraken. Hij begint met een citaat van Yan Fu die zegt dat het Europese ras inmiddels herleid is tot vier eigenschappen: zelfzucht, bloedbad, schaamteloosheid en corruptie. En wie het aandeel van Amerika hierin betwijfelt moet het boek lezen van Oliver Stone en Peter Kuznick, The untold history of the US. De “Amerikaanse eeuw” is geëindigd tijdens de ontmoeting van de top van de G 2O in Rusland op 6 september 2013. Vele wereldleiders vertelden Obama dat ze hem niet geloofden en dat een inval in Syrië zonder mandaat van de veiligheidsraad een schending is van het internationaal recht. De echte as van het kwaad is Israël, Saoedi-Arabië en Washington. Het westen heeft geen moreel gezag meer en de tijd dat de VS de westerse landen als marionetten kunnen inzetten is voorbij. “Washington vertegenwoordigt Israël en een handvol oppermachtige privébelangen. Niemand anders. Washington is een pest voor Amerika en voor de wereld”.  Aldus deze expert.

    Een terugkeer naar de eigen culturele, religieuze en morele wortels. DeValdai Internationale Discussie Groep sloot Vladimir Putinaf met een waardig orgelpunt. (19 sept. 2013). Hij wees er op dat hier in Novgorod, waar de twee grote rivieren Volkhov en  Neva elkaar ontmoeten, Rusland als natie ontstaan is. De Sovjet ideologie van 1917 hebben we, zo zei hij, voor goed verlaten en we moeten nu onze eigen intellectuele, geestelijke en morele krachten ontwikkelen. Ook het feit dat Rusland in het recente verleden tweemaal is ineengestort vraagt dat er wonden geheeld worden. Het westen geeft hierbij geen inspiratie. “We zien nu hoe vele Euro-Atlantische landen hun wortels verloochenen zoals ook hun christelijke waarden, die de basis vormen van de westerse beschaving.” “Zonder de morele waarden van het Christendom en andere wereldreligies, zonder morele normen die gedurende duizenden jaren zijn gevormd, zullen mensen uiteindelijk hun menselijke waardigheid verliezen,” zei Putin. “De Euro-Atlantische landen verwerpen iedere traditionele identiteit, inclusief seksuele identiteit... Ze stellen families met kinderen gelijk aan homogezinnen, en geloof in God gelijk aan geloof in Satan.” Feestdagen worden afgeschaft of anders genoemden en dit willen ze op agressieve wijze aan heel de wereld opleggen. Hij benadrukt dat zelfkritiek nodig is, maar ook zelfbewustzijn en dat we fier moeten zijn op onze identiteit en onze eigen geschiedenis. Wel werd in het verleden, zo geeft hij toe, te weinig aandacht geschonken aan de waarde van de afzonderlijke personen, die te zeer gebruikt werden voor de ontwikkeling en de vooruitgang. De spirituele, intellectuele en morele kracht van een volk is echter  belangrijker dan de economisch-technische ontwikkeling. Op internationaal vlak moet het internationaal recht heersen en niet het recht van de sterkste.  Een volk is niet uitzonderlijk maar wel uniek. We mogen onze identiteit en onze door God gegeven verscheidenheid niet verloochenen. Rusland moet  in het geheel van de internationale orde een onvervangbare rol  spelen. Het congres van Wenen in 1815 en het verdrag van Yalta in 1945 met medewerking van Rusland hebben voor een langdurige vrede gezorgd.  Het verdrag van Versailles zonder Rusland (1919) was onrechtvaardig voor Duitsland en heeft de basis gelegd voor de tweede wereldoorlog. Verder spreekt hij over het multiculturele model in Europa dat mislukt is omdat het stoelt op kolonialisme.  “Sommigen hebben Rusland genoemd ‘de gevangenis van de volkeren’, maar in de voorbije eeuwen is hier zelfs de kleinste etnische groep niet verdwenen.” En de Euraziatische  Economische Unie is bedoeld als een onafhankelijk centrum om de identiteit van de betrokken landen te vrijwaren en niet als een aanhangsel van Europa of Azië. Hij eindigt aldus: “Nadat we onze nationale identiteit hebben versterkt, onze wortels hebben verstevigd en open staan voor de beste gedachten en praktijken van Oost en West, moeten en zullen we vooruit gaan”.

    Deze toespraak van Vladimir Putin is in zijn geheel het overwegen waard. Hij betekent, ons inziens, in velerlei opzicht het tegendeel van de “nieuwe wereldorde”, die door een schimmige groep wereldheersers is uitgedacht om over heel de wereldbevolking te heersen. Het middel hiertoe is het uitwissen van de eigenheid van de mens, de eigenheid van man en vrouw, van het huwelijk, van het gezin en van de soevereiniteit van een volk en een land. Vandaar dat men  in zovele landen  op agressieve wijze de evolutieleer als ideologie wil opdringen, de gender-theorie, het homo’huwelijk’ en de afschaffing van de identiteit van een volk. Voor de morele ontwrichting moeten dan abortus, contraceptie en een verregaande medische manipulatie van het menselijk leven dienen. Tegelijk wordt de eigenheid van een volk aangetast  door een onredelijke verheerlijking van vreemde waarden en gebruiken, uit andere religies, die het christelijk erfgoed moeten ondermijnen. Vladimir Putin is de enige wereldleider die openlijk het westen aanklaagt omdat het de christenen blijft verjagen en uitmoorden in Syrië en in heel het Midden Oosten. Tot heden luisterde de wereld naar de westerse luidsprekers die op arrogante wijze “de nieuwe wereldorde” als hun blijde boodschap aankondigden. “Wij hebben een nieuw Midden Oosten nodig”! Zo schreeuwde Hillary Clinton het uit om in feite het startschot te geven voor de inval van hele horden barbaren in Libië en Syrië. De toespraak van Vladimir Putin is als het begin van het einde van deze “nieuwe wereld(wan)orde”. Alhamdu lille, God zij dank. 

    27-09-2013 om 09:05 geschreven door Gust Adriaensen


    26-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geloofsdag over de eucharistie in de abdij van Postel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Geloofsdag over de eucharistie in de abdij van Postel

    Op zaterdag 12 oktober organiseert het gastenkwartier van de abdij van Postel een geloofsdag met als thema: de eucharistie”. Het is de derde in een reeks van zeven over de sacramenten, die plaatsvinden in het Kontaktcentrum van de abdij.


    Pater Benny Berrens, norbertijn van de abdij van Postel,
    zal deze dag begeleiden. Hij is lic.godsd.wet en lic.theologie, gastenpater, novicemeester en sacrist in de abdij. Pater Benny doceert ook theologie aan de norbertijnse priesteropleiding van Vlaanderen. Hij spreekt maandelijks voor Radio Maria en geeft conferenties en retraites.


    Kostprijs bedraagt €20,- (middagmaal inbegrepen)

    Inlichtingen en inschrijving (liefst voor 7 oktober):

    bij Pater Benny Berrens

    Abdij Postel

    Abdijlaan 16

    B - 2400 Mol - Postel

    Tel. 0496 50 12 55

    Fax 014 / 37.81.23

    Vanuit Nederland: 0032 496 50 15 23

    gastenkwartier@abdijpostel.be

    26-09-2013 om 10:03 geschreven door Gust Adriaensen


    25-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is Cornu wel stressbestendig?
    De toekomstige CEO van een der belangrijkste overheidsbedrijven, de NMBS, reageert op een ondermaatse en uitermate geprikkelde manier op kritiek. Dat is de voorbije dagen wel overduidelijk geworden.

    Deze meneer, die als CEO een jaarlijkse wedde zal krijgen, waarvoor de gemiddelde werknemer een groot deel van zijn loopbaan nodig heeft, doet de samenleving kond dat hij er niet aan denkt zijn vetbetaalde mandaten bij Belgacom, Agfa-Gevaert en KBC op te geven. En neemt het dan niet dat er in de media daarop kritiek komt.

    De kritiek is m.i. helemaal terecht. De exuberante verloningen van sommige CEO's én de cumulatie met betaalde bestuursmandaten in andere ondernemingen, stellen al langer een fundamenteel ethisch probleem.

    Maar wat in het Cornugeval bijzonder opvalt is de agressieve en eerder platvloerse manier waarop de toekomstige CEO op die voor de hand liggende kritiek reageert. Die stijl, of dat gebrek aan stijl, roept vragen op over de stressbestendigheid van de heer Cornu.

    25-09-2013 om 11:20 geschreven door Gust Adriaensen


    24-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Linkebeeks koor luistert mis in abdijkerk Postel op
    Het hoogstaande Sint-Ceciliakoor uit Linkebeek zingt tijdens de zaterdagavondmis in de abdijkerk op 28 september om 19 uur.

    Iedereen van harte welkom!

    24-09-2013 om 19:38 geschreven door Gust Adriaensen


    20-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een dringend bericht van pater Daniël Maes over Syrië

    VI/57 bis

    DRINGEND

    Op 19 september 2013  schrijft  Mahdi Darius Nazemroaya (socioloog, onderscheiden voor zijn geopolitieke analyse) dat één zuster de hele US Intelligence Community voor schut heeft gezet (Trends:  One nun puts entire US Intelligence Community to shame over ‘stage-managed’ Syria footage).

    De US Intelligence Community is een nagenoeg alomvattend netwerk dat beschikt over immense technische middelen, enorme fondsen en een massa personeel. Het omvat alle “intelligence bodies” van de Amerikaanse regering en heeft 16 afdelingen, afkomstig van het ministerie van financies, van energie, van de CIA (Central Intelligence Agency, die onafhankelijk van iedere regering handelt) en 8 afdelingen afkomstig van het Pentagon (landmacht, luchtmacht, nationale veiligheid e.d.). Zij hebben de video’s van de gifgasaanval in Damascus beoordeeld en besloten dat er op 21 augustus een chemische aanval is geweest  in Ghouta en dat de Syrische regering daarvoor verantwoordelijk is.  Ze hebben 13 video’s uitgekozen als informatie voor de leden van de Obama administratie. Zo kon John Kerry in zijn toespraak op 30 augustus zeggen  dat hij “met eigen ogen” de gruwelen van het ‘Syrische regime’ heeft gezien en hij raadt iedereen aan deze beelden te bekijken.

    En nu komt moeder Agnes-Mariam aantonen dat die 35 video’s één grote trucage zijn met vervalste beelden van de werkelijkheid. Getuigen vertellen over de chemische geur die ze waarnamen terwijl sarin gas reukloos is. De lichamen van dezelfde kinderen worden heen en weer gesleurd om voor verschillende foto’s te dienen. Geen moeders of ouders te zien enz. enz. En vooral:  de alawietische families  die de massaslachting en ontvoering door Jobhat Nosra in Lattakia op 4 augustus overleefd hebben, herkennen  op deze video’s hun  kinderen.

    Moeder Agnes-Mariam laat weten dat zij een internationaal “onderzoeksteam 21 augustus” vormt met wetsdokters, chemici, urgentie-artsen, specialisten van fabricage van video’s…. om de gehele waarheid openbaar te maken. Wie zich hierdoor aangesproken zou voelen om mee te werken mag zich melden. De mensenfamilie moet bevrijd worden van de straffeloze gruwelen van schimmige wereldheersers.

    20-09-2013 om 15:33 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paus Franciscus over geld
    'De begeerte naar geld, is de wortel van alle kwaad'

    20-09-2013 om 14:14 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    VI/57

    Vrijdag 13 tot vrijdag 20 september

    In de byzantijnse liturgie wordt op 13 en 14 september het grote feest gevierd van de inwijding van de hl. Grafkerk in Jeruzalem en de Kruisverheffing. We hebben heimwee naar de vieringen van voor de oorlog, met processie, spontane gebeden en gezangen  en de afsluiter met het grote  vuur op het terrein. De eerste christengemeente heeft  de plaats van Jezus’ kruisdood nauwkeurig in haar hart en geheugen bewaard. Keizer Constantijn wilde deze eren met een basiliek die op 13 september 335 werd ingewijd. Ze zal in de loop der eeuwen verwoest, heropgebouwd,  weer verwoest  en in de 11e eeuw weer heropgebouwd worden, en in die vorm tot nu stand houden. Hierin worden nu de byzantijnse, Armeense, koptische en Latijnse liturgie gevierd. Vervolgens heeft - volgens  een oude traditie – de heilige Helena, moeder van keizer Constantijn, in de buurt van Golgotha  het Kruis van Jezus teruggevonden, wat we op 14 september gedenken.

    Vandaag werd nog doorlopende aanbidding gehouden van 6.00 u tot 18.00 u maar om deze twee feestdagen op gepaste wijze te vieren hebben we ook nog een nachtaanbidding voorzien, vanaf deze vrijdagavond 21.00 u tot aan de eucharistie van  morgen, zaterdagmiddag. We houden  na de eucharistie processie met een mooi verguld spaans processiekruis, mij ooit nog gegeven door Geert, de bekende Nederlandse  iconenschilder. Deze zaterdag is in de byzantijnse liturgie een van de grote feesten van het jaar.  Heel de dag heerst er een zondagssfeer. En s’ avonds  wordt de grote doxologie rond het kruis gevierd volgens de byzantijnse liturgie. Gezangen, gebeden, processies, wierook, en zegeningen met het Kruis, het is zoals op Goede Vrijdag in de Latijnse liturgie, met wat meer prachtige gezangen en vol symboliek.

    En zoals het in de beste huishoudens kan gebeuren was dit ook bij ons het geval. Toen we s’ avonds naar de refter wilden gaan kwam ons  een verschrikkelijke brandgeur tegemoet. Terwijl wij in de kerk baden was er in de keuken wat aangebrand, gelukkig zonder erge gevolgen. Terwijl er zo dikwijls stroomonderbrekingen zijn, was dit dus nu juist niet het geval. Voor wie het nog niet weet, in de oorlog tegen  Syrië is er iets aangebrand.

    Al komen wij normaal niet meer in onze kleine binnentuin, zondag in de vroege avond willen de fraters een versnapering brengen aan twee mannen die daar mortel aan het maken zijn - op de stenen vloer, ‘hand made’ volgens de oude wijze - om ons te helpen bij verbouwingswerken binnen. Een van hen is een door ons opgevangen vluchteling, de ander is een christen die voor de staat werkt. Op vrijdag en zaterdag krijgt hij vrij en op zondag moet hij pas om 10.00 u beginnen om de kans te krijgen de eucharistie bij te wonen. Het is een gezellig bezoekje.

     

    We krijgen vrijdag onverwachts bezoek van twee jongeren uit Damascus. Het zijn gewone jongeren, de ene is sjiiet, de andere soenniet.  Een van hen  is vroeger al eens een dag komen meeleven. Nu heeft hij een vriend meegebracht. Beiden zagen ze moeder Agnes-Mariam op tv en besloten het er op te wagen en ons te komen bezoeken. Ze hebben vroom het middaggebed meegebeden, met processie achter de kruisicoon. Daarna gingen ze met ons aan tafel en er werd honderduit verteld en vragen werden gesteld alsof het kinderen waren die na lange afwezigheid weer thuis komen. Ze zijn zoals zovele jongeren over heel de wereld: vol humor, levenslust en verwachtingen naar de toekomst. Ze beginnen hogere studies. Zonder veel moeilijkheden zijn ze van Damascus tot hier geraakt. Ze hadden een attest bij van de moeder van een van hen, die generaal is in het leger. Vrouwen hebben in het leger blijkbaar bij voorkeur eerder vrouwelijke opdrachten. Zij is, als dokteres, verantwoordelijk voor het verlenen van ziekteverlof. De jongens vertellen uitvoerig over het leven  in Damascus.

    Brief van Vladimir Putin aan de Amerikanen (New York Times 12/9/13). Hij meldt fijntjes dat een militaire agressie geen voordeel brengt ook niet voor Amerika en dat er wereldwijd tegen geprotesteerd wordt, onder meer door paus Franciscus. Hij herinnert er aan hoe de veiligheidsraad van de UNO vast houdt aan de eensgezindheid om de willekeurige agressie van een volk tegenover een ander te verhinderen. Hij wijst er op dat het catastrofaal zou zijn, de grote vergissing van Irak en Libië nogmaals te begaan. Er is een aanval met gifgas geweest, zo vervolgt hij, maar alles wijst er op dat het niet door het leger gebeurde maar door de rebellen om een aanval te kunnen uitlokken. De toespraak die Obama vorige dinsdag tot het volk hield heeft hij nauwkeurig bestudeerd.  Daarin zegt de Amerikaanse president: wat Amerika verschillend maakt is “dat wij uitzonderlijk zijn”. Dit is, aldus Putin, uiterst gevaarlijk. “Wij zijn allen verschillend, maar wanneer we de zegen vragen van de Heer, mogen we niet vergeten dat God ons allen als gelijkwaardig heeft geschapen”.

    Hiermee heeft hij meteen  het geheugen van Obama wat opgefrist. Immers in de Amerikaanse grondwet staat dat God alle mensen gelijkwaardig heeft geschapen! Och ja, een Amerikaanse president die zovele “belangrijke” zaken behartigt, kan allicht “een kleinigheid” vergeten!?

    Wordt het geen tijd dat de commissie die de Nobelprijs voor de vrede uitreikt nog eens  een niet politieke beslissing neemt in eer en geweten? Ik stel voor Vladimir Putin de prijs te gunnen.

    Nogmaals over de gifgasaanval in Ghouta. Op basis van de officiële mededelingen van de geheime diensten van de VS, UK en Frankrijk worden in een nieuwe studie flagrante tegenstellingen aangeduid (Th Meyssan, Le massacre de la ghouta. Les contradictions des services secrets occidenteaux). Het aantal slachtoffers volgens hun officiële berichten varieert van 281 tot 1.429. Een verdacht groot verschil in officiële mededelingen, niet? Bepaalde beelden werden vooraf al geplaatst. Op de foto’s van de kinderen zijn geen moeder of ouders te zien. Hoe is dat in het M.O. mogelijk? Van de 1.429 zijn er slechts 2 vrouwen. Is dit speciaal gas dat vrouwen spaart?  Moeders die de slachting in Lattakia, twee weken eerder overleefden (met vele honderden doden en gekidnapten, waarover de westerse media in alle talen zwegen) herkennen op de foto’s van Ghouta hun gekidnapte kinderen. James Clapper, hoofd van de Amerikaanse inlichtingendienst beweert (uiteraard zonder bewijs) dat ze het Syrische leger al vier dagen voor de aanval konden observeren en zagen dat het bezig was gifgas te mengen, klaar voor onmiddellijk gebruik. Waarom hebben ze dan niet eerder iets gezegd of ingegrepen? De geheime westerse diensten beweren stalen genomen te hebben en geven meteen de uitslag met 100% zekerheid dat het Syrische leger een gasaanval op eigen volk heeft uitgevoerd, terwijl de officiële commissie nog tien dagen nodig heeft voor onderzoek. Deze fotoreportage met massale propaganda is duidelijk een opgezet spel. Het rapport besluit: de leiders van VS, UK en Frankrijk zijn  schuldig voor het internationaal strafhof op grond van oorlogspropaganda, wat volgens internationaal recht een zwaar misdrijf is omdat het de bron vormt van andere misdaden, misdaden tegen de menselijkheid inbegrepen.

    De Franse generaal Dominique Delawarde geeft een fameuze opdoffer (« Syrie, ingérence délibérée, prétexte douteux », 12 sept. 2013). Hij is een M.O. expert. De zogenaamde “ondubbelzinnige bewijzen” van de Franse regering zijn voor hem geheel ongeloofwaardig. Voor hem is dit een nieuwe manipulatie om een interventie uit te  lokken. Hij verwijst naar een aantal feiten die we al elders gegeven hebben (het geval van Colin Powell in Irak en het feit dat een eventuele gifgasaanval door Syrië op dat ogenblik de directe val van de regering zou bewerken, terwijl deze massaslachting wel heel gunstig misbruikt wordt door de oppositie. Dat beantwoordt de wezenlijke vraag: wie heeft hier belang bij?). Hij spreekt ook over antecedenten. In Timisoara, december 1989, werden zogenaamd 4.632 mensen vreselijk afgeslacht, wat de val van Nicolae Ceauscescu mee bewerkte. Achteraf kwam de waarheid uit: enkele lijken waren opgegraven, vreselijk toegetakeld, gefilmd en er werd een cijfer op geplakt, maar toen was al gebeurd wat men wilde bereiken, de executie van Ceauscescu. Hij verwijst verder naar dergelijke manipulaties in Bosnië en Kosovo (toen hij zelf nog in dienst was). Vervolgens legt hij uit hoe eenvoudig de oppositie een gifgasaanval kan klaar krijgen. Ze gijzelen mensen, vergassen hen en filmen de laatste verschrikkelijke ogenblikken. Ze roepen er de UNO en de VS bij en plakken er een aantal op dat niemand kan controleren.Enkele zogenaamde ooggetuigen dikken het verhaal wat aan. Hierbij worden ze over heel de lijn deskundig geholpen door speciale diensten van de buitenlandse mogendheden. Hij voegt er bij dat Duitsland, Canada en de UK nu aarzelen om mee te doen met een militaire interventie omdat ze  al vermoeden dat het om manipulaties gaat die gaan uitkomen. Hij vermeldt ook dat Israël blij zou zijn met een interventie en een zo ontwricht Syrië (en Egypte) dat het vijftig jaar terug wordt gegooid in de geschiedenis. Hij klaagt de miskenning  aan van de conventies van Genève. In januari 2009 heeft het Israëlische leger in de Gaza een massaslachting aangericht met fosforbommen, verboden door de conventie van Genève. Er kwamen 1300 mensen om waarvan 900 burgers en 300 kinderen, een cijfer dat wel controleerbaar was. Waarom werd toen niet ingegrepen? Bestaan er dan “toegestane” massale slachtingen? Hij herinnert er aan dat Carla Del Ponte al op 6 mei 2013 verklaarde dat de rebellen gifgas hadden gebruikt, waarop de VS onmiddellijk antwoordden dat er onvoldoende bewijzen waren. Verder herinnert hij aan het rapport van de waarnemers van de Arabische Liga over het geweld in het begin van de Syrische crisis. In nr. 28 en 29 klagen ze de mediamanipulatie aan (januari 2012). En tenslotte de uitdrukking “ internationale gemeenschap”, zo royaal gebruikt door media en politici, vertegenwoordigt uiteindelijk slechts de VS, UK, Frankrijk, nl. 8% van de wereldbevolking. Hij besluit: “Ik geloof geen enkel ogenblik in de ‘ondubbelzinnige bewijzen’ van de Franse regering” om een militaire interventie te rechtvaardigen. Hij hoopt dat het uiteindelijk rapport van de huidige onderzoekscommissie van de UNO onpartijdig zal zijn, maar staat er erg kritisch tegenover. Als de subsidies van de VS van vitaal belang zijn voor de UNO, hoe kan de UNO dan nog onafhankelijk werken?

    De klap op de vuurpijl vormt een gedetailleerde en uitgebreide studie van de 35 video’s  door moeder Agnes-Mariam, voorzitster van ISTEAMS (Intern. Support for Mussalaha in Syria). Ouders van gekidnapte kinderen uit Lattakia doen op haar beroep om te weten wat er met hun kinderen is  gebeurd. Op 4 augustus werden daar in 11 dorpen van Alawieten massamoorden en ontvoeringen gepleegd door al Nousra strijders. Dat was haar vertrekpunt. Op 5 september 2013 hebben de VS en hun bondgenoten de beelden van een gasaanval in Ghouta verspreid. Ze heeft nauwkeurig de beelden bestudeerd, de tijd dat ze genomen werden en de tijd dat ze geplaatst werden. Je ziet hoe een foto van de slachtoffers van het  Adawi plein in Cairo, Egypte, hier gebruikt is,  hoe kinderen als dood worden voorgesteld en daarna zijn dezelfde kinderen weer levend, hoe dezelfde kamers met nieuwe kinderen worden gevuld… Ze zijn hier zonder naam en zonder familie. Hoe is dit mogelijk in een landelijke streek waar de mensen elkaar kennen? Bovendien waren de meeste inwoners omwille van de hevige gevechten al lang gevlucht. Wat doen die kinderen dan in Oost Ghouta zonder moeder en zonder familie? Overlevenden van Lattakia herkennen familieleden op de beelden van Ghouta.  In de video’s worden tenslotte 8 personen, waarvan 3 niet in een wit kleed, getoond alsof ze begraven worden. Waar zijn de anderen?  Aan haar rapport van 44 blz. voegt ze een  lijst toe van 259 personen uit de  alawietische dorpen van Lattakia met vermelding van naam, leeftijd en gedood, gekidnapt of vermist. Dit rapport zal  nu aangevuld en uitgebreid worden met experts zoals een wetsdokter en een chemicus die trachten uit te maken wat die mannen bij die kinderen eigenlijk doen en of de symptomen van die kinderen overeen komen met wat er van gezegd wordt. Er wordt een internationale groep van deskundigen gevormd, die de zaak tot op het bot zal uitspitten om ze voor het internationaal strafhof te brengen.

    Moeder Agnes-Mariam roept religieuze en burgerlijke leiders op, alsook staatshoofden, senatoren, parlementsleden, humanitaire organisaties  en ieder die houdt van waarheid,  rechtvaardigheid  en verantwoordelijkheid voor criminele daden. Zij vraagt een onafhankelijk onderzoek om deze mediamanipulatie met het misdadig misbruik van kinderen te onderzoeken.

    Kortom, de westerse geheime diensten rekenden er blijkbaar op dat de bewering van Joseph Goebbels, de naziminister van propaganda, nogmaals bewaarheid zou worden, nl. dat het gemakkelijker is een monsterleugen te doen geloven dan een  kleine leugen. En hij kon het weten. Het  nazisme werd pas na vier jaar ontmaskerd en overwonnen. De monsterleugen tegen Syrië houdt het al 2,5 jaar uit. Ondertussen verwachten wij echter dat voor deze gifgasaanval eerder ons Vlaams spreekwoord in vervulling zal gaan: Wie een put graaft voor een ander valt er zelf in!

    Eindelijk  het rapport van de UNO commissie. De Russische onderminister van buitenlandse zaken zegt dat het een gepolitiseerd, eenzijdig en vooringenomen rapport is. Hij zegt dat Rusland en Syrië  de commissie materiaal gegeven hebben van gifgasaanvallen elders door de rebellen. De commissie heeft dit gewoon naast zich neergelegd. Britse experts zeggen dat niets er op wijst dat Syrië voor de gifgasaanval verantwoordelijk is. Het  rapport geef ook niets nieuws.

    De commissie  is er in geslaagd in een gedetailleerd verslag van 41 blz. (gedateerd op 13 sept. 2013) een antwoord te geven op allerlei vragen die al lang beantwoord waren, behalve op de ene vraag waar het om gaat: wie heeft die aanval uitgevoerd? Geen nood. De vrt heeft een man die “de ontwikkelingen in Syrië op de voet volgt”. Hij heeft onmiddellijk al een “analyse” klaar met het duidelijke besluit dat de aanval door het Syrische leger werd verricht. Van alle vragen en problemen die we hoger hebben aangehaald heeft hij totaal geen weet. Hij ziet slechts onschuldige vrijheidsstrijders die alleen maar wat kunnen prutsen “aan de keukentafel” en dus tot zulk een aanslag zeker niet in  staat zijn. Vanuit zijn luie tv zetel heeft hij niets gemerkt van de gruwelijke massaslachtingen en uiterst deskundige verwoestingen in heel Syrië al 2,5 haar lang uitgevoerd door zijn brave vrijheidsstrijders met de hulp van de gespecialiseerde diensten van VS, Israël, UK, Frankrijk, Turkije, Saoedi-Arabië en Qatar. Tot daar onze deskundige die “de ontwikkelingen in Syrië op de voet volgt”! Toegegeven, later vermeldt de vrt wel het standpunt van Rusland dat zegt waarom het rapport gepolitiseerd, partijdig en eenzijdig is. Er is dus nog hoop, zelfs voor onze vrt.

    Gelukkig vernemen we dat de UNO commissie zal terugkeren, hoewel er te veel aanduidingen zijn die er op wijzen dat het hun ingesteldheid is om alles te doen opdat  de waarheid niet aan het licht zou komen. We moeten een onafhankelijk onderzoek blijven eisen door mensen, die met de neus op de feiten worden gedrukt en een einde maken aan dit huichelachtig en misdadig spel.

    Tenslotte komt onze vriend Kimyongur Bahar nog met voor rebellen  bijzonder vervelende video’s,  afkomstig van smartphones van op 15 september gedode rebellen aan de grens met Turkije (Des vidéos de l’attaque chimique de Damas?) Mevrouw de Amerikaanse ambassadeur bij de UNO had al gezegd dat het type waarmee de gifgasraketten afgevuurd zijn van het Syrische leger zijn, wat de onderzoekscommissie van de UNO graag bevestigt. Ze had echter vergeten te vermelden dat juist deze toestellen door rebellen buit gemaakt werden op de legerbasis van het 46e   regiment nabij Aleppo. En nu zie je rebellen met deze toestellen en gasmaskers aan het werk. Ze zeggen er trouwens de datum, de plaats en de naam van hun heldengroep  bij, Allah hoe Akbar! Gaat de commissie ook dit naast zich neerleggen?

    Gelukkig blijven de manifestaties van solidariteit met Syrië heel de wereldbol rond toenemen. President Bachar al Assad heeft zelfs een Amerikaanse delegatie ontvangen, al is het van oud-congresleden, anti-oorlogsactivisten en journalisten. Hij maakt hen duidelijk dat de huidige politiek van de VS ook voor Amerika zelf geen voordeel brengt.

    We blijven onze geestelijke wapens gebruiken en deze week  overdag de aanbidding verder doen met één nachtaanbidding, van donderdagavond tot vrijdagmiddag. In de eucharistie bidden we iedere dag voor één bepaalde intentie: voor de fanatieke strijders die zovele gruwelen begaan, dat ze zich mogen openen voor Gods liefde; voor de media dat ze zouden getuigen van de waarheid en niet meeheulen met leugens; voor de Syrische president, de regering, het leger en het volk, voor de 50.000 gedode soldaten en veiligheidsmensen die als gewone miliciens hun leven gaven voor de bescherming van hun volk…

    Zal de oorlog tegen Syrië nog lang duren?  Twee elementen lijken mij hiervoor beslissend. Vooreerst de blijvende instroom van rebellen (samen ‘n 100.000 waarvan de helft fanatiekelingen; welk land kan daarmee stand houden?). Ze worden royaal gefinancierd en bewapend door buitenlandse mogendheden, die ondertussen als “vrienden van Syrië” de tijd proberen te rekken met discussies over “vredesplannen”, zodat die bendes ongehinderd kunnen verder doen. Daarom verwelkomen we het voorstel van de minister van buitenlandse zaken van Brazilië, die eist dat alvast de stroom van wapens naar Syrië definitief wordt afgesloten. Verder is er de verblindende macht van de mediamanipulatie. Er zijn vele gemanipuleerde video’s en beelden in omloop over zogenaamde gruwelen van het Syrische leger (kinderen die zouden doodgemarteld worden in  ziekenhuizen, massaexecuties in het leger e.d.). Deze moeten de aandacht afleiding zodat de echte gruwelen van de  rebellen ongehinderd kunnen verder gaan. Onze media laven zich gretig aan deze bezoedelde bronnen en helpen zo mee Syrië verder uit te moorden en te verwoesten.

    Het is genoeg. Aan alle vreemde strijders in Syrië: terug aan afzender! Maak de waarheid van de echte gruwelen in dit land openbaar.  Wereldheersers: hou op met dit land te verwoesten. Laat dit volk zijn leven in vrede en eenheid hernemen, zoals het was voordat jullie beslisten dit land in uw macht te krijgen.

    Ook jij kunt de monsterleugen van deze oorlog helpen ontmaskeren en zo een misdaad tegen de menselijkheid helpen beëindigen en… het christendom hier van de ondergang redden. Niet alleen christenen maar het Syrische volk zelf zal u dankbaar zijn.  Heilige Maria, wek de mensenfamilie en het slapende christenvolk  en bescherm Syrië, de bakermat van de menselijke beschaving én  van ons christelijk geloof,  zodat weer bewaarheid wordt  wat van Jezus, uw Zoon en onze Heer, gezegd werd: “Zijn faam ging uit over geheel Syrië…” (Mt 4, 24)

    20-09-2013 om 10:08 geschreven door Gust Adriaensen


    16-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moraalfilosoof Patrick Loobuyck en would-be boeddhist Giel
    Moraalfilosoof Marc Loobuyck stelt dat ouders vrij zijn in hun levensbeschouwelijke visie, maar onderwijs moet een aanvullende rol spelen opdat jongeren zelfstandig keuzes kunnen maken. 'Een liberale overheid', aldus Loobuyck, moet erop toezien dat 'kinderen voldoende adequaat onderwijs krijgen om zo hun recht op godsdienstvrijheid te garanderen. Wie een kind dergelijk onderwijs ontzegt, begaat een morele misdaad tegen dat kind en neemt een loopje met diens vrijheid. Vrijheid zonder adequate vorming en informatie, zonder de mogelijkheid tot zelfreflectie of om zelf alternatieven te kunnen overwegen, is een valse, lege vrijheid'.

    Allemaal mooie woorden en principes, daar niet van, maar omdat Loobuyck toch nogal nadrukkelijk en m.i. te onpas, meent te moeten meedelen dat hijzelf zijn kinderen niet religieus opvoedt, lokt hij kritische vragen uit.

    Krijgen de kinderen van Loobuyck wel voldoende adequaat onderwijs om hun recht op godsdienstvrijheid te garanderen? Heeft Loobuyck, die zo graag zijn levensbeschouwelijke visie in de openbaarheid etaleert (overigens zijn volste recht), aan zijn kinderen wel voldoende mogelijkheden 'tot zelfreflectie of om zelf alternatieven te kunnen overwegen', geboden?

    Misschien kan het katholieke onderwijs wel die aanvullende rol voor het gezin van moraalfilosoof Loobuyck spelen opdat zijn kinderen zelfstandig levensbeschouwelijke keuzes kunnen maken, waardoor ze in staat worden gesteld desgewenst een andere visie dan die van papa te ontwikkelen.

    16-09-2013 om 07:13 geschreven door Gust Adriaensen


    15-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De pelgrimsweg tussen Rocamadour en Agen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    Pelgrimstanka

    van Rocamadour
    over de bergen van Lot
    op de pelgrimsweg
    de weg naar Santiago
     de lange weg naar mezelf.

    15-09-2013 om 09:10 geschreven door Gust Adriaensen


    13-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Professor Hooghe bekent: 'Ik ben een kapitalistisch varken'
    Geniet van deze beginzin van professor Marc Hooghes opiniebijdrage in De Standaard van 13 september:

    'Ik ben zo'n kapitalistisch varken, dat zich in de trein nestelt in het riante pluche van eerste klasse, om van daaruit minachtend neer te kijken op het plebs in tweede klasse. Diep in mijn hart heb ik zelfs heimwee naar de tijd van derde-klasrijtuigen.'

    Vergis je niet, waarde lezer, dit is een poging van academicus Hooghe om ironie te produceren. De rest van zijn tekst is een bloedserieus pleidooi voor het behoud van eerste en tweede klasse op de trein.

    En als je de argumenten van de heer Hooghe, hoogleraar aan de Katholieke Universiteit van Leuven, onder de loep legt, kom je tot de conclusie dat Hooghe in zijn startzin toch wel blijk geeft van enige zelfkennis.

    Wat is voor Hooghe het voornaamste argument om de eerste klasse te behouden? Het lawaai in tweede klasse. Fijntjes maar wel hypocriet heeft de professor het niet over lawaai als gevolg van overbezetting van tweede-klasrijtuigen, niet over lawaaierige, huilende, lachende kinderen in tweede klasse. Nee, het lawaai dat hem stoort, wordt geproduceerd door 'gsm's, draagbare muziektuigen en de plaag van de zogenaamde oortjes' (!?).

    Daaruit blijkt dat Hooghe misschien wel eens ooit per vergissing de binnenkant van een tweede-klasrijtuig gezien heeft, maar vooral uit zijn academische nek kletst. Waarschijnlijk is het hem ooit tot zijn afgrijzen overkomen, dat hij zich door een wagon vol lawaaierig plebs (overigens is de stilte in tweede klasse vaak oorverdovend), naar de rust van de eerste klasse repte. Af en toe, schrijft onze professor, heb je daar ook wel 'lomperiken die luidruchtig naar huis bellen', en daaruit moet je wel afleiden dat volgens Hooghe, de tweede klasse bevolkt wordt met lomperiken.

    Misschien kan Hooghe de tweede klasse toch eens uitproberen, niet met oortjes, maar met oordopjes.

    13-09-2013 om 10:38 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    VI/56

    Vrijdag 6 – 13 september 2013

    Zaterdag vasten- en gebedsdag voor de vrede in Syrië en tegen iedere militaire agressie. Paus Franciscus keurt nogmaals de “commerciële oorlogen” af, die alleen maar de wapenindustrie dienen. We gaan evenwel niet naar  de paus in Rome, we blijven hier, op een van de gevaarlijkste plaatsen in Syrië. De meesten  zijn bereid om vandaag alleen maar  water (of thee) en droog brood te nuttigen. Er wordt ook niet hard gewerkt. Alleen maar wat poetswerk. Vanaf 9.00 u is er ononderbroken aanbidding in de kerk bij het uitgestelde Allerheiligste sacrament. Wat is het vandaag stil in heel het klooster! De keuken en de refter, altijd een broeinest van allerlei werkzaamheden, is leeg. In de kerk heeft de zuster  twee lange goudgele doeken laten neer hangen met een vijftigtal namen van steden en dorpen in Syrië. Een rood doek met goud versierd valt van het altaar, waarop het allerheiligste Sacrament  geplaatst is sierlijk omlaag tot in het schip van de kerk. ’s Middags vieren we de votiefmis van de vrede. Om 18.00 u zingen we, zoals gebruikelijk, de vespers van zaterdag, met processie. Vanaf 19.00 u  verzamelen de meesten zich in aanbidding rond het Sacrament, verenigd met de 100.000 gelovigen op het Sint Pietersplein, tot aan de eucharistie van 23.00 u Ook de kinderen willen meedoen. Er wordt gezongen, gebeden en er worden schrift teksten gelezen in het Arabisch, Engels, Frans, Spaans, Portugees… Pittig detail. Een van de kinderen (10 jaar), wil spontaan ook een gebedje zeggen: “Dank u Jezus, dat Gij al een klein beetje in Amerika aan het werken zijt, laat het nog veel meer worden!” Hieruit spreekt meer wijsheid dan ik van de persagentschappen de laatste 2,5 jaar vernomen heb. Om middernacht gaan allen stil en tevreden slapen.

    Ongehoorde berichten uit Cairo. Bij het begin van de oorlog tegen Syrië is nog een groep vrienden uit Antwerpen ons komen bezoeken. Nu verblijft een van hen in Cairo en beschrijft de toestand midden vorige maand. Je kunt in zijn verhaal Cairo en Egypte vervangen door Damascus en Syrië. Het is identiek hetzelfde gemene spel van buitenlandse agressie. Hij had vroeger wel gehoord van een Amerikaans plan om het Midden Oosten in geloofsgroepen te verdelen die elkaar zouden bestrijden onder de leiding van fanatieke islamisten,om overal terreur te zaaien maar Israël gerust te laten. Ik hechte daaraan toen geen  enkel geloof, zegt hij. In wat ik hier meemaak, zo vervolgt hij, is het nu voor mij de evidente werkelijkheid geworden. Hij is vooral geschokt door de onwetendheid, de onverschilligheid en de leugens van de westerse media. De afgezette president Morsi, moslimbroeder, heeft Egypte in de grootste ellende gestort door de economie te verlammen, werkeloosheid en armoede te bevorderen. (Weet je nog hoe hij plechtig verklaarde dat er voor de christenen geen plaats meer was in zijn land?) Er was een schrijnend gebrek aan brandstof, terwijl er nu immense voorraden ontdekt zijn die verborgen gehouden werden om met steun van de VS bezorgd te worden aan fundamentalistische groepen. De grootste criminelen uit de moslimbroeders kregen  sleutelposities. Het brein achter de aanslag op 62 buitenlandse toeristen te Luxor in 1997 werd benoemd tot gouverneur van Luxor! Het is het volk dat tegen deze terreur in opstand gekomen is en het leger heeft zich uiteindelijk achter het volk geschaard.Generaal al Sissi, de chef van het leger met een voorlopige regering, heeft gezegd dat hij zelf geen enkele politieke ambitie heeft. Inmiddels waren er massale manifestaties als steun aan het leger en als vreugdekreet om de afzetting van Morsi: 30 juni (meer dan 30 miljoen in heel Egypte) 3 en 26 juli (meer dan 40 miljoen). Ondertussen haasten vertegenwoordigers van de VS, Europa, de Afrikaanse Unie en de golfstaten zich naar Egypte, officieel voor een dringende “vredesmissie”. In feite komen ze de voorlopige regering onder druk zetten om de kopstukken van de moslimbroeders die opgepakt zijn vrij te laten en het terrorisme aan te wakkeren. Precies zoals in Syrië gebeurt. Op 14 augustus hebben de veiligheidsdiensten ingegrepen bij een manifestatie van de moslimbroeders. Er waren 150 doden bij de manifestanten en 50 doden bij de politie. Het ongewoon hoge aantal gedode veiligheidsmensen bewijst al dat deze zwaar bewapende moslimbroeders geen onschuldige betogers zijn.  Ondertussen spreken de westerse media van een bloedbad door het leger aangericht op onschuldige burgers, terwijl het duidelijk een georkestreerd plan is om ook  Egypte te destabiliseren en de fanatieke moslimbroeders aan de macht te krijgen, zoals in Turkije (de grote vriend van Europa!) en Tunesië. En zo zijn ze er weer eens in geslaagd om de grootste criminelen als de onschuldige slachtoffers voor te stellen, die dringend moeten beschermd worden. Ondertussen hebben ze op twee dagen  tijd 50 kerken verwoest,  samen met politieposten, openbare gebouwen,  scholen en hospitalen, precies zoals in Syrië.  Is er in het westen dan niemand die deze blinde journalistiek kan overstijgen? Eén journalist is genoeg.  Misschien ben jij het wel.  JesYouCan!

    De fotoreportage van de slachtoffers van de gasaanval in Ghouta op 21 augustus is bedrog. Dit is het besluit van een grondige studie van moeder Agnes-Mariam en ze zal haar bevindingen ook aan de commissie van de mensenrechten van de UNO toesturen (“Footage of chemical attack is fraud”, interview RT 6 sept.). Sergej Lavrov roept de internationale gemeenschap op dit onderzoek ernstig te nemen, terwijl Amerika en Frankrijk een lastercampagne tegen haar lanceren. Onafhankelijk hiervan is er eveneens een vernietigend rapport dat tot dezelfde conclusies komt, onder de titel: “Western rationality” (7 sept.) van Th. Meyssan. Beide teksten (naast vele anderen) zijn opgenomen in IP 43, 2013 (Bibliotheek van het federaal parlement, Internationale Politiek). Amerika, Engeland en Frankrijk volharden in het beschuldigen van Syrië en de media blijven dit klakkeloos overnemen. Een grote meerderheid van de Amerikanen, Fransen en Engelsen zijn tegen een aanval, maar hun leiders gaan vrolijk door. Wat kan hen een aanval met chemische wapens schelen? Dat is maar een huichelachtig voorwendsel. Ze hadden er zo vurig op gerekend nu Syrië de doodsteek te kunnen geven. De echte “rode lijn” voor hen is dat Syrië stand houdt en de terroristen aan het uitschakelen is. Voor hen moet en zal Syrië verder verwoest en onderworpen worden, zoals Irak, Libië… En daarvoor moet de eenheid van het volk gebroken worden, regering en president ten val gebracht. Zijn er nog naïevelingen die niet geloven dat de “prins van de duisternis”, de “aartsleugenaar”, de duivel, langs handlangers blijft werken in ons en in deze wereld? Misschien kan onze Belgische leraar Pierre Piccinin, die hier vijf maanden lang door rebellen werd vast gehouden, hierover meer vertellen, heet van de naald.

    Ondertussen verkeren we nog steeds in groot gevaar en er wordt aan één stuk door, hard gewerkt aan onze beveiliging, voor zover dit mogelijk is.Toen iemand vroeg waar die serieuze werkzaamheden voor nodig waren, antwoordde een ander laconiek: Voor het bezoek van Obama! En zelfs als er geen ongewenst bezoek komt is het de vraag wanneer die vechtjassen ophouden de fantieke strijders hier  te blijven steunen. We hebben ook vanaf dinsdag in de namiddag weer gedurige, doorlopende, vrije  aanbidding voorzien.  En vanaf woensdag doen we het van 6 u ’s morgens tot 6 u ’s avonds. Vandaag blijven ook de meesten (allen behalve de kinderen en de 75 plusser) weer recht op water en droog brood. Op deze dag wordt in de byzantijnse liturgie het slot gevierd van de feest van de geboorte van Maria. Donderdag gaan we door met deze aanbidding maar zonder vasten. Er moet ook hard gewerkt worden. Toen Jezus op aarde rondwandelde ging er een kracht van Hem uit. Als verrezen Heer is Hij nu veel werkelijker aanwezig. Wij geven Hem de kans zijn kracht te verspreiden.

    De wereldwijde groeiende bewustwording is een gunstig teken. Heel de wereld rond wordt er geprotesteerd tegen een inval, ook door de deelnemers aan de conferentie van de Arabische staten, die zaterdag in Caïro eindigde. Protest alom, van China tot Latijns-Amerika, van India tot de Europese Unie. En dikwijls neemt de jeugd het voortouw. Voor de ambassade van Qatar in Parijs geeft ze de boodschap: “Hollande, uw oorlog willen wij niet!” Onze vriend, de erg dynamische mgr Dominique Rey, bisschop van Fréjus-Toulon animeert een petitie om de christenen in het M.O. te beschermen en tegen een interventie. En in Damascus maken jongeren duidelijk dat ze volk en land zullen beschermen: “Over ons lijk”. Ook de Amerikaanse bisschoppen, die doorgaans patriotten zijn, protesteerden      al meteen bij monde van hun voorzitter, Timothy Dolan, aartsbisschop van New York.

    Getuigenissen. Zondagnamiddag kreeg ik een telefoon vanwege de Nederlandse VPRO  voor een interview over de aanslag op Maaloula, het christelijk dorpje waar nog het Aramees gesproken wordt. Ondertussen vernamen we dat fanatieke rebellen inderdaad het dorp gepluderd hebben, enkele inwoners gedood en alle kruisbeelden vernield. Inmiddels heeft het leger weer de controle overgenomen en de jeugd is samen met het leger aan de opruim begonnen.   Farkiez, 22 jaar, moest van de rebellen zijn christelijk geloof afzweren en de islam belijden, wat hij moedig weigerde. Hij werd meteen vermoord. Hij wordt nu als een voorbeeld beschouwd en als martelaar geeerd.

    Een moslim uit Antakia (het oude Antiochie van Syrie) werd zo getroffen door de persoon van Jezus dat hij het evangelie begon te lezen,  steeds meer geboeid raakte en zich bekeerde tot het christelijk geneloof. Na zijn doopsel  in de katholieke Kerk werd hij door zijn familie en vrienden verstoten. Nu heeft hij in Duitsland een doktoraat in de katholieke theologie behaald. Hij beweert dat er in Duitsland ieder jaa meer dan 200 moslims christen worden.

    Donderdagnamiddag wilde de KRO-Hilversum een interview, bedoeld voor de uitzending van kwart over twee op zaterdag. Je hoort het wel als het uitgezonden wordt.

    Graag willen we goede initiatieven in ons Vlaamse land aanmoedigen. Zondag 15 september wordt in Scherpenheuvel weer het “Feest van de gezinnen” gehouden, een idee  van onze goede aartsbisschop A.J. Léonard. (www.vierhetleven.be). Ook gebroken gezinnen zijn hartelijk welkom. Zelf heb ik dit feest al mogen meemaken, enkele jaren  geleden, samen met onze Nazarethgroep (echtgescheidenen die zelf trouw willen blijven), en het was werkelijk een prachtige dag.

    Ook willen we hartelijk aanbevelen het edelmoedige initiatief in Nederland: hulpaansyrie.nl met hun deskundige website, waarop je ook recente foto’s van onze gemeenschap kunt vinden.

    Juist vandaag zullen  velen onder jullie ons driemaandelijks tijdschriftje Hoor… 75 in de bus krijgen. Het is een “oorlogsnummertje”, waarin ik getracht heb een Bijbelse interpretatie te geven: “Het Beest en het Lam. De oorlog tegen Syrië in het licht van de ‘Openbaring’”. Wie dit niet toegezonden krijgt en het toch graag leest kan het aanvragen bij paula.smeyers@scarlet.be.

                                                                                             

     

     

    13-09-2013 om 10:03 geschreven door Gust Adriaensen


    12-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Eigenlijk missen wij God'
    In zijn column van 9 september heeft Rik Torfs het o.a. over een opvallende evolutie in de uitvaartplechtigheden.

    Enkele citaten:

    'Een befaamd jezuïet meldt daarover: vroeger ging het bij begrafenissen over het leven na de dood. Nu over de persoon die gestorven is. Niet eenvoudig. Hoe spreek je over een overledene op min of meer geloofwaardige wijze? Je kunt iemand zodanig prijzen dat hij iemand anders wordt. Waardoor een dode het recht verliest zichzelf te zijn. Je kunt, ander uitersteste, kiezen voor een eerlijke beschrijving van wie gestorven is. Voor een laatste oordeel zonder God. Maar terwijl je daarmee bezig bent, besef je hoe hoogmoedig het is volkomen eerlijk te zijn.'

    'Dus gaan toespraken vaak over het ontroerende detail. De lievelingswijn van de aflijvige. Of de deuntjes die hij zong...Het detail maakt het verlies compleet en leidt tot grote emoties, die in tijden van godsverduistering openlijk worden getoond... Begrijpelijk, want als er geen God is en geen geschiedenis, geen hoop en geen breder verband, is er enkel dood en rouw.'

    'Eigenlijk missen we God. We schrijven hem te vlug af, omdat we te veel van hem verwachten.'
     

    Torfs formuleert hiermee haarscherp wat bij vele uitvaartplechtigheden in de aula's van de crematoria geconstateerd kan worden: een soms eindeloze reeks van toespraakjes over details, gebracht door familieleden, vrienden, buren, woordvoerders van verenigingen.

    Ook in kerkelijke begrafenisdiensten is de trend waar te nemen. Er dient dan ook m.i. over gewaakt te worden dat de rijke religieuze en rituele betekenis van de katholieke uitvaartplechtigheid intact blijft.

    12-09-2013 om 22:09 geschreven door Gust Adriaensen


    11-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Interview met pater Daniël Maes in Knack van 4 september
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Daniël Maes, een Vlaamse norbertijn in de Syrische burgeroorlog

    'De christenen hebben hier veel te verliezen'

    Drie jaar geleden verruilde pater Maes de abdij van Postel voor het klooster Mar Yakub in Syrië. Leven in gemeenschap heeft een nieuwe dimensie gekregen, nu hij door het geweld geen voet meer buiten zet. Tussen de voorbereidingen op een Amerikaanse luchtaanval door betuigt hij zijn sympathie voor het Syrische regime. 'Dit is geen burgeroorlog, maar een conflict dat van buitenaf werd geïmporteerd.' door Erik Raspoet

    Lees het hele interview via onderstaande link:


    http://mediawerkgroepsyrie.files.wordpress.com/2013/09/vraaggesprek-danic3abl-maes-in-knack.pdf

    11-09-2013 om 19:33 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    VI/55

    Vrijdag 30 augustus tot vrijdag 6 september 2013

    Groot alarm. Mogelijk krijgen we morgen, zaterdag al Amerikaanse kruisraketten op ons dak. Drastische maatregelen zijn nodig.  We moeten onze voorzorgen nemen om veilig met zijn allen te overleven. Het is praktisch een nacht en een dag aan één stuk door zwoegen voor groot en klein. Er wordt gesleurd en gestapeld. Een gasfles met een brander. Bij het eerste gebruik blijkt de fles al gas te lossen. Dus buiten er mee in de hoop dat het ding niet geraakt wordt bij een aanval, wat ijdele hoop is natuurlijk. Ongelooflijk wat een creativiteit er te voorschijn komt! Zaterdagnacht valt ieder doodmoe vanzelf in slaap. Nog altijd geen raketten. We vernemen en vermoeden dat er toch wel uitstel komt. Zondagnamiddag nemen we de vrijheid om de open lucht in te ademen. Wat een bevrijding! Dit is een toestand om ofwel gek ofwel heilig te worden en misschien liggen ze heel dicht bij elkaar. Maar het voornaamste is aanwezig: mensen die van elkaar houden en bereid zijn elkaars lasten te dragen. Zondagavond vieren we de eucharistie, zoals de eerste christenen tijdens de vervolging en we bidden vurig om bescherming en vrede in Syrië.

    We gaan het ons niet moeilijker maken dan het al is en hernemen maandag terug het gewone leven. Weer een grondige verandering maar we hebben ondertussen dan toch een goede oefening gehad. Na onze kortstondige ballingschap en de hectische toestanden zijn we vele gewone benodigdheden kwijt en is er opsporingswerk nodig. Het is  een stripverhaal waard.

    De truk met de chemische wapens schijnt uiteindelijk toch te mislukken. En ze hadden het nog zo goed voorbereid, al een jaar lang. Obama had gezegd dat het een “rode lijn” was. Rebellen hadden hier en daar al chemische wapens gebruikt zodat ze nu een onderzoekscommissie naar Damascus konden sturen. Op dat ogenblik komt er een gruwelijke aanval met chemische wapens onder de neus van de onderzoekscommissie. Een massa professionele foto’s en filmen, verschrikkelijke beelden van kinderen (waar zijn de moeders?). Zijn het beelden van gekidnapte kinderen uit Latakia die hier door de rebellen worden afgemaakt om als materiaal te dienen? We vernemen dat er beelden al een dag voor de aanslag geplaatst zijn en dat er beelden van Egypte bij zijn. Doet er niet toe, westerse journalisten lopen er toch blindelings in. Nog voor de onderzoekscommissie kon beginnen beslist Obama al dat Syrië moet gestraft worden. (Zijn veroordeling is onwettig, zelfs strafbaar en zijn besluit is crimineel). Er blijken toch nog mensen met gezond verstand te zijn. Steeds duidelijker blijkt dat het Syrische leger helemaal geen chemische wapens heeft gebruikt en ook niet nodig heeft om de rebellen te verslaan, maar de rebellen wel. En omdat de rebellen overal in het nauw zitten “moet het evenwicht hersteld worden”. Hoe? Dat kan niet beter dan door een massale raketaanval, menen de Amerikanen en hun bondgenoten. Dus na die gruwelijk aanval, voorzien ze nogmaals een gruwelijke slachting “om het volk te beschermen”. Putin en velen met  hem zeggen: iedere militaire interventie zonder de toestemming van de veiligheidsraad moet beschouwd worden als een daad van agressie en de zogenaamde “bewijzen” van Amerika en Israël omtrent het gebruik van chemische wapens door het Syrische leger zijn nonsens. Als ze bewijzen hebben, dat ze die dan  aan de onderzoekscommissie geven. Ondertussen hebben Rusland én Syrië wel degelijk bewijzen afgeleverd van het gebruik van chemische wapens door de rebellen. En de Amerikaanse journaliste Dale Gavlak vernam van de rebellen zelf dat zij het waren die de chemische wapens, door Saudi-Arabië geleverd, gebruikt hebben. Afijn, dit cynische verhaal kun je zelf wel verder afwerken.

    Een nieuwe wereld openbaart zich. Het doet deugd dat er heel de wereldbol rond steeds meer massa’s mensen protesteren tegen de buitenlandse agressie tot in Amerika toe. Een foto van een hoge militair van de Amerikaanse navy in vol ornaat wordt verspreid.  Zijn jas links hangt vol met decoraties. Hij houdt een gechreven plakaat voor zijn gezicht waarop staat: Ik ben niet bij de navy gekomen om te vechten voor al Qaida in Syrië! Een aantal van de grootste zwaargewichten uit de Amerikaanse politiek, de internationale instellingen van de Uno, Unesco, Unicef worden wakker en laten verstaan: wij worden geregeerd door een bende criminelen. Ook leuk: een onoverzichtelijke massa mensen in Jemen (soenitisch land!) achter een Syrische vlag en twee portretten, een van Bashar  al Assad en een van de leider van Hesbollah. Ook de Arabische wereld wordt wakker en wil zich blijkbaar bevrijden van de extremistische terreur, die door het westen aangewakkerd wordt.

    De oproep van paus Franciscus om op zaterdag een vasten- en gebedsdag te houden wordt blijkbaar in heel de wereld beantwoord. Schitterend. De generaal van de Jezuieten schaart zich 100% achter het pauselijk initiatief en richt een beheerste, evenwichtige maar tevens ongewoon scherpte uitnodiging aan Amerika en Frankrijk om te stoppen met barbaarsheden. Ook wij zullen voluit meedoen. Ook in onze abdij van Postel zal om 19.00 u op die dag een eucharistieviering daarvoor opgedragen worden, waarna aanbidding.

    Zowel in Oost als West begint zich een nieuwe wereld te openbaren, die de tegenpool kan worden van “de nieuwe wereldorde”. Laten we blijven bidden, hopen, strijden voor waarheid en recht. En ondertussen de massa’s mensen in nood hier niet vergeten.

    Inmiddels heeft Knack een interview gepubliceerd met mij. De journalist heeft zijn best gedaan en zijn knipwerk zelfs opgestuurd vooraleer het gepubliceerd werd. Ik heb nog enkele verbeteringen aangebracht, o.a dat wij wel degelijk  met twee jongens verder doen met het seminarie. Hij was zo eerlijk te bekennen dat hij er overheen gelezen had. De verbeteringen konden helaas niet meer aangebracht worden. Bovendien vertelt hij, ook tot zijn spijt, dat de hoofdredacteur mijn pittig verhaal van die herder geknipt had. Ziehier de inhoud. In het begin heb ik eens een lange wandeling in de woestijn  gemaakt. Een herder wenkte mij. Hij nam een deken van de rug van zijn ezel en legde die op de grond voor mij. Hij maakte een vuurtje en met een stok en een moor zette hij thee. We namen afscheid alsof we broers waren. Ik voegde er bij. Als ik nu één stap buiten zet kan ik gekidnapt worden of ze brengen me in stukjes terug thuis, verpakt in een plastiekzak met een foto er op. Wie heeft er voor gezorgd dat dit heerlijk land nu een hel is? Zeker de Syrische regering niet. Maar dit verhaal was blijkbaar voor de hoofdredacteur te veel van het goede ofwel was het gewoon een nkwestie van plaatsgebrek. Nu, alles bij elkaar vind ik het artikel in Knack nog  zo slecht niet. Ook de bereidwillige deskundigen die nog rap geprobeerd hebben mij de taal van de opiniebladen aan te leren, zijn toch wel tevreden. Het kan zeker bijdragen tot een mentaliteitsverandering. Zij zeggen dat die journalist eigenlijk een pluim verdient omdat hij de geest van mijn teksten ruimschoots gerespecteerd heeft.

    11-09-2013 om 10:48 geschreven door Gust Adriaensen


    31-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Terug je hok in, Sieg!'
    De Wever over Brackes uitlating over economie en confederalisme:

    “Siegfried is een beetje stout en heeft wat voor zijn beurt gesproken.”


    Welke politicus met enig zelfrespect kan zulke vernederende terechtwijzing dulden?

    31-08-2013 om 20:19 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De bochten van NV-A
    NV-A-politicus Siegfried Bracke stelt dat 'economie boven confederatie gaat'.

    Uiteraard is dit een spectaculaire bocht in het al bochtige NVA-parcours. Maar wel een met enorme electorale risico's.

    De NVA heeft de voorbije jaren extreem gefocust op Vlaamse onafhankelijkheid (het kernpunt van haar program. Toen bleek dat een Vlaams republiekje electoraal toch niet zo interessant was, schoof de partij 'confederalisme' naar voor, waarvan niemand, ook niet de NVA-top, kon zeggen wat het precies zou inhouden. Maar hoe dan ook, die retoriek, vooral uit de mond van De Wever, trok in al zijn eenvoud veel kiezers aan, in het bijzonder van concurrent Vlaams Belang.

    De Wever is ondertussen zo goed als onzichtbaar en irrelevant geworden op de nationale scène en ook in Antwerpen blijkt hij in het bestuurswerk een weinig inspirerende persoon te zijn. Andere  NV-A'ers zien hun kans schoon. Bourgeois heeft daarvan al een voorbeeld gegeven. Nu komt Bracke aan bod met iets wat haaks staat op de NV-A-lijn tot nu toe.

    Erg verwarrend en weinig geloofwaardig voor al die mensen die gebombardeerd werden met de slogan dat onafhankelijkheid, later dan weer confederalisme, voor Vlaanderen het paradijs op aarde voor de 'hardwerkende Vlaming' zou inluiden.

    En natuurlijk, een uitgelezen kans voor Vlaams Belang om massaal kiezers terug te winnen.

    31-08-2013 om 12:20 geschreven door Gust Adriaensen


    30-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Syrisch klooster bidt onophoudelijk voor de vrede

    SYRISCH KLOOSTER BIDT ONOPHOUDELIJK VOOR DE VREDE’

    Pater Daniel Maes

    Pater Daniel Maes Bron: Cathobel

    BRUSSEL (KerkNet/Fides) – Terwijl de toekomst dag na dag onzekerder wordt, de levensomstandigheden steeds hachelijker worden en steeds meer Syriërs naar het buitenland vluchten, wordt in het klooster van de Heilige Jacobus (Mar Yakub) in de Syrische stad Qarah elke nacht een wake gehouden en gebeden voor de vrede. Het oecumenische klooster wordt geleid door de Belg Daniël Maes (75), norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk. In Mar Yakub wonen kloosterlingen uit Syrië, Libanon, België, Frankrijk , Portugal, de Verenigde Staten, Chili en Venezuela. De Belgische norbertijn startte er een priesteropleiding. 

    De Belgsiche pater vertelt ‘Fides’ dat zijn gemeenschap tot op heden gespaard bleef van de vernielingen van de burgeroorlog in Syrië. “Maar wij kunnen op elk moment doelwit worden van een aanval.” Volgens de Belgische norbertijn belet niemand aan de leden van zijn gemeenschap zich elders te vestigen, waar het veiliger is. “Maar de priesters en zusters van onze gemeenschap hebben besloten om niet te vluchten en om in het klooster te blijven om er te bidden.” Met betrekking tot een mogelijke militaire vergelding van Amerika en enkele bondgenoten zegt hij: “Wij bidden dat het westen verstandig en verantwoordelijk zou handelen. Wij blijven geloven in de kracht van het gebed en de goddelijke voorzienigheid.”

    (Kerknet)

    30-08-2013 om 21:56 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ierse dichter Seamus Heaney overleden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De Ierse dichter Seamus Heaney is overleden. Hij werd geboren in 1939 in een boerengezin. In 1995 won hij de Nobelprijs voor literatuur.


    Digging

    Between my finger and my thumb
    The squat pen rests; snug as a gun.

    Under my window, a clean rasping sound
    When the spade sinks into gravelly ground:
    My father, digging. I look down

    Till his straining rump among the flowerbeds
    Bends low, comes up twenty years away
    Stooping in rhythm through potato drills
    Where he was digging.

    The coarse boot nestled on the lug, the shaft
    Against the inside knee was levered firmly.
    He rooted out tall tops, buried the bright edge deep
    To scatter new potatoes that we picked,
    Loving their cool hardness in our hands.

    By God, the old man could handle a spade.
    Just like his old man.

    My grandfather cut more turf in a day
    Than any other man on Toner's bog.
    Once I carried him milk in a bottle
    Corked sloppily with paper. He straightened up
    To drink it, then fell to right away
    Nicking and slicing neatly, heaving sods
    Over his shoulder, going down and down
    For the good turf. Digging.

    The cold smell of potato mould, the squelch and slap
    Of soggy peat, the curt cuts of an edge
    Through living roots awaken in my head.
    But I've no spade to follow men like them.

    Between my finger and my thumb
    The squat pen rests.
    I'll dig with it.

    30-08-2013 om 16:16 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Festival van Vlaanderen in Postel

    POSTEL

    Schermafbeelding 2013-05-29 om 19.25.28

    abdij Postel

    Slotreceptie abdijenweekend

    Info:

    Festival van Vlaanderen-Mechelen
    Zoutwerf 5
    B-2800 Mechelen

    T: 015 26 23 41
    F: 015 21 26 42
    E: mechelen@festival.be

    30-08-2013 om 14:11 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herinspeling van het Bernard Pelsorgel in de abdijkerk van Postel
    Herinspeling van het Bernard Pelsorgel in de abdijkerk van Postel

    Vrijdag 13 september 2013 om 19.30 uur

    door Peter Van de Velde, organist van de kathedraal van Antwerpen

    De romaanse abdijkerk van Postel is een van de oudste kerken van het land. Ze dateert uit 1190 en werd opgebouwd uit tufsteen, een soort lavasteen die men in het Eifelgebergte opdolf. In 1712 werd een barokke orgelkast in de abdijkerk geplaatst die de volgende eeuwen verschillende instrumenten zou huisvesten. Uiteindelijk heeft alleen de eikenhouten kast tot op heden drie eeuwen overleefd. Lees verder

    De toegang is gratis maar u moet zich wel inschrijven via het inschrijvingsformulier. De plaatsen zijn beperkt.

    30-08-2013 om 08:02 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    VI/54

    Vrijdag 23 – vrijdag 30 augustus 2013

    Aan de rand van een nieuwe wereldoorlog.  Vrijdag hebben zware aanslagen in  Tripoli (Libanon) het leven gekost aan minstens 42 mensen met 35O gewonden. Het lijkt een vergelding omdat Hesbolah met succes het Syrische leger bijstaat in zijn strijd tegen het terrorisme. Nadat het Syrische leger in Damascus   weer belangrijke haarden van terroristen heeft uitgeschakeld wordt  er een aanslag in Damascus gepleegd met vele gewonden. Het Syrische leger is in heel het land de terroristische groepen succesvol aan het opruimen en heeft daarvoor helemaal geen chemische wapens nodig.  Amerika en zijn bondgenoten blijven kost wat kost de ontwrichting van Syrië nastreven. Ze verzinnen een nieuw offensief. Zoals ze deden in Irak, Joegoslavië, Libië wordt de propaganda van leugens ten top gevoerd. Ze melden nu dat er zeker chemische wapens gebruikt zijn en dus, dat er een rode lijn is overschreden. En dit alles onder de neus van UNO waarnemers die niet eens de kans kregen een rapport te maken! Het moet immers rap gaan want de terroristen zijn bijna verslagen. En wat een overweldigend en professioneel foto- en filmmateriaal van de menigte slachtoffers (met foto’s van een dag te vroeg en van Egypte?) Een menigte kinderen zonder moeder of ouders (door rebellen gekidnapte kinderen uit Lattakia?) Het moet allemaal dienen om een onmiddellijke en massale aanval te rechtvaardigen zoals in Irak. Ze zeggen natuurlijk niet dat ze zelf voor chemische aanvallen hebben gezorgd en dat komt bij de westerse media niet eens in hun gedachten. Amerika spreekt dreigende taal en stuurt alvast enkele schepen met raketten richting Syrië. Inmiddels heeft het Syrische leger een fabriek van chemische wapens  van de rebellen ontdekt maar de westerse propagandamolen blijft gewoon tegen Syrië raaskallen. Op de komst van de Amerikaanse schepen hebben Syrie, Rusland, Iran al gereageerd en gezegd dat ze ook de  aanstoker, Israël zullen treffen. De Amerikaanse politiek is totaal gek geworden. Amerika is de kampioen overtreder van internationale recht én van het gebruik van massavernietigingswapens overheel de wereldbol, tot en met  atoombommen! Nu wil het Syrië aanvallen onder voorwendsel van gebruik van chemische wapens. Amerika schijnt aan een faze van zelfvernietiging begonnen, met onvoorspelbare tragische gevolgen voor henzelf en voor een deel van de mensheid. Dan is dit meteen mijn allerlaatste bericht op aarde. Hartelijk dank voor uw belangstelling en gedenk ons in uw gebeden.  Hopelijk gebeurt er niets, of toch niet veel en nemen de Amerikanen genoegen met het feit dat ze hun spierballen eens konden tonen en de reactie van Iran en Rusland aftasten. Jammer van hun krankzinnig militair apparaat, waarmee ze  heel de aardbol hebben bezaaid. Ofwel wordt het gebruikt en dan brengt het dood en vernieling, ofwel wordt het niet gebruikt en dan is het een duizelingwekkend bedrag  weggegooid geld, waarmee de armoede van nagenoeg heel de mensenfamilie al  kon verholpen worden.

    Tegenover dit militair offensief lanceren wij een geestelijk offensief, niet met Tomahaw kruisraketten of zo,  maar met geloof en gebed. Gans de zondagnamiddag houden we een vrije aanbidding bij het Allerheiligste Sacrament. Bovendien besluiten we de volgende dagen vanaf 6.00 u tot  21.30 u  (onderbroken door eucharistie en middagmaal) deze aanbidding verder te zetten opdat uiteindelijk Gods Rijk moge zegevieren.

    In Syrië zelf groeit samen met de vrees ook het zelfvertrouwen. Minister Mohammad Abdelsatter al Sayyed zegt dat Syrië een perfect model is van islamo-christelijke broederschap. Hij zou wel eens gelijk kunnen hebben. De president zelf laat weten dat Syrië de terroristen in zijn land zal blijven bestrijden, dat het geen marionet zal worden van westerse heersers en dat het als soevereine staat vrij relaties zal aangaan in het belang van het eigen volk. De minister van buitenlandse zaken zegt dat het leger nooit chemische wapens heeft gebruikt en hij voegt er bij dat iedere militaire actie tegen Syrie bedoeld is om Israël van dienst te zijn. 

    Ook de steunbetuigingen voor Syrië in het buitenland gaan door. Nabil Fahmi, Egyptische minister van buitenlandse zaken verwerpt iedere militaire tussenkomst in Syrië. De Italiaanse minister van buitenlandse zaken laat weten dat Italiën geen  deel wil nemen aan een militaire actie tegen Syrië. In Moskou wordt voor de Franse ambassade een grote sit-in gehouden door de jeugd, in solidariteit met Syrië. En de hoogste kerkelijke autoriteiten hebben ditmaal duidelijk hun stem laten horen. Zowel het Vatikaan zelf als de vertegenwoordiger van het Vaikaan bij de Uno keuren iedere veroordeling van Syrië af voordat er evidente bewijzen zijn en verwerpen een militaire tussenkomst. Youssef III Younan, Syrisch katholiek patriarch zegt: “De christenen worden door het westen verkocht voor olie”. Hij heeft scherpe kritiek op  de cynische politiek waardoor twee jaar en een half rebellen worden bewapend om een oplossing onmogelijk te maken. De maronitische patriarch Bechara Rai zegt onomwonden: “Er is een plan om de Arabische wereld te verwoesten voor politieke en economische belangen”.  Metropolitet Hilarion zegt namens het patriarchaat van Moscou: “Zoals in Irak handelt Amerika eens te meer als de internationale beul...Zonder goedkeuring van de VN willen zij beslissen over het lot van miljoenen burgers in heel de regio”.

    Dinsdag horen we gans de dag door vliegtuigen, helikopters, bombardementen, beschietingen en ontploffingen op verschillende plaatsen rondom ons. s’Avonds wordt het nog heviger. We besluiten de aanbidding onmiddellijk na het avondmaal te beëindigen en het Allerheiligste Sacrament in veiligheid te brengen. Gans de avond, de nacht en de volgende dag ’s morgens is er geen elektriciteit. Toch blijft het s’ nachts rustig en beginnen we de woensdag morgen weer met de aanbidding vanaf 6.00 u. S’ Avonds beëindigen we de aanbidding weer na het avondmaal. Omdat de volgende dagen de situatie  kritiek kan worden tracht ieder zich hierop voor te bereiden. Op donderdag houden we samen een vastendag waarbij ’s middags ieder een tas thee drinkt met of zonder droog brood. s’Avonds eten we gewoon en beginnen een nachtaanbidding tot vrijdag morgen. Om middernacht vieren we in de crypte de heilige eucharistie. Althans, dat was de bedoeling. Nu vermoeden weeerder  dat er mogelijk zaterdag een aanval komt en gaan we de nachtaanbidding met eucharistie van vrijdag op zaterdag doen. Lieve mensen, tracht mee te helpen opdat de waarheid mag zegevieren en wil meebidden voor bescherming.

    Caral Del Ponte, een van de vier commissarissen van het onderzoeksteam voor Syrië blijft moedig van de waarheid getuigen. Vroeger heeft ze al gezegd dat er sterke aanwijzingen waren dat de rebellen gifgas hebben gebruikt in Khan El Assal. Syrië heeft de Uno uitgenodigd om een onderzoek in te stellen. Denk je dat er iemand één stap voor gezet heeft om dit te onderzoeken? Maar Carla gaat verder en zegt nu: “De commissie van experts heeft geen bewijs gevonden van het gebruik van chemische wapens door het Syrische leger”.  De Syrische afgevaardigde van het ministerie van buitenlandse zaken, Faisal al-Miqdad heeft bovendien het nodige bewijsmateriaal aan de commissie overhandigd voor het gebruik van chemische wapens door de rebellen.  Het wordt steeds meer waarschijnlijk dat de chemische wapens en het gebruik ervan in Syrië het werk zijn van de geheime diensten van Amerika, Engeland en Frankrijk.   Ondertussen krijgt Cameron in Engeland geen meerderheid om aan te vallen vooraleer er bewijzen zijn, tekenen duizenden in Frankrijk een petitie tegen deelname aan de inval in Frankrijk en roept Fabius héél dringend het parlement samen voor deze kwestie... op 4 september! Er wordt blijkbaar langs alle kanten toch  wat gas terug genomen. Wel is het duidelijk dat we  leven in een wereld zonder interesse voor waarheid, soevereniteit of internationaal recht. Alleen de belangen van de machtigsten gelden. Door deze hersenspoeling laten de westerse politici en media zich nog te zeer bedwelmen.

    Ik denk aan het komisch prentje van een man met zijn plakaat: “Het einde der tijden is nabij”. Achter hem  loopt een andere  man te brommen en zegt: “Die naieveling weet nog niet dat we er volop in zitten.”

     

     

     

    30-08-2013 om 07:32 geschreven door Gust Adriaensen


    27-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rode lijnen
    Dat politieke 'wereldleiders' spreken over 'rode lijnen' die overschreden worden in een oorlogssituatie, geeft me een wrang gevoel.

    In Syrië woedt al enkele jaren een regelrechte burgeroorlog. Tienduizenden mensen zijn gedood. Een paar miljoen zijn op de vlucht.

    Met het gebruik van chemische wapens zou DE rode lijn overschreden zijn, orakelen vooral de VS. En dat zou een militair ingrijpen verantwoorden en noodzakelijk maken.

    Zou het niet veel menselijker zijn dat iedere oorlog of oorlogsdreiging onmiddellijk als één grote, dikke rode lijn werd beschouwd? En dat vanaf het begin alle diplomatieke, morele en economische middelen werden ingezet om conflicten te ontmijnen of op te lossen?

    'Rode lijnen' laten bepalen door het soort wapens dat gebruikt wordt, verleent een soort van moreel alibi voor nog meer militair geweld, dood en vernieling.

    Het is, zoals Marc Reynebeau schrijft, 'niet de moraal die bepaalt waar de 'rode lijn' ligt, maar het is een kwestie van politieke afweging'.

    Het kan niet vaak genoeg herhaald worden: OORLOG IS DE RODE LIJN!

    27-08-2013 om 09:28 geschreven door Gust Adriaensen


    25-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Natuurhistorische wandeling
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Op zondag 1 september organiseert de Retiese heemkundige kring 'Zeven Neten', in samenwerking met natuurvereniging 'Den Bunt', een natuurhistorische wandeling in de prachtige omgeving van de Turnhoutse Vaart en het Retiese Goor. De gids is Danny Van der Veken, bioloog en auteur van het boek 'Retie veranderend landschap'.

    Samenkomst: gewestweg Retie-Postel Brug 2 (Postel-ter-Heyde) om 9 uur; einde wandeling: rond 12 uur.

    Iedereen is van harte welkom.

    25-08-2013 om 20:25 geschreven door Gust Adriaensen


    24-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Postelse Pracht
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Postelse Pracht

    Over de boekenwereld van de abdij van Postel


    Half juni 2013 werd in de norbertijnenabdij van Postel een totaal vernieuwd bezoekerscentrum van de abdijbibliotheek geopend.

    Voor die gelegenheid werd ook een volledig nieuwe tentoonstelling samengesteld o.l.v. Prof. Lieve Watteeuw (Illuminare Studiecentrum Middeleeuwse Kunst KU Leuven).

    Zij maakte een prachtige selectie uit de boekenschat van de Postelse abdijbibliotheek. Wat krijgt de bezoeker te zien? Rijkverluchte manuscripten, wiegedrukken uit de 15de eeuw, grote drukwerken met magnifieke
     
    boekillustraties zoals atlassen, bijbels, botanische en historische boeken uit de 16de tot de 18de eeuw, grafiek zoals houtsneden, gravures en originele

    koperplaten, allerlei soorten boekbanden met bestempeling.

    Een bezoek aan het bezoekerscentrum en de tentoonstelling is meer dan de moeite waard. Er zijn twee mogelijkheden tot het bezichtigen van de tentoonstelling ‘Postelse Pracht. Over de boekenwereld van de Abdij van Postel’ :  apart gedurende een rondleiding van 2 uur in het bezoekerscentrum ofwel verwerkt in een totaal-rondleiding in en rond de abdij.

    Alle rondleidingen gebeuren door erkende  gidsen van de Molse Gidsenkring. Reservaties dienen te gebeuren via : Dienst Toerisme Mol, Markt 1a, 2400 Mol (014/33 07 85 of
    toerisme@gemeentemol.be

    24-08-2013 om 17:54 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een zomerdag in Antwerpen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het was gisteren over de koppen lopen in Antwerpen. Prachtig zomerweer, bomvolle terrasjes. En als er dan voor de rede nog een sierlijk zeilschip ligt aangemeerd, is het plaatje compleet.

    De Amerigo Vespucci, een driemaster, doet enkele dagen Antwerpen aan. Het schip werd in 1931 gebouwd en fungeert als opleidingsschip voor de Italiaanse marine.

    Het zeilschip is genoemd naar de Florentijnse ontdekkingsreiziger Amerigo Vespucci (Firenze, 9 maart 1454 -Sevilla, 22 februari 1512). In Spaanse en Portugese dienst verkende hij delen van het continent Amerika, dat vervolgens naar hem genoemd werd.

    's Avonds in de Sint-Pauluskerk het openingsconcert van Laus Polyphoniae, het festival van de oude muziek, bijgewoond. Dit jaar is het gewijd aan de Britse muziek ten tijde van Queen Elizabeth I.

    Het Huelgas Ensemble, onder leiding van Paul Van Nevel, bracht op een adembenemende manier, het veertigstemmige 'Spem in alium' van Thomas Tallis. Het Ensemble vertolkte het muziekstuk eigenlijk drie keer maar telkens vanuit een andere ruimtelijke invalshoek.

    Na afloop was het in de warme zomeravond nog even druk in de straten en op de pleinen als uren voordien.

    24-08-2013 om 11:15 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    Mar Yakub VI/53

    Vrijdag 16 – vrijdag 23 augustus 2013

    Zondag is hier doorgaans een heerlijke vrije dag maar de stroomonderbreking in de loop van de voormiddag  kwam nu erg ongelegen. Zonder licht bidden lukt best, maar zo een goede maaltijd klaar maken is veel moeilijker. Daarom werd besloten na de mis een gezellige picknick te houden en s’avonds voor een goede maaltijd te zorgen. En  zo gebeurde het.    Soepel met eigen regels en gewoonten omspringen is goed voor een gezond (christelijk) leven.

    Volop tomaten. Van groen zijn ze plots knalrood geworden (zoals sommige groene partijen in Europa?). Onze medebroeder die samen met twee anderen over onze veiligheid waakt, is ook verantwoordelijk voor de (kleine)  binnentuin en levert iedere dag alvast meerdere kisten af. En nog verschillende soorten: grote, peervormige (Amerikaanse), heel kleine (Franse), Syrische, Libanese... Hij zorgt ook dagelijks voor verschillende groenten. Verder lig er al een massa knoflook te drogen. Ook mais wordt regelmatig gegeten (de ‘andere’ kiekens zijn eerder verzot op de afval van de tomaten, wat we hen gunnen)...

    Is de strijd hier nu echt begonnen? Dinsdag morgen is er een druk luchtverkeer met enkele doffe geluiden, maar tijdens de eucharistie krijgen we het echt benauwd. Er wordt  langs meerdere kanten tegelijk gebombardeerd. Na de mis vluchten we vanuit de kerk rechtstreeks naar de crypte, waar we in het half duister het middagmaal gebruiken. Er volgt nog wat  onheilspellend gerommel maar dan wordt het stil. Het was blijkbaar slechts een voorbereiding met een korte, krachtige aanval.  Na het eten doen we  gewoon de afwas en achten het niet nodig naar onze schuilplaatsen te gaan.

    Protest tegen de fanatieke moslimbroeders. In Turkije zijn bij het ondemocratisch monsterproces van Ergenekon op 5 augustus 275 militaire, politieke en andere leiders veroordeeld voor deelname aan een staatsgreep. Het zijn allemaal mensen die zich verzetten tegen het totalitaire streven  van de moslimbroeders en de alomtegenwoordige invloed van Amerika en Israël. In Egypte wordt Mohamed Badie, de hoogste  leider van de moslimbroeders  aangehouden en vraagt Hazem-el-Beblaoui, de eerste minister,  dat de moslimbroerderschap zich opheft als vage, alomvattende confrerie en op wettelijke wijze deelneemt aan het bestuur van het land als een legale partij.

    Moeizaam herstel in Syrië. Wereldwijd nemen de steunbetuigingen voor Syrië toe. Bij de heilig Grafkerk in Jeruzalem werd op 20 augustus een massabetoging gehouden  om solidariteit uit te drukken met de twee op 22 april ontvoerde bisschoppen van Aleppo en met de christenen van Egypte. Tegelijk worden in heel Syrië gewapende groepen en hun wapenarsenalen, vooral van al Nousra, door het nationale leger steeds meer opgeruimd. Hierbij werd op 20 augustus in de streek van Lattakia   een massagraf ontdekt van burgers die door terroristen vermoord zijn. Het wordt steeds duidelijker dat Syrië vecht tegen een internationaal gesteund terrorisme. Het verwijt Amerika dat het zijn echte motieven onder leugens verbergt en niet mee wil werken aan een vrede. De groot mufti van Syrië, Ahmad Bader Eddin Hassoun heeft in Damascus een Russische delegatie ontmoet. Hij stelt dat de samenzwering tegen Syrië bedoeld is om de verdraagzaamheid tussen de verschillende gelovigen te veranderen in een opdeling van  geloofsgroepen die elkaar blijven bestrijden, zoals al in zovele landen is gebeurd.  “Liefde is belangrijker dan gebed” besluit hij. Bij deze gelegenheid dankt de minister van sociale zaken Rusland voor de hoeveelheid melk voor de kinderen en medicijnen alsook de veelvuldige  steun die Rusland geeft aan Syrië. We willen er zelf bijvoegen dat op dit ogenblik Rusland de grote verdediger is van de christenen. In het Syrisch Arabisch Nieuws wordt België nu vermeld (met name de steden Antwerpen en Vilvoorde) omdat het sancties oplegt aan families die terroristen naar Syrië sturen. De minister van buitenlandse zaken, Wallid al-Moallem, op een samenkomst in Damascus op 21 augustus, betreurt dat Israël, na drie luchtaavallen te hebben uitgevoerd op Syrië, zijn tevredenheid uitdrukt dat in Syrië, Irak en Egypte, het terrorisme toeneemt, de infrastructuur wordt vernietigd en de economie ontwricht. Onze ‘oudste broer’ is op politiek gebied helaas een hoofdrolspeler in het toenemend geweld en de ontwrichting in het Midden Oosten. Syrië wordt beschuldigd van het gebruik van chemische wapens om zo een algemene verontwaardiging op te wekken. De rebellen hebben nu steun nodig. Deze leugens zullen wellicht deze keer niet meer zo vlot aanvaard worden als voorheen. Op 21 augustus deed het leger een zware aanval ten Z-O van de ghoutta (Damascus). De massa gruwelijke beelden en filmen van zogezegde slachtoffers van chemische wapens werden echter al op de avond van 20 augustus verspreid. En er zitten beelden tussen van Egypte. Teheran heeft meteen al laten weten dat er voldoende bewijzen zijn van gebruik van chemische wapens door de rebellen. China waarschuwt de inspecteurs dat ze met de Syrische regering moeten contact nemen en objectief blijven. Zelfs het Vaticaan is nu alert en zegt dat de Syrische regering niet mag beschuldigd worden als er geen evidente bewijzen zijn.  Colin Powell beschuldigde Irak in 2003 van het gebruik van gifgas en had een PowerPoint gemaakt van een gasfles die hij zelf had aangestoken. Toen Irak verwoest was gaf hij toe dat hij gelogen had en de internationale gemeenschap bedrogen.

    Graag willen we goede initiatieven aanmoedigen. De VCD of Vrije Christen Democraten streven naar een maatschappij op christelijke fundamenten, die uiteindelijk de authentieke algemene menselijke waarden zijn.  Zij houden op zaterdag 24 augustus om 14.30 u een familiedag met een BBQ, in Onze Ark, St. Michielslaan 35, Sint Michiels bij Brugge met, o.m. joodse volksdansen. (Zij steunen de Torah getrouwe Joden die het geweld en de bezetting vanwege het zionisme verwerpen). Iedereen welkom.

    Ziehier nog twee getuigenissen.

    Enkele citaten uit een open brief aan de president van Frankrijk en zijn minister van buitenlandse zaken.  “… Ik ben de vader van een van de vele slachtoffers van de oorlog in Syrië. Pascale werd gedood  in de lijnbus die werd aangevallen door een gewapende groep van het Vrije Syrische leger dat gij en uw bondgenoten al vanaf het begin steunt, en aanmoedigt… Indien het uw doel is  Syrië te vernietigen om Israël te beschermen, gelooft gij echt dat het vernietigen van een volk Israël vrede en rust zal brengen?  … Gelooft gij, door de christenen uit te roeien de beschaving te bevorderen?... Je bent er in gelukt, samen met uw bondgenoten, in enkele maanden tijd de vriendschap tussen moslims en christenen in Syrië om te vormen tot een bijna confessionele oorlog. … als Syrische christenen zien wij geen redenen om ons land te laten vernietigen en onze kinderen te laten vermoorden, om van de ene corruptie naar de andere te gaan louter voor de belangen van anderen.”   (Claude Zerez, vader van Pascale overleden te Homs op 9 oktober 2012 in de leeftijd van 20 jaar.)

    Mgr. Antoine Audo, jezuïet en Chaldeeuwse bisschop van Aleppo  zegt niet te zullen aanwezig zijn op de grootste jongerensamenkomst in Rimini, georganiseerd door Communione e Liberazione omdat hij in deze tragische omstandigheden bij zijn gelovigen wil blijven.  Aleppo is nu de stad van de martelaren. Meer dan een half miljoen mensen zijn gevlucht en 80% hebben geen middelen van bestaan meer. Toch herinnert hij aan het  moedige jeugdfestival van 28 juli  en zegt dat eind augustus een nieuw “festival van hoop” zal gehouden worden, aangemoedigd door de woorden en de houding van paus Franciscus.

     

     

     

     

     

    24-08-2013 om 10:12 geschreven door Gust Adriaensen


    22-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tablet verbruikt meer dan koelkast
    Volgens een studie van Mark Mills, ceo van het Amerikaanse adviesbureau Digital Power Group, verbruikt de digitale economie met haar miljoenen spartphones en tablets, al de helft meer elektriciteit dan de luchtvaartindustrie. En die enorme massa energie zou verre van groen zijn.

    Ondertussen riep de ngo Global Footprint Network, dinsdag 20 augustus uit tot 'Earth Overshoot Day'. Dat is de dag dat we op het punt beland zijn waarop de mensheid alle natuurlijke hulpbronnen geconsumeerd heeft die de aarde dit jaar zal kunnen produceren. Er is dit jaar ook al meer CO2 uitgestoten dan de aarde kan absorberen.

    Volgens de onderzoekers van Global Footprint Network, consumeren we sinds begin de jaren zeventig jaarlijks meer dan één planeet aarde. In 1993 viel Earth Overshoot Day op 21 oktober. Dit jaar hebben we de aarde al twee maanden eerder uitgeput.

    Onze ecologische voetafdruk is dus sterk toegenomen. Belgen hebben vandaag 5,3 maal de oppervlakte van België nodig om te kunnen produceren wat ze verbruiken.

    22-08-2013 om 07:45 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Augustinus van Hippo
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Op 28 augustus viert de Rooms-katholieke kerk Sint-Augustinus, bisschop, kerkleraar, filosoof, en regelvader van o.a. de norbertijnenorde.

    Augustinus werd geboren op 13 november 354 en stierf op 28 augustus 430. Zijn invloed als theoloog en denker binnen het christendom, in het bijzonder het kloosterwezen, en binnen de geschiedenis van het westerse denken, kan moeilijk onderschat worden.

    Augustinus was een bijzonder productief schrijver. Zijn bekendste werk is 'Confessiones' of 'Belijdenissen'. Daaruit komt het beroemdste citaat van Sint-Augustinus: 'Gij hebt ons gemaakt voor u en onrustig is ons hart totdat het rust vindt in u'.

    Uiteraard viert ook de norbertijnengemeenschap van Postel de Heilige Augustinus. Op woensdag 28 augustus is er om 11.30 uur in de abdijkerk een pontificale hoogmis, waar iedereen welkom is.

    22-08-2013 om 00:00 geschreven door Gust Adriaensen


    21-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'De relatiefste én absoluutste mens ter wereld'
    Doe mee aan de ongetwijfeld spraakmakendste quiz van dit jaar: de RELATIVITEITSQUIZ met Liesbeth Homans als referentievrouw en scherprechter.

    Kruip in de huid van de charmante Antwerpse schepen. Welke van de hier vermelde items vindt zij, volgens jou, relatief en welke absoluut.

    Markeer met ZWART de onderwerpen, waarop, volgens jou, Liesbeth, haar beruchte 'relativiteitstheorie' toepast. Duid met GEEL de items aan, waarop, volgens jou, Homans, haar beruchte 'absolutismetheorie' in werking laat treden.
     
    Wie het dichtst de keuze van mevrouw de schepen benadert, krijgt als beloning, drie gezonde Vlaamse smakkerds op de rechterwang toegediend door Liesbeth in hoogsteigen persoon

    Inzendingen te bezorgen aan "'t Stad is niet van iedereen", Stadhuis, Antwerpen. Veel geluk!

    Hier gaan de 50 items:

    00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

    °Racisme                                                     °Kennis van het Antwaarps
    °Werkloosheid                                             °Van Peel
    °Heterofobie                                                °Vlaamse Leeuw met rode klauwen
    °Hongersnood                                              °Hongerdood
    °Vlaamse rijstpap                                         °Vlaamse Leeuw met zwarte klauwen
    °Kennis van het Nederlands                          °Homofobie
    °Fiscale fraude                                              °Sociale fraude
    °Belgische identiteit                                       °Pedofilie
    °Pesterijen                                                    °Transfers van Wallonië naar Vlaanderen
    °Discriminatie                                                °Vlaamse identiteit
    °Privacy                                                        °Invloed van Voka
    °Uitsluiting                                                     °Uitbuiting
    °Algemeen Nederlands                                  °Sociale komaf
    °Holocaust                                                    °Transfers van Vlaanderen naar Wallonië
    °Kris Peeters                                                 °Burgemeesterssjerp
    °Misdaden tegen de menselijkheid                  °Hoofddoeken
    °Liesbeth Homans                                          °Transfers van Brussel naar Vlaanderen
    °Conservatisme                                              °Droog zaad
    °Linkse maatschappijvisie                               °Rechtse maatschappijvisie
    °Zwarte diamanten                                          °Thatcherisme
    °Zulte op 't Kiel                                              °Frieten van 't Draakske
    °Rik Torfs                                                      °Verovering van 't Stadhuis
    °Antwerpse haven                                          °Migranten
    °Lange Wapper                                              °Flaporen
    °Torgny op Den Bosuil                                   °Eigen Grote Gelijk

    000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

    21-08-2013 om 08:03 geschreven door Gust Adriaensen


    19-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heiligverklaring missiezuster die tegen racisme streed
    Enkele maanden geleden verklaarde paus Franciscus, de Colombiaanse missiezuster Laura van Sint Catharina van Siena (1874-1949), heilig.

    Zij  nam het geregeld op voor de indianen in Colombia en streed tegen racisme en discriminatie.

    19-08-2013 om 12:11 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De relativiteitstheorie van Homans omtrent racisme
    Een enorm interessant en verhelderend onderzoeksprojectje voor een krant of tijdschrift, zou zijn na te gaan op welke maatschappelijke, ethische en politieke problemen Homans en co.,hun 'relativiteitstheorie' toepassen en op welke niet.

    19-08-2013 om 12:01 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex
    Paus Franciscus:

    '
    'We kunnen niet gerust slapen terwijl baby's sterven van honger en bejaarden geen medische hulp krijgen.'

    19-08-2013 om 08:45 geschreven door Gust Adriaensen


    17-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    Mar Yakub VI/52XML:NAMESPACE PREFIX = O />

    Vrijdag 9 – vrijdag 16 augustus

    Vorige week eindigde de ramadan, de vastenmaand voor de moslims, met het zogenaamde Aid al-Fitr.  Dit werd in heel het land in eenheid, vreugde en hoop gevierd.  Er bestaan  verschillende verenigingen en bewegingen zoals “Syrië is mijn eer”,  “Syrië maakt ons een”. Vrijwilligers van deze en andere groeperingen hebben, gewonde soldaten opgezocht en geëerd, kinderen en families van vermoorde burgers geschenken gegeven e.d. Wij wilden vorige week de moslimfamilies die hier opgevangen worden gaan feliciteren, maar uiteindelijk is het pas zondagnamiddag gebeurd. Met vier man en twee flinke schalen vers gemaakte kaas als geschenk trekken we er naar toe. Door de mannen worden we hartelijk onthaald met twee omhelzingen en een kus op de schouder, zoals gebruikelijk. Sommige vrouwen en meisjes geven heel vriendelijk een hand, anderen buigen en groeten met   een brede glimlach. Samen vormen ze drie gelukkige gezinnen, die als één grote familie samen leven. De matrassen op de beddenbakken – tevens opslagruimte - dienen als zetels, waarbij nog kussens om op te leunen. De ouders komen er ongedwongen bij zitten, terwijl de kinderen heen en weer blijven lopen, totdat ze uiteindelijk ook ergens bij hun ouders neerstrijken. Direct worden glimlachend concrete vragen gesteld: wat is het beste, trouwen of alleen blijven? Gaat de oorlog nog lang duren? Welke zijn de grote steden in België? Tussenin wordt hartelijk gelachen. Ondertussen worden glaasjes gloeiend hete  thee met veel suiker geserveerd en daarna nog kleine tasjes Arabische koffie, ook met veel suiker. Mijn drie gezellen spreken vlot Arabisch en spelen  tolk voor mij. Ik moet me nog beperken tot   enkele uitdrukkingen en kan slechts hier en daar enkele woorden verstaan. Er wordt honderduit over het geloof in God gesproken. Uiteindelijk vragen ze of ik hen iets wil vertellen over Christus. Of je het nu gelooft of niet, ze hebben een heel  bijzondere eerbied voor de priester en de woorden die hij spreekt. Ik vertel over Gods grote liefde voor allen, die in Jezus mens geworden is en ons aardse leven heeft gedeeld in alles, behalve in de zonde.  Jezus Christus  kwam niet om schuldigen te straffen, zoals alle samenlevingen trachten te doen,  maar heeft de schuld zelf op zich genomen door te sterven op het kruis. Dat is het nieuwe dat  Hij bracht. Overal zijn er mensen die God en de evenmens oprecht lief hebben en naar zijn voorbeeld willen leven en zo meewerken aan het Rijk Gods op aarde. Ze reageren door te zeggen dat ze daar graag naar luisteren. Het zijn flinke gezinnen met ook mooie, lieve vrouwen in hun lange kleurrijke gewaden. Ze zijn nog vrij en hebben een natuurlijke schoonheid, die niet getekend is   door de westerse obsessie van een uitdagend en ophitsend exhibitionisme. Dat is de schoonheid en grootheid van het Syrische volk, zoals wij het gekend hebben voordat duistere machten het land in een hel begonnen om te vormen.

    We vieren feestelijk het hoogfeest van de Tenhemelopneming van Maria (15 augustus). De oorsprong van dit feest ligt in de wijding van een Mariaheiligdom tussen Jeruzalem en Bethlehem, dat vereerd werd als de plaats waar Maria zou gerust hebben op weg naar Bethlehem. Het werd in het begin van de VI e eeuw in Antiochië gevierd en uitgebreid over gans het byzantijnse rijk. Midden VII e eeuw werd het in Rome ingevoerd. De oude patristische traditie, gedeeltelijk in apocriefen bewaard, spreekt van de “dormitio”, het inslapen van Maria. Deze rijke traditie heeft onder meer haar uitdrukking gevonden in de iconen. We hebben getracht na de plechtige vespers van woensdagavond deze overlevering als “levende icoon” uit te beelden. Een zuster had alles netjes voorbereid en voor ieder de nodige teksten voorzien met een voldoende hoeveelheid kleding. Maria verneemt dat haar Zoon en Heer haar weldra bij zich roept. De apostelen komen van over heel de wereld naar haar toe. Noodgedwongen zijn er enkele vrouwelijke apostelen bij, maar verder toch geen andere abnormaliteiten meer. Johannes viert de eucharistie (met lekker vers brood). Petrus geeft een toespraak. De apostelen zijn bedroefd en tegelijk bidden en loven ze God. Ze vragen nog aan Maria dat ze haar beeltenis achterlaat. Uiteindelijk sterft Maria. Dit wordt op de iconen uitgebeeld met een klein kind als beeld van haar ziel  die opstijgt en door Jezus opgenomen wordt. Deze rol wordt meesterlijk vertolkt door de baby Fadia, helemaal als een engeltje verpakt. De apostelen leggen Maria in het graf en elk spreekt nog een gebed of getuigenis uit. Een van de apostelen komt helaas drie dagen  te laat toe en weent bitter. Petrus beveelt het graf te openen opdat ook hij Maria nog kan zien, maar het graf is ledig en er zijn twee engelen. De kinderen waren door versierde kartonnen vleugelen voor en achter zo ingepakt dat ze zich wil stil moesten houden. Deze apostel krijgt dan de icoon met de afbeelding van Maria. Met lofzangen eindigt dit prachtige “mysteriespel”. Bij het avondmaal (met de rest van het lekkere brood) wordt nog aangenaam nagepraat en worden verbeteringen voorgesteld voor een volgende keer.

    De feestdag zelf wordt met een plechtige eucharistie gevierd, waarbij we de bijzondere tussenkomst van Maria in Syrië afsmeken. Hierna een feestmaal met eenvoudige middelen maar wel twee gebakjes. Het gelegenheidskoortje (dat iedere dag na de mis twee liedjes zingt!) viert zijn eenjarig bestaan, voert een heel repertorium op  en de leden, inclusief Fadia,  krijgen allen een geschenkje. In de late namiddag houden we nog een uur aanbidding met het uitgestelde Allerheiligste Sacrament.

    Syrië is al een ware verrijzenis aan het beleven, te midden van de blijvende onveiligheid en de tragische  gevolgen van de oorlog. De wereld ontwaakt uit een  roes en erkent steeds meer de waarheid. Vele landen betuigen hun steun aan het Syrische volk. Andere landen, die Syrië mee wilden ontwrichten, krijgen af te rekenen met interne protesten. De overheersing van de moslimbroeders en andere fanatieke groepen wordt niet vanzelfsprekend  meer geduld, wat een hoogtepunt bereikt in Egypte.  Kemal Kilicdaroglu, leider van de Turks Republikeinse Volkspartij beschuldigt eerste minister R.T. Erdogan van moorden en aanslagen in Syrië, terwijl een Turks comité voor mensenrechten de regering eveneens beschuldigt van alle mogelijke financiële en militaire hulp aan gewapende groepen, inclusief al Nousra. Als klap op de vuurpijl wordt dit nog eens ondubbelzinnig bevestigt door de voormalige Turkse minister van buitenlandse zaken, Sukru Sina Gurel. Op het terrein zijn er steeds meer rebellen die inzien dat ze zich vergist hebben. Ze wilden het volk beschermen. Dan kwam een vloedgolf van buitenlandse fanatieke strijders, die niet met hen wilden spreken, niet met hen wilden eten of samen zijn.  Zij gaven hen enkel bevelen om zonder genade te moorden en te verwoesten. De onschuldige strijders zijn overgestapt en blijven overstappen naar de regering en het leger, dat hen genade schenkt, opnieuw inschakelt in het leger of in charitatief opbouwwerk. Volk en leger vechten steeds meer in eenheid tegen de terreur en de heropbouw van de samenleving is volop bezig. Mgr. Atallah Hanna, Grieks-orthodox aartsbisschop van Sebasta zegt dat Syrië het land is van de vriendschap en het in vrede samen leven van alle godsdiensten. Syrië zal overwinnen. Op 5 augustus gaf de Syrische president nogmaals een hoopvolle toespraak waarin hij moedig en eerlijk de huidige problemen aanpakt. Zij die het volk blijven uitmoorden en het land verwoesten zullen worden uitgeschakeld en zij die aan een vredevolle samenleving mee willen opbouwen zullen daartoe de kans krijgen.

    De ouders van Fawad, getuigen van verzoening. De christelijke wijken van Homs waren de eersten waarvan de media fier aankondigden dat ze door rebellen waren ”bevrijd”. Er werd gemoord, geplunderd en verwoest. 130.000 christenen werden verdreven. Ook moslims leden zwaar onder de gruwel van de “bevrijding”. In een samenkomst van de musalaha, de verzoeningsbeweging, vertelt nu een soennitische  vader hoe zijn enige zoon Fawad student was aan de universiteit van Homs. Op een dag keerde hij niet terug, hij was gekidnapt. Alle zoeken bleef zonder  resultaat. Na een tijd kregen  de ouders een telefoon: “Wilt ge uw  zoon terug zien?” Hij beloofde alles te geven of te doen om hun zoon terug te krijgen. ’s Anderendaags werd er op de deur geklopt. De ouders kregen een foto van hun zoon en een plastiekzak, waarna een auto in grote vaart wegreed. In de zak zat het in stukken gehakte  lichaam van hun zoon. En de vader spreekt verder met grote overtuiging: “Wij vergeven hen die onze zoon hebben vermoord. Laten we vergeving schenken omwille van Fawad en omwille van God. Dat is de prijs die wij moeten betalen voor de vrede.”

    Jongeren samen in Aleppo. Terwijl drie miljoen jongeren op het strand van Copacabana  in Brazilië samen met paus Franciscus het slotfeest vieren van de Wereldjongerendagen, komen  op dezelfde zondag 28 juli 2013  jongeren uit alle christelijke gemeenschappen, met vier bisschoppen en een aantal  priesters samen in de wijk al Sabeel van Aleppo, onder impuls van paters Salesianen. In dezelfde geest als de jongeren in Rio zijn ze vanuit het christelijk geloof samen in gebed, gesprek en ontspanning. Ze willen met skype verbinding krijgen met de jongeren van de WJD in Rio, maar het lukt niet. Aleppo, een van de mooiste steden van het Midden Oosten, is inmiddels verwoest, terwijl de bevolking voor een groot deel werd verdreven of uitgemoord. In het hart van deze stad van martelaren komen nu 850 jonge christenen samen om te bidden, te zingen en eucharistie te vieren. Onbevreesd getuigen ze van hun  geloof en hun hoop op de toekomst. De dag eindigt met een toewijding van de jongeren van Syrië aan het Onbevlekt Hart van Maria. De Armeense katholieke bisschop  Boutros Marayali vertelt hoezeer hij getroffen is door de houding van deze jonge christenen. Ze leven vanuit een innerlijke vrede en kracht,  door de oorlog en het lijden gelouterd. Ze willen zich onverdeeld inzetten voor God en de medemens. Ondanks het dreigende gevaar en de blijvende onveiligheid hebben ze voor deze samenkomst geen enkele bescherming of verdediging voorzien. Alles verliep in de grootste vrede.

    17-08-2013 om 13:29 geschreven door Gust Adriaensen


    16-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gezinsweekend in de abdij van Postel
    Van vrijdag 13 september tot en met zondag 15 september organiseert de abdij van Postel een gezinsweekend.


    Op zaterdag 14 september is er de gezinsdag rond het thema "Het licht van het geloof".
    E.P. Benny Berrens o.praem
    , Norbertijn van de abdij van Postel, gastenpater, opleidingsverantwoordelijke en professor theologie, zal deze dag begeleiden. Het zal een dag worden gevuld met gebed en ontmoeting, geloofsverdieping en gesprek. De deelnemers  vieren samen met de abdijgemeenschap de H. Mis  en nemen deel aan het avondgebed van de abdijgemeenschap. Er is biechtgelegenheid voor oud en jong. Er is catechese en opvang voor de kinderen. Iedereen mag deelnemen, men hoeft niet in gezinsverband te komen.

    Voor wie op zoek is naar meer; wie dieper wil kennismaken met andere jonge gezinnen; wie met andere jonge gezinnen wil bidden; wie even in stilte met Maria bij Jezus wil vertoeven tijdens de Aanbidding; wie gezellig wil napraten... is er de mogelijkheid om het ganse weekend te komen: van vrijdag 13 september (vanaf 19u) tot zondag 15 september.


    Op zondag 15 september wordt aangesloten  bij het “Feest van de Gezinnen” te Scherpenheuvel met o.a. mgr. Lemmens en mgr. Léonard.
    www.vierhetleven.be


    Inschrijving en inlichtingen via:
    pater Benny
    abdij van Postel
    Abdijlaan 16
    2400 Mol
    (0032) 0496 50 15 23
    gastenkwartier@abdijpostel.be

    16-08-2013 om 18:22 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat zou Joël de Ceulaer doen?
    'Moment' is een rubriekje in De Standaard, waarin redacteurs van de krant, hun luchtig, vluchtig, (als het kan) ironisch zegje mogen doen over dingen van de dag.

    Journalist Joël de Ceulaer doet onder de titel 'Wat zou Jezus doen?' de lezer kond, dat hij zich op 15 augustus heeft 'blootgesteld aan een respectabel aantal sociale contacten' en dat geen van die mensen, nochtans overwegend sociologische katholieken, 'zelfs maar de geringste opmerking gemaakt heeft over de tenhemelopneming van de Heilige Maagd Maria'.

    Kempenzoon de Ceulaer, ooit nog misdienaar geweest (vele min of meer bekende Vlamingen vermelden graag in hun curriculum dat ze ooit nog misdienaar geweest zijn) en ongetwijfeld ook een sociologische katholiek, vindt dat merkwaardig want 'daarom hadden wij een dagje vrij'. Die redenering vind ik dan weer hoogstmerkwaardig, want hoeveel mensen kennen het verhaal achter de Officiële Feestdagen waarvan ze kunnen genieten?

    Soit. Er was gelukkig toch één iemand die het wist: Joël. En hij is zo erudiet en lief om er terloops nog een weetje aan toe te voegen: het verschil tussen hemelvaart en tenhemelopneming. Waarvoor dank.

    Omdat het allemaal niet zo nauw steekt in het bladvulselrubriekje 'Moment', gaat de Ceulaer gezellig door op zijn oppervlakkig elan. Als toch niemand uit de vriendenkring van Joël weet (gelukkig is hijzelf op de hoogte) waarom er op 15 augustus een vrije dag is, dan kan volgens de verbijsterende logica van de Ceulaer, die tenhemelopneming van Maria qua officiële feestdag het best vervangen worden door het Suikerfeest. Want ook de niet-islamitische medemens weet, aldus de Ceulaer, perfect wat er dan aan de hand is. Als journalist de Ceulaer en zijn confraters wat meer bombarie maakten omtrent de Tenhemelopneming van Maria, zoals ze dat doen omtrent het Suikerfeest, dan zouden zeker de gisteren door Joël gecontacteerde vrienden op de hoogte geweest zijn van het 'waarom' van hun vrije dag.

    de Ceulaer besluit zijn momentartikeltje met de vraag: 'Wat zou Jezus doen, mocht hij Chef Officiële Feestdagen zijn?

    Mag ik besluiten met de vraag: 'Wat zou Joël de Ceulaer doen, mocht hij Jezus zijn? De Tenhemelopneming van zijn moeder vervangen door het Suikerfeest?'

    Ongetwijfeld zullen deze prangende vragen een boeiend keuvelonderwerp zijn tijdens het etentje dat de journalist eerstdaags voor zijn van toeten-of-blazen-wetende vrienden organiseert. Wellicht puurt hij daaruit de stof voor weer een Momentstukje.

    16-08-2013 om 08:00 geschreven door Gust Adriaensen


    15-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sportfiguren als rolmodellen
    In een ontmoeting met de Italiaanse en Argentijnse nationale voetbalploegen, riep paus Franciscus de voetballers op, eerder rolmodellen te zijn dan bekende figuren die voortdurend in de schijnwerper staan. Dat is uw sociale verantwoordelijkheid, zei de paus.

    Aan de verantwoordelijken van de ploegen vroeg de paus een beleid te voeren dat erop gericht is een authentieke en menselijke dimensie te bewaren in de sport om zo uiteindelijk het gevaar op discriminatie en geweld uit te schakelen.
     

    15-08-2013 om 19:54 geschreven door Gust Adriaensen


    13-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De kleermakerszit van de rector


    Wat brengt de rector van de grootste katholieke universiteit der Nederlanden ertoe, te poseren in een wat ongemakkelijke kleermakerszit, op de dure mahoniehouten vergadertafel van het rectoraat in de universiteitshallen van Leuven?

    Als ik me niet van vergaderruimte vergis, moet links van Rik Torfs een groot schilderij van Einstein tegen de muur hangen. Heeft de fotograaf op instigatie van de rector, Einstein buiten beeld gelaten omdat de gelijkenis tussen de pose van Rik T. en die van Albert E. in een niet onbekend beeldhouwwerk, te opvallend zou zijn? Maar hoe dan ook, de foto is een mooi clair-obscur, waarbij het schaduwspel van Torfs' niet-gelapte schoenen op de blinkend gepoetste voorname tafel sterk opvalt. Gefeliciteerd, universitaire poetsploeg! Een compositie die ook onwillekeurig doet denken aan het intimistische tafereel dat Henri De Braekeleer konterfeitte in 'De man aan het venster'. 

    Een rijk gelaagd portret ook, vol symboliek. Het venster staat wijdopen, zodat frisse lucht (eindelijk) de universiteit kan binnendringen. Door dat open venster zie je in het felle buitenlicht de wat wazige contouren van de universitaire bibliotheektoren, traditie verbonden met wetenschap van nu  en wijsheid van alle eeuwen der eeuwen. De rector zit, met zijn linkerhand om zijn linkerbovenbeen geklemd en met zijn vlakke rechterhand steun zoekend  op het tafelblad, in de schaduw. Toch is zijn gezicht voldoende belicht om uit zijn blik de geconcentreerde mix van droom en wijsheid af te lezen. En uit zijn gesloten mond en omlaaggetrokken mondhoeken, vastberadenheid. Moeilijker te duiden is dat de rector het duister inkijkt en niet zijn hoofd heft naar de in het licht badende buitenwereld en naar de toren van kennis.

    Een vraag die onwillekeurig bij de aandachtige beschouwer opduikt is: hoe is Torfs op de tafel geraakt om deze intrigerende houding aan te nemen? Heeft hij, na nog eens zorgvuldig zijn voeten geveegd te hebben, een der zetels als opstapje gebruikt? Is hij met één jump tot op de tafel geraakt, als een volleerde tafelspringer? Of is vice-rector Pieters, robuuste man als die is, hem behulpzaam geweest bij het beklauteren der tafel?

    Hoe mooi is het toch allemaal! En het kan niet anders of met Torfs en co., gaat de Katholieke Universiteit van Leuven, roemruchte tijden tegemoet. Een roem die ook zal afstralen op alle overleden en nog levende alumni!!




    13-08-2013 om 14:41 geschreven door Gust Adriaensen


    12-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En de kwaliteit van de universiteiten, rector Torfs?
    Rector Torfs van de Katholieke Universiteit Leuven, pleit ervoor dat de secundaire scholen de resultaten van hun oud-leerlingen in het hoger onderwijs, publiek zouden maken. Want, aldus Torfs, de kwaliteit en het niveau van de middelbare scholen verschillen heel erg en het hoger/universitair onderwijs is toch wel de ultieme toetssteen waaraan die kwaliteit kan afgemeten worden.

    Iedereen die een beetje vertrouwd is met het secundair onderwijs zal het beamen: er zijn enorme verschillen wat pedagogische en didactische kwaliteiten betreft, tussen die scholen. Het zou geen probleem mogen zijn om de resultaten van de oud-leerlingen in het hoger onderwijs op ruime schaal te verspreiden. Overigens doen nogal wat secundaire scholen dat wat graag, wanneer ze met die resultaten kunnen uitpakken.

    Dat Torfs het hoger/universitair onderwijs  zomaar als dé kwaliteitstoetssteen naar voren schuift, iets wat de universiteiten al altijd gedaan hebben, doet evenwel de wenkbrauwen fronsen.

    Rector Torfs vertelt maar het halve verhaal. Alleen de secundaire scholen vizeren en de hogescholen buiten schot laten is een opvallende vorm van vergetelheid of van vooringenomenheid. Het is namelijk  de hoogste tijd dat  ook hogescholen en universiteiten op een zo objectief mogelijke manier met elkaar vergeleken worden. Een kwaliteitscontrole en -vergelijking tot in de verschillende faculteiten en departementen toe en dat die resultaten ook op ruime schaal verspreid worden.

    Dat rector Torfs dat luik vergat te vermelden, is toch wel erg opvallend. Zeker voor de ongetwijfeld erg verstandige man, die hij is.

    12-08-2013 om 11:22 geschreven door Gust Adriaensen


    11-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex
    'We are all jars of clay, fragile and poor, yet we carry within us an immense treasure.'

    11-08-2013 om 07:52 geschreven door Gust Adriaensen


    10-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    Vrijdag 2- 9 augustus 2013

    Dinsdag 6 augustus vieren we als een echte feestdag. Zowel in de Oosterse als in de Westerse liturgie wordt vandaag de gedaanteverandering van Jezus op de berg Tabor herdacht. Het is een echo van de doop van Jezus in de Jordaan en verwijst al naar de Kruisverheffing op 14 september. Het wil de tweevoudige betekenis van Jezus’ “verheffing” benadrukken: op het kruis en in de verrijzenis. Meteen willen delen in de verheerlijking, zonder lijden is een illusie. Geen verheerlijking zonder lijden en sterven.  Omgekeerd kan ieder lijden en sterven een deelname worden aan de verheerlijking. Omdat op deze dag  traditioneel de religieuze professies werden afgelegd, willen we onze ‘geprofesten’ vandaag ook vieren. Maandag- en dinsdagavond blijven we veel langer samen recreatie houden. Er worden allerlei sketches verzonnen en uitgevoerd door groot en klein. Aan kleurrijke kleding voor toneel en dans is er geen gebrek. Er wordt gezongen en gedanst op erg ritmische muziek. Zelfs Fadia, de baby wil meedoen en er zijn vrijwilligers genoeg om haar op te nemen en te laten genieten. Ook aan de maaltijd is extra aandacht besteed. Het is even een aangename verpozing in ons soort loopgravenbestaan.

    Voor de volgende dagen is er weer een grote hoeveelheid ‘zatar’ (tijm) en kruiden geoogst, die moeten verwerkt worden, in stof en zweet. De kostbare ’zatar’ wordt in grote plastieken kuipen gedaan en de kurkdroge takjes worden bewaard voor de winter om er de houtkacheltjes mee in vuur en vlam te zetten.

    Vanaf woensdag wordt het einde van de Ramadan, de maand van vasten voor de moslims, gevierd. Het is voor ons een gelegenheid om de moslimfamilies die hier opgevangen worden te gaan feliciteren, wat altijd een even hartelijk gebeuren is. Het is tegelijk een groet aan alle moslims die al veertien eeuwen   in eenheid  samen leven met de christenen en de andere  groepen. En deze eenheid is de basis voor de vrede.

    De weg naar vrede in Syrië lijkt versperd te zijn, maar toch leeft er een immense hoop. Buitenlandse machten hebben de eenheid van het Syrische volk danig onderschat en ondanks een grote collectie van gewapende groepen de totale ontwrichting niet kunnen bewerkstelligen. Wel blijven ze moorden  en  aanslagen  plegen. Het voorwendsel van  “vrijheid en democratie” alsook de modegril  van “een dialoog tussen islam en christendom” hebben al lang alle geloofwaardigheid verloren. Dit is problemen scheppen waar er al een oplossing is. Eeuwen lang leven hier moslims en christenen samen en in Syrië al gedurende decennia, op een  wel erg harmonieuze wijze. Natuurlijk willen burgers overal een betere samenleving, maar niet met deze gruwelijke barbaarsheden.

    Hier gaan de bombardementen verder, tot   op veilige afstand van het klooster. Ook gaat in heel het land   het uitschakelen van gewapende groepen verder,  maar de rust is nog lang niet weergekeerd. Patriarch Gregorios III Laham zegt uitdrukkelijk dat de crisis in Syrië verbonden is met de Palestijnse kwestie. Israël, dat altijd een slag voor wil zijn, is drukke besprekingen begonnen met de Arabische Emiraten en met Turkije om toch nog de ontwrichting van Syrië te bewerken. En de Britse Sunday Times onthult nu dat Britse charitatieve instellingen in Syrië steun blijven geven aan gewapende groepen, die verbonden zijn met Al Qaïda. Jihadisten en wapens zijn er voorlopig nog genoeg.

     Internationaal blijft wel het besef groeien dat de oorlog  tegen Syrië vanuit het buitenland werd en wordt gevoerd. En dit is  hoopvol voor de toekomst wanneer men eens de gehele waarheid zal erkennen. De Russische eerste minister Dmitry Medvedev  herhaalt dat de buitenlandse bemoeienissen in Syrië  de problemen blijven verergeren en de destabilisatie bewerken. De woordvoerder van de Democratische Volks Republiek van Korea,  Kim Yong-nam drukt zijn steun uit aan de regering en het volk van Syrië in zijn strijd tegen het westers imperialisme. Het Syriac Orthodox patriarchaat van Antiochië en het hele Oosten ontkent ten stelligste de geruchten alsof de Apostolische Stoel van Antiochië  in Damascus zou verplaatst worden. Dr. Ali Haidar, staatsminister van Nationale verzoening meldt dat er op verschillende plaatsen belangrijke vorderingen worden gemaakt. Ook de betrekkingen met de “echte” vrienden van Syrië worden uitgebreid of versterkt. Ondertussen komt het Arabische volk zowat overal in opstand tegen de moslimbroeders en andere extreme islamisten, door het westen en zijn bondgenoten gesteund: Egypte, Tunesië, Libië … De Turken blijven protesteren tegen hun eerste minister die de promotor van de moslimbroeders is.  Al Jazeera (de almachtige Joods-Amerikaanse-Arabische zender) in Qatar is als een kaartenhuisje ingezakt. Een flink deel van het Arabische volk is het beu te kijken naar gemanipuleerd nieuws dat slechts de misdaden van een fundamentalistische islam in Syrië aanwakkert. En het volk van Bahrein, het koninkrijk van de hoog verheven Al Khalifa’s,  het mini-petrolstaatje, blijft gerechtigheid eisen, al wordt het gruwelijke onderdrukt, met goedkeuring van het westen. Je kunt dit vergeten volk van de “Arabische Lente” steunen met de manifestatie aan hun ambassade op 14 augustus om 12.00 u (Louisalaan 250 te 1050 Brussel). Er is een reële  hoop dat de bewustwording van de waarheid wereldwijd geleidelijk een omwenteling kan teweeg brengen.

    Ondertussen is in ons eigen Vlaamse land een soort  derde schoolstrijd begonnen tegen de interne afbraak van het katholiek onderwijs. Dat jonge christenen zonder schaamte mogen opstaan, om te getuigen dat Jezus Christus en zijn evangelie de moeite waard zijn om onverkort te verkondigen én te volgen in deze chaotische,  depressieve en ontwrichte beschaving. Moge het goede vuur van de Tweede Franse Revolutie ook Vlaanderen wakker schudden. Warm aanbevolen. 

    In het begin van onze tijdrekening schreef een Flavius Josephus (“Flauwe Jef” in vrije vertaling) twee geschiedkundige werken. Het zijn verhalen van geweld en overheersing, het uitmoorden van volkeren en  het verwoesten van landen, omwille van de hebzucht, eerzucht en machtsdrang van enkelen. Onze huidige geschiedenis vertoont nog precies hetzelfde eentonige stramien. Menselijke samenlevingen zonder God  zijn gebouwd op onderlinge na-ijver, machtsdrang, geweld en moord, alle eeuwen door. En als ze God misbruiken voor hun eigen plannen wordt het nog gruwelijker. Jezus Christus is de enige in de mensengeschiedenis die niet  alleen een weg gewezen heeft naar het leven en de waarheid maar ook kon zeggen: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven”.  Hij kwam het onrecht niet aanklagen en straffen, wat zoals alle beschavingen willen doen. Hij nam alle schuld zelf op zich en heeft zijn leven gegeven voor anderen. Zijn verheffing aan het Kruis werd de weg naar de verheffing van de verrijzenis.  In verschillende culturen en stromingen hebben sommigen in het verleden geprobeerd zijn leven na te volgen. De grote bekeerling  G.K. Chesterton merkte al op dat er geen enkele steekhoudende opwerping kan gemaakt worden tegen het christelijk geloof, tenzij... dat we het nog niet echt geprobeerd hebben. Het wordt tijd dat we het allemaal eens gaan proberen om de eentonigheid van onze geschiedenisboeken te doorbreken.

    10-08-2013 om 22:17 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rasp over Rasp
    Dankzij de meest diverse tellers en statistieken die Seniorennet ter beschikking stelt van de Bloggers, is het allemaal goed te volgen.

    Rasp startte begin 2007. Gisteren meldde de 5000ste lezer zich. Die 5000 mensen komen uit 23 verschillende landen. Het overgrote deel zijn uiteraard Belgen (76,3%), gevolgd door de Nederlanders (18,8%). En opvallend: 62 inwoners van de VS maakten al kennis met Rasp. Uit Duitsland komen 26 bezoekers en uit Italië en het Verenigd Koninkrijk telkens 12.

    Die 5000 Rasplezers bezochten 30667 keren het Blog en totaliseerden 48762 pageviews.


    Aan alle lezers: van harte bedankt voor de belangstelling!

    10-08-2013 om 09:11 geschreven door Gust Adriaensen


    08-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Zundert': tweede Nederlandse trappistenbier

    TWEEDE NEDERLANDSE TRAPPISTENBIER

    Bron: www.zunderttrappist.nl

     Nederland krijgt in het najaar zijn tweede trappistenbier. Het bier gaat Zundert heten, naar de plaats waar de brouwerij staat. Monniken van de abdij Maria Toevlucht lieten een oude koeienstal van kloosterboerderij ‘De Kievit’ ombouwen tot brouwerij. Anderhalve maand geleden werden de brouwketels uit Duitsland geplaatst. Dankzij de plaatsing van brouwketels en vergistingstanks kunnen de monniken starten met proefbrouwsels. Abt Daniël. “Wij verwachten dat tegen het eind van dit jaar het bier voor het eerst in bredere kring te proeven zal zijn. Het bier krijgt de naam ‘Zundert’. Met de installatie van de ketels is ook de website www.zunderttrappist.nl live gegaan.” 

    Abdij Maria Toevlucht behoort tot de orde van de Cisterciënzers van de Stricte Observantie, beter bekend als Trappisten. Monniken en monialen van deze abdijen leven volgens de Regel van Benedictus, waarin het ‘Ora et labora’ (bidden en werken) centraal staan. Monniken van de abdij vervaardigen velerlei producten om in hun levensonderhoud te voorzien en personen in nood te steunen.

    De Internationale Vereniging Trappist (IVT/AIT) erkent momenteel bier van acht abdijen officieel als trappistenbier. Vorig jaar nog werd het trappistenbier van Engelszell, de enige trappistenabdij in Oostenrijk, erkend. Zes trappistenbieren worden gebrouwen in Belgische trappistenabdijen (3 uit Vlaanderen (Achel, Westmalle, Westvleteren) en 3 uit Wallonië (Chimay, Orval, Rochefort). Het zevende trappistenbier (‘La Trappe’) wordt sinds 2005 gebrouwen in de Nederlandse trappistenabdij van Koningshoeven. Dankzij een erkenning van de Internationale Vereniging Trappist mogen bieren officieel de naam ‘trappist’ en het bijhorende logo dragen.

    (Kerknet)


    www.zunderttrappist.nl

    08-08-2013 om 19:17 geschreven door Gust Adriaensen


    07-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Het is onzin om door leken geleide diensten religieuze diensten te verbieden'
    De Duitse topconsultant Thomas von Mitsche-Collande, die volgens Vaticaandeskundigen door paus Franciscus werd aangezocht om hem te adviseren bij de hervorming van de curie, heeft een uitgesproken mening over de plaatselijke kerkgemeenschap.

    'Het is onzinnig', aldus von Mitsche-Collande, 'om door leken geleide woorddiensten op zondag in de parochies te verbieden. Ze toelaten, zou de plaatselijke gemeenschap kunnen versterken en op termijn vruchten kunnen voortbrengen. De detailhandel denkt na over meer plaatselijke inplantingen terwijl de Kerk de hare vernietigt. Het kerkelijke management zou zich allereerst de vraag moeten stellen hoe het plaatselijke kerkelijke leven kan worden ondersteund. Daarop moet het beleid worden gericht.'

    07-08-2013 om 11:20 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is Rik Torfs in zijn schrijfstijl al aan het 'verrectorren'?


    De tegelijk flitsende, accurate en badinerende schrijfstijl van Rik Torfs in zijn columns, is zijn bijzonder attractief handelsmerk.

    Sinds 1 augustus is deze briljante Kempenzoon rector van de Katholieke Universiteit Leuven (benieuwd hoe dikwijls de kerkjurist zijn functie zo zal aanduiden in plaats van het bloedloze KU-Leuven) en in De Standaard van 5 augustus lees ik een eerste pennenvrucht van de nieuwbakken rector.

    Torfs treedt in het artikel de kritiek op de hoge publicatiedruk voor wetenschappers bij. Inhoudelijk zit het allemaal wel snor. Maar er is ontegenzeggelijk iets fundamenteels veranderd met de schrijfstijl.

    Buiten enkele pittige aforismeachtige sententies ('het zijn zelden bejaarden die de wereld veranderen', 'de kunst bestaat er eigenlijk in zo veel mogelijk te schrijven door zo weinig mogelijk te lezen'), wordt de tekst gekenmerkt door een onmiskenbare academische saaiheid, die de Rik-van-de-columns vreemd was.

    Heeft Torfs op 1 augustus resoluut de stijlknop omgedraaid en vast op 'rectorswaardigheid' ingesteld? Of slaagt hij erin vlotjes over te schakelen naar de blitse columntaal wanneer de omstandigheden het vereisen of wanneer het in zijn kraam past?

    Ach Rik, ik heb het vroeger al geschreven, onthou ons niet, nu je rector bent, het genot van je vaak schitterende columns. Word geen bejaarde, belegen, bedaarde, voorzichtige rectortaalgebruiker. Verander de wereld. Ook de taalwereld. Blijf dus jong in je taal. Je adagium indachtig: het zijn zelden bejaarden die de wereld veranderen.

    07-08-2013 om 09:17 geschreven door Gust Adriaensen


    06-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Zwijg erover, professor De Vos!'
    Je kunt er donder op zeggen. Wanneer er vanuit 'linkse' politieke hoek, een voorstel wordt gelanceerd, komt de 'denktank' Itinera in beweging. Hoeveel bemanningsleden die tank eigenlijk telt, is onduidelijk. Maar wat al vlug wel overduidelijk was maar wat zelden of nooit vermeld wordt, is dat deze tank opereert met rechtse, neokapitalistische brandstof ter verdediging van een rechtse, neokapitalistische maatschappijvisie.

    De voorbije dagen was het weer zover. Groen lanceert een voorstel voor een basispensioen voor iedereen. De dag nadien komt de tank in beweging. Professor De Vos, is, zoals wel zeer vaak het geval is, de commandant.

    Zijn standpunt of de stellingnames van Itinera zijn net zo voorspelbaar als de voetbalcommentaren van fanatieke supporters aan de stamkroegtoog.

    Uiteraard deugt het voorstel van Groen van geen kanten. En ook al is De Vos niet alleen een denktanker maar ook een academicus, de dooddoeners zijn niet van de lucht. 'Tijd voor leuke ideeën is voorbij', stelt de professor. 'Harde scenario's zijn nodig!', orakelt hij. 'Wat is de waarde van de berekeningen van Groen?', vraagt de Itinerakopman zich schamper af.

    En de uitsmijter van De Vos, doet zelfs naar adem happen.  'Je kan over dit soort voorstellen eigenlijk niets zeggen', aldus onze professor, 'zolang het Planbureau en de Nationale Bank ze niet hebben nagerekend.'

    Waarom zwijgt hij er dan niet in alle talen over?

    06-08-2013 om 07:54 geschreven door Gust Adriaensen


    05-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De vespers in de abdijkerk van Postel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De avonddienst of de vespers in de norbertijnenabdij van Postel: een aanrader voor iedereen!

    XML:NAMESPACE PREFIX = O /> Het geklep van het klokje. Het sfeervol verlichte romaanse abdijkerkje.


    Stipt 18 uur : de ruisende stoet der  norbertijnen. 
    De diepe buiging, twee aan twee, voor het altaar. Het gestommel bij het plaatsnemen in het gestoelte.

     

    De voorzanger heft de hymne aan, begeleid door zachte orgelmuziek. Het rustgevende psalmodiëren. De lezing uit eeuwenoude teksten van kerkvaders en heilige priesters. De stilte nadien. Het magnificat . De voorbeden. De namen van de confraters die sinds de stichting in de 12de eeuw op dezelfde dag gestorven zijn.

     

    Het zegenlied en de zegen. Het convent richt zich naar het Mariabeeld, zingt het Marialied. Ga in vrede.

     

    De diepe buiging voor het altaar. De stoet verdwijnt in de lange kloostergangen.

     

    Het is net geen 18.30 uur wanneer we de kerk verlaten.

     

    De avonddienst in al zijn eenvoud: telkens opnieuw een deugddoende geestelijke ervaring.

    05-08-2013 om 08:36 geschreven door Gust Adriaensen


    04-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daar is de zomer, daar zijn de kunstenfestivals (2)
    Kortrijk

    Kortrijk pakt  onder de titel 'Kortijk vlaandert' tot 18 augustus uit met een kunstwandeling. Op tien locaties stellen een vijftigtal vooral Belgische en enkele Nederlandse kunstenaars tentoon.

    Minder internationaal dus dan Watou en geen aandacht voor de poëzie van het woord. Maar Kortrijk heeft natuurlijk heel wat historisch interessante locaties te bieden.

    Grote indruk maken de 'kunstwerken' op mij niet. Bovendien is er zelden of nooit ook maar enig verband te merken tussen de gekozen locatie en de daar gepresenteerde kunstwerken.

    Boeiend zijn de dankzij computertechnologie gerealiseerde sculpturen van Nick Ervinck (van hem was al monumentaal werk te zien in de laatste editie van Beaufort) en de fragiele kleinsculpturen in allerlei recyclagematerialen van Ruben Vandeghinste.


    Beaufort aan de Kust, Track in Gent, Watou, Kortrijk...gebruiken de zgn. 'kunstwandeling' om moderne kunst te presenteren. Los van de esthetische waarde en van het technische vakmanschap, zijn er mij vooral drie trends opgevallen.

    Het veelvuldige gebruik van 'niet-klassieke' materialen: allerlei kunststoffen, recyclagematerialen. De voorliefde voor 'installaties'. De installatiekunst (afzonderlijke voorwerpen worden gezamenlijk zo geïnstalleerd of gepresenteerd, dat ze een, meestal tijdelijk, 'kunstwerk' vormen) maakt een steile opgang, of het nu in minimale of monumentale vorm  is. En de audiovisuele kunstwerken zijn prominent aanwezig.

    De kennismaking ermee kan interessant zijn. Maar het overgrote deel van die als kunst gepresenteerde werken, laat niet veel indrukken na. 'Vluchtig' typeert ze misschien nog het beste. Dat is ook wat uit de vermelde trends te concluderen valt: vluchtig, tijdelijk. Wellicht is dat ook de bedoeling van vele hedendaagse kunstenaars.





    04-08-2013 om 11:50 geschreven door Gust Adriaensen


    03-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daar is de zomer, daar zijn de kunstenfestivals (1)

    Watou

    Het is al enkele jaren een trend: een kunstenparcours in stad of dorp, waar je binnen of buiten het werk van vooral jonge en 'moderne' kunstenaars kunt 'bewonderen'.

    De voorbije twee bloedhete dagen er twee bezocht: het gerenommeerde Watou en beginner Kortrijk.

    Het kunstenfestival Watou was al aan zijn zoveelste editie toe. Opgestart door de dichter Gwy Mandelinck, bracht het meestal een expositie waarin de combinatie woord-beeld centraal stond. Het woord van de dichter, versterkt of ontkracht door vorm en kleur. De laatste jaren is die band tussen poëzie en beeld grotendeels doorgeknipt.

    Op tien locaties was er werk te zien van een negentigtal kunstenaars uit binnen- en buitenland. Het thema was 'Over de liefde die we niet begrijpen', een thema, dat, het moet gezegd, niet altijd zo duidelijk uit de werken te begrijpen was.

    Twee werken waaraan ik achteraf nog spontaan terugdacht, zijn allebei gesitueerd in en rond de Douviehoeve. De mens in de poel op het erf van de hoeve met in zijn hand een bord met zijn hartekreet, zegt op een sarcastische manier heel veel over onze diepe, existentiële nood aan begrip, vergeving, liefde.En in de grote schuur van de Douviehoeve had Leonid Tisjkov zijn 'Private Moon' opgesteld. Daarmee zeult hij al een hele tijd de hele wereld  rond, van expositie naar exposite. Een man die blijft dromen, zijn 'private dream'.

    Heel veel mooie, poëtische herinneringen, riep de klassiek samengestelde hommage aan Herman De Coninck op: biografie, foto's, gedichten. Sommige gedichten van De Coninck zijn echte klassiekers geworden. De Coninck, dat klinkt beeld- en klankrijk uit sommige van zijn gedichten, begreep de liefde ook niet (altijd).






    03-08-2013 om 10:16 geschreven door Gust Adriaensen


    02-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    Vrijdag  26 juli – vrijdag 2 augustus 2013

    Terwijl de mensen sliepen kwam de vijand, zaaide onkruid tussen de tarwe en ging heen”, zo horen we Jezus spreken, zaterdag in het evangelie van de parabel van het onkruid tussen de tarwe (Mt 13, 25). Hij leert ons de gebeurtenissen in de wereld op een andere en diepere wijze te zien. Toen we enkele jaren geleden in Syrië kwamen vonden we hier helemaal geen volmaakte politieke samenleving, maar we genoten wel van de behoorlijke welvaart, de veiligheid, de gelijkwaardigheid van alle geloofsgroepen,  de godsdienstvrijheid, de gastvrijheid en een gezond familieleven. In het openbare leven waren discriminatie, diefstal en criminaliteit onbekend. En plots heersten de gruwelijkste vormen van barbaarsheid.  Er werd gemoord, geplunderd en er werden aanslagen gepleegd in heel het land. De vrij harmonische samenleving veranderde in een nachtmerrie. De “lente” werd een “chaos”. De media vertelden dat het een spontane opstand was van een sinds lang onderdrukt volk. Wie echter meer spiritueel dieptezicht had, merkte al vanaf het begin dat ook dit een leugen was. Vijanden hadden lang geleden al onkruid gezaaid, dat nu weelderig opschoot. Wesly Clark, een Amerikaanse generaal, heeft toegegeven dat de  oorlog tegen Syrië, samen met vier andere landen, al kort na de aanslag op de Twin Towers in 2001 gepland was. Inmiddels werd Irak verwoest onder het motto ‘Vrijheid voor Irak”! Het blijft een van de grootste misdaden tegen de menselijkheid uit de recente geschiedenis. Zullen er van de 1,3 miljoen christenen in 2003 in Irak binnen kort nog christenen overblijven? Op gelijkaardige wijze prijkt ook Libië in de westerse ‘Arabische’ lentecollectie. En wat met de christenen in Egypte, Afghanistan, Syrië? Al deze landen zijn inmiddels een onuitputtelijke goudmijn voor de wapenindustrie. De armen worden verkocht, zei de profeet Amos meer dan 27 eeuwen geleden, om de macht en  de rijkdom van grote mogendheden en wereldheersers te dienen. En terwijl de islam in het westen steeds meer vrijheid en ondersteuning krijgt, worden de christenen, de oudste bewoners,  in de moslimlanden steeds meer vervolgd, verjaagd of uitgemoord. De Russische punkgroep  Pussy Riot die op schandalige wijze de heilige liturgie een orthodoxe dienst verstoort, krijgt in heel het westen aandacht en bijval. Maar wie verdedigt Amina Tyler in de Tunesische gevangenis, omdat ze durfde protesteren tegen de onderdrukking van de vrouw? Waar blijft Amnesty International nu? Mgr. Paul Yazigi, Grieks-orthodox metropoliet van Aleppo en Mgr. Jean Ibrahim, Syrisch-orthodoxe bisschop van Aleppo werden al drie maanden geleden ontvoerd. Waar blijven de machtige organisaties van de UNO? Wat doet Turkije? Neen, onze grootste  problemen komen niet voort uit het feit dat de “westerse democratie” nog niet genoeg is doorgedrongen. Integendeel. En de grote moeilijkheid in onze tijd ligt ook niet in een “algemene economische recessie” maar in het kwaad, de zonde in ons hart en in deze wereld. Ze komen van de duivel en zijn handlangers, de vijanden van God en van de mensen, die welbewust in het verborgene onkruid blijven zaaien. Wie dit ontkent is onverantwoord naïef.

    We laten het inmiddels niet al te zeer aan ons hart komen en grijpen iedere gelegenheid aan om te vieren. Fadia,  de baby, heeft haar eerste tandje gekregen. Tijdens het middagmaal hebben we enkele beelden gezien van choreografie en dans in Rio de Janeiro op de Wereldjongerendagen. Prachtig en inspirerend. De kinderen en een zuster voeren nu ook enkele dansjes uit op Arabische muziek en met overvloedige kleurrijke kleding. Daar hoort gebak bij en een apart gerechtje: graantjes in een soort suiker brei. En tijdens de maaltijden blijven we tussendoor genieten van die schitterende beelden van een dansende,  biddende, getuigende jeugd in Brazilië. Het is wel degelijk een verheerlijking, niet van mensen of menselijke instellingen, maar van God de Vader en Schepper, van Jezus Christus, de Verlosser door het Kruis en van de heilige Geest, de werkelijke drijvende kracht in deze wereld. De jeugd zingt en juicht uitbundig maar is ook indrukwekkend stil, geknield in aanbidding voor het Allerheiligste Sacrament. En ze zijn met miljoenen. Ondertussen spoort paus Franciscus de gelovigen aan om uit hun slaap te ontwaken, er op uit te trekken, vastberaden tegen de stroom van de algemene opinie in te gaan en zich in te zetten voor armen en verdrukten, waar ze zich ook mogen bevinden. Hij nodigt ook de kerkleiders uit om de weg van een grondige hervorming te gaan in de geest van het evangelie. We moeten ons vooral  inzetten voor het heil van de mensen en de glorie van God en niet onze eigen kerkelijke of religieuze instellingen willen verheerlijken. Hopelijk is dit het begin van een daadwerkelijke ommekeer in de Kerk.

    Het nationale leger is over heel het land steeds meer gewapende groepen en wapenvoorraden aan het uitschakelen en de veiligheid aan het herstellen. Op 29 juli  verwerft het leger de controle over Khaldiye in Homs, de hoofdstad en het bolwerk van de rebellen. Helaas, wanneer een plaats veilig is, wordt het elders weer onveilig.  En zo blijven ook de aanslagen doorgaan.  Bovendien worden ze door het westen nog steeds eenzijdig beoordeeld. Terecht verwijt de permanente waarnemer bij de UNO, dr. Bashar al-Jaafari dat de internationale onderzoekscommissie blind is voor de misdaden van de gewapende groepen in Syrië.

    Rondom ons blijven we regelmatig de doffe geluiden van ontploffingen horen. We bevinden ons nog steeds op een erg gevaarlijke plaats. We blijven dus eten in de refter met zandzakken voor de ramen, als in een van de luxe-loopgraven van de eerste wereldoorlog. We moeten ook noodgedwongen ‘s avonds vroeg in onze schuilplaatsen zitten of liggen. Deze week werden juist in de schuilplaats van de zusters giftige spinnen aangetroffen.  Wie zegt dat vrouwen altijd zoveel tijd nodig hebben om in te pakken? Niets van.  In minder dan geen tijd waren alle matrassen en alle gerief verhuisd naar een nieuw onderkomen. Vlugger kon niet.  Er was nauwelijks tijd  om van deze plotse vlucht een foto  te nemen. Zo wordt de dagelijkse sleur doorbroken  en blijft de spanning er in. En dan spreken we nog niet van de inrichting van de nieuwe schuilplaats. Ieder maakt een gezellig hokje. De refter was vroeger al een plaats waar van alles gebeurde en nu is ze geen polyvalente maar een soort omnivalente ruimte geworden, zeg maar een gezellige  rommelkamer die plots weer netjes, proper afgescheiden en ingedeeld wordt in afzonderlijke ruimtes.

    Ondertussen leven en lijden ook wij mee met de ellende van het Syrische volk en land. Er zijn mogelijk al een honderdduizend doden te betreuren. Fabrieken, scholen, ziekenhuizen, openbare instellingen zijn verwoest. Miljoenen mensen zijn vluchteling in een land dat  vroeger zelf een gastvrij toevlucht bood voor massa’s vluchtelingen van buiten af (uit vooral Irak en Libanon, 2006). Velen lijden echt honger en zijn dakloos. Woensdagavond volgen we op de Syrische tv Al Akhbaria een uitgebreid interview met moeder Agnes-Mariam over de toestand in Syrië en  vooral over de  concrete wegen van de Musalaha (de belangrijkste verzoeningsbeweging).  De nood is groot om het volk de nodige voeding, verzorging, onderdak, onderwijs én heropvoeding te geven. Wederzijdse vergeving en verzoening werken genezend. Ze spreekt ook over de terroristen die zich moeten kunnen uitspreken om een nieuwe en goede levensrichting te kunnen kiezen. Een van de concrete projecten die ze  toont is het schitterende Nederlandse initiatief van een rijdend polyvalent ziekenhuis met vele mogelijkheden (kostprijs ’n half miljoen euro) voor Homs en hopelijk daarna eentje voor Aleppo. (http://helphoms.org; http://helphoms.nl). 

    Het feit dat de ellende blijft aanhouden kan ontmoedigen. Anderzijds bevat deze toestand de hoop van een grondige loutering. Dit lijden biedt ook de kans van een sterkere groei. Geleidelijk komt de waarheid naar boven en wordt steeds meer aanvaard, al blijft Frankrijk obsessief deze ontkennen. Wanneer de werkelijkheid van deze oorlog tegen Syrië eenmaal erkend wordt zal het een ommekeer kunnen bewerken in de politieke verhoudingen wereldwijd. Mgr. Francis A. Chullikat, perrmanent vertegenwoordiger van de Heilige Stoel bij de UNO sprak op 23 juli 2013 over een vrede in Syrië waardoor iedereen winnaar wordt in tegenstelling tot een oorlog waarbij iedereen verliest. En op 25 juli kwamen patriarch Cyrillus van Moskou met de vertegenwoordigers van alle orthodoxe kerken over de hele wereld samen met president Putin om hun grote bezorgdheid uit te spreken over de tragedie in Syrië, waarbij de christenen dreigen te verdwijnen. “Dit zou een catastrofe zijn voor heel de beschaving”, zo luidde hun verklaring. “De bronnen van onze godsdienst bevinden zich hier”.

    Misschien wordt de eigenlijke geschiedenis geschreven door heiligen en martelaars, zoals pater François Mourat. Hij leefde naar het voorbeeld van Charles de Foucauld en  stichtte het klooster van de heilige Simeon de Styliet te Ghassanie (N.O. Aleppo). Kerken werden verwoest en christenen  ontvoerd of gedood. Toen het ook voor hem gevaarlijk begon te worden schreef hij aan zijn bisschop: “De liefde heeft een synoniem:  het lijden... Ik ben bereid te sterven voor de vrede en dat de Kerk zich herinnert dat ik met vreugde mijn leven geef voor alle christenen in dit geliefde land.” Zijn klooster werd verwoest en hij werd vermoord op zondag 23 juni 2013. Hij was 49 jaar.

    02-08-2013 om 21:46 geschreven door Gust Adriaensen


    31-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Volkstuinier Kris Peeters
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Met het bruin van een dure costa nog op zijn fraaie George Clooneygezicht, toog onze ijverige minister-president naar het landelijke Kempense Westerlo. Want zelfs daar, in dat idyllische boerengat, was de nood aan volkstuintjes groot. Onze attente Vlaamse regering had de tekenen van de tijd eens te meer verstaan en was met wat centen in dat gat gesprongen.

    Kris, van wie uit zijn belangstelling voor rijpaarden al vaak gebleken is, dat hij als MP ook een terechte minister van Vlaamse landbouw is, kon nu eveneens zijn oprechte interesse voor de agrarische wereld demostreren in de volkstuintjes van het de Mérodedorp.

    De autochtone volkstuiniers waren erg verguld met de komst van dergelijke personaliteit, die op een vaderlijke manier met hen omging.  Jef van Westerlo, die tot volkstuinierwoordvoerder was gebombardeerd,   sprak in gekuist Kempens waardevolle volkstuinwijsheden uit. De minister-president, repliceerde, de arm joviaal om de schouders van Jef geslagen, in gekuist Klein-Brabants, op een allercharmantste manier, waarin ware liefde voor het volkstuinwerk doorklonk.

    Ten gerieve van de perslui duidde Kris Peeters de diepere betekenis en waarde van de volkstuinen voor heel het Vlaamse land, onze geliefde regio. Opgemerkt werd evenwel dat  de kabinetsmedewerker die over de outfits van de MP gaat, klaarblijkelijk zich geen idee had kunnen vormen van wat 'volkstuintjes' eigenlijk zijn, en zijn baas in een maatpak en blinkende schoenen, het veld had ingestuurd.

    Samen met de Westerlose volkstuiniers tussen de rijen savooien knielen om hun dikte en vastheid te voelen, enkele preistokken loswroeten om hun welstand te keuren, een bos jonge patatten uit de Kempense grond opgraven, zat er dus niet in. Dat lieten die van Westerlo echter niet aan hun hart komen. Met graagte leverden zij zich over aan wat wroet- en graafwerk, om de mooie vruchten van hun volkstuinierpassie te demonstreren.

    Thuisgekomen in zijn rustige Klein-Brabantse haven bij zijn meestal lieftallige echtgenote, kreeg onze charmante minister-president deze keer toch flink op zijn donder. Niet zozeer omdat zowel zijn schoenen als zijn kostuum lichte sporen van zijn aanwezigheid in Kempense tuinen vertoonden. Nee, zijn vrouw, die als degelijke boerendochter van wanten weet, fulmineerde: 'Daar moet je nu toch echt wel voor op je ministeriële kop gevallen zijn, om met zulke kleren en schoenen aan, volkstuinen, in de Kempen dan nog, te gaan bezoeken!'. Daar had Kris niet van terug.

    Ondertussen werd in de zoele zomeravond door de Westerlose volkstuiniers bij pot en pint nog lang en genoeglijk nagepraat over het hoge en menselijke bezoek. Tegen twaalven waren allen in een zalige lichte beneveldheid verzeild geraakt. Toen zei Jef gemeend: 'Ik stem volgende keer voor de Kris!'. Dat werd door iedereen beaamd. Zelfs Toon, een gekende Groen-aanhanger, zweeg.

    31-07-2013 om 13:42 geschreven door Gust Adriaensen


    30-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kindertaal

    Kindertaal

    Zij groeien als kool
    in hun taal.

    Uit de chaos van klanken
    dringen woorden naar voor.
    Als een stormram
    rent hij erdoor
    en schaart ze energiek
    rond zijn onaantastbare "ik".
    Zij luistert bevallig,
    echoot "ik ook" door het huis,
    neemt eigenwijs haar tijd
    voor een nieuw geluid.
    Moeizaam brengen ze woorden
    in het gelid,
    zinnetjes missen voorlopig
    een bit.

    Wij omringen hen
    met zalvende klanken
    geen kwetsend lawaai,
    een woord een aai
    geen dolk,
    zinnen teder en licht
    geen drukkend gewicht.
    Zo vertalen wij hun dag.

    Gewiegd door sussende geluidjes,
    in dekens van warme woorden gewikkeld,
    beschermd tegen loerend gevaar
    in een tent van taal,
    slapen zij in.

    's Morgens hervatten zij
    hun veroveringstocht:
    geen woord is nog veilig.

    30-07-2013 om 21:55 geschreven door Gust Adriaensen


    29-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De witte man met de zwarte boekentas
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het bezoek van paus Franciscus aan de Wereldjongerendagen in Rio de Janeiro, bracht het ene hoogtepunt na het andere.

    In Rio bracht hij miljoenenmassa's op de been. Hij wekte onbeschrijflijk enthousiasme op en slaagde er dan weer in tijdens liturgische vieringen en gebed, de menigte tot bezinning en stilte te bewegen. Hij begroette, kuste, omhelsde  met evenveel hartelijkheid zowel presidenten als inwoners van de favela's of vertegenwoordigers van indianenstammen, kinderen zowel als bejaarden, mannen zowel als vrouwen...In zijn toespraken handelde hij niet over doctrinaire onderwerpen maar hamerde voortdurend op medemenselijkheid, solidariteit, rechtvaardigheid, liefde...

    Van dat in alle opzichten grootse en belangrijke gebeuren, was hier in de media niet veel te bespeuren. Zowel de pers als de tv schoten schromelijk tekort. De berichtgeving was uitermate beperkt. De analyse en beschouwing, zo goed als afwezig. Het toont eens te meer aan hoe verschraald én incompetent én bevooroordeeld, de Vlaamse media alles wat met godsdienst, religie en Kerk te maken heeft, benaderen.

    Treffende beelden van dit bezoek zijn er in overvloed. Enkele wil ik even naar voren schuiven: het bezoek aan een krottenwijk in de Braziliaanse hoofdstad en de twee à drie miljoen vooral jonge mensen die de slotviering op het strand van Copacabana bijwoonden.

    Maar een beeld dat zal beklijven en ongetwijfeld iconische waarde zal krijgen, is het volgende: paus Franciscus in een eenvoudige witte toga, die bij zijn vertrek uit Rome en uit Rio, zelf een overjaarse zwarte reistas draagt.
     

    29-07-2013 om 08:51 geschreven door Gust Adriaensen


    28-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Slotoproep tot de jonge christenen op wereldjongerendagen
    Paus Franciscus riep de meer dan drie miljoen jonge christenen, die op het strand van Copacabana in Rio de Janeiro, de slotviering bijwoonden, op tot engagement.

    'Ga en maak van alle naties leerlingen, wees niet bevreesd en stel je ten dienste!"

    28-07-2013 om 22:25 geschreven door Gust Adriaensen


    27-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Yasmine Kherbache over religie
    'Ik geloof dat er meer is dan wat we rationeel kunnen bevatten. En dat wordt vanzelf een levenshouding. Die je dus religieus kunt noemen.'

    27-07-2013 om 08:33 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    Vrijdag 19 – vrijdag 26 juli 2013

    Een langzame verbetering?  Zoals blinden een olifant betasten zo trachten wij de toestand waar te nemen om te weten hoe het hier  nu eigenlijk is. De veiligheid blijkt stilaan over heel het land steeds  meer hersteld te worden, terwijl er helaasverder aanslagenworden gepleegd. Ook de voedselbevoorrading blijkt te verbeteren. Hoewel het bij ons rustig blijftwordt er dezer dagen in de omgeving flink gevochten. We horen regelmatigde doffe ontploffingen.  Het blijkt vooral in de omgeving van de autostrade te zijn, enkele kilometers hier vandaan. Als er een vliegtuig of een helikopter in de lucht hangt,schuilen  wij ergens in een veilige plaats. We hebben onze les geleerd. Toch zijn er ondertussen geen nieuwe inslagen meer geweest. Hopelijk wordt  geleidelijk de veiligheid ook hier hersteld.Ondertussen blijven de strikte veiligheidsmaatregelen gehandhaafd: niet op het dak komen, niet in de binnentuin en zeker niet op het terrein, niet  onbeperkt in open ruimten lopen, zoals op de grote binnenkoer, alle deuren die ergens naar buiten leiden hermetisch dicht houden en ’s avonds vroeg naar onze  schuilplaats…Daarbij komt nog de hinder van de dagelijkse onverwachte stroomonderbrekingen. We hoeven dus geen extra ‘vastenpuntjes’ te zoeken. Al bij al zijn we erg dankbaar omdat we in deze omstandigheden ons gemeenschapsleven in vrede en vreugde kunnen beleven.

    Het is wel bemoedigend dat er nu weer in vele landen, solidariteitsacties gehouden worden om Syrië in zijn strijd tegen de buitenlandse inmenging en agressie te steunen (Europees Solidariteitsfront voor Syrië; Syriërs in de Verenigde Arabische Emiraten;  in Parijs op het Trocadero plein; in Cuba,  in de Indiase stad Bareilly, …). Er is zelfs een persmededeling  van twee leden van de Franse commissie voor buitenlandse zaken, J. Myard en A. Marsand, die zich zeer kritisch uitlaten over wapenleveringen aan de ‘oppositie’.  Mgr. Antoine Ando, de Chaldeeuwse bisschop van Aleppo (met vele anderen) zegt dat nu 80 % van de bevolking achter de regering staat, hoe onvolmaakt die ook moge zijn. Helaas kijkt de meerderheid van de westerse media nog steeds de andere kant op. De moorden, de verwoesting van kerken, de vernielingen van het land worden niet aangeklaagd. Het ‘westen’  lijkt zijn steun te blijven geven aan ‘de vrijheid’ van al Nousra, dat hier een islamitisch kalifaat wil oprichten, waar de aanwezigheid van christenen zelfs niet geduld wordt. Een bijzondere oproep kwam van Mairet Maguire, Ierse Nobelprijswinnares voor de vrede (1976) die al in mei Syrië bezocht aan het hoofd van een vredesmissie. In een gesprek te Rome met kard. P. Turkson en aartsbisschop D. Mamberti verwacht ze nu van het Vaticaan een sterke boodschap. Geweldloosheid en dialoog, aldus Maguire,  zijn de enige wegen naar vrede in Syrië en er zijn al vele goede stromingen van onderuit zoals de mussalah die o.m. gesteund wordt door patriarch Gregorios III Laham. Vriendschap, vergeving en verzoening moeten zo groeien en het Syrische volk moet zelf kunnen beslissen over zijn samenleving. Het nieuwe geweld en de nieuwe wapens  brengen alleen maar  meer  ontwrichting en ellende mee.

    We trachten rustig ons leven van bidden en werken verder te zetten. Omdat ik er aan herinnerd wordt dat het 49 jaar geleden is dat ik priester gewijd werd,heb ik dat ook meegegeven als intentie in de eucharistie, waarna ik natuurlijk heel de dag door op verschillende wijzen  felicitaties kreeg. Zaterdag sluiten we ons in de geest aan bij de byzantijnse liturgie die de profeet Elia viert. Deze “vader van de profeten” kan ons op velerlei wijze inspireren vanuit de boeiende Bijbelse verhalen.Hij was een geëngageerde getuige, die zijn nek durfde uitsteken. In de vespers van de vooravond werden al een aantal van deze verhalen gelezen. Hij is de man die de koning en het volk radicaal voor de keuze stelde:“Wie wil je uiteindelijk dienen, de ene ware God of de afgoden?”Een goede vraag die ook ons moet wakker schudden. Pittig detail. De Latijnse liturgie kent deze verering van de grote profeet Elia niet. En toch. In een oud Frans klein brevier (Petit bréviaire, J.H. Gottmer, 1955, verzorgd door onze confraters norbertijnen van de abdij van Berne!) vinden we uitgerekend op deze dag de lezingen over de profeet Elia! Zondag bidden we o.m. voor onze nieuwe koning en koningin Filip en Mathilde van België, ons (eerste) vaderland.  We bidden tevens dat het geweten van ons volk mag ontwaken, zodat de christelijke waarden, die de authentieke universele menselijke waarden zijn, opnieuw mogen gerespecteerd worden. En onder het middagmaal zien we nog een reportage over de feestelijkheden in Brussel. Op dezelfde wijze volgen we deze week tijdens de maaltijd ook enkele keren de beelden  over het bezoek van de paus aan de Wereldjongerendagen in Brazilië  en de boodschap die hij meegeeft om jong en oud in hun eigen waarden te aanvaarden. Bijzonder hartverwarmend, niet alleen als uiterlijk gebeuren maar ook als geestelijke inhoud. Deze pauselijke franciskaan is een  geschenkt voor de kerk en de wereld van onze tijd, tot spijt van wie het benijdt.

    27-07-2013 om 08:31 geschreven door Gust Adriaensen


    26-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex
    The measure of the greatness of a society is found in the way it treats those most in need, those who have nothing apart from their poverty.

    26-07-2013 om 06:52 geschreven door Gust Adriaensen


    25-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aan baron Frans Van Daele, kabinetschef van koning Filip
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Meneer de baron,

    Vooreerst gefeliciteerd met uw aanstelling tot kabinetschef van de koning. Er circuleren in de media geen wanklanken rond u. U wordt algemeen geroemd om uw 'politiek inzicht', uw 'breed netwerk', uw 'buitengewone schranderheid'. Kortom, u bent een 'klasbak' en een 'topdiplomaat'.

    U stelt zich nu ten dienste van de nieuwe koning. U bent bekommerd om zijn functioneren en u hebt de capaciteiten om dat in een complex land als het onze, in goede banen te leiden.

    U weet ook dat het 'imago' van het staatshoofd nog voor verbetering vatbaar is. Maar het is onderhand ook wel duidelijk geworden dat daaraan zowel door Filip zelf als door zijn entourage en natuurlijk ook door de koningin, met succes  gewerkt wordt.

    Mag ik u twee suggesties doen, meneer de baron, die bij inachtneming door de koning, er voor zullen zorgen dat het imago van Filip een enorme, positieve boost zal krijgen, die onverwoestbaar zal blijken te zijn.

    Een eerste heeft te maken met Delphine. Tracht de koning ervan te overtuigen dat hij een 'menselijke' sleutelrol kan spelen in het erkennen door Albert II van zijn dochter. Voorzichtige stappen, door uw wijsheid uitgetekend en begeleid, van de nieuwe koning in de richting van zijn halfzus, zouden al op algemene appreciatie onthaald worden.
     
    En dan is er Laurent. Het zou me sterk verwonderen als u niet besefte op hoeveel sympathie deze rebel én underdog kan rekenen. Help er dus voor zorgen dat deze broer van koning Filip, een volwaardige plaats krijgt in het koninklijke team. Het zal de koninklijke uitstraling versterken, de prins gemakkelijker binnen de vastgestelde krijtlijnen doen opereren en het zal ten goede komen aan de mens Laurent en zijn gezin.

    Meneer de baron,

    De koning kan wel uitpakken, en terecht, met zijn gezin. Maar wanneer Delphine en Laurent uitgesloten blijven, wordt alles wat Filip over de waarde van de familie en over respect en menselijkheid zal vertellen, ongeloofwaardig.

    Misschien, -maar dat hoef ik u eigenlijk niet te vertellen, dat ziet u zelf ook wel in-, vindt u in koningin Mathilde, een machtige bondgenoot, om die twee hete familiale hangijzers aan te pakken.

    Van harte succes ermee!


    25-07-2013 om 07:39 geschreven door Gust Adriaensen


    23-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een eresaluut aan de pauselijke bodyguards
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zij hebben het niet onder de markt sinds het aantreden van paus Franciscus, de pauselijke bodyguards.

    Ook onder de brandende zon, in zwart pak, wit hemd en das. En langs de pausmobiel lopen of soms ook rennen. En bescherming bieden, mocht dat nodig blijken.

    Op het Sint-Pietersplein is het al geen lichte job. Honderden baby's, kinderen, zelfs volwassenen, optillen naar de paus in de pausmobiel. En als Franciscus naar de mensen toegaat, ze kust, ze omhelst, zoveel mogelijk handen schudt, briefjes, bloemen, geschenken aangeboden krijgt, is het geen sinecure voor de lijfwachten om het allemaal min of meer in goede banen te leiden.

    Maar dat alles is niets in vergelijking met wat we te zien kregen bij de aankomst van de paus in Rio.

    Klaarblijkelijk door een fout in de organisatie kwam de colonne met daarin ook een auto(otje) met de paus, in een file terecht. Als een zwerm bijen kwamen honderden dolenthousiaste Brazilianen naar de auto toegerend. Buiten de bodyguards was er eigenlijk geen andere bescherming. Een nachtmerrie voor elke veiligheidsdienst.

    De spanning moet enorm geweest zijn. Maar ook de fysieke inspanning van de lijfwachten was extreem. Wanneer het stapvoets ging, de mensenmassa toch een beetje op afstand houden. Wanneer wat meer snelheid mogelijk was, moesten ze rennen om in de vooroprijdende en volgende auto's te springen.

    Je kan het allemaal bekijken op de youtubesectie van de Vaticaanse site.

    Het kan niet anders of de bodyguards van de paus krijgen binnenkort opslag.

    23-07-2013 om 20:25 geschreven door Gust Adriaensen


    22-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De politieke impact van de troonswissel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Een stralende (te warme) zondag, een dag zonder wanklanken, een massa volk, Filip die het uitzonderlijk goed en zelfzeker doet, koningin Matilde en de kinderen die de harten van duizenden veroveren, emoties zowel bij royalties als bij toeschouwers...het zat allemaal snor op de Nationale Feestdag.

    Deze geslaagde troonswissel op de  Nationale Feestdag met meer dan een half miljoen toeschouwers en met een veelvoud daarvan aan tv-kijkers, zegt veel over wat de meerderheid van de Belgische bevolking wil: geen separatisme, geen republiek. Maar wel 'eenheid in verscheidenheid'. 

    Het zou uitermate dom zijn, mochten de partijen die zich kanten tegen een separatistisch nationalisme maar in essentie die 'eenheid in verscheidenheid' voorstaan, niet op de gepaste manier inspelen op wat op deze 21ste juli zo duidelijk kwam bovendrijven.

    Meer dan waarschijnlijk is men nu al bezig op de hoofdkwartieren van CD&V, SPA, Open VLD, PS, MR en CdH en vermoedelijk ook bij Groen-Ecolo, de tactische lijnen uit te zetten om politiek maximaal de vruchten te plukken van wat zich in de troonswissel op de Nationale Feestdag manifesteerde.

    22-07-2013 om 09:13 geschreven door Gust Adriaensen


    20-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bernard Dewulf: 'Filip I, een man naar mijn hart'
    BERNARD DEWULF, de man die in een sierlijke, delicate taal en met diepe empathie, schitterende stukjes schrijft over de 'condition humaine': fragiel, eenzaam, vergeefsheid, melancholisch, tempus fugit..., voelt zich zielsverwant met Filip I de Schuchtere, een man naar zijn hart.

    Een fragmentje:

    'En nu hij morgen Filip I de Schuchtere wordt, nu hij sierlijker Nederlands aarzelt dan veel Vlamingen, nu ik hem met de stille trots van elke schuchtere, en in een perfect rijm, voor de camera hoorde zeggen: 'Ik ben me welbewúst van de verantwoordelijkheid die op mij rúst', dacht ik aan een andere geliefde, notoire schuchtere: de onlangs overleden Nederlandse schrijver BERNLEF. Twintig jaar geleden schreef die een treffend gedicht over de verlegene, die hij zelf levenslang was. En nu ik het opnieuw las, leek het me ineens, uit het ongerijmde, geschreven voor onze nieuwe koning.'

    Schittering

    Verlegen maakt iemand
    op zijn mooist, siert hem
    van binnen

    Verstrikt in aarzelingen
    houdt hij het schichtig
    voor gezien

    Trilt hij van twijfel of
    is het inspanning zijn
    zijn hand niet te laten vangen
    door gebaar, zijn mond door woord?

    Door afwezigheid
    schittert hij even

    Dan kiest hij opnieuw zijn naam
    en stelt zich handenschuddend voor

    20-07-2013 om 09:04 geschreven door Gust Adriaensen


    19-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

     

    vrijdag 12 – vrijdag 19 juli 2013

     

    Terwijl de byzantijnse liturgie op deze zondag de vaders van de zes eerste oecumenische concilies viert waardoor het christelijk geloof een duidelijke en zuivere vorm heeft gekregen, vieren wij de vijftiende zondag door het jaar met het inspirerende evangelie van de barmhartige Samaritaan. ’s Middags eten we uiteindelijk niet in de hal, waar alles al klaar staat, maar blijven in de refter.  Er hing immers een helikopter in de lucht en dat  heeft voor ons al enkele onverwachte en nare gevolgen meegebracht. Het blijft vandaag echter rustig. In de loop van de week zijn er voortdurend schoten en ontploffingen te horen maar dat blijkt verder op te zijn, vooral op de autostrade.

     

    Dinsdag 16 juli vieren we Onze Lieve Vrouw van de berg Carmel. Het  is voor de gemeenschap een feestdag. Deze dag in 1994 wordt beschouwd  als het begin van de restauratiewerken van de ruïne die moeder Agnes-Mariam hier aantrof. Bovendien is deze gemeenschap nauw verbonden met de carmelitaanse spiritualiteit. In de 12e eeuw leefden eremieten op de berg Carmel sterk verbonden met de profeet Elias en met een grote verering voor Maria. Onder druk van de islam weken sommigen uit  naar Europa. Ze ondervonden vele moeilijkheden en kregen veel tegenstand. O.L.Vrouw verscheen echter aan prior Simon Stock en gaf hem het scapulier, dat later voor velen het teken zou worden van hun trouw aan Maria en hun verbondenheid met de carmelitaanse familie (een stuk bruine stof uit twee delen, gedragen op de borst en op de rugzijde). In de 18e eeuw werd dit ‘familiefeest’ door paus Benedictus XIII uitgebreid tot heel de Kerk als een uitnodiging tot kinderlijke liefde voor Maria. Wij vieren maandagavond de feestelijke vespers met processie  en dinsdag wordt als een zondag beleefd. De voorbije nacht hebben we evenwel vele bombardementen gehoord aan het anti Libanongebergte en in ons dorp. In de voormiddag kwam er een straaljager heel laag overgevlogen, wat tot heden een teken was dat  er ergens aangevallen zou worden. We hebben echter niets gehoord en in de refter gezellig samen gegeten. Voor de feestelijkheid heb ik nog eens “Europese koffie” gezet. Anderen zijn  op deze vrije dag begonnen met mozaïeken te maken. Bij het laatste bombardement zijn er enkele gekleurde glazen in stukjes gevlogen. Dat heeft iemand geïnspireerd om eens alles op te zoeken over het maken van mozaïeken en nu zijn er enkele grote en kleine artiestjes bezig  allerlei stukken steen en gekleurd glas in kleine stukjes te kappen. Het is zo boeiend dat de jongens ’s avonds van op hun matras nog willen voortwerken. We moeten de dag wat vroeger eindigen omdat we bombardementen verwachten. In de late namiddag komen we eerst nog samen om de tekst van  het evangelie Johannes over de bruiloft van Cana (2, 1-11) te bestuderen in de vorm van een chiasme, waarbij uitdrukkingen hernomen worden in omgekeerde volgorde. Het lijkt voor ons wat kunstmatig maar het is in feite de gewone semitische opbouw van een tekst die organisch groeit zoals een boom met kringen. Het is ook merkwaardig welke rijke betekenissen er uit deze tekst dan vanzelf te voorschijn komen.

     

    Woensdag en donderdag is het hier nog eens algemene mobilisatie omwille van de ‘zatar’, de tijm die weer in een zeer grote hoeveelheid geoogst is. Dit brengt veel stof mee. Daarom wordt deze tijm naar boven gebracht in de gangen rond het atrium. Heel het dak van het atrium is toch kapot zodat het stof langs daar weg kan. In plaats van de steeltjes een voor een van hun blaadjes te ontdoen wordt nu een grote hoeveelheid in een doek gerold waarop dan geslagen wordt zodat de meeste blaadjes er al af zijn. Libanezen kunnen deze ‘zatar’ bij wijze van spreken wel dag en nacht eten. Er is goede hoop dat deze oogst aan een redelijke prijs in Damascus zal kunnen verkocht worden. Ondertussen gaan de stroomonderbrekingen door en donderdag is het van ’s morgens half acht tot vier uur  in de  namiddag. ’s Avonds genieten we van gedempt licht.

     

    Een Algerijnse volksdelegatie heeft een uitgebreid bezoek gebracht aan Syrië. In een verklaring van woensdag 10 juli 2013  stellen ze dat alle aspecten van de Syrische crisis duidelijk een buitenlandse samenzwering aantonen. Ze zullen hun best doen om in eigen land de valse berichtgevingen aan te klagen en ze roepen de Arabische wereld en de wereld van de islam op om zich te verzetten tegen wat zij noemen “de Zionistische-Amerikaanse” plannen. Ze vertrouwen er op dat het Syrische volk, zijn regering en zijn leger in staat zullen zijn deze buitenlandse agressie  uiteindelijk te overwinnen. In Aleppo is ook een goede verandering. De voedselbevoorrading is niet meer in handen van het vrije Syrische leger, dat brood stal en aan woekerprijzen verkocht, 500 Syrian Pound voor 10 Syrische platte broden. Nu heeft de overheid terug de leiding heroverd en de broden worden weer verkocht aan 15 SP voor 10 broden!  (1 € was vroeger ongeveer 60 SP waard, nu blijkt het ongeveer 250 SP te zijn). Verder heeft de universiteit van Aleppo het eredoctoraat ingetrokken dat ze in 2009 verleend had aan R. T. Erdogan omwille van zijn rol in de internationale betrekkingen. Deze man hoort inmiddels bij de club van de internationale criminelen. Hoewel de aanslagen in heel Syrië nog doorgaan,  worden overal vele cellen van terroristen uitgeschakeld. Gelukkig neemt de veiligheid geleidelijk toe dank zij de inzet van het leger. De Syrische eerste minister, dr. Wael al-Halqi stelt terecht dat de sleutel voor het herstel van Syrië ligt in het herstel van de onderlinge menselijke verhoudingen. Israël blijft echter in alle betekenissen van het woord stoken  en luchtaanvallen op Syrië uitvoeren. Vorige zondag heeft het ook een grote  rijkdom aan gewassen door brand vernietigd in de Golan, in Quneitra (de dorpen Schita en Har Dar). Israël meent dat recht te hebben in de bezette gebieden. En de Brusselse sjeik Bassam Ayachi, van Frans-Syrische afkomst, heeft vol trots gemeld dat zijn twee zonen als martelaars in Syrië zijn omgekomen. Toen ik vorige zomer in België was heb ik in een Vlaamse krant een uitgebreide reportage over hem kunnen lezen. Hij was zijn  zonen aan het voorbereiden om in Syrië te komen vechten.  Abdel Rahmad Ayachi is gedood op 19 juni  en Raphaël Gendron Ayachi op 14 april. Hun leven en strijd zijn  nu uitgebreid te lezen. Zij geloofden in een utopische islamstaat, geregeerd door de sharia en gedragen door de bevolking. Dat noemden zij democratie.  Voor hen was  de sharia puur Gods wil. Jammer van al die verloren energie. Abdel heef nog ooit onze VRT journalist in Turkije over de grens gesmokkeld. Niet te verwonderen dat onze nieuwsmedia zo eenzijdig berichtten en nu zo moeilijk hun bocht kunnen nemen. En nog een bemoediging vanuit de ambassade van Venezuela in Damascus, waarover we vorige keer al schreven. Nu willen ze ons verder helpen en dringen er op aan om allerlei producten van ons te kopen. Ook de ambassade van Chili wil ons helpen door onze producten te kopen. Heel de verkoop is sinds de oorlog hier stilgevallen. Er werden wel producten overgebracht naar Libanon. Nu zijn het deze ambassades zelf die ons op deze wijze willen helpen. Een ware opkikker.  Dank u wel, echte vrienden van Syrië! En tenslotte een moedig gebaar van echte solidariteit met de christenen wereldwijd in Noorwegen. Jonas, Gace Stone, de Noorse minister van buitenlandse zaken heeft aan Saoedi-Arabië de toestemming geweigerd om tientallen moskeeën te bouwen en er een duidelijke uitleg bij gegeven. Als Saoedi-Arabië de oprichting van een christelijke gemeenschap weigert en zelfs beschouwt als een misdaad, hoe kunnen wij hier dan hun moskeeën toelaten!

     

    De huidige internationale lastercampagne tegen moeder Agnes-Mariam is onaanvaardbaar en verdient  eigenlijk een proces.  Moeder Agnes-Maria begon in 1994 de ruinen te herstellen van Mar Yakub, eens een van de beroemdste kloosters van het midden oosten. Ze werd hierin aangemoedigd door padre Paolo dall’Oglio, s.j. die toen in de buurt een oecumenische gemeenschap had opgericht, Mar Moussa.    Moeder Agnes-Mariam kreeg de zegen en de steun van de toenmalige bisschop, Ibrahim Nehmé. Dit inmiddels hersteld indrukwekkend klooster werd vanaf 2000 al een ware bedevaartsplaats voor heel Syrië. Tegelijk wilde moeder Agnes-Mariam het rijke patrimonium van de kerk van Antiochie doen herleven en vruchten doen dragen voor de plaatselijke kerk maar ook voor de universele Kerk. Daarvoor stichtte ze o.m. “la maison d’Antioche” en “Manumed” (manuscripts méditerranéens) met steun van Europese universiteiten. In die zin organiseerde ze o.m. grote iconententoonstellingen in Frankfurt (2002) en Parijs (2003), om de rijkdom van het Arabische christelijke geloof te belichten.  Zelf heeft  ze vele iconen geschilderd voor meerdere kerken en kloosters (en schildert nog). Tegelijk werkte ze aan de geestelijke genezing en bevrijding van mensen door persoonlijke begeleiding, retraites, conferenties  en geschriften, waarvoor ze gevraagd werd in binnen- en buitenland. Met de gemeenschap “”de Orde van de eenheid van Antiochië” wilde ze ook daadwerkelijk  terugkeren naar de bronnen van  het oorspronkelijke oosters monnikenleven. Ondertussen had padre Paolo echter zijn houding tegenover haar grondig veranderd.  Dit klooster  was immers ook in het buitenland inmiddels bekend geworden. Al jaren lang trachtte hij op alle mogelijke manieren dit klooster en haar stichteres tegen te werken en te belasteren. Hierop werd vanuit Mar Yakub twee decennia lang niet gereageerd, integendeel. De vele bezoekers werden telkens aangespoord ook een bezoek te brengen aan Mar Moussa. Moeder Agnes-Mariam heeft vele gaven die ze ten volle benut. “Hoge bomen vangen veel wind” zegt een Vlaams spreekwoord. Jaloersheid is menselijk maar  rechtvaardigt geenszins de lastercampagne die nu gevoerd wordt.

     

    Vanaf het begin van de oorlog in Syrië had moeder Agnes-Mariam de heldere overtuiging dat hier hetzelfde gebeurde als ze destijds had meegemaakt met de Libanese oorlog: van buitenaf werd gepoogd het land te ontwrichten en een burgeroorlog uit te lokken. De feiten hebben dit helaas steeds meer bevestigd. Daarom nodigde ze journalisten uit (nov. 2011) om de waarheid te komen vaststellen en verspreiden, nl dat buitenlandse  gewapende bendes ongestraft overal gruwelen plegen onder de mom van een “spontane volksopstand”. Dit was voor al de 16 internationale journalisten een dankbare ontdekking en een ommekeer (behalve voor één Waalse,  katholieke  journaliste, die sindsdien als dank voor de gastvrijheid ons  is blijven belasteren!). Bij de tweede groep journalisten was de toestand al veel gevaarlijker. Moeder Agnes-Mariam had zelf, met gevaar voor eigen leven de gevaarlijkste centra in Homs en Qousseir bezocht en wilde de journalisten niet in gevaar brengen. Een van haar vele waarschuwingen was, als je er toch naar toe gaat, zorg in ieder geval dat je om drie uur weg bent. Zij had zelf ervaren hoe vanaf drie uur de beschietingen begonnen. Ook de vrt ploeg was daarbij. Onze doorwinterde Franse en Vlaamse oorlogsjournalisten oordeelden echter dat een  zuster hen niets te leren had. Zij meenden allerlei opgezette valstrikken te zien die zij  zogezegd doorzagen en wereldkundig wilden maken. Zij sloegen alle raadgevingen in de wind. Zij gingen niet mee met de andere internationale media (CNN, BBC…), door de overheid uitgenodigd en beschermd.  Zij wilden geheel onafhankelijk werken. En ja, de Franse journalist werd gedood… om 33 min. na drie! Ook onze Vlaamse VRT  ploeg was daar toen nog aanwezig en wist zogezegd  van niets. Alle schuld ging naar moeder Agnes-Mariam  met fantasieën zonder eind over een  complot. Zij werd door France 24 uitgenodigd om te getuigen, maar haar uitleg was te duidelijk en te overtuigend. Na twee minuten werd de uitzending al afgebroken onder het voorwendsel dat de lijn onzuiver was. Inmiddels zijn er officiële rapporten van de Arabische  liga en van het Franse ministerie van defensie, die bevestigen dat de Franse journalist wel degelijk door rebellen is gedood en bovendien is er een  Russisch rapport dat vernietigend is voor de bedoelingen en de handelwijze van deze Franse journalist en van het Franse ministerie van buitenlandse zaken, die op alle mogelijke manieren vanaf het begin Syrië in diskrediet wilden brengen.

     

    Moeder Agnes-Mariam heeft vanaf het begin willen getuigen van de waarheid in Syrië. Dit werd niet door allen in dank aanvaard. Zo geraakte zij plots op de ‘zwarte lijst’ van fanatieke groepen die haar wilden uitschakelen. Hoe pijnlijk dit ook was,  de gemeenschap heeft aanvaard dat zij voor haar en onze veiligheid zou vertrekken, samen met zr. Carmel. Zij hebben in juni 2012 net op tijd het klooster kunnen verlaten en zijn tot heden, na meer dan een jaar,  nog steeds niet kunnen terugkeren. Dit is voor allen een grote pijn.

     

    Nu heeft de partner van de gedode journalist een boek geschreven om wraak te nemen en het tegendeel van de waarheid te beweren.  Alle  schuld wordt opnieuw uitgebreid aan moeder Agnes-Mariam gegeven, met een overvloed aan zogenaamde onthullingen van dingen die moeder Agnes-Mariam nooit gezegd of gedaan heeft. Getuigenissen worden opgevoerd van mensen die haar nauwelijks of niet kennen om haar als een bijzonder duistere figuur af te schilderen. Van de vele mensen die haar persoonlijk goed kennen is er geen spoor. De schrijfster heeft de medewerking gekregen van het Franse ministerie van buitenlandse zaken en vooral van… padre Paolo, die zich uiterlijk vertoont  in schapenvacht. Hij spreekt over vrede, dialoog, vasten en bidden maar doet ondertussen niets anders dan oproepen om de rebellen meer wapens te geven en een internationale militaire interventie uit te lokken. Zo bracht hij  hier vroeger al grote onrust en verdeeldheid onder de bevolking en de christenen. Van staatswege werd hem toen gezegd dat, indien hij Syrië verlaat, geen visum meer krijgt. De regering heeft hem evenwel niet uitgewezen. Uiteindelijk zag zijn bisschop zich genoodzaakt omwille van zijn wangedrag hem daadwerkelijk het land uit te zetten. Van dan af is hij pas echt begonnen actie te voeren tegen Syrië en tegen allen die zich inzetten voor het behoud van het land.  Zijn hoogste overste in Syrië heeft in een brief  (7 juli 2012) laten weten dat hij zich niet houdt aan de afspraken, nl om zich niet meer openlijk te mengen in de Syrische crisis en dat zijn houding en uitspraken niet overeenkomen met de houding van de orde. Niettemin doet hij gewoon verder en wordt hij in meerdere landen en ook in Vlaanderen ten onrechte voorgesteld als de grote held van de democratie die door de regering werd buiten gezet. De Leuvense universiteit die hem eens een ‘doctoraat honoris causa’ verleende, heeft redenen genoeg om dit te herroepen, zoals de universiteit van Aleppo deed met Erdogan. In een open brief schrijft een voormalige vriend over hem: “Padre Paolo, je bent niet de woordvoerder van ons, Syrische christenen. Je bent geen man Gods, geen man van vrede  maar een man van oorlog.” (La Stampa,18/6/2013). Deze Samaad Daoud smeekt de pater geen handel te drijven met het bloed van de christenen. Het gaat hier inderdaad  niet enkel om leugen en bedrog, het gaat er om dat een volk en vooral de christenen hierdoor rechtstreeks bedreigd  worden. Dit moet stoppen. Het verduistert  trouwens ook iedere oproep tot hulpverlening aan de immense nood waarin de bevolking nu verkeert.

     

    Onwillekeurig denk ik aan de verdachtmakingen van paus Pius XII. Na de oorlog heeft deze paus van nagenoeg alle belangrijke  religieuze en burgerlijke  autoriteiten uit Israël dankbetuigingen gekregen om zijn uitzonderlijke hulp aan de joden tijdens de tweede Wereldoorlog. De toenmalige opperrabbijn van Rome, Israël Zolli, is daarna christen geworden en heeft bij zijn doop  in de katholieke Kerk uit dankbaarheid voor paus Pius XII, (Eugenio Pacelli) de naam Eugenio aangenomen. Twintig jaar later ziet een Duits toneelschrijver de kans om alle haat voor de Jodenvervolging op Pius XII  te richten. En de openbare opinie nam dit gewoon over, Joden incluis, die toch “het volk van de herinnering” zijn. De openbare opinie was plots heel het verleden vergeten. Het heeft decennia geduurd vooraleer de waarheid min of meer terug naar  boven kwam en aanvaard werd. Dat is het effect van een georganiseerde lastercampagne.

     

    Hopelijk zal de oorlog tegen Syrië nu stilaan eindigen en kun je in alle vrijheid zelf komen vaststellen wat  leugen en wat waarheid is.

    19-07-2013 om 08:25 geschreven door Gust Adriaensen


    18-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fauna-akkers in Retie

    Door het Regionaal Landschap Kleine en Grote Nete werd dit jaar xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />43 ha fauna-akker ingezaaid. Het is een interessant alternatief voor dieren die er een schuilplaats in vinden of er nectar halen: vlinders, hommels, solitaire bijen, akkervogels, enz.

     

    Van die 43 ha bevinden zich meer dan 2 ha in Retie. Het kerkbestuur van Sint-Martinus stelde 2 ha in het Broek ter beschikking van de Retiese biebond. Later deed ook het gemeentebestuur zijn duit in het zakje met enkele aren in de buurt van de windmolen. De Biebond ging in samenwerking met het Regionale Landschap enthousiast aan de slag. En het resultaat mag gezien worden: een kleurrijk stukje platteland en een paradijs voor de fauna. De Biebond denkt ook reeds aan het opstarten van een educatief luik in verband met bijen en hun belang, voor scholen en verenigingen.

     

    Een fauna-akker groeit in verschillende fasen waardoor de overheersende kleur steeds wisselt en gedurende de hele zomer nectarplanten aanwezig zijn. In het najaar sterven alle planten af en er blijft een akker achter die de hele winter voedsel geeft aan o.a. akkervogels. Omdat het dood plantenmateriaal op de akker blijft tot het voorjaar, biedt het in de wintermaanden ook beschutting tegen roofdieren, wind en koude.

     

    De fauna-akker werd ingezaaid met verschillende populaire nectarplanten zoals Gele Mosterd  en knol- en zaaddragende planten als Zonnebloem en Bladrammenas. Er  werd eveneens aandacht besteed aan oude ‘vergeten’ gewassen als Boekweit en Vlas.







    18-07-2013 om 09:36 geschreven door Gust Adriaensen


    17-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Postelse Pracht
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De boekenwereld van de abdij van Postel

    Op zaterdag 22 juni werd de verneiuwde toonzaal van de abdijbibliotheek in Postel geopend.

    Abt Frederic Testaert verwelkomde de gasten en lichtte de betekenis toe van het nieuwe initiatief. Prof. dr. Lieve Watteeuw (KU Leuven), die de nieuwe tentoonstelling inrichtte in samenwerking met de bibliothecaris en de prior van de abdij, gaf uitleg bij de belangrijkste tentoongestelde werken. Mevr. Mia Daems, voorzitster van de Molse gidsenkring, bedankte alle instanties voor deze mooie realisatie en gaf te kennen namens alle Molse gidsen, dat ze met veel enthousiasme groepen in de nieuwe toonzaal willen rondleiden.

    De bibliotheek van de norbertijnenabdij in Postel, bevat een schat aan bijzondere boeken: handschriften, incunabelen en uitzonderlijke drukken. Het is abt Colibrant die in het begin van de 17de eeuw de kern van de huidige verzameling samenstelt. In de loop van de 19de en 20ste eeuw wordt de collectie uitgebreid.

    Het vernieuwde bezoekerscentrum in de abdijbibliotheek toont de mooste exemplaren uit de verzameling.

    Rijkverluchte manuscripten, wiegendrukken uit de vijftiende eeuw, atlassen en prachtige religieuze en wetenschappelijke werken uit de 16de tot de 18de eeuw, brengen de geschiedenis van de boekillustratie tot leven.

    Monumenten uit de boekgeschiedenis krijgen een prominente plaats. De sublieme Atlas Major van Johannes Blaeu, de indrukwekkende Polyglotbijbel, het meesterwerk van de Antwerpse uitgever Christoffel Plantin, de invloedrijke Palazzo di Genova, van Pieter Paul Rubens en de geheimzinnige Onderaardse Wereld van Athanasius Kircher die de uitbarsting van de Etna in beeld brengt, worden aangevuld met kleuurijke boekbanden, gravures, houtsneden en originele koperplaten. Het zijn stille getuigen van de rijkdom van de abdijbibliotheek.

    De tentoonstelling is met groepen te bezoeken na reservatie. Info en reservatie van groepsrondleiding (altijd met gids, heel het jaar door);
    Dienst Toerisme Mol, Markt 1a, 2400 Mol, 014 33 07 85,
    toerisme@gemeentemol.be

    (uit Kerk&Leven van 17 juli)

    17-07-2013 om 14:23 geschreven door Gust Adriaensen


    16-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Professor Marcel Janssens overleden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Op 11 juli 2013 overleed in Leuven, professor Marcel Janssens, emeritus gewoon hoogleraar aan de Faculteit Letteren van de Katholieke Universiteit Leuven. Hij werd geboren in Grembergen op 28 februari 1932.

    Marcel Janssens begon zijn carrière als assistent van professor Aerts, beter bekend onder zijn pseudoniem Albert Westerlinck. Al vlug werd hij docent en hoogleraar. Later werd hij decaan en het toppunt van zijn academische carrière bereikte hij als groepsvoorzitter van de Humane Wetenschappen.

    Marcel Janssens bezat niet de bevlogenheid  en bekendheid van zijn voorganger aan de Faculteit Germaanse Filologie, José Aerts, noch het charisma van zijn tijdgenoot Herman Servotte. Maar Janssens doceerde wel op een heel gestructureerde manier, ging op een zachte manier met zijn studenten om en liet zich wel geregeld opmerken door humor en ironie, die soms een surrealistische inslag kregen. Janssens had ook grote belangstelling voor Zuid-Afrika en de met het Nederlands sterk verwante taal, het Afrikaans. Het deed hem bijzonder veel genoegen dat mede door zijn inspanningen het Afrikaans uiteindelijk erkend werd als optievak in de opleiding Germaanse Filologie.

    Vooral na zijn emeritaat werd Marcel Janssens een veel gevraagd spreker voor het Davidsfonds, de Universiteit voor de 3de leeftijd, en Lessen voor de 21ste eeuw. Naast heel wat literaire studies, schreef Marcel Janssens ook enkele reisverslagen.

    16-07-2013 om 07:53 geschreven door Gust Adriaensen


    13-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voor (bijna) elk kwaaltje is er een kruid in de Postelse kruidentuin
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Postelkaas en Postelkruiden: twee topproducten die binnen de muren van de norbertijnenabdij van Postel geproduceerd worden.

    Ze zijn te koop in het abdijwinkeltje. Maar sinds kort is er voor de kruidenproducten een bijkomende mogelijkheid tot aanschaf: een heuse webwinkel.

    Op
    http://orders.abdijpostel.be maar ook via de website van de abdij (www.abdijpostel.be) is de webwinkel te bereiken.

    Alle producten staan vermeld, onderververdeeld in productgroepen (bv. tincturen, capsules,...). De producten kunnen elektronisch besteld worden. Aan de koper wordt automatisch een mail gestuurd met daarop de lijst met bestelde producten en de kostprijs. Na betaling, worden de producten naar de koper verstuurd via

    13-07-2013 om 10:17 geschreven door Gust Adriaensen


    12-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    Goede Vrienden,

    De voorbije week werd, door een alarmerend bericht van Fides, in de internationale pers verwarring en onrust gezaaid omtrent onze persoon en het klooster Mar Yakub. Dank u voor uw aandacht , maar ik tracht hier een wat evenwichtiger beeld te geven. Nieuwsberichten kunnen bepaalde zaken enorm uitvergroten en ander wezenlijk nieuws achterwege laten. Als we dat helemaal absoluut willen vermijden kunnen we ’s morgens wel op onze matras blijven liggen… We doen alles om moeilijkheden te vermijden maar trouw zijn aan onze levensroeping moet het doel blijven.

    Als Jezus de voorzichtige raad van Petrus opgevolgd had, kon hij wellicht zijn aards leven sparen … Trouw zijn is iets anders, zo toonde Hij ons.

    P. Daniël


    Vrijdag 5 – vrijdag 12 juli 2013

     

    Het extra werk bestaat deze tijd enerzijds in het verwerken van de oogst en anderzijds in het verder opruimen, herstellen en verfraaien van het huis. Nu zijn het nog de abrikozen die verwerkt worden en ondertussen natuurlijk overvloedig als nagerecht gegeten. Ze zijn kleiner dan wij in België gewoon zijn, maar heerlijk van smaak. Verder is er nu veel werk aan de ‘zata’ een soort tijm, die hier veel gegeten wordt tussen de falafel. De blaadjes moeten van de steeltjes gedaan worden. En er is een enorme hoeveelheid te verwerken. In de winter is de ‘salonkamer’, een soort onthaalkamer of spreekkamer uitgebrand, samen met heel de gang en de aanpalende plaatsen. Ondertussen is het geheel ongeveer hersteld: het houten plafond en de balken, de muren, de deuren, de gangen en de zetels zijn  met geheel nieuwe stof overtrokken.  Eigenlijk is alles mooier dan het voorheen was. Ook de elektriciteit is vernieuwd en hersteld. Overal bengelen echter nog elektrische draden, die in trosjes uit een gat in de muur komen. Als je weet waar je aan mag komen heb je overal licht en stroom (als die van hogerhand  niet onderbroken is natuurlijk). Ziedaar een soort “Arabisch kenmerk”. Dat zijn helemaal geen “Afrikaanse toestanden”, integendeel. Alles is keurig en degelijk gemaakt maar vooraleer iets helemaal afgewerkt is, moet er blijkbaar nog een tijd overheen gaan. Een andere vondst is de opruiming van de schrijnwerkerij. Daar werd nog een oude pot zwarte verf gevonden die wel uit de tijd van de Romeinen leek te komen. Met wat ‘verdunner’ bleek het nog goede verf te zijn. Alvast werd hiermee de vuilbak in de hoek van de grote binnenkoer geverfd. Dat is een grote ijzeren vierkanten bak met een beweegbaar deksel,  niet bepaald aantrekkelijk van aanblik. Pikzwart geverfd schittert hij nu als een waar archeologisch pronkstuk in de hoek.. Dit gaf de fraters de moed en de gedachte  om ook de grote ijzeren poort, die met veel smeedwerk versierd is en toegang geeft tot de grote binnenkoer een nieuwe  beurt te geven. De speren bovenaan worden in het goud gezet. En zo zal er nog lang gewerkt kunnen worden. Ondertussen is het overdag zo warm geworden dat  de meesten ergens een koel plekje opzoeken om te werken: met lavendel, abrikozen, ‘zata’,  naaiwerk… Een zuster is in een rustig hoekje een reeks iconen aan het schilderen.

     

    Ook de vorming gaat door.  Wij, de twee Vlamingen hebben alvast besloten samen wat Arabisch te leren.  Mijn  confrater die enkele jaren eerder hier kwam, heeft meteen ‘gesproken Syrisch’ geleerd en kan zich meer dan behoorlijk behelpen. Omdat hij geen klassiek Arabisch heeft geleerd volgen wij nu samen “la mafarr”,  de handboeken van M. Van Mol, onze vriend en professor Arabisch te Leuven. We vinden het een degelijke en grondige methode. Terwijl we ons zo amuseren onder  de kleine colonnade in het atrium, komt de moeder haar baby in het  ‘voituurke’ naast ons zetten, zodat ze zelf wat vrij is om te poetsen. We hebben voldoende filmen van Charly Chaplin en van Louis de Funès gezien  om wat grappige  snuitjes te kunnen trekken en de kleine Fadia lacht af en toe terug. Het duurt echter niet lang of Fadia begint te krijsen, totdat we haar uit haar reiskoets nemen en ze met blote voetjes op de tafel mag staan om te kijken wat wij allemaal aan het doen zijn. Meteen heeft ze mijn  baard vast en al een potlood van tafel geveegd. Dit kleine wonder is het bekijken waard. Aan de voetjes zitten precies tien teentjes, aan elk vijf, netjes op een rij. Aan haar handjes heeft ze  op dezelfde wijze telkens vijf vingertjes, precies zoals het hoort.  Alles er op en er aan. En het beweegt allemaal soepel en onafhankelijk. Na een behoorlijke studieonderbreking met Fadia hebben we haar toch maar terug gelegd. Kort daarna komt haar moeder haar ophalen. Zo hebben we onze taak van kindercrèche met vrucht volbracht.

     

    Zaterdagavond zitten we weer vroeg op onze matras in de schuilplaats, gewapend met een laptop.  We lezen eerst het mopje van de dag uit de “druivelaar” – kalender van vorig jaar en dan samen het eerste deel van de encycliek Lumen Fidei over het licht van het geloof, die paus Franciscus geschreven heeft op 29 juni 2013. Het is een vervolg op de encyclieken van paus Benedictus XVI over de hoop en de liefde. Dit geeft ook aanleiding om er samen verder over te delen. In  vier avonden hebben we heel de tekst gelezen en overwogen. Het doet ons iets vermoeden van wat Augustinus in zijn Belijdenissen schrijft over zijn eerste ervaringen van het leven in gemeenschap, onmiddellijk na zijn  bekering: samen lezen ze in alle vrijheid wat hen boeit en ze delen dit met elkaar. Zo hebben we op onze matras ook het eerste jaar theologie beëindigd.

     

    Gisteren, vrijdag, heeft paus Franciscus een interessante stunt uitgehaald in de tuinen van het Vaticaan. Hij heeft er een beeld van de heilige Michael ingezegend. Meteen heeft hij, wat blijkbaar niet voorzien was, heel het domein en zijn groot huishouden toegewijd aan de heilige Michael en de heilige Jozef. Dit gebeurde in aanwezigheid van paus Benedictus XVI, zodat paus Franciscus de begroeting van de aanwezigen uitzonderlijk kon beginnen met de aanspreektitel: “Zijn Heiligheid…”.Kortom, dit heeft ons geïnspireerd om hetzelfde te doen op zaterdag, na de eucharistie rond de iconen van de hl Michael en de hl Jozef. En of we bescherming nodig hebben. Wij  beginnen natuurlijk met de simpele aanspreektitel van “Broeders en Zusters…”.

     

    Vanaf zondag regent het berichten over een Vlaamse pater die met de dood wordt bedreigd. Ik zou er om den duur zelf nog medelijden mee krijgen. Vanwaar die inhoud eigenlijk komt  is ook voor mij een raadsel.  Hoewel wij tot heden geen persoonlijke bedreiging hebben ontvangen,  zijn wij natuurlijk allen in gevaar omdat rondom ons zich vele gewapende geburen schuil houden, de meest extremistische incluis. We hebben evenwel steeds goede relaties gehad met de bevolking van het dorp, die ook nu niet wil dat aan het klooster geraakt wordt, hoewel acties van buitenlandse extremisten uiteraard onvoorspelbaar blijven.  Kortom,  de  berichten  zijn overdreven en ook onjuist, al zijn ze wellicht goed bedoeld. Hiermee is wel  het werkelijke gevaar, waarin wij en de christenen hier verkeren eens goed onderlijnd en dat wordt hoog tijd.  Daarbij is er nog iets anders dat ons erg bekommert. Er is een laffe internationale lastercampagne tegen moeder Agnes-Mariam en er zijn de voortdurende insinuaties over ons en de gemeenschap, vooral vanuit christelijke middens. Dit is  blijkbaar het lot van degenen die vanaf het begin van de waarheid wilden getuigen en zich blijven inzetten voor het behoud van Syrië, de bescherming van het Syrische volk en van de christenen.

     

    Jammer is de lauwheid van een flink aantal christelijke leiders en gemeenschappen in het westen. Gelukkig zijn er ook anderen, waar we heel dankbaar om zijn. Sommigen menen  echter met holle  woorden tot voorzichtigheid te moeten aanmanen, maar  zijn nauwelijks geïnteresseerd  in wat hier echt gebeurt, laat staan dat ze zich willen engageren om hun bedreigde broeders en zusters daadwerkelijk  te helpen. Hun aanmaning tot  “voorzichtigheid” is voor hen een voorwendsel om zich in onverschilligheid af te sluiten voor iedere daadwerkelijke hulpverlening. Geef ons dan maar Kyrill II, de Russisch orthodoxe patriarch van Moskou die vorig jaar op een massamanifestatie in Damascus prominent aanwezig was, daarna de president bezocht en hem dankte omdat van hieruit het christelijk geloof werd verkondigd. En nu roept deze patriarch op tot gebed en  vraagt dat in alle Russisch-orthodoxe kerken een omhaling gehouden wordt voor het Syrische volk.

     

    In het geheel van Syrië kan het nationale leger de veiligheid steeds meer verzekeren. Toch gaan de moorden en aanslagen nog door. Ook is het in sommige streken verschrikkelijk voor de door rebellen geterroriseerde bevolking, zoals in Aleppo.  In onze streek is het vrij rustig gebleven hoewel we iedere avond of nacht nieuwe aanvallen horen. De Nationale Syrische Coalitie heeft sinds 6 juli eindelijk een nieuwe voorzitter, Ahmed Assi Jerba, een man die de belangen van Saoedi-Arabië (in plaats van Syrië) vertegenwoordigt. Het rommelt in de golfstaten. Duidelijk is wel dat Saoedi-Arabië voorlopig de leiding heeft overgenomen in de Nationale ‘Syrische’ Coalitie, die tot heden gedomineerd werd door Qatar. In de krant Al-Akhbar  van 10 juli 2013 onthult de Syrische president de enorme druk van de westerse landen, die hun aandeel willen veroveren in de ontginning  van de gigantische voorraden van olie en gas aan de kust. Hij kreeg een slordige 21 miljard Amerikaanse dollar aangeboden onder strikte voorwaarden en heeft ze wijselijk  geweigerd. In dit interview vertelt hij ook dat de Russen gedurende gans het conflict in Syrië nooit hun wil hebben opgedrongen.  Ze hebben altijd hun mening en  voorkeur gegeven maar de beslissing overgelaten aan de Syrische regering. Twee Russische vrachtvliegtuigen hebben inmiddels al7O ton humanitaire hulp overgevlogen naar de luchthaven van Bassel al-Assad. Zelf zijn president en regering al volop bezig met de grote “naoorlogse” zorgen van het herstel van zwaar geteisterd land. Volgens de president zal het uitroeien van de sektarische haat die het buitenland hier met geweld heeft willen invoeren een prioriteit vragen. In een vorig interview, met het nieuwsblad Al Thanra, heeft hij al gezegd dat godsdienst niet misbruikt mag worden voor politieke doelstellingen. Hij verwees naar de omwentelingen in Egypte die, volgens hem,  de mislukking van een politieke islam illustreren. Tenslotte hebben de Russen de huichelarij met de chemische wapens ontmaskerd. Ze hebben Ban Ki-moon onomstotelijke bewijzen geleverd dat rebellen in  Khanal-Asal (Aleppo) chemische wapens hebben gebruikt. Zou er vanuit het westen nu nog een nieuwe leugen komen tegen Syrië of mogen we volgende maand stilaan rekenen  op een definitieve ommekeer die naar echte vrede leidt? Inmiddels protesteren duizenden Amerikanen én Syriërs in verschillende Amerikaanse steden tegen de steun van Amerika aan de terroristen in Syrië.

     

    Bij het opruimen vinden we nog een brochure “Manuel de sécurité” (2010), een schitterende uitgave van de ambassade van Frankrijk die uitlegt hoe ze de Fransen beschermt, die in Syrië verblijven, als er iets gebeurt. Het begint met een woord van de ambassadeur dat alle vertrouwen wekt, het vraagt dat je als Franse burger deze brochure altijd bij de hand houdt, het telefoonnummer van de ambassade bij je  hebt en ook die van de crisis cel. De opdracht luidt: verwittig ons en blijf waar ge zijt,  wij zullen dan  al het nodige doen. Hoe anders is eens te meer de werkelijkheid.  Toen de toestand in Syrië  gevaarlijk begon te worden, was de ambassadeur met heel zijn  winkel al vertrokken en dat stond niet in het boekje. Dan zijn de ambassades van Chili en Venezuela, die in Damascus gebleven  toch anders.  In contact met hen, omwille van een verlopen paspoort, was het ambassadepersoneel heel inschikkelijk en zal voor het nodige zorgen. Ze vroegen zelfs hoe ze hen verder konden helpen. Zonder brochure!

     

    12-07-2013 om 08:58 geschreven door Gust Adriaensen


    10-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Discussie van de dag
    De Standaard vult sedert enkele maanden de laatste bladzijde met een zgn. 'Discussie van de dag'. Het recept is eenvoudig. Een of andere politicus of andere BV komt wat langer aan het woord. Een kolom wordt gevuld met tweets van een aantal lezers.

    Soms snijden de thema's hout. Vaak getuigt zowel de probleemstelling als de formulering ervan, van een gênant simplisme.

    Vandaag werd weer eens een hoofdvogel afgeschoten. 'Viert u morgen 11 juli of heeft 21 juli meer betekenis?'

    Het ontgaat de journalist klaarblijkelijk dat hij in één vraag twee zaken vermeldt, die weinig of niks met elkaar te maken hebben. Vieren op 11 juli en betekenis geven aan 21 juli. Totaal verschillende categorieën. De overgrote meerderheid van degenen die op straat komen op die dagen, wil vieren. Dat is ze geraden ook. Want zowel de 11 julifanaten als de 21 julihysterici die met vlammende toespraken, vlaggenvertoon en optochten, die dagen 'betekenis' willen geven, komen extreem gedateerd, oubollig over.

    Een correcte vraag is: viert u morgen 11 juli of viert u over tien dagen 21 juli? Mijn echt gemeend advies is: als je graag viert, vier ze verdorie allebei en geniet ervan!

    En om het aantal vieringen met een historisch worteltje (het hoeft allemaal niet zo precies te kloppen), nog te verhogen, kan iedere gemeente in zijn geschiedenis duikelen en bv. de burenruzies, de grensgeschillen en hun afloop, waardig bevinden om jaarlijks een feestje te bouwen.

    Voor mijn  stek heb ik al een 'betekenisvolle viering' gevonden. De 'grensoorlog' tussen de heerlijkheid Retie en de heerlijkheid Kasterlee. Hij brak uit in 1540 en werd pas beslecht in 1859, ik meen op 11 juli. In het voordeel van Retie. Dankzij koning Leopold I, die vierkant achter Retie stond. Merci, sire. 11 juli 1859: een jaarlijkse viering meer dan waard!

    10-07-2013 om 19:57 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gezondheidsrisico's van draadloze technologieën
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Teslabel asbl, vereniging die strijdt tegen elektromagnetische vervuiling, waarschuwt in een brochure voor de gezondheidsrisico's van draadloze technologieën.

    Zij zenden continu hoogfrequente straling uit die neurologische en cardiologische problemen kunnen veroorzaken. Ook zijn negatieve effecten mogelijk op het functioneren van het gehoor en het zicht. Draadloze technologieën ondermijnen de gezondheid op een langzamen en sluipende manier, aldus Teslabel asbl. De vereniging raadt aan steeds voor kabels te kiezen.

    Meer informatie is te vinden op volgende websites:
    www.teslabel.be en www.beperkdestraling.org.

    10-07-2013 om 07:23 geschreven door Gust Adriaensen


    09-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zonnekoning Rik Torfs
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Met de samenstelling van zijn bestuursploeg, heeft nieuwbakken rector van de Katholieke Universiteit, Rik Torfs, toch wel flink in zijn kaarten laten kijken.

    Niemand van de topfiguren tot nu toe of van zijn mede(tegen)kandidaten voor het rectorsambt, krijgt een plaatsje. Torfs bevolkt de vergaderzaal van het rectoraat, waar Einstein lichtjes verbaasd en mild-ironisch van aan de muur de bestuursactiviteiten mag gadeslaan, met buiten de universiteit totaal onbekende academici. Of zij veel in de pap te brokkelen zullen hebben tegenover de verbale zelfzekerheid en spitstechnologie van hun baas, is zeer de vraag.

    Totaal onbekend? Correctie. Pieters, tot voor kort NVA-senator en gedurende een korte periode zelfs senaatsvoorzitter, kreeg van Torfs, tot voor kort CD&V-senator, de job van vice-rector. De academische kwaliteiten van Pieters kan ik niet beoordelen, zijn politieke activiteiten waren alleszins bleek en verbaal gezien is hij een kneusje vergeleken met Torfs. Maar meer dan waarschijnlijk is deze benoeming, een door politieke overwegingen geïnspireerde benoeming. Rector Torfs zal er van uitgegaan zijn dat het geen kwaad kan een ex-politicus uit de momenteel grootste partij een zitje te gunnen. Nota bene, Pieters achtte het, na zijn aanduiding tot vice-rector, nodig te beklemtonen dat hij nog voor de volle 100% NVA'er is. Ik zie het nog niet gebeuren dat een van de andere dames of heren van de KUL-bestuursploeg, de wereld kond doen dat hij of zij (nog) voor het volle pond VLD'er, SPA'er, Groenmilitant is. CD&V'er maakt misschien meer kans, maar een vice-rector die zich een overtuigde PvdA'er noemt???

    Over dames gesproken. Die komen er onder Torfs ook maar bekaaid af. Slechts twee exemplaren krijgen een zetel in het Heilige der Heiligen van de Katholieke Universiteit. Nu staat Torfs wel niet echt bekend als een fervente aanhanger van quota en emotioneel geschreeuw over 'meer vrouwen in topfuncties'. Nee, de (academische en bestuurlijke) kwaliteit moet primeren. Maar het geeft wel te denken over de kwaliteit van het academisch personeel, wanneer slechts twee vrouwen bekwaam genoeg geacht worden.

    Kortom, Torfs toont zich van zijn, tot nu toe onderbelichte, koppige en autoritaire kant. Hij wil zonder al te veel tegenwind, de KUL naar zijn hand zetten. Maar de messen worden ongetwijfeld reeds geslepen. De opzijgezette vroegere tenoren. En de vrouwen. Van binnen en buiten de universiteit.Het academisch vuurwerk kan beginnen.

    09-07-2013 om 08:01 geschreven door Gust Adriaensen


    06-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes relativeert alarmerende berichten

    'VLAAMSE NORBERTIJN MET DE DOOD BEDREIGD IN SYRIË'

    xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />


    Onder die titel publiceert 'KerkNet' het volgende bericht. Het is een samenvatting van een eerder verschenen bericht van het Vaticaanse nieuwsagentschap 'Fides':

     'Daniël Maes (75), een norbertijn van de abdij van Postel die al enkele jaren in Syrië verblijft, is door jihadstrijders met de dood bedreigd. Ze dreigen ermee het klooster van Mar Yakub (Sint-Jacobsklooster), waar hij woont en werkt, binnen te dringen en hem te ontvoeren. 
    Het klooster van pater Daniël Maes ligt in Qarah, tussen Damascus en Homs. Het kloostergebouw, dat dateert uit de 6de eeuw en behoort tot het Grieks-katholieke bisdom van Homs, Hama en Yabroud, blijkt het doelwit te zijn geworden van groepen jihadi's. Mar Yakub ligt midden in een zwaarbevochten grensgebied tussen regeringstroepen en rebellen. Die laatste hebben er veel voor over om het klooster in handen te krijgen en het als logistieke basis te gebruiken.

    Na de dood van pater François Mourad, die eerder van de week door militante islamisten werd vermoord in het franciscanenklooster van Ghassanieh, maakt de christelijke gemeenschap in Syrië zich zo mogelijk nog grotere zorgen dan ze al deed. "Alle communicatielijnen met het klooster zijn verbroken", luidt het bij verantwoordelijken van de Syrische katholieken en de ouders en familieleden van de monniken die in het klooster verblijven. De kloosterlingen zijn van negen verschillende nationaliteiten. De meerderheid komt, net als pater Maes, uit Europa. Maes zelf was twintig jaar docent moraaltheologie in eigen land en verblijft sinds xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />2010 in het klooster in Qarah, waar hij directeur is van het eraan verbonden seminarie.

    Het klooster telt ook een gemeenschap van kloosterzusters onder leiding van de controversiële Palestijns-Libanese zuster Agnès Mariam van het Kruis. Zij heeft ook een mannelijke kloostergemeenschap gesticht en enkele christelijke, soennietische en alawietische gezinnen rond zich verzameld. In de loop van de voorbije weken ligt het klooster in het centrum van zware militaire confrontaties en is het beschadigd door helikopterbombardementen door het regeringsleger. Die viseerden klaarblijkelijk wapenopslagplaatsen in ondergrondse gangen en grachten in de onmiddellijke omgeving van het klooster. Die werden nog uit de Byzantijnse periode aangelegd om waterreserves op te slaan.'

    Pater Daniël Maes heeft ondertussen al gereageerd op het Vaticaanse bericht. Vanuit het klooster in Syrië mailde hij op 5 juli het volgende:

    'Heet van de naald nog een kleine geruststelling. “Fides” heeft nu een
    alarmerend bericht rondgestuurd in het Frans over het klooster en over
    mij persoonlijk. Wellicht goed bedoeld, maar overdreven en onjuist.
    Wij zijn allen op dit ogenblik nog gezond en wel hier in het klooster
    en er zijn tot heden geen nieuwe aanvallen geweest.'




    06-07-2013 om 19:51 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    Vrijdag 28 juni  – Vrijdag 5 juli 2013

     

    Vrijdagmiddag wordt aan tafel nog wat genoten van  de manier waarop ieder zijn nestje in onze schuilplaats heeft gebouwd. We hebben een grote menigte matrassen van dunne mousse, die vroeger gebruikt werden als er grote groepen  kwamen. Nu neemt ieder twee van  die matrassen en eventueel nog eentje rechts en links, zodat het al een beetje lijkt op alkoven uit de tijd van het internaat. Extra matrassen kunnen ook wat bescherming bieden als er brokken vallen… Wanneer het geluid van een helikopter gehoord wordt, bedekt men zich al met extra matrassen. Voor de nodige afleiding bij de zusters zorgt ondertussen ook de kleine Fadia, die ‘s morgens al vlot de wekker kan vervangen.

     

    Zaterdag worden in oost en west de apostelen  Petrus en Paulus gevierd. Zij stierven beide de marteldood onder Nero. Petrus heeft de kerk van Antiochië in Syrië (nu  Antakia in Turkije) gesticht en is er zeven jaar bisschop geweest, vooraleer hij naar Rome trok. In Antiochië was de Kerk nog één in verscheidenheid, bestaande uit gelovigen ‘uit de besnijdenis’ en gelovigen ‘uit de volken’.  Daar werden deze laatsten ook voor het eerst ‘christenen’ genoemd. Voor het herstel van deze eenheid ijvert een van de meest beloftevolle, wereldwijde, christelijke bewegingen van onze tijd: Op weg naar het Tweede Concilie…( zie bv: www.tjcii.be of …nl, of …org enzovoort).  Het visioen van Paulus in Romeinen 11 is zich aan het voltrekken, doordat steeds meer  Joden Jezus erkennen als de Messias, de Zoon van God en de Redder van de wereld. En dit is tevens een nieuwe opdracht zowel voor de christenen als voor de gelovigen uit het joodse volk.

    Paulus heeft zijn bekering in Damascus beleefd en zijn  missiereizen vanuit Antiochië georganiseerd. Daar trof hij de Kerk aan in haar eenheid en verscheidenheid. Onze gemeenschap wil de ‘Orde van de eenheid van Antiochie’ zijn en daarvoor ook bidden, leven  en ijveren.

     

    Deze zondag hangt er een onwezenlijke vredige sfeer. Het lijkt hier wel het ideale vakantieoord. Boven ons straalt de zon boven een oneindige strakke blauwe. Het is muisstil. Aan de ene kant ligt het Anti-Libanongebergte, aan de andere kant schittert het dorp in de zon en daarachter weer bergen. En rondom de gebouwen op het terrein een oaze van groen met bomen en groenten. Het gezamenlijk ontbijt van de mannen in de binnentuin moeten we nu echter vermijden, alsook het genieten op het dak van de Romeinse toren. We vermijden zelfs zoveel mogelijk in open ruimten te lopen. We geven al onze aandacht aan het woord dat Jezus in het evangelie vandaag zegt: “Wie de hand aan de  ploeg slaat en achterom ziet is niet geschikt voor het Rijk Gods” . We zullen alles doen om onszelf met de anderen in veiligheid te stellen en daarbij onze opdracht trouw blijven: getuigen van God liefde in Jezus Christus op deze plaats, voor alle mensen. Moge Zijn Rijk van Vrede spoedig komen, ook in Syrië.

    In de loop van de voormiddag komt een delegatie uit het dorp om de schade op te meten. Zoals anderen hebben ook wij recht op officiële hulp bij het herstellen van de aangerichte schade. Deze Syriërs vertonen een merkwaardige stabiliteit. Zij nemen hun taak ter harte alsof er verder niets aan de hand is.

    Omdat het zondag is en omdat het heel de dag rustig is boven onze hoofden, blijven we nog eens veel langer in de recreatie  vooraleer onze schuilplaats op te zoeken. Het is nog eens genieten van het gezellig samen zijn. We zijn echter nog maar pas om 22.15 u in onze schuilplaats of we horen een helikopter boven ons rondjes maken, waarna vier bombardementen, ongezellig (niet al te) dicht bij. Daarna wordt het gelukkig weer stil.

     

    Gedurende de weekdagen  hervatten we het gewone leven en werken. Er moet nog veel opgeruimd worden. We trachten het leven met zijn vele beperkingen (in hoogste staat van paraatheid), zo aangenaam mogelijk te maken. En dat lukt af en toe behoorlijk. We hebben lange avonden om ons te verdiepen in de cursussen, nu in Origenes en andere interessante thema’s. Iedere avond horen we bombardementen maar blijkbaar kunnen ze steeds beter hun kaarten lezen. We zullen later wel uitleggen waarin deze hoogste staat van paraatheid eigenlijk bestond. Wat er ook gebeuren mag met deze erg bedreigde gemeenschap en dit bedreigd klooster, we mogen dankbaar zijn dat we echt geleefd hebben, geleden, en gebeden samen met het Syrische volk.

     

    Ondertussen gaan de aardverschuivingen in de wereldpolitiek verder. In Amerika heeft uiteindelijk een bijzondere commissie ‘ad hoc’ op 27/6/2013 het plan om wapens te leveren aan de rebellen in Syrië op opmerkelijke wijze  verworpen. In Frankrijk heeft zich een nieuwe vorm van protest gevoegd bij de alom verspreide massabeweging: de wakers, “les veilleurs”. Ze zeggen niets, doen niets, maar staan sterk in stil protest. In Egypte lijkt de president en moslimbroeder Mohamed Morsi voor goed uitgeschakeld. Hopelijk gaat Egypte in deze omwentelingen, als bakermat van het oude monnikenleven,  ook zijn echte rijkdom in  de  diepe christelijke wortels ontdekken. Ondertussen mag de Latijnse kerk alvast jaloers zijn op de wijze waarop de kopten evangeliseren. In Turkije gaan de protesten tegen de president, ook een moslimbroeder, gewoon door. Iran heeft een nieuwe liberale president, Hassan Rohani. In Qatar heeft de big boss prins Hamad (enzovoort) samen met zijn eerste minister al de plaats moeten ruimen voor zijn zoon  Tamim (enzovoort). Voor Europa is er een boeiende studie van een Argentijns economist: “Does the European Union have an Expire Date?” Heeft de EU een (geplande) vervaldatum (om opgeslorpt te worden in de ‘nieuwe wereldorde’)? En in België mag zoon Filip vanaf 21 juli parkeren op de koninklijke troon van zijn vader Albert II. Hij mag voor mijn part gerust de naam van Franciscus I nemen. Moge hij iets uitstralen van het authentiek christelijk geloof  van zijn oom en mentor koning Boudewijn.

     

    Toch nog even dit, echt en grappig tegelijk, veiligheidshalve enkel in algemene termen. Een Engelstalig Turks dagblad meldt dat iemand een tomaat doorsneed en ontdekte dat het hart van de tomaat de duidelijke vorm van een kruis had (geïllustreerd met een prachtige foto). Een visioen verduidelijkte dat tomaten  christelijk zijn en door de andere “gelovigen” in Arabische contreien niet mogen gegeten worden! Zouden we aan die persoon  niet de nobelprijs voor biologie toekennen voor deze geweldige, wereldschokkende ontdekking, met een uitgebreide receptie op de volgende groenten- en fruitveiling, waarbij de genodigden elkaar vrij kunnen bekogelen met tomaten?

     

    06-07-2013 om 13:30 geschreven door Gust Adriaensen


    04-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De koning is dood. Leve de koning!
    Albert II is natuurlijk niet echt dood. Ik gun deze goedlachse én tragische man nog vele jaren aan de zijde van zijn nog altijd charmante Paola. Maar hij stapt op, hij abdiceert. En koning Filip treedt aan. Leve de nieuwe koning. Zo gaat dat in een koninkrijk. Continuïteit verzekerd.

    De media, de royalty watchers, de experten en politici van allerlei pluimage beleven hoogtijdagen. De kwaliteit en objectiviteit van wat over de lezende en kijkende massa wordt uitgestort, zijn evenwel vaak van een bedroevend niveau.

    De koning wordt ondemocratische politieke macht toegeschreven, die hij in onze parlementaire democratie en constitutionele monarchie niet heeft. Macht die door dezelfde personen in andere omstandigheden vaak wordt weggelachen. Invloed heeft de koning ongetwijfeld. Daarmee zit hij dan in dezelfde grote groep van personen en instellingen, die veel invloed (en echte macht) hebben en toch buiten de democratische controle vallen.

    Vele journalisten vermengen wat graag de functie van het koningschap met het privéleven van de koninklijke persoon. Met gretigheid hangen ze de vuile privéwas van de koninklijke familie uit en spelen moraalridder. In andere omstandigheden, en zeker wanneer het om hun medium of job gaat, zijn diezelfde journalisten er als de kippen bij om met het respect voor de privacy te schermen. Het zou Albert II natuurlijk sieren, mocht hij duidelijkheid scheppen over de familiale tribulaties. Maar het zou de media ook sieren, als zij voldoende onderscheid maakten tussen functie en persoon.

    Een aantal pennenridders doet al jaren aan kroonprinsbashing. Vaak bewust kwaadaardig. Zij wilden een kroonprins naar hun beeld en gelijkenis of een persoon die paste in hun republikeinse kraam. Geen probleem met republikeinen, maar er duidelijk voor uitkomen, is in hoofde van nogal wat journalisten en ook politici, niet altijd aan de orde. Hypocrisie is een woord dat daarvoor past.

    Koning Filip zal heus geen gevaar betekenen voor onze parlementaire democratie. Hij zal , in een andere stijl (en die weze hem gegund) zijn job doen binnen de krijtlijnen die de verkozen politici trekken. En de lieftallige koningin zal hem daarbij op de gepaste wijze assisteren en ervoor zorgen dat zowel de serieuze bladen als 'de boekskes', leesvoer kunnen blijven leveren.

    De ronduit denigrerende en beledigende beoordeling van van Filips karakter en intelligentie door het journaille gedurende de laatste jaren, was irrelevant en dus bewust kwaadaardig. Hoe dan ook, de intelligentie van Filip moet zeker niet onderdoen voor de verstandelijke kwaliteiten van velen die de kroonprins voor dom versleten.




    04-07-2013 om 21:03 geschreven door Gust Adriaensen


    03-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Christenen: de meest vervolgde geloofsgroep
    'Van de 2 miljard christenen worden er 200 miljoen vervolgd, 10 procent, en dat aantal is groter dan van gelijk welke andere geloofsgroep', beklemtoont Rupert Shortt, religiejournalist van de Times Literary Supplement.

    En toch is de vervolging van de christenen een vergeten onderwerp in de westerse media, betoogt Rupert Shortt. Hoe komt dat?

    'Om te beginnen zijn jonge christenen nergens geradicaliseerd en is er dus minder aanleiding tot nieuws. Ook ondergaan christenen in de landen van vervolging veeleer lijdzaam hun lot, zelden schreeuwen ze het uit en zelden eisen ze de aandahct op van de Verenigde Naties en hun organisaties. Bovendien, en belangrijker, is dat de Europeanen, meer dan de Amerikanen, hun christelijke wortels niet kennen of wegstoppen in het onderbewuste.

    Een vervorming van de verslaggeving ontstaat en daardoor woekert eveneens de foute gedachte dat het christendom een onderdeel was en is van kolonialisme en neokolonialisme, en weinig sympathie of aandacht verdient. Dat laatste, de band met het kolonialisme, versluiert de werkelijkheid. De christenen zijn van bij de start van de missonering minder Europees en minder Amerikaans dan Afrikaans en Latijns-Amerikaans. Het idee dat godsdienst een hoofdreden is van interne en internationale spanningen is een gedachte van de tijd van de Verlichting, toen de staat, zelf een belangrijke bron van conflicten, die blaam afschoof op de kerken en andere geloofsgemeenschappen. '

    03-07-2013 om 22:03 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    Woensdag 26 – vrijdag 28 juni 2013

     

    Dinsdagavond rond 10 uur weer twee raketten. De ene komt juist boven de trap waarlangs de zusters naar hun kamer gaan. Een zuster is licht gewond boven haar oog.  Nu ligt niet alleen de hal maar ook het atrium weer vol stof en gruis. De fraters blijven in de toren, de zusters vluchten in de crypte, die veiligheidshalve vandaag daarvoor juist was klaar gemaakt. Het leger zegt dat zij het niet gedaan hebben. Er wordt beslist om morgen te vertrekken. Sommigen hebben heel de nacht ingepakt. De hoogst nodige spullen nemen we mee, het waardevolle van de rest wordt klaar gezet om later opgehaald te worden en ergens in veiligheid gebracht. Het tabernakel wordt leeg gemaakt en het Allerheiligste Sacrament nemen we mee. Onze twee schildwachten en de moslim die als conciërge ons mee beschermt, blijven hier en zullen trachten  het klooster te bewaren. Woensdag in de loop van de voormiddag heeft ieder zijn spullen klaar. Na de nodige telefoons blijkt het op de weg naar de plaats waar we naartoe willen,  veel te gevaarlijk te zijn. Ook de taxichauffeur met zijn busje wil niet rijden. Die weg is nog niet door het leger beveiligd.. De generaal die over deze streek het gezag voert laat weten dat het hier nog te gevaarlijk is. Misschien is dit een teken dat we toch moeten blijven, wat de meesten ook wel willen. Dan wordt stilaan de inkomhal toch maar weer proper gemaakt. Iedereen is rustig, eerder gelaten en slaperig.  Tegen de middag komt aboena Georges samen met twee mannen op bezoek. Dan wordt er altijd veel gelachen. Zij sporen ons aan om te  blijven. Ze zeggen dat de gemeenschap een zegen is voor Qara. Na het eenvoudig middagmaal gaan we allen slapen. Onze Syriër had ’s morgens op zijn tafel een blad gelegd en daarop geschreven: “Wij komen weldra terug, naar U, o St. Jacob de Verminkte, weldra…” In de drukte was hij het zelf vergeten  en vond als een verrassing ’s namiddags zijn eigen tekst!

    Als we ’s avonds de eucharistie willen vieren hebben we de grootste moeite om het noodzakelijke te vinden. Alles is zo ingepakt en ingeladen dat we er nauwelijks nog aan kunnen. Geleidelijk gaan we weer alles moeten uitpakken maar de fut ontbreekt op het ogenblik. Ook heel de vuiligheid in het atrium en de trappen blijft gewoon liggen. In de eucharistie hebben we gebeden zoals de eerste christenen die Petrus en Johannes opvangen wanneer ze uit de gevangenis komen (Hand. 4, 23-31): eerst eensgezind God loven en prijzen omdat Hij de Heer is van alles, dan vragen dat we kracht krijgen om trouw te blijven aan het getuigenis van zijn liefde hier, dan vragen dat ook bij ons de wonderen en genezingen, die we nodig hebben,  mogen geschieden.  Ge kunt de boom kennen aan de vruchten zegt Jezus vandaag in het evangelie. We beseffen goed dat “vrucht dragen” helemaal niet wil zeggen “succes hebben” integendeel. Heel wat groepen en gemeenschappen in de kerk zijn al in deze val getrapt. Als ge een model zoekt van succesvol aards leven moet je dit zeker niet zoeken bij Jezus, die op dit punt het voorbeeld is van de grootste mislukking aller  tijden.

     

    We hebben wel besloten om, zoals de kippen, wat vroeger “op stok” te gaan. Gezamenlijke avondrecreatie zal er voorlopig dus niet meer zijn. Tussen 8 en half negen is iedereen voortaan in zijn of haar schuilplaats. Immers, de bombardementen zijn blijkbaar telkens ’s avonds. De zusters trekken naar de crypte, wellicht de veiligste plaats. Bij hen is ook de moeder met haar baby. De mannen gaan slapen in de ‘kapel’ van de romeinse toren die in twee verdeeld is. Dat is de veiligste plaats onder in de toren. Vooraleer uit elkaar te gaan wordt aan ieder nog een brede witte band, een doek bezorgd, die ge voor uw mond en neus kunt binden tegen het stof, want ondertussen heeft zowat iedereen het al flink in zijn keel, dank zij het stof na de bombardementen.  Na nog wat gekke kuren met die doeken zoeken de twee groepen   hun kampplaats op en maken het zo gezellig mogelijk, in de hoop dat er uit de lucht geen kampvuur komt.

     

    Ondertussen gaat het theater van de  “internationale gemeenschap” gewoon door. Er is een heel lang rapport van de topontmoeting van de G 8 (Lough Erne). Het sleutelwoord is transparantie in bestuur, financies, economie, handelsovereenkomsten, internationale betrekkingen, onderlinge verhoudingen en wederzijdse hulp. De inhoud is ongeveer dit: we hebben bijna het aards paradijs gerealiseerd maar nog niet helemaal. We moeten hier en  daar nog een en ander zien te bereiken. De lof die de G 8 zichzelf  toezwaait is geweldig, vooral in hetgeen ze gepresteerd hebben in Noord-Afrika, van Mauritanië tot Somalië en in  het  Midden Oosten.  Voor Syrië zien ze Geneve 2 helemaal zitten en jawel volledig in het licht van Geneve 1. Ze verwerpen natuurlijk categoriek elk gebruik van chemische wapens en de mensenrechten moeten volledig gerespecteerd worden. Ze willen dan een overgangsregering die volledige bevoegdheid krijgt (die zij dan natuurlijk zullen installeren). Ondertussen zal de strijd tegen het terrorisme worden opgevoerd.  Hoe kunnen deze landen dergelijke grootspraak, onzin  en misleiding probleemloos de wereld in sturen, terwijl ze ondertussen alles doen om hier de moorden en verwoestingen op te voeren om dit land toch maar kapot te krijgen? De Syrische minister van buitenlandse zaken heeft al duidelijk en terecht laten  verstaan dat zij die als voorwaarde blijven stellen dat de regering en de president in Syrië moeten verdwijnen, niet de moeite moeten doen om naar deze vredesconferentie van Geneve 2 te komen. Van deze conferentie hoeven we dus met zoveel huichelarij niet veel te verwachten.

     

    Geef ons dan maar paus Franciscus die op het congres van het bisdom Rome enkele krasse uitspraken riskeert: “Een christen die vandaag geen revolutionair is, is geen christen”, “Ik begrijp de christelijke gemeenschappen die zich afsluiten niet”. Een pittig woord spreekt hij ook over de parabel van het verloren schaap en de 99 anderen en hij laat verstaan dat het nu eerder omgekeerd is en dat we niet het ene schaap moeten blijven koesteren en verzorgen maar dat we er op uit moeten trekken, naar de 99 anderen.

     

    Donderdag wordt het gewone leven en werk stilaan hernomen. De meesten blijken goed geslapen te hebben. De vuiligheid in het atrium en op de trappen wordt eindelijk opgeruimd. En de kinderen krijgen eveneens hun werk toebedeeld waardoor ze toch weer voor een deel van de lange voormiddag zich nuttig kunnen bezig houden. Door het feit dat iedereen er door loopt wordt het stof door heel het huis meegedragen. Het waterreservoir aan de kant van de zusters moet dringend hersteld worden. Ondertussen is er aan die kant geen water voor de toiletten en douches. Reken daarbij de regelmatige, onverwachte  en langdurige stroomonderbrekingen (hinderlijk voor de keuken) alsook de beperkingen van telefoon, gsm en internet ’s avonds, dan zijn er toch wel heel wat beperkingen. Voorlopig is het werken in de binnentuin ook uitgesloten. De ontspanning van even hout gaan zagen of klieven in de binnentuin valt dus ook weg. We moeten telkens nieuwe middelen zoeken om het goede humeur er in te houden. De grapjes uit een druivelaar-kalender van vorig jaar kunnen hierbij soms helpen. En in de keuken hangt een gelijkaardig kalender van dit jaar, met Arabische grappen. Deze avond zitten we met de jongens reeds om half negen op onze matras in onze schuilplaats. Het is een gelegenheid om rustig aan onze vorming verder te werken. Eentje heeft een werkstuk gemaakt over de kerkvader Origenes. Hij geeft zijn uitleg en wij volgen de tekst op onze computer. Een bescheiden maar tegelijk zeer moedige kerel die Origenes. Hij toont ons hoe ge vanuit het hart van het evangelie tegen de stroom in kunt gaan. En ondertussen  horen we boven ons hoofd weer helikopters cirkelen. De bombardementen zijn echter voor verder op.

     

     

    03-07-2013 om 10:08 geschreven door Gust Adriaensen


    30-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wolfgang Schäuble over nationalisme
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De Duitse minister van financiën, Wolfgang Schäuble, uit zijn mening over 'nationalisme' in een interview met De Standaard:

    'Ik denk dat je mag zeggen dat nationalisme een gesel is geweest voor het Europese continent. Na de verwoesting die het nationalisme heeft veroorzaakt in de Europese geschiedenis zouden de hedendaagse nationalisten beter moeten weten. Die morbide wens om terug te keren in de tijd is voor mij onbegrijpelijk. Ik zou het leed van de eerste helft van de twintigste eeuw niet nog een keer willen meemaken.'

    30-06-2013 om 07:28 geschreven door Gust Adriaensen


    29-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opvoedkundige praktijken en ethische inzichten
    De ethische inzichten en opvoedkundige praktijken van sommige scholen zijn uiterst merkwaardig te noemen.

    Niet alle schoolrekeningen betaald door de ouders op het einde van het schooljaar, dan maar geen rapport voor de kinderen.

    Dat is wel onwettelijk maar sommige scholen, naar verluidt vooral in het Aalsterse, doen het. En er is natuurlijk nog meer dan de officiële regelgeving. Die praktijk is hoogst onpedagogisch en onethisch.

    Het is namelijk een vorm van vulgaire chantage en dus immoreel. Dat verwacht je niet direct van een onderwijsinstelling. De verwerpelijke praktijk staat ook haaks op eerlijk opvoedkundige bekommernis. Ze stigmatiseert, traumatiseert en provoceert jonge mensen.

    Wat natuurlijk ook mogelijk is: die scholen zien niet in dat er geen verband is of mag zijn tussen het betalingsgedrag van onvermogende of onwillende ouders en het al dan niet geven van het schoolrapport. Als dat het geval is, demonstreren die onderwijsinstellingen een schrijnend gebrek aan intellectueel niveau.

    29-06-2013 om 12:05 geschreven door Gust Adriaensen


    27-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het nieuws van de dag


    Leuk om naar te kijken WAREN de stadsbevers van Leuven. WAREN, inderdaad. Want volgens een krantenbericht zijn ze verdwenen richting Mechelen. Waarom? Opgeschrikt door brallende studenten en vooral, aldus de krant, achtervolgd tot in hun burcht door de ijverige tv-jongens van 'Dieren in Nesten', een diervriendelijk program zoals u weet. Blijft in Leuven uiteindelijk als attractie om met plezier te aanschouwen, alleen maar  Louis Tobback over ?

    Leuk om naar te kijken is  mijn nationalistische kont, moet de Dilbeekse schepen De Dobbeleer gedacht hebben. En hij stak voor 400 leden van sportclubs zijn broek af. Waarom deed de brave én primitieve man dat? Om de spot te drijven met de club van zijn vriend, die uitkomt in de Féderation Belge Francophone de Pétanque. Ach, een grapje onder vrienden. En de Vlaamse vriend-voorzitter haastte zich het bericht de wereld in te sturen dat geen enkele Franstalige deel uitmaakte van zijn petanqueclub. Voorwaar een referentie die kan tellen!

    Dan waren de derrières van de dames uit het clipje van Major Lazer voor de meeste mannen toch wel leuker om naar te kijken, vermoed ik. En de creativiteit van de ijverige radiojongens van Studio Brussel, ging erdoor aan het borrelen. Met de single 'Bubble butt' van Major Lazer op de achtergrond start Studio Brussel met een wedstrijdje: wie het beste met zijn, bedoeld wordt vooral 'haar', derrière kan zwieren, mag mee op het Rock Werchter-podium met de band 'Major Lazer'.

    Wat zijn we toch een onvoorstelbaar leuk volkje!

    27-06-2013 om 08:03 geschreven door Gust Adriaensen


    24-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex

    TWITTER @PONTIFEX

    Are we ready to be Christians full-time, showing our commitment by word and deed?

    24-06-2013 om 22:55 geschreven door Gust Adriaensen


    23-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Breaking news van pater Daniël Maes in Syrië
    Ik moet triestig nieuws melden. Gisteravond is
    het klooster fel gebombardeerd.Het leger had terroristen in de buurt
    en op de weg op het oog. Niemand is gewond maar er is wel behoorlijk
    wat schade. De grote ingangspoort van het klooster is verbrijzeld en
    in de hal gevlogen. Ondertussen zijn er her en der stukken van een
    twintigtal raketten gevonden. Enkele kamers zijn  zwaar beschadigd.
    Het mag een wonder heten dat niemand geraakt werd. Meer uitleg zullen
    we later wel kunnen geven.

    23-06-2013 om 20:50 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De boekenwereld van de abdij van Postel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Op zaterdag 22 juni had de opening plaats van de tentoonstelling  'Postelse Pracht- De boekenwereld van de abdij van Postel' in de vernieuwde toonzaal van de abdijbibliotheek.

    Abt Frederic Testaert verwelkomde de genodigden en Prof. dr. Lieve Watteeuw van het Studiecentrum voor Middeleeuwse Kunst van de KUL, hield de feestrede. Een dankwoord werd uitgesproken door mevrouw Mia Daems, voorzitster van de Molse Gidsenkring.

    Bezoeken aan de tentoonstelling en rondleidingen in de toonzaal, kunnen gereserveerd worden via de Dienst voor Toerisme Mol, 014 330 785 (tijdens de kantooruren) of via Mia Van Gorp-Daems, 0486 790550.



    23-06-2013 om 11:02 geschreven door Gust Adriaensen


    22-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Openbare ruimte
    Anderlechtse actievoerders voor meer en betere fietspaden:

    'Terwijl een op de drie Anderlechtse huishoudens zelfs geen auto heeft, wordt nog altijd 75 procent van de openbare ruimte gereserveerd voor auto's.'

    22-06-2013 om 07:21 geschreven door Gust Adriaensen


    21-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Torfs en euthanasie
    Naar aanleiding van een parlementair initiatief om de euthanasiewetgeving uit te breiden, stelt Rik Torfs in opiniebijdrage in De Standaard, dat 'we nooit mogen denken dat de juridische vragen omtrent euthanasie, definitief bij wet zijn geregeld'. Hij vindt de discussie belangrijk maar dat debat mag niet los gezien worden van een aantal 'basisbeginselen'. En hij kant zich tegen een 'wankelmoedig gedoogbeleid'.

    Opvallend is dat Torfs weinig of geen aandacht heeft voor de fundamentele morele vragen omtrent euthanasie tout court. Als de juridische vragen al niet 'definitief' bij wet geregeld kunnen worden, hoeveel te meer geldt dat voor de morele vragen? Waarom geeft Torfs de indruk dat we de ethische vragen omtrent leven en dood achter ons gelaten hebben en dat het allemaal draait om juridisme en politiek? Is hij van mening dat de schotten tussen de morele en de juridische vragen stevig en hoog genoeg moeten zijn: de ethiek voor het persoonlijke geweten en  de wetgeving gereserveerd voor het spel -toch wel- van politieke partijen? En als hij beweert dat de juridische vragen nooit 'definitief' bij wet geregeld kunnen worden, zou een logische gevolgtrekking toch ook vermeld mogen worden: niet alleen uitbreiding is mogelijk, maar evenzeer inperking van de huidige wetgeving.

    Een tweede constatatie is dat Torfs het niet nodig acht ook maar met één woord te verwijzen naar de verklaring van de Belgische bisschoppen van 6 maart 2013 onder de titel 'Euthanasie en het sociale weefsel'. Het is hoe dan ook een belangrijk document en Torfs kan het zich als academicus n eigenlijk niet permitteren daarvoor geen belangstelling te hebben. Een uiting van academische luiheid? Of van rectorale drukte?

    21-06-2013 om 08:30 geschreven door Gust Adriaensen


    19-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jan Hautekiet en de Bergrede
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Jan Hautekiet vindt in Humo dat de Bergrede 'een schitterende tekst' is -en gelijk heeft ie, maar, aldus Jan, 'als je daar een hiërarchie en onmogelijke verplichtingen op ent, dan gaat het de verkeerde kant uit'.

    En daarmee plaatst Jan zich in het langzamerhand onoverzienbare rijtje van BV's, die de boodschap van Christus wel waardevol vinden, maar van mening zijn dat die verfoeilijke Kerk met iever bestreden moet worden. Een meer en meer puberaal overkomende dwanggedachte.

    Het ontgaat Hautekiet klaarblijkelijk dat hij zonder Kerk, weinig of niets over de door hem geapprecieerde Bergrede (Matteüs, 5, 1-12) gehoord zou hebben. En als hij die tekst echt aandachtig las, zou hij merken dat daarin een hele reeks 'onmogelijke' verplichtingen en voorwaarden in zitten.

    Hiërarchie kan altijd aanleiding geven tot misstanden, machtsconcentratie en machtsmisbruik. Dat is ook doorheen de eeuwen in de Kerk als structuur het geval geweest. En dat kan zich voordoen in elke hiërarchische organisatie.

    Zegt Jan Hautekiet ook: 'De VRT is een schitterend medium. Maar die verfoeide hiërarchie is er teveel aan' ?

    19-06-2013 om 08:16 geschreven door Gust Adriaensen


    18-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuwe taal

    Nieuwe taal

    in de nieuwe taal
    die wij moeizaam vormen
    ontstaat het nieuwe verbond

    niet de woorden zijn anders
    maar wel hun rangorde
    en hun geladenheid

    ook de kleur der klanken
    de trillingen der lucht
    scheppen een nieuw idioom

    zelfs de taal der stilte
    dreigend rustgevend
    is verschillend van vroeger

    neem nu
    als proef op de som
    lichaam geest

    of ook woorden als
    pijn vreugde
    liefde eenzaamheid

    plaats ze met schroom
    in het nieuwe verband
    je spreekt een nieuwe taal

    die ook hoe kan het anders
    aan het gewone gelukkige verjaardag
    een ongewone diepgang geeft

    18-06-2013 om 22:46 geschreven door Gust Adriaensen


    16-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.twitter@pontifex
    Paus Franciscus:

    'Laat de Kerk altijd een plaats zijn van barmhartigheid en hoop, waar iedereen verwelkomd, bemind en vergeven wordt.'

    16-06-2013 om 19:49 geschreven door Gust Adriaensen


    14-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

     

    Vrijdag 7  -  vrijdag 14 juni  2013

     

    Een klein stukje hemel in de hel van de oorlog. Het klink wat (te?) hemels, toch is er iets van waar. Het oorlogsgerommel rechts en links van het klooster neemt toe. Zwaar bewapende en bebaarde mannen hebben weer post gevat vlak voor ons klooster, wat blijkbaar toch niet direct tegen ons bedoeld is, maar als controle op het verkeer tussen het Anti-Libanongebergte (en de clandestiene traffic naar Libanon). Vermits echter het leger gaat beginnen deze streek te zuiveren verwachten we zaterdagavond of nacht vuurwerk.  Daarom wordt besloten dat we ons zaterdag allemaal terugtrekken in de veiligste plaats, die ondertussen al klaar gemaakt is als rustplaats met matrassen en hoofdkussens. Onmiddellijk na het avondeten verzamelen we in de hal, ieder met zijn zak of zakje met het allernoodzakelijkste. De kinderen hebben hun grote  schooltas gevuld en paraderen in de hal alsof ze op de bus wachten die hen naar een zomerkamp brengt. Er is hen gezegd dat het een oefening is voor het geval dat het nodig zou zijn. Gelukkig blijft het heel de avond rustig op een klein bombardement na. We zingen en vertellen wat. De baby Fadia gaat ondertussen van hand tot hand om de moeder wat te ontlasten. Iedereen probeert dit kleine wonder  op eigen wijze te vertroetelen totdat ze in een hoekje eten krijgt, nog  uit de originele verpakking. Tegen middernacht, na de nodige telefoons om precieze informatie, wordt besloten dat ieder naar zijn gewoon nestje terugkeert.

     

    En zondag morgen zitten we als mannen weer samen te ontbijten in de binnentuin terwijl de zon heerlijk straalt.  Onze twee schildwachten houden ons op de hoogte van de gebeurtenissen en vertellen de laatste oorlogsontwikkelingen. Terwijl hier alles hermetisch afgesloten is  transporteren onze gewapende geburen  langs ons klooster hun gewonden van Qousseir. Qousseir is gezuiverd van terroristen maar die houden zich nu schuil in de boerderijen rond ons klooster. We mogen verwachten dat vroeg of laat hier de hel zal losbarsten ofwel gaat het leger, zoals gewoonlijk, heel langzaam te werk en dan kan het hier nog wel een tijd duren.  In Qousseir wordt de grote schade nu vastgesteld en vele christenen  gaan al terug naar hun vroegere woonplaats,  tenminste zij die nog iets van een huis hebben. In de kerk hebben de terroristen vreselijk huis gehouden maar volgens onze ooggetuigen is het mogelijk ze te herstellen. De bevolking is het leger nu massaal aan het helpen om een beetje de orde te herstellen.

     

    Een van onze schildwachten die verantwoordelijk is voor het grote terrein en samen met moslims van Qara de oogst verzorgt vertelt hoe hij samen met een moslim zingend over het terrein loopt. En  onze verantwoordelijke voor de binnentuin zegt fier dat hij binnenkort in staat zal zijn 400 kg tomaten te geven aan de vluchtelingen. De tomatenstruiken die hij ruim een maand geleden geplant heeft groeien zienderogen. En ’s avonds is er geen sprake van een schuilkelder. Er verschijnen twee grote fruittaarten met zeven  kaarsjes en een half, voor mijn verjaardag. En er volgen weer  gekke sketches door de kinderen en de volwassenen, waarna gedanst wordt op erg ritmische muziek. Daarbij horen nog een reeks zelf gemaakte tekeningen van klein en groot. En een van onze schildwachten die tussendoor voor sommige inkopen zorgt , probeert te zorgen of laat zorgen, geeft me warempel een pot Westerse (Nestlé Middel East!) Nescafé, die nog niet vervallen is! Super de luxe in oorlogstijd.

     

    Deze zondag eindigt de jaarlijkse samenkomst van de Bilderberggroep.  Nog nooit van gehoord? Dan wordt het tijd. In 1950 kwam in het hotel Bilderberg (Oosterbeek, Nl) voor het eerst een groep samen van zwaargewichten uit de diplomatie, de zakenwereld, de politiek en de media. Het werd het begin van de jaarlijkse samenkomst van de “meesters van de wereld”  die de publiciteit schuwen en hun vertrouwelijke gesprekken en beslissingen voor zich houden. Een internationaal, zeg maar westers forum. Dit jaar verzamelden ze van 6-9 juni 2013 in Hertfordshire (Eng.): presidenten (natuurlijk ook ex-koningin Beatrix), ministers, vele bankiers, directeurs van de allergrootste bedrijven…Het is de club van de “hogepriesters van de nieuwe wereldorde”, ver boven iedere democratie verheven. De VS is met een delegatie van 24 man vertegenwoordigd (o.a. die oude rakker, de 90 jarige Henri Kissinger, Nobelprijswinnaar voor de vrede, eigenlijk de gevaarlijkste pyromaan, die de hoofprijs wist te bemachtigen van de beste pompier!), Engeland heeft er 18,   Frankrijk 11 en de overige Europese landen meestal een drietal, behalve Turkije het dubbel, nl. 6, België 2  en Polen 1. Tussen de lijst van de 130 deelnemers  staat evenwel geen enkele Afrikaan, niemand uit het Midden-Oosten, geen Rus, geen Chinees.  Ze praten wel over de gang van de wereld, de buitenlandse politiek van Amerika, de toestand van Europa, het Midden-Oosten, en Afrika. Wat ze daarover gezegd hebben weet ik niet, maar  misschien zien we het aan het volgende land waar een geplande ‘spontane’ revolutie uitbreekt. Laten we in elk geval waakzaam blijven en niet onbesuisd mee doen met een verwoestende  “nieuwe wereldorde”, een “Arabische lente”, een “nieuw Midden-Oosten”, een “vrijheid voor Irak”… Er is dringend een  revolutie tegen criminele revoluties nodig.

     

    Het uitschakelen van terroristen door het Syrische leger gaat verder.  Het leger zou Qousseir kunnen zuiveren hebben omwille van  drie factoren: de grondige afkeer van de bevolking voor de rebellen, de precieze informatie waarover het leger beschikte over de verblijfplaatsen van de terroristen en de heldenmoed van de soldaten die er alles voor over hadden om hun land en volk te heroveren. In Damascus en elders blijven we helaas zware dodelijke aanslagen op onschuldige burgers betreuren. Het leger is nu aan de zuivering begonnen van Aleppo, waar ondertussen ook een massaprotest tegen de Turkse premier Erdogan is uitgebroken. De grote moeilijkheid is dat de terroristen de burgers gijzelen en het leger wil geen massale invasie om de burgerbevolking en de stad zoveel mogelijk te sparen. Toch weet het leger vele terroristen uit te schakelen. Er zijn ook Belgen gevangen genomen. Woensdag horen we allen een vliegtuig  over het klooster enkele rondjes vliegen en dan volgt een geweldige knal. Drie van ons hebben het spel ook gezien, waarbij uit een van de boerderijen een enorme rookpluim opsteeg. We vernemen  dat er in Qara 60 terroristen werden uitgeschakeld.

     

    De onnozele mediamanipulatie in het westen gaat onverminderd door. Regering (altijd ‘regime’ genoemd) en leger worden verweten dat ze  grote  verwoestingen aanrichten. Het wordt ook genoemd: het pro-Assad leger alsof er verschillende gelijkwaardige legers zouden zijn. In België zou je dan moeten spreken van het pro-Albert leger  en de sharia4Belgium kan dan het “Vrije Belgische Leger”  of “bevrijdingsleger” genoemd worden! Of moeten we het pro-Eliootje strijdkrachten noemen, of de milities van het rode strikje, onderscheiden van de moedige geitenbokken met de zwarte baarden? Zeg het maar en iedereen volgt wel de politieke correctheid. En dan de herrie in de Belgische pers rond het bezoek van twee politici  aan Damascus! Als commentaar in de Vlaamse pers lees ik: “Door de gewelddadige onderdrukking van president Bachar al-Assad zijn al… miljoenen mensen op de vlucht…” Is er nu echt in heel Vlaanderen geen enkele journalist die weet en ook durft schrijven dat dit een totale verdraaiing is van de werkelijkheid? Hoe kan een president door meer dan 70 % van de bevolking gedragen worden omdat hij zijn volk en land ondanks dagelijkse moorden en verwoestingen moedig weet te beschermen  tegelijk ‘door gewelddadige onderdrukking’ miljoenen burgers op de vlucht drijven? Of worden onze kranten door Qatar dik betaald om hun onzin kritiekloos te blijven uitkraaien?

     

    In de Side Event die zopas in Geneve gehouden werd, was ook moeder Agnes-Mariam uitgenodigd en heeft een flinke toespraak gehouden over “de weg naar de vrede” waarin ze wijst op de onrechtvaardige aanklachten tegen Syrië: het ‘regime’ verwoest het land, beschermt zijn  volk niet, voorziet niet in de nodige voeding en  verzorging terwijl er geen woord gezegd wordt over de moordende aanslagen en de vernietiging van massa’s ziekenhuizen, scholen,  massa’s fabrieken, voedselvoorziening, water- energievoorziening… De terroristen en hun beschermers blijven zo netjes uit beeld, en dat is duidelijk de bedoeling. Een ander vals beeld geven de zogenaamde “Amis du Proche-Orient” (Louvain-la Neuve) die vlotjes de oorlog hier voorstellen als een interne strijd tussen de soennieten en de alawieten. Hoe komt het dan dat de overgrote  meerderheid van de soennieten regering en president steunt? Van de christenen en een deel van de clerus wordt in hun laatste nieuwsbrief (Juni 2013) gezegd dat ze de regering steunen omdat ze verplicht zijn! Is dergelijke berichtgeving  blindheid of lafheid? Is het een bewust meeheulen met de duivelse plannen van het westen? Wolven in schapenvacht zoals de zelfverklaarde “vrienden van Syrië”? Voor ons betekent het dat het westen verder wil gaan met de destabilisatie van Syrië. Wapenleveringen aan de terroristen door Europa zijn al geregeld en nu nog een extra forse levering van zware wapens om het Vrije Syrische Leger op te krikken en we zijn weer vertrokken voor een volgende vernietigende oorlogsperiode. En als de samenzweerders Syrië niet in hun macht kunnen krijgen omdat het door eensgezindheid  te sterk is, kunnen ze hun ontwrichting voorlopig verder zetten met een  oorlog in Libanon.  Wij voorzien echter dat  de terroristen binnen afzienbare tijd hier niet zozeer een tekort aan wapens hebben,  maar dat hun wapens geen mensen meer zullen hebben. Als er dan van die 5 à 600 Belgische jihadisten in Syrië nog een flinke portie terugkeert en die beginnen systematisch en met steun van het buitenland mensen te vermoorden gaan wij dan ook het Belgische ‘regime’ aanklagen omdat het zijn eigen bevolking uitmoordt en tegelijk zorgen dat die jihadisten-op-zomerkamp voldoende zware wapens blijven krijgen om hun bevrijdingswerk te kunnen doen? Is er nu echt niemand in de Belgische media die deze schizofrenie ziet en durft aanklagen?

     

     

    De oogst van de kersen is binnen. De oogst van de abrikozen is begonnen maar deze gebeurt veiligheidshalve niet door ons maar door mensen van het dorp, wat goed is voor hen en voor ons. De verwerking tot confituur of moes gebeurt wel door de zusters. En er zijn vele verschillende verwerkingen. Het is  een hele kunst de mooiste abrikozen zo te ontpitten dat je nauwelijks ziet dat ze open gesneden zijn. Die dienen voor  de verkoop in Libanon.  In de kruidenplaats, met glas bedekt, worden ze samen met andere vruchten en kruiden gedroogd. Daar is het nu meer dan 50 graden, ’n ideale en natuurlijke wijze om fruit te drogen. En vergeet niet: alles is hier bio!

     

    De mannen blijven ondertussen allerlei restauratiewerken binnen uitvoeren. De gebouwen zijn hier allemaal “op zijn Arabisch” en dat moet je zo begrijpen: het is degelijk gemaakt met degelijk materiaal, maar niet helemaal afgewerkt. Om een voorbeeld te geven. Nagenoeg alle plafonds bestaan hier uit hout,  gedragen door boomstammen. Waar deze echter in de muur gaan, dragen ze de overvloedige merktekens van  het bezetsel van de muur. En zo werden reeds een reeks plafonds proper gemaakt. Op vele plaatsen moeten ook de buitenmuren bijgewerkt worden.

     

    Vanaf dinsdag middag zijn we erg begaan met de protestbeweging in Frankrijk die zich verzet tegen het slappe en dubbelzinnige rapport van de “Conseil Famille et Société” , getiteld: “Poursuivons le dialogue”, vanwege de  Franse Bisschoppenconferentie (mei 2013). En deze “conseil” telt twaalf leden waaronder niet minder dan zeven bisschoppen. De verwarring in wereld én Kerk omtrent het zogenaamde “homohuwelijk” schijnt zich als een dikke mist te verspreiden. Hierop is evenwel al een schitterend antwoord gekomen vanwege “l’Avenir de la culture” die een aantal stellingen uit het rapport onaanvaardbaar noemt en eist dat alle leden van deze raad ontslagen worden als onbekwaam en vervangen door mensen die meer  inzicht en moed hebben en respect tonen voor het gezond verstand, de fundamenten van het leven en de juiste leer van de Kerk. Graag willen we hun petitie steunen maar langs ons internet lukt het hier niet. ’s Middags aan tafel wisselen we van gedachten over deze twee teksten. Ondertussen ligt de kleine Fadia op een deken midden op de vloer van de refter. Ze  heeft zich voor het eerst op eigen kracht omgedraaid en is klaar om te kruipen maar dat lukt nog niet. Wanneer ze voor haar circusnummer algemeen applaus krijgt, heft ze verwonderd haar hoofdje  op en kijkt ons vragen aan.

     

    *******

     

    Begin volgende week krijgen velen van jullie ons driemaandelijks tijdschriftje in de bus: Hoor… 74. Daarin hebben we ons laatste artikel geschreven over de oorlog in Syrië, hopelijk toch:  De kracht van het zwaar gewonde Syrische volk. De geplande westerse overheersing met islamdictatuur gaat niet door.”  We hebben hierbij de “tien geboden” uitgewerkt die als handleiding moesten dienen voor de “creatieve chaos”. Het zijn tien leugens die de voornaamste kwakkels van de huidige internationale politiek en media uitmaken. Dat we hiermee tegen de stroom in blijven gaan en ook felle tegenstanders kunnen kweken, mag ons niet beletten om te blijven getuigen van de waarheid en de werkelijkheid, zoals we die hier meemaken. Het gaat niet alleen om het voortbestaan van de christenen in het midden oosten, het gaat om de redding van een gans volk dat als één familie wil blijven verder leven, zoals het voor de oorlog in vrede samenleefde. Dat onze gemeenschap, wijzelf en vooral moeder Agnes-Mariam door sommigen,  pionnen genoemd worden van de geheime Syrische dienst, betaald om een dictator recht te houden en nog veel meer van dat soort, mist iedere grond van waarheid en is het antwoorden niet waard. We geven in dit nummer ook een eerste overzicht van hetgeen we hier aan vluchtelingen en mensen in nood al hebben kunnen geven, dank zij uw milde giften. De hulpverlening komt goed op gang maar de nood is ook immens.

    Wie dit alles wil lezen en niet op dit tijdschriftje geabonneerd is, kan het aanvragen bij paula.smeyers@scarlet.be  (Driestraat 7, Retie).

    14-06-2013 om 07:55 geschreven door Gust Adriaensen


    11-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is Rik Torfs de ideale schoonzoon?


    Onze onvolprezen toekomstige rector (magnificus) van de Katholieke Universiteit, schrijft in zijn eens te meer lezenswaardige column in De Standaard, het volgende:

    'Als ik moet kiezen tussen de hoekige wetenschapper en de gladde politicus, dan maar de wetenschapper. Zijn visie is misschien kortzichtig, maar hij treft alleen zichzelf. Terwijl de politicus die inhoud tot communicatie verengt, bijzonder gevaarlijk is. Juist omdat hij er aardig uitziet. Ideale schoonzonen zijn niet te vertrouwen, zoals ervaren schoonmoeders zullen beamen.'

    Er dringen zich hier met betrekking tot de auteur, minstens twee vragen op: 1. Tot welke categorie rekent Torfs zich? 2. Vindt Rik van zichzelf dat hij een ideale schoonzoon is?

    Torfs verkiest de 'hoekige wetenschapper' boven de 'gladde politicus'. Vinden we in deze keuze iets terug van 's mans eigen weg? Het opgeven van het robijnrode pluche van de senatorszetel voor de sedes sapientiae van de universiteit? Er duikt hier evenwel een moeilijkheid op. Rik was een politicus, is een wetenschapper. Een gladde politicus mét inhoud en zeker geen hoekige wetenschapper. Kortom, hij is een aantrekkelijke combinatie van de twee. Een gladde wetenschapper, zeg maar. De geknipte man dus voor het hoogste ambt in de universitaire hiërarchie.

    Is Rik de ideale schoonzoon? Is hij dus niet te vertrouwen? Wie zal het kunnen zeggen, behalve zijn schoonmoeder. Die heb ik niet geraadpleegd. Ziet hij er aardig uit? De meningen daarover lopen sterk uiteen. Verengde hij inhoud tot communicatie, toen hij nog met veel talent de rol van politicus speelde? Doet hij dat soms nog in zijn aanloop naar de troonsbestijging in de majestueuze Katholieke Universiteitshallen?

    De vele vragen geven het aan: Rik Torfs is niet zomaar voor één gat te vangen. Hij is, net als Max Havelaar, een vat vol tegenstrijdigheden. Een container vol enerzijdsen en anderzijdsen. Een vrij en vranke, gladde en sluwe Kempense jongen én een gedegen, ambitieuze wetenschapper-van-de-wereld.

    Dat alles maakt van hem in de ogen van ervaren schoonmoeders niet direct 'de ideale schoonzoon', wel integendeel. Maar voor de rest van Vlaanderen, wat zeg ik?, voor de rest van de wereld, ja, is dat alles de ideale mix voor een boeiende en intrigerende persoonlijkheid!

    11-06-2013 om 10:55 geschreven door Gust Adriaensen


    08-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een boeiende tentoonstelling in een bruisende stad
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Vanuit Hasselt naar Luik treinen. Arriveren in het nog maar vier jaar oude station Guillemins, ontworpen door de Spaanse architect Santiago Calatrava, de man die ook de futuristische gebouwen ontwierp in de vroegere bedding van de rivier de Turia in Valencia.. Genieten van deze ‘kathedraal van glas en staal’. In bewondering staan voor dit monumentale, organische, transparante station, een symbool van de Luikse stadsvernieuwing.

     

    In het station de uitgebreide tentoonstelling ‘Ik was xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />20 in 60’ over de Golden Sixties bezocht. Boeiend van het begin tot het einde. Niet alleen voor degenen die kunnen zeggen ‘Ik was 20 in 60’, maar ook voor de daaropvolgende generaties.

     

    Vele beelden en geluiden die het decennium weer tot leven brengen. Talloze herinneringen worden opgeroepen. Evoluties en revoluties op het sociaaleconomische vlak, de cultuur, de medezeggenschap, de dekolonisatie. De boom in techniek en wetenschap. De omwenteling in de seksuele moraal. Nieuwe muziekgenres die het licht zien… Kortom, een fascinerend beeld van de Golden Sixties. Een aanrader!

     

    Later door het bruisende hart van de stad geflaneerd. Gezellige pleintjes, mooie fonteinen. Veel volk op straat, volgepakte terrasjes. De kathedraal bezocht. Het stadhuis, de markt met het perron, de vernieuwde Place Saint-Lambert met het imposante Paleis van de Prins-bisschoppen, aangedaan. Een end langs de oever van de Maas geslenterd…

     

    Luik: echt de moeite waard.

     

    08-06-2013 om 19:04 geschreven door Gust Adriaensen


    07-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paus Franciscus over het weggooien van voedsel
    'Consumentisme heeft er ons gewoon aan gemaakt te verspillen. Maar voedsel weggooien is te vergelijken met voedsel stelen van de armen en de hongerigen.'

    07-06-2013 om 23:43 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

     

    Vrijdag 31 mei – vrijdag 7 juni 2013

    In een interview dat vorige donderdag door de Libanese zender  Al Manar werd uitgezonden spreekt president Bachar  al Assad zijn vertrouwen uit dat  de rebellen uiteindelijk overwonnen zullen worden. Hij laat verstaan dat hij van Rusland anti-afweergeschut heeft ontvangen en dat de sjiitische Hezbollah aan de zijde van de regeringstroepen vecht en nu Qousseir aan het heroveren is. Hij sluit niet uit dat hij kandidaat zal zijn bij de presidentsverkiezingen volgend jaar. En hij spreekt dreigende taal tegen Israël. Israël heeft al drie verwoestende luchtaanvallen tegen Damascus uitgevoerd en houdt sinds 1967 de Syrische Göran-hoogte illegaal bezet. De president laat verstaan dat hij onder grote druk staat vanwege het volk om aan de agressie van  Israël een eind te maken.

    De Nationale Syrische  Coalitie  is inmiddels in  Istanbul in vergadering, onder meer om weer een nieuwe schaduwpresident (de vierde) te kiezen want Ghassan Hitto is maar een interim. De oppositie doet een dringende oproep aan de internationale gemeenschap in verband met de aanvallen van het leger op Qousseir, waar, volgens hen, nu duizend gewonde burgers in gevaar zouden zijn. De westerse pers spreekt van een “dramatische toestand in Qousseir”. Huichelarij troef. Wij hebben in de gemeenschap meerderen die afkomstig zijn van Qousseir en bovendien vangen we een aantal families op die uit Qousseir gevlucht zijn. Ze laten ons op hun gsm beelden zien van de verwoestingen en plunderingen waarmee de “oppositie” de stad tot een spookstad heeft gemaakt. Nu het leger hen eindelijk gestopt heeft moet de ”internationale gemeenschap” hen ter hulp komen, omdat ze vanuit deze strategisch uiterst belangrijke plaats heel Syrië tot een spookstad hadden willen maken! Inmiddels heeft het Vrije Syrische Leger, uit Qousseir eindelijk verdreven, op zijn vlucht op 28 mei 2013 alle christenen vermoord in het dorp Al-Duvair, aan de grens met Libanon. Europa blijft dit Vrije Syrische Leger steunen!  Uit het voormalige Oostblok komt betere steun. De Oekraïense luitenant-kolonel Sergei Razoumovski doet een oproep om aan de zijde van al- Assad te strijden tegen de fundamentalistische islamieten om de christenen te beschermen en te redden.  Duizenden vrijwilligers uit Rusland, Wit-Rusland, Moldavië en Oekraïne hebben zich al gemeld. Deze orthodoxe christenen zijn blijkbaar vuriger om hun geloofsgenoten te verdedigen van de westerse (bijna) slapende kerk.

    Ondertussen is het leger in onze buurt druk bezig. We zien niet veel maar horen des te meer: vliegtuigen, helikopters  en voortdurend bombardementen,  ontploffingen, zware doffe geluiden en af en toe een enorme knal. Op zaterdag  is er langdurig stroomonderbreking terwijl internet en telefoon heel de dag afgesloten zijn. Elektriciteit blijft ook voor een groot deel van de zondag weg maar het internet kan in de voormiddag weer gebruikt worden. We maken ons wel een beetje zorgen dat het leger, wanneer het zo dicht in de buurt aan het bombarderen is, niet “per toeval” een ding dropt op ons klooster. Een hoge luchtmachtofficier heeft wel laten weten dat hij er goed op zal letten.  Maar als je te krampachtig op iets let, doe je soms juist wat je niet wilde doen. Ik denk maar aan mijn spiegel. In de Romeinse toren is mijn kamer de enige die een wasbak heeft, of toch een soort pompsteen. Daarboven heb ik drie keer een spiegel gehangen die telkens gevallen is en kapot. De laatste keer had ik een stuk spiegel over dat groot genoeg is en dat voorlopig nog in het kadertje blijft hangen. Als het leger zich hier serieus mee gaat moeien, kan ik mijn arme spiegel wel voor goed vergeten. (Misschien verraadt dergelijke humor wel dat we niet direct angstig maar toch ongerust zijn).

    Op zondag doen we mee met de wereldwijde aanbidding. Paus Franciscus gaat voor in een aanbidding in de St. Pietersbasiliek te Rome vandaag van 17.00 u tot 18.00 u en nodigt alle basilieken, parochiekerken en kapellen van religieuze gemeenschappen over heel de wereld uit om mee doen. Voor ons is dat 18.00 u en we maken er bijna wee uur aanbidding van. We hebben ook wat afwisseling  want  Nada komt met haar baby Fadia binnen en legt die op het tapijt. Fadia is als een minivliegtuig in volle   storm, alles beweegt tegelijk, afzonderlijk en toch vliegen er geen onderdelen af. Hoewel ze af en toe al flink van haar Arabische oortjes kan maken is ze gefascineerd door het kaarslicht rond het Allerheiligste Sacrament op het altaar, nu er geen elektriciteit is en  het al donker wordt.

    Tijdens deze week is de oogst van de kersen is al binnen. Het zijn prachtige dikke, donker rode. Er zijn ook maar enkele tientallen kersenbomen en ze staan het dichtst bij de kloostergebouwen. Toch is er maar een enkeling van de gemeenschap die op heel onregelmatige uren even mee gaat plukken. Allemaal uit veiligheid om kidnappers geen kans te geven. Na de kersen komen de abrikozen en daarvan zijn veel meer bomen en ze staan verder op. Ik weet niet hoe die zullen geplukt geraken. Dat zullen mensen van het dorp moeten doen. Vorig jaar nog genoten we van alle vrijheid en gingen met heel de gemeenschap ganse dagen abrikozen plukken.

    Over het werk hebben we vorige keer al verteld dat men hier tracht alles zo veel mogelijk zelf te doen, volgens de goede oude monnikentraditie. Op de boerderij woont wel een nieuw moslimgezin. Toen de bombardementen begonnen is het vorige gezin met zijn vier kleine kinderen uit veiligheid vertrokken. De boerderij ligt te ver van het  klooster, aan de andere kant van het terrein, weliswaar binnen de muren. Er zijn twee koeien en twee vaarzen, een 25-tal schapen, eenden, ganzen, kalkoenen, kippen…Iedere week wordt in het klooster  tweemaal yoghurt en kaas gemaakt, hoewel ik nog nergens speciaal materiaal voor het maken van kaas heb gezien. Het zijn dan nog verschillende soorten kaas, harde of zachte, naargelang de zuster die hem maakt. En die wordt dan gegeten ‘op zijn Frans’. Wij aten vroeger  brood met kaas,  hier eten ze dan kaas met wat brood. Het is waarschijnlijk onder invloed van de Franse keuken. En eigenlijk is Frankrijk het enige land dat geen keuken heeft zoals de andere landen. Er bestaat een Italiaanse keuken, een Vlaamse keuken, een Nederlandse keuken enzovoort. Alleen Frankrijk heeft een “haute cuisine”. Het zij zo. Wij eten dus af en toe kaas van eigen bereiding, met een beetje brood.

    Vreugde en droefheid omwille van de bevrijding van Qousseir. Tegelijk worden door het Vrije Syrische Leger (volgens het westen de bevrijders en beschermers van het volk!) nog zoveel mogelijk christenen onderweg uitgemoord.  Een leider van Al Nousra geeft wel, ongewild,  een indrukwekkend getuigenis en geeft toe dat  Qousseir ‘gevallen’ is. “Sinds twee jaar hadden we heel de streek afgegrendeld. We hadden loopgraven voorzien, ondergrondse tunnels, duizenden wapens, een grote hoeveelheid munitie, alles hadden wij in Qousseir klaar…uw overwinning, honden van Alawieten is onzinnig, … krankzinnig. Ik heb deelgenomen aan meerdere grootse operaties in Afghanistan en Irak. Ik heb Khadaffi verslagen (!) maar ik heb nooit mannen gezien die zo vastberaden waren en zich in de strijd gooiden zonder  vrees of angst. Zij waren nog meer dan wij bereid om te sterven vanaf het moment dat zij in Qousseir kwamen. Onze strijders hebben hun wapens neergegooid en zijn  gevlucht… wij hebben de controle over de situatie verloren vanaf het moment dat de strijders van Hezbollah optraden … Toen ze naar Libanon wilden vluchten, vielen tenslotte tientallen in de valstrik die Hezbollah in de  Bekaa valei, in Baalbek voor hen gespannen had.” Op woensdag was Qousseir eindelijk helemaal bevrijd. Zelfs Israël moest de overwinning van Syrië toegeven. Door de herhaalde luchtaanvallen van Israël, die Syrië niet beantwoord heeft, heeft Israël veel meer verloren dat het gewonnen heeft.  Het zal nu uiteindelijk gedwongen worden de Golanhoogten terug te geven.

    De republikeinse senator McCain heeft einde mei 2013 illegaal Syrië bezocht om te gaan praten met de commandanten van het Vrije Syrische Leger, kidnappers en terroristen, in plaats van als waardige politicus van man tot man contact te nemen met de wettige president. Zo toont hij zich een terroristenleider, zoals de meeste westerse politici en staatshoofden. Tot zijn groot spijt stelt hij vast dat al Assad stand houdt en nu de leiding heeft op het terrein. Hoe erg, hé? Hij wil dat Amerika onmiddellijk ingrijpt. Hoe naïef, hé?

    Toen de strijd om Qousseir  begon, zowat twee weken geleden, dachten/hoopten  wij dat onze gewapende buren naar daar zouden vertrekken om niet meer terug te keren. Het tegendeel is evenwel waar. Terroristen die uit Qousseir konden vluchten  zijn naar hier gekomen. In Nabek en Deir Atieh heeft de verenigde ‘oppositie’ zich al overgegeven, de wapens neergelegd en wil met de regering onderhandelen. Voor ons dorp Qâra schijnt dat nog lang niet het geval te zijn. Nogmaals is met de verantwoordelijke generaal van het Syrische leger contact genomen om te vragen dat ze het  klooster laten liggen als er hevige gevechten uitbreken. Je weet wel, mijn arme spiegel… Ook deze  man heeft ons gerustgesteld. Het zal toch wel even opletten worden de komen dagen of weken. Het dreigt hier de plaats te worden van een soort eindstrijd. Met “Qâra” wordt heel onze streek bedoeld: de bergdorpjes van het Anti-Libanon-gebergte en het dorp Qâra. Wij liggen er precies middenin als een koppelteken.

     

    In verschillende landen over heel de wereld wordt geprotesteerd als steun aan Syrië. Anderzijds krijgen landen die in Syrië een zogenaamde “volksopstand” hebben willen uitlokken  nu zelf een echte volksopstand op hun bord: Amerika, Frankrijk, Turkije… In Frankrijk is werkelijk een soort weede Franse Revolutie aan de gang. Indrukwekkend zijn  de getuigenissen van de deelnemers van de massamanifestatie  op 26 mei 2013 te Parijs in de ‘manifestation pour tous’. Een jonge reserveofficier, monnik, jurist, met meerdere militaire diploma’s en militaire onderscheidingen schrijft in een open brief aan de president dat hij zijn onderscheidingen teruggeeft. Terwijl hij met andere jongeren de avond te voren in een wake doorbracht werd hij brutaal opgepakt en 24 uur vastgehouden zonder enige aanleiding. Van de dag zelf zijn er velen die getuigen hoe zij zagen dat de oproerpolitie zelf agressie uitlokte om dan brutaal met geweld op de jongeren in te kunnen slaan. Een huismoeder getuigt hoe zij, samen met anderen brutaal werd opgepakt zonder dat er enige reden toe was. Toen zij tegen de twee politiemannen die haar meenamen zij dat ze zich schaamde in hun plaats, antwoordde een van hen: ja, wij schamen ons! Verschillenden getuigden dat hetgeen ze daar te zien kregen vanwege de politie een regelrechte ontspoorde dictatuur was. Welnu, dit is een beweging vooral van overtuigde jongeren tegen de dictatuur in  Frankrijk en tegen de afbraak van de fundamenten van de maatschappij. In Turkije is al iets gelijkaardigs bezig met niet ophoudende massamanifestaties tegen het dictatoriale regime en tegen Erdogan. Kun  je het de Syrische ministers kwalijk nemen dat ze fijntjes alle kritiek die Erdogan meer dan twee jaar  lang zo rijkelijk heeft  afgeschoten op  Assad nu terugsturen? Als Erdogan zijn volk wil respecteren moet hij aftreden, zeggen ze. Hij krijgt nu een echte Arabische lente, die deze keer noch door Israël noch door Qatar is uitgelokt, maar door zijn eigen dictatoriaal gedrag. Dat hij nu de massa gevangenen, opgesloten omwille van gewetensvrijheid, vrij laat!  En op die wijze bewerkt de vastberadenheid van Syrië een grondverschuiving in de wereldpolitiek. Fr. Hollande en R.T. Erdogan die de val van al Assad hebben willen bewerken, worden  nu zelf van hun troon gestoten. Ik vermoed dat ze de massamanifestaties niet zullen overleven.

    Ondertussen erkent een intern rapport van de NAVO dat 70 % van de Syriërs achter de president staat (20 % hebben geen mening, 10 % zijn voor de rebellen). En zo hebben de Europese geleerden en deskundigen door ijverig studiewerk het inzicht verworven dat de simpelste Syrische boer al jaren had. Het verheugt het ons dat inmiddels de voorzitter van de Europese Raad, Herman Van Rompuy  op de 31ste top Rusland-EU in Ekaterinbourgh Putin en Geneve II ten volle schijnt te steunen, op basis van Geneve I.

     

    Op donderdag 6 juni wilde ik met mijn Postelse abdijgemeenschap in de eucharistie verbonden zijn omwille van het feest van de hl. Norbertus (1080-1134). Het is een gelegenheid om het leven van deze merkwaardige apostel te vertellen. Hij ondervond in eigen midden zoveel tegenwerking dat hij in Frankrijk, zijn  orde gesticht heeft, waarna hij toch weer terug keerde. Als ik daarbij een kort Arabisch zinnetje probeer te stamelen, zie ik bij de medebroeders en –zusters  een brede glimlach, terwijl de  kinderen achter in de kapel enthousiast hun duim omhoog steken. Ik hoop dat ze ook verstaan hebben wat ik wilde zeggen. Op vrijdag 7 juni vieren we het feest van het Heilig Hart, al is dit in de byzantijnse ritus niet voorzien. We gaan bijzonder bidden en ook weer even aanbidding houden voor de bescherming van deze streek en opdat onze gewapende en bebaarde geburen zich zouden overgeven en meewerken aan een vreedzame hervorming van het land. Ook zij zijn geschapen naar Gods beeld en gelijkenis…

    07-06-2013 om 22:45 geschreven door Gust Adriaensen


    06-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Counter our culture of waste with a culture of solidarity'
    Paus Franciscus tijdens zijn wekelijkse audiëntie:

    'When stock markets drop ten points it's ‘a tragedy’ but starving children, homeless people dying on our streets, people disposed of like trash - such as the unborn or the elderly - has become the norm.

    This is the result of a culture of waste, of our being unable to ‘read the signs’ of God’s creation. A culture of solidarity should prevail over our culture of waste.'

    06-06-2013 om 08:04 geschreven door Gust Adriaensen


    05-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Norbertus, stichter van de norbertijnen: Pontificale Hoogmis in Postel
    Op donderdag 6 juni is er om 11.30 uur een Pontificale Hoogmis in de abdijkerk van Postel, ter gelegenheid van de viering van de heilige Norbertus, bisschop en stichter van de Norbertijnen. Iedereen is van harte welkom.

    Norbertus van Xanten (of ook 'van Gennep') werd omstreeks 1080 geboren in de buurt van Gennep. Hij stierf in Maagdenburg op 6 juni 1134.

    In 1114 ging hij naar de benedictijnenabdij van Siegburg waar hij in 1115 priester gewijd werd door de aartsbisschop van Keulen.

    Op vraag van paus Calixtus II trok Norbertus met zijn volgelingen in 1120 naar Prémontré in Frankrijk, waar hij de grondslag legde van de orde der premonstratenzers of norbertijnen, gebaseerd op de kloosterregel van Augustinus. In 1126 werd Norbertus aartsbisschop van Maagdenburg, waar hij ook overleed.

    Paus Gregorius XIII verklaarde Norbertus in 1582 heilig en duidde 6 juni als zijn feestdag aan. Tijdens de Dertigjarige Oorlog brachten de norbertijnen uit veiligheidsoverwegingen de relieken van hun heilige stichter in 1627 over naar het Strahovklooster in Praag. Daar berusten ze nog altijd in het prachtige klooster met zijn wereldberoemde bibliotheek.



    Fresco H. Norbertus in Orvieto (Italië)



    Graftombe van de heilige Norbertus in het Strahovklooster in Praag

    05-06-2013 om 17:50 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is Torfs een late Tachtiger?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen In een column in De Standaard poneert Rik Torfs de stelling dat de waarde van onderwijs in zichzelf schuilt, het is een doel op zich. Alles wat waarde heeft, is een doel op zich. Onderwijs. Maar ook kunst of religie. Het onderwijs, aldus Torfs, is dus geen middel om sociale misstanden recht te zetten of om de industrie aan te wakkeren.

    Een aantrekkelijke bewering, zeker als ze verpakt in Torfs' frisse taalstijl. Ik ga er een heel eind in mee... maar finaal wil ik toch niet terecht komen bij de Tachtigers, de kunstenaars, in het bijzonder dichters als Kloos en Gorter, die in het laatste kwart van de 19de eeuw, het l'art pour l'art-principe predikten en probeerden toe te passen en wat Kloos ertoe bracht een vers te schrijven als: 'ik ben een God in het diepst van mijn gedachten'.

    Kunst om de kunst? Religie om de religie? Onderwijs om het onderwijs? Nee, toch niet helemaal. Om met wijlen de politicus Torfs te spreken: het is een enerzijds-anderzijdsverhaal.

    Rik Torfs zal ook wel inzien dat het onderwijs niet volledig losgehaakt kan worden van samenleving cultuur, economische trends, tewerkstellingspijnpunten, enz. Heeft de huidige discussie over de hervorming van het secundair onderwijs daarmee overigens niet zeer sterk te maken? Torfs heeft wel overschot van gelijk wanneer hij schrijft dat 'elke onderwijshervorming die niet in de eerste plaats om de vorming van iedere concrete jongere gaat, fundamenteel onethisch is'.

    In de lijn van zijn m.i. te absoluut geponeerde stelling: onderwijs is een doel op zich, verwacht ik van rector Torfs, de baas dus van de Katholieke Universiteit Leuven, dat hij het beleid van zijn voorganger Waer en zeker van Oosterlinck, die de universiteit sterk zagen als een verlengstuk van economie en industrie en in hun beleid die weg opgingen, zal ombuigen. Geen universiteit om de industrie en de economie ter wille te zijn. Ook geen universiteit om de universiteit. Maar een onderwijs- en onderzoeksinstelling van topkwaliteit die er tussenin te situeren is, maar met duidelijk het accent op 'heel veel vrijheid', geschraagd door 'zelfvertrouwen' en niet door 'zelfgenoegzaamheid'. En zeker niet door serviliteit aan industriële, economische, financiële...machten. 

    Dat het Torfs menens is met die vrijheid, kan hij al bewijzen, suggereert gasthoogleraar Lieven De Cauter, door het ontslag van 'aardappelactiviste' Barbara Van Dyck, in te trekken. Inderdaad.

    05-06-2013 om 12:38 geschreven door Gust Adriaensen


    04-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sant'Egidiopost
    Sant'Egidiopost 3 juni 2013

     

    Tegenover het drama dat zich afspeelt in Syrië en de gevoelens van onmacht van velen, staat de gemeenschap van Sant'Egidio niet onverschillig. De afgelopen maanden ondernam zij verschillende solidariteitsacties met vluchtelingen en slachtoffers, een delegatie ontmoette vorige week in Libanon Zakka I Iwas, patriarch van de Syrisch-orthodoxe kerk en Jean X Yazigi, patriarch van de Grieks-orthodoxe kerk van Antiochië om solidariteit met de christenen in het Midden-Oosten te betuigen, de gemeenschap van Rome blijft speuren naar mogelijkheden om een politieke oplossing voor Syrië naderbij te brengen.

     

    Graag uw aandacht voor twee komende initiatieven in België:

     

    In het geloof dat God geen gebeden onverhoord laat, organiseert Sant'Egidio nu vrijdag, 7 juni 2013 om 20 uur een gebed voor vrede en verzoening in Syrië. Speciaal wordt er gebeden voor de vrijlating van Mar Gregorios en Paul Yazigi, respectievelijk de Syro-orthodoxe en de Grieks-Orthodoxe bisschoppen van Aleppo die al meer dan zes weken ontvoerd zijn. De homilie wordt verzorgd door Mgr Athenagoras Peckstadt, bisschop van Sinope en hulpbisschop van de metropoliet van België van het Patriarchaat van Constantinopel. Hij is een persoonlijke vriend van de ontvoerde bisschoppen.

    Hartelijk dank om mee te bidden, fysiek in de Antwerpse Sint-Carolus Borromeuskerk of vanop afstand.
    Op woensdag, 26 juni 2013 om 20u30 organiseert Sant'Egidio een concert voor vrede in Syrië en Libanon, met de bekende zangeres Ghada Shbeir (
    http://www.ghadashbeir.com/). Het concert vindt plaats in de Eglise Saint-François in Louvain-la-Neuve. De opbrengst van ieders vrije bijdrage komt ten goede aan een kamp van Syrische vluchtelingen in Libanon. Hartelijk welkom!

    --------------

    Volg Sant'Egidio op Facebook: http://www.facebook.com/SantEgidio.be

    ---------------

    Volg Sant'Egidio op Twitter @SantEgidioBe

    ----------------

    Voor in- of uitschrijvingen van Sant'Egidiopost, mail post@santegidio.be

     

     

    04-06-2013 om 19:35 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Je voorbereiden op de examens in de abdij van Postel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Abdijen, kloosters zijn al geruime tijd aantrekkelijke plaatsen voor studenten die zich voorbereiden op de examens.

    Ook de norbertijnenabdij van Postel in de Kempen, vlak bij de Nederlandse grens, ontvangt elk jaar  studenten uit heel het Vlaamse land. 

    In deze historische en groene omgeving kunnen zij zich in alle rust concentreren op hun studiewerk. Ook de vaste structuur van het abdijleven helpt ze daarbij. 

    En 's avonds hebben ze de kans de avonddienst van de abdijgemeenschap bij te wonen, een half uurtje van psalmgezang, gebeden, stilte... Velen zijn zonder mankeren present. Ook de korte contacten na afloop van de vespers,  met andere aanwezigen, de belangstellende vragen, de wensen voor succesvolle examens, doen de studenten zichtbaar deugd.

    Examensucces kan natuurlijk niet, ook niet door de norbertijnen, gegarandeerd worden,   maar als blokplaats is Postel zonder twijfel top!

    04-06-2013 om 07:47 geschreven door Gust Adriaensen


    03-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gefeliciteerd Mieke Van Hecke!

    'Het Katholiek Onderwijs zal de hervormingen doorvoeren, ook al komt er geen politiek akkoord ', zegt de topvrouw van het Katholiek onderwijs in een reactie op de impasse binnen de Vlaamse regering. Gefeliciteerd Mieke Van Hecke! . Dat de top van het katholiek onderwijs voorstander is van hervormingen geeft ook aan dat ze haar pedagogische, didactische en spirituele opdracht serieus neemt. Vanuit bv. christelijke inspiratie kan je bezwaarlijk het huidige waterval- en eliminatiesysteem verdedigen. Dat bestendigt gewoonweg het bestaande onderwijs dat grotendeels een weerspiegeling is van de sociale klassen en blokkeert heel wat talentrijke jonge mensen.

    Maar het was te verwachten dat op de internetfora heel wat bagger vanuit een bepaalde, ook politieke, hoek, over haar zou worden uitgestort. Daarbij ontgaat het de criticasters totaal dat vele katholieke scholengemeenschappen al geruime tijd evolueren in de richting van het wegwerken van deschotten in de 1ste graad van het secundair onderwijs en naar een brede 1ste graad.

    In de verdediging van het oude systeem wordt door sommigen vanuit tactische en electorale overwegingen ook een loopje genomen met de waarheid. 'Het ASO mag niet afgeschaft worden!' luidt het dan. Tja, waar in het voorgestelde hervormingsplan wordt vermeld dat het ASO wordt afgeschaft.

    Het valt dus weer op, net als enkele decennia geleden met de strijd tussen klassieke humaniora en VSO, dat het ASO voorgesteld wordt als de kers op de taart, het summum, het nec plus ultra van de secundaire schoolse vorming. ASO-fetisjisme. Gekoesterd door degenen die in het ASO de onderwijsveruitwendiging, -versterking en -voortzetting zien van de midden- en hogere klasse.

    En het is waarschijnlijk dankzij de ongeëvenaarde ASO-vorming dat de tegenstanders van een hervorming in staat zijn, subiet en trefzeker de voorstanders te catalogiseren als ontegensprekelijk behorend tot de 'linkse kerk'.

    03-06-2013 om 13:43 geschreven door Gust Adriaensen


    31-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De gemeenschap van Mar Yakub heeft vanaf het begin getracht te leven volgens het oorspronkelijke oosterse monnikenleven. Voor het werk betekent dit onder meer: alles zoveel mogelijk zelf doen, zodat de gemeenschap en hen die er mee verbonden zijn door eigen werk onderhouden kunnen worden. Daarom werd een groot terrein in de woestijn vruchtbaar gemaakt en er werd gezorgd voor een waterput. Nu zijn er duizenden vruchtbomen: olijven, amandelen, abrikozen, kersen, granaatappels, vijgen, appelen, peren… Meestal nog meerdere soorten. Verder is er een wijngaard, een graanveld en een zeer uitgebreide groenten- en kruidenteelt. Er is veel werk aan maar het loont  echt de moeite. Voor de maaltijden wordt uiteraard zelf gezorgd. Er is natuurlijk een grote voorraad confituur gemaakt. Ook de bereiding is bijna allemaal handwerk. De laatste groep die hier voor de oorlog op retraite kwam, bestond uit 80 personen. Ze kregen tijdens hun laatste middagmaal o.a. fritten. Ook toen was iedere aardappel met de hand geschild en in schijfjes gesneden.   De kleding wordt eveneens zelf gemaakt. En een zuster is handig in het repareren van oude maar nog goede schoenen, die ze  dan nieuwe zolen geeft en wel met het meest eenvoudige materiaal.  Net nieuw, zoals een gazet die gelezen is en netjes terug in zijn plooien gelegd. Ze heeft een berg oude schoenen in alle maten en modellen. Het is een plezier om daar even te gaan helpen. Meestal moet de oude kol met schuurpapier verwijderd worden. Zij probeert op deze wijze “de gang van de wereld” te verbeteren. Dus, oude schoenen met al of niet versleten zolen, sleffers, kreuners, poeffers brommers… alles is welkom. Dit “eigen werk” brengt mee dat de meesten nagenoeg altijd rustig bezig zijn. Ook in de lange avondrecreatie heeft de ene verstelwerk vast, de andere is  kruiden of groenten aan het zuiver maken voor de volgende maaltijd, terwijl ik het laatste toegezonden artikel van op de computer voorlees en de kinderen op de grond met een volwassene een spelletje doen of een tafel met tapijten hebben bedekt om een hut te maken (waarin ze al een schapenvacht gelegd hebben en een teddybeer)

    Vrijdag en zaterdag eindigt in de byzantijnse ritus het Pinksterfeest, terwijl dit in de Latijnse ritus met Pinsteren zelf al eindigde. Vrijdagavond zijn hier de slotvespers en zaterdagmiddag wordt de eucharistie van Pinksteren hernomen. ‘s Middags aan tafel vindt ieder op zijn plaats een rode roos en een papieren kroontje met een vlam op en voor het laatst wordt het Arabische Pinksterlied gezongen. De zondag na Pinksteren is in de Latijnse ritus het feest van de Drie-eenheid. Hier is het de zondag van alle heiligen en wil er ons aan herinneren dat de vrucht van de Geest een heilig leven is door te streven naar een volmaakte liefde. Hiervoor bestaan gelukkig evenveel modellen als er mensen zijn. Iedereen is geroepen om op eigen wijze de volmaaktheid van de liefde na te streven.

    We krijgen geleidelijk weer een gevoel van veiligheid. Zondagmorgen ontbijten we met de fraters in de kleine binnentuin. Deze binnentuin (30 op 40 m) is de verantwoordelijkheid  van onze medebroeder die tegelijk een van de drie schildwachten is die ons dag en nacht bewaken. Hij gaat heel vroeg slapen en wanneer iedereen slaapt begint hij te waken. Overdag bewerkt hij de tuin, maar gaat tussenin nog enkele uren slapen. Omdat een andere frater van 10.00 u tot 11.30 u moet zorgen voor de ontspanning van de kinderen, moeten we dus al ontbijten om 9.30 u en dat is wat vroeg voor zondagse normen. Wanneer ik  me in de week om 6.30 u ga wassen, hebben de fraters al hun stil morgengebed gedaan en zie ik hen in overall staan werken, maar ’s zondags is het echt een vrije dag en komt er normaal hier pas beweging tegen de middag, voor de plechtige eucharistie. Nu zitten we heerlijk aan een plastieken tafel in de schaduw in de tuin met falafels, kaas, confituur, olijven, radijsjes en thee. Daarna neemt onze medebroeder-schildwacht ons zelfs nog even mee naar een deel van het grote terrein, waar hij ook zorg draagt voor de nieuwe aanplantingen en water geeft aan de losse druivelaars die her en der verspreid staan tussen vijgenbomen. Het geeft ons de indruk alsof de oorlog al voorbij is.

    De volgende dagen en heel de week is het evenwel druk met het luchtverkeer boven ons hoofd. We hebben zelfs een luchtaanval kunnen zien op een boerderij achter onze muur. Er is bovendien abnormaal veel stroomonderbreking en op maandag nagenoeg dag en nacht. In de nacht van dinsdag op woensdag zijn er voortdurend bombardementen geweest. Blijkbaar reden drie auto’s met terroristen (met gedoofde lichten) langs ons  klooster naar het gebergte om in Libanon aanslagen te plegen.  Het leger heeft hen opgewacht tot ze weer thuis waren en dan hun huis gebombardeerd. De volgende middag aan tafel vertelt ieder wat hij gezien of gehoord heeft en samen met de uitleg van de mensen van het dorp weten we ongeveer wat er gebeurd is. De dagen daarna blijft het bijzonder onrustig, ook donderdag na de aanbidding valt de stroom uit en beginnen de bombardementen weer. Het leger opereert blijkbaar tegelijk in het Anti-Libanongebergte en in Qâra.  Niemand heeft eigenlijk schrik (behalve de kinderen misschien) omdat we ongeveer weten wat er aan de hand is, maar het is niet aangenaam.

    Dit alles verhoogt uiteraard, ook ongewild, de spanningen in de gemeenschap. Er zijn echter allerlei hulpmiddelen om te “ont-stressen”. Een ervan is zich gedurende een week in stilte terugtrekken. Na afspraak (en niet met meerderen tegelijk) kan men een stille week beginnen. Men hoeft nergens naar toe te komen, zelfs niet naar de gebedstijden, behalve naar de eucharistie. Het eten wordt ’s middags en ’s avonds gebracht of ergens gezet waar men het gemakkelijk kan nemen. Het uur waarop men de zorg voor de  kinderen heeft,  moet men wel blijven volbrengen. Wanneer de kinderen op de grote binnenkoer ravotten, spelen of fietsen en het is uw beurt, moet je er wel zijn en de kinderen zullen je wel min of meer gerust laten. Als die stille week voorbij  is, lijkt het alsof die medebroeder of zuster van een lange reis weer terug thuis komt en is het bij het avondeten een klein feestje. Betrokkene kan zijn of haar ervaringen dan vertellen. Ondertussen trachten we zo goed mogelijk de ontwikkelingen in het land te volgen.

    Omdat dezer dagen sommigen met groot gevaar voor hun eigen leven trachten te bemiddelen met de leiders van de meest extremistische terroristen, hebben we voor vandaag en de volgende dagen een extra aanbidding voorzien van na de vespers tot middernacht, waarbij ieder vrij een tijd voor zichzelf kan invullen. Woensdag na de vespers houden we Sacramentsprocessie op de grote koer en daarmee zetten we het feest van Sacramentsdag in. Rozenblaadjes worden kwistig  voor het Allerheiligste Sacrament uitgestrooid. Daarna begint weer de aanbidding bij het uitgestelde Allerheiligste Sacrament, tot middernacht. Het feest van Sacramentsdag werd in het westen in 1264 ingesteld door paus Urbanus IV, onder impuls van onze heilige Juliana van Cornillon. Het mooie officie is geïnspireerd door Thomas van Aquino. Pas in de 18e eeuw verspreidde het feest zich in de melchitische (= katholieke) kerk. Patriarch Maximos Hakim en Nicolas Seayegh, overste van  de orde van St. Jan van Choueir stelden het officie samen. Donderdag vieren we uitgebreid de eucharistie van het H. Sacrament en daarna houden we weer processie waarbij de kinderen nog meer rozenblaadjes strooien dan gisteren. Op het balkon van de Romeinse toren houden we even halt voor een spontaan gebed en we zegenen het dorp, het Anti-Libanongebergte en Libanon, heel het Midden Oosten en al wat er rond ligt, heel de wereld. En daarna wordt heel de namiddag vrije aanbidding voorzien bij  het uitgestelde Allerheiligste Sacrament. Natuurlijk willen de kinderen ook meedoen en tot ieders stomme verbazing blijven ze op hun knieën met een geïllustreerd evangelie ook  ongeveer een uur bezig en vertellen  daarna dat Jezus hen van alles uitgelegd heeft. Om half zeven ’s avonds komen we allen samen voor de afsluiting die toch nog ruim een uur duurt. Spontaan worden de mooiste eucharistische liederen gezonden in het Arabisch, het Gregoriaans, het Spaans, het Portugees, het Frans, het Engels en het Nederlands. Een erg genadevol gebeuren.

    De Europese ministers van buitenlandse zaken zijn  deze week samen gekomen in Brussel en hebben besloten dat  wapenleveringen aan de rebellen langs de Nationale Syrische Coalitie wel mogen, terwijl de Europese financiële en economische sancties tegen Syrië  gehandhaafd blijven. Een magere troost: er is geen eensgezindheid. Oostenrijk is radicaal tegen. En madame Navi Pillay, Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Mensenrechten (alles in hoofdletters, op hoge hakken!)  heeft woensdag in Genève alle landen opgeroepen geen wapens te leveren omdat er militair geen oplossing mogelijk is. Dat meiske getuigt tenminste nog van een beetje gezond verstand. Terroristische bendes door het buitenland gesteund en bewapend hebben de Syrische bevolking uitgemoord, vooral soldaten, alawieten en christenen. En nu komen deze Europese excellenties samen om groen licht te geven aan nog meer wapenleveringen onder druk van Engeland en Frankrijk en tot grote tevredenheid van Amerika en Israël.  Ondertussen moet het volk nog meer gewurgd worden door sancties.

    De Libanese president is woensdag in de buurt op bezoek geweest, in de Beka valei, dat is maar xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />30 km hier vandaan, achter het Anti-Libanon-gebergte. Hij heeft meegedeeld dat er een akkoord is tussen Syrië en Libanon: iedere terrorist die van Syrië Libanon binnen komt krijgt de kogel.

    Nog een pittig detail. Het Turkse dagblad Zaman (pro-regime ook nog) meld dat de politie vorige woensdag 4 kg sarin gas heeft gevonden bij al Nousra strijders in Adana (Zuid Turkije), waarmee ze naar Syrië wilden trekken om aanslagen te plegen. De zusters van de hl. Jozef van het St Louis hospitaal in Aleppo wisten maanden geleden al dat er vanuit Turkije in Syrië chemische wapens gebruikt worden. En dan Syrië maar blijven beschuldigen van het gebruik van chemische wapens!

    Voor wie de schellen nu  nog niet van de ogen gevallen zijn, kan best volgende zondag 2 juni om 14.00 u naar de Israëlische ambassade in Brussel gaan (Sterrewachtlaan 40). Daar wordt een protestbetoging gehouden onder de titel: Israël, Vrije Syrisch Leger en al Nusra: eenzelfde strijd! Zij zullen u graag de nodige bewijzen wel leveren.

    De tijd voor politieke discussies mag nu stilaan eindigen. Een massa mensen lijden hier honger en hebben nood aan nagenoeg alles. Ondertussen wil ik toch de vele mensen van harte danken die al vanuit hun hart hebben gegeven. We zullen al het mogelijke doen om hiermee  zo vlug mogelijk en zo zoveel mogelijk noodlijdenden te  helpen. En in de eucharistieviering bidden wij  voor al de intenties van die weldoeners van het Syrische volk. Al klinkt het als een oud vroom gezegde, wij geloven er vast in: God zal het u lonen!

    *******

    Internationale organisaties werken in Syrië heel de tijd op volle kracht, maar de nood is veel groter dan alle hulpmidden samen.

    Onze kloostergemeenschap tracht allen te helpen die op ons beroep doen. Dank zij de ruime relaties van de gemeenschap kunnen we mee zorgen voor een volledig betrouwbare verdeling van de noodhulp. Wij werken samen met het  Nationale Volkscomitie Voor Verzoening, het ministerie van sociale zaken, het ministerie van gezondheid, de Rode Maan en als het nodig is met het Internationale Rode Kruis. Er zijn contacten met de nodige equipes over heel Syrië verspreid.

    De inwoners van Al Waar, voorstad ten Oosten van Homs zijn nu in de allergrootste nood. Daar zijn 900.000 vluchtelingen, afkomstig van Baba Amro, Khalidiyeh, Rableh en Quosseir. Het is de  grootse  getroffen agglomeratie van Syrië. Deze mensen hebben nood aan alles. Wij trachten hen voedselpakketten te bezorgen die het volgende bevatten: 1 kg rijst, 1 kgr suiker, 1 kgr linsen , 1 kgr macaroni, 1 doos plantaardig vet, 1 liter olijfolie, 1 pot confituur, 10 dozen thonijn, 1 doos ‘Hallaweh’, 1 doos ham, 1 doos melkpoeder, 10 dollar om vlees en groenten te kopen. Er zijn nu 10.000 voedselpakketten nodig. Iedere bijdrage is welkom.

    We hebben nood aan melk voor de kinderen, medicamenten tegen kanker  en tegen diabetes, medicamenten voor het hart..., gewoon medisch verzorgingsmateriaal, verband, rolstoelen ....

    -         Een volgende container zal van België naar Lattakia (Syrië) verzonden worden in het begin van de maand juni 2013. Info: Koen Peeters, gsm 0032(0)496514666; koen@postel-antiek.be; of Jeanne Vercauteren 0032(0)14/378265; juanitavdk2@hotmail.com

     

    -         Geld kan gestort worden op: IBAN BE 32-068-2083244-02  BIC GKCCBEBB (van P. Daniël Maes, norbertijnenabdij POSTEL-MOL; Mar Yakub, Qâra, Syrië)

    Of:

    -         BANK NAME: BANK OF BEIRUT;  AGENCY: GHAZIR;PROVINCE: KESROUAN ; COUNTRY: LEBANON
    Compte Bancaire:
    ACCOUNT NUMBER: 4041232351300
    ACCOUNT OWNER: Monastère Saint Jacques le Mutilé; COUNTRY: Liban
    BANK REGISTRY NUMBER: 75; SWIFT/BIC CODE: BABELBBE
    IBAN:   LB91007500000004041232351300


                               Hartelijk in Christus. Het is Zijn Liefde die ons drijft.

     

    20 mei 2013

    Monastery of Saint James the Mutilated, Qâra – Syrie

    Telephone : 00963 11 7851700  - Fax : 00963 11 7852701   -    Mobile : 00963 94 224 248

    Website : www.maryakub.org (tijdelijk geblokkeerd)

    maryakub@gmail.com

    maesdaniel3@gmail.com

    http://www.facebook.com/pages/Monastery-of-Mar-Yakub-St-James-Syria/416458778418179

    31-05-2013 om 09:23 geschreven door Gust Adriaensen


    30-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GAS-boetes: politieke en politionele willekeur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Tot welke politionele en politieke willekeur de zgn. GAS-boetes kunnen leiden, werd de voorbije week overduidelijk bewezen in Antwerpen.

    Een groot deel van de vreedzame betogers tegen Monsanto, werd opgepakt en krijgt een GAS-boete aangesmeerd. Want die betoging (die helemaal geen overlast bezorgde) was niet toegestaan, aldus het verlichte Antwerpse stadsbestuur.

    Vergelijk even met de luidruchtige manifestatie van Antwerpsupporters, die hun keel overvloedig smeerden met bier, een hoop smurrie achterlieten op de Grote Markt en nadien ei zo na op de vuist gingen met Beerschotsupporters op de Sinksenfoor.

    Iets gehoord over arrestaties? Over GAS-boetes?




    30-05-2013 om 09:28 geschreven door Gust Adriaensen


    29-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tweet van paus Franciscus
    'Dear young people, the Church expects great things of you and your generosity. Don’t be afraid to aim high.'

    29-05-2013 om 21:14 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Theorie en praktijk
    Karel De Gucht verwijt in een lang en vlammend opiniestuk in De Standaard, inconsequentie en hypocrisie aan De Wever en de zijnen. 'De ethische rechtlijnigheid waarmee De Wever en de zijnen lopen te zwaaien', schrijft hij, 'is niet terug te vinden in hun handelen'.

    De Gucht refereert aan een artikel van De Wever in De Standaard van 2 maart 2010. De kernzin van dat artikel was: 'De maatschappelijke meerwaarde van een gezonde identiteitsbeleving ligt vooral in de creatie van een ethische gemeenschap'. De Gucht wijst er ook op dat De Wever zich laat inspireren door de aartsvader van het conservatisme, de 18de eeuwse Ierse politieke filosoof, Edmund Burke.


    Karel De Gucht vermeldt dan een aantal voorbeelden uit de politieke praktijk die frontaal botsen met de  beleden theorie.

    Op 19 juni 2010 herpubliceerde De Standaard een artikel van De Wever uit 2003, waarin hij duidelijk probeert te maken wat voor hem de betekenis is geweest van Edmund Burke en wat voor hem 'het moderne conservatisme' (waartoe hij zich bekent) inhoudt.

    XML:NAMESPACE PREFIX = O />

    Het is boeiend Burkes opvattingen die De Wever sterk aanspreken, te lezen maar de visies en standpunten die de N-VA-voorzitter daaruit voor de huidige maatschappij afleidt, roepen heel wat vragen en bedenkingen op.

    Ik schreef toen mijn commentaar bij De Wevers tekst. Het is m.i. interessant, naar aanleiding van De Guchts artikel, die commentaar hieronder nog eens online te plaatsen: 


    'Dat een samenleving in wezen organisch is, akkoord. Maar niet uitsluitend. Doorheen de eeuwen hebben mensen, instellingen (en niet in het minst de politieke ) de maatschappij mee vorm gegeven. Als historicus weet De Wever beter dan wie ook,  dat wat nu gemakshalve Vlaanderen wordt genoemd, geenszins het voorlopige eindstadium is van een organische ontwikkeling die al eeuwen bezig is. Veronderstellen dat die organische evolutie een eindstadium bereikt in een nieuw staatje, staat haaks op de fundamentele betekenis van ‘organisch’. En omdat Bart  De Wever dat ook wel weet, is de politicus vol ijver bezig met het ‘maken’ van een zelfstandig Vlaanderen.

     

    Met De Wevers kritiek op ‘een ongeremd en zuiver materialistisch egotisme’, ben ik het volkomen eens. Waarom hij alleen maar de staat in die kritiek betrekt, ontgaat me. Is het voor vele mensen niet eerder zo dat zij gedwongen klant worden van de financiële, commerciële en industriële instellingen en machten, eerder dan klant van de overheidswinkel? Overigens zie ik niet goed in hoe De Wever met zijn erg liberale visie op de economie, dat ‘materialistisch egotisme’ zal afremmen. Bovendien appelleert de N-VA al lang aan een sterk aanwezig ‘materialistisch egotisme’ van veel Vlamingen en suggereert de partij dat het welstellende Vlaanderen nog welstellender zal zijn als het maar zelfstandig is.

     

    De cruciale rol die nog altijd weggelegd moet zijn voor de ‘civic society’ of  het maatschappelijk middenveld, is ongetwijfeld de mening van vele mensen. Het verwonderde me wel enigszins dat, terwijl  Burke in zijn lijstje van instituties en tradities, nadrukkelijk de kerk opneemt,  De Wever dat instituut, rijk aan traditie en waarin doorheen de eeuwen de overdracht van waarden essentieel was, niet vermeldt. Als leerling van Burke en zelfbewuste moderne conservatief, zou Bart De Wever in het politieke discours en in de partij-ideologie veel meer aandacht moeten schenken aan kerk en religie. Al was het maar om consequent en geloofwaardig te blijven in de interpretatie van Edmund Burkes leer én in de historisch correcte evaluatie van de elementen en invloeden die de ‘Vlaamse cultuurgemeenschap’ gevormd hebben.'

    29-05-2013 om 17:10 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euthanasie en het sociale weefsel (5)-Onze oproep
    Op 6 maart 2013 gaf de Bisschoppenconferentie van België een uitgebreide verklaring omtrent euthanasie in het licht. Het belangrijke document kreeg weinig aandacht in de media.
    ---------------------------------------------------

    Bisschoppenconferentie van België

    Euthanasie en het sociale weefsel

    We zijn bezorgd omdat ons land de mogelijkheid oveweegt om de euthanasiewet van 2002 uit te breiden tot minderjarigen en dementerenden.

    Onze oproep
    ----------------

    Wij van onze kant zouden de wetgever willen vragen niet de logica te volgen die het sociale weefsel zelf euthanaseert. Wij willen hem uitnodigen om de zorgsector en vooral de palliatieve zorgeenheden nog meer toe te rusten zodat zwaar zieke mensen, minderjarig of ement, nog beter kunnen worden omringd. Onze weigering om euthanasie toe te passen is geen keuze voor het lijden of voor het doen lijden of laten lijden. In de palliatieve zorgverlening kan men steeds beter het lijden verlichten. Deze pijnverlichting maakt dat er minder aanvragen voor euthanasie zijn.

    Wij danken en bemoedigen dokters en al het verzorgend personeel die gehoor geven aan het beste in zichzelf door te kiezen voor het leven en met hun vakkennis en nabijheid de meest kwetsbare mens helpen. Hun gewetensvrijheid mag in geen geval aangetast worden.

    Wij willen de mensen die lijden en zij die hen nabij zijn, helpen om inspiratiebronnen en spirituele kracht te vinden om deze confrontatie aan te kunnen. We nodigen hen uit om in de affectieve warmte van hun wederzijdse verbondenheid de grote waarde van het leven te blijven koesteren, middenin de vragen waarbij de ultieme vraag van de zin ervan steeds weer de kop opsteekt.

    Door ons uit te spreken over zo'n gevoelig onderwerp willen we onze eigen bijdrage leveren aan de werking van de democratie en aan het begrip van de menselijke vrijheid. Uiteindelijk gaat het erom hoe we in de samenleving met elkaar omgaan, in het bijzonder met de zwakste mensen onder ons.

    Als bisschoppen van de katholieke Kerk in België willen wij onze overtuiging uitspreken. Op die manier willen we ook recht doen aan onze democratie en aan de menselijke waardigheid. Wij willen eraan herinneren dat we allemaal mensen van vlees en bloed zijn. Dat is de diepste werkelijkheid die ons verbindt en die ons er moet toe aanzetten om elke vorm van geweld en elke vorm van druk op elkaar, te weren uit onze omgang. Wij denken dat onze democratie meer gediend is met de erkenning van onze menselijke verbondenheid die veel fundamenteler is dan de broze instemming met euthanasie.

    De bisschoppen van België
    6 maart 2013



    29-05-2013 om 07:43 geschreven door Gust Adriaensen


    28-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Te voet naar Compostela of elektrisch de Stelvio op?'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Onder die titel hekelt Nick Meynen, geograaf en wandelliefhebber, in De Standaard, de beslissing v an minister Jo Vandeurzen, om aan de vzw Oikoten, die 'platgespoten en plat geprate jongeren uit jeugdinstellingen', een voettocht naar Compostela aanbiedt, niet langer subsidie uit te keren.

    De auteur plaatst die beslissing tegenover de stunt van de minister om op een elektrische fiets de Stelvio te beklimmen, als onderdeel van de campagne tegen diabetes. 

    Ik ben het volkomen eens met de kritiek van deze meneer Meynen. De resultaten van het project van Oikoten waren erg positief. Niet minder dan een derde van de deelnemers vond in het verleden in die tocht naar Compostela, de kracht en de inspiratie om hun leven weer op de sporen te krijgen.

    Waarom de auteur het nodig vindt, een zinnetje als 'Naar Compostela wandelen heeft ongeveer 0,0 met kerk of geloof te maken' in zijn betoog te droppen, is me een volkomen raadsel. Binnen de context van het artikel, is het totaal irrelevant. Het  bewijst alleen weer maar eens dat ook vele geschoolde Vlamingen behept zijn met een ridicule en puberale antikerk- en antigeloofobsessie.

    Wat het eigenlijk nog erger maakt, zeker voor een 'geograaf , wandelliefhebber en auteur van het reisverhaal en essay Wandelen met Flora', is dat de heer Meynen gewoonweg uit zijn nek kletst. En dat hij klaarblijkelijk  intellectueel te lui is  om te checken of zijn procentjes wel kloppen.

    Want als hij de officiële site van het pelgrimsoord (
    www.peregrinossantiago.es )raadpleegde, zou hij de statistieken kunnen raadplegen en daaruit leren dat bv. vorig jaar, 192.488 pelgrims zich aanmeldden op het secretariaat. En zoals iedere Santiago de Compostelapelgrim weet, wordt daar o.a. gevraagd je motivering aan te duiden. Welnu, 41,30% van de pelgrims ondernamen de tocht om religieuze redenen, 52,56 % gaf religieuze én andere motieven (vooral culturele en sportieve) aan en 6,14% trok naar Compostela vanuit een niet-religieuze motivering. 

    28-05-2013 om 10:33 geschreven door Gust Adriaensen


    27-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voor (bijna) elk kwaaltje, groeit er een kruid in de Postelse abdijtuin
     
    Postelkaas en Postelkruiden: twee topproducten die binnen de muren van de norbertijnenabdij van Postel geproduceerd worden.

    Ze zijn te koop in het abdijwinkeltje. Maar sinds kort is er voor de kruidenproducten een bijkomende mogelijkheid tot aanschaf: een heuse webwinkel.

    Op
    http://orders.abdijpostel.be maar ook via de website van de abdij (www.abdijpostel.be) is de webwinkel te bereiken.

    Alle producten staan vermeld, onderverdeeld in productgroepen (bv. tincturen, capsules,...). De producten kunnen elektronisch besteld worden. Aan de koper wordt automatisch een mail gestuurd met daarop de lijst met bestelde producten en de kostprijs. Na betaling, worden de producten naar de koper verstuurd via Bpack (het vroegere Taxipost).


    Broeder Guy Van Leemput, de Postelse norbertijn die verantwoordelijkheid draagt voor de kruidentuin en het kruidenlabo, schreef ook twee boeiende, leerrijke en mooi geïllustreerde boeken over kruiden en hun heilzame werking. 'Het kruidenboek van broeder Guy' en 'Heilzame kruidenrecepten van broeder Guy' zijn te koop in het abdijkwinkeltje en in het VVV-kantoor Colibrant binnen de abdijmuren.






    27-05-2013 om 08:12 geschreven door Gust Adriaensen


    26-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes over Syrië

    Vrijdag 17 – woensdag 24 mei 2013

    De onmiddellijke voorbereidingen  voor Pinksteren zijn volop bezig. In de kerk worden allerlei rode doeken (damast!) op kunstige wijze aangebracht en iedere  koorbank is met een rode “vurige tong” versierd. Bovendien is een zuster in zeven haasten begonnen met het ‘schrijven’ van een pinkstericoon, 1,5/1,5 meter groot. Natuurlijk moeten er anderen wel even bij helpen om de grondverf mee aan te brengen, maar uiteindelijk is ze toch na drie dagen ongeveer klaar gekomen en werd de icoon op zaterdagavond achter het altaar geplaatst. De volgende dagen wordt ze nog helemaal afgewerkt. In de refter hangt al een papieren duif met daaraan een vijftigtal  “vurige tongen” waarop de gaven van de heilige Geest in vele talen. Bij de minste luchtverplaatsing beginnen ze te draaien. En  de kinderen zijn papieren lampions aan het maken om aan de lampen te hangen, wat een Chinese indruk geeft. Achteraf blijken er nog twee te zijn die kunstige kaartjes getekend hebben voor iedereen, met telkens een van de gaven van de Geest in de verschillende talen er op.  Deze zaterdag voor Pinksteren gedenken we in de eucharistie volgens  de byzantijnse ritus, alle overledenen.

    En onze zuster uit Venezuela heeft bericht gekregen dat er vrijdag een massamanifestatie geweest is in Caracas als steun aan Syrië. Er werd ook een grote hoeveelheid aan hulpmiddelen en voedsel ingezameld voor Syrië maar deze werden internationaal geblokkeerd (omdat de hulp niet gaat naar die landen die terroristen  blijven sturen naar Syrië?).

    Ons Pinksterfeest heeft zijn oorsprong in het joodse oogstfeest, wekenfeest, (Hebreeuws: schavoeot), zeven weken na  Pasen. Zeven is het symbool van de volheid. Zeven maal zeven en nog een dag er bovenop, dat is helemaal vol. In het Grieks: Pentecosten = 50. De vrome joden vierden het feest van de eerstelingen van de oogst. Het was ook een familiefeest voor iedereen die met de grote familie verbonden was. Tenslotte was het zelfs een klein jubileumfeest naar het voorbeeld van het grote jubileum iedere vijftig jaar, waarop de slaven werden vrijgelaten, de eigendommen terug moesten gaan naar de oorspronkelijke eigenaars en men ook de grond moest laten rusten (en volgens Flavius Josephus, volks vertaald, de flauwe Jef,  geboren in 38 voor Christus, moest men ook de schulden kwijtschelden). In werkelijkheid werd het allemaal niet zo gerealiseerd, maar het was een prachtig programma, een ideaal. Het christelijk geloof vindt zijn  oorsprong in het joodse geloof (of christenen dat nu leuk vinden of niet) en het joodse geloof vindt zijn volheid in Jezus Christus de Messias, de Zoon van God en de Redder van de wereld (of de joden dat nu leuk vinden of niet). Jezus Christus is door zijn verrijzenis als Eerste uit de doden opgestaan en heeft ons Zijn Geest als “eersteling” gegeven.  De eerste christenen hadden geen moeite om het christelijk Pinksteren,  het feest van de uitstorting van de heilige Geest,  te begrijpen en te beleven als de definitieve vervulling van alle betekenissen van het joodse wekenfeest.  Later vierden de joden op deze dag nog de afkondiging van de Wet op de Sinaï. Ook dit is een duidelijke voorbereiding op Jezus, die het doel en de volheid van Gods Wet in Persoon is.

    De feestelijke eucharistieviering is in de regel op zondag het enige gezamenlijke gebed van de gemeenschap in de kerk. Ook vandaag op deze hoogdag en ook morgen, hoewel we met Pinstermaandag ’s avonds toch een extra gebedsdienst houden o.a. voor de bevrijding van Quosseir, wat cruciaal is voor Syrië.  Om de voortdurende spanningen een beetje te breken hebben de jongens een  sketchje voorbereid om na de maaltijd op te voeren, in de trant van een stomme film van Charlie Chaplin en alles op het ritme van een heel luchtig pianoconcert van Mozart. Eén na één worden de conflicten van de laatste dagen uitgebeeld en vooral uitvergroot. En we proberen daarbij zelf heel ernstig te blijven. Maar… we zitten nauwelijks in het atrium aan tafel of we horen een enorme ontploffing vlakbij. Het hele klooster davert. Het is zeker iets anders dan de apostelen met Pinksteren hebben meegemaakt. Zoals naar gewoonte neemt ieder zijn bord en vlucht naar binnen. Onze twee schildwachten, die nu beide mee aan tafel zitten, stellen ons gerust. Ook een telefoon met abouna Georges in Qara maakt ons duidelijk dat het leger eindelijk begonnen is met Qara aan te pakken. Het leger heeft al een bepaalde druk gebruikte bevoorradingsweg naar Libanon afgesloten en is nu rond Qara bezig. Vandaar het bombardement op de boerderij juist achter onze muur, dat al lang gekend is als een haard van verzet en een opslagplaats van wapens. Oorlogsgedruis in plaats van het luchtige pianoconcert van Mozart. Bovendien, ma fi kahraba, er is weer geen elektriciteit. Daar gaat onze humoristische  sketch!

    We hebben die wel de volgende dag op Pinkstermaandag gedaan na het middageten. Bovendien was dit een aanleiding voor de kinderen om ’s avonds met aangepaste kleding dansjes te  doen, waar iedereen zich spontaan bij aansloot. Dan kwam een hele reeks joodse dansmuziek aan bod. Tussenin moet een onenigheid tussen de kinderen opgelost worden en dan gaan de volksdansen onverminderd door. En na de  joodse dansen volgen de Arabische dansen, zonder ophouden… totdat de meesten uitgeput neevallen. En zo eindigt het pinsterfeest in een ongewoon klooster, door terroristen omgeven en in de spanningen van een land in oorlog.

    Inmiddels heeft het leger in Quosseir en Aleppo al goed werk verricht. Het begint met de bevoorradingswegen en toestroom van terroristen af te snijden en een omsingeling.  Hieruit ontstaat een uitputtingsslag. De gewone burgers die denken zich veilig te kunnen stellen mogen blijven, als ze willen, de anderen voegen zich bij het leger dat zorgt voor hun bescherming. Het verloopt allemaal vrij traag maar zeer goed bestudeerd. Wanneer de terroristen duidelijk gesitueerd zijn, worden ze met een korte, snelle actie uitgeschakeld. Uit Quousseir kregen we beelden van gewone huiskamers waarbij de muren volgeschreven waren met  slogans en propaganda van  al Nousra-strijders. De wijde kring rond Quosseir en Aleppo schijnt al gezuiverd te zijn.

    De voortdurende pogingen van het westen en C° (Amerika, Israël, Europa, Turkije, Saoedi-Arabië en Qatar) om de wettige Syrische regering en zijn president ten val te brengen, kan door geen enkele internationale regel gerechtvaardigd worden. En voor de naïevelingen die na twee jaar nog steeds dromen van een “post-Assad” tijdperk als de oplossing, wordt het tijd dat hun de schellen van de ogen vallen. Saddam Houssein en Khadaffi waren echte dictators, in geen enkel opzicht te vergelijken met de huidige president van Syrië, die door de grote meerderheid van het volk steeds meer gewaardeerd wordt. Irak en Libië leven nu, zoals gepland, in het post Saddam Houssein en post Kahdaffi tijdperk. Zie je welk paradijs het westen er van gemaakt heeft? De westerse heersers  hebben de rijkdommen en de macht die ze wilden hebben, terwijl ze daarvoor  het volk in een hel gestort hebben. Wanneer zal deze westerse waanzin stoppen?

    We blijven intens bidden voor een duurzame vrede in Syrië, en deze dagen speciaal voor de bevrijding van Qousseir (voorstad van Homs), zoals we in vorig bericht al hebben meegedeeld. En op Pinkstermaandag is het warempel gebeurd. 80.000 christenen hadden sinds een half jaar hun huizen verlaten.  Na enkele intense goed bestudeerde aanvallen van het Syrische leger, geholpen door Hesbollah geven tientallen terroristen zich nu over, wenend en op hun knieën. Ze zeggen dat ze in de val gelokt zijn. Andere terroristen waanden zich veilig omdat ze de inwoners als gijzelaars hadden genomen. Deze laatsten werkten evenwel  mee met het leger zodat de terroristen gedwongen werden zich over te geven. Velen werden gedood, o.a. Abu Al Walid, de chef van Al Nousra, de commandant Abu Amr  en anderen. In tunnels werden een massa wapens en  munitie gevonden, afkomstig van Qatar, Saoedi-Arabië en vooral van Israëlische makelij.  Er werd ook een Israëlische Lau raket aangetroffen. Al weet ik niet wat het is, het is zeker geen onschuldige gebedsmantel maar een vernietigingswapen.

    Nu Quosseir, hét bastion van de terroristen gevallen is dreigt Israël, tegen alle internationale regels in, met een totale oorlog tegen Syrië en de wereld is nog niet klaar om de misdaden van het zionistische Israël te zien en aan te klagen. De herhaalde laffe aanvallen van Israël om Syrië te ontwrichten werden wijselijk door Syrië nog niet beantwoord. En nu Israël eindelijk de mogelijkheid ziet om  Syrië helemaal te verwoesten, kan het dit aan de openbare opinie simpelweg kwijt als pure zelfverdediging. Israël zegt dat het wil beletten dat Syrische wapens in handen komen van Hesbollah en in handen van Al Qaida,  terwijl de Mossad intens heeft samengewerkt met Al Qaida om van Quosseir een terroristisch bolwerk te maken. En we houden het met zijn allen stil. Het minste negatieve woord over de huidige politiek van Israël is immers voldoende om de hele goegemeente over u heen te krijgen, zoals we deze dagen in Vlaanderen hebben beleefd. En  niemand stelt zich de vraag of hetgeen gezegd wordt  misschien ook waar is. Arm christelijk Vlaanderen! Laten we de Bijbelse opdracht ter harte nemen: Bid dan om vrede voor Jeruzalem.

    Syrië heeft aan de Uno een lijst van 28 landen overhandigd die hier terroristen leveren, o.a. Amerikanen, Fransen, Belgen, Duitsers, Nederlanders en Denen.

    In mijn vorige mail sprak ik over een geleidelijke geopolitieke grondverschuiving. Ziehier nog enkele kleine maar merkwaardige positieve tekens.

    Oostenrijk heeft laten weten dat het onmiddellijk zijn troepen terugtrekt uit de Europese legermacht indien de EU het nieuwe voorstel van de Amerikaanse senaat in de commissie van buitenlandse zaken zou overnemen. Opdat Amerika een sterkere positie zou hebben bij de komende besprekingen in Geneve 2 , willen zowel democraten als republikeinen wapens leveren aan “een deel van de oppositie, die de mensenrechten respecteert en geen banden heeft  met terrorisme” (voorstel Menendez-Corker, 21 mei 2013). Ziedaar de chaos en de huichelarij van de huidige Amerikaanse politiek. Syrië verder uitmoorden en verwoesten volgens “de mensenrechten”! Of zullen het speciale wapens zijn die alleen maar koekjes kunnen rondbrengen bij een koffiepauze?

    Duitsland voorzag tot nu toe de val van Bachar-el-Assad voor “binnenkort”. Nu laat de BND (Bundesnachrichtendienst) weten dat ze de overwinning van het Syrische leger voorzien voor het einde van 2013!

    Zelfs de kabouter van Qatar krijgt er van langs  en dan nog wel van zijn eigen mooie dochter, prinses Sheikha Hind bint Hamad bin Khalifa Al Thani! Zij schrijft op twitter onomwonden dat de steun van Qatar een misdaad is tegen het Syrische volk en een schande in de geschiedenis van Qatar. Tevens klaagt ze Saoedi-Arabië aan omwille van zijn  “executies van Syrische burgers”.

    Met de bevrijding van Quosseir kan  het hele land bevrijd worden. En dan… dan begint het eigenlijke werk van het lenigen van de acute immense nood bij de bevolking en daarna het herstel van de samenleving en het land. Wil je helpen? Ziehier een mogelijkheid.

    26-05-2013 om 07:27 geschreven door Gust Adriaensen


    25-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pater Daniël Maes vraagt om hulp voor Syrië
    Monastery of Saint James the MutilatedXML:NAMESPACE PREFIX = O />

    Qâra – Syre

    Telephone : 00963 11 7851700  - Fax : 00963 11 7852701   -    xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />XML:NAMESPACE PREFIX = ST1 />Mobile : 00963 94 224 248

    Website : www.maryakub.org (tijdelijk geblokkeerd)

    maryakub@gmail.com

    maesdaniel3@gmail.com

    http://www.facebook.com/pages/Monastery-of-Mar-Yakub-St-James-Syria/416458778418179

    ______________

     

    L.S.,

    Sta me toe de immense nood van het  Syrische volk onder uw aandacht te brengen.

    Wij leven zelf met 18  in het klooster van de heilige Jakob, de Verminkte (Mar Yakub) op 90 km van Damascus, behorend tot het bisdom Homs en de Grieks-Melchitische (Katholieke) Kerk. We komen uit 8 landen en vanuit gans Syrië: monniken, monialen, residenten, families en kinderen. Verder zijn er meerdere soennitische vluchtelingenfamilies hier opgenomen.

    Voor de oorlog was dit klooster een druk bezochte pelgrimsplaats voor christenen en moslims vanuit gans Syrië, vooral voor jongeren. De oorlog heeft dit bruusk afgebroken. We blijven goede contacten  onderhouden met de bevolking en trachten  hen te helpen, onafhankelijk van hun religieuze herkomst.

    Syrië beleeft op dit ogenblik de grootste humanitaire ramp sinds de Tweede Wereldoorlog. Minstens 9 miljoen mensen leven nu in uiterste nood. 5 miljoen mensen zijn  vluchteling. Families slapen in dozen in  parken. Velen hebben niet alleen hun huis maar ook geliefden verloren. Van verschillende kanten wordt beroep op ons gedaan om te helpen.  De tijd van politieke discussies en wederzijdse beschuldigingen is voorbij. De kaarten zijn geschud. De situatie is duidelijk geworden. Nu is het tijd dat de meest dringende  hulp geboden wordt.

    Nadere informatie en verdere toelichting kunnen, indien gewenst, gevraagd worden aan de stichteres en overste van dit klooster :  moeder Agnes-Mariam van het Kruis (zie bovenaan).

     

     

     Hoe kan je helpen?

    -         Er is grote nood aan melkpoeder, vooral voor de kinderen die het meest onder deze oorlog lijden

    -         Er is grote nood aan medicamenten voor chronische  ziekten, diabetes, hartproblemen…(die niet vervallen zijn!). Er is nood aan het gewoon medisch  verzorgingsmateriaal, verband…

    -         Een voedselpakket voor een kleine familie (voor 15 dagen) kost 40 €.

    -         Een volgende container zal van België naar Lattakia (Syrië) verzonden worden op het einde van de maand mei 2013. Info: Koen Peeters, gsm 0032(0)496514666; koen@postel-antiek.be; of Jeanne Vercauteren 0032(0)14/378265; juanitavdk2@hotmail.com

    -         Geld kan gestort worden op: IBAN BE 32-068-2083244-02  BIC GKCCBEBB (van P. Daniël Maes, norbertijnenabdij POSTEL-MOL; Mar Yakub, Qâra, Syrië)

    -          

    Het Syrische volk blijft als een zwaar gewonde bloedend langs de weg achter. Dank u dat je als een barmhartige Samaritaan  wil zijn.



    P. Daniel Maes o. praem,

    Directeur van het seminarie, Mar Yakub, Qâra, Syrië.

    Voor moeder overste:

    Zr. Claire-Marie.

     

    25-05-2013 om 19:23 geschreven door Gust Adriaensen


    24-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De commedia dell' arte van het Antwerpse (niet bestaande) voetbal

    In heel de mediasoap rond het Antwerpse voetbal is het merkwaardig dat alle aandacht en verwijten naar zakenman Decuyper gaan terwijl de rol van De Wever onderbelicht blijft.

    Voor mensen als Decuyper is voetbal gewoonweg business. Als oppermachtige aandeelhouder is hij van mening dat hij met zijn eigendom kan doen wat hij zakelijk het interessantste vindt.

    Dat geldt evenwel niet voor de politicus De Wever. Vandaar dat hij zich repte om zich in de luwte te plaatsen toen bleek dat de verhuisharing niet bakte.

    Want de uitlatingen van Decuyper, Dury én De Wever geven aan dat de CEO en de burgemeester het wel degelijk gehad hebben over een mogelijke verhuis. De Wever wilde bij manier van spreken in een oogwenk, een in zijn ogen grote politieke triomf boeken en Decuyper zag vooral geld blinken.

    De Wever, verblind door zijn mateloze ambitie, had helemaal geen oog voor de gevoelens en het gemeenschapsgevoel van de mensen van Zulte en Waregem (heel merkwaardig voor een nationalist), maar zag ook supporters van Beerschot en Antwerp over het hoofd.

    Dat beide heren omtrent de mogelijke verhuis van Zulte-Waregem naar Antwerpen de waarheid niet vertellen, blijkt nu overduidelijk over de volgende stap, die klaarblijkelijk reeds gezet is. Nu zouden er reeds vergevorderde onderhandelingen bezig zijn over de overplanting van Oostende naar Antwerpen.

    Decuyper doet wat hij als zakenman niet laten kan. En je gaat me niet vertellen dat burgemeester De Wever niet in de gesprekken over Oostende betrokken is. Alleen valt het pijnlijker en pijnlijker op dat de Antwerpse schepen voor sport, Van Campenhout, geen enkele rol is toebedeeld in heel het Antwerpse voetbalgedoe.

    Wanneer komen de Oostendenaars in opstand tegen de arrogante Antwerpse annexatieplannen?

    24-05-2013 om 08:36 geschreven door Gust Adriaensen


    23-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Euthanasie en het sociale weefsel' (4) -Op lange termijn
    Op 6 maart 2013 gaf de Bisschoppenconferentie van België een uitgebreide verklaring omtrent euthanasie in het licht. Het belangrijke document kreeg weinig aandacht in de media.
    ---------------------------------------------------

    Bisschoppenconferentie van België

    Euthanasie en het sociale weefsel

    We zijn bezorgd omdat ons land de mogelijkheid oveweegt om de euthanasiewet van 2002 uit te breiden tot minderjarigen en dementerenden.

    Op lange termijn
    ----------------------

    We willen ook aandacht vragen voor mogelijke consequenties op lange termijn van een uitbreiding van de wet. Riskeert een geschreven vraag om euthanasie in het geval van verlies van zijn geestelijke mogelijkheden niet zo banaal te worden dat er een dag komt waarop men zich afvraagt of een dergelijk document eigenlijk wel nodig is? Is de realiteit van de dementie, zal men dan zeggen, op zich niet voldoende om 'uit medelijden' te euthanaseren? Hetzelfde geldt voor minderjarigen: zal de vraag naar euthanasie daar niet als zo 'redelijk' of zo 'normaal' worden ervaren dat euthanasie zou moeten kunnen bij om het even welke minderjarige, inbegrepen het kleinste kind, vanaf het ogenblik dat zijn ziekte of handicap in onze ogen ondraaglijk is geworden? Het euthanaseren, zelfs onder het voorwendsel van de instemming, van personen waarvan de mentale mogelijkheden zijn verminderd, maakt de toestand van deze dementerende personen en van de mensen die hen nabij zijn, zo mogelijk nog zwaarder. Is het dit soort samenleving dat wij willen uitbouwen?

    23-05-2013 om 09:57 geschreven door Gust Adriaensen


    22-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een mooie droom aan diggelen


    De 21ste eeuwse versie van Jan Breydel, de slager, en Pieter De Coninck, de wever, hadden het allemaal al zo mooi besproken.

    Het was inderdaad een bijzonder ingenieus plan van Bart, de wever, en Patrick, de kuiper, om Vlaanderens trotse koekenstad te bevrijden van een last en te voorzien van mondiale glorie.

    Overeengekomen was, wat volgt. Ergens in de veie velden tussen de Waregemse Gaverbeek en de Zultense Ossenmeersen, zou een ruim terrein worden voorzien voor de beruchte Antwerpse Sinksenfoor. En de vice-kampioen van het Belgische voetbal, het nederige Zulte-Waregem, zou overgeplant worden naar de trotse metropool.

    De hoofdmannen van de rijke weversgilde en van de minstens even rijke kuipersgilde zouden geen moeite hebben om jaarlijks minstens 45.000 euro uit stadskassen en bedrijfsbeleggingen te genereren om een en ander mogelijk te maken.

    Want wat was het uitgekiende plan? Tijdens de Sinksenfoorweken zouden elke dag autocars gecharterd worden om foorlustige Antwerpenaars naar het 100 kilometer verder gelegen agrarische Waregems-Zultens kermisterrein te vervoeren. En die autocars zouden, wanneer nodig, de Waregems-Zultense boerensupporters naar het Kiel transporteren. Voorwaar, een geniaal plan, een schitterende oplossing voor twee prangende problemen waarmee 't Stad al jaren worstelde.

    Maar helaas, driewerf helaas. Zowel het primitieve landvolk van de Vlaanders als de gesofisticeerde Antwerpse sinjoren en ratten kwamen massaal in opstand tegen de snode antivolkse plannen van de welgestelde kuipers- en weverskringen.

    Het is nu wachten op een volgende episode van de Antwerpse commedia dell' arte.

     

    22-05-2013 om 23:28 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Ook Zulte-Waregem is van ons !'
    Na het foorschandaal, zijn de plannen om van Zulte-Waregem een Antwerpse ploeg te maken en ze over te planten naar het Kiel,  de volgende onbegrijpelijke stunt van een stadsbestuur dat klaarblijkelijk de trappers kwijt is.

    Sommige leden ervan stoppen niet met de kreet "'t Stad is van  ons!". Hun expansiedrift gaat verder: "Ook Zulte-Waregem is van ons!!"

    Het is een weerzinwekkend voorbeeld van platte commercie en misprijzen voor het gemeenschapsgevoel en de sportieve gevoelens van tienduizenden mensen in de streek van Zulte en Waregem, nota bene om en bij de 100 km van de 'metropool' gelegen.

    22-05-2013 om 10:01 geschreven door Gust Adriaensen


    21-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rik Torfs, rector Leuven: 'Ik ga elke zondag naar de mis.'
    Rik Torfs, nieuwe rector van de Katholieke Universiteit Leuven:

    'Ik heb er geen probleem mee de term katholiek te gebruiken. Ik doe het meer dan vroeger. Ik zeg ook dat ik elke zondag naar de mis ga. Vroeger deed iedereen het. Nu ben je origineel.'

    21-05-2013 om 08:12 geschreven door Gust Adriaensen


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Euthanasie en het sociale weefsel' (3)-De cruciale keuze: het sociale weefsel
    Op 6 maart 2013 gaf de Bisschoppenconferentie van België een uitgebreide verklaring omtrent euthanasie in het licht. Het belangrijke document kreeg weinig aandacht in de media.
    ---------------------------------------------------

    Bisschoppenconferentie van België

    Euthanasie en het sociale weefsel

    We zijn bezorgd omdat ons land de mogelijkheid oveweegt om de euthanasiewet van 2002 uit te breiden tot minderjarigen en dementerenden.

    De cruciale keuze: het sociale weefsel
    ------------------------------------------------

    Wij zijn ervan overtuigd dat de toekomst van onze samenleving ligt in een groeiende onderlinge solidariteit. Op de een of andere manier ervaren we allemaal in ons sociale leven, op ons werk of in onze familiekring de negatieve kant van een individualisme die mensen in hun eigen eenzaamheid opsluit. Waarom willen we dan mensen die met lijden geconfronteerd worden, in hun eenzaamheid bevestigen door hen de illusie te geven dat hen niets anders rest dan uit het leven te stappen?

    Zeker, het lijden van fysieke pijn kan ons volledig op ons zelf terugwerpen en heel confronterend zijn, en dat geldt net zo goed voor de psychische last van een handicap, een aftakelende ziekte of een opeenstapeling van ouderdomskwalen. Toch moeten we nadenken of het goed is toe te geven aan de verleiding om er een einde aan te maken door een ingreep. Dat die bekoring ons overvalt, is best te begrijpen want de ontmoediging bij de zieke of in zijn omgeving kan totaal zijn. Maar toch moeten we ook het sluipend gif in deze houding onder ogen durven zien. Want als we het leven van een mens louter laten afhangen van zijn individuele instemming met euthanasie, evolueren we naar een samenleving die niet meer gebaseerd is op het vertrouwen dat we in elkaar mogen hebben om voor elkaar te zorgen. We slaan dan een doodlopende weg in: deze van een almaar groeiend gebrek aan solidair engagement.

    Het is waar dat niemand zijn naasten tot last wil zijn en dat iemand doodsangst kan uitstaan bij de gedachte alleen gelaten te worden met de nakende dood. Voor een zieke kan dit een lange fase van pijnlijke onzekerheid, van zinloosheid of diepe ontmoediging betekenen. In deze cruciale periode hopen we dat elke zieke de zorgende nabijheid van een medemens mag ervaren. Zorgverleners die aan de zieke tonen dat zijn menselijke waardigheid oneindig veel  meer is dan de uitputting van zijn lichaam of zijn geest. Zieken moeten zich niet schamen bij het besef niet langer voor zichzelf te kunnen zorgen. Zo'n intense periode krijgt nog meerr gewicht als het gaat om erg kwetsbare mensen, zoals minderjarige of dementerende personen. Zijn we het niet aan elkaar verplicht om met een bijzondere waakzaamheid te zorgen voor hen die nog niet of niet meer over al hun fysieke of mentale mogelijkheden beschikken om weloverwogen beslissingen te nemen? Is euthanasie voor deze mensen die aande zorg van anderen zijn toevertrouwd niet in tegen spraak met onze diepste menselijkheid? Uitgerekend daar waar we elkaar het sterkst nabij moeten zijn, kiezen we voor meer afstand.